
Περισσότερα... »
skip to content
Korinthos Blogs » Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών | |||
|
Όλα τα blogs της Κορίνθου και του νομού Κορινθίας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
17689 άρθρα από 68 πηγές
Aa - Zz
(8667)
Αα - Ωω
(9022)
Στις 3/2/2010 ο Δήμος Σικυωνίων κάλεσε τους δημότες του να συμμετάσχουν σε λαϊκή συνέλευση με θέμα τη διοικητική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης «Καλλικράτης». Αν και οι λαϊκές συνελεύσεις αποτελούν μια ευκαιρία να ενημερωθούν οι πολίτες, να εκφράσουν τη γνώμη τους και να ελέγξουν τη δημοτική αρχή, η συγκεκριμένη, όπως και άλλες παλιότερα, δεν είχε συμμετοχή. Ίσως να μην υπήρξε επαρκής και έγκαιρη ενημέρωση του κόσμου για την πραγματοποίησή της (πάντως πανό ήταν αναρτημένο σε κεντρικό σημείο του Κιάτου) ή το γεγονός αυτό να οφείλεται στο ότι οι πολίτες σήμερα αποστρέφονται τις συλλογικές διεργασίες και ακολουθούν το δρόμο της ιδιώτευσης. Οι αιτίες και οι ευθύνες που οδήγησαν τον κόσμο στην παραίτηση και τον ατομικισμό είναι πολλές (δεν είναι της παρούσης ν’ αναφερθούν), με τις περισσότερες κατά τη γνώμη μου, να βρίσκονται στην πλευρά εκείνων που τα τελευταία χρόνια άσκησαν εξουσία, σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.
Η ενέργεια του δήμου, πάντως, να καλέσει τους πολίτες σε λαϊκή συνέλευση για ένα θέμα που θα επηρεάσει τη ζωή τους τα επόμενα χρόνια ήταν σωστή, ανεξάρτητα από την ανταπόκριση του κόσμου. Μόνο που, μετά την ενημέρωση που έγινε, χρειαζόταν να δοθεί το βάρος περισσότερο στους απλούς πολίτες, οι οποίοι πρώτοι έπρεπε να πάρουν το λόγο και να κάνουν τις προτάσεις τους και κατόπιν να μιλήσουν οι εκπρόσωποι των δήμων και των υπολοίπων φορέων. Και αυτό δεν είναι ζήτημα διαδικασίας, είναι ζήτημα ουσίας και αντίληψης του πώς αντιμετωπίζεται ο απλός πολίτης από τους τοπικούς άρχοντες, οι οποίοι πρωτίστως και κύρια οφείλουν ν’ ακούν και να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώμη των πολιτών που εκπροσωπούν και κατόπιν να τοποθετούνται φυσικά και οι ίδιοι. Δημόσια διαβούλευση δε σημαίνει να μιλήσουν μεταξύ τους οι δημοτικοί σύμβουλοι, οι δήμαρχοι, οι βουλευτές, οι αρχηγοί των κομμάτων, αλλά σημαίνει να πει τη γνώμη του και ο κόσμος, οι πολίτες που βρίσκονται εκτός κέντρων εξουσίας και η γνώμη τους ν’ ακουστεί.
Τώρα σε ότι αφορά τον Καλλικράτη, η μεταρρύθμιση αυτή έχει υποστηρικτές και μη, ενώ υπάρχουν και πολίτες που τη βλέπουν με έντονο σκεπτικισμό. Οι υποστηρικτές της διοικητικής μεταρρύθμισης μεταξύ των άλλων αναφέρουν ότι θα οριοθετηθούν αρμοδιότητες ανάμεσα στους διευρυμένους δήμους και την περιφέρεια, που τώρα θα είναι αιρετή και ότι θα δημιουργηθούν ισχυρές διοικητικές ενότητες πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης με επάρκεια, αποτελεσματικότητα και σωστές υπηρεσίες στην εξυπηρέτηση του δημότη για διάφορα θέματα (π.χ. πολεοδομίας κ.α.) κ.λ.π. Προσωπικά πιστεύω ότι η αυτοδιοίκηση δεν πάσχει από μέγεθος, πάσχει από πόρους, αρμοδιότητες και εξουσίες.Αν λοιπόν δημιουργηθούν δήμοι μαμούθ, θα χαθεί η αμεσότητα δημότη και δημοτικής αρχής, θα δημιουργηθούν δήμοι απρόσωποι και επομένως θα υπάρξει τεράστια δυσκολία στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων. Το ζήτημα πιστεύω δεν είναι η δημιουργία τεράστιων δήμων δύσκολα διοικούμενων και εύκολα ελεγχόμενων από την κρατική εξουσία και τα κόμματα. Η αυτοδιοίκηση δεν πάσχει από ένα ανανεωμένο κρατικό και κομματικό έλεγχο, που με την εφαρμογή του Καλλικράτη θα είναι εντονότερος και μεγαλύτερος. Αντίθετα θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ενεργοποίηση των πυρήνων των τοπικών κοινωνιών(δηλ. στην ενεργοποίηση της γειτονιάς, του δημοτικού διαμερίσματος, του δήμου). Η αποτελεσματικότερη ενεργοποίηση και λειτουργία αυτών δεν εξυπηρετείται με τη δημιουργία υδροκέφαλων δήμων. Επιπλέον θα πρέπει να κατοχυρωθεί η απλή αναλογική ως πάγιο εκλογικό σύστημα, τόσο στις βουλευτικές όσο και στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, προκειμένου να καταγράφονται όλες οι κοινωνικοπολιτικές τάσεις. Άλλωστε και στην Ευρώπη ο μέσος όρος κατοίκων ανά δήμο είναι σήμερα 5.100 κάτοικοι/δήμο. Πιο συγκεκριμένα στις κάτωθι χώρες ισχύουν: Γαλλία 1600 κάτοικοι/δήμο, Αυστρία 3.400 κάτοικοι/δήμο, Ισπανία 4.900 κάτοικοι/δήμο, Γερμανία & Ιταλία 7.100 κάτοικοι/δήμο. Ήδη στην Ελλάδα με τους Καποδιστριακούς δήμους έχουμε ξεπεράσει το μ.ο. κατοίκων/δήμο που ισχύει στην Ευρώπη. Σήμερα στη χώρα μας ο μ.ο είναι 10.200 κάτοικοι/δήμο και με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ίσως να φτάσει και στους 30.000 κατοίκους/δήμο!
