Korinthos Blogs » Ecokorinthia.gr

Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου

 Δελτίο τύπου   24- 02-2010

 Σήμερα 24 Φεβρ. 2010 πραγματοποιήθηκε συνάντηση εκπροσώπων τον Οικολόγων Πράσινων με το Γ.Γ. Περιφερείας Πελοποννήσου κ. Φ. Χατζημιχάλη για το καυτό ζήτημα τις διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων. Από την πλευρά των Οικολόγων Πράσινων παρευρέθησαν ο εκπρόσωπός τους κ. Ν. Χρυσόγελος, από την θεματική ομάδας περιβάλλοντος η υπεύθυνη κ. Μ. Βιτωράκη, ο κ. Λ. Μπούκλης, ο κ. Χ. Μουρκάκος και ο κ. Π. Κακαλέτρης εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων Πελοποννήσου.

Στα πλαίσια της συζήτησης:

• αναφερθήκαμε  στα πολλαπλά αδιέξοδα που συσσωρεύονται στην Πελοπόννησο στο ζήτημα της διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων, στην πλήρη αδιαφάνεια και απουσία διαβούλευσης που επικράτησε τα τελευταία χρόνια, αλλά και στις ευθύνες των δημάρχων στην καθυστέρηση των προγραμμάτων ανακύκλωσης και αποκατάστασης/απορρύπανσης των χωματερών.
• Τονίσαμε την πλήρη διαφωνία των ΟΠ με τον προηγούμενο περιφερειάρχη : α) στην μη επιλογή της ανακύκλωσης σαν βασικής διαδικασίας διαχείρισης των απορριμμάτων και β ) στην επιλογή της προμήθειας και τοποθέτησης των δεματοποιητών.
• Δηλώσαμε την αντίθεσή μας στην καύση / θερμική επεξεργασία των απορριμμάτων και ζητήσαμε  από τον νέο Περιφερειάρχη να αναλάβει μέσω ενός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος, πολιτική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της ανακύκλωσης.
• Προτείναμε  την χρηματοδότηση προγραμμάτων κομποστοποίησης σε επίπεδο δήμου, γειτονιάς, κατοικίας, και την ανάγκη εφαρμογής της αρχής <<ο ρυπαίνων πληρώνει>>, ώστε να δοθούν κίνητρα στον κάθε δημότη / στο κάθε νοικοκυριό να μειώνει τον όγκο των παραγόμενων από αυτό σκουπιδιών.
• Ζητήσαμε διαφάνεια και διαβούλευση σε κάθε διαδικασία, ιδιαίτερα στους αμέσως επόμενους μήνες κατά τη διάρκεια της διαμόρφωσης και έγκρισης του νέου Περιφερειακού Σχεδιασμού για τη Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου,  και υποσχεθήκαμε να στηρίξουμε κάθε πρωτοβουλία της Περιφέρειας για να αλλάξει το κλίμα για την ανακύκλωση και να γίνουν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων,πρόληψη,επαναχρησιμοποιηση,ανακύκλωση,κομποστοποιηση, που θα είναι τα πλέον οικονομικά για τους δημότες, θα προστατεύουν την δημόσια υγεία και το περιβάλλον και ταυτόχρονα θα δημιουργούν θέσεις εργασίας.

 

Γραμματεία Οικολόγων Πράσινων Πελοποννήσου

Περισσότερα... »

Ασωπός ποταμός. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον πολ. μηχανικό και συγγραφέα κ. Γ. Κωστούρο για τον Ασωπό ποταμό, την ιστορία του, την μυθολογία του, την προσφορά του στην αγροτική ανάπτυξη της Κορινθίας .Τηλεοπτική εκπομπή “Οικοπελοπόννησος”

Περισσότερα... »

Πρωτοβουλία για τα απορρίμματα παίρνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου την Τετάρτη 24 Φεβρ.

Το μεσημέρι συναντούν τον περιφερειάρχη κ. Χατζημιχάλη, αργότερα δίνουν συνέντευξη τύπου και στις  οργανώνουν ημερίδα. “Αύρα” είναι το όνομά της εφημερίδας που ξεκίνησαν να εκδίδουν στην Πελοπόννησο.

Οι  ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ Πελοποννήσου      

σας προσκαλούν στην ημερίδα που θα διοργανώσουν   στην Τρίπολη, την Τετάρτη 24-02-2010 και ώρα 17.00,     στην αίθουσα του Eργατικού Κέντρου,   Ελευθερίου Βενιζέλου 39,     με θέμα :         

«ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ    ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ,   ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ». 

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

• 17,00 :          Έναρξη
• 17.15-17.30: Νίκος Χρυσόγελος (Χημικός, Περιβαλλοντολόγος),                   

                           Εκπρόσωπος Οικολόγων Πράσινων

• 17.30-18.00: Μαρία Βιτωράκη (Χημικός Μηχανικός),

                           «Για μια Κοινωνία Μηδενικών αποβλήτων» 

• 18.00-18.15: Χάρης Μουρκάκος (Διευθυντής Εταιρείας  Ανάπτυξης Ανακύκλωσης                             

                            Αδρανών  Ν. Ελλάδας),  «Διαχείριση ΑΕΚΚ (Αποβλήτων Εκσκαφών,

                           Κατασκευών Κατεδαφίσεων) στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

                            Υφιστάμενη κατάσταση-προοπτικές»

• 18.15-18.30: Βασίλης Γιόκαρης (Φυσικός, Μηχανικός),                                            

                           «Η διαχείριση του οργανικού κλάσματος των στερεών αστικών

                            αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Εμπειρίες από

                            μονάδες Κομποστοποίησης στη Γερμανία»

• 18.30-18.45: Λάμπρος Μπούκλης (Φυσικός Msc Περιβαλλοντολόγος),    

                           «Καλλικράτης και διαχείριση στερεών αποβλήτων»

• 18.45-19.00: Παναγιώτης Αλαβέρας (Σύμβουλoς  διαχείρισης απορριμμάτων),

                           «Ευρώπη κοινωνία της Ανακύκλωσης, τρόποι συλλογής οικιακών

                             απορριμμάτων»

• 19.00-19.15: Διάλειμμα, καφές   

•     19.15-20.30: Στρογγυλό Τραπέζι  περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων

                                και αυτοδιοικητικών κινήσεων Πελοποννήσου.  Συζήτηση με την

                                συμμετοχή των παρευρισκομένων.

• 20.30-21.00: Κλείσιμο Ημερίδας, Συμπεράσματα

                                           ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΛΗΘΕΙ

• Η Υπουργός ΠΕΚΑ κ. Τ. Μπιρμπίλη
• Ο Γεν. Γραμματέας Περιφέρειας Πελοποννήσου κ. Φ. Χατζημιχάλης
• Οι Νομάρχες και οι Δήμαρχοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
• Περιβαλλοντικές και Οικολογικές Οργανώσεις και Αυτοδιοικητικές Κινήσεις Πελοποννήσου  

Περισσότερα... »

Συζητώντας για την βιοκαλλιέργεια, με τον κ. Δημήτρη Μπιλάλη, επίκουρο καθηγητή βιολογικής γεωργίας στο Εργαστήρι Γεωργίας και Φυτών Μεγάλης Καλλιέργειας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και τον κ. Γρηγόρη Πάππο γεωπόνο βιοκαλλιεργητή, πρόεδρο της Ενωσης Βιοκαλλιεργητών Κορινθίας.

Δευτέρα 21 Φεβρ. ώρα 23,00 και Πέμπτη 25 Φεβρ. ώρα 17,30

τηλεοπτικό κανάλι TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Οι « οικοταρτούφοι » και ο μύθος της πράσινης ανάπτυξης
Η αποανάπτυξη κερδίζει έδαφος μέσα στην ύφεση


Όσο προχωράει η οικολογική κρίση, επιβάλλεται σιγά σιγά η ανάγκη να ορίσουμε την ανθρώπινη πρόοδο με διαφορετικό τρόπο, και όχι με βάση τον παραγωγισμό και την τυφλή εμπιστοσύνη στα άλματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, Στη Γαλλία, οι διανοούμενοι και οι ακτιβιστές που αγωνίζονται για την αποανάπτυξη, για έναν τρόπο ζωής απλούστερο και για μια ζωή με νόημα, βλέπουν να αυξάνεται το ακροατήριό τους, όχι μόνο στα κόμματα της αντινεοφιλελεύθερης αριστεράς, αλλά και στο ευρύ κοινό. Όμως, αντιπροσωπεύουν πολύ διαφορετικές πολιτικές και φιλοσοφικές απόψεις.

Θα έπρεπε να δει κανείς το εμβρόντητο ύφος του Γάλλου πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν όταν, στις 14 Οκτωβρίου του 2008, ο Υβ Κοσέ (μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του οικολογικού χώρου) υπερασπίστηκε από το βήμα της Βουλής τις ιδέες της αποανάπτυξης. Κάνοντας τη διάγνωση ότι « πρόκειται για μια ανθρωπολογική κρίση », ο Πράσινος βουλευτής του Παρισιού, υπό τα γιουχαΐσματα της δεξιάς, δήλωσε ότι « στο εξής, η προσπάθεια για μεγαλύτερη οικονομική μεγέθυνση [1] είναι αντιοικονομική, αντικοινωνική και αντιοικολογική ». Βέβαια, η έκκλησή του για την « κοινωνία της λιτότητας » δεν είχε την παραμικρή πιθανότητα να υιοθετηθεί από τους βουλευτές. Ωστόσο, η προκλητική ιδέα της αποανάπτυξης είχε ήδη κάνει δυναμική εμφάνιση στον διάλογο.

Η οικονομική ύφεση είχε βάλει το χεράκι της. Φυσικά, όπως τόνισε ο Κοσέ [2] -ο μοναδικός γνωστός Γάλλος πολιτικός που ενστερνίζεται αυτήν την ιδέα- « η αποανάπτυξη δεν έχει την παραμικρή σχέση με την απλή αριθμητική αντιστροφή της οικονομικής μεγέθυνσης ». Όμως, μια από τις συνέπειες της διπλής οικονομικής και οικολογικής κρίσης που συγκλονίζουν τον πλανήτη είναι ότι, φαίνεται πλέον λογική η αμφισβήτηση της οικονομικής μεγέθυνσης. Έξαφνα, αρχίζουν να ακούν με πολύ μεγαλύτερη προσοχή τους διανοούμενους που προβάλλουν τις ιδέες της αποανάπτυξης. Κι ο Σερζ Λατούς, ένας από τους πρωτοπόρους του κινήματος, δεν κρύβει την χαρά του : « Μου ζητούν πολύ πιο συχνά να μιλήσω για την αποανάπτυξη ». « Κι οι αίθουσες είναι πάντα γεμάτες όταν οργανώνουμε μια συζήτηση » συμπληρώνει ο Πολ Αριές, ένας άλλος διανοούμενος που ανήκει στο ρεύμα.

Μάλιστα, ο όρος « αποανάπτυξη » έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται ολοένα περισσότερο, πολύ πέρα από τους –περιορισμένους- κύκλους της ριζοσπαστικής οικολογίας. « Τη στιγμή που τα επιχειρήματα των οπαδών της αποανάπτυξης επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα, υπάρχει άραγε κάποια άλλη εναλλακτική λύση πέρα από τη σημερινή ύφεση (η οποία είναι στην πραγματικότητα μια αποανάπτυξη που την υφίσταται κανείς παρά τη θέλησή του, χωρίς να την κατονομάζει κανείς) και από την ηθελημένη και κατευθυνόμενη αποανάπτυξη ; » [3] Αυτό αναρωτιόταν ο Νικολά Υλό [4] κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωεκλογές, παρά το γεγονός ότι οι « αρνητές της οικονομικής μεγέθυνσης » τον έχουν αποκαλέσει « οικοταρτούφο », « οικοϋποκριτή ». Ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής, ο οποίος υποστήριξε τον συνδυασμό « Ευρώπη Οικολογία » του Κον Μπεντίτ δήλωσε ότι αμφιβάλλει για την « πράσινη ανάπτυξη » και θεωρεί ότι η λύση θα πρέπει μάλλον να αναζητηθεί σε μια « επιλεκτική οικονομική μεγέθυνση η οποία θα συνοδεύεται από μια επιλεκτική αποανάπτυξη ». « Μονάχα η αποανάπτυξη θα σώσει τον πλανήτη », συμπληρώνει κι ο Γιάν Αρτίς-Μπερτράν, ο σκηνοθέτης της οικολογικής ταινίας « Home », η οποία εξάλλου χρηματοδοτήθηκε από τον όμιλο ειδών πολυτελείας Pinault-Printemps-Redoute (PPR), και η οποία λέγεται ότι συνέβαλε στην εκλογική επιτυχία των οικολόγων στις ευρωεκλογές. [5]

Ορισμένοι οπαδοί της αποανάπτυξης είναι πεπεισμένοι ότι η παρούσα κρίση αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την υπόθεση στην οποία έχουν στρατευτεί. « Ας επιδεινωθεί λοιπόν η κρίση ! » κραυγάζει ο Λατούς, επαναλαμβάνοντας τον τίτλο ενός έργου που έγραψε ο Φρανσουά Παρτάν, ένας μετανοημένος τραπεζίτης. « Ορίστε ένα καλό νέο : η κρίση ξέσπασε επιτέλους, κι αποτελεί μια ευκαιρία για την ανθρωπότητα, μήπως και συνέλθει », [6] εξηγεί ο Λατούς, ο οποίος είναι υπέρμαχος της « παιδαγωγικής των καταστροφών » η οποία αναπτύχθηκε στο παρελθόν από τον συγγραφέα Ντενί ντε Ρουζμόν.

Χωρίς να προχωράει τόσο μακριά, ο Κοσέ εκτιμάει ότι η ανθρωπότητα θα αναγκαστεί να λογικευτεί όταν σκοντάψει στα όρια της βιόσφαιρας. « Δεν θα υπάρχει πλέον ανάπτυξη για αντικειμενικούς λόγους. Η αποανάπτυξη είναι το πεπρωμένο που θα αναγκαστούμε να ζήσουμε », προειδοποιεί ο οικολόγος βουλευτής, ο οποίος δηλώνει « πολιτικός γεωλόγος και βαθύτατα υλιστής ». Το μόνο που απομένει είναι να ελπίζουμε ότι η κρίση θα επιταχύνει τη συνειδητοποίηση όλων αυτών των πραγμάτων και θα « προετοιμάσει την έλευση μιας αποανάπτυξης η οποία θα είναι δημοκρατική και δίκαια κατανεμημένη ».

Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που δεν συμμερίζονται αυτήν την αισιόδοξη άποψη. Ο Βενσάν Σενέ, αρχισυντάκτης της εφημερίδας « La Décroissance », διαχωρίζει τη θέση του : « Εάν η κρίση αποτελεί μια ευκαιρία για να προβληματιστούμε και για να αμφισβητήσουμε την πορεία που ακολουθούμε, εγκυμονεί επίσης τον κίνδυνο να πυροδοτήσει εντάσεις και φοβικά φαινόμενα. Μάλιστα, μια μείζων κρίση, θα αποτελούσε την χειρότερη δυνατή κατάσταση ». Κι ο Ζαν Λικ Πασκινέ μέλος του Κινήματος των Αρνητών της Μεγέθυνσης (ΜOC) παρατηρεί : « Η κρίση μας προσφέρει την ευκαιρία να υπενθυμίσουμε ότι η οικονομική μεγέθυνση δεν είναι πλέον δυνατή. Όμως, κατά τη διάρκεια παρόμοιων περιόδων, οι άνθρωποι έχουν την τάση να αναδιπλώνονται στα στενά προσωπικά τους συμφέροντα ». Κι ο Αριές, με τη σειρά του, επισημαίνει τον διττό χαρακτήρα της κρίσης : « Από τη μία πλευρά, κάνει τα οικολογικά ζητήματα να φαίνονται πολύ λιγότερο επείγοντα : δεν είναι ώρα γι’ αυτά, αυτό που προέχει είναι η αγοραστική δύναμη και η απασχόληση. (…) Όμως, από την άλλη, μας αποδεικνύει ότι, εδώ και δεκαετίες, η ζωή μας στηρίζεται σε ψέματα ». [7] Έτσι, όλοι όσοι αμφιβάλλουν ότι η ύφεση θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο για τη διάδοση της αποανάπτυξης, αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στην ανησυχία και στην ελπίδα.

Η επιρροή που αποκτά τον τελευταίο καιρό η συγκεκριμένη θεματολογία έρχεται σε αντίθεση με την μεγάλη αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων που την επικαλούνται. Το Κόμμα της Αποανάπτυξης (Parti pour la Décroissance – PPLD) ιδρύθηκε το 2006 από τον Σενέ, πρώην διαφημιστή και ιδρυτή της οργάνωσης « Διαφημισοσπάστες » (Casseurs de pub), ο οποίος θεωρεί ότι « επείγει η κατάκτηση των θεσμών ». Ωστόσο, οι προσωπικές διαμάχες δεν επέτρεψαν ποτέ στο κόμμα να υπάρξει πραγματικά. « Η δημιουργία ενός πολιτικού κόμματος είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση στους αναρχίζοντες κύκλους », αναστενάζει ο Σενέ, ο οποίος δεν διατηρεί και τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με όλους τους οπαδούς της αποανάπτυξης. Πρόσφατα, νέες ομάδες προσπάθησαν να επιτύχουν την επαναδραστηριοποίηση του PPLD. Παρά το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος του κόμματος Βενσάν Λιεζί δηλώνει ότι « προσελκύουμε νεαρότερα άτομα που προέρχονται από το χώρο των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών », αναγνωρίζει ότι « ψαχνόμαστε ακόμα λιγάκι ». Το PPLD δεν αναφέρεται ποτέ στον αριθμό των μελών του. Μάλιστα, όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, ο Ρεμί Καρντινάλ, άλλος ένας εκπρόσωπος αυτού του μίνι κόμματος, υποστηρίζει ότι « δεν θέλουμε να μετατραπούμε σε μαζικό κόμμα, δεν ψάχνουμε για μέλη, ούτε για ψηφοφόρους ».

Όσο για το MOC, ιδρύθηκε το 2007. Πιστεύεται ότι αποτελείται από διακόσια περίπου άτομα και από μια δεκάδα αιρετών της τοπικής αυτοδιοίκησης που συμμετέχουν σε ένα αποκεντρωμένο δίκτυο. Καθώς διαθέτει πιο έμπειρα στελέχη (όπως ο Πασκινέ που υπήρξε στο παρελθόν εκπρόσωπος του PPLD ή ο Κριστιάν Σιντ, πρώην στέλεχος των Φίλων της Γης και των Πράσινων), το κίνημα προσελκύει (τουλάχιστον σύμφωνα με τον Σιντ) « πολλές γυναίκες και νέους ».

Το MOC και το PPLD έχουν ξεκινήσει μια διαδικασία προσέγγισης, με την από κοινού δημιουργία της Οργάνωσης των Αρνητών της Οικονομικής Μεγέθυνσης (Association des Objecteurs de Croissance, ADOC-France). Τα δύο κινήματα συμμετείχαν στις περασμένες ευρωεκλογές με το κοινό ψηφοδέλτιο Ευρώπη Αποανάπτυξη. Καθώς δεν διέθεταν « κανένα οικονομικό μέσο » και επιθυμούσαν « να κάνουν πολιτική με διαφορετικό τρόπο », δεν τύπωσαν ψηφοδέλτια και ζήτησαν από τους ψηφοφόρους τους να τα τυπώσουν οι ίδιοι κατεβάζοντάς τα από την ιστοσελίδα του κινήματος. Φυσικά, δεν ήταν δύσκολο να προβλέψει κανείς το αποτέλεσμα της στρατηγικής : ο Πασκινέ, ο οποίος ηγήθηκε του συνδυασμού στην περιφέρεια [8] της Ιλ ντε Φρανς (του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος του Παρισιού) συγκέντρωσε ποσοστό 0,04%.

Κι όμως, η απήχηση των ιδεών της αποανάπτυξης δεν έχει καμία σχέση με αυτούς τους αριθμούς. « Διαφωνώ με την ιδέα της δημιουργίας ενός κόμματος. Σε κάθε περίπτωση, είναι πρόωρο » υποστηρίζει ο Λατούς. Η κυκλοφορία του μηνιαίου περιοδικού « La Décroissance » που ίδρυσε το 2004 ο Σενέ είναι ενδεικτική της απήχησης που έχει αυτό το ρεύμα σκέψης. Το τιράζ του φτάνει τις 20.000 αντίτυπα (από τα οποία 13.000 διατίθενται μέσω του πρακτορείου Τύπου) και εξαπολύει σφοδρή πολεμική εναντίον των « οικοταρτούφων », δηλαδή των « οικοϋποκριτών » που προωθούν τον « πράσινο καπιταλισμό » και την « πράσινη ανάπτυξη ». Κι ο Σενέ αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτήν την ένταση : « Η λογική μας είναι μια λογική ατόμων που διαφωνούν έντονα με το σύστημα, κι αυτό συμβάλλει στην αναζωογόνηση της δημοκρατίας ».

Η οικολογική επιθεώρηση « Silence » (Σιωπή), η οποία ιδρύθηκε το 1982 και έχει σήμερα τιράζ 6.000 αντιτύπων, πραγματοποίησε το 1993 χωρίς επιτυχία το πρώτο αφιέρωμα στην ιδέα της αποανάπτυξης, δημοσιεύοντας αποσπάσματα του βιβλίου του ατόμου που επινόησε αυτή την έννοια, του Νίκολα Γκεοργκέσκου Ρέγκεν. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και στην περίπτωση της δεύτερης απόπειρας. Ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Ουνέσκο από την οργάνωση Ligne d’horizon – Les amis de Francois Partant, στο οποίο συμμετείχαν ο Ζοζέ Μποβέ, ο Ιβάν Ιλιτς κι ο Σερζ Λατούς, συνέβαλε στην προβολή της έννοιας. Το τεύχος του περιοδικού που ήταν αφιερωμένο στο συνέδριο σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια, η « Silence » ασχολήθηκε επανειλημμένα με αυτό το ζήτημα. « Ίσως η αποανάπτυξη να αποδειχθεί το μεγάλο θέμα του 21ου αιώνα, δεν μπορώ όμως να είμαι σίγουρος γι’ αυτό », εξηγεί ο Μισέλ Μπερνάρ, ένα από τα μέλη της ομάδας που εκδίδει το περιοδικό στη Λυόν (στην ίδια πόλη εξάλλου εκδίδεται και η « La Décroissance »).

Από το 2008, το συγκεκριμένο ρεύμα σκέψης διαθέτει κι ένα ακόμα έντυπο, την « Entropia », « επιθεώρηση θεωρητικής και πολιτικής μελέτης της αποανάπτυξης », με διευθυντή τον Ζαν Κλοντ Μπεσόν Ζιράρ, η οποία διερευνά –με αξιέπαινη ευρύτητα πνεύματος- τα πολυάριθμα προβλήματα που δημιουργούνται από την προοπτική της αποανάπτυξης. [9]

Το « κίνημα » έχει –χαλαρότερες ή στενότερες- σχέσεις με ένα πλήθος οργανώσεων : τα δίκτυα που δραστηριοποιούνται ενάντια στα πυρηνικά ή στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, τα διεθνή κινήματα Slow Food [10] και Slow Cities, και φυσικά, τις οργανώσεις που μάχονται τη διαφήμιση. Πολύ συχνά, οι ακτιβιστές της αποανάπτυξης προτιμούν τη στράτευση σε οργανώσεις που διαθέτουν πολύ πιο συγκεκριμένο πεδίο δράσης. Η δε επιθεώρηση « Silence » δίνει προτεραιότητα στην παρουσίαση εμπειριών και μαρτυριών που αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα για το πως θα πρέπει να είναι η κοινωνία που θα οικοδομήσουμε στο μέλλον. « Η επιθυμία να αλλάξουμε τα πράγματα περνάει μέσα από την υλοποίηση διάφορων εναλλακτικών λύσεων », τονίζει ο Γκιγιόμ Γκαμπλέν, ένα από τα μέλη της συντακτικής ομάδας.

Ο Σουντ ενσαρκώνει με τον καλύτερο τρόπο τη στράτευση που είναι επικεντρωμένη στην επίτευξη πολύ συγκεκριμένων στόχων. Από τους πρωτεργάτες της πολιτικής οικολογίας, αυτός ο συνταξιούχος δασικός του οποίου ο γιος παράγει « δημητριακά με τον παλιό τον τρόπο », εξακολουθεί να μάχεται για την προώθηση του « δάσους που συνυπάρχει με τις αγροτικές δραστηριότητες και τις αγροτικές κοινότητες ». Οπαδός της αποανάπτυξης την οποία εφαρμόζει στην καθημερινή του ζωή, ζει σε ένα σπίτι το οποίο έχει κατασκευάσει μόνος του με τοπικά υλικά, που δεν έχει συνδεθεί με το ηλεκτρικό δίκτυο και καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες του με την ηλιακή ενέργεια. Ο Σουντ αισθάνεται σαν στο σπίτι του στην Σεβέν, [11] « όπου εκατοντάδες άνθρωποι ζουν με παρόμοιο τρόπο ». Επιπλέον, είναι μέλος της οργάνωσης Habitants de logements éphémères ou mobiles (Halem – Κάτοικοι εφήμερων ή κινητών κατοικιών). Τον περασμένο Απρίλιο, μάλιστα, συμμετείχε στις κινητοποιήσεις και στον αποκλεισμό του Δημαρχείου του Σαιν Ζαν ντι Γκαρ, οι οποίες προκλήθηκαν όταν ο Δήμος ξήλωσε μια γιούρτη (μεγάλη σκηνή μογγολικού τύπου) που είχε στηθεί χωρίς άδεια. « Υπερασπιζόμαστε επίσης τους ανθρώπους που ζουν σε τροχόσπιτα όταν μετά από έξωση δεν μπόρεσαν να βρουν στέγη. Συχνά, πρόκειται για νέους από το Παρίσι ». Μάλιστα, η οργάνωση Droit au Logement (DAL- Δικαίωμα στη Στέγη, οργάνωση που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αστέγων) έχει ζητήσει από το Halem να συμμετάσχει στο διοικητικό της συμβούλιο.

Οι ιδέες της αποανάπτυξης δεν είναι χτεσινές. Μάλιστα, τη δεκαετία του 1970 ήταν πολύ πιο διαδεδομένες απ’ ό,τι σήμερα. Χαρακτηριστικό είναι το κόμιξ του Ζεμπέ « Ετος 01 » που δημοσιευόταν, ήδη από το 1970, στο « Politique Hebdo », [12] όπως και το αντιπαραγωγικίστικο κι ανατρεπτικό σύνθημά του : « Σταματάμε τα πάντα ». Την ίδια δεκαετία, το περιοδικό « La Gueule Ouverte » (1972-1980), το οποίο προανήγγελλε –ούτε λίγο, ούτε πολύ- το τέλος του κόσμου μας, προωθούσε τις ιδέες της αποανάπτυξης προτού καν επινοηθεί ο όρος.

Βέβαια, πριν από τριάντα χρόνια, η αμφισβήτηση του παραγωγισμού περιοριζόταν σε ένα στενό ιδεολογικό κύκλο. Δεν είχε κατορθώσει να διαδοθεί στην αριστερά όπου κυριαρχούσε το γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και ένας αφελώς « προοδευτικός » μαρξισμός. Παρ’ όλο που σήμερα το ρεύμα είναι περισσότερο περιθωριακό από πολιτική άποψη, έχει ανοίξει διάλογο με μια αριστερά η οποία έχει πλέον χάσει τις βεβαιότητές της. Καθώς, δε, εντείνεται η περιβαλλοντική κρίση και η αμφισβήτηση της αξίας της εργασίας, κερδίζει ολοένα περισσότερο έδαφος η ιδέα του συνδυασμού του αντικαπιταλισμού και του αντιπαραγωγισμού.

Ο Αριές, ο οποίος υπήρξε κομμουνιστής στα νιάτα του, υποστηρίζει ότι « η αποανάπτυξη εκφράζει –με ένα καινούριο λεξιλόγιο- τα ερωτήματα που έθετε στο παρελθόν το εργατικό κίνημα. Ακόμα κι εγώ, οδηγήθηκα στην αποανάπτυξη μέσα από την κριτική στην αλλοτρίωση. Η Αριστερά δεν ακολουθούσε πάντα το δρόμο του παραγωγισμού ! Υπάρχει και το “Δικαίωμα στην τεμπελιά”, το “να ζεις και να εργάζεσαι στον τόπο σου”, κλπ :»

Η εξέλιξη του Ζαν Λικ Μελανσόν είναι ενδεικτική της επιρροής που έχουν αποκτήσει οι ιδέες της αποανάπτυξης μέσα στην Αριστερά. Ο ιδρυτής του Κόμματος της Αριστεράς (PG), ο οποίος προέρχεται από μια αυστηρά μαρξιστική παράδοση (αρχικά τροτσκιστής-λαμπερτιστής [13] και στη συνέχεια σοσιαλιστής) χαιρετίζει σήμερα το « βάθος του προβληματισμού » των οπαδών της αποανάπτυξης. Υποστηρίζει ότι « οφείλουμε να αναθεωρήσουμε τον τρόπο ζωής μας και, για παράδειγμα, να αναρωτηθούμε εάν θα πρέπει να μετακινούμαστε διαρκώς κι ολοένα πιο γρήγορα » ενώ παράλληλα ασκεί κριτική στον παραγωγισμό « ο οποίος μας έχει υποβάλει την ιδέα πως ό,τι είναι επιθυμητό πρέπει να μετατραπεί και σε αναγκαίο ». Τις θέσεις του συμμερίζεται κι ο Φρανκ Πιπινά, ηγετική μορφή της μικρής ομάδας Utopia που υιοθετεί ορισμένες θέσεις της αποανάπτυξης. Σε αυτήν την ομάδα συμμετέχουν μέλη αρκετών αριστερών κομμάτων, ενώ πρόσφατα εντάχθηκε κι ο Αριές.

Όμως και το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (ΝΡΑ) έχει αρχίσει το διάλογο με τους οπαδούς της αποανάπτυξης. Στις διαπραγματεύσεις του ΝΡΑ και του PGγια κοινή κάθοδο στις ευρωεκλογές (οι οποίες τελικά ναυάγησαν), είχε εξεταστεί το ενδεχόμενο να ηγηθεί του κοινού τους ψηφοδελτίου στη Νοτιοανατολική Γαλλία (περιοχή της Λυόν) ένας από τους ακτιβιστές της αποανάπτυξης, καθώς στην περιοχή αυτό το ρεύμα σκέψης παρουσιάζει τη μεγαλύτερη απήχηση. Μάλιστα, εκπρόσωποι των δύο κομμάτων είχαν συμμετάσχει τον περασμένο Μάιο στην « αντι-Γκρενέλ του περιβάλλοντος » [14] που οργανώθηκε στη Λυόν για να καταγγείλει τις αυταπάτες της « αειφόρου ανάπτυξης ».

Κατά παράδοξο τρόπο, οι ιδέες της αποανάπτυξης δεν βρίσκουν τη μεγαλύτερη δυνατή απήχηση στους Πράσινους. Ο Υβ Κοσέ αισθάνεται μόνος στο εσωτερικό του κόμματός του. Βέβαια, ορισμένες από τις τοποθετήσεις του δεν διευκολύνουν την εξάπλωση των ιδεών του. Για παράδειγμα, τον Απρίλιο του 2009, ο οικολόγος βουλευτής τάχθηκε υπέρ της σταδιακής μείωσης των οικογενειακών επιδομάτων από το τρίτο παιδί και μετά, υποστηρίζοντας ότι ένα νεογέννητο έχει « οικολογικό κόστος το οποίο μπορεί να συγκριθεί με 600 πτήσεις Παρίσι-Νέα Υόρκη ». Τολμάει δε να παρουσιαστεί ως « νεομαλθουσιανός », αν και παραδέχεται ότι « ίσως η συλλογιστική του να είναι υπερβολικά επιστημονική ».

Τόσο η δίψα των Πράσινων για ευρύτερη αποδοχή, όσο και οι πιέσεις που ασκούν τα στελέχη τους που κατέχουν θέσεις στη Βουλή ή στην τοπική αυτοδιοίκηση οδήγησαν το οικολογικό κόμμα να εγκαταλείψει ορισμένες θέσεις που ενδέχεται να διώξουν ψηφοφόρους. Λέγεται μάλιστα ότι η Ντομινίκ Βουανέ [15] σκεφτόταν να αλλάξει την ονομασία του κόμματος και να το βαφτίσει Κόμμα της Αειφόρου Ανάπτυξης. Τον Δεκέμβριο του 2008, το ψήφισμα του συνεδρίου των Πράσινων αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην « αποανάπτυξη », περιορίζοντας όμως την έννοια στη « μείωση του οικολογικού αποτυπώματος ». Μάλιστα, το πρόγραμμα του συνδυασμού Ευρώπη Οικολογία υιοθέτησε αυτήν την επιχειρηματολογία, προσθέτοντας μάλιστα και το στόχο της μείωσης της ποσότητας κρέατος που καταναλώνεται. Όσο για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, η έλλειψη ακόμα και του παραμικρού προβληματισμού και περιέργειας για αναζήτηση νέων ιδεών από την ηγεσία του, φαίνεται ότι το προστατεύει από οποιαδήποτε επαφή με τις συγκεκριμένες ιδέες.

Είναι άραγε η αποανάπτυξη κάτι περισσότερο από ένα απλό σύνθημα ; Ο Αριές μιλάει για « λέξη βόμβα » που προορίζεται να συντρίψει τον παραγωγισμό, ενώ ο Σενέ υμνεί τη δυνατότητα που έχει ο όρος να « θέτει ερωτήματα στην κοινωνία ». Ωστόσο, η μεγάλη αδυναμία του « λάβαρου » του κινήματος είναι ότι δεν μας λέει τίποτε για το ποιο ακριβώς θα είναι αυτό το επιθυμητό μέλλον. Κανένας « αντιρρησίας οικονομικής μεγέθυνσης » δεν προτείνει την απλή μείωση της παραγωγής μέσα σε μια κοινωνία στην οποία θα παραμένουν οι ανισότητες, δεδομένου ότι παρόμοια μείωση θα οδηγούσε στην έξαρση της φτώχειας. Ο Λατούς παραδέχεται ότι οι λιγότερο ευνοημένοι -ιδιαίτερα στην Αφρική- χρειάζονται τη βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου όσον αφορά τα υλικά αγαθά, χωρίς βέβαια και να μιμηθούν τον Δυτικό τρόπο ζωής.

Όμως, στο εσωτερικό του, το ρεύμα σκέψης βρίσκεται αντιμέτωπο με βαθύτατες φιλοσοφικές αποκλίσεις. Ο Σενέ είναι ανυποχώρητος όσον αφορά τις οικουμενικές και « ρεπουμπλικανικές » (με την έννοια του όρου στην πολιτική επιστήμη, δηλαδή της δημοκρατίας μέσα σε μια ισχυρή πολιτεία) θέσεις του, ενώ ο αφρικανιστής Λατούς είναι δηλωμένος οπαδός του « πολιτισμικού σχετικισμού ». [16] « Η προοπτική μου είναι ξεκάθαρα « ρεπουμπλικανική », δημοκρατική και ανθρωπιστική » δηλώνει ο διευθυντής της « La Décroissance », ο οποίος, νεαρός, ξεκίνησε την πολιτική του στράτευση από το Κέντρο. « Το έθνος κράτος είναι ταυτόχρονα ξεπερασμένο και ανεπιθύμητο » ανταπαντά ο Λατούς, ο οποίος « αντιπαθεί τον όρο “οικουμενικός” ». Από την πλευρά του, ο Αριές τάσσεται υπέρ των « ρεπουμπλικανικών » θέσεων, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται με την αριστερή καθολική επιθεώρηση « Golias ». Όσο για τον Πιερ Ραμπί, εμβληματική μορφή της αποανάπτυξης που επιχείρησε το 2002 να εμφανιστεί ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, εκπροσωπεί ένα ρεύμα της αποανάπτυξης που αναζητάει την πνευματικότητα.

Αν και το μεγαλύτερο μέρος του ιδεολογικού ρεύματος έχει ισχυρές ρίζες στην Αριστερά, η ριζοσπαστική κριτική του παραγωγισμού μπορεί να τροφοδοτήσει και ερμηνείες με πολύ διαφορετική προέλευση. Όπως αναγνωρίζει κι ο Σενέ, από πολιτική άποψη, κυμαίνεται « από την άκρα δεξιά ως της άκρα αριστερά ». Έτσι, ο Αλαίν Μπενουά, ο σημαντικότερος διανοούμενος της Νέας Δεξιάς, εξέδωσε το 2007 ένα έργο με τίτλο « Αύριο η αποανάπτυξη ! Να σκεφτούμε την οικολογία μέχρι εσχάτων » (Demain la décroissance ! Penser l’écologie jusqu’au bout, εκδόσεις e/dite, Παρίσι).

Διαιρέσεις προκαλεί επίσης και η σχέση με τη δημοκρατία. Τα πάντα φαίνονται να χωρίζουν όλους όσους επιθυμούν να κατακτήσουν τους θεσμούς μέσα από τις εκλογές και εκείνους που δίνουν προτεραιότητα στην άμεση δημοκρατία και στη δεσμευτική εντολή. Όπως παρατηρεί ο ερευνητής Φαμπρίς Φλιπό, « σε αυτούς τους κύκλους, η δυσπιστία απέναντι στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι εξαιρετικά έντονη ». Ωστόσο, ο Αριές διευκρινίζει : « Χρειαζόμαστε την ενίσχυση, τόσο της άμεσης, όσο και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας ». Ο Λατούς εκφράζει με διαφορετικό τρόπο αυτήν την αμφισημία : « Θεωρώ ότι είμαι βαθύτατα δημοκράτης, αλλά δεν γνωρίζω πολύ καλά τι ακριβώς είναι η δημοκρατία ».

Ελάχιστοι οπαδοί της αποανάπτυξης αναλαμβάνουν το ρίσκο να διευκρινίσουν με τι ακριβώς θα μοιάζει η κοινωνία που επιθυμούν. Ωστόσο, το 2002, ο Σενέ προσπάθησε να μας δώσει ένα δείγμα [17] « Σε μια υγιή οικονομία (…), οι αεροπορικές μεταφορές και τα οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης θα ήταν καταδικασμένα να εξαφανιστούν (…) και να αντικατασταθούν από τα ιστιοφόρα, τα τραίνα, τα ποδήλατα και τη χρήση υποζυγίων ». Επίσης, θα υπήρχε η τάση να « οδηγηθούμε στην εξαφάνιση των μεγάλων εμπορικών κέντρων, προς όφελος των λαϊκών αγορών και των μικρών εμπορικών καταστημάτων που βρίσκονται κοντά στον τόπο κατοικίας του καταναλωτή. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα (εισαγόμενα) φτηνά βιομηχανικά προϊόντα θα αντικατασταθούν από ντόπια προϊόντα ». Φυσικά, όσο κι αν όλα τα ρεύματα της αποανάπτυξης συμφωνούν στην επιστροφή της παραγωγής κοντά στον τόπο όπου θα καταναλωθούν τα παραγόμενα προϊόντα (relocalisation) και ορισμένοι προτείνουν μάλιστα τη θέσπιση « τοπικών νομισμάτων », δεν συμφωνούν όλοι σε τόσο ακραίες απόψεις.

