Μεγάλες μέρες Νεμέας
Έτσι και στη σύγχρονη εποχή, τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη κάθε χρόνου, στις γειτονιές και στις πλατείες της Νεμέας γίνονται πολλές και διαφορετικές εκδηλώσεις, ένα γνήσιο λαϊκό ξεφάντωμα, με δημοτικές, λαϊκές ορχήστρες, χορωδιακά, θεατρικά θεάματα και πολλά άλλα. Ταυτόχρονα λειτουργεί έκθεση κρασιών των παραγωγών της Νεμέας στην οποία κάθε επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει τα υπέροχα κρασιά της Νεμέας. Εκτός όμως από τους μυθικούς χώρους της Αρχαίας Νεμέας, τις ομορφιές των λόφων με τα αμπέλια, σχεδόν όλα τα Οινοποιεία της περιοχής έχουν τις πόρτες τους ανοιχτές και δέχονται τους επισκέπτες που θέλουν να γευτούν και να ανακαλύψουν τους σπάνιους οινικούς θησαυρούς που κρύβουν στα κελάρια τους.
Το πρόγραμμα των φετινών εκδηλώσεων οργανώνει ο Δήμος Νεμέας (Υπεύθυνος ο Αντιδήμαρχος κ. Σισαμάς, Τηλ. 2746 360 117) και έχει ως εξής:
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010, Ώρα 8 μ.μ. – Αίθουσα Πολλαπλών χρήσεων Δημαρχείου Νεμέας – Τελετή έναρξης
- Καλωσόρισμα από τον Δήμαρχο,
- Χαιρετισμοί επισήμων,
- Κρασί Νεμέας, μια ιστορική αναδρομή από τον Γιώργο Κωστούρο,
- Κρασί & Υγεία, από τον ιατρό Αριστοτέλη Καλλή,
- Απονομή βραβείων χωρικής οινοποίησης (1ο βραβείο ένα Γαλλικό δρύινο βαρέλι 225 λίτρων από την εταιρία Κοροπούλη, 2ο βραβείο ένα Γαλλικό δρύινο βαρέλι 128 λίτρων από την εταιρία Αφοί Σταματόπουλοι, 3ο βραβείο 100 κλίματα Αγιωργήτικο από τα Φωτώρια Ράπτη).
- Ένα Αγιωργήτικο – Μια γευσιγνωσία
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
- Αγιωργήτικος δρόμος: Αγώνας δρόμου 10,5 χιλμ. Εκκίνηση από την νέα Πλατεία Νεμέας και διαδρομή στους κεντρικούς δρόμους της Νεμέας, στους αμπελώνες με τερματισμό στο Δημαρχείο
- Μουσική βραδιά: Με τους Παναγιώτη Λάζελα και Νάντια Καραγιάννη στον χώρο απέναντι από το Δημαρχείο, με κρασί δωρεάν (Προσφορά του Αγροτικού Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Νεμέας).
Το Αρχαίο Θέατρο της Σικυώνος υπολογίζεται σαν ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας. Όλα τα αρχαία ελληνικά θέατρα ήταν χτισμένα με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια αρχιτεκτονική σχεδίαση.
Είναι το κυρίως θέατρο, δηλαδή το μέρος εκείνο από το οποίο οι θεατές θεώνται το έργο που παίζεται στη σκηνή και τη δράση του χορού στην ορχήστρα. Οι σειρές των καθισμάτων ήσαν έτσι τοποθετημένες στο «κοίλον», ώστε να αποτελούνε «συνεχή ημικύκλια και ομόκεντρα υπερκείμενα αλλήλων. Κλίμακες ως ακτίνες διατεθειμέναι και εκ του κέντρου εις το ύψος φερόμεναι και διατέμνουσαι τα συγκεντρικάς σειράς των ειδωλίων, εχώριζον ταύτας εις σφηνοειδή τμήματα άτινα εκαλούντο «κερκίδες». Το θέατρο της Σικυώνας χωρίζονταν σε 15 σφήνες (κερκίδες), με 16 κλιμακωτούς διαδρόμους από την ορχήστρα προς την κορυφή.