Το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα πρόβλημα της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει να κάνει, κατά τη γνώμη μου, με την απόδοση αρμοδιοτήτων και φυσικά με την οικονομική αυτοδυναμία της, η οποία θα επέλθει μόνο όταν εκχωρηθούν πόροι από την κεντρική εξουσία και εφαρμοστούν μέτρα που θ’ αποδώσουν άμεσα. Ένα τέτοιο είναι π.χ. η κατά 50% καταβολή του φόρου εισοδήματος των δημοτών στους δήμους. Γεννάται πάντως το ερώτημα πώς θα στηριχτούν οικονομικά οι διευρυμένοι Δήμοι, όταν τα δημοσιονομικά της χώρας βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Μήπως με την αύξηση των δημοτικών τελών σε περίοδο μάλιστα οικονομικής κρίσης; Μήπως με το να πληρώσει το μάρμαρο ο πολίτης, όπως συνηθίζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Πώς είναι δυνατόν ένας τεράστιος δήμος, αρκετά μεγαλύτερος του σημερινού, ν’ ασκήσει αναπτυξιακή πολιτική, ν’ αναπτύξει δράση, να πραγματοποιήσει έργα, χωρίς πόρους; Ακόμη και στην περίπτωση που οι αυτοδιοικητικοί έχουν τις καλές προθέσεις και την επιθυμία να παράξουν έργο, με την έλλειψη πόρων δε θα τα καταφέρουν. Στην περίπτωση αυτή ο ρόλος τους θα είναι εντελώς άχαρος και διακοσμητικός. Εκτός βέβαια και ενδιαφέρονται κάποιοι μόνο για τους τίτλους και τ’ αξιώματα σ’ ένα μεγάλο δήμο.
Επίσης με το νέο σχέδιο για τη διοικητική μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» μπαίνει ταφόπλακα στη δημιουργία ανεξάρτητων, υπερκομματικών σχημάτων, που θα διαμορφώσουν το πρόγραμμά τους και τον τρόπο παρέμβασής τους μετά από τοπικές συζητήσεις, λαμβάνοντας υπόψη και τις τοπικές ανάγκες.
Τέλος σε ότι αφορά την εκπαίδευση, με τον Καλλικράτη ανοίγει ο δρόμος για τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων της Α’/θμιας και Β’/θμιας εκπαίδευσης στην περιφέρεια και τους δήμους. Αν αυτό το συνδέσουμε με τις προγραμματικές δηλώσεις αρμοδίων και με το κυβερνητικό πρόγραμμα, η μεταφορά της ευθύνης για την εκπαίδευση στους ΟΤΑ αποτελεί κεντρική επιδίωξη της νέας ηγεσίας του Υπ. Παιδείας. Όπως τόνισε η Υπ. Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου στο 14ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, η περιφερειακότητα θα αφορά τόσο στο αναλυτικό πρόγραμμα (θα είναι εθνικό κατά 85% και περιφερειακό κατά 15%), όσο και στους διορισμούς, που θα γίνονται μεν με ευθύνη του Υπ. Παιδείας αλλά η διαχείριση του προσωπικού θα μεταφερθεί σε περιφερειακό επίπεδο. Με την υλοποίηση της πολιτικής της περιφερειακής οργάνωσης της εκπ/σης διασπάται το ενιαίο της Δημόσιας Εκπ/σης, δημιουργούνται σχολεία πολλών ταχυτήτων, αφού τα σχολεία της χώρας δε θα ακολουθούν το ίδιο ενιαίο πρόγραμμα σπουδών. Μέσα δε από την αξιολόγηση του εκπ/κού έργου και των αναλυτικών προγραμμάτων, που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση – τα οποία θα είναι διαφορετικά από περιφέρεια σε περιφέρεια – θα προχωρήσει αργά αλλά σταθερά η κατηγοριοποίηση των σχολείων. Η διαχείριση του εκπ/κού προσωπικού ανά περιφέρεια ή δήμο πρακτικά σημαίνει ότι θα υπάρξει ουσιαστικά ένα διαφορετικό εργασιακό καθεστώς για κάθε εκπ/κό, με τελικό στόχο τις ατομικές συμβάσεις με τα σχολεία. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Υφυπουργού Παιδείας κ. Πανάρετου για διορισμό των εκπ/κών απευθείας στη σχολική μονάδα επιβεβαιώνουν αυτές τι προθέσεις της ηγεσίας του Υπουργείου. Ανομολόγητος τελικός στόχος των εμπνευστών της περιφερειακής αποκέντρωσης είναι το πέρασμα στο καθεστώς της υπογραφής ατομικής σύμβασης του εκπ/κού με τον εργοδότη του, όπως γίνεται στη Μεγάλη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί ο κάθε εκπ/κός διαπραγματεύεται μόνος του με τον εργοδότη του το εργασιακό καθεστώς και την αμοιβή του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο κλάδος της δημόσιας Β’/θμιας εκπ/σης διαφωνεί κατηγορηματικά με οποιαδήποτε κατεύθυνση περιφερειακής οργάνωσης της εκπαίδευσης (διορισμοί, διαχείριση προσωπικού, αναλυτικά προγράμματα, κ.λπ.).
