Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ.: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
www.olme.gr
email: olme@otenet.gr Αθήνα, 16/6/2010
Συνάδελφοι/-σσες στο πλαίσιο της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης του κλάδου, που πραγματοποιούμε στις 28 Ιουνίου σύμφωνα με σχετική πρόβλεψη του καταστατικού της ΟΛΜΕ σας παρουσιάζουμε τον απολογισμό του Δ.Σ της ΟΛΜΕ για τη χρονική περίοδο που ακολούθησε το 14ο Συνέδριο του κλάδου έως σήμερα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: Η κοινωνική-πολιτική συγκυρία (Γενικά)
Στο διάστημα που πέρασε ο κόσμος της εκπαίδευσης και ο κόσμος της εργασίας εν γένει δέχτηκε μία πρωτοφανή επίθεση, που όμοια της δεν έχει αντιμετωπίσει τη μεταπολεμική περίοδο. Εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με μακροχρόνιους αγώνες, τέθηκαν σε αμφισβήτηση και τελικά καταργήθηκαν. Βρισκόμαστε σε μία φάση αποδόμησης του όποιου εναπομείναντος κοινωνικού κράτους. Με δεδομένο μάλιστα, ότι η χώρα μας ποτέ δε φημίστηκε για την πληρότητα της κοινωνικής της πολιτικής, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι βαδίζουμε στη λογική της επικράτησης ενός εργασιακού Μεσαίωνα. Μέσα σε αυτό το εργασιακό πλαίσιο, που επιδιώκουν να εφαρμοστεί, ο εργαζόμενος θα νιώθει ευτυχής αν θα έχει μία κακοπληρωμένη εργασία και δε θα διανοείται καν να διεκδικήσει τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, διότι θα κυριαρχεί ο μπαμπούλας της ανεργίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης.
Από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και την εκλογή νέας κυβέρνησης βρισκόμαστε σε ένα καινούργιο τοπίο. Εγκαταλείφθηκαν πολύ γρήγορα ακόμη και αυτές οι ελάχιστες προεκλογικές δεσμεύσεις της και στο όνομα της οικονομικής κρίσης και των ελλειμμάτων συνεχίζεται η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων. Επίθεση που γίνεται ακόμη πιο σκληρή με την προώθηση μέτρων σε βάρος του εισοδήματος, της απασχόλησης, των κοινωνικών αγαθών, των εργασιακών σχέσεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
Η κυβέρνηση και το διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας «κήρυξαν τον πόλεμο» σε όλα τα επίπεδα. Με το «νέο πρόγραμμα σταθερότητας» που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καλούμαστε και πάλι οι εργαζόμενοι να πληρώσουμε τα σπασμένα για μια κρίση που δεν δημιουργήσαμε εμείς. Η συνεχής λήψη περιοριστικών μέτρων και ιδιωτικοποιήσεων θα κάνει αβάσταχτη την κατάσταση για τους εργαζόμενους, ενώ παράλληλα θα προσφέρει νέα κέρδη στις επιχειρήσεις και στις τράπεζες. Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση αναμένεται τελικά να κερδίσουν και από τη διαχείρισή της!
Στην Ευρώπη, όπως ήδη έχει αναλυθεί και σε προηγούμενα ντοκουμέντα της ΟΛΜΕ, δίνεται βάρος στις «διαρθρωτικές» πολιτικές (απελευθερώσεις αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, πολιτικές καθιέρωσης ελαστικών σχέσεων εργασίας), αφού η δημοσιονομική και η νομισματική πολιτική θεωρούνται «κλειδωμένες». Σε αρκετές χώρες της Ευρώπης (Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Ιρλανδία Λιθουανία κ.λπ.), με την εφαρμογή της στρατηγικής της Λισσαβόνας, επιχειρείται να αποδομηθεί ό,τι απέμεινε από το κοινωνικό μοντέλο, από το μεταπολεμικό πρότυπο απασχόλησης και το ρυθμιστικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας, και να διασφαλιστεί φτηνή εργατική δύναμη για την εργοδοσία.
Οι αιτίες της σύγχρονης οικονομικής κρίσης, αποτέλεσμα της οποίας είναι και η συνεχής επιδείνωση των συνθηκών επιβίωσης στον πλανήτη λόγω των μεγάλων κλιματικών αλλαγών, πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην ακραία υπερσυσσώρευση πλούτου και κεφαλαίου σε ελάχιστα χέρια, στον άνευ ορίων και όρων ανταγωνισμό για την αύξηση των κερδών και στην αχαλίνωτη κερδοσκοπία στις διεθνείς αγορές. Αυτή η κρίση έρχεται να διαψεύσει παταγωδώς όλους τους νεοφιλελεύθερους μύθους που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και να καταδείξει τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού. Οι κυρίαρχες δυνάμεις του πλανήτη και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν εξάγουν θετικά συμπεράσματα από τα σημερινά βαθιά φαινόμενα κρίσης, αλλά επιχειρούν να απαντήσουν ενισχύοντας τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που τα προκάλεσαν!
Η ένταξη της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η υπογραφή του επαίσχυντου μνημονίου μεταξύ κυβέρνησης και της τρόϊκας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ) όχι μόνο μειώνει δραματικά τα εισοδήματα και τις συντάξεις αλλά θα φέρει κι άλλα, ακόμα πιο επώδυνα για τους εργαζόμενους μέτρα και θα ισοπεδώσει κυριολεκτικά όλες τις εργατικές κατακτήσεις των τελευταίων εκατό χρόνων. Η ακραία λιτότητα, το γκρέμισμα του ασφαλιστικού συστήματος, οι απολύσεις και οι αλλαγές των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η πλήρης κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είναι πια στην ημερήσια διάταξη των ελεγκτών του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).
Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που έλαβαν μέρος στις πανεργατικές και πανδημοσιοϋπαλληλικές απεργίες και στα συλλαλητήρια που οργανώθηκαν αυτή την περίοδο από τα συνδικάτα στη χώρα μας, για να εκφράσουμε την αντίδρασή μας σε αυτή την αντιλαϊκή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, ανηλεούς επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα και ξεθεμελιώματος των κατακτήσεων των εργαζομένων εδώ και ένα αιώνα!
Οι εργαζόμενοι στη χώρα μας απαιτούμε την κρίση να πληρώσουν αυτοί που αποθησαύρισαν τεράστια ποσά την προηγούμενη περίοδο. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ. Να ακυρωθούν τα μέτρα και το μνημόνιο κυβέρνησης και τρόϊκας. Σε μας μία δυνατότητα έχει απομείνει: ο δρόμος του αγώνα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ-ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Α. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ – ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ανατρέποντας όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις και αποδεχόμενη τις κατευθύνσεις του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κυβέρνηση προχώρησε στη νομοθέτηση της πιο αντιλαϊκής πολιτικής, που έχει εφαρμοστεί μετά τη μεταπολίτευση στη χώρα μας.
Με τρεις κατεπείγουσες νομοθετικές ρυθμίσεις, κάτω από την υπογραφή του περίφημου μνημονίου με το ΔΝΤ και την Ε. Ε., καταρρακώνοντας και κάθε έννοια δημοκρατίας, προκειμένου να «εξευμενιστούν οι αγορές» και παρά τις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις όλων των εργαζομένων, ψήφισε τους νόμους 3833/10, 3845/10 και 3847/10 που μειώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων.
Οι επιπτώσεις των μέτρων αυτών στους εκπαιδευτικούς είναι σημαντικές.
• Περικόπτονται κατά 20% τα επιδόματα που λαμβάνουν όλοι οι εκπαιδευτικοί δηλ. το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης και της διδακτικής προετοιμασίας.
• Περικόπτονται επίσης και τα άλλα επιδόματα που λαμβάνουν ορισμένες κατηγορίες εκπαιδευτικών (προβληματικών και παραμεθόριων περιοχών, μειονοτικών και ειδικών σχολείων, διευθυντικά επιδόματα).
• Καταργούνται ουσιαστικά τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων καθώς και το επίδομα άδειας και αντικαθίστανται από επιδόματα συνολικά 1000€ για τους εν ενεργεία συναδέλφους και 800€ για τους συνταξιούχους.
• Καταργείται ουσιαστικά για πάντα η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή του επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης. Αυτό ήταν μια σημαντική κατάκτηση του εκπαιδευτικού κινήματος στις δίμηνες απεργίες προηγουμένων δεκαετιών. Να υπενθυμίσουμε πως στην απεργία του 1988 κατακτήθηκε επίδομα με τη μορφή των τρίμηνων αποδοχών και στην απεργία του 1997 μετατράπηκε αυτό, στο επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης με τη σημερινή του μορφή. Και στις δυο περιπτώσεις επρόκειτο για μια αμοιβή που ενσωμάτωνε την τιμαριθμική αναπροσαρμογή αυτόματα. Έτσι το επίδομα αυτό, με το οποίο αναγνωρίζεται η ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος των εκπαιδευτικών, αυξάνονταν με τα χρόνια αυτόματα και επιπλέον της εκάστοτε εισοδηματικής πολιτικής. Καταργώντας η κυβέρνηση την αναπροσαρμογή του οριστικά, σε λίγα χρόνια θα εξανεμιστεί ένα ακόμη τμήμα του εισοδήματός μας, επιπλέον των γενικών μειώσεων των μισθών.
• Μειώθηκαν δραστικά οι ήδη χαμηλές αμοιβές όσων συμμετέχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Είναι χαρακτηριστικό πως το σχετικό κονδύλι μειώθηκε κατά 30% (σε 12 εκ. € από 18) και οι αμοιβές των εκπαιδευτικών από 5% - 63% ! σύμφωνα με την απαράδεκτη ΚΥΑ Υπ. Παιδείας και Οικονομίας που υπογράφτηκε. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ακολούθησε παρελκυστική τακτική απέναντι στην ομοσπονδία και τους εκπαιδευτικούς, με στόχο να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων και των βαθμολογήσεων απρόσκοπτα και χωρίς να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί τις περικοπές που είχαν αποφασιστεί.
• Μηδενικές αυξήσεις μέχρι το 2013 και βλέπουμε…...
• Νέα μέτρα όταν το επιβάλλουν οι αγορές, το ΔΝΤ και η ΕΕ.
Για τους εκπαιδευτικούς αυτό σημαίνει μείωση των ετήσιων αποδοχών κατά 2 μισθούς.
Β. Φορολογικό σύστημα
Η ουσιαστική κατάργηση του ήδη χαμηλού αφορολόγητου των 12.000 € (για τον άγαμο), που προωθείται με το φορολογικό νομοσχέδιο, και η σύνδεσή του με τη συλλογή αποδείξεων θα προσθέσουν νέα βάρη στους εκπαιδευτικούς και σε όλους τους εργαζόμενους. Αλλά η συγκέντρωση των απαιτούμενων αποδείξεων (που πρέπει να αντιστοιχούν στο 30% του εισοδήματός μας, αν αυτό είναι πάνω από τις 12.000 €, και στο 10% για ποσό από 6.000-12.000 €), είναι πρακτικά αδύνατη και η συρρίκνωση του εισοδήματός μας και από αυτό το μέτρο είναι σίγουρη, αφού η μη συλλογή τους επιφέρει ποινή που υπολογίζεται στο 10% επί του ποσού των αποδείξεων που θα πρέπει να κατατεθούν, δηλ. επιπλέον φόρο.
Αποτέλεσμα αυτού θα είναι, για παράδειγμα, ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών με 33 χρόνια υπηρεσίας που έχει 2 παιδιά να υποχρεώνονται να συγκεντρώσουν πάνω από 10.000 € αποδείξεις για να «υπερασπίσουν» το αφορολόγητό τους, αλλιώς θα υποστούν επιπλέον φόρο 1.000 €.