Εξάλλου, πολύ δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πως θα ήταν δυνατόν να πειστεί το εκλογικό σώμα. Ο Λατούς προτιμά να δώσει έμφαση στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια « αυτόνομη κοινωνία » : « επανεξέταση, επανασχεδιασμός, αναδιάρθρωση, αναδιανομή, επιστροφή της παραγωγής στον τόπο όπου καταναλώνονται τα προϊόντα, περιορισμός, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση ». [18] Παρ’ όλο που ονειρεύεται μια κοινωνία η οποία θα αποτελείται από ομοσπονδίες μικρών πολιτειών που θα θυμίζουν τα κράτη πόλεις της αρχαιότητας, τάσσεται υπέρ της αναζήτησης συμβιβαστικών λύσεων : « Ο συμβιβασμός που θα πρέπει να αναζητήσουμε ανάμεσα στην σχεδόν πλήρη –αλλά εξαιρετικά λιτή- αυτονομία του τροφοσυλλέκτη και στην σχεδόν εξίσου απόλυτη αλλοτρίωση των σημερινών τεχνοκρατικών κοινωνιών μας, αποτελεί πολιτικό πρόβλημα ».

Ορισμένοι οπαδοί της αποανάπτυξης αποφεύγουν τα λεπτά αυτά ζητήματα καταφεύγοντας σε ατομικές προσπάθειες για εκούσια λιτή διαβίωση. Ορισμένοι άλλοι πιστεύουν στη δύναμη του παραδειγματισμού που διαθέτουν οι τοπικές πρωτοβουλίες, όπως για παράδειγμα οι « μεταβατικές πόλεις ». Σε αυτήν την πρωτοβουλία συμμετέχουν 130 δήμοι, κυρίως από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίοι έχουν στρατευθεί στην υπόθεση της ενεργειακής αποανάπτυξης και της επιστροφής της παραγωγής κοντά στον τόπο όπου καταναλώνονται τα προϊόντα.

Αυτό που εξακολουθεί να λείπει από την αποανάπτυξη είναι ένας θετικός πολιτικός ορισμός ο οποίος να είναι σε θέσει να κινητοποιήσει τους ανθρώπους όπως ο σοσιαλισμός την εποχή της ακμής του. Κι ο Υβ Κοσέ εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το κίνημα « αντιμετωπίζει δυσκολίες στο ζήτημα της επινόησης μιας νέας “μεγάλης αφήγησης” για το συλλογικό ασυνείδητο. Ποιά ουτοπία μπορεί να κινητοποιήσει τον κόσμο και να απαντήσει στο ερώτημα : πως μπορούμε να ζούμε καλύτερα με λιγότερα αγαθά ; » Χωρίς αμφιβολία, το σύνθημα « λιγότερα αγαθά, περισσότεροι κοινωνικοί δεσμοί » δεν αρκεί. Ο Αριές προτείνει τη « διεύρυνση των αγαθών των οποίων γίνεται καλή χρήση και την απαγόρευση των αγαθών των οποίων η χρήση αποδεικνύεται κακή », διευκρινίζοντας παράλληλα ότι ο καθορισμός των χρήσεων θα προκύψει μέσα από πολιτική διαβούλευση, προσθέτοντας : « Ο στόχος είναι η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων ». Στην πράξη, οι πρώτοι που θα πρέπει να θιγούν από την αποανάπτυξη είναι οι πλουσιότεροι, τόσο σε πλανητικό επίπεδο, όσο και στο εσωτερικό κάθε χώρας.

Σε κάθε περίπτωση, είναι εμφανές το φιλοσοφικό ζήτημα της αναζήτησης του « ευ ζειν ». Το ζητούμενο είναι να αντικατασταθεί η οικονομική ανάπτυξη που υπαγορεύει η ενδογενής δυναμική της τεχνικής προόδου από τη λογική των δημοκρατικών συμβιβασμών και της διαιτησίας. Ο φιλόσοφος Πατρίκ Βιβερέ, ο οποίος ενδιαφέρεται για τα ερωτήματα στα οποία στηρίζεται η αποανάπτυξη, χωρίς ωστόσο και να συμμερίζεται τις απαντήσεις που αυτή δίνει, αρνείται να θεωρήσει ότι « απαγορεύεται να αντιμετωπίζεται η ευτυχία ως πολιτικό ζήτημα » με το πρόσχημα ότι κάτι τέτοιο επιχείρησαν κι οι ολοκληρωτισμοί : « Εάν αρνηθούμε να θέσουμε δημοκρατικά το ζήτημα της αναζήτησης μιας καλύτερης ζωής, στο όνομα ποιού πράγματος θα θεμελιώσουμε την κριτική του σημερινού αναπτυξιακού μοντέλου ; » Είτε είναι φιλελεύθεροι, είτε σοσιαλιστές, το κοινό στοιχείο των οπαδών της προόδου είναι η αναζήτηση της αύξησης του υλικού πλούτου, και ο περιορισμός της έννοιας της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα. Εάν ο συγκεκριμένος τρόπος οργάνωσης των ανθρώπινων κοινωνιών έπαυε να υπακούει στην υλιστική προσταγή, δεδομένου ότι προσκρούει στα φυσικά όρια που θέτει το περιβάλλον, τότε θα ανοιγόταν ένας ιλιγγιώδης χώρος πολιτικής απροσδιοριστίας. ———————————————-

Notes

[1] (ΣτΜ) Δυστυχώς, στην ελληνική γλώσσα, συγχέουμε την οικονομική μεγέθυνση [croissance (fr), growth (en)] και την ανάπτυξη [développement (fr),, development(en)], παρά το γεγονός ότι πρόκειται για εντελώς διαφορετικές έννοιες. Στο κείμενο ο όρος αποανάπτυξη, αναφέρεται στην décroissance, δηλαδή στη μείωση της οικονομικής μεγέθυνσης (ποσοτικό χαρακτηριστικό, ενώ η ανάπτυξη αναφέρεται σε περισσότερο ποιοτικά χαρακτηριστικά).

[2] Όσες αναφορές παρατίθενται χωρίς άλλα στοιχεία προέρχονται από συζητήσεις με τον συγγραφέα του άρθρου.

[3] Nicolas Hulot, « L’enjeu crucial des élections européennes », « Le Monde », 15 Μαΐου 2009.

[4] (ΣτΜ) Ο Νικολά Υλό, παρουσιαστής της οικολογικής εκπομπής Ushuaïa στο μεγαλύτερο (ιδιωτικό) κανάλι της χώρας διαθέτει τεράστια επιρροή και έχει βάλλει ως στόχο να « οικολογικοποιήσει » την πολιτική ζωή της Γαλλίας. Ωστόσο, από πολλούς αριστερούς και οικολόγους θεωρείται δεξιός και υπερβολικά χλιαρός, φίλος του Σαρκοζί και των καναλαρχών, « περσόνα των μήντια » και άτομο που εμπορευματοποιεί την οικολογία.

[5] Michel Guerin και Nathaniel Hertzberg, « Arthus-Bertrand, l’image de marque », « Le Monde », 4 Ιουνίου 2009.

[6] Serge Latouche, « Que la crise s’aggrave ! », « Politis », Παρίσι, 2 Μαΐου 2009.

[7] Laure Noualhat, « Rendre la décroissance desirable », συνέντευξη του Paul Ariès στην « Libération », 2 Μαΐου 2009.

[8] (ΣτΜ) Στη Γαλλία, στις ευρωεκλογές δεν υπάρχει ενιαίο ψηφοδέλτιο για όλη την επικράτεια, αλλά ένα για κάθε μείζονα περιφέρεια.

[9] Για μια ριζική κριτική αυτού του ρεύματος σκέψης βλέπε κυρίως τα « Cahiers marxistes », Βρυξέλες, n°235, Μάιος-Ιούνιος 2007, ή το « La décroissance, un point de vue parfaitement réactionnaire », « Lutte de classe », n°121, Ιούλιος 2009.

[10] Βλέπε « Όταν η γαστρονομία γίνεται κίνημα », Carlo Petrini, « Le Monde diplomatique »-« ΚΕ », 3-9-06

[11] (ΣτΜ) Cevennes : περιοχή οροπεδίων, νοτιοανατολικά του μεγάλου Κεντρικού Υψίπεδου, με όμορφες κοιλάδες. Η οικονομία της περιοχής στηρίζεται στην κτηνοτροφία και στον εθνικό δρυμό.

[12] Gébé, « L’An 01 », κόμιξ το οποίο επανεκδόθηκε από την Association, Παρίσι, 2004, από το οποίο προήλθε και το ομώνυμο φιλμ του Ζακ Ντουαγιόν, MK2, 2006.

[13] (ΣτΕ) Στην τάση των λαμπερτιστών, που πήρε το όνομά της από τον Πιέρ Μπουσέλ (ψευδώνυμο Πιερ Λαμπέρ στον πόλεμο), ανήκε και ο Λιονέλ Ζοσπέν. Σήμερα είναι ενσωματωμένη στο Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα (πρώην Εργατικό Κόμμα).

[14] (ΣτΜ) Ο Σαρκοζί, αμέσως μετά την εκλογή του προσπάθησε να καλλιεργήσει οικολογικό προφίλ και οργάνωσε την « Γκρενέλ του περιβάλλοντος », μια μεγάλη διαβούλευση για την αειφόρο ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος στην οποία συμμετείχαν όλοι οι περιβαλλοντικοί φορείς κι οργανώσεις της χώρας.

[15] (ΣτΜ) Πρώην πρόεδρος του κόμματος, (επιτυχημένη) Υπουργός Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση της « πληθυντικής αριστεράς » του Ζοσπέν και υποψήφια πρόεδρος των Πράσινων το 2007.

[16] (ΣτΜ) Μεταξύ άλλων θεωρεί ότι η έννοια της φτώχειας είναι κάτι το σχετικό, μια καθαρά δυτική επινόηση.

[17] Bruno Clémentin και Vincent Cheynet, « La décroissance soutenable », « Silence », n°280, Λυόν, Φεβρουάριος 2002.

[18] Serge Latouche, « Pour une société autonome », « Εntropia », n°5, Malaucène, φθινόπωρο 2008.

Περισσότερα... »

 

Το βουτηχτάρι είναι πτηνό – χειμερινός επισκέπτης στην Ελλάδα. Όταν πιάνουν τα χιόνια στα βόρεια, έρχεται να τεμπελιάσει στην χώρα μας, χωρίς οικογένεια, χωρίς παιδιά, χωρίς υποχρεώσεις και άλλες σκοτούρες που είναι όλες δουλειές της άνοιξης και του καλοκαιριού, όταν θα μεταναστεύσει πάλι βόρεια. Φέρνει γύρα λοιπόν μονάχος του τις παραλίες (χειμερινός τουρίστας δηλαδή) και ψαρεύει βουτώντας στο νερό. Πολλές φορές προτιμά τα λιμάνια, όπως ετούτος της φωτογραφίας που μπαίνει καμαρωτός- καμαρωτός στο λιμάνι της Κορίνθου, χωρίς να του καίγεται καρφί για τα πλοία - μεγαθήρια, το κυκλοφοριακό χάος της πόλης και άλλα πολλά κακά που ταλανίζουν το κακόμοιρο ανθρώπινο είδος μας που δεν μπορεί να πετάξει, να φύγει μακρυά, παρά μόνο στα όνειρά του. Υπάρχει ακόμη ελπίς!

Ευ. Σπινθάκης

Περισσότερα... »

• Αναγκαίες οι μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς να πληγούν οι οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές της χώρας
• Κοινή δήλωση των Ντανιέλ Κον Μπεντίτ και Ρεμπέκα Χαλμς, συμ-προέδρων της Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Σχολιάζοντας τα συμπεράσματα του ECOFIN για την ελληνική δημοσιονομική κρίση, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ και η Ρεμπέκα Χαλμς, συμ-πρόεδροι της ομάδας των Πράσινων/E.F.A. στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση:

«Θεωρούμε ευπρόσδεκτη τη διευκρίνιση των υπουργών Οικονομικών ότι η Ε.Ε. θα στήριζε την Ελλάδα αν προκύψει κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τη σημερινή δημοσιονομική κρίση. Πρόκειται για σημαντικό σήμα αλληλεγγύης, που όμως δε δίνει διέξοδο στην Ελλάδα. Η Ελλάδα ήταν από τους κύριους αποδέκτες ευρωπαϊκών πόρων, αλλά δε χρησιμοποίησε πάντα σωστά τα χρήματα αυτά. Τώρα η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει γρήγορα ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό της σύστημα, να κλιμακώσει τη μάχη κατά της διαφθοράς και της φοροαποφυγής και να προχωρήσει σε περικοπές δαπανών σημαντικής έκτασης, αλλά συμβατές με την κοινωνική συνοχή. Αντί για οδυνηρές μισθολογικές περικοπές, η Ελλάδα θα έπρεπε να περικόψει τον υπερδιογκωμένο στρατιωτικό της προϋπολογισμό, που είναι από τους υψηλότερους στην Ε.Ε, ως ποσοστό του Α.Ε.Π.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια δύσκολη ισορροπία, στο χειρισμό της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης: οφείλει να είναι σταθερή στις απαιτήσεις της για μεταρρυθμίσεις, χωρίς όμως να θέσει σε κίνδυνο τις οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές της χώρας. Από τη σημερινή κρίση, πρέπει να διδαχθεί και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρώτον, η ανάγκη για ολοκληρωμένη οικονομική πολιτική σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, με καλύτερη επίβλεψη, είναι πιο αυταπόδεικτη παρά ποτέ. Στο πλαίσιο αυτό οι Πράσινοι υποστηρίζουν την πρόταση να δοθούν στη Eurostat, τη στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε., περισσότερες εξουσίες να ελέγχει τα οικονομικά στοιχεία των εθνικών κυβερνήσεων.

Δεύτερον, καθώς η Ε.Ε. διαμορφώνει τη στρατηγική της για την «Ευρώπη 2020», θα πρέπει να θέσει ως στόχο μια ουσιαστικότερη ολοκλήρωση της οικονομικής της πολιτικής για τη δεκαετία που διανύουμε. Η Ε.Ε. θα πρέπει επίσης να επανεξετάσει την πρόταση της ισπανικής προεδρίας για υιοθέτηση δεσμευτικών στόχων στα πλαίσια της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

Οι Πράσινοι πιστεύουν επίσης ότι οι Βρυξέλλες πρέπει να εξουσιοδοτηθούν για την έκδοση ευρωομολόγων, που θα μειώσουν το κόστος χρηματοδότησης των δημοσιονομικών αναγκών της Ελλάδας και θα της επιτρέψουν να βγει συντομότερα από την κρίση».

Για περισσότερες πληροφορίες: Γιάννης Παρασκευόπουλος 6979 952070

Γραφείο Τύπου: 3306301-303 Πολυδεύκης Παπαδόπουλος 6972834612, Κώστας Γεωργιάδης 6979749632, Στέλλα Κεμανετζή 6977693492

Περισσότερα... »

Συνέντευξη της Κίνησης Πολιτών για την συνάντηση του Δικτύου Οικολογικών οργανώσεων και αυτοδιοικητικών κινήσεων Πελοποννήσου με τον Περιφερειάρχη κ. Χατζημιχάλη. Μιλούν η Μάγια Φουριώτη και ο Ευάγγελος Σπινθάκης της Κίνησης Πολιτών δήμου Κορινθίων (αναμετάδοση από το DRTV)

Περισσότερα... »

Στην Κορινθία όλοι οι δήμαρχοι και όλοι οι βουλευτές δηλώνουν υπέρ της αποξήλωσης της παλαιάς μετρικής σιδηροδρομικής γραμμής και της απόδοσής της στην αυτοκίνηση.  Αυτή η αντισιδηροδρομική διαθεση των αρχών έχει προιστορία στην  Ελλάδα. Ιδού πως ερμηνεύει το φαινόμενο αυτό ο συγκοινωνιοτεχνικός κ. Νίκος Σμπαρούνης.Κατά τα άλλα, η εγκατάλειψη του τρένου ικανοποιεί, εκτός των τοπικών κορινθιακών αρχών, και τους ανα τον κόσμο πετρελαιάδες, τους εισαγωγείς αυτοκινήτων, τους κατασκευαστές δρόμων και άλλους αναξιοπαθούντες κλάδους! Βεβαίως επιδεινώνει το παγκόσμιο κλίμα και βλάπτει τις οικονομικώς ασθενέστερες λαικές τάξεις!

Τα παραδοσιακά προβλήματα βιωσιμότητας σιδηροδρομικών γραμμών δεν έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην Ελλάδα. Εδώ έχουμε ένα άλλο πρόβλημα, βαθέως πολιτισμικό, σχεδόν ουδέποτε υπήρχε μία αξιοπρεπής αστική τάξη με παράδοση στη βιομηχανική κουλτούρα και κατ’ επέκταση στο σιδηρόδρομο. Αντ’ αυτής υπάρχει ο χυδαίος νεοπλουτισμός πού βλέπει τις ράγες του τραμ και του σιδηροδρόμου σαν ένα εμπόδιο για την ανεμπόδιστη κυριαρχία των θηριωδών SUV του.

• Που αλλού έλαβε η αποξήλωση των τραμ ένα τόσο θριαμβευτικό χαρακτήρα, με τον λεγόμενο “εθνάρχη” της αντιπαροχής και της τσιμεντοποίησης να ποζάρει πανευτυχής για το “επίτευγμά” του?
• Που αλλού βρέθηκαν δήθεν αριστεροί να κομπάζουν για τις οικονομικά καταστροφικές υπογειοποιήσεις σιδηροδρόμων, για το ξήλωμα γραμμών και τη λεηλασία σιδηροδρομικής περιουσίας στις περιοχές τους? Η πορεία των μέσων σταθερής τροχιάς στην Ελλάδα μας προξενεί απορία αν πραγματικά αξίζει ο πληθυσμός να απολαμβάνει σιδηροδρομικών υπηρεσιών.

Περισσότερα... »

Γιατί δεν είμαστε οποιοσδήποτε κλάδος. Είμαστε πνευματικοί άνθρωποι που  περιμένουν από εμάς να καθοδηγούμε τον τόπο αντί να διαμαρτυρόμαστε, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές.

Γιατί διαλέξαμε λάθος χρόνο.  Όταν έπρεπε να καλέσουμε σε γενική απεργία όλη τη χώρα όταν οι δικαστές και οι βουλευτές αποφάσισαν ν’ αυξήσουν τις αποδοχές τους λες και το δημόσιο τους ανήκει, τότε σιωπήσαμε.

Γιατί δε λέμε όλη την αλήθεια. Ότι όσοι θέλουμε (ακόμη και εμείς των κοινωνικών επιστημών!) να αμειβόμαστε επιπλέον μπορούμε να διεκδικούμε προγράμματα, να γράφουμε βιβλία, να κάνουμε μελέτες κλπ. και να το πετυχαίνουμε νόμιμα, και ότι το ποσοστό των συναδέλφων που αμείβεται παράνομα δεν είναι καθόλου αμελητέο.

Γιατί μαζί με άλλους εθελοτυφλούμε.  Τα 300 δις χρέος της χώρας αντιστοιχούν σε 120.000 Ευρώ σε τετραμελή οικογένεια που πρέπει να πληρώνει 450 Ευρώ/μήνα μόνο για τόκους του δημοσίου.  Η υποχρέωσή μας να ξεπληρώσουμε τους δανειστές δεν έχει χρώμα και ιδεολογία.

Γιατί δεν δίνουμε προοπτική στον τόπο. Ενώ θα έπρεπε να απεργούσαμε εδώ και χρόνια γιατί το ΑΕΠ δεν γέρνει προς το μέλλον της χώρας, την έρευνα και την εκπαίδευση, ξεσηκωθήκαμε τώρα με όσους θέλουν το ΑΕΠ να εξακολουθεί να επενδύεται στις πρόωρες συντάξεις.

Γιατί απεργία σ’ αυτή τη φάση δείχνει κοινωνική ανευθυνότητα. Αντί να πούμε ότι οι κοινωνικές συγκρούσεις σ’ αυτή τη φάση μας οδηγούν πιο γρήγορα στην καταστροφή, εμείς τις υποδαυλίζουμε.

Γιατί εμείς που ξέρουμε δεν πληροφορούμε τον κόσμο.  Δεν πληροφορούμε για επιτυχημένες διεθνείς πρακτικές. Δεν λέμε π.χ., ότι όταν το 1990-1995 η Φιλανδία αναγκάστηκε να κάνει ριζική αναδιάρθρωση της παραγωγής επειδή δεν μπορούσε πλέον να εξάγει στην πρώην ΕΣΣΔ, παρά τη σκληρή λιτότητα δεν έγινε λεπτό απεργία, η χώρα επένδυσε στις νέες τεχνολογίες, ανέβασε κατακόρυφα το ΑΕΠ της και οι πολίτες συνεχίζουν να απολαμβάνουν αξιοθαύμαστε κοινωνικές υπηρεσίες. 

Γιατί χάνουμε την ουσία. Σήμερα πληρώνουμε για την πολυετή έλλειψη ανταγωνιστικότητας και τη διαφθορά, την αναξιοκρατία και το νεποτισμό, την χαλαρή στάση στις πελατειακές ευκαιριακές πολιτικές που κατέστρεψαν το δημόσιο και τη χώρα αλλά και στην τεμπελιά και ανευθυνότητα πολλών και στη χαλαρότητα των περισσοτέρων δημοσίων υπαλλήλων. Γι’ αυτά τα προβλήματα πρέπει να διαφωτίσουμε τον κόσμο πώς να λύσουμε, κι όχι για το πώς θα διαφυλάξουμε μικρές, ασήμαντες και περιττές πολυτέλειες που έτσι κι αλλιώς πολλοί δεν τις αξίζουμε.

Και για πολλούς ακόμη λόγους που ο κάθε υπεύθυνος πολίτης αυτής της χώρας ξέρει γιατί σήμερα η απεργία δεν είναι λύση αλλά μέρος του προβλήματος.

 Αθανάσιος Γ. Παπαϊωάννου

Καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Περισσότερα... »

 

 Τα μέτρα που ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών συνθέτουν μια τεράστια αλλαγή στην φορολογική πολιτική. Δυστυχώς, η πολιτική που εξαγγέλθηκε δεν είναι λεπτομερώς προσδιορισμένη, η εισηγητική έκθεση αποτελεί ένα πολιτικό επικοινωνιακό κείμενο και δεν περιέχει καμία εκτίμηση για την επίδραση που θα έχει στα έσοδα του δημοσίου το κάθε μέτρο αλλά και στην οικονομία γεινότερα. Σημαντική επίσης είναι η έλλειψη  διαβούλευσης με τους φορείς παρότι είχε ανακοινωθεί. Για μια ακόμα φορά  δεν φαίνεται να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη για αλλαγές στην οικονομία, την κοινωνική και περιβαλλοντική πολιτική αλλά μόνο η  αύξηση των εσόδων του κράτους χωρίς να προωθούνται άλλοι στόχοι, όπως η μεταρρύθμιση προς πιο βιώσιμη κατεύθυνηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, η ενθάρρυνση της δημιουργίας θέσεων εργασίας και η επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων.

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι θα συμφωνήσουν με  τα μέτρα που ενισχύουν την φορολογική ισονομία και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τα μέτρα όμως θα κριθούν  από το αποτέλεσμα που θα έχουν στην πρακτική τους εφαρμογή. Ανησυχούμε μήπως τελικά οι γνωστοί παραμείνουν γνωστοί και παρόντες στις φορολογικές τους υποχρεώσεις και οι γνωστοί άγνωστοι απόντες από αυτή την διαδικασία. Την ίδια στιγμή συνεχίζεται η σπατάλη σε έργα με αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα όπως η εκτροπή του Αχελώου στια οποία θα χαθούν τα αυξημένα έσοδα ή στις τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες.  

 Βλέπουμε με λύπη οι κατ’ αρχή θετικές προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης για πράσινα οικονομικά μέτρα να μην τηρούνται αλλά αντίθετα να λαμβάνονται μέτρα που είχε αρνηθεί προεκλογικά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε ότι είναι αποτυχημένα Αυτό είναι συνέχιση μιας πολιτικής παράδοσης που υποσκάπτει τη δημοκρατική διαδικασία.

 Από τα 44 μέτρα που εξήγγειλε ο υπουργός Οικονομικών μόνο τα εισοδηματικά και ο φόρος στα καύσιμα έχουν κοστολογηθεί και μάλιστα χωρίς να δημοσιευτούν οι προυποθέσεις των υπολογισμών. Επιπροσθέτως πολλά από τα μέτρα είναι εξαιρετικά ασαφή όπως η διεύρυνση της εφαρμογής ΦΠΑ ενώ στα φορολογικά ζητήματα η ουσία είναι στην λεπτομέρεια εφαρμογής τους. Απαιτούμε από την κυβέρνηση να είναι περισσότερο προσεκτική. Δεν είναι δυνατόν αλλαγές αυτού του εύρους να ανακοινώνονται με τέτοια προχειρότητα, χωρίς τεκμηρίωση, μόνο και μόνο για να είναι δημοσιευμένα εν’ όψη της συνόδου κορυφής.

Tο μέτρο των αποδείξεων, για παράδειγμα, που αφορά όλους τους πολίτες είναι εκτός όλων των άλλων ένας τεράστιος φόρος ελεύθερου χρόνου των καταναλωτών που επιστρατεύονται για να πιστοποιήσουν μέσω της δικιάς τους φορολογικής δήλωσης  ότι έμποροι και επιτηδευματίες δηλώνουν τις συναλλαγές τους κάτι που είναι αρμοδιότητα του κρατικού μηχανισμού ελέγχου. Το μέτρο αποτελεί απλώς ομολογία ανικανότητας.

 Η αύξηση του φόρου στα καύσιμα μετατρέπεται σε ένα ακόμα ειπρακτικό μέτρο καθώς  δεν συνοδεύεται από κανένα  πράσινο μέτρο για την βελτίωση και ενθάρρυνση  των ΜΜΜ ή άλλων θετικών δραστηριοτήτων αλλά ούτε και με πρόνοια για την  ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων.. Στο πλαίσιο μια ολοκληρωμένης πολιτικής για τον περιορισμό της χρήσης του αυτοκινήτου και ενθάρρυνσης της χρήσης των δημόσιων ΜΜΜ. Δεν δημοσιοποιείται καν το πόση μείωση κατανάλωσης και σχετικών εκπομπών ΑΤΘ θα προκύψει και πως εντάσσεται στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα στον ΟΗΕ.Οι πράσινοι φόροι δεν πρέπει να είναι εισπρακτικοί αλλά εργαλεία για την πράσινη στροφή της οικονομίας. Για παράδειγμα η Ιρλανδία στο πακέτο μέτρων της επέβαλε φόρο στον άνθρακα (και όχι μόνο στα υγρά καύσιμα) με τον οποίο όμως χρηματοδοτεί την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων.  Αυτή η φιλοσοφία που συνδυάζει αντιμετώπιση των ελλειμμάτων και της ύφεσης με ταυτόχρονη στροφή σε πράσινη κατεύθυνση είναι που λείπει από τα αποκλειστικά εισπρακτικά μέτρα που κινδυνεύουν να βυθίσουν την χώρα πιο βαθιά στην ύφεση στην οποία ήδη βρίσκεται.

 H Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

 επικοινωνία: Μ.Πετράκος,     

                     Γ.Παρασκευόπουλος,

                     Ν. Χρυσόγελος 6936672882

 Γραφείο τύπου: 2103306301

Περισσότερα... »

 

Οικοπελοπόννησος, τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συνομιλεί με τον κ.  Γιώργο Κωστούρο για τον Ασωπό ποταμό.

Δευτέρα 8 Φεβρ.  ώρα 23,00 και Πέμπτη 11 Φεβρ. ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Γιατί με εκφράζει απολύτως και σήμερα η διακήρυξή της όπως γράφτηκε πριν 4 χρόνια.

Ευ. Σπινθάκης

Διακήρυξη Αρχών

Εμείς, πολίτες αυτού του Δήμου, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε την Κίνηση Πολιτών με αποκλειστικό στόχο να συμβάλουμε στην ανατροπή της καθοδικής πορείας του Δήμου, επαναφέροντάς τον σε τροχιά οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ανάπτυξης.

Καλούμαστε σήμερα να γίνουμε ενεργοί πολίτες, να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις για τα χρονίζοντα προβλήματα και να συμμετάσχουμε στις αποφάσεις που αφορούν στην ποιότητα της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας.

Βασικές αρχές και στόχοι αυτής της πρωτοβουλίας αποτελούν:

• Ο ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την ανάπτυξη του Δήμου, που θα αξιοποιεί την ιστορική κληρονομιά και τους πόρους της περιοχής μας, θα σέβεται τον άνθρωπο, θα προστατεύει το περιβάλλον και θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας.
• Η αναζωογόνηση της πολιτιστικής και πνευματικής ζωής στο Δήμο.
• Η ένταξη των μέχρι σήμερα περιθωριοποιημένων περιοχών, Δημοτικών Διαμερισμάτων και κοινωνικών ομάδων στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της πόλης και του Δήμου.
• Η ενεργός συμμετοχή των πολιτών, στις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις της Δημοτικής Αρχής με ιδέες, προτάσεις και ρόλο στα προγράμματα δράσης του Δήμου.
• Η δημιουργία νέων θεσμών για την κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική ανάπτυξη του Δήμου, που θα εξασφαλίζουν τη συμμετοχή του πολίτη.
• Η διαφάνεια στη διοίκηση και στη διαχείριση των οικονομικών και η συνεχής διαβούλευση με τους πολίτες για τη λήψη των αποφάσεων που αφορούν στη βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης και στις προοπτικές ανάπτυξης του Δήμου.
• Η αναβάθμιση της καθημερινότητας και της ποιότητας ζωής του πολίτη.

Στη βάση των παραπάνω αρχών, η Κίνηση Πολιτών επεξεργάζεται και εξειδικεύει το πρόγραμμά της κατά θεματική ενότητα για τη διαμόρφωση εναλλακτικών προτάσεων όσον αφορά στη διαχείριση των κοινών.

Η Κίνηση Πολιτών, κίνηση ανεξάρτητη, μετακομματική, δε διεκδικεί το χρίσμα κανενός κόμματος, ούτε συνεργάζεται με κόμματα. Διεκδικεί μόνο την εμπιστοσύνη στήριξη της κοινωνίας για ένα ελπιδοφόρο μέλλον του Δήμου μας.

Περισσότερα... »

Oικοπελοπόννησος τηλεοπτική εκπομπή.

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον συγκοινωνιοτεχνικό κ. Νίκο Σμπαρούνη για τα προβλήματα του τρένου στην Ελλάδα, την κατάσταση στην Ευρώπη, τις δυνατότητες που υπάρχουν στην Κορινθία για τραμ στην παλιά σιδηροδρομική γραμμή, την γραμμή Λουτρακίου, τις συνδυασμένες μεταφορές τρένο – πλοίο. 

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος, τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συνομιλεί με τον Πάνο Πούλο σύμβουλο νέων, τον Αλέξη Γεωργίου του Τοπικού συμβουλίου Νέων Φενεού και τον Ερνεστ Τρονγκιλλας από την Λεττονία για τις δυνατότητες που προσφέρει στους νέους σήμερα η ευρωπαϊκή κινητικότητα.

Περισσότερα... »

Δεν γνωρίζεις σύνορα.

Περνάς μέσα απο συρματοπλέγματα.

Δεν θαλασσοπνίγεσαι για να περάσεις απέναντι…

Η  φωτογραφία του Οδυσσέα Τζημούλη Caretaker Βεγορίτιδας – Πετρών

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος τηλεοπτική εκπομπή.

Ο Ευάγγελος Σπινθάκης συζητά με τον συγκοινωνιοτεχνικό κ. Νίκο Σμπαρούνη για τα τρένα στην Ελλάδα και κυρίως για την τύχη του δικτύου Πελοποννήσου. Ο κ. Νίκος Σμπαρούνης θα απαντήσει μεταξύ άλλων και στα εξής ερωτήματα.

Ερ: Μιλάμε για business η για πολιτική?

Ερ: Σε τι συνίσταται το οξυμμένο σιδηροδρομικό πρόβλημα στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες?

Ερ: Που εντοπίζεται η πηγή του οξυμμένου σιδηροδρομικού προβλήματος στην Ελλάδα?

Ερ: Ποιες οι προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και την επάνοδο των σιδηροδρόμων σε κατάσταση βιωσιμότητας για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση?

Ερ: Υπάρχουν κάποιες σιδηροδρομικές δραστηριότητες πού μπορούν χωρίς αφαίμαξη των φορολογουμένων να εξασφαλίσουν τη διατηρησιμότητα σιδηροδρομικών πόρων ?

Ερ: Και για κοινωνικά απαραίτητες επιβατικές υπηρεσίες πρέπει να καταφύγουμε σε ύποπτες & αδιαφανείς συμβάσεις τύπου Παυλίδη στο Αιγαίο η αποικιοκρατικές συμβάσεις τύπου Ο.Α.Σ.Θ?

Ερ: Τι επιχειρηματικές ευκαιρίες διαφαίνονται για τούς σιδηροδρόμους της περιφερείας μας ποια είναι τα καταλληλότερα σχήματα και στυλ μάνατζμεντ για την υλοποίησή τους?

Ερ: Γιατί μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστό αν υπάρχει κάποιο σαφές επιχειρηματικό ενδιαφέρον για τούς Ελληνικούς σιδηροδρόμους?

Ερ: Είναι πασίγνωστα τα περιβαλλοντικά οφέλη των σιδηροδρόμων, αλλά ποια θα ήσαν τα οικονομικά οφέλη των σιδηροδρόμων σε περίοδο δημοσιονομικής καταρρεύσεως?

Ερ: Πέρα από τις αυτοτελώς επικερδείς σιδηροδρομικές δραστηριότητες, τι άλλες θα προτείνατε ως συγκοινωνιοτεχνικός, ώστε να αποκτήσει η περιφέρειά μας ένα επίπεδο συγκοινωνιακής εξυπηρετήσεως ανεκτό για την Ευρώπη του 21^ου αι?

Ερ: Αν σας έδιναν 30 δευτερόλεπτα για μία συνάντηση με τον πρωθυπουργό και τούς υπ’αυτόν αρμόδιους, τι θα τούς λέγατε για την αντιμετώπιση των σιδηροδρομικών προβλημάτων?

TOP CHANNEL  Δευτέρα 1 Φεβρ.  2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 4 Φεβρ. 2010 ώρα 17,30

Περισσότερα... »

Κυριακή μεσημέρι θα ξανακούσουμε τον γνώριμο ήχο του τρένου στην Κόρινθο. Είναι ναυλωμένο από τον Σύλλογο Φίλων του Σιδηρόδρομου για την τουριστική εκδρομή Αγ. Ανάργυροι – Άργος. Το μεσημέρι γύρω στις 12 θα βρίσκεται στον σταθμό του ΟΣΕ στην Κόρινθο. Όσοι πιστοί….

Περισσότερα... »

Να καταργηθεί η σαρία!

Ζητά και το Συμβούλιο της Ευρώπης

 Η ύπαρξη της σαρία στη Θράκη αντιβαίνει στη Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

 «Χαιρετίζουμε ως δίκαιη και συμβατή με την αρχή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης η οποία αφορά τις μειονότητες σε Ελλάδα και Τουρκία», δήλωσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος, ο οποίος είχε θέσει το ζήτημα με ερώτηση στο ευρωκοινοβούλιο, το Δεκέμβριο του 2009, ζητώντας την κατάργηση αυτού του αναχρονιστικού νομικού καθεστώτος, το οποίο θεσμοθετεί την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή.

Η έκθεση, με τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και τη μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη», θεωρεί πως τα δύο μέρη παρερμηνεύουν τον όρο της «αμοιβαιότητας» η οποία αναφέρεται στη συνθήκη της Λοζάννης, με αποτέλεσμα αυτό πολλές φορές να οδηγεί σε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις δύο κοινότητες. Αντίθετα, η έκθεση με τις προτάσεις της ορίζει εμπράκτως και με σαφήνεια την έννοια αυτή, η εφαρμογή της οποίας  είναι αναγκαία προϋπόθεση προκειμένου να διασφαλιστούν οι όροι καλής γειτνίασης, ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή.

Η έκθεση, η οποία συντάχθηκε από τον Γάλλο βουλευτή Michel Hunault και υιοθετήθηκε από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης προτείνει ρυθμίσεις, οι οποίες στηρίζουν τις ελληνικές θέσεις, σχετικά με τη λειτουργία της Θεολογικής σχολής της Χάλκης, του Πατριαρχείου, ζητήματα περιουσιών και μνημείων και στηλιτεύει την προβληματική εφαρμογή της αρχής της ανεξιθρησκίας στην Τουρκία. Από την άλλη πλευρά, προτείνει ρυθμίσεις σχετικά με την καλύτερη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη, τα βακούφια, στηρίζει το δικαίωμα των μειονοτικών ενώσεων και συλλόγων  της Θράκης στην χρήση του όρου «τουρκικός».

Τέλος, καλεί την Ελλάδα να επιτρέψει την εκλογή του θρησκευτικού ηγέτη, του Μουφτή, από την ίδια τη μειονότητα αφού πρώτα του αφαιρεθούν οι δικαστικές του εξουσίες. Και ζητά να καταργηθεί η σαρία[1] καθώς, όπως τονίζει, αντιβαίνει στη Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η απάντηση της Κομισιόν στην γραπτή ερώτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου αναμένεται τώρα με μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

^[1] [assembly.coe.int]             “8.5.  allow the Muslim minority to choose freely its muftis as mere religious leaders (i.e. without judicial powers), through election or appointment, and thus to abolish the application of sharia law – which raises serious questions of compatibility with the European Convention on Human Rights – as recommended by the Commissioner for Human Rights;”

Περισσότερα... »

ΜΟΡΦΕΣ ΔΡAΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Διαθέσιμο και οπτικό υλικό

Κοινή συνέντευξη Τύπου παραχώρησαν σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος και ο Πράσινος αγροτοσυνδικαλιστής και ευρωβουλευτής Ζοζέ Μποβέ, με αφορμή της κινητοποιήσεις των αγροτών στην Ελλάδα και την κρίση του γεωργικού τομέα.

Πιο συγκεκριμένα, ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε: “Θεωρούμε απαράδεκτο το ότι δεν έχουμε προσκληθεί στο διάλογο που πραγματοποιείται για τα αγροτικά, παρόλο που έχουμε καταθέσει έγκαιρα αναλυτικές προτάσεις. Οι αγρότες αγωνίζονται για την επιβίωσή τους ακριβώς επειδή απέτυχε η αγροτική πολιτική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μεταξύ 2000 και 2008 το αγροτικό εισόδημα μειώθηκε κατά 20% περίπου ενώ την ίδια περίοδο στην Ε.Ε. αυξήθηκε κατά 16%.

Λέμε, λοιπόν, ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ:

- της επιβίωσης των αγροτών

- της κοροϊδίας όλων των κυβερνήσεων

- της χημικοσυντηρούμενης γεωργίας

- των πελατειακών σχέσεων και της διαφθοράς

 Λέμε ένα μεγάλο ΝΑΙ ΣΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΩΝ:

- της ποιοτικής γεωργίας

- των δικτύων παραγωγών καταναλωτών για απευθείας διακίνηση προϊόντων

- της στήριξης των πληθυσμών της υπαίθρου

- των νέων μορφών δράσης που ενώνουν και δε διχάζουν την κοινωνία”.

Σύμφωνα με τον Ζοζέ Μποβέ, η προβληματική κατάσταση στην ευρωπαϊκή γεωργία είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής επιλογής που ήθελε τις τιμές των ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων να εναρμονίζονται με τις παγκόσμιες τιμές και παράλληλα να αποσυνδέονται οι αποζημιώσεις από την παραγωγή. Τα προβλήματα θα ενταθούν ενόψει του 2013 και της διαφαινόμενης προοπτικής κατάργησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

Όσον αφορά τις ελληνικές αγροτικές κινητοποιήσεις ο Ζοζέ Μποβέ εξέφρασε τη συμπαράστασή του και τόνισε ότι οι αγρότες δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο τρόπο για να απεργήσουν και να προβάλλουν τα αιτήματα τους και έτσι είναι υποχρεωμένοι να καταλήγουν σε μορφές δράσης που να τους επιτρέπουν να ακουστεί η φωνή τους. “Αυτό που έλεγα πάντα στους Γάλλους αγρότες” είπε ο Μποβέ, “είναι το να υιοθετούν τέτοιες μορφές δράσης που να οδηγούν σε συναίνεση της κοινωνίας και όχι να την απομακρύνουν”.