Πάνος Κατσούλας
Δημότης Δήμου Σικυωνίων – Εκπ/κός
Πρόεδρος ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Κορινθίας
Για μια ακόμα φορά ο Ναυτικός Όμιλος Κιάτου έκανε αισθητή την παρουσία του στο χώρο των αγώνων Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης, με την κατάκτηση της πρώτης θέσης στη γενική κατάταξη της περιφέρειας Πατραϊκού – Κορινθιακού.
Αυτές τις μέρες τα μάτια όλων βομβαρδίστηκαν με εικόνες φρίκης και απόλυτης δυστυχίας. Άνθρωποι κάθε ηλικίας ανασύρονταν νεκροί ή κατά τύχη ζωντανοί μέσα από τα συντρίμμια του δολοφονικού σεισμού στην Αϊτή. Εικόνες που σίγουρα άγγιξαν όλους μας και πολλοί έσπευσαν να προσφέρουν με όποιο χρηματικό ποσό μπορούσαν. Στιγμές άλλωστε που και η ίδια η Ελλάδα (αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα) έχει βιώσει… Μεταξύ άλλων ακούστηκαν απόψεις για σπίτια «τραπουλόχαρτα» και πενιχρά μέσα διάσωσης και περίθαλψης…Ίσως η εικόνα είναι πολύ ισχυρή και έτσι δεν κάνουμε την απλή σκέψη: τι ήταν η Αϊτή πριν το σεισμό; Ανάμεσα στην Κούβα και στη Δομινικανή Δημοκρατία, η νήσος της Αϊτής ξεκινά την σύγχρονη ιστορία της από την εποχή του δουλεμπορίου. Τότε η χώρα άνθισε οικονομικά, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν το πρώτο κράτος που διοικήθηκε από μαύρους, μετά την επανάσταση έναντι των Γάλλων το 1791. Από τότε η ιστορία της είχε πολλά σκαμπανεβάσματα: Δικτατορίες, οικονομική εξαθλίωση, εξεγέρσεις, επεμβάσεις ξένων χωρών, αποτυχημένη προσπάθεια απελευθέρωση της αγοράς και κατάρρευση της οικονομίας στοιχειοθετούν μια…ταραχώδη σύγχρονη ιστορία. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν οι κάτοικοί της να ζουν πραγματικά σε συνθήκες εξαθλίωσης. Οι υποδομές πρακτικά δεν υπήρχαν, τα σπίτια, αυτά που βλέπουμε να καλύπτουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, ήταν στην κυριολεξία παράγκες, νοσοκομεία ήταν ελάχιστα και με τραγικές ελλείψεις… Φυσικά όλα αυτά ελάχιστα γνωστά είναι στους περισσότερους, όπως άγνωστη είναι και η…τοπική σπεσιαλιτέ (με αρκετή δόση μαύρου χιούμορ…) . Οι κάτοικοι της χώρας, στην προσπάθειά τους να μειώσουν την πείνα τους, φτιάχνουν μπιφτέκια από…λάσπη! Χρησιμοποιούν χώμα και νερό, κάνουν πυλό, τον οποίο αφήνουν να στεγνώσει στον ήλιο και να γίνει «μπισκότο». Στη συνέχεια το τρώνε, για να ξεγελάσουν λίγο την πολυήμερή τους πείνα! Φυσικά οι περισσότεροι πάσχουν από στομαχικές διαταραχές, πόνους και κάποιοι δεν αντέχουν και πεθαίνουν…Εικόνες και λύσεις απελπισίας που αδυνατούμε να συλλάβουμε… Αυτή η εικόνα έρχεται τώρα να συμπληρωθεί από μια φυσική καταστροφή, που άφησε χιλιάδες νεκρούς πίσω της και ανθρώπους στην κυριολεξία να μην έχουν τίποτα. Η συνέχεια αναμένεται ακόμη χειρότερη, αφού υποδομές δεν υπάρχουν και οι επιδημίες θα ολοκληρώσουν δυστυχώς το τοπίο…Ένα τοπίο εξαθλίωσης και δυστυχίας, σε βαθμό που ενδεχομένως αδυνατούμε να συλλάβουμε πραγματικά. Ίσως τελικά όσοι επιβιώσουν από αυτή την καταστροφή να ζήσουν καλύτερα από πριν. Ίσως το παγκόσμιο ενδιαφέρον (άσχετα με το αν αυτό κρύβει ή όχι κάποιο μελλοντικό συμφέρον και ποιό) να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους, που δεκαετίες τώρα ζούσαν μην έχοντας απολύτως τίποτα, να ζήσουν κάπως καλύτερα. Άλλοι τραυματίες, άλλοι ανάπηροι, άλλοι έχοντας χάσει μέλη των οικογενειών τους, ίσως βρουν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στο πέρασμα του χρόνου. Το παγκόσμιο ενδιαφέρον και (δυστυχώς) τα συμφέροντα μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών και οι πολιτικές επιρροές θα φέρουν νοσοκομεία, οικισμούς αστέγων και υποτυπώδεις υποδομές…Υποδομές όμως που πριν δεν υπήρχαν, σε μια χώρα που το συνηθέστερο φάρμακο αποτελεί πολυτέλεια…Και φαγητό. Σε μια χώρα που το ψωμί είναι είδος πολυτελείας, η βοήθεια όλων μας είναι τεράστια. Μακάρι ο σεισμός να ήταν το τέλος της παρατεταμένης δυστυχίας των Αϊτινών. Μακάρι επίσης να μην χρειαστεί ένας όμοιός του για να αντιληφθούμε τη δυστυχία σε άλλες γωνιές της γης…Ίσως κάπου αλλού φτιάχνουν το ίδιο «μπισκότο»…Ίσως εκεί να μην έχουν καν νερό για να το φτιάξουν… 
Η Φωτογραφική Λέσχη Κιάτου πραγματοποιεί έκθεση στην καφετέρια Barrio Nuevo, η οποία θα διαρκέσι μέχρι την Κυριακή 10 Ιανουαρίου.