Αν προσθέσουμε σε αυτά την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα και του ΦΠΑ, που ήδη προκαλούν αλυσιδωτές αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων, όπως και την αύξηση της φορολογίας των φυσικών προσώπων κατά 4,4% με την παράλληλη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων κατά 7,2%, αλλά και την αύξηση κατά 6% των έμμεσων φόρων, που πλήττει κυρίως τους εργαζόμενους και τους κοινωνικά ασθενέστερους (όπως προβλέπεται από τον προϋπολογισμό), γίνεται φανερό πως τα βάρη της κρίσης καλούνται να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι και όχι αυτοί που δημιούργησαν την κρίση (τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις κ.λπ.).
Μετά και τα παραπάνω είναι φανερό ότι η συνολική επιβάρυνση για τους εργαζόμενους (περικοπές μισθών, μείωση αφορολόγητου, αύξηση της τιμής των αγαθών λόγω της αύξησης του ΦΠΑ και της τιμής της βενζίνης-πετρελαίου, αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ) φτάνει στο ύψος των τριών μισθών τουλάχιστον.
Γ. ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ
Η Κυβέρνηση επί μήνες βομβαρδίζει την ελληνική κοινωνία με ανακοινώσεις και εκτιμήσεις «ειδικών» για την επικείμενη «κατάρρευση» του ασφαλιστικού συστήματος. Παραγνωρίζει το γεγονός της χρόνιας λεηλασίας των ασφαλιστικών ταμείων, τότε που τα αποθέματα τους παρέμεναν άτοκα και διατίθεντο ως δάνεια σε διάφορους απίθανους «επενδυτές», που η μόνη τελικά επένδυση που έκαναν ήταν η αύξηση των τραπεζικών τους λογαριασμών στην Ελβετία και αλλού. Λησμονεί η κυβέρνηση τη χρόνια ληστρική επίθεση στα ταμεία με τις επενδύσεις σε μετοχές, για να στηριχτεί το ιδεολόγημα της «ισχυρής Ελλάδας» αλλά και την αθλιότητα των δομημένων ομολόγων. Οι εκπαιδευτικοί πλήρωσαν τις εισφορές τους και απαιτούν αξιοπρεπείς συντάξεις.
Η περίοδος, που ο πρωθυπουργός ως αρχηγός της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης διαδήλωνε μαζί με τα συνδικάτα εναντίον του αντιασφαλιστικού νόμου Πετραλιά, αποτελεί μακρινή ανάμνηση για τον κ. Παπανδρέου. Το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα καταθέσει το περιβόητο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Από τις μέχρι σήμερα δηλώσεις και εξαγγελίες του υπουργού Εργασίας διαπιστώνουμε πως πρόκειται για ένα ουσιαστικό ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος. Η κυβέρνηση αρχικά απέκρυψε από τον ελληνικό λαό, ότι επιβάλλεται η παραμονή στην εργασία για 40 χρόνια σύμφωνα με το μνημόνιο που υπογράφηκε και το οποίο ψηφίστηκε και από την ελληνική βουλή και επομένως αποτελεί νόμο του κράτους. Επιπροσθέτως, με τις συνεχείς και αντικρουόμενες δηλώσεις η κυβέρνηση επιχείρησε αφενός μεν να οδηγήσει σε σύγχυση τους εργαζομένους, για να μειώσει τις αντιδράσεις τους και αφετέρου να κερδίσει πολιτικό χρόνο.
Έτσι μετά τη μείωση των μισθών μας κατά 12% προχωρεί στη μείωση και των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας. Ουσιαστικά με το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και με τη συμφωνία - μνημόνιο Κυβέρνησης - ΕΕ – ΔΝΤ προωθείται η μετάλλαξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική. Το κράτος «αποχωρεί» από την κοινωνική ασφάλιση. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος, με το οποίο θεσμοθετείται βασική σύνταξη (360 €) ως κοινή αφετηρία για όλες τις κύριες συντάξεις και καθιερώνεται από εκεί και πέρα η ανταποδοτική σχέση της σύνταξης, με βάση το χρόνο εργασίας και τις καταβληθείσες εισφορές σε όλο τον εργασιακό βίο, ώστε «να δημιουργηθεί κίνητρο για την παραμονή στην εργασία».
Ποιο συγκεκριμένα με τα μέτρα που λαμβάνονται προωθείται μεταξύ των άλλων:
• Η μείωση των συντάξεων μέσω του υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο των εισφορών όλου του ασφαλιστικού βίου.
• Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65. Στα 60 χρόνια το ελάχιστο όριο συνταξιοδότησης.
• Η μείωση των συντάξεων μέσω της μείωσης των ποσοστών αναπλήρωσης. Το ποσοστό αναπλήρωσης της σύνταξης σε σχέση με το μισθό θα φτάσει ακόμα και κάτω από το 50%, από 80% που είναι σήμερα και 70% που γίνεται σταδιακά ήδη από το 2008 με το νόμο «Ρέππα».
• Η κατάργηση της 35ετίας αλλά ακόμη και της 37ετίας και η θεσμοθέτηση της παραμονής στη δουλειά για 40 χρόνια προκειμένου να πάρουμε πλήρη σύνταξη.
• Η κατά 6% ετησίως μείωση των πρόωρων συντάξεων.
• Εξίσωση ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών (στα 65 χρόνια) από το 2011.
• Άμεση μείωση των συντάξεων με επιβολή νέου ΛΑΦΚΑ (κρατήσεις 3-9%) στις συντάξεις πάνω από 1400€.
• Η παραπομπή στην εθνική αναλογιστική αρχή και σε υπουργικές αποφάσεις των παροχών της επικουρικής ασφάλισης.
• Η θεσμοθέτηση κινήτρων παραμονής στην εργασία ακόμη και πέραν της 35ετίας και του 65ου έτους αυξάνοντας τα όρια ηλικίας για την υποχρεωτική απόλυση από το δημόσιο,
• Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου διαβίωσης.