Η συνέντευξη έχει βιντεοσκοπηθεί και το οπτικό υλικό είναι στη διάθεσή δημοσιογράφων και τηλεοπτικών σταθμών, στον παρακάτω σύνδεσμο:

[ftp:]

 Επικοινωνία: Μιχάλης Τρεμόπουλος, 6982 689868

 

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τους κινηματογραφιστές Βέρα Ντίκεϋ και Χρήστο Σαντατσόγλου για την Αρκαδία, το αρκαδικό ιδεώδες, την αρκαδική φύση, τον ευρωπαικό ρομαντισμό και πως όλα αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια πρόταση για την Αρκαδία και για την Ελλάδα σήμερα.

Περισσότερα... »

Η Αυτοδιοίκηση δεν πάσχει από μέγεθος, ούτε από ανάγκη για ανανεωμένο κρατικό και κομματικό έλεγχο. Πάσχει από έλλειψη

Οραμάτων, Πολιτικών, Κοινωνικής Ευθύνης και Άμεσης Δημοκρατίας.

Αναλυτικές παρατηρήσεις και προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων

για το «Σχέδιο Καλλικράτης»

 Βασική εκτίμηση των Οικολόγων Πράσινων για το Σχέδιο Καλλικράτης είναι ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες  αντιμετωπίζονται ως ένας ακόμη τομέας της δημόσιας διοίκησης. Οι βασικές κατευθύνσεις του σχεδίου ταιριάζουν με τις κατά καιρούς εξαγγελίες των δύο κομμάτων εξουσίας και των στελεχών τους στην αυτοδιοίκηση, ελάχιστο βάρος όμως δίνουν στην τοπική δημόσια ζωή, τη συμμετοχή των πολιτών και το δημοκρατικό έλεγχο των τοπικών αρχόντων.

 1.  Αυτοδιοικούμενες περιφέρειες: αυτονόητο βήμα με πολλές σκιές….

Η αυτοδιοίκηση σε επίπεδο περιφέρειας αποτελεί αυτονόητο βήμα, που έρχεται με καθυστέρηση δεκαετιών. Η θεσμοθέτησή της είναι αναμφίβολα θετική, και θα μπορούσε να αποτελέσει την ευκαιρία να δοκιμαστούν νέοι θεσμοί για περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή των πολιτών. Αντί γι’ αυτό, όμως, μεταφέρονται στις περιφέρειες οι παθογένειες των δήμων και των νομαρχιών, ενώ οι αρμοδιότητές τους παραμένουν περιορισμένες, ασαφείς και ελεγχόμενες. Εκκρεμεί επίσης η διαμόρφωση ενός Κώδικα Περιφερειών, αντίστοιχου με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.

Η μετατροπή των σημερινών νομαρχιών σε περιφερειακά διαμερίσματα θα ήταν θετική, αν συνοδευόταν με διατήρηση αιρετών συμβουλίων στο επίπεδο των σημερινών νομών με εισηγητικό και συμβουλευτικό τουλάχιστον ρόλο. Αντί γι’ αυτό δεν ορίζονται ούτε καν ως «εσωτερικές εκλογικές περιφέρειες», αφού το ρόλο αυτό θα έχουν τα πρώην νομαρχιακά διαμερίσματα. Παραρτήματα των διοικητικών υπηρεσιών της περιφέρειας θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν στις σημερινές έδρες των νομών.

 Η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων για τις περιφέρειες, αλλά και ο ρόλος των 7 Γενικών Διοικήσεων που θα συνεχίσουν να εκπροσωπούν την κεντρική εξουσία, δεν διευκρινίζονται στο κείμενο διαβούλευσης. Σε πρώτη φάση φαίνεται ότι οι περιφέρειες θα λειτουργούν κατά βάση ως διευρυμένες νομαρχίες, ενώ δεν προβλέπεται τίποτε ούτε για τους οικονομικούς τους πόρους ούτε για τη στελέχωσή τους με ανθρώπινο δυναμικό μέσω μετατάξεων.

Αναφέρεται ότι η απόδοση αρμοδιοτήτων στις περιφέρειες θα είναι σταδιακή, ενώ απουσιάζει τελείως η απαραίτητη πρόβλεψη για τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ της αυτοδιοίκησης όπου η νομοθεσία δεν έχει σαφή ρύθμιση.

Απουσιάζει επίσης, έστω και ως σκέψη, ένα αντίστοιχο σχέδιο μεταρρύθμισης και για την κεντρική διοίκηση, ώστε να προσαρμοστεί σε ένα νέο επιτελικό ρόλο.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε απαραίτητο να έχουν οι αιρετές περιφέρειες τουλάχιστο τις   αρμοδιότητες που ασκούν ήδη οι περιφέρειες στις άλλες χώρες της Ευρώπης των 15. Οι επιτελικές αρμοδιότητες, όπως καθορίζονται και στο Σύνταγμα, να παραμείνουν στην κεντρική διακυβέρνηση. Για τις υπόλοιπες, όμως να υπάρχει τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ της αυτοδιοίκησης.

 Από τους υπόλοιπους θεσμούς, τα Συμβούλια Διαβούλευσης θα πρέπει να έχουν καθορισμένο ρόλο και σαφή όρια στη δυνατότητα του περιφερειάρχη να επηρεάζει τη σύνθεσή τους. Η αποστολή του Περιφερειακού Συνηγόρου θα εκπληρωνόταν  αποτελεσματικότερα, αν στη θέση του δημιουργούνταν παραρτήματα του Συνηγόρου του Πολίτη ανά περιφέρεια.

Σημειώνουμε, τέλος, ως θετικό σημείο την πρόβλεψη ότι η μητροπολιτική διοίκηση  θα αποτελεί δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση που δε θα καταργεί την ύπαρξη πρωτοβάθμιων δήμων στην ίδια περιοχή. Η Μητροπολιτική  Αυτοδιοίκηση απαιτεί όμως διαφορετική οργάνωση, με αρμοδιότητες και για το συντονισμό των πρωτοβάθμιων δήμων της περιοχής της.

 Αλλαγές στους Δήμους: οι συνενώσεις δεν αποτελούν μονόδρομο

Η αξιολόγηση του κειμένου διαβούλευσης για την υπάρχουσα κατάσταση στους Δήμους αποτυπώνει εν μέρει πραγματικές καταστάσεις και αδυναμίες. Αντιμετωπίζει όμως τους Δήμους ως τοπικούς διοικητικούς μηχανισμούς και όχι ως φορείς αυτοδιοίκησης που οφείλουν να χαράζουν βιώσιμες αυτοτελείς πολιτικές για το περιβάλλον και τα κοινωνικά ζητήματα και να λειτουργούν με την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή των πολιτών.

Θέση μας είναι λοιπόν ότι ο δρόμος για δήμους ισχυρούς και λειτουργικούς δεν περνάει από εκτεταμένες αναγκαστικές συγχωνεύσεις. Αυτό που χρειάζεται για τους δήμους, είναι να τεθούν συγκεκριμένοι δεσμευτικοί στόχοι ποιοτικού χαρακτήρα, μαζί με ένα ευρύ φάσμα κατάλληλων θεσμικών εργαλείων και εναλλακτικών λύσεων για να τους πετύχουν. Στους ίδιους τους δήμους θα ανήκει η τελική επιλογή για τον τρόπο που θα ανταποκριθούν.   

 Η σύνδεση λοιπόν της διαπίστωσης των αδυναμιών με το συμπέρασμα ότι οι υπάρχοντες δήμοι οφείλουν να δώσουν τη θέση τους σε άλλους, πολύ μεγαλύτερους, είναι τουλάχιστον προβληματική. Συγκεκριμένα παραβλέπονται:

• Οι εναλλακτικές λύσεις με εθελούσιες συνενώσεις, με υποστήριξη από την περιφέρεια ή με συνεργασίες γειτονικών μικρών δήμων, ώστε να καλύψουν από κοινού τις δυνατότητες στελέχωσης και πιστοποίησης που σήμερα τους λείπουν.
• Η απουσία ολοκληρωμένης αποτίμησης των προηγούμενων συγχωνεύσεων, με το πρόγραμμα «Καποδίστριας».
• Η εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως οι Συνομοσπονδίες Δήμων στη Γαλλία, αλλά και ελληνικοί θεσμοί όπως οι Συμπολιτείες ή, παλιότερα, τα Συμβούλια Περιοχής.
• Η σύγκριση με τον πληθυσμιακό μέσο όρο των δήμων της Ε.Ε. (5.100 κάτοικοι ανά δήμο, έναντι 10.200 των ελληνικών δήμων σήμερα). Με τις προτεινόμενες συνενώσεις ο μέσος όρος κατοίκων θα πλησιάσει τις 30.000, όταν στη Γαλλία ο μέσος όρος είναι 1.600 κάτοικοι, στην Αυστρία 3.400, στην Ισπανία 4.900, στη Γερμανία και την Ιταλία 7.100.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το κόστος της περαιτέρω απομάκρυνσης της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης από τον πολίτη είναι πολύ υψηλότερο από το πραγματικό καθαρό όφελος των αναγκαστικών συνενώσεων. Για το λόγο αυτό είμαστε κατ’ αρχή αντίθετοι στο σχεδιασμό συνενώσεων με καθαρά πληθυσμιακά κριτήρια.  Ιδιαίτερα αντίθετους μας βρίσκουν: 

• Η απορρόφηση αγροτικών δήμων από τις γειτονικές πόλεις, καθώς κάτι τέτοιο θα ενίσχυε τις οικιστικές πιέσεις στην ύπαιθρο.
• Η συνένωση δήμων βάσει σχεδιασμών για τις υπό  διαμόρφωση (μονοεδρικές) εκλογικές περιφέρειες των εθνικών εκλογών.
• Η συγχώνευση  μεσαίων και μεγάλων αστικών δήμων με πληθυσμό δεκάδων χιλιάδων κατοίκων, χωρίς τη συναίνεση των δημοτών τους.
• Η απουσία των επιλογών της τοπικής κοινωνίας από τις παραμέτρους που απαριθμούνται ως κριτήρια σχεδιασμού των συνενώσεων.

Θεωρούμε ότι το μικρό μέγεθος μόνο σε ειδικές περιπτώσεις αποτελεί πρόβλημα των ελληνικών δήμων.  Για τις περιπτώσεις αυτές αντιπροτείνουμε κίνητρα για εθελούσιες συγχωνεύσεις ή θεσμούς συνεργασίας γειτονικών δήμων για την από κοινού κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών.

. Για την οικολογική οπτική το άριστο μέγεθος ορίζεται με κριτήριο τη δυνατότητα συγκροτημένης διαβούλευσης για τις τοπικές προοπτικές, στα πρότυπα των τοπικών Συμφώνων Βιωσιμότητας (Agenda 21) που εφαρμόστηκαν με επιτυχία σε πλήθος ευρωπαϊκών δήμων. Πιστεύουμε λοιπόν ότι οι όντως θετικές προτάσεις για μέτρα βελτίωσης της τοπικής διοικητικής εξυπηρέτησης, δεν προϋποθέτουν τις αναγκαστικές συνενώσεις τις οποίες επιχειρούν να δικαιώσουν. Η αυτοδιοίκηση οφείλει πρώτα από όλα να αποτελεί πραγματική «κοινότητα» πολιτών, με το διοικητικό μηχανισμό να έχει ρόλο κυρίως υποστηρικτικό και εγγυητή της αποτελεσματικότητας.

 3.  Δημοτικοί θεσμοί και διαφάνεια, ουσιαστικός ρόλος για τα τοπικά συμβούλια

Για το «Σύστημα Δημοτικής Διακυβέρνησης», οι προτεινόμενες ρυθμίσεις απειλούν να διευρύνουν το σημερινό έλλειμμα δημοκρατίας στους δήμους. Η διαίρεση των νέων δήμων σε δημοτικές εκλογικές περιφέρειες, οδηγεί σε καταστάσεις όπου οι πολίτες θα ψηφίζουν κυρίως με κριτήρια της ιδιαίτερης δημοτικής τους περιφέρειας, ενώ οι αποκλίνουσες προτεραιότητες θα ενοποιούνται μόνο στο πρόσωπο του δημάρχου. Όπου μάλιστα ένας από τους υπό συνένωση δήμους κυριαρχεί απόλυτα από πληθυσμιακή άποψη, οι ιδιαίτερες οπτικές των υπόλοιπων θα κινδυνεύουν να περιθωριοποιηθούν.  Επιπλέον η πρόβλεψη ότι ο συνδυασμός του δημάρχου θα καταλαμβάνει τα 2/3 των εδρών, θα οδηγεί σε αντιφατικές καταστάσεις στις δημοτικές εκλογικές περιφέρειες όπου θα έχει πλειοψηφήσει άλλος συνδυασμός.

Μικρά επιμέρους θετικά βήματα είναι υπαρκτά αλλά δεν αρκούν για να βελτιώσουν τη συνολική εικόνα. Εδώ ανήκουν η συμμετοχή της αντιπολίτευσης στη Δημαρχική Επιτροπή, η κατάργηση της απευθείας εκλογής δημάρχου με το όριο του 42% και η υποχρέωση των δημοτικών παρατάξεων να δημοσιοποιούν τον εσωτερικό τους κανονισμό. Η δυνατότητα να ορίζονται και σύμβουλοι της αντιπολίτευσης,σε θέσεις αντιδημάρχων, μπορεί να είναι θετική μόνο υπό τον όρο της σύμφωνης γνώμης του συνδυασμού στον οποίο ανήκουν.

Ιδιαίτερα προβληματικές θεωρούμε τις προτεινόμενες ρυθμίσεις για τα Τοπικά Συμβούλια. Το σχέδιο δεν ενσωματώνει προβληματισμούς για τα αίτια της μη  λειτουργίας των τοπικών συμβουλίων στους περισσότερους «καποδιστριακούς» δήμους ούτε καταθέτει προτάσεις για να διορθωθεί η κατάσταση. Αντίθετα αναγνωρίζονται στα τοπικά συμβούλια αρμοδιότητες μόνο για επείγοντα ζητήματα περιορισμένης εμβέλειας, επιλογή που πιθανότατα οδηγεί στην αδρανοποίησή τους και στη νέκρωση της τοπικής δημόσιας ζωής. Προβληματική είναι και η πρόβλεψη για συνθέσεις 1-5 μελών: συνθέσεις μέχρι 3 μελών δε διασφαλίζουν τη λειτουργία των συμβουλίων, ενώ από τις συνενώσεις δημιουργούνται και «δημοτικές περιφέρειες» δεκάδων χιλιάδων δημοτών, όπου η 5μελής σύνθεση δε θα είναι αντιπροσωπευτική: προτείνουμε τα 5 μέλη να αποτελούν το ελάχιστο και να αυξάνονται αναλογικά με τον πληθυσμό. Ενιαίο ψηφοδέλτιο για τα τοπικά συμβούλια μπορεί να έχει δημοκρατική νομιμοποίηση μόνο για πολύ μικρές ενότητες, που επιτρέπουν προσωπική επαφή των πολιτών.

Θεωρούμε απαραίτητο όλα τα τοπικά συμβούλια να αποκτήσουν δικό τους ανεξάρτητο συμμετοχικό προϋπολογισμό στα πλαίσια του δήμου, να έχουν λόγο για τα θέματα που αφορούν την περιοχή τους, αλλά και αρμοδιότητες για μικρά και μεσαία τοπικά έργα. Οι δικλείδες διαφάνειας και ελέγχου των δήμων, να ισχύουν και για τα Τοπικά Συμβούλια.

 Στα θέματα της διαφάνειας επισημαίνουμε ως θετικές ρυθμίσεις την εφαρμογή διπλογραφικού συστήματος  και την υποχρεωτική ανάρτηση όλων των αποφάσεων στο διαδίκτυο. Σημειώνουμε όμως ότι η χρήση της Δημοτικής Κάρτας σε διαδικασίες διαβούλευσης θα πρέπει να διασφαλίζει την αυτοπρόσωπη εμπλοκή του δημότη.

Ο προληπτικός έλεγχος των δαπανών υπάρχει κίνδυνος να εκφυλιστεί σε ασφυκτικό έλεγχο της κεντρικής εξουσίας, ιδίως αν υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών. Γι’ αυτό προτείνουμε τη θεσμοθέτηση ιδιαίτερων θεσμών Νομικού Συμβουλίου και Ελεγκτικού Σώματος της Αυτοδιοίκησης, χωριστών από τα αντίστοιχα της κεντρικής διοίκησης.

Σημειώνουμε τέλος ότι οι εξαγγελίες για κατάργηση 4.000 νομικών προσώπων και δημοτικών επιχειρήσεων δε διευκρινίζουν τίποτα για την τύχη των εργαζομένων τους.

 4.  Τα οικονομικά της αυτοδιοίκησης: σταθεροί πόροι, ανάλογοι με τις αρμοδιότητες.

Οι εκτιμήσεις για το κόστος της σχεδιαζόμενης μεταρρύθμισης συγκλίνουν στα 4 δις ευρώ. Σε καιρούς ασφυκτικής δημοσιονομικής διαχείρισης, εύλογο είναι το ερώτημα κατά πόσο τα χρήματα αυτά είναι όντως διαθέσιμα χωρίς να αφαιρεθούν από άλλες προτεραιότητες, εξίσου σημαντικές. Σημειώνουμε εδώ τον κίνδυνο να έχουμε πραγματικό χάος στη λειτουργία της αυτοδιοίκησης, αν τα χρήματα αυτά τελικά δεν εκταμιευθούν κανονικά.

Για τους πόρους της αυτοδιοίκησης, πάγια θέση μας είναι να διαχειρίζεται σταθερό  ποσοστό των δημόσιων εσόδων, ανάλογο με τις αρμοδιότητες που ασκεί.

• Συγκεκριμένο ποσοστό των δημόσιων εσόδων να παραμένει στο Δήμο όπου εισπράχθηκε, ενώ ένα ακόμη ποσοστό να αναδιανέμεται μεταξύ των δήμων όλης της χώρας για άμβλυνση των περιφερειακών ανισοτήτων.
• Αντίστοιχη πρέπει να είναι και η χρηματοδότηση των περιφερειών, με συγκεκριμένα ποσοστά να κατανέμονται ανάμεσα στην περιφέρεια όπου εισπράχθηκαν και σε αναδιανομή μεταξύ των περιφερειών.

Στο πλαίσιο αυτό σημειώνουμε ως καταρχήν θετική την απόδοση μέρους των εισπράξεων από το ΦΠΑ στους δήμους. Επισημαίνουμε όμως ότι με την προτεινόμενη μορφή του το μέτρο θα δημιουργήσει μεγάλες ανισότητες υπέρ των δήμων που φιλοξενούν έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα.

Σημειώνουμε, τέλος, ότι η αναφορά σε διαφανή κριτήρια χρηματοδότησης των δήμων χρειάζεται να γίνει πολύ σαφέστερη. Βασικότερο από τα κριτήρια αυτά θα πρέπει να είναι οι επιδόσεις κάθε δήμου σε συγκεκριμένους στόχους από το Επιχειρησιακό Περιβαλλοντικό του Πρόγραμμα.

 5. Πέρα από τη λογική του τοπικού άρχοντα.

Το σχέδιο Καλλικράτης διατηρεί τη λογική της απευθείας εκλογής των επικεφαλής κάθε δήμου και περιφέρειας, διευρύνοντας μάλιστα το γεωγραφικό χώρο της εξουσίας τους. Οι εκτεταμένες αρμοδιότητες δημάρχων και περιφερειαρχών, αλλά και η επικέντρωση της ψήφου των πολιτών στην προσωπική νομιμοποίηση του τοπικού άρχοντα αντί για την επιδίωξη προγραμματικών συναινέσεων, διαιωνίζουν  τις σημερινές παθογένειες των δήμων και των νομαρχιών. Σε αρκετές περιπτώσεις οικοδομείται μια κουλτούρα αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας που θεωρεί ότι ένας τοπικός άρχοντας κρίνεται αποκλειστικά από την ικανότητά του να επανεκλεγεί και δε λογοδοτεί πουθενά αλλού.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε η αυτοδιοίκηση χρειάζεται στο θέμα αυτό μια ριζική τομή : Κύρια εκλεγμένα όργανα να είναι τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια,  να εκλέγονται με απλή αναλογική σε ένα μόνο γύρο και στη συνέχεια να αναδεικνύουν στη βάση προγραμματικών συμφωνιών το δήμαρχο και τους θεματικούς αντιδημάρχους ή, αντίστοιχα, τον περιφερειάρχη και τους θεματικούς αντιπεριφερειάρχες. Απαραίτητες είναι εδώ δικλείδες που θα διασφαλίζουν ότι ο δήμος ή η περιφέρεια δε θα μένουν ακέφαλοι σε περίπτωση διαφωνίας.

Τοπικοί αντιδήμαρχοι και τοπικοί αντιπεριφερειάρχες να εκλέγονται από τους αντίστοιχους δημοτικούς ή περιφερειακούς συμβούλους.  Ιδιότητες τοπικού και θεματικού αντιπεριφερειάρχη να μη συνδυάζονται στο ίδιο πρόσωπο.

Ακόμη και με το προτεινόμενο σύστημα εκλογής, θεωρούμε πάντως απολύτως απαραίτητο να εκλέγονται τουλάχιστον οι αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες από το δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο, με δυνατότητα να ανήκουν και στην αντιπολίτευση, εφόσον συμφωνεί ο συνδυασμός τους.

 6.  Να αποφύγουμε διεύρυνση του ελλείμματος δημοκρατίας.

Οι εκτεταμένες συνενώσεις των δήμων και οι χωριστές εκλογικές περιφέρειες στο εσωτερικό κάθε δήμου και περιφέρειας, απειλούν να κάνουν ακόμη δυσκολότερη την εκπροσώπηση των μικρότερων συνδυασμών. Ως «δημοτική εκλογική περιφέρεια» κάθε υπό συνένωση δήμος θα έχει μικρότερο αριθμό δημοτικών συμβούλων και υψηλότερο εκλογικό μέτρο. Αν λοιπόν διατηρηθεί το εκλογικό μέτρο ως ελάχιστο όριο για εκλογή δημοτικού συμβούλου, τότε θα αποκλείονται από τα περισσότερα δημοτικά συμβούλια ακόμη και συνδυασμοί με ποσοστά πάνω από 10% των ψήφων. Ακόμη εντονότερη προοπτική αποκλεισμού των μεσαίων και μικρότερων συνδυασμών διαφαίνεται για τα περιφερειακά συμβούλια.

Για να μην οδηγηθούμε λοιπόν σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια 2 ή 3 παρατάξεων, χρειάζονται άμεσες επιμέρους αλλαγές στο εκλογικό σύστημα ακόμη και αν το βασικό πλαίσιο παραμείνει το ίδιο:

• Να μην αποκλείονται από την εκλογή συμβούλου συνδυασμοί που δε συγκέντρωσαν το εκλογικό μέτρο αλλά υπερβαίνουν σε ψήφους τα αδιάθετα υπόλοιπα των άλλων συνδυασμών.
• Για τις έδρες που μένουν αδιάθετες στην Α’ κατανομή, να αθροίζονται και τα αχρησιμοποίητα υπόλοιπα ψήφων από διαφορετικά περιφερειακά διαμερίσματα ή δημοτικές εκλογικές περιφέρειες
• Στις περιφέρειες, βάση για την εκλογή των συμβούλων να είναι τουλάχιστον οι σημερινοί νομοί και όχι τα τέως νομαρχιακά διαμερίσματα.

Οι εκλογικές ρυθμίσεις αφήνουν χώρο για ασφυκτικούς περιορισμούς και στο δικαίωμα υποψηφιότητας, αν οι συνδυασμοί παραμείνουν υποχρεωμένοι να καταθέτουν πλήρη ψηφοδέλτια για όλες τις δημοτικές εκλογικές περιφέρειες για όλα τα τοπικά συμβούλια. Ακόμη πιο ασφυκτικοί θα είναι οι αποκλεισμοί στις περιφερειακές εκλογές, αν τεθεί ως υποχρεωτική προϋπόθεση η κατάρτιση πλήρων συνδυασμών σε κάθε νομαρχιακό διαμέρισμα.

Με δεδομένο και  το μεγαλύτερο μέγεθος των δήμων, που στην πράξη περιορίζει δραστικά την καθημερινή επαφή του δημότη με τις δημοτικές υποθέσεις, η τοπική συμμετοχή κινδυνεύει να μετατραπεί σε αποκλειστικό προνόμιο των οργανωμένων κομματικών μηχανισμών. Αν λοιπόν οι υπάρχοντες περιορισμοί για τις υποψηφιότητες έβρισκαν μέχρι τώρα στοιχειώδες έρεισμα στο μικρό μέγεθος των τοπικών κοινωνιών και στην υποτιθέμενη προσωπική γνωριμία των δημοτών μεταξύ τους, με τις προτεινόμενες συνενώσεις δημιουργούνται δεδομένα που δεν αφήνουν καμιά δικαίωση στη διατήρηση τέτοιων όρων.  .

Θεωρούμε λοιπόν απαραίτητο, στο δικαίωμα υποψηφιότητας και κατάρτισης συνδυασμών για τους δήμους και τις περιφέρειες, να επιτρέπονται μόνο όσοι περιορισμοί ισχύουν και στις βουλευτικές εκλογές. Μια τέτοια αλλαγή θα επιτρέψει τη συμμετοχή ανεξάρτητων υποψηφίων, συνδυασμών με περιορισμένο αριθμό υποψηφίων, αλλά και συνδυασμών με υποψηφιότητες σε ορισμένα μόνο περιφερειακά διαμερίσματα ή δημοτικές εκλογικές περιφέρειες.

 7.  Συνολικότερες εκτιμήσεις

Στο επίσημο Κείμενο Διαβούλευσης αποτυπώνεται η έμφαση στο στόχο για αποδοτικότερη διοίκηση σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Ο στόχος αυτός είναι σεβαστός, πρόκειται όμως για πρόταση απλής αποκέντρωσης του κράτους και όχι ουσιαστικότερης αυτοδιοίκησης. Ακόμη και η διοικητική αποκέντρωση πάντως χρειάζεται επαρκείς πόρους και συνεκτικό σχεδιασμό, που είναι αμφίβολο αν υπάρχουν.

Η διαφορά μεταξύ αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης δεν είναι μόνο εννοιολογική:  η πρώτη  αφορά την τοπική προσαρμογή των πολιτικών που χαράζονται σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ η αυτοδιοίκηση την πρωτογενή χάραξη τοπικών πολιτικών με εμπλοκή της αντίστοιχης τοπικής κοινωνίας.

Με τις προτάσεις λοιπόν του σχεδίου «Καλλικράτης»:

• Η τοπική διάσταση εγκλωβίζεται στα Τοπικά Συμβούλια και καταδικάζεται σε θάνατο από έλλειψη πόρων και αρμοδιοτήτων.
• Οι περιφέρειες μένουν ανοχύρωτες απέναντι στη διάχυση της κεντρικής εξουσίας μέσω των 7 Γενικών Διοικήσεων.
• Οι δήμοι απομακρύνονται ακόμη περισσότερο από τους δημότες τους και αντιμετωπίζονται ως απλός διοικητικός μηχανισμός.
• Η ενίσχυση της προσωπικής εξουσίας του δημάρχου και του περιφερειάρχη, συρρικνώνει ακόμη περισσότερο τη δημόσια συζήτηση για τις τοπικές πολιτικές και την αναζήτηση προγραμματικών συγκλίσεων.

Τα νέα δεδομένα κάνουν σχεδόν αδύνατη την ανάδειξη δημάρχων και περιφερειαρχών χωρίς την κεντρική υποστήριξη ενός τουλάχιστον κόμματος εξουσίας. Δυσκολότερη γίνεται επίσης η εκλογή συμβούλων από ανεξάρτητους συνδυασμούς, ενώ αφήνονται ανοικτά και σενάρια που θα οδηγούσαν σε ολικό σχεδόν αποκλεισμό τέτοιων προσπαθειών. Ακόμη και τοπικά στελέχη που αντιστρατεύονται τις επίσημες κομματικές εντολές, θα έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να διεκδικήσουν με αξιώσεις την ψήφο των συμπολιτών τους. Με τον τρόπο αυτό, το Σχέδιο «Καλλικράτης» δε μεταρρυθμίζει μόνο τους θεσμούς αλλά οριοθετεί και τα ίδια τα τοπικά εκλογικά αποτελέσματα.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η ενισχυμένη προσωπική εξουσία των δημάρχων και περιφερειαρχών δεν κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της αυτοδιοίκησης. Αντίθετα οδηγεί στον έλεγχό της από ανθρώπους που θα οφείλουν σε μεγάλο βαθμό την εκλογή τους στην υποστήριξη της εκάστοτε κυβέρνησης ή αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 Νοθεύοντας την ανεξαρτησία της αυτοδιοίκησης, το σύστημα αυτό δημιουργεί ενδεχόμενες απειλές και για την αυτοτέλεια της κεντρικής πολιτικής. Με τη μεγέθυνση των δήμων οι δήμαρχοι θα έχουν ευρύτατα περιθώρια επηρεασμού της εκλογής βουλευτών στις προβλεπόμενες «μικρές» εκλογικές περιφέρειες. Αντίστοιχα περιθώρια θα έχουν και οι περιφερειάρχες για τον επηρεασμό των κομματικών ψηφοδελτίων στις ευρείες περιφέρειες. Τέτοιοι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, και μάλιστα λαμβάνονται ήδη υπόψη από το συνταγματικό νομοθέτη που θέτει αυστηρότατους φραγμούς στην υποψηφιότητα νομαρχών (ως τοπικών αρχόντων στις σημερινές βουλευτικές περιφέρειες) σε βουλευτικές εκλογές.

Με τις σκέψεις αυτές οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε ότι το Σχέδιο «Καλλικράτης», όπως κατατέθηκε, δύσκολα μπορεί να οδηγήσει την αυτοδιοίκηση σε αναβάθμιση ή να αποτελέσει, έστω, βάση ουσιαστικού διαλόγου. Χωρίς ριζική και συνολική επανεξέτασή του θα οδηγηθούμε σε μια αυτοδιοίκηση απομακρυσμένη από τον πολίτη στην καλύτερη περίπτωση, και με σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας και διαφάνειας στη χειρότερη.

                                                                               Αθήνα, 25.1.2010

                                                Η Θεματική Ομάδα Αυτοδιοίκησης των Οικολόγων Πράσινων

Περισσότερα... »

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

 Οι κινητοποιήσεις των αγροτών, που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο με σημαντικό κόστος για την κοινωνία, αναδεικνύουν για άλλη μια φορά την αποτυχία της ελληνικής αγροτικής πολιτικής και την έλλειψη στρατηγικού προσανατολισμού της πρωτογενούς παραγωγής. Είναι σαφές ότι οι αγρότες βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο, αλλά και οι καταναλωτές πληρώνουν υψηλές τιμές αγοράς χωρίς να εξασφαλίζουν και ποιότητα.

Την κρίση προσανατολισμού συμπληρώνει όμως η ανικανότητα και η διαφθορά κυβερνήσεων και φορέων. Στο τέλος του 2009, η χώρα κατάφερε να δώσει μόνο το 50-60% των ενισχύσεων που δικαιούνται οι αγρότες, παρακρατώντας χρήματα που τους ανήκουν και που έχουν λάβει όλοι οι άλλοι ευρωπαίοι αγρότες, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί 18 χρόνια τώρα το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου. Προγράμματα του Γ’ ΚΠΣ κι ενισχύσεις, ιδιαίτερα για τη βιολογική γεωργία δεν έχουν ακόμη αποπληρωθεί.

Είναι σαφές ότι οι αγρότες βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο. Με τα επίσημα στοιχεία το 2000-2008 το αγροτικό εισόδημα στη χώρα μας σημείωσε μείωση 19,9%. έναντι αύξησης 15,9% στην Ε.Ε. Έξι χρόνια από το ξεκίνημά της, η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) δεν έχει εφαρμοστεί στις θετικές της πλευρές για την Αγροτική Ανάπτυξη, με αποτέλεσμα οι αγρότες να έχουν χάσει τη σταθερότητα και τις τιμές του προηγούμενου καθεστώτος χωρίς να βλέπουν ούτε τα οφέλη από τη νέα λογική της. Είναι λάθος να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα της αγροτικής παραγωγής στη λογική “βλέποντας και κάνοντας”, αντί να επιδιώκεται η σχεδιασμένη στήριξη του αγροτικού τομέα με πολιτικές, ουσιαστικές αλλαγές και πόρους που θα στοχεύουν στην μακροχρόνια βιωσιμότητά του και θα στηρίζουν ολοκληρωμένα τον πληθυσμό της υπαίθρου.

Η κατάρρευση του αγροτικού τομέα και η απώλεια εισοδήματος για τους αγρότες αναδεικνύουν όχι μόνο τις διαρθρωτικές αδυναμίες, την κυριαρχία πελατειακών σχέσεων – διαφθοράς σε βάρος των πολλών αγροτών, την αποσάρθρωση των διοικητικών δομών της χώρας αλλά και τις ευθύνες των κυβερνήσεων, των κατεστημένων κομμάτων και των εκπροσώπων τους στον αγροτικό χώρο. Οι μακρόχρονες καθυστερήσεις, η αδιαφάνεια, η κατασπατάληση πόρων σημαντικό μέρος των οποίων κατέληγαν σε νεοπλουτίστικη επίδειξη και κατανάλωση αλλά και η απώλεια σημαντικών κοινοτικών πόρων έμειναν χωρίς καμία επίπτωση για τους υπεύθυνους.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε μια νέα κατεύθυνση της γεωργίας. Η βαθιά κρίση θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για σημαντικές αλλαγές στην πολιτική για τον αγροτικό τομέα και την ύπαιθρο συνολικότερα, με διαφοροποίηση των σημερινών οργανωτικών, κοινωνικών και διοικητικών παραγόντων, της εκπαίδευσης και υποστήριξης των αγροτών.

Με δεδομένο ότι η γεωργία στη χώρας μας δεν μπορεί λόγω των περιορισμένων πεδιάδων και των μικρών εκμεταλλεύσεων να παράγει αγροτικά προϊόντα σε μαζική κλίμακα και χαμηλή τιμή, θα πρέπει να στραφεί στη μικρή, εξειδικευμένη και υψηλής ποιότητας παραγωγή με βασική της κατεύθυνση τη βιολογική γεωργία. Αυτό απαιτεί σαφή πολιτικό σχεδιασμό και κατάλληλη υποστήριξη από τις κρατικές αρχές, αλλά και σχεδιασμένη προσπάθεια από τους ίδιους τους αγρότες και ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής (τυποποίηση, εμπορία, διαφήμιση, διανομή).

Παράλληλα, πρέπει να δοθούν κίνητρα για διασύνδεση της αγροτικής οικονομίας με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος (αγροπεριβαλλοντικά σχέδια, προστασία και διαχείριση περιοχών NATURA, προστασία βιοποικιλότητας) καθώς και με άλλες παραγωγικές δραστηριότητες όπως η αγροτική μεταποίηση, ο αγρο- και οικο- τουρισμός, για παραγωγή πράσινης ενέργειας από γεωργικά υπολείμματα και αξιοποίηση των ΑΠΕ για συμπληρωματικά εισοδήματα ή/και μείωση του κόστους για τους αγρότες καθώς και τη δημιουργία δικτύων παραγωγών-καταναλωτών.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε, λοιπόν, μια νέα κατεύθυνση της γεωργίας:

• Άμεση εξόφληση του συνόλου της ενιαίας ενίσχυσης για όλους τους δικαιούχους και απόδοση ευθυνών σε όσους δεν ολοκλήρωσαν έγκαιρα το “αγροτικό κτηματολόγιο” και το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου.

• Αξιοποίηση των ευρωπαϊκών ρυθμίσεων που επιτρέπουν περιορισμένες εθνικές ενισχύσεις

• Σύνδεση των ενισχύσεων σε αγροτικές εκμεταλλεύσεις με όρους και υποχρεώσεις για τήρηση συγκεκριμένων περιβαλλοντικών και ποιοτικών προδιαγραφών στην παραγωγή.

• Άμεση χορήγηση του “ποιοτικού παρακρατήματος” με προτεραιότητα στις εκμεταλλεύσεις της βιολογικής γεωργίας και της ολοκληρωμένης διαχείρισης

• Ενίσχυση, με ολοκληρωμένο σχέδιο και εργαλεία, της βιολογικής γεωργίας, των τοπικών μικρών οικοτεχνιών, των αγροτουριστικών μονάδων και των τοπικών παραγωγικών πόρων. Δημιουργία ζωνών υποχρεωτικά βιολογικής καλλιέργειας γύρω από ποτάμια, λίμνες, και γενικά οικολογικά ευαίσθητες περιοχές και οικισμούς.

• Κίνητρα για διασύνδεση της αγροτικής οικονομίας με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος (αγροπεριβαλλοντικά σχέδια, προστασία και διαχείριση περιοχών NATURA, προστασία βιοποικιλότητας) καθώς και με δραστηριότητες όπως αγροτική μεταποίηση, αγρο- και οικο- τουρισμός, πράσινη ενέργειας από γεωργικά υπολείμματα, αξιοποίηση των ΑΠΕ για συμπληρωματικά εισοδήματα ή μείωση των εξόδων αγροτικής παραγωγής.

• Δημιουργία ανεξάρτητων δικτύων παραγωγής-διανομής- κατανάλωσης αξιοποιώντας, την υπάρχουσα σημαντική εμπειρία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών για απευθείας διακίνηση, χωρίς μεσάζοντες.

• Υποχρεωτική αναγραφή της προέλευσης των αγροτικών προϊόντων και θέσπιση φερέγγυων μηχανισμών επαλήθευσης. Στόχος είναι περισσότερη διαφάνεια για τους καταναλωτές και δυνατότητα επιλογής τοπικών προϊόντων που δεν έχουν διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να φτάσουν στον τόπο κατανάλωσης. Για αυτό το λόγο στηρίζουμε και την προσπάθεια για αντίστοιχη αλλαγή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

• Να γίνουν οι σημερινές Λαϊκές αγορές αποκλειστικά αγροτών-παραγωγών.

• Διαφάνεια και δικαιοσύνη στις επιδοτήσεις.

• Άμεση καταβολή των οφειλομένων στους αγρότες για υλοποιημένα ευρωπαϊκά προγράμματα (Σχέδια βελτίωσης, νέοι αγρότες, Leader κλπ)

• Εισαγωγή των προϊόντων βιολογικής γεωργίας στα νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς και σχολεία στο πλαίσιο μιας πολιτικής “πράσινων δημόσιων προμηθειών”.

• Να εξετασθούν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού οι συνθήκες εμπορίας όλων των αγροτικών προϊόντων με διαφάνεια και δημοσιοποίηση όλων των υποθέσεων

• Να υποστηριχτεί από ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις η συγκρότηση ενός ανεξάρτητου αγροτικού κινήματος.

• Αναθεώρηση του προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» με σημαντική αναδιανομή πόρων προς βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία, αγροπεριβαλλοντικά μέτρα, ποιοτική γεωργία.

• Ειδική ενίσχυση για τις οικογένειες που μένουν σε χωριά μικρού πληθυσμού.