Το θέατρο βρίσκεται στο Περιγιάλι, δίπλα στις γραμμές του τρένου και στεγάζεται σ’ ένα χώρο που έχει παραχωρήσει δωρεάν ο Αγροτικός Συνεταιρισμός. Κύρια δραστηριότητά του εδώ και 12 χρόνια που λειτουργεί είναι οι θεατρικές παραστάσεις, ωστόσο είναι ανοικτό σε όλους για να παρουσιάσουν τις δικές τους εκδηλώσεις. Κατά καιρούς στο χώρο αυτό έχουν πραγματοποιηθεί ποιητικές, μουσικές, κινηματογραφικές βραδιές και διάφοροι σύλλογοι έχουν παρουσιάσει τις πολιτιστικές τους εκδηλώσεις.
Στο παρελθόν ανέβηκαν πολλές αξιόλογες παραστάσεις. Ανάμεσα σ’ αυτές, αξίζει να αναφερθεί το έργο «Οι σιδεράδες» του Σέρβου συγγραφέα Μίλος Νίκολιτς, ο οποίος είχε έρθει το Δεκέμβριο του 2005 να δει την παράσταση. Όταν έφτασε στο Περιγιάλι, δεν πρέπει να ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα από την εξωτερική εμφάνιση του θεάτρου, όμως μετά το τέλος της παράστασης σχολίασε: «Είναι ένα θαύμα στην Κόρινθο!». Δεν είναι τυχαίο ότι το θέατρο Περιγιαλίου, που μετρά πολλές συμμετοχές στο Διεθνές Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, έχει κερδίσει αρκετά βραβεία. Αξίζει δε να σημειωθεί πως το 2004 υπογράφτηκε πρωτόκολλο αδερφοποίησης του Δήμου Άσσου – Λεχαίου με το Δήμο Λουγκόζ της Ρουμανίας. Πρωτεργάτες της αδελφοποίησης στάθηκαν οι θεατρικές ομάδες των δύο Δήμων.
Για έκτη χρονιά και κάθε Σαββατόβραδο, εως και τον Απρίλιο, θα μας συντροφεύουν οι ταινίες που επιλέχθηκαν από το κοινό. Ο Γιώργος Κόρρας, ο Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, ο Γιάννης Παπουτσάκης, ο Βασίλης Καλατζής, η Δέσποινα Χαραλαμποπούλου , ο Βαγγέλης Σωτηρόπουλος, καθώς και οι Δημ. Κουτσιαμπασάκος και Ροβήρος Μανθούλης, εκπροσωπώντας όλες τις γενιές, θα μας ταξιδεψουν μέσα από την οθόνη της αίθουσας του Πνευματικού Κέντρου Ροζενών.Πρόσφατα έγινε μια ενημερωτική συζήτηση με θέμα : «τροχαία δυστυχήματα». Από αυτήν προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα:
1. Τα τροχαία δυστυχήματα αποτελούν την «πρώτη αιτία θανάτου και αναπηριών για τους κάτω των 45 ετών»,
2. «Το κόστος κατασκευής ενός δρόμου στην Ελλάδα είναι 6 φορές μεγαλύτερο από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο»,
3. «300 τροχαία κάθε χρόνο οφείλονται στις διαφημιστικές πινακίδες»
4. Ο συνολικός αριθμός θυμάτων και τραυματισμών λόγω τροχαίων προβλέπεται να έχει αυξηθεί κατά περίπου 65% από το 2000 έως το 2020, αν δεν αυξηθεί η προσπάθεια ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας.
Όλοι μας υποθέτω έχουμε υπόψη μας τη θεωρία «πως οι τροχαίες συγκρούσεις είναι 'ατυχήματα' και μάλιστα 'εξ αμελείας'». Νομίζω πως δεν είναι έτσι και διαφωνώ. Η θεωρία αυτή έρχεται με ένα πολύ ειδικό τρόπο να ξεπλύνει, εφησυχάσει και αποενοχοποιήσει τους εμπλεκόμενους. Από τον 'αμελή' οδηγό που παραβιάζει το κόκκινο, τον 'αμελή' δήμαρχο που δεν ξηλώνει τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, τον 'αμελή' νομάρχη που ξεχνάει να φτιάξει στηθαία στους γκρεμούς, τον 'αμελή' υπουργό που ξεχνάει κάθε υποτροπή να πατάξει τη διαφθορά που ο ίδιος δηλώνει πως κυριαρχεί στο χώρο απόκτησης διπλωμάτων οδήγησης.