Τα ασφαλιστικά μας ταμεία βρίσκονται σε κατάρρευση και η κυβέρνηση, αντί να τα στηρίξει με την άμεση χρηματοδότησή τους, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους, αρνείται τη χρηματοδότησή τους. Μετά τα παραπάνω είναι φανερό πως ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία επαγγελματικών ταμείων και για την ιδιωτική ασφάλιση.
Σύμφωνα με δηλώσεις του Υπ. Εργασίας, από τις αλλαγές του ασφαλιστικού θα εξαιρεθούν στρατιωτικοί, αστυνομικοί κ.λπ., για τους οποίους θα γίνουν αργότερα ειδικές ρυθμίσεις!
Οι εκπαιδευτικοί και συνολικά ο χώρος της εργασίας δέχεται μια πρωτόγνωρη επίθεση στα ασφαλιστικά του δικαιώματα. Η επιβολή των αντιασφαλιστικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης και η νομοθέτηση ενός νέου ασφαλιστικού νόμου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά θα αλλάξει το τοπίο στο χώρο της εργασίας. Η κυβέρνηση με συνέπεια μας οδηγεί σε ένα εργασιακό και ασφαλιστικό Μεσαίωνα.
Δ. EKΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
1. Η ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Η κυρία Διαμαντοπούλου, από το βήμα του 14ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ και με την τότε ιδιότητα της Υπεύθυνης του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ δεσμεύτηκε, να δώσει ιδιαίτερη βάση στην εκπαίδευση. Εξήγγειλε την πρόσθετη χορήγηση ενός δις ευρώ για την εκπαίδευση από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Με το ίδιο διθυραμβικό ύφος ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2010 ότι υλοποιείται η προεκλογική του δέσμευση για τη διάθεση ενός επιπλέον δις ευρώ για την Παιδεία. Δεν πέρασε παρά ελάχιστο χρονικό διάστημα και η κυβέρνηση προχώρησε σε περικοπές πρωτόγνωρες για το Υπουργείο Παιδείας. Η χώρα είχε γνωρίσει «σταθεροποιητικά προγράμματα» και στο παρελθόν. Όμως, για πρώτη φορά η εκπαίδευση πλήττεται τόσο καίρια. Συγκεκριμένα:
• μειώθηκε κατά 100.000.000 ευρώ το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Παιδείας και κατά επιπλέον 100.000.000 ευρώ οι πιστώσεις νέων προγραμμάτων του. Αν αυτό συνδυαστεί με την απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (2/4431/25.01.2010) να περικόψει κατά 10% τις πιστώσεις του τακτικού Προϋπολογισμού σε όλα τα Υπουργεία (για το Υπουργείο Παιδείας κατά 781.000.000 ευρώ) οι προεκλογικές υποσχέσεις για χορήγηση ενός επιπλέον δις ευρώ για την Παιδεία το έτος 2010 εξανεμίστηκαν ήδη.
• Μειώθηκαν επίσης, με το νόμο 3833/10 (άρθρο 11) δραστικά οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών (κατά 50%) και επιμηκύνεται ο χρόνος αναμονής των υπό διορισμό εκπαιδευτικών.
• Περιόρισε κατά 70% τους διορισμούς αναπληρωτών, γενικεύοντας με αυτόν τον τρόπο την ωρομισθία.
• Με το πολυνομοσχέδιο θεσμοθέτησε τους αναπληρωτές μειωμένης απασχόλησης (έως 16 ώρες) με ανάλογη μείωση των αποδοχών τους.
Οι περικοπές στην εκπαίδευση θα φανούν από την επόμενη σχολική χρονιά. Οι συνθήκες στο Δημόσιο Σχολείο θα είναι τραγικές: τμήματα με τριάντα μαθητές, συγχωνεύσεις σχολείων, περισσότερα κενά εκπαιδευτικών, διαιώνιση του κτιριακού προβλήματος, πιέσεις στους μονίμους εκπαιδευτικούς για ανάληψη υπερωριών.
Το συνδικαλιστικό μας κίνημα θα αντιπαλέψει στην πράξη μία τέτοια πολιτική.
• ΚΑΝΕΝΑ ΤΜΗΜΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 25 ΜΑΘΗΤΕΣ
• ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΥΠΕΡΩΡΙΑΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
2. ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ». ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Η «έκθεση ιδεών» που παρουσίασε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο σχολείο» φανέρωσε την άγνοια που τη διακρίνει για τα πολύπλοκα προβλήματα που ταλανίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης έγινε φανερό ότι με συνέπεια επιχειρείται η αλλοίωση της δομής και του περιεχομένου της σχολικής εκπαίδευσης.
Η κυβέρνηση, υποταγμένη στη νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία των Βρυξελών, προωθεί ένα σχολείο ιδιωτικοποιημένο και ευέλικτο, που θα παράγει εργατικό δυναμικό καταρτισμένο με εκείνες τις δεξιότητες που απαιτούν οι ανάγκες της αγοράς.
Με το λαϊκιστικό σύνθημα «πρώτα ο μαθητής» το Υπουργείο Παιδείας επιχείρησε να φέρει σε αντιπαράθεση τον εκπαιδευτικό ως εργαζόμενο και επιστήμονα με το μαθητή, ενώ είναι γνωστό ότι αν δε στηριχτεί ο εκπαιδευτικός στο έργο του δε μπορεί να υπάρξει βελτίωση στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Οι εξαγγελίες της Υπουργού για «το νέο σχολείο» ήταν φανερό ότι επεδίωκαν να προετοιμάσουν την ελληνική κοινωνία για την παράδοση του Δημοσίου Σχολείου στην Περιφερειακή ή την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η εμμονή άλλωστε του Πρωθυπουργού στη γιγάντωση της Αυτοδιοίκησης και η κρυφή ομοσπονδιοποίηση του κράτους είναι γνωστή από καιρό. Φιλοδοξία της κυβέρνησης είναι η παράδοση του Δημοσίου Σχολείου στην «τοπική κοινωνία» , η δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων και ο καθορισμός μέρους του αναλυτικού προγράμματος σπουδών –σε πρώτη φάση- από τους ανευθυνουπεύθυνους που κάθε φορά θα προκύπτουν στις τοπικές κοινωνίες. Η θέση της κυβέρνησης αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα, πριν ακόμα αναλάβει την εξουσία. Η Υπουργός Παιδείας, από το βήμα του 14ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ, μας ξεκαθάρισε με τον πιο σαφή τρόπο ότι το 15% του αναλυτικού προγράμματος θα περάσει στην αρμοδιότητα της Αυτοδιοίκησης.