 

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες:

Σπύρος Σγούρος 6936904300

Γιάννης Παρασκευόπουλος 6979952070

 

Αναλυτικά οι θέσεις των Οικολόγων Πράσινων:

 

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

www.ecogreens.gr - ecogreen@otenet.gr

Αθήνα: Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ. 210.3241001, fax 210 3241825

Θεσσαλονίκη: Φιλίππου 51, 54631, τηλ. 2310.222503, fax 2310.421196

21-1-2010

Βιώσιμη γεωργία, στήριξη της υπαίθρου

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

 

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών, που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο με σημαντικό κόστος για την κοινωνία, είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Η βαθύτερη αιτία βρίσκεται στην έλλειψη στρατηγικού προσανατολισμού της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής. Ο αγρότης και το προϊόν του είναι αφημένοι στη μοίρα τους και στο έλεος των καρτέλ.

Είναι σαφές ότι οι αγρότες βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο αλλά και οι καταναλωτές πληρώνουν υψηλές τιμές αγοράς χωρίς να εξασφαλίζουν και ποιότητα.

Έξι χρόνια από το ξεκίνημά της, η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) δεν έχει εφαρμοστεί στις θετικές της πλευρές για τις χρηματοδοτήσεις Αγροτικής Ανάπτυξης, με αποτέλεσμα οι αγρότες να έχουν χάσει τη σταθερότητα και τις τιμές του προηγούμενου καθεστώτος χωρίς να βλέπουν ούτε τα οφέλη από τη νέα λογική της. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, την περίοδο 2000-2008 το αγροτικό εισόδημα στη χώρα μας σημείωσε μείωση κατά –19,9%, ενώ την ίδια περίοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημείωσε άνοδο κατά +15,9%. Μια τεράστια απόκλιση, μια διαφορά κατεύθυνσης για την οποία δεν δίνουν καμία απάντηση οι πολιτικές δυνάμεις που ασκούν εξ συστήματος αντιευρωπαϊκή πολιτική.

Την ευθύνη για τη συρρίκνωση του αγροτικού εισοδήματος και την αποδιάρθρωση της υπαίθρου έχουν και η κυβέρνηση, τα κατεστημένα, αλλά και οι εκπρόσωποι τους στον αγροτικό χώρο (επίσημοι και ανεπίσημοι) καθώς είναι δύσκολο να κάνουν σχεδιασμό αγροτικής πολιτικής αλλά εύκολο να μοιράζουν υποσχέσεις, επιδοτήσεις ή κοινωνικά επιδόματα. Έντονα είναι διαχρονικά και τα φαινόμενα διαφθοράς σε σχέση με τη διαχείριση των πόρων της αγροτικής πολιτικής, που γίνονται ανεκτά για κομματικούς και πελατειακούς λόγους, παρά το γεγονός ότι κοστίζουν ακριβά στη χώρα και είναι σε βάρος των πολλών αγροτών.

Σημαντική ευθύνη έχει και το ελληνικό κράτος στο σύνολο του για την ανικανότητα εκπόνησης του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης και Ελέχου (ΟΣΔΕ) . Έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να συντηρήσουν την πελατειακή εξάρτηση των αγροτών, καλλιεργώντας την υποβάθμιση της αγροτικής παραγωγής και ωθώντας ένα βασικό πυλώνα της οικονομίας σε διαρκή παρακμή και τους αγρότες σε απόγνωση. Δεν υπάρχουν άραγε ευθύνες για όσους δεν κατάφεραν να παραδώσουν, μετά από 18 ολόκληρα χρόνια, το σύστημα αναγνώρισης των αγροτεμαχίων με αποτέλεσμα στο τέλος του 2009, η χώρα να καταφέρει να δώσει μόνο ένα ποσοστό (50-60%) των ενισχύσεων που δικαιούνται οι αγρότες, παρακρατώντας δηλ. χρήματα που τους ανήκουν και έχουν λάβει όλοι άλλοι Ευρωπαίοι αγρότες;

Οι μακρόχρονες αυτές καθυστερήσεις, η αδιαφάνεια, η κατασπατάληση πόρων σημαντικό μέρος των οποίων κατέληγαν σε νεοπλουτίστικη επίδειξη και κατανάλωση, αλλά και η απώλεια σημαντικών κοινοτικών πόρων έμεναν χωρίς καμία επίπτωση για τους υπεύθυνους.

Οξύ είναι, ακόμη, το πρόβλημα πολλών αγροτών, όπως καταγγέλλει το ΓΕΩΤΕΕ, που έχοντας υλοποιήσει ευρωπαϊκά προγράμματα στο πλαίσιο του Γ ΚΠΣ, δεν τους έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα μ’ αποτέλεσμα να βρίσκονται σε αδιέξοδο. Το ποιοτικό παρακράτημα δεν έχει ακόμα αποδοθεί, ενώ κατά προφανή αντίθεση με την ευρωπαϊκή λογική αυτού του μέτρου, δεν περιλαμβάνονται σε αυτό τα προϊόντα βιολογικής γεωργίας και της ολοκληρωμένης διαχείρισης, με αποτέλεσμα οι κυβερνητικές αναφορές για ποιοτική γεωργία να μένουν κενές περιεχομένου.

Χρειάζεται όμως επιπλέον να συνειδητοποιήσουμε ότι η σημαντική κρίση που έχει εγκλωβίσει την ελληνική γεωργία και την απειλεί με κατάρρευση, οφείλεται στην αδυναμία της ελληνικής αγροτικής παραγωγής να ανταγωνιστεί στην εγχώρια και τη διεθνή αγορά τα ομοειδή αγροτικά προϊόντα, σε τιμές και ποιότητα που οφείλεται τόσο σε αντικειμενικούς όσο και σε οργανωτικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες.

Οι αντικειμενικοί παράγοντες συνδέονται με τη διαμόρφωση των εδαφών και το μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, που δεν επιτρέπουν στην ελληνική γεωργία να παράγει αγροτικά προϊόντα σε μαζική κλίμακα και χαμηλή τιμή και, συνεπώς, διεθνώς ανταγωνιστικά. Θα έπρεπε, συνεπώς, με σαφή πολιτικό σχεδιασμό να υποστηριχθεί η στροφή της γεωργίας στη μικρή, εξειδικευμένη και υψηλής ποιότητας παραγωγή, με βασική κατεύθυνση τη βιολογική γεωργία. Μια τέτοια κατεύθυνση, όμως, απαιτεί σχεδιασμένη προσπάθεια τόσο από τις κρατικές αρχές, όσο και τους ίδιους τους αγρότες αλλά και από ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής (δηλ. τυποποίηση, εμπορία, διαφήμιση, διανομή).

Κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, όμως, το γεγονός, ότι η λέξη βιολογική γεωργία, αποτελεί μέχρι σήμερα άγνωστη λέξη για την νέα Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Από το 2004 η ΕΕ κάλεσε τα κράτη μέλη να εκπονήσουν Εθνικά Σχέδια για τη βιολογική γεωργία. Μέχρι σήμερα όχι δεν έχουν ξεκινήσει στη χώρα μας οι σχετικές συζητήσεις αλλά ούτε φαίνεται στον πολιτικό ορίζοντα ότι υπάρχει κάποιο τέτοιο ενδεχόμενο.

Η κρίση της ελληνικής γεωργίας συνδυάζεται άμεσα και με οργανωτικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες, όπως είναι π.χ. η πλημμελής εκπαίδευση και κατάρτιση των αγροτών. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από την ανεπαρκή συμβουλευτική υποστήριξη των αγροτών τόσο από τις συλλογικές οργανώσεις τους όσο και από τις κρατικές αρχές, η οποία θα καθοδηγούσε τις ανοργάνωτες και ασυντόνιστες προσπάθειες των αγροτών να παράγουν με χαμηλότερο κόστος υψηλότερης ποιότητας προϊόντα.

Ταυτόχρονα, η πολιτική προσέλκυσης νέων και δυναμικών αγροτών, που θα άλλαζε τη φυσιογνωμία της ελληνικής γεωργίας, δεν προχωράει πέρα από προθέσεις και διακηρύξεις.

Η συνεταιριστική προσπάθεια οργάνωσης των αγροτών έμεινε μετέωρη και δεν μπόρεσε να παίξει τον ρόλο της στο επίπεδο κυρίως της εμπορίας των προϊόντων, με αποτέλεσμα ο πόλεμος των τιμών να έχει νικητές μόνο τους χονδρέμπορους, κι έτσι το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των τιμών παραγωγού και της τιμής καταναλωτή να ξεπερνά συχνά και σήμερα το 100%. Τα «καρτέλ» της βιομηχανίας τροφίμων εφαρμόζουν σκληρή πολιτική ενάντια στα συμφέροντα τόσο των καταναλωτών, όσο και των παραγωγών.

Πλέον των παραπάνω δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κυρίαρχο μοντέλο βιομηχανικής και εντατικής γεωργίας και κτηνοτροφίας δεν είναι βιώσιμο, ειδικά μάλιστα σήμερα στην εποχή της κλιματικής αλλαγής. Εξαντλεί φυσικούς πόρους, ρυπαίνει και επιβαρύνει το έδαφος, τον αέρα και το νερό, σπαταλά ενέργεια και υδάτινους πόρους, απειλεί τη βιοποικιλότητα, επιβαρύνει την υγεία των καταναλωτών, απαξιώνει τη μικρή παραγωγή και τις τοπικές κοινότητες, υπονομεύει την παραγωγική ικανότητα χωρών σαν τη δική μας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε, λοιπόν, μια νέα κατεύθυνση για την ελληνική γεωργία:

• Άμεση εξόφληση του συνόλου της ενιαίας ενίσχυσης για όλους τους δικαιούχους και απόδοση ευθυνών σε όσους δεν ολοκλήρωσαν έγκαιρα το “αγροτικό κτηματολόγιο” και το Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου.

• Αξιοποίηση των ευρωπαϊκών ρυθμίσεων που επιτρέπουν περιορισμένες εθνικές ενισχύσεις

• Σύνδεση των ενισχύσεων σε αγροτικές εκμεταλλεύσεις με όρους και υποχρεώσεις για τήρηση συγκεκριμένων περιβαλλοντικών και ποιοτικών προδιαγραφών στην παραγωγή.

• Άμεση χορήγηση του “ποιοτικού παρακρατήματος” με προτεραιότητα στις εκμεταλλεύσεις της βιολογικής γεωργίας και της ολοκληρωμένης διαχείρισης

• Ενίσχυση, με ολοκληρωμένο σχέδιο και εργαλεία, της βιολογικής γεωργίας, των τοπικών μικρών οικοτεχνιών, των αγροτουριστικών μονάδων και των τοπικών παραγωγικών πόρων. Δημιουργία ζωνών υποχρεωτικά βιολογικής καλλιέργειας γύρω από ποτάμια, λίμνες, και γενικά οικολογικά ευαίσθητες περιοχές και οικισμούς.

• Κίνητρα για διασύνδεση της αγροτικής οικονομίας με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος (αγροπεριβαλλοντικά σχέδια, προστασία και διαχείριση περιοχών NATURA, προστασία βιοποικιλότητας) καθώς και με δραστηριότητες όπως αγροτική μεταποίηση, αγρο- και οικο- τουρισμός, πράσινη ενέργειας από γεωργικά υπολείμματα, αξιοποίηση των ΑΠΕ για συμπληρωματικά εισοδήματα ή μείωση των εξόδων αγροτικής παραγωγής.

• Δημιουργία ανεξάρτητων δικτύων παραγωγής-διανομής- κατανάλωσης αξιοποιώντας, την υπάρχουσα σημαντική εμπειρία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών για απευθείας διακίνηση, χωρίς μεσάζοντες.

• Υποχρεωτική αναγραφή της προέλευσης των αγροτικών προϊόντων και θέσπιση φερέγγυων μηχανισμών επαλήθευσης. Στόχος είναι περισσότερη διαφάνεια για τους καταναλωτές και δυνατότητα επιλογής τοπικών προϊόντων που δεν έχουν διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να φτάσουν στον τόπο κατανάλωσης. Για αυτό το λόγο στηρίζουμε και την προσπάθεια για αντίστοιχη αλλαγή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

• Να γίνουν οι σημερινές Λαϊκές αγορές αποκλειστικά αγροτών-παραγωγών.

• Διαφάνεια και δικαιοσύνη στις επιδοτήσεις.

• Άμεση καταβολή των οφειλομένων στους αγρότες για υλοποιημένα ευρωπαϊκά προγράμματα (Σχέδια βελτίωσης, νέοι αγρότες, Leader κλπ)

• Εισαγωγή των προϊόντων βιολογικής γεωργίας στα νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς και σχολεία στο πλαίσιο μιας πολιτικής “πράσινων δημόσιων προμηθειών”.

• Να εξετασθούν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού οι συνθήκες εμπορίας όλων των αγροτικών προϊόντων με διαφάνεια και δημοσιοποίηση όλων των υποθέσεων

• Να υποστηριχτεί από ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις η συγκρότηση ενός ανεξάρτητου αγροτικού κινήματος.

• Αναθεώρηση του προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» με σημαντική αναδιανομή πόρων προς βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία, αγροπεριβαλλοντικά μέτρα, ποιοτική γεωργία.

• Ειδική ενίσχυση για τις οικογένειες που μένουν σε χωριά μικρού πληθυσμού.

Αυτά που χρειάζεται η γεωργία μας σήμερα είναι στρατηγικό σχέδιο και εργαλεία για στροφή στην ποιότητα με αιχμή τη βιολογική γεωργία, σχεδιασμένες πολιτικές ανά προϊόν, βιώσιμες εκμεταλλεύσεις, δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών και αντιμετώπιση των καρτέλ.

Περισσότερα... »

Περισσότερα... »

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΕΔΚΕ

18-20/1/2010

 Για την οικολογική σκέψη, που θέτει στο επίκεντρο την αποκέντρωση και την τοπική δράση, η αυτοδιοίκηση αποτελεί το φυσικό κύτταρο της δημόσιας ζωής.

Η δραστηριοποίηση για τα τοπικά ζητήματα είναι η αφετηρία της ενεργοποίησής μας ως πολιτών.

Και σ’ αυτό το πεδίο μπορούν να υλοποιηθούν οι βασικές επιλογές για αποκέντρωση, τοπικότητα και συμμετοχή.

 Δραστηριοποιούμαστε για μια ισορροπημένη και βιώσιμη κοινωνία, με ζωντανή ύπαιθρο και συνεκτικές πόλεις σε ανθρώπινα μεγέθη που:

 - θα στηρίζεται στην αειφορία και στην τοπικότητα σε ό,τι αφορά την παραγωγή, αλλά και  στην κοινωνική αλληλεγγύη σε ό,τι αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις. 

 - θα θέτει ως άμεση προτεραιότητα την προστασία και την αναβάθμιση του φυσικού, του περιαστικού και του αστικού περιβάλλοντος, και θα προωθεί τη συμμετοχή των πολιτών και θα ενισχύει τους άμεσους δημοκρατικούς θεσμούς.

 Με όλα τα προβλήματα και τις ανεπάρκειες της, η αυτοδιοίκηση δεν παύει όμως να είναι ο πλησιέστερος στον πολίτη θεσμός. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, όπως στις ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές, αποτελεί ίσως το μοναδικό θεσμό που γίνεται άμεσα αισθητός.

Θέλουμε λοιπόν αυτοδιοίκηση ισχυρή, διαφανή και συμμετοχική και θεσμικό πλαίσιο με τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ της αυτοδιοίκησης και κεντρική εξουσία περιορισμένη σε επιτελικό ρόλο, καθώς και μια νέα σχέση συνεργασίας μεταξύ τους.

 Από τη σκοπιά ενός πράσινου κόμματος, στη σημερινή συγκυρία η αυτοδιοίκηση μας ενδιαφέρει από πολλές πλευρές:

• Ως παρέμβαση στις θεσμικές αλλαγές
• Ως διεκδίκηση για θεσμούς αυτοδιοίκησης κατάλληλους να προωθήσουν τους στόχους μας, με παράλληλη μεταρρύθμιση και στην κεντρική διοίκηση.
• Ως αιχμή στη διεκδίκηση για άμεση δημοκρατία και συμμετοχή των πολιτών.
• Ως πεδίο για πιλοτικές εφαρμογές οικολογικών προτάσεων σε τοπικό επίπεδο, ώστε να αποδείξουν στην πράξη τη συνεισφορά τους στην ποιότητα ζωής των πολιτών και να δημιουργήσουν πρότυπα για εφαρμογή σε ευρύτερη κλίμακα.
• Ως αίτημα για διαφάνεια και πάταξη της διαφθοράς
• Ως κατοχύρωση των νέων αρμοδιοτήτων της Αυτοδιοίκησης, για πραγματική ανεξαρτησία του θεσμού από το Κράτος και τους μηχανισμούς της κεντρικής εξουσίας. 

 Για τις περιφέρειες

 Η καθιέρωση αυτοδιοίκησης σε επίπεδο περιφέρειας αποτελεί βασικό βήμα δημοκρατίας και αποκέντρωσης, που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ισχύει εδώ και πολλές δεκαετίες.

Στην πράξη σημαίνει ότι η εξουσία παύει να συγκεντρώνεται όλη στο κεντρικό κράτος και η κυβέρνηση αρχίζει να εμπιστεύεται στοιχειωδώς τους πολίτες της.

Η πραγματική όμως πρόκληση είναι να εργαστούμε συντονισμένα για να αποφύγουμε τον κίνδυνο να καταλήξουν οι περιφέρειες συγκεντρωτικά αντίγραφα του σημερινού αθηνοκεντρικού κράτους.

Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε την πρώτη μεγάλη αντίρρηση μας στο προτεινόμενο Σχέδιο «Καλλικράτης».

Οι προτεινόμενες διαδικασίες λειτουργίας των αιρετών περιφερειών (αλλά και Δήμων) διαμορφώνει ένα πλαίσιο ορισμών (διορισμών, θάλεγα) από τον επικεφαλής (Περιφερειάρχη ή Δήμαρχο) στα επόμενα όργανα (αντιπεριφερειάρχες ή αντιδημάρχους που τελικά τους καθιστούν μικρούς πρωθυπουργούς. Τα όποια μέτρα προβλέπονται για ενίσχυση της τοπικότητας, υπ’ αυτές τις προϋποθέσεις, θα περιορισθούν σε θεωρίες, όπως και με τον Καποδίστρια. Αν αυτό το συνδυάσουμε και με την ύπαρξη των 7 διοικήσεων του Κεντρικού Κράτους, που κρατούν μεγάλο μέρος αρμοδιοτήτων (σε οικονομικό και οικολογικό επίπεδο) ουσιαστικά έχουμε περιφερειοποίηση του κεντρικού Κράτους και όχι αυτοδιοικούμενη αποκέντρωση.    

Για μας οι περιφέρειες αποτελούν πρώτα από όλα φυσικές ενότητες και η οριοθέτησή τους οφείλει να σέβεται τα οικολογικά δεδομένα. Παράλληλα όμως οι περιφέρειες αποτελούν για την πολιτική ζωή ένα νέο έδαφος, που επιδιώκουμε να εξελιχθεί σε πραγματικό εργαστήρι δημοκρατίας, προγραμματικών διεργασιών και συμμετοχής των πολιτών, δημιουργώντας προϋποθέσεις για διεύρυνση της δημοκρατίας και στην κεντρική πολιτική ζωή. Για μας, οι περιφέρειες μπορούν να είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν τρόπο αποτελεσματικότερης προσαρμογής στις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων. Γι’ αυτό ακριβώς διεκδικούμε να προικιστούν οι περιφέρειες με όλα τα θεσμικά εργαλεία δημοκρατίας που σήμερα λείπουν τόσο από τους δήμους όσο και από την κεντρική διακυβέρνηση. Πιό κάτω θα σας εκφράσουμε τις απόψεις μας για τις  αλλαγές στα θέματα Δημοκρατίας.

    όπως

εκλογή των περιφερειακών συμβουλίων με απλή αναλογική, ψηφοδέλτια με προαιρετικό επικεφαλής και χωρίς υποχρέωση να συμπληρώνουν αριθμό υποψηφίων ίσο με τις έδρες του συμβουλίου,

εκλογή του επικεφαλής της περιφέρειας από το περιφερειακό συμβούλιο,

αναγνώριση της λευκής ψήφου. 

• Mετεξέλιξη των νομαρχιών σε «περιφερειακά διαμερίσματα» με αιρετούς θεσμούς στο εσωτερικό των περιφερειών
• Συμμετοχικοί των πολιτών θεσμοί,

όπως

δημοψηφίσματα με υπογραφές πολιτών, για ακύρωση των αποφάσεων του περιφερειάρχη ή του περιφερειακού συμβουλίου. Από τα δημοψηφίσματα πρέπει να αποκλείονται θέματα δικαιωμάτων.

θεσμοθέτηση για νομοθετικές πρωτοβουλίες πολιτών, όπου οι υπογραφές μικρότερου αριθμού πολιτών θα υποχρεώνουν το περιφερειακό συμβούλιο να διαβουλευτεί και να συζητήσει τη συγκεκριμένη πρόταση, εφόσον αφορά αρμοδιότητες της περιφέρειας. 

Θεσμοί ανοικτής διαβούλευσης με έμφαση στα περιβαλλοντικά ζητήματα και τη διαχείριση των φυσικών πόρων, όπως «σχέδια περιφερειακής βιωσιμότητας (Agenda 21)», «κοινοβούλια νερού σε επίπεδο  υδρολογικής λεκάνης» ή «φόρουμ ακτών».

Ευρεία μεταφορά αρμοδιοτήτων που σήμερα ασκούνται από την κεντρική εξουσία, (μαζί με αντίστοιχη μεταφορά πόρων και ανθρώπινου δυναμικού), ώστε η τελευταία να περιοριστεί σε καθαρά επιτελικό ρόλο.

Προτείνουμε η δικαιοδοσία των περιφερειών στα πρώτα στάδια να είναι το ελάχιστο που ισχύει ήδη στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης των 15, όπου οι περιφέρειες έχουν δυνατότητα

να ρυθμίζουν ορισμένα θέματα της οικονομίας τους,

δικαίωμα νομοθετικών διατάξεων που πάντως δεν πρέπει να αντιβαίνουν στην εθνική νομοθεσία, καθώς

και περιορισμένη δικαιοδοσία σε διασυνοριακά ζητήματα «χαμηλής πολιτικής».

Η υπηρεσιακή ανεξαρτησία των υπαλλήλων τους θα πρέπει να διατηρηθεί και να ενισχυθεί.

Θεσμοθέτηση ιδιαίτερου Ελεγκτικού Σώματος της Αυτοδιοίκησης, χωριστών από τα αντίστοιχα της κεντρικής διοίκησης. Κατι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί όχι με την θεσμοθέτηση ενός ακόμα οργάνου αλλά την περιφερειακή επέκταση του Συνήγορου του Πολίτη 

Πολιτικές αποκέντρωσης και στο εσωτερικό κάθε περιφέρειας, ώστε να μην έχουμε φαινόμενα αντίστοιχα με τον υδροκεφαλισμό της Αθήνας. Οι  έδρες των Περιφερειών χρειάζεται να λειτουργήσουν ως «ανταγωνιστές» της Αθήνας και να μην εξελιχθούν σε τοπικούς πόλους αστυφιλίας εις βάρος της υπαίθρου και των μικρότερων πόλεων. 

Οικονομική ανεξαρτησία από την κεντρική εξουσία, με τμήμα των δημόσιων εσόδων να παραμένει στην περιφέρεια όπου εισπράχθηκε, και με ένα ακόμη μέρος να αναδιανέμεται προς τις λιγότερο ευνοημένες περιφέρειες. Δυνατότητες στις περιφέρειες να διεκδικούν απευθείας προγράμματα και χρηματοδοτήσεις από την Ε.Ε., αλλά και να συντονίζουν τις δομές που παρέχουν στους δήμους συμβουλευτική και διοικητική υποστήριξη για ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.

 Δήμοι σε μεγέθη κοντά στον πολίτη

12 χρόνια μετά το «Σχέδιο Καποδίστριας» προωθείται σήμερα ένας νέος γύρος εκτεταμένων αναγκαστικών συγχωνεύσεων, χωρίς καν να έχουν αποτιμηθεί οι προηγούμενες.

• Τα στοιχεία της ΚΕΔΚΕ δείχνουν ότι οι ελληνικοί Ο.Τ.Α  Α’βαθμού επιδείνωσαν αντί να βελτιώσουν την εξυπηρέτηση του πολίτη, την τοπική δημοκρατία, την προστασία του περιβάλλοντος και την τοπική οικονομία.
• Τα τοπικά συμβούλια που προβλέπονταν σε επίπεδο χωριού, στις περισσότερες περιπτώσεις δε λειτούργησαν ποτέ, καθώς ήταν απογυμνωμένα από αρμοδιότητες. Εξαιρέσεις υπήρξαν μόνο εκεί που ενεργοί πολίτες ανέδειξαν συλλογικές αποτελεσματικές ηγεσίες και διαμόρφωσαν τα δεδομένα των τοπικών κοινωνιών.
• Οι περισσότεροι Καποδιστριακοί δήμοι συνέβαλαν ελάχιστα ή και καθόλου στην ενίσχυση των τοπικών οικονομιών, στην αειφορία και την προστασία του περιβάλλοντος.
•  Στην Ελλάδα οι δήμοι έχουν σήμερα μέσο πληθυσμό 10.200 κατοίκους όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος για την Ε.Ε. είναι 5.100 κάτοικοι ανά δήμο. Στη Γαλλία ο μέσος όρος είναι 1.600 κάτοικοι, στην Αυστρία 3.400, στην Ισπανία 4.900, στη Γερμανία 5.900, στην Ιταλία 7.100.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε αντίθετοι στην προώθηση εκτεταμένων αναγκαστικών συγχωνεύσεων δήμων, που θα υποβάθμιζε ακόμη περισσότερο τη σχέση τους με τους πολίτες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο σχεδιασμός αυτός δεν αποτελεί από μόνος του ούτε αδιαμφισβήτητη ανάγκη ούτε λύση των προβλημάτων.

 Θέλουμε το άριστο μέγεθος για τον πράσινο και έξυπνο δήμο. Το δήμο που η έδρα του εξυπηρετεί βασικές ανάγκες της κοινωνίας στην ευρύτερη περιοχή (εκπαίδευση, υγεία, οικονομία, πολιτισμό, κοινωνική δραστηριότητα κ.λπ.), έχει συνεκτικότητα και αυτό αποτελεί συνείδηση ιστορικά διαμορφωμένη στις τοπικές κοινωνίες, ενώ ταυτόχρονα έχει το μέγεθος και την ικανότητα να εφαρμοστούν πολιτικές.

Για μας η αυτοδιοίκηση οφείλει πρώτα από όλα να αποτελεί πραγματική «κοινότητα» πολιτών, με το διοικητικό μηχανισμό να έχει ρόλο κυρίως υποστηρικτικό και εγγυητή της αποτελεσματικότητας. Το άριστο μέγεθος ορίζεται για μας με κριτήριο τη δυνατότητα συγκροτημένης διαβούλευσης για τις τοπικές προοπτικές, στα πρότυπα των τοπικών Συμφώνων Βιωσιμότητας (Agenda 21) που εφαρμόστηκαν με επιτυχία σε πλήθος ευρωπαϊκών δήμων. Αρκετοί από αυτούς ήταν πολύ μικρότεροι σε πληθυσμιακό μέγεθος από το μέσο όρο των ελληνικών δήμων.

Στις περιπτώσεις δήμων με μικρά μεγέθη, προτεραιότητα έχει για μας ο συντονισμός με δική τους ελεύθερη πρωτοβουλία. Εργαλείο που αξίζει να εξεταστεί, ιδιαίτερα σε αγροτικές περιοχές, είναι οι συνομοσπονδίες δήμων ως σύνδεσμοι σκοπού με βάση γεωγραφικές ενότητες, θεσμός που δοκιμάστηκε με επιτυχία από τους Πράσινους στη Γαλλία. Σε ανάλογη κατεύθυνση κινείται στην Ελλάδα ο θεσμός των «συμπολιτειών», που όμως δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο του. Ιδιαίτερη σημασία έχουν τέτοιοι θεσμοί για τη διαχείριση θεμάτων όπως το νερό ή τα σκουπίδια, όπου οι μικροί δήμοι της υπαίθρου κατά κανόνα υστερούν.

 Σε κάθε περίπτωση, στους δήμους που έχουν ήδη προκύψει από συγχωνεύσεις αποτελεί προτεραιότητα η αναζωογόνηση των τοπικών συμβουλίων ώστε να ξαναποκτήσει κάθε χωριό  δική του δημόσια ζωή. Τα τοπικά συμβούλια χρειάζεται να διαθέτουν επιτόπου δική τους γραμματειακή στήριξη, καθώς και το δικό τους ιδιαίτερο τοπικό προϋπολογισμό, με πρόβλεψη συμμετοχικής διαδικασίας για την κατανομή των κονδυλίων του. Απαραίτητο είναι επίσης να έχουν λόγο για ευρύτερες δημοτικές ή άλλες παρεμβάσεις που αφορούν την περιοχή τους. Χρειάζεται, τέλος, να δοθεί δυνατότητα για διοικητικές αναδιατάξεις σε όρια δήμων, εκεί όπου οι προηγούμενες αναγκαστικές συνενώσεις έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα.

 Αυτοδιοίκηση με δημοκρατία, διαφάνεια και συμμετοχή

Το σημερινό σύστημα αυτοδιοίκησης οικοδομείται γύρω από την έννοια του «τοπικού άρχοντα»: ο εκλεγμένος δήμαρχος έχει πάντα πλειοψηφία δημοτικών συμβούλων από το ψηφοδέλτιό του, ορίζει και παύει ο ίδιος τους αντιδημάρχους, ελέγχει κατά πλειοψηφία και τα διαμερισματικά συμβούλια ακόμη κι αν εκεί έχει πλειοψηφήσει η αντιπολίτευση. Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδίως για δημάρχους με πολλές θητείες στην εξουσία, οικοδομείται μια κουλτούρα αυθαιρεσίας και αδιαφάνειας που θεωρεί ότι ένας τοπικός άρχοντας κρίνεται αποκλειστικά από την ικανότητά του να επανεκλεγεί και δε λογοδοτεί πουθενά αλλού. Από την άποψη αυτή δεν είναι ίσως τυχαίο ότι στις εκθέσεις οργανισμών όπως ο Συνήγορος του Πολίτη οι δήμοι και οι νομαρχίες κατέχουν την πρώτη θέση σε αναφορές για περιστατικά κακοδιοίκησης.

 Πρώτο σημαντικό βήμα είναι η ενίσχυση της συλλογικότητας στη διοίκηση των δήμων. Κύριο εκλεγμένο όργανο οφείλει να είναι το δημοτικό συμβούλιο, που αποτυπώνει καλύτερα τη βούληση των πολιτών και τις κοινωνικές αντιθέσεις  από ό,τι ένα μονοπρόσωπο όργανο όπως ο δήμαρχος.

Θέση μας είναι ο δήμαρχος και οι αντιδήμαρχοι να εκλέγονται από το δημοτικό συμβούλιο (με δικλείδες που θα διασφαλίζουν ότι ο δήμος δε θα μένει ακέφαλος) και να λογοδοτούν σε αυτό.

Θέλουμε εκλογή των δημοτικών συμβουλίων με απλή αναλογική, ψηφοδέλτια χωρίς υποχρέωση να δηλώνουν οπωσδήποτε κάποιον/α ως επικεφαλής ή να συμπληρώνουν πλήρη αριθμό υποψηφίων, μετεκλογικές συνεργασίες σε προγραμματική βάση, όριο στις συνεχόμενες θητείες, αναδιάρθρωση των δημαρχιακών επιτροπών ώστε να λειτουργούν ως βασικό εκτελεστικό όργανο του δήμου, να αποτελούνται από το δήμαρχο και τους αντιδημάρχους και να λογοδοτούν στο δημοτικό συμβούλιο.

 Χρειάζεται επίσης διεύρυνση της δημοκρατίας, της διαφάνειας και της αποκέντρωσης στο εσωτερικό των δήμων.

Τέτοια στοιχεία είναι π.χ.

Οι πολίτες να ψηφίζουν εκεί όπου πραγματικά ζουν, ώστε να έχουν λόγο για τις αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινή τους ζωή.

Η διαδικτυακή διαβούλευση με τους πολίτες να γίνει βασικό στοιχείο της λειτουργίας των δήμων.

Χειραφέτηση των διαμερισμάτων ως ενίσχυση της τοπικής διάστασης: δεν αφορά μόνο τους μεγάλους αστικούς δήμους, αλλά και κάθε δήμο που περιλαμβάνει  πάνω από ένα οικισμούς. Θέλουμε τη διατήρηση της ιστορικότητας κάθε χωριού και είμαστε αντίθετοι στην επιβολή διοικητικά προσδιορισμένων ονομασιών στους δήμους αντί για τα ιστορικά τους ονόματα.Τα δημοτικά διαμερίσματα να γίνουν «μικροί δήμοι» με ουσιαστικές αρμοδιότητες και με εκλογή των διαμερισματικών συμβούλων σε χωριστή αυτοτελή κάλπη, με απλή αναλογική.

Οικονομική ανεξαρτησία των δήμων κατοχυρωμένη θεσμικά, με μέρος των δημόσιων εσόδων να παραμένει στο δήμο όπου εισπράχθηκε και με ένα ακόμη μέρος να αναδιανέμεται μεταξύ των δήμων όλης της χώρας.  Χρειάζεται να ενεργοποιηθούν και οι διατάξεις που προβλέπουν υποχρεωτική συζήτηση στο δημοτικό ή διαμερισματικό συμβούλιο για αιτήματα ή προτάσεις 25 τουλάχιστον πολιτών.  Αξίζει επίσης να συζητηθεί η δυνατότητα ανάκλησης ολόκληρου του δημοτικού συμβουλίου  (και προκήρυξης νέας εκλογής) με τοπικό δημοψήφισμα.

Συνοικιακές συνελεύσεις και συμβούλια γειτονιάς, που προβλέπονται ήδη από τη νομοθεσία χωρίς ουσιαστικά να λειτουργούν, χρειάζεται να αποκτήσουν πραγματική υπόσταση, στα πλαίσια θεσμών όπως ο «συμμετοχικός προϋπολογισμός» για τις επενδύσεις και τα έργα του δήμου ή τα «τοπικά σχέδια βιωσιμότητας» (Agenda 21). Ενδιαφέρον έχει και ο προβληματισμός να μεταφερθεί στο επίπεδο αυτό ο ρόλος που σήμερα έχουν τα δημοτικά διαμερίσματα. Στην ίδια κατεύθυνση ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας εντάσσονται, τέλος, και άλλες πρωτοβουλίες που μπορούν να δώσουν νέα πνοή στη συμμετοχή των πολιτών, όπως η εκτεταμένη διαβούλευση για τα δημοτικά θέματα και οι ανοικτές θεματικές επιτροπές στα πλαίσια του δήμου.

 Μια τέτοια συμμετοχή δεν δικαιώνει μόνο όσους πιστεύουν στις αξίες της άμεσης δημοκρατίας, αλλά αναβαθμίζει τη λειτουργία των δήμων και από καθαρά πρακτική άποψη:

• Κατοχυρώνοντας μεγαλύτερο βαθμό διαφάνειας και δημόσιου ελέγχου, ανάλογο με το ποσοστό εκείνων που παρακολουθούν στενά τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.
• Εκπαιδεύοντας μεγάλο αριθμό πολιτών στη λειτουργία και τις απαιτήσεις της αυτοδιοίκησης, και αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες να προέλθουν από αυτούς ικανοί και πολυεπίπεδα μορφωμένοι αιρετοί.

Περισσότερα... »

 Συνάντηση είχε σήμερα, Τρίτη 19/1, αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων με εκπροσώπους του Συνασπισμού, μετά από πρόσκληση του τελευταίου. Από την Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΠ παραβρέθηκαν οι Νίκος Χρυσόγελος, Ιωάννα Κοντούλη, Γιάννης Παρασκευόπουλος και Δημήτρης Φουτάκης, ενώ από την πλευρά του Συνασπισμού ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας, ο γραμματέας Δημήτρης Βίτσας και ο βουλευτής Δημήτρης Παπαδημούλης.

Στη συζήτηση τέθηκαν θέματα προγραμματικού διαλόγου για τις πολιτικές εξόδου από την κρίση, προτάσεις για κοινές πρωτοβουλίες στα κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα, οι συνέπειες στην αυτοδιοίκηση από το σχέδιο Καλλικράτης, καθώς και οι θέσεις του Συνασπισμού για τα ζητήματα συνεργασιών στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Κοινή ήταν η εκτίμηση ότι οι εκλογές στην αυτοδιοίκηση αποτελούν υπόθεση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων σε τοπικό επίπεδο και πως ενδεχόμενες συνεργασίες δεν πρέπει να αποτελούν αντικείμενο κεντρικής κομματικής συμφωνίας. Υιοθετήθηκε, τέλος, η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για κοινή πρωτοβουλία όσον αφορά το εκλογικό σύστημα της αυτοδιοίκησης, όπου οι ρυθμίσεις του “Καλλικράτη” απειλούν να αποκλείσουν τη συμμετοχή ανεξάρτητων κινήσεων στις εκλογές για τους δήμους και τις περιφέρειες και να περιορίσουν, αντί να διευρύνουν, τη δημοκρατία και τη συμμετοχή των πολιτών στα τοπικά θέματα.

«Είναι μια συνάντηση την οποία θα πρέπει να θεωρήσουμε αυτονόητη στο πλαίσιο ενός πολιτικού διαλόγου», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, μετά τη συνάντηση, «αν και οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουμε αποκλειστικούς συνομιλητές. Από χρόνια επιδιώκουμε προγραμματικό διάλογο, ειλικρινή και ανοικτό, με όλα τα πολιτικά κόμματα, με όλα τα ρεύματα μέσα στην κοινωνία και ιδιαίτερα με την κοινωνία των πολιτών. Τα κόμματα έχουν διαφορές μεταξύ τους προφανώς, για αυτό είναι και διαφορετικά, αλλά μπορούν να συζητούν και να συνεργάζονται σε όσα ζητήματα υπάρχει δυνατότητα κοινών πρωτοβουλιών, όπως είναι τώρα η έξοδος από τη βαθιά οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση στη βάση πράσινων λύσεων.

Για το θέμα των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών η Ιωάννα Κοντούλη, εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων δήλωσε: «οι Οικολόγοι Πράσινοι δίνουμε προτεραιότητα στα ανεξάρτητα αυτοδιοικητικά σχήματα, που θα έχουν στο κέντρο του προγράμματος πράσινες προτάσεις και θα επανασχεδιάσουν όλες τις τοπικές και περιφερειακές πολιτικές με στόχο την προστασία του κλίματος. Ταυτόχρονα, είμαστε ανοικτοί και σε ευρύτερες συνεργασίες, αλλά μόνο στη βάση τοπικών προγραμματικών συμφωνιών, χωρίς προνομιακές σχέσεις σε κεντρικό επίπεδο με ένα κόμμα. Θέλουμε να βοηθήσουμε ώστε να αναδειχθούν Δήμοι πρότυπα πράσινης πολιτικής. Για τη διοικητική μεταρρύθμιση και το σχέδιο Καλλικράτης, οι ΟΠ θεωρούμε ότι η υποχρεωτική συνένωση δήμων με μόνο κριτήριο το πληθυσμιακό δεν αποτελεί μεταρρύθμιση.

Μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση θα ήταν η δημιουργία εκείνων των αυτοδιοικητικών θεσμών που θα είναι κοντά στον πολίτη και θα διασφαλίζουν την οικολογική και κοινωνική βιωσιμότητα, τη διαφάνεια, και την ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων. Επισημαίνουμε τέλος ότι χρειάζονται ρυθμίσεις για περισσότερη δημοκρατία στην αυτοδιοίκηση, ώστε η δημιουργία χωριστών εκλογικών περιφερειών στο εσωτερικό των δήμων και των περιφερειών να μην αποκλείσει τους μικρότερους συνδυασμούς και τις ανεξάρτητες πρωτοβουλίες από τη συμμετοχή στις τοπικές εκλογές και την εκλογή εκπροσώπων στα όργανα της αυτοδιοίκησης»

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος, απόσπασμα από την τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον δρ βιολογικής ανθρωπολογίας κ. Γιάννη Μαχαίρα για την βιοποικιλότητα,την βιοηθική, τον Δαρβίνο, την σχέση του ανθρώπου με την φύση και τα άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Περισσότερα... »

Συζήτηση για τον αρκαδισμό με τους κινηματογραφιστές  Χρήστο Σαντατζόγλου και Βέρα Ντίκεϋ με την ευκαιρία του σχετικού ντοκυμαντέρ που ολοκλήρωσαν προσφάτως για την ιστορική Αρκαδία.

Δευτέρα 18 Ιαν. 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 21 Ιαν ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Διαβάζω και σέβομαι τον Μίκη χωρίς να θεωρώ τα κείμενά του Ευαγγέλιο. Αυτό δεν με εμποδίζει να διαπιστώνω, και σε σχέση με τις αναφορές του Μίκη στον Ελληνισμό, πως εμείς οι Ελληνες δεν χρειαζόμαστε διεθνή κέντρα για να καταστρέψουμε την Ελλάδα. Τα καταφέρνουμε μια χαρά και μόνοι μας.

• Ποιος αλήθεια καταστρέφει τα ματωβαμένα από τους τόσους εθνικούς αγώνες ελληνικά χώματα με την διάβρωση,
• ποιος τον ελληνικό αέρα με την μόλυνση (αυτόν τον αέρα που φωνάζανε οι φαντάροι στα βουνά της Ηπείρου),
• ποιος τα αγιασμένα ελληνικά νερά με την ρύπανση?
• ποιος αδιαφορεί για το ρημαδιό των αρχαιολογικών μας χώρων για τους οποίους καμαρώνουμε σαν γύφτικα σκερπάνια με την πρώτη ευκαιρία?

Σίγουρα όχι τα διεθνή κέντρα, ούτε βεβαίως ο “νέος εθνικός κίνδυνος” η Δραγώνα. Φοβούμαι πως πολλοί από εμάς που ανατραφήκαμε στα ένδοξα ελληνικά σχολεία του ‘50, του ‘60 και πιο πριν, δεν έχουμε ξεχάσει ακόμη τους δεκάρικους λόγους των αγραμμάτων γυμνασιαρχών μας για τους οποίους ο Καζαντζάκης έγραψε “Σώπα δάσκαλε, σώπα να ακουσωμε το πουλί”!!
Αναρωτιέμαι μάλιστα αν μπορούμε εμείς οι Ελληνες να ζήσουμε, χωρίς να υποπτευόμαστε πως το σύμπαν συνομωτεί εναντίον μας. Τι έχει να φοβηθεί άραγε το σύμπαν από τον σημερινό Ελληνα??

 Ευ. Σπινθάκης

Περισσότερα... »

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 21^ου ΑΙΩΝΑ:

ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Υπόμνημα των Οικολόγων Πράσινων

προς το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

1.  Ο τομέας των μεταφορών συνδέεται άμεσα με ζητήματα όπως η ενέργεια και η κλιματική αλλαγή, η ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά και η ποιότητα ζωής των πολιτών (ως καθημερινός χρόνος μετακινήσεων), η πρόσβαση σε ευκαιρίες απασχόλησης και οι όροι του οικονομικού ανταγωνισμού, ο κοινωνικός αποκλεισμός (ως πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες), καθώς και η δημόσια υγεία (ως καθημερινή άσκηση, ως επιπτώσεις από τη ρύπανση ή από τις εργασιακές συνθήκες, αλλά και ως κίνδυνοι ατυχημάτων κατά τις μεταφορές ή από αυτές). Αποτελεί κοινό τόπο ότι κάθε βιώσιμη πολιτική μεταφορών οφείλει να περιλαμβάνει δύο τουλάχιστον σκέλη:

• Τη διαχείριση της ζήτησης για μεταφορές, για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση με τις λιγότερες δυνατές μετακινήσεις σε διαδρομές, χρόνο και αποστάσεις.
• Την ορθολογική ρύθμιση της κατανομής του έργου ανά μεταφορικό μέσο, με στόχο την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.

 2  Η ελληνική πραγματικότητα στις μεταφορές καθορίζεται από μια σειρά ιδιαίτερα δεδομένα:

• Ο όγκος των μεταφορών συνεχίζει να αυξάνει ταχύτερα από το Α.Ε.Π. Την περίοδο 1990-2004 αυξήθηκε κατά 44% έναντι 25% στην ΕΕ-15.
• Η μερίδα του λέοντος ανήκει στο αυτοκίνητο (ως ΙΧ, φορτηγό ή λεωφορείο) και το αεροπλάνο. Ο σιδηρόδρομος διατηρεί μικρότερο μερίδιο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, μόλις 2% των επιβατών και των εμπορευμάτων, ενώ πρόσφατα έγιναν οδυνηρές και μη απαράδεκτες περικοπές δρομολογίων. Παγιώνεται  περιβάλλον εχθρικό προς τη μη μηχανοκίνητη μετακίνηση (ποδήλατες-πεζούς).
• Στον τομέα των επιβατικών μεταφορών, η εξυπηρέτηση με μέσα δημόσιας χρήσης παρουσιάζει σοβαρά κενά, ιδίως στη σύνδεση των μικρότερων οικισμών, των νησιών αλλά και στις αστικές συγκοινωνίες.
• Οι αποφάσεις για την πολιτική μεταφορών συνεχίζουν να μοιράζονται ανάμεσα σε διαφορετικά υπουργεία, καθώς ακόμη και μετά την πρόσφατη σύσταση του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, η ακτοπλοΐα παραμένει εν μέρει στις αρμοδιότητες του υπουργείου Ελληνικής Ναυτιλίας. Ακόμη περισσότερα υπουργεία συμμετέχουν σε αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζήτηση για μεταφορές. 
• Από τους τομείς που συνεισφέρουν στις εκπομπές αερίων  θερμοκηπίου, οι μεταφορές σημειώνουν την πιο ανεξέλεγκτη αύξηση. Ενόψει του (έστω και περιορισμένου) ευρωπαίκού στόχου για μειώσεις εκπομπών 20-30% την περίοδο 2010-2020, και της απουσίας προοπτικών για εκ νέου προνομιακή μεταχείριση της Ελλάδας όπως την περίοδο 2005-2012, ουσιαστικές παρεμβάσεις στις μεταφορές είναι απαραίτητες για να ανταποκριθεί στοιχειωδώς η χώρα στις  υποχρεώσεις της.

 3.  Το αίτημα για συνεκτική και βιώσιμη Εθνική Πολιτική Μεταφορών, με συντονισμό των επιμέρους Υπουργείων και ουσιαστικό διάλογο με την Κοινωνία των Πολιτών, οριοθετείται από ένα πλαίσιο γενικών αρχών:

 Παροχή ολοκληρωμένου, διαλειτουργικού (intermodal) και επαρκούς δικτύου επιβατικών μεταφορικών υπηρεσιών σε όλη την χώρα, με υποδομές και μέσα φιλικά προς τους χρήστες, με ασφάλεια, με επαρκή ή έστω αξιοπρεπή συχνότητα εξυπηρέτησης και με δίκαιη τιμολόγηση (αναγωγή της συγκοινωνίας σε βασικό κοινωνικό αγαθό και στοιχείο ποιότητας ζωής). Επιδότηση των αστικών και ενδοπεριφερειακών τοπικών συγκοινωνιών (με λεωφορεία και μέσα σταθερής τροχιάς) σε όλη την χώρα.

 Εξασφάλιση της διασυνδεσιμότητας και συμπληρωματικότητας μεταξύ των διαφόρων μέσων μεταφοράς για την εκλογίκευση του ανταγωνισμού, με παράλληλη επίτευξη της βέλτιστης οικονομικής αποδοτικότητας του συστήματος μεταφορών, μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και  ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών οχλήσεων

 Προώθηση και υποστήριξη των μετακινήσεων με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ) έναντι των μετακινήσεων με ατομικά μέσα (με σχετικά κίνητρα και αντικίνητρα), ιδιαίτερα εκεί όπου οι πυκνότητες και οι συνθήκες το επιβάλλουν (αστικά κέντρα, υπεραστικοί άξονες)

 Συντονισμός χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού με τον περιβαλλοντικά φιλικό συγκοινωνιακό σχεδιασμό (εφαρμογή των αρχών του ενιαίου πολεοδομικού και κυκλοφοριακού σχεδιασμού και της βιώσιμης αστικής κινητικότητας)

 Προώθηση και υποστήριξη των «Πράσινων Μεταφορών» (σιδηρόδρομος, τραμ, συνδυασμένες μεταφορές, ποδήλατα κλπ) που προκαλούν πολύ λιγότερη ρύπανση από τις οδικές μεταφορές και έχουν πολύ χαμηλότερες απαιτήσεις σε χώρο και ενέργεια. Ενσωμάτωση του υπολογισμού του εξωτερικού κόστους της μεταφοράς στις μελέτες σκοπιμότητας και στρατηγικού συγκοινωνιακού σχεδιασμού.

 4. Στον ανασχεδιασμό της πολιτικής μεταφορών σε βιώσιμες κατευθύνσεις και στην αναγκαία ανακατανομή του μεταφορικού έργου, δύο βασικά ζητήματα πολιτικής μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά:

 Εξισορρόπηση οδικών και σιδηροδρομικών υποδομών:

Ενώ οι (υπάρχοντες και υπό κατασκευή) κλειστοί αυτοκινητόδρομοι συγκροτούν ένα πλήρες δίκτυο  με προδιαγραφές 21^ου αιώνα, το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας παραμένει και σήμερα στις χαράξεις και τα όρια του 19^ου αιώνα με μόνη εξαίρεση τον (ανολοκλήρωτο ακόμη) άξονα Πάτρα – Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Ολόκληρες περιφέρειες, όπως η Δυτ. Ελλάδα και η Ήπειρος μένουν εκτός σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ ακόμη και τα έργα της δεκαετίας του 1930 δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Την τελευταία 5ετία το χάσμα αυτό έχει διευρυνθεί ακόμη περισσότερο με την εγκατάλειψη του δυτικού σιδηροδρομικού Άξονα, τους νέους αυτοκινητοδρόμους  και την εμπλοκή σε αυτούς ιδιωτικών κεφαλαίων με μεγάλη επιρροή και πλήθος λόγους να απεύχονται κάθε ανταγωνισμό από την πλευρά του σιδηροδρόμου. Τείνει έτσι να παγιωθεί για δεκαετίες η απόλυτη κυριαρχία των πιο ρυπογόνων μεταφορικών μέσων, σε μια συγκυρία που η χώρα μας θα πιέζεται εντονότατα  να περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (και) από τις μεταφορές της.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν, ως μόνη διέξοδο, μια πάγια δέσμευση για επενδύσεις στο σιδηρόδρομο διπλάσιες από ό,τι σε οδικά έργα. Κανείς κλειστός αυτοκινητόδρομος δεν πρέπει να προχωρά, έστω και με ιδιωτικά κεφάλαια, αν δε διασφαλίζεται η αντίστοιχη αναβάθμιση και για το σιδηρόδρομο. Οι δεσμεύσεις αυτές οφείλουν να έχουν ορίζοντα τουλάχιστον 20ετίας,  με την αναλογία του 1:2 να περιλαμβάνει και τα ιδιωτικά κεφάλαια που επενδύονται σε τέτοιες υποδομές.

Η αναλογία του 1:2 είναι ήδη δεδομένη σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες, που μάλιστα διαθέτουν πλήρεις σιδηροδρομικές υποδομές (Αυστρία, Ισπανία, Ιταλία, Μ. Βρετανία, Ολλανδία, Σουηδία), ενώ στη Σουηδία είναι ήδη κατοχυρωμένη και επίσημα. Στοιχεία της Κομισιόν για το 2002-3 δείχνουν ότι η χώρα μας δαπανούσε για σιδηροδρομικές υποδομές μόλις 42% των συγχρηματοδοτούμενων επενδύσεων για νέους κλειστούς αυτοκινητοδρόμους, έναντι 153% της ΕΕ των 15 και 139% της ΕΕ των 27.  

 Συγκοινωνιακή κάλυψη για όλη τη χώρα, με ένα νέο ρόλο για τα ΚΤΕΛ.

Μεγάλο μέρος των μικρότερων οικισμών, ιδίως σε ορεινές και απομονωμένες περιοχές, αλλά και σε μη τουριστικά νησιά ή τουριστικές περιοχές εκτός «σαιζόν», έχουν συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση από ανεπαρκή (με 1-2 μόνο δρομολόγια την ημέρα, συχνά σε ακατάλληλες ώρες) έως ανύπαρκτη. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη σημαντικότερο, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού αποκλείεται από τη χρήση ΙΧ λόγω ηλικίας ή οικονομικής κατάστασης,  αποθαρρύνονται αρκετοί ακόμη που θα ήθελαν να ζήσουν εκεί, ενώ περιορίζονται σημαντικά οι δυνατότητες για τοπική βιώσιμη ανάπτυξη. Ανάλογα κενά εμφανίζονται και στην ανταπόκριση από ατμοπλοϊκά δρομολόγια και αεροπορικές πτήσεις προς τους οικισμούς των αντίστοιχων περιοχών.

Τα τοπικά ΚΤΕΛ προσανατολίζονται κατά κανόνα με όρους αγοράς προς τη σύνδεση των τοπικών κέντρων μεταξύ τους και με την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, αφήνοντας ακάλυπτες τις γραμμές με μικρότερη κίνηση ή με «δύσκολα» ωράρια. Καταλήγουν έτσι να ανταγωνίζονται (συνήθως αθέμιτα, λόγω υψηλότερου απλήρωτου εξωτερικού κόστους) το σιδηρόδρομο, αντί να διασφαλίζουν τη συγκοινωνιακή  κάλυψη των περιοχών τους.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν δέσμευση για τουλάχιστον τρία δρομολόγια την ημέρα για κάθε οικισμό όλο το χρόνο.

• Με αφετηρία και τέρμα την έδρα της αντίστοιχης επαρχίας ή νομού, ή τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό.
• Με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα για ορεινές και μειονεκτικές περιοχές, καθώς και από ένα μικρό τέλος στα δρομολόγια των ΚΤΕΛ που συμπίπτουν με γραμμές του ΟΣΕ και στα αντίστοιχα διόδια αυτοκινητοδρόμων.
• Με προγραμματικές συμβάσεις με τα ΚΤΕΛ για επιδότηση μέρους του κόστους για τις επιπλέον συνδέσεις, την μεταφορά σταθμών λεωφορείων δίπλα στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και τη διασφάλιση ανταποκρίσεων με το σιδηρόδρομο.
• Με συμπληρωματική αξιοποίηση δυνατοτήτων όπως τα λεωφορεία που έχουν παραχωρηθεί σε «καποδιστριακούς» δήμους ή το άνοιγμα  μαθητικών δρομολογίων και σε επιβάτες με εισιτήριο.

 5. Θεσμικές παρεμβάσεις είναι απαραίτητες για ένα βιώσιμο σχεδιασμό:

• Δημιουργία Μητροπολιτικών Φορέων Χωροταξικού, Γενικού Πολεοδομικού και Συγκοινωνιακού Σχεδιασμού για καθορισμό χρήσεων γης, σχεδιασμό Μεταφορικής Υποδομής, Κυκλοφοριακής Οργάνωσης και Στάθμευσης, Ανάπτυξης Συγκοινωνιακών Δικτύων, Λειτουργίας και Ελέγχου Συγκοινωνιακών Φορέων και ταξί σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Οι νέοι φορείς  θα πρέπει να απορροφήσουν αντίστοιχα τους σημερινούς Οργανισμούς Αθήνας και Θεσσαλονίκης, τον ΟΑΣΑ, το ΣΑΣΘ και την Αττικό Μετρό Α.Ε., καθώς και τα τμήματα σχεδιασμού ΗΣΑΠ, ΤΡΑΜ, ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ. Θα  εποπτεύουν τους φορείς εκτέλεσης συγκοινωνιακού έργου (ΗΣΑΠ, ΑΜΕΛ, ΤΡΑΜ Α.Ε., ΤΡΑΙΝΟΣΕ/ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ, ΕΘΕΛ, ΗΛΠΑΠ, ΚΤΕΛ ΑΤΤΙΚΗΣ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΟΑΣΘ, ΜΕΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ), θα καθορίζουν την τιμολογιακή πολιτική και το απαιτούμενο επίπεδο εξυπηρέτησης, ενώ στη διοίκησή τους θα συμμετέχουν τα Υπουργεία Υποδομών και Περιβάλλοντος, η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση.

 Σε όλες τις υπόλοιπες περιφέρειες, δημιουργία Επιτελικών Περιφερειακών Αρχών Λειτουργικού Σχεδιασμού, Ελέγχου και Επιδότησης των Αστικών, Προαστιακών, Τοπικών και Ενδοπεριφερειακών Συγκοινωνιών (λεωφορεία, μέσα σταθερής τροχιάς / τοπικά τραίνα) κατά το πρότυπο των Transportation Authorities, με συμμετοχή της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας  Αυτοδιοίκησης.

 Τροποποίηση και εμπλουτισμός ΚΟΚ ώστε να ενσωματώσει ώριμες ρυθμίσεις για την διευκόλυνση και διασφάλιση της κυκλοφορίας πεζών και ποδηλάτων.

 Ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Χάρτας Δικαιωμάτων του Επιβάτη στο ελληνικό δίκαιο και τον σχετικό καταστατικό χάρτη υποχρεώσεων των συγκοινωνιακών φορέων προς τον πολίτη.

 Ολοκλήρωση δημιουργίας, στελέχωσης και λειτουργίας των Ανεξάρτητων Αρχών (Ρυθμιστική και Ασφαλείας) για τις σιδηροδρομικές μεταφορές και διασφάλιση ομαλών και διαφανών όρων ένταξης περισσότερων λειτουργών στην σιδηροδρομική εκμετάλλευση, σύμφωνα και με τις κοινοτικές Οδηγίες.

 Θεσμοθέτηση της μόνιμης συμμετοχής κατά περίπτωση των σχετικών θεματικών ΜΚΟ (Δίκτυο «Ε.Π.Ι.Β.Α.ΤΗ.Σ.», «ΠΕΖΗ», «ΠΟΔΗΛΑΤ(ισ)ΕΣ», «Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου», ECOCITY, Ίδρυμα για την Οδική Ασφάλεια «Πάνος Μυλωνάς») και επιστημονικών και κοινωνικών φορέων (Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, ΤΕΕ, αλλά και φορείς ατόμων με αναπηρία) στις επίσημες διαδικασίες δημόσιας διαβούλευσης για εκπόνηση συγκοινωνιακού σχεδιασμού, παρακολούθησης του Ε.Π. «Προσπελασιμότητα» του ΕΣΠΑ, λήψης και ελέγχου υλοποίησης συγκοινωνιακών πολιτικών και μέτρων.  

6. Οι αστικές συγκοινωνίες χρειάζονται νέες πολιτικές, με στόχο να αποτελέσουν την πρώτη επιλογή για τις μετακινήσεις των πολιτών. Για την Αττική είναι απαραίτητο ένα νέο σχέδιο μαζικών μεταφορών, με ενιαίο σχεδιασμό για όλα τα μέσα και εξορθολογισμό του συστήματος Δημόσιων Συγκοινωνιών, για ολοκληρωμένη συγκοινωνιακή κάλυψη και άρση επικαλύψεων ώστε να μην κατασπαταλούνται οι διατιθέμενοι πόροι:

• Με κορμό τα μέσα σταθερής τροχιάς και ανασχεδιασμό των γραμμών λεωφορείων και τρόλεϊ, ώστε να τροφοδοτούν ή να συμπληρώνουν τα μέσα σταθερής τροχιάς αντί να τα ανταγωνίζονται. Τα οχήματα που θα εξοικονομηθούν με την αναδιάρθρωση αυτή, θα αξιοποιηθούν για νέες  λεωφορειακές γραμμές στις περιοχές με έλλειμμα συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης, καθώς και για πυκνότερα δρομολόγια στις τοπικές τροφοδοτικές γραμμές.  
• Με εφαρμογή περιοριστικών μέτρων στην κυκλοφορία των ΙΧ αυτοκινήτων (πεζοδρομήσεις κλπ) εντός των υπερτοπικών πολεοδομικών κέντρων, με παροχή προτεραιότητας ή και αποκλειστικότητας διέλευσης στα ΜΜΜ, με πολιτική στάθμευσης εναρμονισμένη με τους στόχους του συγκοινωνιακού σχεδιασμού (ελεγχόμενη παρόδια στάθμευση με έσοδα που προορίζονται για βελτίωση της δημόσιας συγκοινωνίας, απαγόρευση στάθμευσης σε κρίσιμα τμήματα του Βασικού Οδικού Δικτύου, δημιουργία ασφαλών και οργανωμένων χώρων στάθμευσης ΙΧ, ποδηλάτων και δικύκλων για μετεπιβίβαση στα μέσα σταθερής τροχιάς κλπ),
• Με προτεραιότητα σε έργα μέσων σταθερής τροχιάς αντί για πρόσθετα μεγάλα οδικά έργα όπως νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό και την Ανατολική Αττική ή νέοι ανισόπεδοι κόμβοι σε ακτινικούς άξονες.
• Με περιορισμό της μελλοντικής ανάπτυξης του μετρό αποκλειστικά στους άξονες με ανάλογη ζήτηση και αποκλεισμό γραμμών που θα ανταγωνίζονται ήδη υπάρχοντα μέσα σταθερής τροχιάς και προβλέπονταν στο σχέδιο που παρουσιάστηκε από τον προηγούμενο Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και την Αττικό Μετρό. Πύκνωση της συχνότητας δρομολογίων του μετρό και πρόβλεψη για συρμούς 8 οχημάτων στην υπό σχεδιασμό μελλοντική γραμμή 4.

  Αναβάθμιση όμως των συγκοινωνιών είναι απαραίτητη για όλες τις πόλεις:

• Ανάλογα μέτρα και για την περιοχή Θεσσαλονίκης, με αντίστοιχη αναδιάρθρωση του εκεί συστήματος Δημόσιων Συγκοινωνιών με κορμό τα μέσα σταθερής τροχιάς (μετρό, προαστιακό), παράλληλο δίκτυο τραμ που θα συμπληρώνει το μετρό, δημιουργία παράκτιας θαλάσσιας συγκοινωνίας,  μέτρα αποθάρρυνσης των διαμπερών και ακτινικών μετακινήσεων με ΙΧ.  

 Επιστροφή του τραμ στις συγκοινωνίες όλων των μεγάλων πόλεων της ελληνικής περιφέρειας, όπως σε Θεσσαλονίκη, Βόλο, Πάτρα, Ιωάννινα, Ηράκλειο. Στην Αττική, άμεση ολοκλήρωση της επέκτασής του προς Πειραιά και προγραμματισμός της επόμενης φάσης επεκτάσεων συμπληρωματικά με το μετρό. Εφαρμογή πραγματικού «πράσινου κύματος» για το τραμ και άλλες βελτιωτικές παρεμβάσεις για την αναβάθμιση λειτουργίας του όπως πύκνωση δρομολογίων με προμήθεια νέου τροχαίου υλικού, βελτίωση συνθηκών ασφαλείας κυκλοφορίας και προσπελασιμότητας των στάσεων, αύξηση ταχύτητας κατά τμήματα, νομική κατοχύρωση της προτεραιότητάς του στις διασταυρώσεις κατά την διεθνή εμπειρία.

 Διαμόρφωση πόλεων φιλικών προς το περπάτημα και το ποδήλατο με χαμηλά όρια ταχύτητας σε όλους τους τοπικούς δρόμους, διασφάλιση των δικαιωμάτων των πεζών, πλήρη και ασφαλή δίκτυα ποδηλατοδρόμων, μεταφορά ποδηλάτου σε όλα τα μέσα σταθερής τροχιάς περιλαμβάνοντος υπό όρους και το μετρό.

 Μεγάλοι χώροι δωρεάν στάθμευσης στις εισόδους όλων των πόλεων, με πυκνή συγκοινωνιακή σύνδεση με τα αντίστοιχα κέντρα.

 Αξιοποίηση της τεχνολογίας για την αναβάθμιση της συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης (έξυπνες στάσεις, τηλεματική).

 Επέκταση και αστυνόμευση των λεωφορειολωρίδων, δημιουργία λεωφορειολωρίδων αντίθετης ροής («contra flow»), απαγόρευση εισόδου των ταξί στις λεωφορειολωρίδες.

 Επιδότηση των Αστικών Συγκοινωνιών των πόλεων της ελληνικής περιφέρειας, αναλογικά με τον πληθυσμό τους, για ίση μεταχείριση απέναντι στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Αναθεώρηση του προγράμματος ΣΥΝ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

 6. Για τους Οικολόγους Πράσινους, ο σιδηρόδρομος χρειάζεται να εξελιχθεί σε κορμό των χερσαίων μεταφορών για μεγάλες και μεσαίες αποστάσεις, με το αυτοκίνητο να συμπληρώνει το σιδηρόδρομο για τις μικρότερες διαδρομές.

• Κεντρικό στοίχημα είναι η αναβάθμιση και επέκταση του σιδηροδρόμου, ώστε να γίνει ελκυστικότερος από τις οδικές μεταφορές. Θέλουμε ένα πλήρες, σύγχρονο και ασφαλές σιδηροδρομικό δίκτυο, που να καλύπτει ολόκληρη την ηπειρωτική χώρα και την Κρήτη.
• Για το οικονομικό πρόβλημα του ΟΣΕ, κλειδί θεωρούμε την αύξηση του μεριδίου του στις μεταφορές συνδυασμένη με μέτρα εξορθολογισμού στη λειτουργία του για  μείωση του κόστους ανά μονάδα μεταφορικού έργου. Περικοπές γραμμών, υπηρεσιών και δρομολογίων μειώνουν την παρεχόμενη εξυπηρέτηση και κάνουν ακόμη δυσκολότερη την ανάκαμψη.
• Ανάληψη από το κράτος της εξόφλησης του μέρους του ελλείμματος που οφείλεται στην μη τήρηση εκ μέρους του της οικονομικής συμφωνίας με τον ΟΣΕ, κατά παράβαση των όρων ισότιμου ανταγωνισμού με τα άλλα μέσα μεταφοράς. Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του ΟΣΕ, για συμβολή στην  οικονομική του εξυγίανση, στα περιθώρια που αφήνει το περιβάλλον.
• Άμεση επαναφορά των κομμένων από την προηγούμενη κυβέρνηση δρομολογίων στην Πελοπόννησο, την Θεσσαλία και την Μακεδονία / Θράκη και ένταξη όλων των επιβατικών δρομολογίων πλην των «Intercity» της γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης στις επιδοτούμενες Υπηρεσίες Γενικότερου Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ).

 Καθορισμός των 5 επιβατικών δρομολογίων ανά κλάδο γραμμής και κατεύθυνση ημερησίως, ως κατώτατου ορίου υποχρέωσης εκτέλεσης αριθμού δρομολογίων, με παράλληλη υποχρέωση επιδότησης από το κράτος (Υπηρεσίες Γενικότερου Οικονομικού Συμφέροντος – ΥΓΟΣ). Ζητάμε επίσης στοχευμένες προσλήψεις προσωπικού για την κάλυψη κενών στις θέσεις εργασίας πρώτης γραμμής, με παράλληλη κατάργηση υπερεργασίας.

 Επανενεργοποίηση της σιδηροδρομικής μεταφοράς δεμάτων και παροχή κινήτρων για αύξηση των εμπορευματικών αμιγών και συνδυασμένων μεταφορών με σιδηρόδρομο.

 Ταχεία προσαρμογή στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Χάρτας Δικαιωμάτων Επιβατών Σιδηροδρόμου, με άμεση εφαρμογή των δεσμεύσεων για εξυπηρέτηση ατόμων με αναπηρίες και μεταφορά ποδηλάτων σε όλους τους συρμούς.

 Άμεση πύκνωση δρομολογίων στις βασικές γραμμές. Επείγουσα κάλυψη των κενών σε ειδικευμένο προσωπικό και σε τροχαίο  υλικό.

 Στον τομέα των σιδηροδρομικών έργων δίνουμε άμεση προτεραιότητα στη:

• Δέσμευση των εισπράξεων από την υφιστάμενη φορολογία στα καύσιμα, αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση επενδύσεων υποδομής στο σιδηρόδρομο και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
• Αναθεώρηση του ΕΣΠΑ με ένταξη έργων και σε περιφερειακές γραμμές όπως ο Δυτικός Σιδηροδρομικός Άξονας, η ηλεκτροκίνηση για ανάπτυξη Προαστιακού Βόλου-Λάρισας-Καλαμπάκας, η σύνδεση προς Γιαννιτσά και Σκύδρα στον Προαστιακό Θεσσαλονίκης για συντόμευση της διαδρομής προς Δυτική Μακεδονία. Προγραμματισμός για την  κατασκευή της Σιδηροδρομικής Εγνατίας, της σύνδεσης με το δίκτυο της Αλβανίας, καθώς και νέων κλάδων για τον Προαστιακό Θεσσαλονίκης, όπως προς Χαλκιδική. Σύντομη ανάθεση των προκαταρκτικών μελετών για το σιδηροδρομικό άξονα Βόρειας Κρήτης.
• Έγκαιρη ολοκλήρωση (εντός της προγραμματικής περιόδου του ΕΣΠΑ) των έργων εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης στον σιδηροδρομικό ΠΑΘΕ και στον Προαστιακό της Αθήνας (αναβάθμιση / ανισοπεδοποίηση / ηλεκτροκίνηση άξονα Πειραιά-ΣΚΑ, ολοκλήρωση Νέου Επιβατικού Σταθμού Αθηνών, επεκτάσεις ηλεκτροκίνητου Προαστιακού προς Λαύριο, Λουτράκι και Ραφήνα, επαναλειτουργία και ηλεκτροκίνηση της παλιάς γραμμής προς Ελευσίνα. Δημιουργία οργανωμένων χώρων στάθμευσης-μετεπιβίβασης στις γραμμές του Προαστιακού προς Αεροδρόμιο και Χαλκίδα. Τιμολογιακή ένταξη του τμήματος Αθήνα-Χαλκίδα στο αντίστοιχο σύστημα του Προαστιακού / ΟΑΣΑ.
• Προγραμματισμός για μελλοντική επέκταση του Προαστιακού και από Κόρινθο προς Άργος και Ναύπλιο. Άμεση πύκνωση δρομολογίων του Προαστιακού στους κλάδους Πειραιώς-Κιάτου και Αθηνών-Χαλκίδας, καθώς και στα ανταποκρινόμενα με τον Προαστιακό δρομολόγια από Κόρινθο προς Άργος / Ναύπλιο. Προμήθεια ή μίσθωση πρόσθετου τροχαίου υλικού για τον Προαστιακό.

 Δημιουργία πλέγματος προαστιακών σιδηροδρομικών υπηρεσιών γύρω και από άλλα αστικά κέντρα της Περιφέρειας κατά το πετυχημένο πρότυπο της Καλαμάτας. Πρόβλεψη πυκνών σταθμών στο υπόγειο τμήμα της νέας γραμμής προς Πάτρα, ώστε να λειτουργήσει και ως Προαστιακός, και επέκτασή της μέχρι Πύργο και Κυλλήνη. Πρόβλεψη για χρήση της υπό κατασκευή γραμμής του μετρό στη Θεσσαλονίκη και από προαστιακούς συρμούς, που θα διασχίζουν υπόγεια την πόλη. Αξιοποίηση της παλιάς μετρικής γραμμής στην Κορινθία για τοπική συγκοινωνία ως τραμ. Επαναλειτουργία εγκαταλειμμένων τμημάτων, όπως η παλιά γραμμή σε Τέμπη-Πλαταμώνα, ως τουριστικών διαδρομών.

 Δημιουργία υποδομής συνδυασμένων μεταφορών με κορμό το σιδηρόδρομο: πλήρης σιδηροδρομική εξυπηρέτηση σε όλα τα βασικά λιμάνια, ανταποκρίσεις με τοπική συγκοινωνία εκεί όπου οι σταθμοί βρίσκονται έξω από τους οικιστικούς πυρήνες, δυνατότητα φόρτωσης μικρών και μεγάλων οχημάτων σε όλους τους κύριους  σταθμούς, σιδηροδρομικά πορθμεία προς Ιταλία.

  7. Στις υπόλοιπες υπεραστικές μεταφορές, οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουμε:

• Ανασχεδιασμό των λεωφορειακών γραμμών ώστε σταδιακά να επικεντρωθούν στη συμπλήρωση της σιδηροδρομικής εξυπηρέτησης και την κάλυψη της ενδοχώρας. Δημιουργία ευνοϊκού θεσμικού πλαισίου για λειτουργία φορέων μικτής συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης με λεωφορεία και σιδηρόδρομο.

 Εφαρμογή όρων διαφάνειας και δίκαιης τιμολόγησης στις ακτοπλοϊκές θαλάσσιες συγκοινωνίες, με καθιέρωση της αρχής του μεταφορικού ισοδύναμου για τον καθορισμό της τιμής του εισιτηρίου, πυκνότερα δρομολόγια και ενισχυμένη διαφάνεια στις άγονες γραμμές.

 Ανάπτυξη της συγκοινωνίας με υδροπλάνα για την περιφερειακή εξυπηρέτηση του νησιωτικού πλέγματος της χώρας.

 Στοχευμένες δράσεις για την οδική ασφάλεια.

8. Για την προώθηση της Βιώσιμης Κινητικότητας ζητάμε επίσης:

• Αναθεώρηση του ΕΣΠΑ (Ε.Π. Προσπελασιμότητα) για ένταξη πρόσθετων έργων «πράσινων μεταφορών» και «βιώσιμης κινητικότητας» (σιδηροδρομικά, αστικές συγκοινωνίες, ποδηλατόδρομοι κλπ), με αντίστοιχη μείωση των κονδυλίων για οδικά έργα.

 Θεσμικό πλαίσιο για αντικατάσταση των κλασσικών κυκλοφοριακών μελετών των Δήμων με στοχευμένες μελέτες βιώσιμης κινητικότητας.

 Ανάπτυξη δικτύου ποδηλατοδρόμων και πέρα από τις πόλεις. Προτεραιότητα δίνουμε στα ελληνικά τμήματα των δύο διευρωπαϊκών διαδρομών EUROVELO (από Αθήνα μέχρι Ανδαλουσία και από Αθήνα μέχρι Βόρειο Ακρωτήριο).

 Αυστηρή τήρηση των μέτρων προσπελασιμότητας των ΑΜΕΑ στα ΜΜΜ (οχήματα, σταθμοί και στάσεις)

 Περιφρούρηση πεζοδρόμων για ομαλές και ασφαλείς συνθήκες κυκλοφορίας πεζών και ΑΜΕΑ (αστυνόμευση, κατάλληλος φυσικός σχεδιασμός, κατάλληλη προσαρμογή και αυστηροποίηση νομολογίας).

 Σταδιακή αντικατάσταση του στόλου των οχημάτων δημόσιας χρήσης, λεωφορείων και ταξί, με οχήματα νέας τεχνολογίας, φιλικότερης στο περιβάλλον. Εφαρμογή της χρήσης βιοκαυσίμων στα οχήματα των ΜΜΜ.

 Προτεραιότητα στη συντήρηση, αναβάθμιση και ευφυή χρήση της υπάρχουσας μεταφορικής υποδομής απέναντι στην εξαρχής κατασκευή νέων έργων.

 Προώθηση μορφών συλλογικής χρήσης του ΙΧ (car pooling) αλλά και συλλογικής κατοχής του (car sharing), όπως ήδη εφαρμόζονται πιλοτικά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

  9. Επιπλέον προτάσεις για υποστηρικτικές δράσεις αφορούν:

• Δημιουργία νέου ενιαίου πληροφοριακού κέντρου τύπου:  «www.youdrive.gr» (με αξιοποίηση του Διαδικτύου και της Κινητής Τηλεφωνίας) με πληροφορίες για όλα τα μέσα αστικής και υπεραστικής συγκοινωνίας, αρχικά για Αθήνα, Θεσσαλονίκη και τις άλλες μεγάλες πόλεις, στη συνέχεια για όλη την Ελλάδα.

 Εκστρατείες προβολής των ΜΜΜ και των «Πράσινων Μεταφορών». Πλαίσιο δεοντολογίας στη διαφημιστική προβολή αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, ώστε να μην προβάλλονται στερεότυπα που ευνοούν την επιθετική οδήγηση ή την υποτίμηση της μη μηχανοκίνητης μετακίνησης.

 Υιοθέτηση, με ψήφισμα της Βουλής, της Διακήρυξης για τα Δικαιώματα των Πεζών που είχε υιοθετήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1988. Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με τις προβλέψεις της διακήρυξης.

• Δημιουργία πρότυπου πάρκου οικο-κυκλοφοριακής αγωγής, στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης» (Πύργος Βασιλίσσης) ενός με λειτουργία παιδικού τραίνου (έχει ήδη στρωθεί σιδηροδρομική γραμμή 3 χλμ), μικροαυτοκινήτων και ποδηλάτων, σχετικά εκπαιδευτικά προγράμματα για επίσκεψη σχολείων, τοποθέτηση κατάλληλης κατακόρυφης και οριζόντιας σήμανσης κλπ

 Δημιουργία Σιδηροδρομικού Μουσείου (με μεταφορά από την σημερινή του θέση) και Μουσείου Μεταφορών στον χώρο του Πρώην Μηχανοστασίου και Εργοστασίου Πειραιά των Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου (στη Λεύκα) και στον γειτονικό χώρο του πρώην αμαξοστασίου του 5^ου ΚΤΕΛ αντίστοιχα, με συνεργασία των Υπουργείων Υποδομών και  Πολιτισμού, του ΟΣΕ, των ΟΑΣΑ / ΗΛΠΑΠ / ΗΣΑΠ / ΕΘΕΛ και του Δήμου Πειραιά, και συμβουλευτικό ρόλο από το Δίκτυο Ε.Π.Ι.Β.Α.ΤΗ.Σ., τον Σύλλογο Φίλων Σιδηροδρόμου, τον Σύλλογο Έρευνας της Ιστορίας της Συγκοινωνίας («Φίλοι του Λεωφορείου»), το Τμήμα Αστικού Περιβάλλοντος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ και το ελληνικό τμήμα του ΤICCHI (Διεθνής Επιτροπή για την Διάσωση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς). Στα Μουσεία αυτά, εκτός από τα εκθέματα που θα ζωντανεύουν διάφορες εποχές της ιστορίας των ελληνικών σιδηροδρόμων και των άλλων μέσων χερσαίων μαζικών μεταφορών (αστικών και υπεραστικών), θα μπορούν να υπάρχουν πολυδύναμοι χώροι για εκπαιδευτικά προγράμματα και εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης γύρω από την οικολογική και συγκοινωνιακή σημασία των μέσων αυτών.

 Ανάπτυξη σχεδίου υποστήριξης των επαγγελματιών που ενδεχομένως θίγονται από την αλλαγή πολιτικής μεταφορών, με αναπροσανατολισμό σε επαγγέλματα συμβατά με τα προτεινόμενα μέτρα ή και άλλα νέα επαγγέλματα στα πλαίσια μιας πράσινης οικονομίας.