Είναι το δεύτερο μέρος του θεάτρου. Ο χώρος του θεάτρου όπου έψαλλαν και χόρευαν (ωρχούντο) οι χορευτές. Η ορχήστρα του θεάτρου της Σικυώνας, αποτελεί ένα ημικύκλιο, λίγο μεγαλύτερο από τη μισή περιφέρεια ενός όχι τέλειου κύκλου. Η διάμετρός της είναι 24,04 μ. Ένα θαυμάσιο από τεχνική άποψη, αποχετευτικό σύστημα, είναι το βασικό χαρακτηριστικό της (διακρίνεται καθαρά και σήμερα). Ολόγυρα στην ημικυκλική περιφέρεια της ορχήστρας και μπροστά από τα εδώλια των επισήμων (προεδρία), περνάει μια τάφρος σκεπασμένη με πλάκες (γεφυρωμένη), πλάτους 1,25 μ. και βάθους 1 μ. Τούτη η ημικυκλική τάφρος, τερματίζει στα δύο άκρα της, σε μια άλλη τάφρο παράλληλη με τον τοίχο του προσκηνίου. Τούτη η τελευταία τάφρος, χύνει τα νερά της σε μια άλλη τάφρο που διασχίζει το κέντρο της ορχήστρας, με κατεύθυνση κάθετη προς το προσκήνιο και καταλήγει σε μια από τις πλάγιες υπονόμους. Στο κέντρο της ορχήστρας υπάρχει μια τετράγωνη λεκάνη. Από κει, ξεκινούσε υπόγειος διάδρομος που περνούσε κάτω από τη σκηνή και κατέληγε πίσω απ’ αυτήν, σε ένα κλιμακοστάσιο, που σώζονται ακόμα μερικά από τα σκαλοπάτια του. Ο υπόγειος διάδρομος χρησίμευε για να κινούνται αθέατοι οι ηθοποιοί. Στα περισσότερα από τα αρχαία ελληνικά θέατρα, η ορχήστρα ήταν «επίπεδος κυκλοτερής χώρος», δηλαδή ολόκληρος κύκλος του οποίου η διάμετρος εποίκιλε ανάλογα με το μέγεθος του θεάτρου. Η ορχήστρα λ.χ. του Θεάτρου της Επιδαύρου είναι κυκλική και η διάμετρός της είναι 24,32 μ. Η ορχήστρα του Διονυσιακού Θεάτρου (Αθήνας), είναι επίσης κυκλική και έχει διάμετρο 22,50 μ., είναι δε πλακόστρωτη. Η ορχήστρα του Θεάτρου της Σικυώνας, ήταν, όπως είδαμε, ημικυκλική και το δάπεδό της ήταν στρωμένο με πατημένο χώμα. Στην ορχήστρα οδηγούσαν οι δυο πλάγιες «πάροδοι» (διάδρομοι), από δεξιά κι αριστερά. Και οι δυο πάροδοι κλείνονταν με πόρτες πλαισιούμενες με τρεις κορινθιακές παραστάδες. Στο κέντρο της ορχήστρας στήνονταν βωμός του Διόνυσου. Ο βωμός αυτός είχε τη γενική ονομασία: «Θυμέλη παρά τω θύειν» (Σουΐδα «Λεξικόν» στη λέξη σκηνή). Παλιότερα λέγονταν «έλεος» (τραπέζι που σφάζονταν τα ζώα που προορίζονταν για θυσία).
Το τρίτο μέρος του θεάτρου, όπου έπαιζαν οι υποκριτές (ηθοποιοί), ήταν η Σκηνή. «Το επί της σκηνής και των υποκριτών των μέρος» (Αριστ. «Ποιητικά» XXIV). Ο τόπος δηλαδή όπου εκτυλίσσονταν η δράση. Πρώτη μορφή της σκηνής υπήρξε ο «ελεός», με το υπόστεγο που βρίσκονταν πίσω απ’ αυτόν και χρησίμευε για να αλλάζει ρούχα και προσωπείο ο ηθοποιός (υποκριτής). Όταν στα παιζόμενα ποιητικά έργα εμφανίζονταν ένας υποκριτής, ο «ελεός» επαρκούσε, όταν όμως υστερότερα προστέθηκε στα έργα και δεύτερος (πιθανώς από τον Αισχύλο), δημιουργήθηκε η ανάγκη διεύρυνσης του «ελεού», που μαζί με το υπόστεγο αποτελούσαν τη σκηνή. Η σκηνή σ’ όλα τα αρχαία ελληνικά θέατρα, είχε σχήμα ορθογώνιου, που το μήκος του εποίκιλε ανάλογα με την έκταση του όλου θεάτρου, το δε βάθος του (πλάτος) εποίκιλε από δύο έως τρία μέτρα. Η σκηνή αποτελούνταν από δύο ή τρεις ορόφους (η σκηνή του θεάτρου της Σικυώνας είχε δύο ορόφους), πλάγια δε και πίσω απ’ αυτήν υπήρχαν διαμερίσματα, που άλλα απ’ αυτά χρησίμευαν για ν’ αλλάζουν οι υποκριτές (καμαρίνια) και άλλα για αποθήκες. Στο βάθος η σκηνή κλείνονταν με τοίχο που λέγονταν προσκήνιο ή μετασκήνιο. Μπροστά από τη σκηνή βρίσκονταν το κυρίως