Καθόλου δεν πρέπει να μας εφησυχάζει το γεγονός της μη εκχώρησης αρμοδιοτήτων -με το νέο νόμο για την καινούρια αρχιτεκτονική για την αυτοδιοίκηση- σχετικών με την εκπαίδευση στην Αυτοδιοίκηση. Η κυβέρνηση εφαρμόζει τη γνωστή τακτική της «σαλαμοποίησης». Όλα τα επώδυνα για την ελληνική κοινωνία μέτρα αποφασίζονται και προωθούνται τμηματικά, ώστε να μην γίνεται αντιληπτός ο κεντρικός σχεδιασμός της κυβέρνησης και τα μέτρα να είναι πιο εύπεπτα. Ο εκπαιδευτικός κόσμος πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση.
Η όλη επιχείρηση «ντύνεται» και με την εισαγωγή της νέας τεχνολογίας στη σχολική εκπαίδευση. Η επιλογή αυτή δε συνδέεται μόνο με επικοινωνιακές τακτικές και οικονομικές σκοπιμότητες (άμεση απόδοση τμήματος των κονδυλίων στην αγορά) αλλά κυρίως με την εξυπηρέτηση των προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όπως αυτές προσδιορίζονται στο κείμενο «βελτίωση των ικανοτήτων για τον 21ο αιώνα»: ατζέντα για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία στο σχολικό τομέα. Με άλλα λόγια προωθείται η απόκτηση δεξιοτήτων δηλαδή επιφανειακών γνώσεων γύρω από τη μητρική γλώσσα, τις Φυσικές Επιστήμες, την Τεχνολογία καθώς και η «ικανότητα της Δια Βίου Μάθησης».
Ο ρόλος που επιφυλάσσεται στους εκπαιδευτικούς, είναι ρόλος «διεκπεραιωτή εντολών και κατευθύνσεων», και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο επιδιώκεται η αξιολόγηση-χειραγώγηση του με την εφαρμογή του πρώτου βήματος-και του πιο ήπιου- της αυτοαξιολόγησης.
Παράλληλα, τα προγράμματα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που ανακοινώνονται προβλέπουν ελάχιστες ώρες σεμιναριακής παρακολούθησης(περίπου 50 ώρες) καθώς και κάποιες ώρες εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση. Στο σύνολο τους δεν ξεπερνούν τις 180 έως 200 ώρες.
Τα αναλυτικά προγράμματα αντιμετωπίζονται ως ένα τεχνικό ζήτημα και γι’ αυτό δίνεται έμφαση στις νέες τεχνολογίες και στη λεγόμενη «ψηφιακή τάξη», ενώ για άλλη μία φορά οι προτάσεις και η πλούσια εμπειρία των συλλογικών οργάνων των εκπαιδευτικών αγνοούνται.
Είναι φανερό, ότι με τις εξαγγελίες η Υπουργός Παιδείας επιχείρησε να προβάλλει και να επιβάλλει τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για την εκπαίδευση. Πρότυπο της το αντίστοιχο πρόγραμμα των Η.Π.Α. Το σύνθημα της αμερικανικής «μεταρρύθμισης» στην εκπαίδευση « no child left behind» απεδείχθη κενό γράμμα. Τα παιδιά των μειονοτήτων και των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων έμειναν τραγικά πίσω και κατέστη φανερό ότι αυτή είναι η προκαθορισμένη πορεία με την εφαρμογή ανάλογων μέτρων και επιλογών.
3. ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (Ν. 3848/2010)
Επιπροσθέτως η σπουδή της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην κατάθεση και την κρίσιμη ενός τόσο κρίσιμου νομοσχεδίου για την εκπαίδευση, χωρίς να έχει προηγηθεί ο παραμικρός διάλογος με την ΟΛΜΕ, αποδεικνύει ότι η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ κινείται με καθαρά πολιτικούς όρους, ακολουθώντας το κυβερνητικό δόγμα «Σοκ και δέος» και αδιαφορεί για τις κρίσιμες εκπαιδευτικές παραμέτρους. Η Υπουργός Παιδείας επεδίωξε να εκμεταλλευτεί το δικαιολογημένο μούδιασμα της ελληνικής κοινωνίας εξ’ αιτίας των εξελίξεων στην οικονομία και να περάσει παράλογες διατάξεις στο χώρο της εκπαίδευσης, ευελπιστώντας ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος είναι δύσκολο να αντιδράσει.