 10. Ολοκλήρωση μιας στροφής στη βιώσιμη κινητικότητα θα είναι, τέλος, η εκπόνηση ενός Εθνικού Σχεδίου Βιώσιμων Μεταφορών με ορίζοντα μέχρι το 2020. Ένα τέτοιο σχέδιο θα πρέπει να περιέχει συγκεκριμένες δεσμεύσεις και ενδιάμεσους στόχους:

• τόσο για ποσοτικούς στόχους όπως μερίδια έργου  ανά μεταφορικό μέσο, μείωση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από μεταφορές, μέγιστος χρόνος διαδρομών μεταξύ των μεγάλων πόλεων, ποσοστά ηλεκτροκίνησης σιδηροδρομικού δικτύου, ποσοστά του ίδιου δικτύου κατάλληλα για ταχύτητες άνω των 120-150 χιλιομέτρων ανά ώρα.
• όσο και για ποιοτικούς στόχους, όπως το ποσοστό πολιτών που θα αισθάνεται ότι οι βασικές μεταφορικές τους ανάγκες καλύπτονται και χωρίς τη χρήση ΙΧ.

                                           

                                                        Αθήνα, 29 Δεκεμβρίου 2009

                                       Η εκτελεστική γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Περισσότερα... »

ΤΕΜΠΗ

 Η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για φόρτωση των βαρέων οχημάτων σε ειδικά βαγόνια τρένου ως λύση για τον πολύμηνο αποκλεισμό των Τεμπών, κερδίζει έδαφος και φαίνεται να εξετάζεται σοβαρά από το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε η Γραμματέας της Περιφέρειας Θεσσαλίας κ. Κ. Γερακούδη στη συνάντησή της με τους εκπροσώπους των Οικολόγων Πράσινων Λάρισας Λευτέρη Σιάκη, Κυριάκο Τσίπη και Κώστα Κούτσικο.

 Ολοκληρωμένη πρόταση για μερική επίλυση του προβλήματος που δημιουργήθηκε με την κατολίσθηση στα Τέμπη με τη χρήση του σιδηροδρόμου είχαμε παρουσιάσει ως Οικολόγοι Πράσινοι σε συνάντηση με τον Υπουργό κ. Ρέππα και τον υφυπουργό κ. Μαγκριώτη. Στη συνάντηση μας είχαμε καταθέσει όλα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι οι λύσεις με βάση το σιδηρόδρομο είναι απόλυτα ρεαλιστικές, άμεσα εφαρμόσιμες και θεμελιωμένες στην ευρωπαϊκή εμπειρία. Να υπογραμμιστεί ότι οι σήραγγες έχουν το κατάλληλο ύψος ώστε να υποδεχτούν την λύση που προτείνεται.

 Η κατολίσθηση στα Τέμπη έχει φέρει την ελληνική πολιτική μεταφορών σε οριακό σημείο, ενώ η κυκλοφορία των βαρέων οχημάτων δημιουργεί πολλά προβλήματα στο στενό και ακατάλληλο επαρχιακό οδικό δίκτυο και στις κατοικημένες περιοχές από όπου διέρχονται τα οχήματα. Είτε θα αφήσουμε το σιδηρόδρομο να δώσει επείγουσες αλλά και μονιμότερες λύσεις (π.χ. συνδυασμένες  μεταφορές), βάζοντας παράλληλα τις βάσεις για ουσιαστική και διαρκή αναβάθμιση του ρόλου του, είτε θα μείνουμε κολλημένοι στο τέλμα των μέχρι τώρα επιλογών.

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε διατεθειμένοι να συνεργαστούμε σε θέματα όπως η προώθηση του σιδηροδρόμου, αρκεί η κυβέρνηση να δείξει ότι έχει την πολιτική βούληση για στοιχειωδώς ορθολογικές  επιλογές.  

 Δείτε σχετικό ΒΙΝΤΕΟ  της πρότασης των Οικολόγων Πράσινων

[ecolarissa.blogspot.com]

 H Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες:

Λευτέρης Σιάκης   6947 072799

Γιάννης Παρασκευόπουλος  6979 952070

Περισσότερα... »

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΥΓΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

Τηλεοπτική εκπομπή Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με την τεχνολόγο τροφίμων κ. Σταυρούλα Χρόνη και τον σύμβουλο βιοκαλλιέργειας κ. Άρη Ηλία

Περισσότερα... »

Καθαρίστριες και Τραπεζίτες: ποιοι είναι πιο πολύτιμοι στην κοινωνία;

Το New Economics Foundation μας προτείνει μια νέα μέθοδο υπολογισμού της πραγματικής αξίας που διάφορα επαγγέλματα έχουν για την κοινωνία.

Η Έκθεση A Bit Rich? Calculating the real value to society of different professions χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη μεθοδολογία αξιολόγησης, την Κοινωνική Απόδοση Επένδυσης (Social Return on Investment) προκειμένου να ποσοτικοποιήσει τις κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις έξι επαγγελμάτων.

Η Έκθεση έξετάζει πώς το κάθε ένα από αυτά δημιουργεί (ή καταστρέφει) αξία για την κοινωνία, συνεκτιμώντας τη συνεισφορά στη δημιουργία θέσεων εργασίας, την προκύπτουσα περιβαλλοντική υποβάθμιση και τη μεταβολή στην ευημερία ιδιωτών και κοινοτήτων στην ευρύτερη κοινωνία.

Από τα συμπεράσματα προκύπτει πως:

• Κορυφαίοι Τραπεζίτες στο City του Λονδίνου καταστρέφουν 7 ευρώ για κάθε ευρώ που δημιουργούν.
• Καθαρίστριες νοσοκομείων δημιουργούν πάνω από 10 ευρώ  για κάθε ευρώ αμοιβής τους.
• Διευθυντές διαφημιστικών εταιριών καταστρέφουν 11 ευρώ για κάθε ευρώ που δημιουργούν.
• Λογιστές καταστρέφουν 47 ευρώ για κάθε ευρώ που δημιουργούν
• Εργαζόμενοι στην ανακύκλωση δημιουργούν 12 ευρώ για κάθε ευρώ αμοιβής τους

Η Έκθεση προσφέρει ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την αντιμετώπιση τέτοιων δομικών ανισοτήτων που χαρακτηρίζουν  την οικονομία μας, όπως:

• Ενσωμάτωση του περιβαλλοντικού και κοινωνικού κόστους ή οφέλους στις τιμές των προϊόντων
• Εξασφάλιση μέγιστης εθνικής διαφοράς αμοιβής
• Επιβολή φόρου στις εμπορικές και χρηματιστηριακές συναλλαγές υψηλού ρίσκου

Περισσότερα στην ανακοίνωση του NEF

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον βιολόγο δρ. Γιάννη Μαχαίρα για την βιοποικιλότητα.
Η άγρια φύση από το όρος Ατλαντα του Μαρόκου, στις ζούγκλες της Ινδίας και τους ελληνικούς βιοτόπους.
Δευτέρα 11 Ιαν. 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 14 Ιαν. 2010 ώρα 17,30
TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος. Συζήτηση με τον κ. Β. Καρύδη, καθηγητή εγκληματολογίας στο Πενεπιστήμιο Πελοποννήσου, με αφορμή θυματολογική έρευνα που πραγμαοποιήθηκε στην Κόρινθο. Απόσπασμα από την τηλεοπτική εκπομπή.

Περισσότερα... »

2010

«Πρωτοβουλία   ΧΙΛΙΑ ΔΕΝΔΡΑ»

Οι οργανώσεις που πήραν  την

«Πρωτοβουλία Χίλια Δένδρα»

καλούν τους πολίτες σε δενδροφύτευση την Κυριακή 10/1/2010 στα καμμένα του Χιλιομοδίου

 Ωρα 10 π.μ. στο Δημαρχειο Χιλιομόδιου συνάντηση για αναχώρηση προς δενδροφύτευση  

• Οικολογικός Σύλλογος Κορινθιακού Κόλπου ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ
• Ηράκλεια Ένωση Αργολίδας Κορινθίας
• Εθελοντές Περιβάλλοντος SOSΤΕ Χιλιομοδίου

 Με την υποστήριξη

• Δασαρχείο Κορίνθου
• Δήμος Τενέας
• Δασικός Συνεταιρισμός Χιλιομοδίου

Περισσότερα... »

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ:

ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ,  Ο ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ

 Η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για φόρτωση των αυτοκινήτων σε ειδικά βαγόνια τρένου ως λύση για τον πολύμηνο αποκλεισμό των Τεμπών, βρέθηκε στο επίκεντρο της σημερινής τους συνάντησης τους με τον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Ρέππα και τον υφυπουργό κ. Μαγκριώτη. Από την εκτελεστική γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων συμμετείχαν οι Μιχάλης Πετράκος και Γιάννης Παρασκευόπουλος, καθώς και ο συγκοινωνιολόγος Νάσος Κόκκινος, πρόεδρος του Δικτύου «Ε.Π.Ι.Β.Α.ΤΗ.Σ. για τη Βιώσιμη Κινητικότητα» και συνεργαζόμενος υποψήφιος με τους Οικολόγους Πράσινους στις τελευταίες εκλογές. Από την πλευρά του υπουργείου, είχε επίσης κληθεί η διοίκηση της ΤΡΕΝΟΣΕ.

 Στη συνάντηση, που είχε ζητηθεί από την πλευρά των Οικολόγων Πράσινων, κατατέθηκαν όλα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι οι προτεινόμενες λύσεις με βάση το σιδηρόδρομο είναι απόλυτα ρεαλιστικές και άμεσα εφαρμόσιμες. Κατατέθηκαν  συγκεκριμένες προτάσεις για το ξεπέρασμα των πιθανότερων δυσκολιών, όπως παρουσιάστηκαν από τους εκπροσώπους της ΤΡΕΝΟΣΕ, καθώς και υλικό από την εμπειρία άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπου τέτοιες λύσεις αποτελούν καθημερινή πρακτική. Προτάθηκε τέλος η επείγουσα εμπλοκή όλων των ενδιαφερόμενων μερών: τοπικών κοινωνιών, περιβαλλοντικών κινήσεων, μεταφορέων και εργαζομένων στις μεταφορές, επιχειρηματικών ενώσεων και αγροτών, σιδηροδρομικών και Μ.Κ.Ο. για τις βιώσιμες μεταφορές και την υποστήριξη του σιδηροδρόμου. Ο υπουργός Υποδομών δήλωσε ότι αντιμετωπίζει με ενδιαφέρον την πρόταση και έδωσε οδηγίες να διερευνηθούν οι δυνατότητες για περιορισμένη εφαρμογή της.

 Στο πλαίσιο της συνάντησης, οι Οικολόγοι Πράσινοι έθεσαν επίσης μια σειρά ζητήματα για τα δημόσια έργα: αποτελεσματική δημόσια επίβλεψη των  «αυτοχρηματοδοτούμενων» έργων, ρυθμίσεις για την ασφάλεια του απειλούμενου πληθυσμού της αρκούδας που αποδεκατίζεται από τροχαία στον κάθετο άξονα της Εγνατίας από Σιάτιστα προς Κρυσταλοπηγή, εγκατάλειψη της εκτροπής του Αχελώου και των νέων αυτοκινητοδρόμων στον Υμηττό με διάθεση των αντίστοιχων κονδυλίων για έργα σιδηροδρόμου και αστικών συγκοινωνιών. Κατατέθηκε, τέλος, αναλυτικό υπόμνημα με την πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για μια Βιώσιμη Πολιτική Μεταφορών.

 «Η πρόταση λύσης με βάση το σιδηρόδρομο είναι τεκμηριωμένη, ρεαλιστική και επείγουσα» δήλωσε ο πρόεδρος του Δικτύου ΕΠΙΒΑΤΗΣ Νάσος Κόκκινος μετά τη συνάντηση. «Το υπουργείο έχει υποχρέωση προς τις χιλιάδες πολίτες που ταλαιπωρούνται καθημερινά, να ξεπεράσει τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και να δώσει επειγόντως τις λύσεις απλής λογικής που θα δίνονταν σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Επιφυλασσόμαστε να δώσουμε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία που τεκμηριώνουν την πρότασή μας, αν μέχρι την άλλη εβδομάδα δεν δούμε να προχωρούν τα πράγματα».

 «Η κατολίσθηση στα Τέμπη έχει φέρει την ελληνική πολιτική μεταφορών σε οριακό σημείο», δήλωσε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος. «Ή θα αφήσουμε το σιδηρόδρομο να δώσει επείγουσες και αποτελεσματικές λύσεις βάζοντας παράλληλα τις βάσεις για ουσιαστική και διαρκή αναβάθμιση του ρόλου του, ή θα μείνουμε κολλημένοι στο τέλμα των μέχρι τώρα επιλογών, σήμερα αφήνοντας επί μήνες την Ελλάδα κομμένη στα δύο με τεράστιο οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος, αύριο κρατώντας τους πολίτες ομήρους στα διόδια των ιδιωτικών αυτοκινητοδρόμων. Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε διατεθειμένοι να συνεργαστούμε σε θέματα όπως η προώθηση του σιδηροδρόμου, αρκεί η κυβέρνηση να δείξει ότι έχει την πολιτική βούληση για στοιχειωδώς ορθολογικές  επιλογές». 

 «Αυτό που συνέβη στα Τέμπη, οφείλει να μας προβληματίσει και συνολικότερα, για την πολιτική στα δημόσια έργα και τις υποδομές», τόνισε ο Μιχάλης Πετράκος. «Χρειάζονται αποτελεσματικά μέτρα προστασίας εκεί όπου νέοι άξονες περνούν από  ευαίσθητες περιοχές όπως ο βιότοπος της αρκούδας, μάλιστα μέχρι να ληφθούν αυτά τα μέτρα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο της μείωσης του ορίου ταχύτητας στα τμήματα της Εγνατίας οδού που περνάνε μέσα από το βιότοπο της καφέ αρκούδας. Τέλος, οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε ότι εκτροπές ποταμών και νέοι αυτοκινητόδρομοι στην Αττική δε συμβιβάζονται με τις εξαγγελίες για «πράσινη ανάπτυξη». 

                                           Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

  Για περισσότερες πληροφορίες:

Γιάννης Παρασκευόπουλος  6979 952070

Μιχάλης Πετράκος  9642 984455

Περισσότερα... »

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Βρυξέλλες: European Parliament, Rue Wiertz, ASP 08H247, B-1047 Brussels, Belgium Tel: 0032 228 45402

Στρασβούργο: Bât. Louise Weiss, T05059, 1, av. du Pr. Schuman, CS 91024, F-67070 Strasbourg, Tel: 0033 388 175402

Αθήνα: Μητροπόλεως 1 (πλ. Συντάγματος), 10557 Αθήνα / Τηλ.: 210.3709705 / Fax: 210.3709707

Θεσσαλονίκη: Πλάτωνος 1 (& Εγνατίας), 54631 Θεσσαλονίκη / Τηλ.: 2310.269780 και 2310.266705

www.oikologoiprasinoi.eu, e-mail: michail.tremopoulos@europarl.eur      

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ!

ΟΝΟΜΑΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΩΠΟ

 ΔΙΝΟΥΝ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Ονόματα 17 εταιριών, καθώς και 11 δημόσιων προσώπων με ευθύνες για σοβαρά προβλήματα νομιμότητας στις αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων στην ευρύτερη περιοχή του Ασωπού, έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος. Τα ονόματα περιέχονται σε Έκθεση Ελέγχου του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης[1] και είχαν εξαιρεθεί από τη δημοσιοποίηση της έκθεσης, το Μάρτιο του 2008.

Οι 17 εταιρείες από την περιοχή του Ασωπού που, σύμφωνα την έκθεση, βρέθηκαν με προβλήματα νομιμότητας στις άδειες που τους είχαν χορηγηθεί, είναι οι ακόλουθες:  

• ALUMINCO Α.Ε.,
• EUROPA PROFIL ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ Α.Ε.,
• ΕΛΒΑΛ, Α.Ε.,
• ΜΑΪΛΛΗΣ ΑΕΒΕ,
• ICR ΙΩΆΝΝΟΥ,
• BERLING ΑΒΕΕ,
• VIOMETALE,
• PROFILCO Α.Ε.,
• ΓΑΛΒΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΒΕΕ
• ΠΡΟΤΑΛ ΑΒΕΕ,
• ΜΑΣΤΕΡΣΩΛ ΧΟΥΣΤΟΥΛΑΚΗΣ ΕΠΕ,
• ΑΡΣΕΝΙΔΗΣ ΑΕΒΕ,
• ΕΤΕΜ ΑΕ,
• ΒΑΦΙΚΗ Α.Ε.,
• ΕΠΑΛΜΕ Α.Ε.,
• SIRCA HELLAS ΑΒΕΕ &
• ΣΤΕΡΓΙΟΥ Π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ.

 Τα 11 δημόσια πρόσωπα για τα οποία η έκθεση ζητά διερεύνηση ευθυνών, είναι:

• Ο (πρώην) Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος κ. Αθανάσιος Σκορδάς.
• Ο πρώην περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος κ. Κωνστ. Έξαρχος.
• Ο πρώην Γεν. Γραμματέας της Νομαρχίας Βοιωτίας κ. Στ. Καστρινάκης.
• Ο Νομάρχης Βοιωτίας κ. Κλ. Περγαντάς.
• Ο πρώην Νομάρχης Βοιωτίας κ. Ν. Στάμος.
• Η αντινομάρχης Βοιωτίας κ. Αριάδνη Αγάτσα.
• Η Βοηθός Νομάρχης Βοιωτίας κ. Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη.
• Ο Βοηθός Νομάρχης Βοιωτίας κ. Δήμος Παπαναγιώτου.
• Ο πρώην Βοηθός Νομάρχης Βοιωτίας κ. Μ. Λύγγος.
• Ο Προϊστάμενος Γεν. Διεύθυνσης Περιβάλλοντος του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ. Ι. Βουρνάς
• Ο πρώην Γεν. Διευθυντής του Υπουργείου Ανάπτυξης κ. Γ. Τσούκας.

 Ολόκληρη η Έκθεση Ελέγχου του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης έχει αναρτηθεί στο [www.oikologoiprasinoi.eu]

 Στο Συμβούλιο της Επικρατείας εκκρεμεί προσφυγή του Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού (ΙΤΑΠ) και της οργάνωσης «Πολίτες για τη Αειφορία» για ακύρωση της άρνησης της Νομαρχίας Βοιωτίας να ανακαλέσει τις παράνομες άδειες των εταιρειών EΠAΛME, E.A.B., MAΪΛΛHΣ, EUROPA PROFIL AΛOYMINIO και ALUMINCO. Η τελική απόφαση του ΣτΕ αναμένεται τον επόμενο μήνα.  

  «Τα στοιχεία της Έκθεσης Ελέγχου αναδεικνύουν την εγκληματική διαπλοκή μεγάλης έκτασης ανάμεσα στις βιομηχανίες, τις υπηρεσίες της Περιφέρειας και την αυτοδιοίκηση της περιοχής», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Επιβεβαιώνουν, επίσης, την υποψία ότι η παρέμβαση της προηγούμενης κυβέρνησης στο Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος το 2005 εξυπηρετούσε συμφέροντα συγκάλυψης του συγκεκριμένου περιβαλλοντικού εγκλήματος. Είναι πλέον ώρα να σταματήσει άμεσα η ρύπανση, να αποδοθούν ποινικές και διοικητικές ευθύνες και να επιβαρυνθούν οι ρυπαίνοντες το κόστος της αποκατάστασης και των αποζημιώσεων. Η κυβέρνηση οφείλει να ανακοινώσει τι συνέχεια έχει δοθεί στις σοβαρότατες διαπιστώσεις και τις προτάσεις της Έκθεσης».

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι απαιτούμε ένα μοντέλο Διοίκησης ικανό να προστατέψει τα πολύτιμα κοινά μας αγαθά, το νερό, τα εδάφη και τα οικοσυστήματα. Ένα τρόπο διοίκησης που θα διασφαλίζει την προστασία της  ανθρώπινης υγείας, και ένα βιώσιμο μέλλον για τα παιδιά μας, βάζοντας φρένο στην ανεξέλεγκτη και παράνομη λειτουργία όλων των εταιρειών που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να ρυπαίνουν[2]. Οι ίδιες οι εταιρείες πρέπει να αντιληφθούν ότι είναι και δικό τους συμφέρον να συμμορφωθούν με την περιβαλλοντική νομοθεσία και να υιοθετήσουν καθαρές παραγωγικές διαδικασίες μειώνοντας τα απόβλητα τους» δήλωσε η Μαρία Βιτωράκη, συντονίστρια της ομάδας Περιβάλλοντος των Οικολόγων Πράσινων.

 Για περισσότερες πληροφορίες: Μιχάλης Τρεμόπουλος 6982 689868           Μαρία Βιτωράκη           6977 523766

 [1] Οι ένοχοι και οι ρυπαίνοντες δεν είναι πλέον αγνώστου ταυτότητας. Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, έχει ταυτοποιηθεί σημαντικός αριθμός εταιρειών που προκάλεσαν τη ρύπανση! Ηθικοί αυτουργοί είναι οι κρατικές αδειοδοτούσες και ελεγκτικές αρχές και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι. Φυσικοί αυτουργοί είναι οι βιομηχανίες.

 [2] Το «έγκλημα του Ασωπού» έχει τις ρίζες του στον τρόπο λειτουργίας της βιομηχανίας στην περιοχή των Οινοφύτων. Η κατ’ επίφαση βιομηχανική ζώνη των Οινοφύτων λειτουργεί με διατάξεις της χούντας, ενώ συγκεκριμένες εταιρείες ρυπαίνουν ακόμα και σήμερα με βαρέα μέταλλα και άλλους τοξικούς ρύπους. Μέχρι σήμερα, όλοι ξέραμε τους πιθανούς ενόχους αλλά χωρίς ονοματεπώνυμα.

Το κουβάρι της ρύπανσης ξεκινά από το καθεστώς των αδειοδοτήσεων. Σύμφωνα με την έκθεση του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, οι εταιρείες που ελέγχθηκαν έχουν άδειες λειτουργίας που εκδόθηκαν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η περιβαλλοντική νομοθεσία. Συγκεκριμένα δεν τηρούνται οι διατάξεις της ΚΥΑ 13588 σχετικά με τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων, της ΚΥΑ 26 857 για την προστασία των υπόγειων νερών και της ΚΥΑ 4859 για τον έλεγχο της απόρριψης επικίνδυνων υγρών αποβλήτων σε επιφανειακά νερά.

Περισσότερα... »

 

Οικοπελοπόννησος.

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον κ. Π. Αλαβέρα για την καύση απορριμμάτων, την δεματοποίηση, το σχεδιαζόμενο εργοστάσιο καύσης στα Αθίκια, το εργοστα΄σιο καύσης της Βιέννης.

Περισσότερα... »

 

Ανοικτή επιστολή του Βασίλη Κελλάρη, πρόεδρου του ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ

4 Ιαν. 10

προς τους πολίτες της Κορινθίας

Μετά τα γεγονότα για την χωματερή των Αθικίων, εγώ ο Βασίλης Κελλάρης, ως πρόεδρος του ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ μιας οργάνωσης που παλεύει 20 χρόνια για το περιβάλλον στην Κορινθία, θέλω να απευθυνθώ στους πολίτες όλων των δήμων της Κορινθίας. Θέλω να σας μιλήσω αγαπητοί συμπολίτες για το έγκλημα που συντελείται αυτή την στιγμή δίπλα στα σπίτια σας, στις καλλιέργειές σας, στις περιουσίες σας. Όλες οι χωματερές, ακόμη και όσες έχουν κλείσει και δεν δέχονται πια σκουπίδια, βράζουν καθημερινά, καίγονται, βγάζουν ουσίες που δηλητηριάζουν την αναπνοή των παιδιών μας, τα φαγητά που τρώμε, το νερό που πίνουμε. τα χώματα που καλλιεργούμε. Ευθύνονται για πολλές από τις αρρώστιες μας, ακόμη και αν αυτό δεν ομολογείται. Θέλω να σας ενημερώσω πως οι χωματερές αυτές έπρεπε σύμφωνα με τον νόμο, να έχουν κλείσει και να έχουν αποκατασταθεί εδώ και 1 χρόνο. Υπεύθυνες για το ότι συνεχίζουν ακόμη να λειτουργούν είναι οι δημοτικές αρχές. Ενώ οφείλουν να γνωρίζουν την επικινδυνότητά τους, ενώ οφείλουν να γνωρίζουν ότι πρέπει να τις κλείσουν και να τις αποκαταστήσουν, παρά ταύτα οι δημοτικές αρχές αδιαφορούν, εις βάρος της δημόσιας υγείας, εις βάρος της ευλογημένης κορινθιακής μας γης.

Εμείς ως ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ κρούομε τον κώδωνα του κινδύνου και είμαστε διατεθειμένοι να υποστηρίξουμε κάθε αγώνα για υγιές και ασφαλές περιβάλλον. Αλλά δεν αρκούμε μόνο εμείς. Όλοι οι πολίτες πρέπει να ξεσηκωθούμε για να υπερασπίσουμε την υγεία μας, τα χώματά μας, την πατρίδα μας. Να τι μπορούμε να κάνουμε:

• Να πιέσουμε τις δημοτικές αρχές να κλείσουν αμέσως όσες λειτουργούν, να αποκαταστήσουν και να απορρυπάνουν όλες τις χωματερές. Θυμίζουμε πως ακόμη και στις παλιές χωματερές τα σκουπίδια συνεχίζουν να βράζουν κάτω από τα χώμα.

• Να απευθυνθούμε στον Συνήγορο του Πολίτη, στους Επιθεωρητές του Υπουργείου Περιβάλλοντος και να καταγγείλουμε το γεγονός. Οι υπηρεσίες αυτές, όπως διαπιστώσαμε στην περίπτωση των Αθικίων, είναι πρόθυμες να πάρουν τα αναγκαία μέτρα.

• Να προσφύγουμε στην δικαιοσύνη για να πετύχουμε το κλείσιμο των χωματερών με δικαστική απόφαση, όπως έπραξαν με επιτυχία προ διετίας οι συμπολίτες μας από την Μπαθαρίστρα Κορίνθου αλλά και αλλού στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση ο ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ θα συμπαρασταθεί στους πολίτες με κάθε τρόπο. Ας σώσουμε την Κορινθία μας, ας προστατέψουμε την υγεία των παιδιών μας.

 Ανοικτή επιστολή του Βασίλη Κελλάρη, πρόεδρου του ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ

4 Ιαν. 10

προς τους δημάρχους της Κορινθίας

• δήμαρχο Κορινθίων κ. Πνευματικό,

• δήμαρχο Λουτρακίου Περαχώρας κ. Γκιώνη,

• δήμαρχο Σαρωνικού κ. Τόγια,

• δήμαρχο Τενέας κ. Χασικίδη,

• δήμαρχο Νεμέας κ. Καλαντζή,

• δήμαρχο Ασσου – Λεχαίου κ. Καμπούρη,

• δήμαρχο Αγ. Θεοδώρων κ. Σοφία,

• δήμαρχο Σολυγείας κ. Τουσουλη,

• δήμαρχο Βόχας κ. Λιούντρη,

• δήμαρχο Βέλου κ. Λαμπρόπουλο,

• δήμαρχο Σικυωνίων κ. Τσουλούφα,

• δήμαρχο Ξυλοκάστρου κ. Κλαδούχο,

• δήμαρχο Φενεού κ, Σταματόπουλο,

• δήμαρχο Στυμφαλίας κ. Λέγγα.

 κ. Δήμαρχοι.

Ο ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ είναι μια περιβαλλοντική οργάνωση που δρα 20 χρόνια, πέρα από κόμματα, πέρα από ιδεολογίες, με μοναδικό γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτή την κρίσιμη στιγμή ο ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ απευθύνεται σε εσάς που έχετε στους δήμους σας χωματερές, ενεργές η μη. Απευθυνόμαστε σε εσάς κ. Δήμαρχοι γιατί εσείς έχετε την υποχρέωση να κλείσετε και να αποκαταστήσετε τις χωματερές. Έχετε ευθύνη για την υγεία των παιδιών μας, για την κορινθιακή μας γη.

Οι χωματερές μας δηλητηριάζουν καθημερινά. Δηλητηριάζουν την γη στην οποία βλάστησε ο αρχαίος μας πολιτισμός. Σας υπενθυμίζουμε πως υπάρχουν διοικητικές, αστικές και ποινικές ευθύνες επειδή δεν έχουν κλείσει και δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί οι χωματερές. Πράξτε το αμέσως. Αν το κάνετε θα έχετε προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στον τόπο. Αν όχι, θα είστε καταδικασμένοι στην συνείδηση των πολιτών και τα ονόματά σας θα γραφτούν με μαύρα γράμματα στην ιστορία της Κορινθίας μας.

Βασίλης Κελλάρης πρόεδρος ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ

Περισσότερα... »

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με την τεχνολόγο τροφίμων κ. Σταυρούλα Χρόνη και τον γεωπόνο – σύμβουλο βιοκαλλιέργειας κ. Αρη Ηλία  την σχέση της υγείας με την διατροφή και το περιβάλλον.

Τηλεοπτική εκπομπή  Οικοπελοπόννησος. Δευτέρα 4 Ιαν. 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 7 Ιαν. ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Ο Ρυπαίνων πληρώνει

 Του Γιώργου Κουτίνα (*)

 Μόλις πρόσφατα, με το Προεδρικό Διάταγμα 190 της 29/09/2009, τέθηκε επίσημα πλέον σε ισχύ και στη χώρα μας η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/35/ΕΚ για την Περιβαλλοντική Ευθύνη, εφαρμοστέα σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Απρίλιο του 2007.

Πολλοί πιστεύουν πως το όλο θέμα θα αντιμετωπισθεί με σχετική αδιαφορία και σύντομα θα περάσει στα “αζήτητα.”. Ωστόσο, είναι βέβαιο πως τουλάχιστον σε μια πρώτη φάση θα συζητηθεί και θα προβληματίσει. Γιατί, οι καιροί αλλάζουν …

Σύμφωνα με τη νέα αυτή νομοθετική ρύθμιση, οποιασδήποτε εμπορική ή βιομηχανική επιχείρηση θεωρείται πως έχει «αντικειμενική» ευθύνη (strict liability) έναντι του περιβάλλοντος,. Ειδικότερα, κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα συνδέεται με την υποχρέωση όχι μόνο της αποζημίωσης όταν βλάπτει αλλά και της ανάληψης των δαπανών αποκατάστασής του περιβάλλοντος στην πρότερη κατάσταση. Δηλαδή, ενώ μέχρι πρότινος ίσχυε η γενική Αρχή «αυτός που αποδεικνύεται πως ζημιώνει πρέπει να αποζημιώνει», τώρα νέο Αξίωμα είναι «Ο ΡΥΠΑΙΝΩΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ». Δηλαδή, «υποχρεούται να αναλαμβάνει ο ίδιος και την αποκατάσταση των ζημιών που προκαλεί». Και όταν λέμε ζημιές στο περιβάλλον, με το πνεύμα της νέας Ευρωπαϊκής Οδηγίας που εξαιρεί μόνο τυχόν ζημιές στην ατμόσφαιρα, νοούνται οι όποιες ζημιές στα υπέργεια και υπόγεια ύδατα, στο έδαφος καθώς επίσης και στην άγρια χλωρίδα και πανίδα (βιοποικιλότητα – biodiversity) της περιοχής όπου εμφανίζεται κάποιο ζημιογόνο συμβάν άμεσα ή έμμεσα αποδιδόμενο στη λειτουργία της επιχείρησης!

Οι σύγχρονες εξελίξεις

Ίσως τα παραπάνω θεωρούνται από κάποιους υπερβολικά ή σκοπιμότητες προκειμένου να αρθούν πιέσεις των απανταχού οικολογικών οργανώσεων. Η πραγματική αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Η ευρύτερη κοινωνία αρχίζει να συνειδητοποιεί το πρόβλημα που η αλόγιστη οικονομική ανάπτυξη δημιουργεί με τη σταδιακή υποβάθμιση του ευρύτερου φυσικού περιβάλλοντος. Για να προλάβει μη αναστρέψιμες ζημιογόνες καταστάσεις επιβάλλει κάποιους όλο και πιο αυστηρούς κανόνες ώστε να περιορίσει την αυθαιρεσία και να τιμωρεί τους ρυπαίνοντες.

Η ευαισθητοποίηση στο θέμα της περιβαλλοντικής ευθύνης και η θέσπιση κανόνων επιχειρηματικής δράσης συμβατών με το περιβάλλον, ξεκίνησε πριν αρκετά χρόνια. Υπάρχουν ήδη πολλοί Νόμοι και Κανονισμοί που βρίσκονται σε ισχύ. Η τελευταία Ευρωπαϊκή Οδηγία δεν προέκυψε τυχαία. Αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση ενός έντονα εξελισσόμενου θεσμικού πλαισίου γύρο από το Περιβάλλον, το οποίο μοιραία γίνεται όλο και πιο αυστηρό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στα πλαίσια δημιουργίας και εμπέδωσης των αρχών για προστασία του περιβάλλοντος, με την τελευταία Οδηγία, επεκτείνει, πρακτικά, την περιβαλλοντική ευθύνη σε κάθε επιχείρηση που, ανεξαρτήτως του βαθμού επικινδυνότητάς της, ενέχει τον κίνδυνο να βλάψει όχι μόνο τον άνθρωπο και τα περιουσιακά του στοιχεία αλλά και το φυσικό περιβάλλον. Η νέα διάσταση που δίνεται στο θέμα της Περιβαλλοντικής Ευθύνης, όπως επισημάνθηκε και παραπάνω, είναι η «αντικειμενοποίησή» της. Δηλαδή, ο κάθε φερόμενος ως υπαίτιος για πρόκληση περιβαλλοντικής ζημιάς θα θεωρείται «a priori» υπεύθυνος και θα φέρει ο ίδιος το βάρος απόδειξης της μη υπαιτιότητας του προκειμένου να αποφύγει τις όποιες συνέπειες.

Η φιλοσοφία του νέου θεσμικού πλαισίου, δεν είναι ούτε η «σύσταση» για πρόληψη ούτε η «ενθάρρυνση» για λήψη μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος. Είναι η προειδοποίηση για «αυστηρή τιμωρία», η οποία μεταφράζεται σε εκ του νόμου υποχρέωση για δαπάνες και χρηματικές αποζημιώσεις.

Ασφάλιση Περιβαλλοντικής Ευθύνης

Τα καταγεγραμμένα ως μεγάλα βιομηχανικά ατυχήματα του παρελθόντος, δεν είχαν μόνο ως συνέπεια ζημιογόνες επιπτώσεις στον ίδιο τον άνθρωπο (θάνατοι, σωματικές βλάβες, ανικανότητα από μολύνσεις), σε περιουσίες Τρίτων και στο ευρύτερο φυσικό περιβάλλον. Ανέδειξαν με ιδιαίτερα πειστικό τρόπο τις βαριές οικονομικές συνέπειες που μπορεί να έχουν οι υπαίτιοι όταν βρεθούν υποχρεωμένοι να αποζημιώσουν με τεράστια ποσά, που ενίοτε ξεπερνούν τις δυνατότητές τους. Συνειδητοποιώντας τη συγκεκριμένη ανάγκη, όλες οι μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις των οικονομικά αναπτυγμένων κρατών, υιοθέτησαν και εφαρμόζουν εδώ και χρόνια ολοκληρωμένα ασφαλιστικά προγράμματα που καλύπτουν σε επαρκή βαθμό και την «περιβαλλοντική» τους ευθύνη. Μέσω της ασφάλισης, διασφαλίζουν την οικονομική βιωσιμότητα τους αλλά ταυτόχρονα, προβάλλουν θετικά και την κοινωνική τους ευαισθησία δημιουργώντας έμμεσα οικονομικά οφέλη.

Στο πλαίσιο των σύγχρονων εξελίξεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό το βάρος των κοινωνικών και πολιτικών πιέσεων γύρω από τα θέματα περιβάλλοντος, αναλογιζόμενη το οικονομικό κόστος των όποιων θεσμικών μέτρων, με την τελευταία Οδηγία εισήγαγε την ιδέα της πρόβλεψης για χρηματοοικονομική επάρκεια προκειμένου κάποια επιχειρηματική δραστηριότητα να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του περιβαλλοντικού κινδύνου. Θεώρησε πως η όποια δια νόμου αντικειμενική ευθύνη ανάληψης οικονομικών υποχρεώσεων δεν έχει πρακτικό νόημα αν δεν συνοδεύεται με εγγυημένη χρηματοοικονομική επάρκεια του υπαιτίου κάποιας πιθανής ζημιάς. Είναι προφανές πως, σύμφωνα και με τη διεθνή πρακτική, ουσιαστική χρηματοοικονομική επάρκεια μπορεί να εξασφαλισθεί μόνο με την Ασφάλιση. Δηλαδή, με την «εγγύηση» κάποιας αξιόπιστης Ασφαλιστικής Εταιρείας για τη χρηματοδότηση της αποζημίωσης όχι μόνο κάποιων Τρίτων αλλά και της δαπάνης για αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς. Ο λόγος για τη συγκεκριμένη μεθόδευση είναι το γεγονός πως ο εκάστοτε υπαίτιος Φορέας είτε δεν θα μπορεί από μόνος του να χρηματοδοτήσει πλήρως τις αναγκαίες δαπάνες ή θα εμπλέκεται σε περιπέτειες με σοβαρό κίνδυνο την επιχειρηματική του επιβίωση και με επακόλουθο διάφορες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.

Βέβαια, αξίζει να επισημανθεί πως απώτερος και πλέον ουσιαστικός λόγος για τη θέσπιση της “υποχρεωτικής” ασφαλιστικής κάλυψης της Περιβαλλοντικής Ευθύνης, δεν είναι απλά και μόνο η αποφυγή της οικονομικής επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού, για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος. Η ουσία του όλου θέματος συνίσταται στο γεγονός πως με την υποχρεωτική ασφάλιση, στο βαθμό που αυτή μπορεί να καταστεί εφικτή και με λογικό κόστος, έμμεσα, θα δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την προστασία του περιβάλλοντος που είναι και το μεγάλο ζητούμενο. Προς τη κατεύθυνση αυτή, είναι ευνόητο πως οι Ασφαλιστικές Εταιρείες οι οποίες θα καλύπτουν την περιβαλλοντική ευθύνη της ασφαλισμένης επιχείρησης, είναι αυτές που θα καλύπτουν τις οικονομικές συνέπειες από ενδεχόμενη ρύπανση / μόλυνση του περιβάλλοντος. Σε μια τέτοια προοπτική, είναι ευνόητο πως αυτός που θα καλείται να πληρώνει, έχει κάθε λόγο

- να ελέγχει τα μέτρα ασφαλείας της όποιας παραγωγικής διαδικασίας ,

- να μεριμνά για τη καταγραφή μετρήσεων βασικών περιβαλλοντικών παραμέτρων ,

- να επιβάλει κατάλληλα μέτρα πρόληψης ζημιών ή

- να χρηματοδοτεί μέτρα περιορισμού του κινδύνου,

προκειμένου να αποφύγει κάποιες εκ των υστέρων μεγαλύτερες δαπάνες που εξ αντικειμένου συνδέονται με πολύπλοκες νομικές και τεχνικές διαδικασίες

- για την απόδοση των ευθυνών μεταξύ των φερόμενων ως υπαιτίων,

- για τον προσδιορισμό/εκτίμηση της εκάστοτε ζημιάς

- για τη αποζημίωση τυχόν θυμάτων ή υλικών ζημιών σε περιουσίες Τρίτων και τέλος

- για την αποκατάστασή της σε αποδεκτό βαθμό των τυχόν περιβαλλοντικών ζημιών.

Επομένως, είναι προφανές πως ο βασικός στόχος των σύγχρονων τάσεων στα θέματα περιβάλλοντος, δεν είναι απαραίτητα «το τιμωρείν» ούτε «το αποζημιώνειν» ή «το θεραπεύειν», αλλά, έναντι καταβολής ενός σχετικά χαμηλού ποσού (ασφάλιστρα) «το προλαμβάνειν» προκειμένου να αποφευχθούν υπέρογκες οικονομικές συνέπειες.