Ασφαλώς και υπάρχουν ανθρώπινα λάθη. Δεν αθωώνουν όμως τη δολοφονική οργάνωση των συγκοινωνιών από πλευράς των υπευθύνων. Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε στη συζήτηση, το κόστος κατασκευής στην Ελλάδα είναι 6πλάσιο από το αντίστοιχο Ευρωπαϊκό!!. Από το οποίο βέβαια μεγάλο ποσοστό καρπώνονται λαμόγια-εργολάβοι της οδοποιίας οι οποίοι αφού πληρώνονται κανονικά την κατασκευή από τα λεφτά των φορολογουμένων επιβάλλουν και επιπλέον διόδια για δρόμους ακατάλληλους για ασφαλή οδήγηση (νέο εφεύρημα και αυτό).
Υπάρχει λοιπόν επείγουσα ανάγκη να ευαισθητοποιηθούν όλοι οι αρμόδιοι φορείς για την πρόληψη και μείωση των τροχαίων δυστυχημάτων και βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Η εκπαίδευση των παιδιών για θέματα οδικής ασφάλειας, δεν πρέπει να αγνοείται καθ' ότι είναι από την ευαίσθητη παιδική ηλικία που θα πρέπει να αποκτούνται οι σημαντικές γνώσεις για την οδική ασφάλεια. Η εκπαίδευση αυτή θα πετύχει τη μείωση των θανάτων, μόνιμων αναπηριών και τραυματισμών από τα τροχαία δυστυχήματα.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ
Ο Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών διοργανώνει, την Κυριακή 29-11-09, ομιλία για τη νέα γρίπη και τα εμβόλια, με τίτλο "Η άλλη άποψη". Θα μιλήσουν οι γιατροί Γ.Τσαντήρης και Κ.Μουρούτης, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τις ανησυχίες και τις επιφυλάξεις που υπάρχουν για το νέο εμβόλιο. Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 11 π.μ. στο Δημαρχείο Κιάτου.Στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, αλλά και στις τοποθετήσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου περιβάλλοντος, ενέργειας και κλιματικής αλλαγής υπήρξε ρητή διαβεβαίωση για το ότι ο λιθάνθρακας (και η πυρηνική ενέργεια) δεν έχει θέση στο ενεργειακό μείγμα της χώρας. Με δεδομένη την αντίστοιχη πολιτική δέσμευση της προηγούμενης κυβέρνησης (Φεβρουάριος 2009) φαίνεται ότι ο κίνδυνος εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα σε μια σειρά περιοχές της χώρας έχει αποσοβηθεί για το ορατό, τουλάχιστον, μέλλον.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά μια τεράστια επιτυχία, η οποία υπερβαίνει τα όρια των περιοχών και των τοπικών κοινωνιών, που στοχοποιήθηκαν σαν υποδοχείς των νέων εγκαταστάσεων. Και αυτό γιατί: ανατρέπει το μόνιμο προσανατολισμό του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας στα πιο ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα, συμβάλλει στην προοπτική μιας αξιοπρεπούς συμμετοχής της χώρας στην παγκόσμια προσπάθεια κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά και για ένα λόγο παραπάνω. Γιατί έδειξε ότι οι δράσεις και τα κινήματα των πολιτών μπορούν να φέρουν θετικά αποτελέσματα, ακόμη και όταν αντιμάχονται κεντρικές πολιτικές και οικονομικές επιλογές.
Η θετική έκβαση ήταν αποτέλεσμα του αγώνα ενός πανελλαδικού κινήματος, που είχε στο κέντρο του τις τοπικές κοινωνίας και που κατάφερε, ταυτόχρονα, να εκφράσει τη συμπαράσταση και την υποστήριξη ενός μεγάλου φάσματος περιβαλλοντικών, κοινωνικών και πολιτικών οργανώσεων. Είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι συμμετείχαμε ενεργά σε αυτή τη μάχη, λειτουργώντας σαν ο συνεκτικός ιστός των πρωτοβουλιών των πολιτών στις επίμαχες περιοχές και όχι μόνο. Για πρώτη φορά, σε τέτοια έκταση, τα κεντρικά προβλήματα του ενεργειακού σχεδιασμού και της ενεργειακής πολιτικής έγιναν αντικείμενο προβληματισμού και διεκδικήσεων στις τοπικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες των πολιτών.
Στην προσπάθεια της μεγαλύτερης δυνατής διεύρυνσης του μετώπου κατά του λιθάνθρακα ήρθαμε σε επαφή, και είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε την αμέριστη υποστήριξή τους, με πλήθος άλλων φορέων και κινήσεων πολιτών, που εμπλέκονται σε κάθε μορφής ενεργειακές δραστηριότητες σε όλη την Ελλάδα. Μαζί τους ανταλλάξαμε εμπειρίες και προβληματισμούς, με αποκορύφωμα το τριήμερο συζητήσεων για την ενέργεια (Νοέμβριος 2008). Αναπτύξαμε κοινές δράσεις, με σημαντικότερη την “πορεία ενέργειας” στη ΔΕΘ, μαζί με τους λιγνιτόπληκτους κατοίκους του Αγίου Δημητρίου Κοζάνης (Σεπτέμβρης 2008). Αναζητήσαμε και διατυπώσαμε ένα κοινό πλαίσιο αντιλήψεων για τα ζητήματα του ενεργειακού σχεδιασμού (Απρίλιος 2009). Αναπτύξαμε σχέσεις συναντίληψης και δεσμούς αλληλεγγύης με συλλογικότητες και πρόσωπα αφοσιωμένα στην προστασία του περιβάλλοντος, στην υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών και στη διεκδίκηση ουσιαστικού ρόλου για τις τοπικές κοινωνίες. Πρόκειται για έναν ανεκτίμητο πλούτο, που αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες της επόμενης μέρας. Μια από τις ευτυχείς συναντήσεις μας ήταν και αυτή με τους πολίτες του Ensdorf της Γερμανίας, που είχαν προηγηθεί στη δική τους σημαντική μάχη κατά της εγκατάστασης μονάδων λιθάνθρακα.