Ενώ η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δήλωσε ότι φιλοδοξεί να «αναβαθμίσει το ρόλο του εκπαιδευτικού» δεν ασχολήθηκε καθόλου με τα αναγκαία μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού και του έργου του, δηλαδή την αναγκαιότητα της καθιέρωσης ετήσιας επιμόρφωσης, την μισθολογική, επιστημονική και εργασιακή αναβάθμισή του. Αντίθετα, υποβάθμισε ακόμη περισσότερο τον εκπαιδευτικό και το έργο του σε μια περίοδο που με την ασκούμενη πολιτική μέσα από το πρόγραμμα σταθερότητας, έχουμε δραματικές περικοπές στις δαπάνες για την παιδεία, αλλά και στους μισθούς, στις συντάξεις και στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Επιχείρησε συνειδητά να στοχοποιήσει δημόσια τους εκπαιδευτικούς για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης
Με το νέο νόμο:
• Θεσμοθετήθηκε ένα νέο σύστημα διορισμών αποκλειστικά στηριγμένο στον ΑΣΕΠ, στοχοποιώντας δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι για πολλά χρόνια συγκέντρωναν προϋπηρεσία, ώρα την ώρα, μόριο το μόριο, εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα. Ανατράπηκαν βίαια, για μια ακόμη φορά, οι υπάρχουσες διαδικασίες και αντιμετωπίστηκε ο εκπαιδευτικός ως «αναλώσιμο προϊόν». Η περίφημη μεταβατική περίοδος των 2 ετών είναι κυριολεκτικά κοροϊδία, μιας και έχει ήδη νομοθετηθεί η δραματική μείωση του συνολικού αριθμού διορισμών. Η επιτυχία στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ δεν οδηγεί στο διορισμό, αλλά σε μια λίστα αναμονής πιθανού διορισμού για λίγους. Επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η εκτίμηση της ΟΛΜΕ ότι ο πραγματικός στόχος αλλαγής του συστήματος διορισμών είναι η μείωση του αριθμού των διοριζόμενων εκπαιδευτικών.
• Όχι μόνο διατηρείται ο απαράδεκτος θεσμός του ωρομισθίου αλλά «ωρομισθοποιείται» ο θεσμός του αναπληρωτή, εισάγοντας το «θεσμό του αναπληρωτή με μειωμένο ωράριο». Επιχειρείται η αύξηση του ωραρίου των μονίμων εκπαιδευτικών μέσω της υποχρέωσης για 5ωρη υπερωρία ως προϋπόθεση για να προσληφθούν αναπληρωτές.
• Θεσμοθετήθηκε η υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών για 3 χρόνια στην οργανική θέση του πρώτου διορισμού που θα λειτουργήσει ουσιαστικά σαν στρατιωτική θητεία για το νέο εκπαιδευτικό, αλλά και η διετής παραμονή σε κάθε οργανική θέση.
• Εισήχθη με τη διαδικασία του «δόκιμου εκπαιδευτικού» η ουσιαστική αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας του νέου εκπαιδευτικού. Έτσι, ο εκπαιδευτικός που κατέχει δύο πτυχία (βασικό και παιδαγωγικό) έχοντας επιτύχει στις αντίστοιχες εξετάσεις και μετά από πιθανά πολλαπλές επιτυχίες στον ΑΣΕΠ για να διοριστεί, θα επανακρίνεται στη 2ετία από τον «Αξιολογητή» για το εάν είναι ικανός για εκπαιδευτικός ή όχι. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια αξιολόγησης – χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και της αμφισβήτησης της επαγγελματικής τους υπόστασης.
• Θεσμοθετήθηκε η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου «σε πρώτη φάση ως εσωτερική διαδικασία» που συνδέεται με την υλικοτεχνική υποδομή, την εξεύρεση πόρων από το ίδιο το σχολείο, την απώλεια διδακτικών ωρών, τις επιδόσεις των μαθητών, κ.λπ., που οδηγεί κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων.
• Παρά τις διακηρύξεις της Υπουργού Παιδείας και τη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών που επιχείρησε το προηγούμενο διάστημα, αυτοαναιρέθηκε, διατηρώντας το bonus των μορίων (έστω και μειωμένο) για όσους αποσπώνται στο Υπ. Παιδείας και τις υπηρεσίες του.
• Τέθηκε ως προϋπόθεση για να επιλεγεί εκπαιδευτικός ως στέλεχος, η συμμετοχή του σε προγράμματα αξιολόγησης.
Τέλος, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις της Υπουργού Παιδείας για διαβούλευση, διάλογο, κ.λπ. η πραγματικότητα είναι πως η κα Διαμαντοπούλου αρνήθηκε όλο αυτό το διάστημα την ουσιαστική διαπραγμάτευση με την ΟΛΜΕ. Παρά το γεγονός ότι, όσον αφορά στο εργασιακό καθεστώς, στις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις, μοριοδότηση, κ.λπ.) και τις προσλήψεις, η ΟΛΜΕ έχει καταθέσει ένα πλαίσιο προτάσεων, το Υπουργείο Παιδείας επιδεικτικά τις αγνόησε. Επίσης, ακόμα και σήμερα, αρνείται να συζητήσει, τις τεκμηριωμένες προτάσεις της Ομοσπονδίας για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με στόχο την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας έστω και μόνο για τα εργασιακά θέματα των εκπαιδευτικών.
Και το κομματικό κράτος καλά κρατεί
Με το νέο νόμο για την επιλογή προϊσταμένων, που κατέθεσε η κυβέρνηση και ψηφίστηκε ήδη στη Βουλή, αναδεικνύεται για ακόμη μια φορά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις τη Δημόσια Διοίκηση, δηλαδή ως κομματικό λάφυρο, ως μέσο εξυπηρέτησης μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και ικανοποίησης “ημετέρων”.
Είναι τραγικό, σε μία εποχή που το Δημόσιο και οι δημόσιοι υπάλληλοι στοχοποιούνται ως υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση και για την αναποτελεσματικότητα του Δημοσίου, η κυβέρνηση να ψηφίζει νόμο που οξύνει τα προβλήματα, ενισχύει τον κομματισμό, τις πελατειακές σχέσεις, την αδιαφάνεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών.
Στην εκπαίδευση, συγκεκριμένα, διακόπτεται η θητεία των Υπηρεσιακών Συμβουλίων, ενώ αλλάζει παράλληλα και η σύνθεσή τους (στα 2 μέλη μπορεί να είναι οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός με βαθμό Α, με προηγούμενη εμπειρία σε θέσεις στελεχών εκπαίδευσης) προκειμένου να αποκτήσει το Υπουργείο Παιδείας τον πλήρη έλεγχό τους.