προσκήνιο ή λογείον. Σ’ αυτό μιλούσαν οι υποκριτές. Το λογείον λέγονταν και οκρίβας και βήμα. Το προσκήνιο σε άλλα θέατρα ήταν ξύλινα και σε άλλα πέτρινο, από πέτρινες βάσεις που βρέθηκαν στο προσκήνιο του θεάτρου της Σικυώνας και που σ’ όλο το μήκος τους διακρίνονταν τρύπες, οι ερευνητές υποστηρίζουν πως το προσκήνιο του Θεάτρου της Σικυώνας ήταν ξύλινο και στις τρύπες που φαίνονται στις πέτρινες βάσεις, στηρίζονταν οι δοκοί που βάσταζαν το προσκήνιο. Το εσωτερικό του προσκηνίου επικοινωνούσε με την ορχήστρα με μια πόρτα, το δε δάπεδό του επικοινωνούσε με την ορχήστρα με μια σκάλα. Το δάπεδο του προσκηνίου σε όλα τα θέατρα ήταν σανιδόστρωτο. Δυο είσοδοι (πάροδοι), δεξιά κι αριστερά, οδηγούσαν στη σκηνή. Αυτές οι είσοδοι ήταν σκεπαστές (καμάρες). Το ύψος της σκηνής του θεάτρου της Σικυώνας έφτανε στα 3 μ. και 25 εκ. και το βάθος της είχε ύψος 10-12 πόδια. Πότε ακριβώς κατασκευάστηκε το κτιριακό συγκρότημα της σκηνής του Θεάτρου της Σικυώνας, δεν είναι γνωστό. Μερικοί από τους αρχαιολόγους τοποθετούν τη χρονολογία μεταξύ του 251 και 168 π.Χ. και άλλοι προ της μεταφοράς της πόλης στην καινούρια της θέση από το Δημήτριο Πολιορκητή (303 π.Χ.). Στη σκηνή του Θεάτρου της Σικυώνας υπήρχε άγαλμα του Άρατου, που τοποθετήθηκε εκεί στα χρόνια της στρατηγίας του, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης των Σικυώνιων για τις υπηρεσίες που αυτός είχε προσφέρει στην πόλη: «του θεάτρου δε υπό την ακρόπολιν ωκοδομημένου τον εν τη σκηνή πεποιημένον άνδρα ασπίδα έχοντα. Άρατον φασίν είναι τον Κλεινίου». Το θέατρο της Σικυώνας αποκαλύφτηκε κατά τις ανασκαφές της Αμερικάνικης Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών το 1887, θεωρείται δε, σαν το πιο αξιοσημείωτο από τα αρχιτεκτονικά μνημεία της Σικυώνας.
Πώς να διαλέξεις ανάμεσα σε αμέτρητα, μικρά και μεγαλύτερα, χωριουδάκια που είναι το ένα πιο όμορφο από το άλλο, αρχαίες πόλεις, λίμνες τυλιγμένες στην άχλη της γαλήνης τους, χιονισμένες κορυφές και ελατοδάση που διηγούνται θρύλους; Από πού να ξεκινήσεις για να προλάβεις να γνωρίσεις μέσα σε δύο μέρες μια περιοχή που όσο περισσότερο την εξερευνάς τόσο περισσότερο σε αναγκάζει να επιστρέφεις;
Συνεχίζουμε προς τα Μεσαία Τρίκαλα, και το σκηνικό αρχίζει να αλλάζει. Πολύχρωμες, ξύλινες ταμπέλες δείχνουν το δρόμο για παραδοσιακούς ξενώνες, γραφικά ταβερνάκια και ζεστά café, σχεδόν σε κάθε στροφή του δρόμου, ο οποίος καταλήγει σε μια μεγάλη, πλακόστρωτη πλατεία. Ακριβώς κάτω από αυτήν, η εκκλησία της Μεταμόρφωσης, που χρονολογείται από το 1816, αποτελεί το κυριότερο αξιοθέατο του χωριού.
Mετά την επιτυχημένη, με 87 συμμετοχές, διοργάνωση του 1ου Ποδηλατικού Γύρου Οινοποιείων Αττικής, επαναλαμβάνουμε το εγχείρημα, και την Κυριακή στις 8 Νοέμβρη στις 10 το πρωί, θα βρεθούμε πάλι όλοι μαζί, με τα ποδήλατά μας , στην ευρύτερη περιοχή της Νεμέας αυτή τη φορά. Γράφοντας 60 χλμ. στο κοντέρ, θα επισκεφθούμε 4 οινοποιεία, θα δοκιμάσουμε υπέροχα κρασιά, θα μιλήσουμε με ανθρώπους αφοσιωμένους στην δημιουργία όλο και καλύτερου κρασιού, θα ποδηλατήσουμε δίπλα σε χρυσοκόκκινους αμπελώνες, θα κάνουμε μια καταπληκτική ανάβαση στη Σεμέλη μετά το Κούτσι, θα θαυμάσουμε τη θέα ανηφορίζοντας και κατηφορίζοντας, θα γιορτάσουμε και θα πιούμε με μέτρο. Πληροφορίες 
Πόσο καλά γνωρίζετε τον Ακροκόρινθο;