Οι φορείς και οι κινήσεις πολιτών που συγκροτήσαμε το δίκτυο των “Πολιτών κατά του λιθάνθρακα” θεωρούμε ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να κλείσει ο κύκλος αυτής της πρωτοβουλίας. Μιας προσπάθειας, που πιστεύουμε ότι έδωσε αξιοπρόσεκτα δείγματα αυτοοργάνωσης, αμεσοδημοκρατικής λειτουργίας, ισότιμης και συλλογικής συνεργασίας, αποτελεσματικής πάλης και μιας σοβαρής προσπάθειας αναγωγής των επιμέρους προβλημάτων στα γενικότερα και πιο κεντρικά, ξεπερνώντας και τις πιο αισιόδοξες από τις αρχικές προσδοκίες μας.
Σε ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, όπου τα ζητήματα της ενέργειας θα εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο και μια σειρά προβλήματα θα εξακολουθήσουν να υφίστανται ή να δημιουργούνται, η κίνησή μας αυτή θέλουμε να σηματοδοτήσει την πρόθεσή μας να συνεχίσουμε τις δράσεις μας για τα ζητήματα της ενέργειας και τοπικά, αλλά και σε ένα πιο διευρυμένο επίπεδο πανελλαδικά. Ελπίζουμε ότι, σε συνεργασία με τους φορείς και τις κινήσεις των πολιτών που συναντηθήκαμε στη μάχη κατά του λιθάνθρακα, θα βρούμε σύντομα τον τρόπο και τον κατάλληλο χρόνο για τις νέες μας πρωτοβουλίες και τις δράσεις.
(Από Δελτίο τύπου της κίνησης "Πολίτες Κατά του Λιθάνθρακα")

Δεν μπορώ να κατανοήσω, γιατί η εκκλησία, εμφανίζει δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πρόσωπα.
Το ένα γεμάτο αγάπη, σεβασμό προς κάθε διαφορετικότητα, αλληλεγγύη, προσφορά και κοινωνικό έργο και το άλλο γεμάτο διαχωριστικές γραμμές, προκαταλήψεις σε βάρος συνανθρώπων μας, φοβικές αντιδράσεις απέναντι στο διαφορετικό και θρησκευτικό φανατισμό.
Το κακό πρόσωπο της εκκλησίας, ατυχώς κατά την γνώμη μου εμφανίστηκε, με την εγκύκλιο του Μητροπολίτη κ. Διονύσιου εν όψη της έναρξη μαθημάτων των κατηχητικών σχολείων, που προτρέπει σε πνευματική αφύπνιση, επαγρύπνηση και ανάληψη δραστηριοτήτων τον κλήρο, για να προστατεύσει τα θρησκευτικά ιδεώδη του ποιμνίου του και κυρίως τον ευαίσθητο χώρο της νεολαίας που κινδυνεύει περισσότερο, λόγω της αλλοίωσης του πληθυσμού με την εισροή εις την χώρα μας αλλόπιστων δηλαδή μεταναστών, αλλοίωσης των ορθοδόξων κριτηρίων κλπ.
Υπήρξαν δικαιολογημένες αντιδράσεις από πολλούς, γιατί θεωρούν ότι ο ρόλος της εκκλησίας μπορεί και πρέπει να είναι διαφορετικός, γιατί θέλουν να βλέπουν το καλό πρόσωπο της εκκλησίας.
Είναι γνωστό, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει να επιδείξει ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό έργο. Με ευαισθησία, υποστηρίζει τις κοινωνικά αδύναμες ομάδες και συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας αντίληψης για τον ανθρωπισμό.
Ενδεικτικά παραδείγματα της κοινωνικής προσφοράς της Εκκλησίας, που πραγματικά δείχνουν σεβασμό σε κάθε διαφορετικότητα που έχει σχέση με θρησκευτικές, πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, είναι :
Άλλωστε, για την υποστήριξη των μεταναστών, η “Αλληλεγγύη” της Εκκλησίας της Ελλάδος, διεκδίκησε βραβείο της κοινωνίας των πολιτών στη διάρκεια του παγκόσμιου φόρουμ για την μετανάστευση που έγινε στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.
Είναι επίσης χρήσιμο για την κοινωνία μας, να γνωρίζουμε τις απόψεις φωτισμένων ιεραρχών, όπως του Αρχιεπίσκοπου Αλβανίας κ. Αναστάσιου, για το ρόλο της εκκλησίας και την στάση μας απέναντι στους μετανάστες και τους κοινωνικά αποκλεισμένους. Λέει λοιπόν :
«Η Εκκλησία έχει χρέος να αγωνίζεται για δικαιότερους κοινωνικούς θεσμούς, διορατικές ρυθμίσεις, περισσότερη αλληλεγγύη, γνησιότερη αγάπη.
Η θέση της Εκκλησίας, ως συνόλου και κάθε χριστιανού προσωπικά, είναι ο σεβασμός παντός ανθρωπίνου προσώπου, ανεξαρτήτως καταγωγής η γλώσσας, ιδιαιτέρως όταν βρίσκεται σε δοκιμασία και ανάγκη. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν αναμφισβήτητα οι μετανάστες και η Εκκλησία αυτό το πνεύμα καλλιεργεί και ενισχύει, στηλιτεύοντας τον ρατσισμό και συμβάλλοντας στην ομαλή ένταξή τους στην τοπική κοινωνία. Υπάρχουν, βεβαίως, και περιπτώσεις όπου ορισμένοι μετανάστες δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα. Αλλά από καμιά κοινωνική ομάδα δεν λείπουν τα αρνητικά παραδείγματα. Ας μη παραθεωρείται όμως το γεγονός ότι οι μετανάστες συνέβαλαν και στην ανάπτυξη της οικονομίας σε ανάγκες οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν από εντοπίους.»