Σκόνη έγιναν και σε αυτό τον τομέα οι εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας για διαφάνεια, αξιοκρατία και άλλα ηχηρά…
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ: H ANTIΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ
Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ συγκροτήθηκε σε σώμα την 3-9-2009. Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές. Η ύπαρξη υπηρεσιακής κυβέρνησης έως την 4η Οκτωβρίου και η συνακόλουθη αναστολή κάθε κυβερνητικής πρωτοβουλίας, καθώς και οι αυστηρές δεσμεύσεις της εκλογικής νομοθεσίας καθόρισαν το εύρος των παρεμβάσεων μας αυτή την περίοδο.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η συνάντηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με τον τότε υπουργό Παιδείας κ. Σπηλιωτόπουλο σχετική αξία είχε. Παρ όλα αυτά επικεντρωθήκαμε στο ζήτημα της ομαλής έναρξης της σχολικής χρονιάς και στην επιτυχή αντιμετώπιση της επικείμενης επιδημίας της νέας γρίπης. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν από το Δ.Σ της ΟΛΜΕ ήταν οι ακόλουθες:
• Άμεση εφαρμογή του μέτρου των 25 μαθητών ανά τμήμα. Να θεσμοθετηθεί η σχετική μείωση, αφού η εν λόγω ρύθμιση δεν εμπίπτει στους σχετικούς περιορισμούς, που προβλέπει η σχετική νομοθεσία.
• Να πραγματοποιηθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες, ώστε να εξαιρεθεί το Υπουργείο Παιδείας από τους σχετικούς περιορισμούς της εκλογικής νομοθεσίας και να προχωρήσουν άμεσα οι προσλήψεις αναπληρωτών.
• Να ξεκινήσει άμεσα η ΠΔΣ και οι προσλήψεις να γίνουν από τον πίνακα των αναπληρωτών.
• Να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα στα σχολεία για να περιοριστούν τα κρούσματα από τη νέα γρίπη.
Με τις συνεχείς μας παρεμβάσεις το επόμενο χρονικό διάστημα πετύχαμε την πραγματοποιηθούν προσλήψεις αναπληρωτών, να βγουν οι σχετικές εγκύκλιοι για να ξεκινήσει η ΠΔΣ και να εκδοθεί Υπουργική Απόφαση για 25 μαθητές ανά τμήμα, λόγω των ειδικών συνθηκών που αναμενόταν ότι υπάρξουν με την εξάπλωση της επιδημίας της νέας γρίπης. Αναμφίβολα η μη θεσμοθέτηση του μέτρου των 25 μαθητών ανά τμήμα και η επίκληση της αιτιολογίας της νέας γρίπης για την εφαρμογή του παραπάνω μέτρου για το σχολικό έτος 2009-10 σχετικοποιεί την επιτυχία μας, αλλά κανείς δεν πρέπει να παραγνωρίζει το γεγονός ότι η πολιτεία, έστω και για λόγους υγείας, προχώρησε στην επιβαλλόμενη αυτή ρύθμιση. Επιπροσθέτως, για να στηρίξουμε τους αδιόριστους συναδέλφους μας, συμμετείχαμε στην κινητοποίηση της 23-9-09, για να απαιτήσουμε την πρόσληψη αναπληρωτών. Απαιτήσαμε να σταματήσει το σπάσιμο των λειτουργικών κενών και η πρόσληψη 2 ωρομισθίων στη θέση 1 αναπληρωτή.
Το εκλογικό αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου αναμφίβολα δημιούργησε ένα νέο πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας. Αυτονόητο ήταν ότι χρειαζόταν ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να ξεδιπλωθεί η κυβερνητική πολιτική, να αξιολογηθούν τουλάχιστον οι βασικές κατευθύνσεις και κατόπιν να καθοριστεί η δράση της.
Στη συνάντηση γνωριμίας με τη νέα Υπουργό Παιδείας την 19-10-2009 καταθέσαμε τις πάγιες θέσεις μας για τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο. Ιδιαίτερα επιμείναμε
στα ζητήματα που αφορούσαν το τρέχον σχολικό έτος(2009-10), τα όποια άλλωστε είχαμε θέσει και στην προηγούμενη πολιτική ηγεσία. Η ασάφεια των απαντήσεων από τη μεριά της Υπουργού Παιδείας, μας προβλημάτισαν έντονα.
Οι εξαγγελίες της Υπουργού για τις βασικές κυβερνητικές κατευθύνσεις στον χώρο της εκπαίδευσης(12-11-2009) και μάλιστα χωρίς να προϋπάρξει διάλογος με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ΟΛΜΕ. Με Δελτίο Τύπου, που εκδώσαμε την επόμενη μέρα, καταγγείλαμε την απουσία διαλόγου και δημοσιοποιήσαμε τις αντιρρήσεις μας στην ακολουθούμενη πολιτική. Συγκεκριμένα τονίσαμε ότι:
1. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι η Υπουργός Παιδείας κάλεσε τα ΜΜΕ για τις πρώτες ανακοινώσεις της που αφορούν στον εκπαιδευτικό χωρίς να ανακοινώσει προηγουμένως τις προθέσεις της στην ΟΛΜΕ.
2. Απουσίαζαν από τις ανακοινώσεις της μέτρα για τη βελτίωση της εκπαίδευσης, προτάσεις και λύσεις για τα φλέγοντα ζητήματα του δημόσιου σχολείου.
3. Επιχειρήθηκε να στοχοποιηθεί ο εκπαιδευτικός για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης.