Προσυπογράφω και το εξαιρετικό άρθρο του Κορίνθιου- Κώστα Παππή για τους “μετανάστες και ρατσισμός” δημοσιευμένο στο blog του (costaspappis.blogspot.com), όπου αναφέρει μεταξύ άλλων :
«Το ζήτημα των μεταναστών δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει κανείς μόνο με το μυαλό ή μόνο με το συναίσθημα. Πρέπει να λειτουργήσει και η μνήμη. Μνήμη που αναφέρεται στους δικούς μας μετανάστες “νόμιμους” και “παράνομους”. Αυτή, να μην τη χάσουμε ποτέ, γιατί αλλιώς χάνουμε την ψυχή μας.»
O Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ. Διονύσιος έχει πάρει πρωτοβουλίες στήριξης των κοινωνικά αδύναμων με την παροχή προς αυτούς “γευμάτων αγάπης”. Γι’ αυτό και το περιεχόμενο της επιστολής του που αναφέρεται στους μετανάστες τον αδικεί.
Πιστεύω ότι θα πάρει όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε, να μην καλλιεργηθεί ρατσιστική αντίληψη και συμπεριφορά προς συνανθρώπους μας ανεξαρτήτως θρησκεύματος, χρώματος και εθνικότητας.
Θεωρώ όμως, ότι οι σημερινές συνθήκες απαιτούν την ανάληψη μιας πλατιάς πρωτοβουλίας στην Κορινθία, από πολίτες, συλλογικότητες, τοπική αυτοδιοίκηση και εκκλησία, για έναν Φορέα υποστήριξης, εκπαίδευσης και ένταξης μεταναστών κατά τα πρότυπα του “ανοικτού σχολείου μεταναστών” που ήδη με μεγάλη επιτυχία λειτουργεί σε Αθήνα και Πειραιά. Η υποστήριξη και η συμμετοχή της εκκλησίας σε μια τέτοια πρωτοβουλία και προσπάθεια που πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, πιστεύω ότι θα συμβάλλει στον ρόλο και το πρόσωπο της εκκλησίας που θέλουμε όλοι .
Λεωνίδας Φωτιάδης
Τα τελευταία χρόνια γίνεται πολλή συζήτηση και έχει υπάρξει ευαισθητοποίηση και βελτίωση των υποδομών για τα ΑΜΕΑ και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες γενικότερα. Η ευαισθητοποίηση αυτή έχει αποτελέσματα, τουλάχιστον σε σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε στο παρελθόν. Όμως, αναμφίβολα χρειάζεται πολύ περισσότερη δουλειά και προσοχή προς αυτή την κατεύθυνση αφού ακόμα και σήμερα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά στην καθημερινότητά τους είναι τεράστια, οι υποδομές, αν και βελτιωμένες, παραμένουν ελλιπείς ενώ η πολιτεία με πολύ αργούς ρυθμούς εφαρμόζει τις ρυθμίσεις του νομοθετικού πλαισίου που αφορούν τα ΑΜΕΑ.
Ήθελα σε αυτό το τεύχος να γράψω μερικές σκέψεις για το ζήτημα των μεταναστών στη χώρα μας και ειδικότερα στην πόλη μας, για το φόβο (ή τα άλλα αισθήματα, όπως η συμπόνια) που προκαλούν, για τις εκδηλώσεις ρατσισμού (αλλά και αντι-ρατσισμού) των συμπατριωτών μας. Μεσολάβησαν δυο γεγονότα: πρώτα μια αντιρατσιστική εκδήλωση που οργάνωσε η δραστήρια ομάδα του Copyleft, μια υπέροχη ομάδα νέων – από τους ελάχιστους που μας εκπλήσσουν ευχάριστα και μας δημιουργούν ελπίδες μέσα στη μαυρίλα των μηνυμάτων που εκπέμπονται από το χώρο των νέων της χώρας μας, έτσι όπως είναι εγκλωβισμένοι στην ιδιώτευση, στην αποχή από τα κοινά και στο όραμα της προσωπικής δήθεν «επιτυχίας» που τους έχουν εμπνεύσει οι γονείς τους. Μετά ήρθε το γκρέμισμα με μπουλντόζες από τη Δημοτική Αρχή Σικυωνίων του καταυλισμού μεταναστών στην περιοχή Αγ. Νικόλαου, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου. Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου η Δημοτική Αρχή Σικυωνίων με μπουλντόζες γκρέμισε τον καταυλισμό μεταναστών στην περιοχή Αγ. Νικόλαου. Στις προθέσεις τους είναι, σύμφωνα με δηλώσεις που έκαναν, οι καταστροφές καταυλισμών να συνεχιστούν, αλλά χωρίς να γίνεται σαφές ποια θα είναι η μοίρα των ανθρώπων που μένουν εκεί, μεταξύ των οποίων υπάρχουν και δεκάδες παιδιά.
Ήταν ένα γεγονός που μας προβλημάτισε και άφησε ερωτηματικά.