4. Η εξαγγελία για ένα νέο σύστημα διορισμών αποκλειστικά στηριγμένο στον ΑΣΕΠ δημιουργεί μια μεγάλη αναστάτωση σε δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι για πολλά χρόνια μαζεύουν προϋπηρεσία, ώρα την ώρα, εργαζόμενοι σε όλη της Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο ανατρέπονται βίαια, για μια ακόμη φορά, οι υπάρχουσες διαδικασίες και αντιμετωπίζεται ο εκπαιδευτικός ως «αναλώσιμο προϊόν». Αποτελεί πράξη ανάλογη της κατάργησης της επετηρίδας που έγινε από τον κ. Αρσένη το 1997 και θα φέρει ανάλογες μεγάλες αντιδράσεις.
5. Η μονιμοποίηση των αναπληρωτών – ωρομισθίων μέσα από τους πίνακες αποτελεί για την Ομοσπονδία αδιαπραγμάτευτο αίτημα.
6. Διατηρείται ο απαράδεκτος θεσμός του ωρομισθίου. Απαιτούμε την άμεση και πλήρη κατάργησή του, όπως και κάθε άλλης μορφής ελαστική εργασία.
7. Δεν είπε τίποτε η κ. Διαμαντοπούλου για τα αναγκαία μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού και του έργου του στην αρχική παιδαγωγική του κατάρτιση, στην καθιέρωση ετήσιας επιμόρφωσης, στην μισθολογική, επιστημονική και εργασιακή του αναβάθμιση.
8. Όσον αφορά στο εργασιακό καθεστώς, στις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις, μοριοδότηση, κ.λπ.) η ΟΛΜΕ έχει καταθέσει εδώ και χρόνια ένα πλαίσιο προτάσεων και απαιτήσαμε την υιοθέτησή του από το Υπουργείο Παιδείας.
9. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να στοχοποιείται ο εκπαιδευτικός. Δεν είμαστε εμείς αυτοί που κάνουμε τις αποσπάσεις. Είναι οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας που θεσμοθέτησαν και θέριεψαν το πελατειακό σύστημα αποσπάσεων. Ο νόμος 2986/2002 καθιέρωσε, παρά τις αντιδράσεις της ΟΛΜΕ, τη λήψη των μορίων περιοχών διορισμού ακόμα και όταν αποσπώνται οι εκπαιδευτικοί σε υπηρεσίες του Υπ. Παιδείας. Δεν μπορεί να χρεώνεται στους εκπαιδευτικούς μια πολιτική που
ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις.
10. Δεν είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τον μεγάλο αριθμό αποσπάσεων εκπαιδευτικών στις διοικητικές υπηρεσίες του Υπ. Παιδείας. Να σημειώσουμε ότι δεν έχουν γίνει διορισμοί διοικητικών από το 1992.
11. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια αξιολόγησης – χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και της αμφισβήτησης της μόνιμης εργασίας τους, που επιχειρείται με την εφαρμογή «εξετάσεων» στη διετία από το διορισμό τους.
Σε αρνητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με την Υπουργό Παιδείας την 19-11-2009. Η επιβεβαίωση της πρόθεσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει σε αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις επέβαλε την άμεση αντίδραση της Ομοσπονδίας. Κηρύχτηκε 3ωρη στάση εργασίας για την 30-11-09 και συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Παιδείας.
Επίσης το Δ.Σ της ΟΛΜΕ κήρυξε 3ωρη στάση εργασίας στις 7-12-2009 και 17-12-2009 και συμμετείχε στα δύο ογκώδη συλλαλητήρια, που στόχο είχαν να καταδείξουν τα μεγάλα προβλήματα, που ταλανίζουν την εκπαίδευση, αλλά και να επισημάνουν το αδιέξοδο των κυβερνητικών επιλογών. Την ίδια περίοδο το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση(9-12-2009), με την οποία καταδίκαζε τις κυβερνητικές επιλογές, όπως αυτές καταγράφονταν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό για τι 2010. Επίσης από την 2-12-2009 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, με έγγραφη πρότασή του ΑΔΕΔΥ, ζητούσε από την ΑΔΕΔΥ να κηρύξει απεργία με δημοσιοΰπαλληλικό χαρακτήρα, έτσι ώστε να καταγραφεί με τον αυθεντικότερο τρόπο η καθολική αντίδραση των δημοσίων υπαλλήλων στον Προϋπολογισμό. Δυστυχώς η πρόταση αυτή του Δ.Σ της ΟΛΜΕ δεν έγινε αποδεκτή από την Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ.
Στις 14-1-2010 πραγματοποιήθηκε κοινή σύσκεψη των Δ.Σ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ και αποφασίστηκε να συντονίσουν οι δύο Ομοσπονδίες τη δράση τους.
Στις 23-1-2010 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, σε συνεργασία με τη ΔΟΕ και τους συλλόγους αδιόριστων, πραγματοποίησε συλλαλητήριο στα Προπύλαια, καταγγέλλοντας τις επιχειρούμενες αλλαγές στο σύστημα μονίμων διορισμών, οι οποίες έθεταν όλους τους ελαστικά εργαζόμενους στην εκπαίδευση εκτός Δημόσιου σχολείου.
Στις 30-1-2010 πραγματοποιήθηκε η Γ.Σ των Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας. Είχε προηγηθεί εισήγηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ προς τις Γ.Σ των ΕΛΜΕ(19-1-2010) στην oποία γινόταν η εκτίμηση της κατάστασης και προβλεπόταν απεργιακό πρόγραμμα δράσης.
Η Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ ενέκρινε το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης του ΔΣ της ΟΛΜΕ που προέβλεπε, εκτός από τη ήδη αποφασισμένη συμμετοχή των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην 24ωρη παν-δημοσιοϋπαλληλική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φεβρουαρίου προκειμένου να εκφραστεί η αντίθεση του κλάδου στην εισοδηματική, τη φορολογική και την ασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης, τα παρακάτω:
1. 24ωρη απεργία στις 8 Μαρτίου (με πρόταση και προς τη ΔΟΕ) και με δυνατότητα στο ΔΣ να μετακινήσει την ημερομηνία σε περίπτωση νέας γενικής απεργίας ή απεργίας Ομοσπονδιών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα
Περισσότερα... »