Εκπροσωπώντας εφτά φορείς και ανένταχτους πολίτες υποστηρίζουμε ότι μόνο μία οργανωμένη μεταναστευτική πολιτική είναι λύση, που θα στρέφεται στην κατεύθυνση της επίλυσης των προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας σε σχέση με τους φτωχούς μετανάστες, σεβόμενη όμως ταυτόχρονα τα ανθρώπινα δικαιώματα και δίνοντας ευκαιρίες αξιοπρεπούς διαβίωσης στους ανθρώπους αυτούς.
Δηλώνουμε την απόφαση μας να πιέσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση κάθε αρμόδιο φορέα .
Ομάδα COPYLEFT
Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών
Α.Μ.Κ.Ε. Ροκ Συνάντηση
ΟΙΚΟΖΩΗ
ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ
ΣΙκυώνια Περιβαλλοντική Πολιτιστική Εταιρεία
Ναυτικός Όμιλος Κιάτου
Η ομάδα μας δημιουργήθηκε πρόσφατα (τον Αύγουστο του 2009) στο διαδίκτυο και η δυναμική της εξέλιξη πολύ γρήγορα έδειξε ότι το Αρχαίο Θέατρο Σικυώνας και το γεγονός ότι παραμένει κλειστό από το 2000 απασχολεί πάρα πολλούς συνδημότες μας και όχι μόνο. Σήμερα η ομάδα αριθμεί 1354 μέλη και η μέχρι σήμερα δράση μας αφορά επιστολές και αιτήματα προς τους αρμόδιους φορείς και τα ΜΜΕ.
Η ιδέα των προβολών γεννήθηκε το καλοκαίρι του 2007 από μέλη του Κέντρου Νέων Κιάτου, οπότε και έγινε τριήμερο αφιέρωμα στον κλασσικό ευρωπαϊκό κινηματογράφο, στην αυλή του Πολιτιστικού Κέντρου. Το Νοέμβρη και το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς έγιναν κάποιες προβολές στην αίθουσα του 1ου ορόφου, οι οποίες όμως διακόπηκαν λόγω της πολύ μικρής απήχησης που είχαν, καθώς σχεδόν κανείς δε γνώριζε την ύπαρξή τους.
Με την αποχώρηση από το Κέντρο Νέων των μελών που είχαν αναλάβει τις προβολές, άλλα μέλη ανέλαβαν να συνεχίσουν την ιδέα, με τη βοήθεια των ξένων εθελοντών που βρίσκονταν εκείνη την εποχή στο Κιάτο, το Δεκέμβρη του 2008. Μετά από κάποιες προβολές σε τυχαίες ημερομηνίες, αποφασίστηκε οι αυτές να γίνονται κάθε Τετάρτη στις 9.30 κι έτσι σιγά-σιγά άρχισε να δημιουργείται ένας πυρήνας φανατικών, οι οποίοι έρχονταν σχεδόν ανελλιπώς κι έδειχναν να το απολαμβάνουν!
Στην πορεία εμφανίστηκαν κι άλλες ιδέες κι έτσι πλέον η επιλογή των ταινιών γίνεται με προτάσεις και ψηφοφορία των συμμετεχόντων, ενώ λειτουργεί και ελεύθερο μπαρ, που στηρίζεται οικονομικά σε μικρές δωρεές του κόσμου.
Η φιλοσοφία της κίνησης αυτής δεν είναι σε καμία περίπτωση εμπορική ή κερδοσκοπική, αλλά έχει σαν στόχο να βγάλει τους ανθρώπους από τα σπίτια τους, να σπάσει τη νοοτροπία «θα παραγγείλω πίτσα και θα χαθώ στην TV ή το internet». Όσοι έρχονται ξέρουν ότι εκεί υπάρχουν άνθρωποι που επικοινωνούν, δημιουργούνται παρέες και είναι τόπος συνάντησης για αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν από τη μιζέρια και την απαξίωση που νιώθουν όλοι για όλους στη μικρή μας κοινωνία.
Το Κέντρο Νέων δεν υπάρχει πια και οι προβολές ξεκίνησαν για φέτος με πρωτοβουλία 2 ατόμων από τους περσινούς θαμώνες, με στόχο τη δημιουργία ομάδας που θα έχει λόγο και θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για το περιεχόμενο και τον τρόπο διοργάνωσης των προβολών. Οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται να συμμετέχει, δεν έχει παρά να έρθει σε κάποια προβολή. Για φέτος η ώρα έναρξης είναι 9 μ.μ. και η είσοδος, όπως πάντα, ελεύθερη, ενώ για τις ταινίες που προβάλλονται μπορείτε να μαθαίνετε από το blog του Copyleft (copyleft48.blogspot.com), του Συλλόγου Σικυωνίων Πολιτών (sikionioipolites.blogspot.com) και από αφίσες που είναι κολλημένες 2-3 μέρες πριν την προβολή στην είσοδο του Πολιτιστικού και σε κεντρικά σημεία της πόλης.
Πέρα από τις ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, φέτος υπάρχει και η ομάδα προβολών Copyleft, που προβάλλει ταινίες κάθε Κυριακή στις 7.30 μ.μ. στον ίδιο χώρο. Για την προβολή της εβδομάδας μπορείτε να ενημερώνεστε από το blog και από τις κλασσικές πλέον, ασπρόμαυρες αφίσες που κυκλοφορούν.
Δ. Ηλιόπουλος
|
Hellas Blogs: Evros Blogs (Έβρος) Pella Blogs (Πέλλα) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Mykonos Blogs (Μύκονος) Komotini Blogs (Κομοτηνή) Kavala Blogs (Καβάλα) |
![]() |
Copyright © 2008 Korinthos Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 11.03.2010 19:25:47 |