Πολύ σωστά, έπειτα από πολλές διεπιστημονικές και διακρατικές ζυμώσεις, η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/35/ΕΚ θέτει τις βάσεις για την προσέγγιση της Περιβαλλοντικής Ευθύνης με απώτερο σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος. Φαίνεται επίσης πολύ σωστή η βούληση για εμπλοκή του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης ως αξιόπιστου αρωγού στην οικονομική αντιμετώπιση του αντίστοιχου «κόστους» της Περιβαλλοντικής Ευθύνης. Φτάνει βέβαια να υπάρξει θετική ανταπόκριση από την ασφαλιστική αγορά, η οποία μολονότι διαβλέπει επιχειρηματική ύλη προς εκμετάλλευση, φαίνεται διστακτική να αναλάβει με προθυμία σχετικές πρωτοβουλίες Γιατί, η σωστή ασφαλιστική κάλυψη της περιβαλλοντικής ευθύνης προϋποθέτει όχι μόνο κεφαλαιακή επάρκεια αλλά εξειδικευμένη τεχνογνωσία και κατάλληλη υποδομή για αποτελεσματική διαχείριση των περιβαλλοντικών ζημιογόνων καταστάσεων.

Το νέο θεσμικό πλαίσιο, επιβάλλει νέα δεδομένα που απαιτούν κάποια περίοδο ωρίμανσης, προκείμενου να εκτιμηθεί ασφαλέστερα ο ασφαλιστέος περιβαλλοντικός κίνδυνος, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για αποζημίωση ή αποκατάσταση επιπτώσεων στη «βιοποικιλότητα» μιας περιοχής. Είναι προφανές πως η όλη διαδικασία απαιτεί διεπιστημονική συνδρομή, ώστε να προκύψει κάποια «κρίσιμη» μάζα πρακτικής εμπειρίας που να επιτρέπει την αποτίμηση του περιβαλλοντικού κινδύνου και την ασφαλισιμότητά του. Με βάση ένα τέτοιο προβληματισμό, η ασφαλιστική κάλυψη της περιβαλλοντικής ευθύνης κατά τρόπο αντικειμενικό και ενιαία εφικτό για όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φαίνεται πως απαιτεί κάποιο χρόνο ωρίμανσης.

Βέβαια, στις προηγμένες χώρες του πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ασφάλιση Περιβαλλοντικής Ευθύνης, σε γενικές γραμμές, εφαρμόζεται ήδη εδώ και αρκετά χρόνια. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Οδηγία χωρίς να επιβάλλει την υποχρεωτική ασφάλιση, προβλέπει αντικειμενική διευθέτηση του θέματος το 2010, με βάση την εμπειρία που θα συσσωρευτεί στα 6 χρόνια από την εφαρμογή της συγκεκριμένης Οδηγίας (σε ισχύ από 30.04.2004). Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως χώρες μέλη της ΕΕ μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα (συγκεκριμένα, Βουλγαρία, Τσεχία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία και Ισπανία),

έχουν εκφράσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την βούλησή τους να επιβάλλουν ως υποχρεωτική την Ασφάλιση της Περιβαλλοντικής Ευθύνης .

Που βρίσκεται η Χώρα μας;

Όλες οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες και οι σχετικοί Κανονισμοί που αφορούν το περιβάλλον, έχουν ήδη ενσωματωθεί στο εθνικό μας Δίκαιο. Ωστόσο, το μεγάλο ζητούμενο παραμένει πάντα το ίδιο. Δεν αρκεί η βούληση της Πολιτείας να επιβάλει τα όποια νομοθετήματα και να αστυνομεύσει την εφαρμογή τους αλλά απαιτείται συνειδητή υιοθέτησή τους από τις Επιχειρήσεις και το ίδιο το κοινωνικό σύνολο.

Μπορεί η νομοθεσία να υπάρχει και να εκσυγχρονίζεται. Μπορεί να υπάρχουν ήδη ορισμένες πρωτοπόρες υγιώς σκεπτόμενες επιχειρήσεις που να έχουν υιοθετήσει κάποια κατάλληλα πρότυπα περιβαλλοντικής διαχείρισης ή Συστήματα Ποιότητας κατά ISO. Όμως, η πλειοψηφία των επιχειρήσεων, με τη «συνδρομή» της ολιγωρίας των ελεγκτικών μηχανισμών της Πολιτείας, μάλλον φαίνεται να αδρανεί. Αποτέλεσμα να υπάρχει ακόμη σοβαρό «έλλειμμα» στην εφαρμογή ουσιαστικής περιβαλλοντικής πολιτικής στη χώρα μας.

Είναι απόλυτα σαφές, και η διεθνής πρακτική το επιβεβαιώνει, πως η Ασφάλιση Γενικής Αστικής Ευθύνης για την κάθε επιχείρηση και η Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης για τον κάθε Φορέα Παροχής Υπηρεσιών, αποτελούν σύγχρονα αντικειμενικά κριτήρια «ανταγωνιστικότητας» και «υγιούς οικονομικής ανάπτυξης» στο ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα. Ωστόσο, αν κρίνουμε το βαθμό διάδοσης της Ασφάλισης Γενικής Αστικής Ευθύνης στη χώρα μας, η κατάσταση είναι μάλλον απογοητευτική σε σύγκριση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Επιπλέον, αν τώρα πρέπει να μιλάμε και για μια πιο προχωρημένη Ασφάλιση όπως είναι αυτή της Περιβαλλοντικής Ευθύνης, θα πρέπει παραμένοντας ρεαλιστές να προβληματιστούμε ανάλογα.

Βέβαια, το όλο θέμα παρά τις κάποιες αρνητικές διαστάσεις έχει και κάποια θετικά σημεία. Από την μία πλευρά απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια για εξοικείωση με τα ισχύοντα standards και από την άλλη όμως κερδίζουμε από την εμπειρία των άλλων. Στα πλαίσια της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς και του διεθνοποιημένου ασφαλιστικού μηχανισμού, οι όποιες εξειδικευμένες ασφαλίσεις όπως αυτή της περιβαλλοντικής ευθύνης, μπορούν κάλλιστα να εισαχθούν στο εγχώριο σύστημα, χωρίς αναγκαστικά κάποια περίοδο προσαρμογής. Οι λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής και να επιδιώξουμε την σωστή εφαρμογή τους.

Περισσότερα... »

Καλή χρονιά μας ευχήθηκε ο Γιάννης Γαβαλάς του Δικτύου Caretakers της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίεας από την
Ηρακλειά Κυκλάδων

Η φωτογραφία του τραβήχτηκε την στιγμή της έκλειψης της σελήνης.

Περισσότερα... »

 Καθώς η συζήτηση για τον προϋπολογισμό ολοκληρώνεται, γίνεται φανερό ότι οι προεκλογικές υποσχέσεις της Κυβέρνησης για πράσινη ανάπτυξη παρέμειναν λόγια. Τρεις σχεδόν μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, τα επιτεύγματα της κυβέρνησης παραμένουν σε συμβολικό και επικοινωνιακό επίπεδο.

 Η προστασία του περιβάλλοντος λαμβάνει το 2010 την ίδια πάνω κάτω χρηματοδότηση με το 2009. Καμία αλλαγή προτεραιοτήτων δεν υπάρχει από την εποχή της προηγούμενης κυβέρνησης. Οι δαπάνες του υπουργείου Περιβάλλοντος μειώνονται επιπλέον 5% κάτω από τα ήδη χαμηλότατα επίπεδα της εποχής του κ Σουφλιά , οι επενδύσεις αυξάνονται κατά 9% και ως σύνολο παραμένουν ασήμαντο ποσοστό των δημόσιων δαπανών δείχνοντας το πραγματικό μέγεθος της σημασίας που δίνει η νέα κυβέρνηση στην περιβαλλοντική προστασία. Από πού θα προκύψει η διαφημισμένη ενίσχυση των επιθεωρητών περιβάλλοντος, πού είναι τα κονδύλια για να αποκτήσουν επιτέλους μόνιμο προσωπικό οι φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών;

• Κανένα μέτρο για πράσινη στροφή στην οικονομία δεν περιλαμβάνεται ούτε στο σκέλος των εσόδων ούτε των δαπανών. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο ο πρωθυπουργός πρότεινε στην σύνοδο των Βρυξελλών την εισαγωγή φόρου άνθρακα, αλλά προφανώς δεν έχει την τόλμη να τον εφαρμόσει στη χώρα μας. Αντίθετα η Ιρλανδία με μεγαλύτερα ελλείμματα φέτος εισάγει έναν ουδέτερο φόρο άνθρακα με παράλληλη χρηματοδότηση της μόνωσης των παλιών κτιρίων (για την οποία στην Ελλάδα ακόμα αναζητείται χρηματοδότηση). Έτσι για μια ακόμα χρονιά θα σπαταλούμε ενέργεια στηριζόμενοι στο πετρέλαιο και το Λιγνίτη σε στα κτίρια, την ηλεκτροπαραγωγή και τις μεταφορές.

 Είναι προφανές ότι ο προϋπολογισμός του 2010 είναι ακόμη ένας προϋπολογισμός διαχείρισης του υπάρχοντος οικονομικού προτύπου, χωρίς ούτε καν επίφαση πράσινης οικονομίας. Τα «φιλολαϊκά» μέτρα που ενσωματώνει, εξυπηρετούν κυρίως επικοινωνιακούς και όχι αναδιανεμητικούς σκοπούς. Στην πραγματικότητα, ο προϋπολογισμός αυτός υπόσχεται λίγα και δρομολογεί ακόμα λιγότερα. Δε γυρίζει σελίδα ούτε σε επίπεδο δημοσιονομικής εξυγίανσης, ούτε σε επίπεδο κοινωνικού κράτους, ούτε δυστυχώς σε επίπεδο περιβαλλοντικής πολιτικής.

 Οι προσδοκίες των πολιτών για πραγματικά κοινωνικό κράτος, για πιο δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, για μετάβαση σε ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, δε βρίσκουν δυστυχώς δικαίωση στον προϋπολογισμό του 2010.  Ο τόπος όμως δεν αντέχει τη συνέχιση ενός αποτυχημένου οικονομικού μοντέλου που καταστρέφει τον πλανήτη και οδηγεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας στην περιθωριοποίηση και τη φτώχεια. Η πράσινη στροφή στην οικονομία είναι αναγκαία ΤΩΡΑ και δυστυχώς η κυβέρνηση αυτή δεν μέχρι τώρα δε φαίνεται να είναι ούτε ικανή αλλά ούτε και διατεθειμένη να την πραγματοποιήσει.

 

Η Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Επικοινωνία: Δ. Φουτάκης, 6977301900

                      Ν. Χρυσόγελος, 6936672882

                      Γ.Παρασκευόπουλος, 6979952070

Περισσότερα... »

Με την ευκαιρία των Χριστουγέννων και αντί ευχών παραθέτω δύο μηνύματα,  πρώτα του προισταμένου 2^ου Γρ. Π. Ε. Κορινθίας και παρακάτω της Α’ ΕΛΜΕ Κορινθίας.

Το ερώτημα είναι: Ποιον από τους δύο αυτούς τύπους εκπαιδευτικών θα θέλαμε για τα παιδιά μας;;;

Μήνυμα του Προϊσταμένου 2^ου Γρ. Π. Ε. Κορινθίας για τον εορτασμό της Εθνικής   Επετείου της 28^ης Οκτωβρίου 1940…..

ΘΕΜΑ 2^ο : «Περί Θρησκευτικής Αγωγής»

             Α)Σας παραθέτουμε απόσπασμα εγκυκλίου σημειώματος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Διονυσίου και παρακαλούμε στο μέτρο του δυνατού να συνεργασθείτε με τους ιερείς των ενοριών σας για  τη δημιουργία κατηχητικών σχολείων στην περιοχή σας.

«…Ή βαθύτατη κρίσις της εποχής, ή άλλοίωσις των ορθοδόξων κριτηρίων, ή κρίσις των αξιών ως καί των θεσμών, ή έξαρσις των παραθρησκευτικών και άποκρυφιστικών διδασκαλιών, ή άλλοίωσις του πληθυσμού με τήν εισροή εις τήν χώραν μας αλλόπιστων, ό ηθικός ξεπεσμός, ή προβολή προτύπων αμφιβόλου ποιότητος μέσω των Μ.Μ.Ε. ως και άλλα τινά επιβάλλουσιν, έπαγρύπνησιν και άνάληψιν δραστηριοτήτων ύφ’ ημών των ποιμένων   διά τον εύαίσθητον χώρον της νεότητος…».

και το μήνυμα της  Α’ ΕΛΜΕ

«ξένος ήμην και συνηγάγετέ με»… 

Με αφορμή εγκύκλιο Προϊσταμένου Πρ/θμιας Εκπ/σης περί θρησκευτικής αγωγής και το πλήθος των συζητήσεων και αντιδράσεων που προκάλεσε, διευκρινίζουμε πως οι εκπαιδευτικοί  αγωνίζονται καθημερινά  στα σχολεία για την εξάλειψη διακρίσεων των παιδιών λόγω φύλου, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, καταγωγής, πεποιθήσεων και νομικής κατάστασης, όπως προβλέπει και η διεθνής σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού.

Ενόψει μάλιστα των Χριστουγέννων, μαζί με τις ευχές μας για αγάπη χαρά και ειρήνη, παραθέτουμε τα λόγια του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας και Τιράνων Αναστασίου:

 «Η θέση της Εκκλησίας, ως συνόλου και κάθε χριστιανού προσωπικά, είναι ο σεβασμός παντός ανθρωπίνου προσώπου, ανεξαρτήτως καταγωγής η γλώσσας, ιδιαιτέρως όταν βρίσκεται σε δοκιμασία και ανάγκη. Η φράση του Χριστού «ξένος ήμην και συνηγάγετέ με» (Ματθ. 25:35), με την οποία ο ίδιος ο Κύριος ταυτίζεται με τον ξένο, καθορίζει το εκκλησιαστικό μας χρέος. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν αναμφισβήτητα οι μετανάστες και η Εκκλησία αυτό το πνεύμα καλλιεργεί και ενισχύει, στηλιτεύοντας τον ρατσισμό και συμβάλλοντας στην ομαλή ένταξή τους στην τοπική κοινωνία.»

Περισσότερα... »

Γιατί ως σήμερα θα έπρεπε να έχουν συνταχθεί τα σχέδια διαχείρισης νερού για όλες τις υδρολογικές λεκάνες της χώρας σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία 2000/60. Η καθυστέρησή μας από εδώ και πέρα θα επιφέρει πρόστιμα από την ΕΕ, όπως αυτά που τρέχουν από την περσινή 22^η Δεκεμβρίου 2008, οπότε θα έπρεπε να έχουν αποκατασταθεί όλες οι χωματερές…

Για τα νερά πάντως, όχι μόνο δεν έχουν συνταχθεί τέτοια σχέδια, αλλά δεν έχουν καν λειτουργήσει τα προβλεπόμενα όργανα, όπως Περιφερειακή διεύθυνση Υδάτων, Περιφερειακό συμβούλιο Υδάτων κλπ. Στην Κορινθία αντιθέτως οι καλοί μας τοπικοί άρχοντες σχεδιάζουν φράγμα στον Ασωπό, υποσχόμενοι σε όλους νερό. Κούνια που τους κούναγε. Ας διαβάσουμε τις δηλώσεις της Μπιρμπίλη στη βουλή, με αφορμή επερώτηση σχετική με την εκτροπή του Αχελώου. Θα πρότεινα όπου βλέπετε εκτροπή να διαβάζετε φράγμα Ασωπού και όπου βλέπετε Θεσσαλία να διαβάζετε Βόχα.

 Ευ. Σπινθάκης

Ομιλία Μπιρμπίλη στην Βουλή:

«Το ερώτημα που όλες αυτές τις ημέρες τίθεται είναι «εκτροπή ή μη εκτροπή;». Το ερώτημα αυτό είναι δημαγωγικό και παραπλανητικό. Το ερώτημα για τη Θεσσαλία είναι «νερό ή όχι νερό;». Και σε αυτό το ερώτημα εμείς απαντάμε θετικά: Νερό. Εσείς δημαγωγείτε», είπε χαρακτηριστικά η υπουργός Περιβάλλοντος και πρόσθεσε με νόημα:

«Η δικαστική εμπλοκή δημιουργείται γιατί δεν έγιναν τα διαχειριστικά σχέδια, όπως όφειλε να κάνει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Η σημερινή κατάσταση στον κάμπο οφείλεται σε αυτήν ακριβώς την αδράνεια. Αν είχαν γίνει τα διαχειριστικά σχέδια, όπως όφειλαν, δεν θα συζητούσαμε σήμερα αυτό το θέμα και αυτό σημαίνει ότι έχετε πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στους αγρότες. Σας θυμίζω ότι για την ολοκλήρωση του έργου εκκρεμεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Δεν είμαστε διατεθειμένοι, συνεχίζοντας την πολιτική στρουθοκαμήλου της προηγούμενης κυβέρνησης, να καταδικάσουμε τη Θεσσαλία με μία πολιτική αδράνειας και αδιαφορίας. Όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός προεκλογικά, δεν θα επιτρέψουμε να γίνει ο θεσσαλικός κάμπος Σαχάρα», υπογράμμισε η κ. Μπιρμπίλη.

Στην ομιλία της στη Βουλή η υπουργός Περιβάλλοντος επεσήμανε ότι η κυβέρνηση προωθεί «ολοκληρωμένη προσέγγιση με μελέτες και μέτρα βασισμένα στην Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους υδάτινους πόρους της Θεσσαλίας. Είναι γεγονός ότι με τη μέχρι τώρα προσέγγιση, έμφαση δόθηκε στη μελέτη της εκτροπής, χωρίς προηγουμένως ή έστω παράλληλα να έχουν διερευνηθεί τα ζητήματα που αφορούν στην επακριβή εκτίμηση της ζήτησης, στην κατάλληλη διαχείρισή της και τις δυνατότητες αξιοποίησης όλων των υδατικών αποθεμάτων της περιφέρειας.

Ο ισχυρισμός ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ανοίγει από μόνο του το δρόμο για ακύρωση του έργου, είναι αβάσιμος, δεδομένων των παραπάνω αδυναμιών που σας ανέφερα, της αδράνειας που υπήρχε, ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας, όπου και η ευρωπαϊκή νομοθεσία έγινε νόμος του ελληνικού κράτους, αλλά και της δικαστικής εμπλοκής.

Αντίθετα, το υπουργείο αναγνωρίζοντας τη σημασία που έχει για τους κατοίκους της Θεσσαλίας η ικανοποίηση των υδατικών τους αναγκών, με τη δράση του θα συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις στην άρση αυτού του αδιεξόδου. Με την εκπόνηση των σχεδίων διαχείρισης, την έναρξη των οποίων ήδη επεξεργαζόμαστε, θα επιτευχθεί αναγκαία ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία θα επιτρέψει την υλοποίηση όλων των μέτρων και έργων που θα οδηγήσουν στη σύννομη, συναινετική και περιβαλλοντικά αποδεκτή οριστική λύση του χρόνιου αυτού προβλήματος στο ταχύτερο δυνατό χρονικό διάστημα.

Στόχος μας είναι αποκλειστικά και μόνο η ικανοποίηση των υδατικών αναγκών της Θεσσαλίας. Με την άμεση εκπόνηση σχεδίων διαχείρισης που επεξεργαζόμαστε με ταχύτατους ρυθμούς, θα επιτευχθεί η αναγκαία ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία θα επιτρέψει την υλοποίηση όλων των αποτελεσματικών μέτρων και έργων. Γιατί μόνο έτσι είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στο μεγάλο αυτό πρόβλημα», σημείωσε η υπουργός Περιβάλλοντος.

Περισσότερα... »

• Γιατί άραγε δεν καίμε όλα τα σκουπίδια, για να παράγουμε και ενέργεια, αλλά ταλαιπωρούμαστε με κάδους και ΧΥΤΑ;
• Ποια συμφέροντα προωθούν την καύση στην Ελλάδα;
• Είναι άραγε η καύση απορριμμάτων η  ”πράσινη ανάπτυξη” που ευαγγελίζεται το ΠΑΣΟΚ;
• Τι λέει για την καύση η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τ. Μπιρμπίλη;
• Πόσες θέσεις εργασίας δημιουργεί η καύση και πόσες η ανακύκλωση;
• Γιατί συμπίπτουν άραγε οι δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. στην Κορινθία με τον πρώην περιφερειάρχη, διορισμένο από την Ν.Δ.;
• Είναι αλήθεια πως στην Βιέννη το εργοστάσιο καύσης είναι στο κέντρο της πόλης και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα;

Αυτά και άλλα πολλά συζητάμε με τον κ. Π. Αλαβέρα, σύμβουλο διαχείρισης απορριμμάτων στην τηλεοπτική εκπομπή “Οικοπελοπόννησος”

TOP CHANNEL Δευτέρα 21 Δεκ. ώρα 23,00 και Πέμπτη 24 Δεκ. ώρα 17,30

Πόσο θα κοστίσει στους δημότες η καύση;

Περισσότερα... »

Ενώ είναι πλήρως κατανοητή η κινητοποίηση για την άρνηση καταβολής διοδίων που εξαπλώνεται στην χώρα, πιστεύω πως είναι λάθος να προωθούνται πρακτικές που απλώς διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών στις αιτίες των προβλημάτων.

Η γενικευμένη άρνηση καταβολής των διοδίων απλώς θα έχει τις εξής συνέπειες:

·        Θα αυξήσει την κίνηση σε ένα πολύ επικίνδυνο δρόμο Κόρινθος-Πάτρα και άρα τον κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων.

·        Θα αυξήσει την κατανάλωση των υγρών καυσίμων και άρα των αερίων που προκαλούν την κλιματική αλλαγή.

 Αν λοιπόν στόχος μας είναι η προστασία της φύσης και η αποτροπή της κλιματικής αλλαγής μέσω της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τότε ό,τι αυξάνει την κατανάλωση πετρελαίου όπως η αυτοκίνηση, οξύνει το πρόβλημα. Δεν μπορώ να δω το καλό θα προκύψει για τον πλανήτη αλλά και την καθημερινότητά από την (αναγκαστική ενδεχομένως) αύξηση της αυτοκίνησης που οδηγούν αιτήματα όπως “όχι διόδια”. Κίνημα εγώ εννοώ την συμμαχία ανθρώπων πάνω στην βελτίωση της καθημερινότητας. Δεν αρκεί η σύμπτωση ανθρώπων που θα διεκδικούν “άρνηση αποδοχής παρανόμων και αδικών μεθόδων είσπραξης χρημάτων”. Νομίζω πως πρέπει ως κοινωνία να πάμε πλέον ένα βήμα παρακάτω. Να θίξουμε δηλαδή το ζήτημα της ποιότητας στην μετακίνηση, δηλ. “ασφάλεια, άνεση, μη ρύπανση”. Αγώνας για τρένα λοιπόν, για τοπικό τραμ Κορινθίας, για ποδήλατα για ασφαλή κίνηση πεζών.

Η στόχευση πρέπει να είναι η ενίσχυση του σιδηρόδρομου. Σήμερα, με τις υψηλές τιμές των καυσίμων (και τη συμβολή τους στον πληθωρισμό), με τα ακριβά διόδια, τα τροχαία, τη ρύπανση και την κλιματική αλλαγή, η απλή λογική επιβάλλει επειγόντως στροφή στο σιδηρόδρομο. Παρά αυτή την αναγκαιότητα όμως, από τις προγραμματισμένες επενδύσεις, διασώζονται μόνο όσες αφορούν τον άξονα Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για το τμήμα που δεν ενοχλεί τους ανταγωνιστές του σιδηροδρόμου (αφού εκεί η πίτα είναι υπεραρκετή για όλους) και που προσφέρεται για μελλοντική ιδιωτικοποίηση.
       Το υπόλοιπο δίκτυο προς Τρίπολη και Καλαμάτα, οδηγείται στην απαξίωση και το σταδιακό κλείσιμο, με ματαίωση επενδύσεων, περικοπές δρομολογίων, ακινητοποίηση συρμών από ελλείψεις βασικών εξαρτημάτων και σοβαρά κενά σε προσωπικό «πρώτης γραμμής», όπου κανονικές προσλήψεις έχουν να γίνουν από το 1984.

Η λύση λοιπόν δεν μπορεί να είναι η αυτοκίνηση, ούτε μέτρα που την ενισχύουν, αλλά ο σιδηρόδρομος. Ας διεκδικήσουμε επενδύσεις και έργα σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου.

Ευ.  Σπινθάκης

Περισσότερα... »

OIKOΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ για την περιβαλλοντική πιστοποίηση. Τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον φυσικό περιβαλλοντολόγο Msc κ. Λάμπρο Μπούκλη για το πώς μπορεί να πιστοποιηθεί περιβαλλοντικά μια επιχείρηση ή ένας δήμος

Περισσότερα... »

Η περιοχή των Γερανείων Ορέων αποτελεί ζώνη που έχει χαρακτηριστεί ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ) του Δικτύου NATURA 2000 με κωδικό GR 2530005 «Γεράνεια Όρη συνολικής έκτασης 6.989 εκταρίων.

Ως προς το φυσικό περιβάλλον των Γερανείων Ορέων, απαντούν καλά διατηρημένα φυσικά οικοσυστήματα, με κύριους αντιπροσώπους στα δασικά οικοσυστήματα. Ως προς τη βιοποικιλότητα περιλαμβάνει 945 είδη (taxa) εκ των οποίων ποσοστό 8,8% αποτελούν ελληνικά ενδημικά είδη. Είναι μοναδικός βιότοπος κινδυνευόντων τοπικών ενδημικών ειδών. 

Ως προς την αναψυχή, τα Γεράνεια Όρη έχουν αξία για αναρρίχηση, πεζοπορία και ορεινή ποδηλασία, αναψυχή και απόλαυση θέας από τις κορυφές του, που καλύπτουν όλη την περιοχή Αττική, Μέγαρα, Σαρωνικό και Κορινθιακό Κόλπο.

Οι δασωμένες εκτάσεις γειτνιάζουν με τη Δυτική Αττική, περιοχή ιδιαίτερα βεβαρημένη από την βιομηχανική δραστηριότητα, ενώ τα Γεράνεια όρη αναπτύσσονται στα διοικητικά όρια των Δήμων Λουτρακίου – Περαχώρας και Αγίων Θεοδώρων στην Κορινθία, καθώς και Βιλλίων και Μεγάρων στην Αττική.

Η ποιότητα και η σπουδαιότητα των Γερανείων αναφέρεται στην εγγύτητα των Γερανείων στο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Ελλάδας, την Αθήνα.

Με βάση τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επικαιροποίηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (Παράρτημα 7 Άρθρου 21) αναφέρεται ότι για την προστασία και ανάδειξη του Φυσικού Περιβάλλοντος για τις ενότητες ορεινών όγκων του χερσαίου τμήματος της Αττικής: Ορεινοί όγκοι Δυτικής Αττικής (Γεράνεια, Πατέρας, Πάστρα, Κιθαιρώνας):  

• Καθορίζονται σαν περιοχές αναψυχής, πεζοπορίας και θέας και αναδεικνύεται ο χαρακτήρας τους ως ιστορικών περασμάτων, με την διαμόρφωση αξόνων πεζοπορίας που ακολουθούν αρχαίους δρόμους και μονοπάτια.
• Αναδεικνύονται σαν κυρίαρχοι πόλοι οι αρχαιολογικοί χώροι των Αιγοσθένων και Ελευθερών και οι ευαίσθητες περιοχές και τα τοπία Ψάθας- Βαθυχορίων και Γερανείων.

Η ανάδειξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η σύνδεση των προστατευόμενων περιοχών με ήπιες δραστηριότητες όπως ο οικοτουρισμός, η αναψυχή η περιβαλλοντική εκπαίδευση και άλλες αποτελεί μέσο για την εξέλιξη της περιοχής των Γερανείων.

Το θεσμικό πλαίσιο (Ν. 1650/86), ορίζει ότι προκειμένου να υπάρξει προστασία και διαχείριση μίας περιοχής, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εκπόνηση της Ε.Π.Μ. η οποία αποτελεί το πρώτο βήμα των παρακάτω ενεργειών:

• Καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης στο φυσικό και στο ευρύτερο περιβάλλον της περιοχής μελέτης
• Αξιολόγηση της υφιστάμενης κατάστασης
• Διατύπωση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προτάσεων για την αντιμετώπιση προβλημάτων – ζητημάτων της περιοχής μελέτης, και τέλος,
• Θεσμοθέτηση των ζωνών προστασίας- ειδικής διαχείρισης.

Η αναγκαιότητα εκπόνησης της ανωτέρω μελέτης επιβάλλεται από τους παρακάτω ειδικότερους λόγους:

• Η υλοποίηση του σχεδιασμού για την προστασία διαχείριση και ανάπτυξη της περιοχής.
• Η εκπόνηση αυτή την περίοδο του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου για το Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας 
• Η προστασία του περιβάλλοντος σε σχέση με την γειτνίαση με την επιβαρυμένη από ρύπους Αττική καθώς και των ειδών χλωρίδας και πανίδας της περιοχής. 

Τα Γεράνεια αποτελούν μία ενιαία γεωγραφική ενότητα την ευθύνη ανάπτυξης της οποίας μοιράζονται τέσσερις φορείς της Αυτοδιοίκησης.  

Σύμφωνα με το άρθρο 73 του ΔκΚΚ οι δημοτικές αρχές διευθύνουν και ρυθμίζουν όλες τις τοπικές υποθέσεις, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, με στόχο την προστασία, την ανάπτυξη και τη συνεχή βελτίωση των συμφερόντων και της ποιότητας ζωής της τοπικής κοινωνίας.

Οι αρμοδιότητες των Δήμων και Κοινοτήτων αφορούν πέραν των άλλων τον τομέα ανάπτυξης, στον οποίο περιλαμβάνεται η προστασία, η αξιοποίηση και η εκμετάλλευση των τοπικών φυσικών πόρων και περιοχών, των ιαματικών πηγών και των ήπιων ή ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, καθώς και η κατασκευή, συντήρηση και διαχείριση των σχετικών έργων και εγκαταστάσεων, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, καθώς και ο τομέας περιβάλλοντος στον οποίο περιλαμβάνεται η εκπόνηση τοπικών προγραμμάτων για την προστασία και αναβάθμιση του φυσικού, αρχιτεκτονικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, στο πλαίσιο των εθνικών και ευρωπαϊκών πολιτικών.

Προτεραιότητα για το Δήμο Λουτρακίου – Περαχώρας, στο πλαίσιο της αναπτυξιακής διαδικασίας για τα Γεράνεια όρη αποτελεί η πρωτοβουλία που περιλαμβάνει:

1. Συνεργασία με τους όμορους ΟΤΑ για την αξιοποίηση του τοπικού πόρου, με βάση τις αρχές της επιστήμης
2. Ενημέρωση – συνεργασία με τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Αθήνας για τα θέματα που αφορούν στον ορεινό όγκο των Γερανείων Ορέων
3. Από κοινού οργάνωση με τους γείτονες φορείς, εκπόνησης της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης, με βάση τα οριζόμενα στο θεσμικό πλαίσιο.   
4. Διεκδίκηση οικονομικών πόρων από τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την ανάδειξη των Γερανείων Ορέων και τη σύνδεσή τους με την οικονομία της περιοχής Λουτρακίου – Περαχώρας, καθώς και της ευρύτερης περιοχής.

 Χριστίνα Καλαθά δασολόγος

 

 

Περισσότερα... »

Oi Oικολόγοι Πράσινοι Κορινθίας για το κυνήγι. Ο Γιάννης Μαχαίρας μιλά για τις θέσεις των Οικολόγων Πράσινων για το κυνήγι με αφορμή την σχετική απαγόρευση που εξέδωσε το Συμβούλιο Επικρατείας.

Περισσότερα... »

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

 Αγαπητοί συνάδελφοι,

Η δραστηριότητα της Λέσχης Ανάγνωσης συνεχίζεται και φέτος. Για αρχή σκεφτόμαστε να ασχοληθούμε με τις σχολικές γιορτές. Στόχος είναι μια εκδήλωση-συζήτηση με καλεσμένη την καθηγήτρια Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κα Χριστίνα Κουλούρη.

Η κα Κουλούρη μας πρότεινε κάποια άρθρα της που θα αποτελέσουν ένα πρώτο υλικό για συζήτηση. Τα άρθρα αυτά έχουν αναρτηθεί στο ιστολόγιό μας με την ετικέτα «Συνεργασίες». Σας προτείνουμε να τα διαβάσετε και να συμμετάσχετε στην πρώτη μας για φέτος συνάντηση η οποία θα πραγματοποιηθεί την

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου στο Πειραματικό Γυμνάσιο Κορίνθου, στις 6.00 μμ.

Ελάτε στη συνάντηση αυτή για να προετοιμάσουμε μαζί τα ερωτήματα και τους άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθεί η συζήτηση, για να καταθέσετε την εμπειρία σας από τις σχολικές γιορτές και τις απόψεις σας για το πώς οι επέτειοι θα αποκτήσουν ουσιαστικότερο περιεχόμενο, θα κινήσουν το ενδιαφέρον των μαθητών και θα προκαλέσουν τη συμμετοχή τους.

Σας προτείνουμε  να ανακοινώσετε τα σχετικά με την συνάντηση και την εκδήλωση και στους μαθητές ώστε να συμμετέχουν και αυτοί. Η ηλεκτρονική διεύθυνση του ιστολογίου είναι

http://lesxianagnosiskor.blogspot.com

Αφήστε τα σχόλιά σας και ψηφίστε στη νέα ψηφοφορία μας.

 Στόχος της Λέσχης Ανάγνωσης Εκπαιδευτικών παραμένει ο προβληματισμός και η ανταλλαγή απόψεων για ζητήματα του σχολείου μεταξύ εκπαιδευτικών αλλά και μεταξύ εκπαιδευτικών-μαθητών-γονέων.

Η συμμετοχή σας δίνει αξία στις συναντήσεις μας. Σας καλούμε να στηρίξετε και φέτος τη Λέσχη Ανάγνωσης Εκπαιδευτικών, μοναδική Λέσχη Ανάγνωσης στην Κορινθία αλλά και να ασχοληθείτε ενεργότερα με οργανωτικά θέματα των συναντήσεων, να συμβάλετε στην επιλογή των βιβλίων και των θεμάτων συζήτησης.

Πιο απλά, ζητούνται συνεργάτες…εκπαιδευτικοί αλλά και μαθητές.

Περισσότερα... »

Ο σύλλογός ΠΕΖΗ έχει στείλει στη νέα κυβέρνηση υπόμνημα σχετικά με τα προβλήματα των πεζών. Στο υπόμνημα αναλύονται οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πεζών και η διαρκής βία που υφίστανται στις καθημερινές μετακινήσεις τους. Η αιτία θα πρέπει να αναζητηθεί στο σύστημα μεταφορών που βασίζεται στα ΙΧ αυτοκίνητα και τις μοτοσικλέτες (αντί για τις δημόσιες συγκοινωνίες και τους ήπιους τρόπους μετακίνησης) και στη σχετική παραπληροφόρηση που εκπορεύεται από τις αρχές, που προσπαθούν να επιβάλλουν και να παρουσιάσουν αυτό τον τρόπο ως αναγκαστικό και αναπόφευκτο.
Σαν πρώτα μέτρα για να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των πεζών ζητάμε:
1. πραγματοποίηση εντατικών ενημερωτικών εκστρατειών (ανάλογων με αυτές πού έχουν γίνει για τη χρήση της ζώνης ασφαλείας και του κράνους) με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, αλλά και των μαθητών, και (κυρίως) των οδηγών για τα δικαιώματα των πεζών. 
2. να προστατεύουν οι αστυνομικές αρχές τους πολίτες επεμβαίνοντας απέναντι στην επιθετικότητα των οδηγών και την παραβίαση των δικαιωμάτων των πεζών, και να μην τους εμπαίζουν παραπέμποντάς τους στην τροχαία ή την άμεση δράση. 
3. να τιμωρούνται αυστηρά οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών κατά τη χρήση των υπηρεσιακών οχημάτων και η μετατροπή των πεζοδρομίων μπροστά και γύρω από αστυνομικά τμήματα σε χώρους στάθμευσης. 
4. κατάρτιση και (κυρίως) να επιβολή της εφαρμογής σωστών προδιαγραφών πεζοδρομίων και χώρων πεζών σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα, για κάθε κατασκευή, βελτίωση και επιδιόρθωση πεζοδρομίου, δρόμου και άλλου χώρου πεζών.
5. τροποποίηση της νομοθεσίας, ώστε να καταστεί φιλικότερη για τους πεζούς και συμβατότερη με τις αρχές της βιώσιμης κινητικότητας, σύμφωνα με επισυναπτόμενη “πρόταση για τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας”

ΠΕΖΗ – Πρωτοβουλία Πολιτών για τα Δικαιώματα των Πεζών

http://www.pezh.gr         Τ.Θ. 3188 Αθήνα 10210       E-mail: pezh@pezh.gr

ήνα 27-10-2009

ΠΡΟΣ:

1.     Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

2.     Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

3.     Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

4.     Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

5.     Γραφείο Πρωθυπουργού

  Με χαρά είδαμε ότι στις πρόσφατες στις προγραμματικές δηλώσεις των Υπουργών Προστασίας του Πολίτη και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στη Βουλή, έγιναν για πρώτη φορά διαπιστώσεις και προτάσεις αντιμετώπισης του προβλήματος των πεζών στη χώρα.

Παρακάτω επισημαίνουμε τις διαστάσεις του προβλήματος και σας προτρέπουμε να εργαστείται αποφασιστικά και αποτελεσματικά για το θέμα αυτό.

1. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Τα προβλήματα των πεζών ξεκινούν από την κατανομή του χώρου στην πόλη. Αν και οι περισσότερες ελληνικές πόλεις, όπως και η Αθήνα, είναι (ευτυχώς, ακόμα) συμπαγείς πόλεις σχετικά με τον πληθυσμό τους, με μικρές αποστάσεις που μπορούν να καλυφθούν συχνά με βάδισμα (ή ποδηλασία για κάπως μεγαλύτερες), η προτεραιότητα δίνεται στην κίνηση των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών και όχι στην κίνηση και παραμονή των ανθρώπων.

Τα πεζοδρόμια σε ελάχιστες περιπτώσεις έχουν επαρκές πλάτος, ενώ και η σχετική νομοθεσία είναι ανεπαρκής. Σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα (π.χ. συστάσεις ΟΟΣΑ) το ελεύθερο πλάτος διέλευσης θα πρέπει να είναι σε μη εμπορικούς δρόμου 1,80-2,00 μέτρα και σε εμπορικούς δρόμους ή σε σημεία συγκέντρωσης κοινού (π.χ. στάσεις λεωφορείων) πάνω από 3-3,50 μέτρα. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία θα πρέπει τα πεζοδρόμια, για λόγους κίνησης ατόμων με αναπηρίες, να έχουν ελεύθερο πλάτος διέλευσης 1,50 μέτρο που αντιστοιχεί σε πλάτος πεζοδρομίου πάνω από 2,00 μέτρα. Όμως και αυτό το πλάτος που προβλέπει η ανεπαρκής νομοθεσία σε ελάχιστα σημεία της πόλης τηρείται. Πολυάριθμες είναι οι αυθαιρεσίες που σημειώνονται σʼ αυτά τα στενά πεζοδρόμια: κάδοι σκουπιδιών, περίπτερα, στύλοι κλπ τοποθετούνται ανεξέλεγκτα πάνω σε πεζοδρόμια και σημεία διαβάσεων (οι οποίες περιορίζονται ακόμα περισσότερο από τα κάγκελα που έχουν τοποθετηθεί). Τις περισσότερες φορές οι είσοδοι των γκαράζ γίνονται κακότεχνα και καταστρέφουν την προσβασιμότητα του πεζοδρομίου. Η νομοθεσία δεν τηρείται ούτε και κατά την περίοδο κατασκευής έργων, οπότε θα έπρεπε να κατασκευάζεται πρόσθετο πεζοδρόμιο για να μπορούν να κινούνται οι πεζοί με ασφάλεια. Όλα αυτά τα παρουσιάζει ως ένα βαθμό και το πόρισμα  του Συνήγορου του Πολίτη.

Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη στάθμευση αυτοκινήτων και μηχανών (ακόμα και η κίνησή τους – ιδιαίτερα των μοτοσικλετών, που χρησιμοποιούν τις ράμπες των αναπήρων, αυτών δηλ. που εκδιώκουν, για να ανέβουν στο πεζοδρόμιο) σε αυτούς τους ελάχιστους χώρους που έχουν απομείνει για την κίνηση των πεζών. Με το πρόσχημα μάλιστα της “ανεπάρκειας των χώρων στάθμευσης” (που υπονοεί μια πολιτική αντίθετη με αυτή που ρητορικά διακηρύσσει τον περιορισμό της χρήσης ΙΧ) πολλοί ελεύθεροι χώροι υποβαθμίζονται ή καταστρέφονται για να μετατραπούν σε χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων. Έτσι αποτελούν πόλο έλξης και νέων μετακινήσεων με ΙΧ. Την ίδια επίδραση στην κίνηση της πόλης έχουν οι ελεύθεροι χώροι που χτίζονται και καταστρέφονται για να εμπορευματοποιηθούν και υποβαθμίζουν ακόμα περισσότερο την ποιότητα ζωής των πεζών και δημιουργούν νέες ανάγκες για φυγή από την πόλη και μετακινήσεις με ΙΧ (αφού προτεραιότητα δίνεται στην κατασκευή δρόμων σε σχέση με σιδηροδρόμους). Ούτε και αρχαιολογικοί χώροι δεν ξεφεύγουν από τη πλημμυρίδα αυτοκινήτων και μοτοσικλετών (π.χ. χώρος μπροστά στην Ακρόπολη και το λόφο του Φιλοπάππου).

Οι λιγοστοί πεζόδρομοι, μόνο κατʼ όνομα είναι πεζόδρομοι. Αν θέλαμε να κυριολεκτήσουμε θα έπρεπε να τους ονομάσουμε “γκαραζόδρομους” ή “μοτοσικλετόδρομους” Μάστιγα έχει καταστεί και η ανεξέλεγκτη επέκταση των τραπεζοκαθισμάτων καφενείων, ζαχαροπλαστείων και άλλων κέντρων που δεν αφήνουν επαρκή χώρο για την κίνηση των πεζών (πόσο μάλλον για την απόλαυση ελεύθερου χώρου). Οι ίδιες αυθαιρεσίες σημειώνονται και στις πλατείες της πόλης. Η πλατεία Κολωνακίου έχει ήδη “οικοδομηθεί” από τα παραπήγματα των καφενείων. Αυτή τη στιγμή “οικοδομείται” σταδιακά και η οδός Κοραή. Σε πολλά σημεία (π.χ. οδός Ηρακλειδών, πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας στην Πλάκα κλπ) τα πεζοδρόμια είναι τελείως κατειλημμένα από τραπεζοκαθίσματα.

Έτσι το βάδισμα στην πόλη, αντί να αποτελεί μια ευχάριστη και υγιεινή δραστηριότητα, έχει γίνει μια δύσκολη υπόθεση. Σε ορισμένες περιοχές ή περιπτώσεις (π.χ. όταν βρέχει) η κίνηση των πεζών γίνεται τελείως αδύνατη ή εξαιρετικά επικίνδυνη (βλ. λ.χ. τα “πεζοδρόμια” της οδού Πειραιώς, που υποτίθεται ότι αναβαθμίστηκε πολιτιστικά). Αυτό ισχύει δυστυχώς κατʼ εξοχήν για τις πιο ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού: υπερήλικες, μικρά παιδιά, άτομα με αναπηρίες, γονείς με καροτσάκια κλπ. Αυτά τα “εμποδιζόμενα άτομα”, που υπολογίζονται από το ΥΠΕΧΩΔΕ στο 50% περίπου του πληθυσμού, έχουν κυριολεκτικά εκδιωχθεί με βίαιο τρόπο από τους δρόμους και έχουν χάσει πλέον την αυτονομία κίνησής τους. Γιατί όταν ένα αυτοκίνητο ή μία μοτοσικλέτα πετάει τον πεζό στο οδόστρωμα, με την αυθαίρετη κίνησή του στο ελάχιστο χώρο που έχει απομείνει για να κινείται με ασφάλεια, αυτό αποτελεί μια πράξη βίας. Το πρόβλημα αφορά δηλαδή στην άσκηση βίας με την ανοχή και την ενθάρρυνση του κράτους από τους οδηγούς των ΙΧ αυτοκινήτων και μοτοσικλετών προς τους πεζούς, δηλαδή τους κυκλοφοριακά αδύνατους

Συνήθως το ζήτημα εμφανίζεται ως θέμα ποιότητας ζωής, στην πραγματικότητα όμως είναι πρόβλημα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί πράγματι, το ελληνικό κράτος καταπατά σήμερα βάναυσα και αυθαίρετα τα ανθρώπινα δικαιώματα (το δικαίωμα του σεβασμού της ζωής και της ελεύθερης και ασφαλούς κινητικότητας) εκατομμυρίων πολιτών, που τα καταδικάζει με τον τρόπο αυτό σε ένα ιδιόμορφο καθεστώς κοινωνικού αποκλεισμού. Πρόκειται για μια μορφή βαρβαρότητας που προσβάλλει τον πολιτισμό μας και τις αξίες της κοινωνίας μας. Η κατάσταση αυτή προκαλεί θανάτους, τραυματισμούς, αλλά και μόνιμη ψυχολογική ένταση των πολιτών, πεζών και οδηγών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πολιτική αυτή της ενίσχυσης της κίνησης αυτοκινήτων και μοτοσικλετών εις βάρος των πεζών, έχει επιπλέον και άμεσες οικονομικές συνέπειες: υποβάθμιση της οικονομικής ελκυστικότητας της πόλης, (π.χ. από τουριστική άποψη), ακριβότερες μετακινήσεις, επιβάρυνση των χαμηλότερων εισοδημάτων, μείωση αξίας κατοικιών λόγω θορύβου, αύξηση κόστους νοσηλείας από τη μείωση της ποιότητας ζωής, οδικά “ατυχήματα”, παράλυση της ζωής της πόλης σε περιπτώσεις εκτάκτων γεγονότων ή διαδηλώσεων, κλπ. Ο τουρισμός της Αθήνας λ.χ. έχει καταστραφεί, παρόλο το μνημειακό πλούτο και το καλό κλίμα με τα οποία έχει προικιστεί από τη φύση και την ιστορία, γιατί έχει γίνει μια απάνθρωπη πόλη. Επίσης δυσχεραίνει τις προσπάθειες της χώρας για συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής, και στο μέλλον, αφού με τη διαφαινόμενη στροφή προς τις ήπιες μορφές ενέργειας και τους σιδηρόδρομους πιθανότατα θα απαξιωθεί μεγάλο μέρος των υποδομών που κατασκευάζονται σήμερα για τον παρόντα αυτοκινητοκεντρικό τρόπο μεταφορών.

Καμία “πράσινη ανάπτυξη” δεν μπορεί να γίνει με τους πεζούς υπό διωγμό, όπως συμβαίνει σήμερα. Για παράδειγμα, οι προσπάθειες για μεγαλύτερη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς έχουν σε μεγάλο βαθμό αποτύχει, επειδή δεν έχουν ληφθεί μέτρα για την άνετη και ακώλυτη πρόσβαση στις στάσεις και τους σταθμούς, αφού κάθε μετακίνηση με αυτά τα μέσα συνεπάγεται σχεδόν πάντοτε και δύο μετακινήσεις με τα πόδια (προς τη στάση προέλευσης και από τη στάση προορισμού). Έρευνες έχουν δείξει ότι η απόσταση που είναι κανείς διατεθειμένος να περπατήσει αυξάνει σημαντικά με τη βελτίωση των συνθηκών βαδίσματος και του περιβάλλοντος (βλ. διάγραμμα). Έτσι, με τη βελτίωση των συνθηκών βαδίσματος, ένας αριθμός μετακινήσεων μπορεί να γίνεται με τα πόδια, και αυξάνεται ταυτόχρονα η προσβασιμότητα των μέσων μαζικής μεταφοράς.

2. ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ

Η κυριότερη αιτία για την απάνθρωπη μεταχείριση των πεζών είναι η παραπληροφόρηση των πολιτών. Αυτή συμβαίνει δυστυχώς, όχι μόνο μέσα από τις παραπλανητικές διαφημίσεις ων εταιρειών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, που ατιμώρητα προτρέπουν ακόμα και σε μια επιθετική χρήση των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών, αλλά και από τους επίσημους κρατικούς φορείς (αστυνομία, υπουργεία κλπ) που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν το γενικό συμφέρον.

Πρώτα απ’ όλα καλλιεργείται γενικώς στην κοινή γνώμη η αντίληψη ότι η βασική χρήση του κοινόχρηστου χώρου είναι για την κίνηση και στάθμευση των αυτοκινήτων και των μηχανών, και όχι για την ανθρώπινη επικοινωνία, κίνηση και απόλαυση του χώρου. Υπάρχει μια νοοτροπία που διατρέχει οριζόντια όλη τη διοίκηση (σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο) που θεωρεί το ΙΧ αυτοκίνητο και τη μοτοσικλέτα σαν κύριο μέσο μετακίνησης, τις δημόσιες συγκοινωνίες συμπληρωματικό και αγνοεί τελείως το βάδισμα και την ποδηλασία στους σχεδιασμούς και τις ενέργειές της. Η αντίληψη αυτή όμως, που ταυτίζει την κίνηση με ΙΧ με την “πρόοδο” και την “εξέλιξη” είναι παρωχημένη στις περισσότερο ευρωπαϊκές πόλεις. Η αντίληψη αυτή αρχίζει να καλλιεργείται ήδη από τα σχολεία, όπου τα σχετικά διδακτικά βιβλία αναφέρουν ότι στόχος τους είναι “η κατανόηση της επικινδυνότητας της πεζή μετακίνησης και της ποδηλασίας” και “η εξοικείωση με το ζήτημα της οδήγησης”. Αντίθετα, θα έπρεπε να διδάσκουν τις αρχές της βιώσιμης κινητικότητας, να ενημερώνουν τους μαθητές για τις ολέθριες συνέπειες του αυτοκινητοκεντρικού μοντέλου, να τους προτρέπουν στη χρήση του ποδηλάτου και του βαδίσματος και να καλλιεργούν το σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα των πεζών και για την ποιότητα της ζωής στις πόλεις.  

Το μεγάλο πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης που ταλαιπωρεί τους πολίτες στις καθημερινές τους μετακινήσεις (και μαστίζει όχι μόνο τις ελληνικές πόλεις, αλλά όλες τις πόλεις που βασίζονται στον αυτοκινητοκεντρικό μοντέλο μεταφορών) χρησιμοποιείται συχνά για να γίνουν οι τεράστιες σπατάλες για αυτοκινητόδρομους αποδεκτές από την κοινή γνώμη, την οποία παραπλανούν ισχυριζόμενοι ότι θα λύσουν το πρόβλημα. με αυτό τον τρόπο. Κάποιες φορές μάλιστα οι καταστροφικές αυτές επιλογές εμφανίζονται ακόμα και ως έργα για την προστασία του περιβάλλοντος! Στην πραγματικότητα οι δρόμοι αυτοί όχι μόνο δεν λύνουν το κυκλοφορικό πρόβλημα, για το οποίο υποτίθεται ότι κατασκευάζονται (αφού σε λίγα χρόνια ή μήνες γεμίζουν και αυτοί με κίνηση) αλλά ενθαρρύνουν την παραπέρα χρήση αυτοκινήτων και μηχανών και δημιουργούν απάνθρωπο περιβάλλον για τους πεζούς. Η Αττική οδός λ.χ. έφτασε σε κατάσταση κορεσμού σε 3 μόλις χρόνια μετά από την κατασκευή της. Τελικά οι μόνοι ωφελημένοι είναι αντικειμενικά οι κατασκευαστές τους. Η πραγματική επίλυση του κυκλοφοριακού προβλήματος μπορεί να επιτευχθεί μόνο με ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς και τη βελτίωση των συνθηκών κίνησης πεζών και ποδηλατών. Μια λωρίδα δρόμου μπορεί να μεταφέρει περίπου 1500 άτομα ανά ώρα αν χρησιμοποιηθεί για ΙΧ και ταξί (και αυτό στην περίπτωση που δεν υπάρχει κορεσμός), μέχρι 10.000 αν χρησιμοποιηθεί σαν λεωφορειολωρίδα και πάνω από 25.000 για κάποιο μέσο σταθερής τροχιάς (τραμ, τραίνο, BRT).

Για τις μοτοσικλέτες καλλιεργείται ο μύθος ότι είναι “οικολογικό ” μέσο μεταφοράς που καταλαμβάνει λιγότερο χώρο από τα αυτοκίνητα. Στην πραγματικότητα όμως καταλαμβάνουν διαφορετικό χώρο από τα αυτοκίνητα, δηλαδή, κυρίως, χώρο πεζών: Όπως μπορεί να παρατηρήσει ο καθένας, σταθμεύουν, αλλά και κινούνται, στα πεζοδρόμια (χρησιμοποιώντας μάλιστα τις ράμπες που έχουν κατασκευασθεί για αναπηρικά, παιδικά κλπ καροτσάκια) και στους πεζόδρομους (συχνά με μεγάλη ταχύτητα) και περιμένουν στους σηματοδότες στο χώρο της διάβασης των πεζών. Η μικρότερη ρύπανση σε σχέση με τα αυτοκίνητα είναι πράγμα πολύ αμφίβολο, όπως φαίνεται και από τα όρια των ρύπων που πρότεινε το υπουργείο μεταφορών για τον τεχνικό έλεγχό τους (που ακόμα δεν έχει εφαρμοσθεί). Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ο θόρυβος (που είναι χειρότερος ακόμα και από αυτόν των αυτοκινήτων) και η μεγάλη επικινδυνότητα και ροπή προς τα ατυχήματα.

Τα τελευταία χρόνια επίσης καλλιεργείται στην κοινή γνώμη η ψευδής αντίληψη ότι με τη μετατροπή των λιγοστών ελεύθερων χώρων και των πλατειών των πόλεων σε υπόγειους χώρους στάθμευσης θα εξαλειφθεί το φαινόμενο της παράνομης στάθμευσης. Όμως, όπως μπορεί καθένας να παρατηρήσει, ποτέ δεν έχει συμβεί αυτό: στην πραγματικότητα πρώτα γεμίζουν οι γύρω χώροι των πεζών με παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, και μετά ,όσα δεν χωράνε καταφεύγουν σε αυτούς τους χώρους στάθμευσης. Αυτό λ.χ. μας είχαν ρητώς διαβεβαιώσει και κατά την κατασκευή του υπόγειου χώρου στάθμευσης της πλατείας Κάνιγγος, και όμως σήμερα η κατάσταση έχει μάλλον επιδεινωθεί, παρά βελτιωθεί. Έρευνες έχουν δείξει ότι τις ώρες κυκλοφοριακής αιχμής αυτοί οι χώροι στάθμευσης έχουν πληρότητα γύρω στο 50%. Δηλαδή οι χώροι αυτοί κατασκευάζονται για να χρησιμοποιηθούν επιπλέον των παράνομων χώρων στάθμευσης και όχι αντί των παράνομων χώρων στάθμευσης, όπως ψευδώς διαβεβαιώνεται η κοινή γνώμη, και αποτελούν χώρους προσέλκυσης επιπλέον κυκλοφορίας που επιδεινώνουν τα κυκλοφοριακά προβλήματα (ιδίως όταν κατασκευάζονται σε κεντρικά σημεία, όπως συμβαίνει συνήθως). Σε κάθε περίπτωση υποβαθμίζουν και καταστρέφουν τους λίγους κοινόχρηστους χώρους και έχουν προκαλέσει τις δικαιολογημένες αντιδράσεις των περιοίκων σε πολλές περιπτώσεις.

Το ίδιο συμβαίνει και με το λεγόμενο σύστημα της “ελεγχόμενης στάθμευσης”, που παρουσιάζεται ως εκσυγχρονιστικό μέτρο. Παρόλο που είναι λογικό να πληρώνει κάποιος για το χώρο στάθμευσης που χρησιμοποιεί, συνήθως εφαρμόζεται σε σημεία με απαράδεκτα στενά πεζοδρόμια (ακόμα και λιγότερο από 0,50 μέτρο – π.χ. οδός Θεμιστοκλέους), αντί να διαπλατυνθούν τα πεζοδρόμια σ’ αυτά τα σημεία σε ικανοποιητικές διαστάσεις. Ρητός στόχος του συστήματος είναι συχνά να προσελκύσει αυτοκίνητα στο εμπορικό κέντρο, με το επιχείρημα ότι έτσι θα ενισχυθεί η ζωή της πόλης. Στην πραγματικότητα όμως, κάθε αυτοκίνητο που κατεβαίνει στο κέντρο διώχνει (με το θόρυβο, τη ρύπανση και την ενόχληση που προκαλεί) περισσότερους από όσους μεταφέρει. Δεν είναι η έλλειψη χώρων στάθμευσης που απειλούν τις πόλεις, όπως παραπλανητικά διαδίδεται, αλλά η έλλειψη πράσινου, ανθρώπινων και ασφαλών συνθηκών βαδίσματος και ποδηλασίας και η υποβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών. Πουθενά, όπου δεν διώχτηκαν τα αυτοκίνητα δεν νεκρώθηκε η πόλη, αλλά αντίθετα αναζωογονήθηκε, επειδή βελτιώθηκε η ζωή των ανθρώπων. Για παράδειγμα, όπου έγιναν πεζόδρομοι αυξήθηκε η εμπορική κίνηση και οι αξίες των κατοικιών (οδοί Μακρυγιάννη και Ερμού στην Αθήνα, Λάρισα, Ηράκλειο Κρήτης). Το πρόβλημα της στάθμευσης μπορεί στην πραγματικότητα να λυθεί αν απαιτηθεί για την αγορά ή κατοχή αυτοκινήτου, η κατοχή ή ενοικίαση αντίστοιχου χώρου στάθμευσης σε ιδιωτικούς χώρους εκτός οδού (”ιαπωνικό σύστημα”).Θα πρέπει να καταστεί σαφές, ότι όποιος επιμένει να χρησιμοποιεί ΙΧ αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα θα πρέπει ο ίδιος να αναλάβει το κόστος του χώρου για τη στάθμευση και κίνησή του και αυτό δεν αποτελεί υποχρέωση της κοινωνίας, σε μια στιγμή μάλιστα που δαπάνες για βασικές υποχρεώσεις του κράτους (υγεία, παιδεία, κοινωνική προστασία) περικόπτονται.

Αντίθετα, είναι δικαίωμα των πολιτών να έχουν σωστές συγκοινωνίες (χάρτης δικαιωμάτων των πεζών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, άρθρο 7). Όμως, παρόλη τη ρητορική υποστήριξη που ακούγεται συχνά προς τα μέσα μαζικής μεταφοράς, υπάρχει συνήθως μεγάλη διστακτικότητα όταν πρόκειται να θιγεί χώρος των αυτοκινήτων. Το παράδειγμα του τραμ είναι χαρακτηριστικό: κατά τη φάση της κατασκευής του αποφεύχθηκε προσεκτικά να θιγεί ο χώρος κίνησης των μηχανοκίνητων οχημάτων, αλλά προτιμήθηκε να χρησιμοποιηθεί χώρος πεζών, και ακόμα και σήμερα δεν δίνεται προτεραιότητα στις διασταυρώσεις (πράσινο κύμα). Έτσι κατάντησε να είναι ένα αργό μέσο που κινείται κυρίως με την κίνηση των λεωφορειακών γραμμών που καταργήθηκαν. Γενικά οι δαπάνες για τις δημόσιες συγκοινωνίες εμφανίζονται στην κοινή γνώμη ως στοιχείο παθητικού και δημιουργίας ελλειμμάτων, ενώ οι αυτοκινητόδρομοι και η σπάταλη και αντιοικονομική υποδομή για τα αυτοκίνητα, ως “ανάπτυξη”. Έτσι τα λεωφορεία είναι σήμερα ένα αναξιόπιστο μέσο με ανεπαρκή δρομολόγια και συνήθως τόσο γεμάτα, που να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άτομα με αναπηρίες, γονείς με καροτσάκια κλπ. αποτελώντας κίνητρο για την απόκτηση και χρήση ΙΧ αυτοκινήτου.

Όμως, εκτός από την παραπλάνηση της κοινής γνώμης, για την κυριαρχία των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών, χρησιμοποιείται επιπλέον και η βία, με τη μορφή συνήθως της αστυνομικής προστασίας της παρανομίας και της διευκόλυνσης με κάθε τρόπο της μηχανοκίνητης κυκλοφορίας εις βάρος των πεζών. Η συμπεριφορά του αστυνομικού μηχανισμού δεν είναι αποτέλεσμα πρωτοβουλίας των μεμονωμένων τροχονόμων (από τους οποίους είναι σε κάποιες περιπτώσεις είναι πιθανό, ακόμα και να βρει ανθρώπινη στάση) αλλά πολιτικής επιλογής από τις κεντρικές υπηρεσίες που αμελούν να εκπαιδεύσουν και να δώσουν τις κατάλληλες εντολές και καλλιεργούν μια νοοτροπία για την με κάθε τρόπο διευκόλυνση της κίνησης των οχημάτων εις βάρος των πεζών. Αν και έχουν εκδοθεί υποκριτικά διαταγές που παραγγέλλουν το σεβασμό των δικαιωμάτων των πεζών, δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για την εφαρμογή τους από τα αστυνομικά όργανα, τα περισσότερα από τα οποία αγνοούν ακόμα και την ύπαρξή τους. Σύμφωνα με αυτή την κυρίαρχη άποψη στην αστυνομία, όταν κάποιος οδηγός δεν βρίσκει χώρο να σταθμεύσει το όχημά του είναι δικαιολογημένος να το αφήσει σε χώρο κίνησης πεζών ¹. Η αστυνομία, ενώ για την προστασία κάποιων αγαθών είναι πρόθυμη να καταφύγει ακόμα και σε υπερβολική βία, όταν της ζητείται η προστασία των δικαιωμάτων των πεζών πολιτών εμφανίζεται, όχι απλώς απρόθυμη, αλλά τελείως αρνητική, ακόμα και να επιβάλλει τα ελάχιστα πρόστιμα που προβλέπει η νομοθεσία. Παραβιάσεις των χώρων των πεζών (πεζοδρόμια, διαβάσεις, πλατείες, πεζόδρομοι) γίνονται πλέον, ακόμα και μπροστά στα αδιάφορα βλέμμα των αστυνομικών χωρίς την παραμικρή αντίδραση από μέρους τους. Αν κάποιος απευθυνθεί στους παραβάτες, που έχουν πλέον αποθρασυνθεί, θα εισπράξει την απάντηση “αν θες φώναξε την αστυνομία”, όντας βέβαιοι ότι δεν πρόκειται ποτέ να έρθει. Αλλά ακόμα και όταν είναι παρόντες αστυνομικοί και ζητήσει κάποιος την επέμβασή τους για την προστασία των δικαιωμάτων των πεζών υπάρχει είτε άρνηση, είτε εμπαιγμός. Για παράδειγμα οι χώροι των πεζών μπροστά από τα περισσότερα αστυνομικά τμήματα (λ.χ. Α.Τ. οδού Καλλιδρομίου, Α.Τ. Παλαιού Φαλήρου, Α.Τ. Ακροπόλεως κ.α.) έχουν μετατραπεί σε παράνομο χώρο στάθμευσης. Όταν ζητήσαμε από τους υπεύθυνους του αστυνομικού τμήματος να ελέγξουν τις αυτόφωρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών αρνήθηκαν και μας είπαν ότι θα πρέπει να καλέσουμε την τροχαία! Φυσικά η τροχαία δεν έρχεται ποτέ, με τη δικαιολογία ότι δεν έχει τόσο προσωπικό ώστε να ελέγξει, ακόμα και τους χώρους που υποτίθεται ότι προστατεύονται από συναδέλφους τους! Τροχονόμοι στους δρόμους, που τους ζητήθηκε από πολίτες η εφαρμογή των ελάχιστων διατάξεων που παραμένουν στη νομοθεσία για την προστασία των πεζών, το αρνήθηκαν και τους παρέπεμψαν στην άμεση δράση! (η οποία φυσικά, και αυτή δεν είχε το χρόνο για να έρθει).

Τα πρόστιμα που επιβάλλονταν κατά των πεζών πριν από λίγα χρόνια, επειδή δεν περπατούσαν στα ανύπαρκτα (από αστυνομική συνυπαιτιότητα) πεζοδρόμια, και εκπορεύτηκαν από αστυνομικούς κύκλους, είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα της νοοτροπίας που έχει καλλιεργηθεί. Οι μόνοι συστηματικοί έλεγχοι που γίνονται από την αστυνομία είναι για τη χρήση ζώνης ασφαλείας και κράνους, ενώ υπάρχει πλήρης αδιαφορία για την ασφάλεια των πεζών. Δηλαδή η αστυνομία ενδιαφέρεται για τη βλάβη που μπορεί να κάνει κάποιος στον εαυτό του περισσότερο από αυτή που κάνει στους άλλους. Είναι, τηρουμένων των αναλογιών, σαν να τιμωρείται η αυτοκτονία βαρύτερα από την ανθρωποκτονία. Η συνηθέστερη απασχόληση των τροχονόμων, όταν βρίσκονται στους δρόμους, είναι να διακόπτουν την κίνηση των πεζών στους σηματοδότες, για να δώσουν προτεραιότητα στα αυτοκίνητα και να τα διευκολύνουν ακόμα περισσότερο. Φυσικά το να ελέγξει κάποιος τροχονόμος την προτεραιότητα των πεζών σε σηματοδοτημένη διάβαση ή τη συστηματική στάση των μοτοσικλετών στη διάβαση των πεζών στα φανάρια, θα μπορούσε να αποτελέσει είδηση.

Την ίδια βέβαια παράνομη συμπεριφορά και βία απέναντι στους πεζούς, επιδεικνύουν συνήθως και οι ίδιοι οι αστυνομικοί κατά τη χρήση των υπηρεσιακών οχημάτων (βλ. φωτογραφίες). Βλέπουμε πολύ συχνά αστυνομικές μοτοσικλέτες και αυτοκίνητα να ανεβαίνουν σε πεζοδρόμια ή να έχουν σταθμεύσει σε διαβάσεις πεζών. Η συμπεριφορά αυτή είναι προφανές ότι αποτελεί ενθάρρυνση και άμεση παρότρυνση των οδηγών για να έχουν και οι ίδιοι την ίδια συμπεριφορά προς τους πεζούς.

Αυτή η απεχθής, παράνομη και ανήθικη αδράνεια της αστυνομίας, και ακόμα περισσότερο ο εμπαιγμός των πολιτών που την καλύπτει, υποθάλπουν τη δικαιολογημένη αυτοδικία, προωθούν τον πολλαπλασιασμό και την αποθράσυνση των υπεύθυνων της βίας κατά των πεζών, ακυρώνουν το ρόλο που θα πρέπει να έχει η αστυνομία στην κοινωνία και την καθιστούν στοιχείο τυραννικότητας και βίας του πολιτεύματος. Η αστυνομία σήμερα, αντί να προστατεύει τους πολίτες, προστατεύει την παράνομη βία κατά των πολιτών. Είναι βέβαιο ότι αν στη χώρα μας υπήρχε δικαιοσύνη που να λειτουργεί όπως θα άρμοζε σε ένα πραγματικό δημοκρατικό πολίτευμα, οι επικεφαλής της αστυνομίας θα είχαν δικαστεί, τουλάχιστον για παράβαση καθήκοντος.

Τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο δεν υπήρξε βελτίωση, αλλά αντίθετα επιδεινώθηκε η παραβίαση των δικαιωμάτων των πεζών και η βία εναντίον τους. Η προώθηση της χρήσης των αυτοκινήτων γίνεται πλέον ανοικτά, όπως για παράδειγμα με τα πρόσφατα μέτρα για την επιδότηση νέων αυτοκινήτων. Και νέοι αυτοκινητόδρομοι προωθούνται, παρά τη δικαιολογημένη αντίδραση των πολιτών στις περιοχές από όπου πρόκειται να περάσουν, παρουσιαζόμενοι στην κοινή γνώμη ως κυκλοφοριακά και περιβαλλοντικά αναγκαίοι. Είναι βέβαιο ότι αυτός ο σχεδιασμός θα έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη χρήση αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, την αστική διάχυση και καταστροφή της δομής της πόλης και του φυσικού περιβάλλοντος, και την επακόλουθη επιδείνωση των συνθηκών βαδίσματος και ποδηλασίας.

Όλο και συχνότερα παραλείπεται η κατασκευή σωστών πεζοδρομίων (π.χ. κόμβος Κηφισίας και Λ. Αλεξάνδρας) ενώ η σήμανση για τις διαβάσεις είναι ελλιπής ή ακόμα αποξηλώνεται, χωρίς να λογαριάζεται ο κίνδυνος για την ασφάλεια των πεζών. Παρά τις εκκλήσεις μας, οι προδιαγραφές των πεζοδρομίων καθώς και αυτές για τα πρόσθετα πεζοδρόμια στην περίπτωση κατάληψης του πεζοδρομίου κατά την διάρκεια εκτέλεσης εργασιών (άρθρο 48 του ΚΟΚ) εξακολουθούν να μην είναι σύμφωνες με τα διεθνώς ισχύοντα, ούτε και λαμβάνονται υπόψη.

Ακόμα και η νομοθεσία, αντί να βελτιώνεται και να ακολουθεί τη πολιτική της βιώσιμης κινητικότητας, διαρκώς επιδεινώνεται για την πεζή μετακίνηση. Κατά την τελευταία τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, που μάλιστα διαφημίστηκε παραπλανητικά ότι στόχευε στην οδική ασφάλεια, δεν ελήφθη κανένα ουσιαστικό μέτρο για τους πεζούς, αλλά αντίθετα αυξήθηκαν τα όρια ταχύτητας (για μια ακόμα φορά) για αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες και μειώθηκαν για τα λεωφορεία, ενώ μειώθηκαν και τα πρόστιμα για την καταπάτηση των πεζοδρομίων από τις μοτοσικλέτες, με το αξιοσημείωτης ανοησίας επιχείρημα ότι καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο και πρέπει να ενισχυθεί η χρήση τους. Φαίνεται ότι οι άνθρωποι που προώθησαν αυτές τις ρυθμίσεις θεωρούν ότι οι πεζοί καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο από τις μοτοσικλέτες και γι’ αυτό πρέπει να ενθαρρυνθεί η χρήση τους στους χώρους των πεζών! Όμως, στην πραγματικότητα το πρόστιμο δεν είναι ενοίκιο, αλλά ποινή, και έχει αποτρεπτικό ρόλο. Δεν πρέπει να εξαρτάται επομένως από το πόσο χώρο καταλαμβάνει το όχημα – αυτός που ανέβηκε με τη μοτοσικλέτα του στο πεζοδρόμιο έχει επιδείξει την αντικοινωνική του συμπεριφορά και μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε ότι το ίδιο θα έκανε ακόμα και αν οδηγούσε φορτηγό. Επειδή μάλιστα, όπως αποδεικνύει η εμπειρία, οι παραβιάσεις των μοτοσικλετών είναι πιο συχνές, γιατί είναι ευκολότερες, αν πρέπει να διαφοροποιηθεί το πρόστιμο, μάλλον να αυξηθεί θα έπρεπε, παρά να μειωθεί για τις μοτοσικλέτες.

Είναι καιρός να σταματήσει ο βαυκαλισμός σχετικά με τις μοτοσικλέτες, και να πάψει η ενίσχυσή τους. Σήμερα κυκλοφορούν στην Αθήνα περισσότερο από 1 εκατομμύριο μοτοσικλέτες και λιγότερο από 10 χιλιάδες ποδήλατα – στις περισσότερες πόλεις που θα θέλαμε να μιμηθούμε η αναλογία είναι ακριβώς η αντίθετη. Είναι επιτέλους καιρός να στραφούμε στην ενίσχυση της ποδηλασίας, όπως γίνεται στα πιο πετυχημένα παραδείγματα των Ευρωπαϊκών (αλλά και πολλών Αμερικανικών και Ιαπωνικών) πόλεων και κυρίως στην ενίσχυση της πεζή μετακίνησης, που είναι και ο φυσικός τρόπος μεταφοράς. Θα πρέπει επομένως να διατεθεί μέρος του χώρου που χρησιμοποιείται σήμερα από τα αυτοκίνητα και τις μοτοσικλέτες (και όχι από αυτόν που χρησιμοποιείται από τους πεζούς, όπως γίνεται συνήθως στη χώρα μας) για να αναπτυχθεί η κίνηση με ποδήλατα, αντί για μοτοσικλέτες. Σε κάθε περίπτωση είναι άτοπη (το λιγότερο που μπορεί κανείς να πει) η ενίσχυση των μοτοσικλετών, όχι εις βάρος των αυτοκινήτων, αλλά εις βάρος των πεζών.

Κάποιες φορές ακούγεται η άποψη από τις αρχές (ακόμα και από το “συνήγορο του πολίτη”!) ότι για τα προβλήματα αυτά φταίει το ότι μεγάλος αριθμός πολιτών έχει αντικοινωνική συμπεριφορά (ενώ σε άλλες χώρες υποτίθεται ότι αυτό δεν ισχύει). Η ευθύνη όμως για τη βία κατά των πεζών ανήκει ακέραια στη στάση των αρχών. Η αντικοινωνική συμπεριφορά και η επιθετικότητα των οδηγών καλλιεργείται συστηματικά από τις αρχές, που μοιάζουν με τον ήρωα του ανέκδοτου, ο οποίος αφού σκότωσε τους γονείς του ζητούσε μετά επιείκεια γιατί είναι ορφανός. Όταν οι πολίτες ενημερώθηκαν σωστά, ανταποκρίθηκαν κατάλληλα. Η εμπειρία των ολυμπιακών αγώνων είναι χαρακτηριστική. Όμως η ενημέρωση, τα συχνά και χρονικά εκτεταμένα δρομολόγια και ο προγραμματισμός εκείνων των ημερών έπαυσαν την επομένη της λήξης των αγώνων ². Η κοινή γνώμη είναι ώριμη να αποδεχθεί περιορισμούς, αν πεισθεί ότι αποτελούν μέρος μιας σοβαρής προσπάθειας και όχι ένας από τους συνηθισμένους επικοινωνιακούς ελιγμούς. Πολλές δημοσκοπήσεις δείχνουν σοβαρά ποσοστά υποστήριξης ακόμα και σε μέτρα που έχουν πολλά προβλήματα για να εφαρμοσθούν προκειμένου να προστατευθεί το περιβάλλον και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής (όπως π.χ. ο αποκλεισμός του κέντρου από τροχοφόρα). Πολλοί πολίτες επίσης, που τυχαίνει να έχουν συνειδητοποιήσει τον εμπαιγμό και την παραπλάνηση, συμμετέχουν σε κινήσεις και συλλόγους με σκοπό τη βελτίωση της πόλης, παρόλο που η δράση τους αντιμετωπίζεται πολλές φορές με αδιαφορία ή ακόμα και με άσκοπη ή υπερβολική βία από τις αρχές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, αν και ζητήσαμε την εφαρμογή εντατικής ενημερωτικής εκστρατείας (ανάλογης με αυτών πού γίνονται για τη χρήση της ζώνης ασφαλείας και του κράνους) με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των οδηγών για τα δικαιώματα των πεζών, και παρόλο που μέχρι και ο “συνήγορος του πολίτη” συμφώνησε (βλ. συνημμένο έγγραφο), οι αρχές αρνήθηκαν να πραγματοποιήσουν κάτι τέτοιο.

3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Για τους παραπάνω αναφερόμενους λόγους παρακαλούμε για τα παρακάτω:

1.     να πραγματοποιήσετε εντατικές ενημερωτικές εκστρατείες (ανάλογες με αυτές πού έχουν γίνει για τη χρήση της ζώνης ασφαλείας και του κράνους) με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, αλλά και των μαθητών, και (κυρίως) των οδηγών για τα δικαιώματα των πεζών.

2.     να δώσετε εντολή στις αστυνομικές αρχές να προστατεύουν τους πολίτες επεμβαίνοντας απέναντι στην επιθετικότητα των οδηγών και την παραβίαση των δικαιωμάτων των πεζών, και να μην τους εμπαίζουν παραπέμποντάς τους στην τροχαία ή την άμεση δράση.

3.     να δώσετε εντολή να τιμωρούνται αυστηρά οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πεζών κατά τη χρήση των υπηρεσιακών οχημάτων και η μετατροπή των πεζοδρομίων μπροστά και γύρω από αστυνομικά τμήματα σε χώρους στάθμευσης.

4.     να καταρτίσετε και (κυρίως) να επιβάλετε την εφαρμογή σωστών προδιαγραφών πεζοδρομίων και χώρων πεζών σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα., για κάθε κατασκευή, βελτίωση και επιδιόρθωση πεζοδρομίου, δρόμου και άλλου χώρου πεζών.

5.     να τροποποιήσετε τη νομοθεσία, ώστε να καταστεί φιλικότερη για τους πεζούς και συμβατότερη με τις αρχές της βιώσιμης κινητικότητας, σύμφωνα με την επισυναπτόμενη “πρόταση για τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας”

 Για το σύλλογο ΠΕΖΗ

Συνημμένα:  1) η 18435/08/2.3 από 3-4-2009 επιστολή του “Συνήγορου του Πολίτη” προς το Υπουργείο Μεταφορών

2) Πρόταση για τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας

 1 βλ. λ.χ. αποφ. 1214/2000 ΣτΕ

2 φαίνεται ότι οι απαιτήσεις της ΔΟΕ και των υπηρεσιών ασφαλείας των ΗΠΑ έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τα συμφέροντα των πολιτών και της πόλης 

 

 

Περισσότερα... »

Θυματολογική  Έρευνα στην πόλη της Κορίνθου

Μία θυματολογική έρευνα έλαβε χώρα στην πόλη της Κορίνθου το έτος 2008, από ομάδα φοιτητών του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στο πλαίσιο της πρακτικής τους άσκησης. Συζητάμε με τον καθηγητή Εγκληματολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κ. Βασίλη Καρύδη για την  ανασφάλεια, τον φόβο θυματοποίησης και την αστυνόμευση στην Κόρινθο.

Οικοπελοπόννησος. Τηλεοπτική εκπομπή   TOP CHANNEL

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου ώρα 17,30.

Περισσότερα... »

 

Εμείς τα αυτοδιοικητικά στελέχη που υπογράφουμε αυτό το κείμενο δηλώνουμε ότι:

• Θεωρούμε απαράδεκτη την έλλειψη ενημέρωσης για το τι προβλέπει ο Περιφερειακός σχεδιασμός για την διαχείριση απορριμμάτων που συνέταξε η Περιφέρεια Πελοποννήσου, παραμονές των εκλογών της 4^ης Οκτ. 2009.
• Αναρωτιόμαστε αν αυτός ο σχεδιασμός συντάχθηκε κατόπιν μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
• Θεωρούμε απαράδεκτο να σχεδιάζεται αποθήκευση δεμάτων, δεματοποίηση ή/και εργοστάσιο καύσης στην γειτονιά μας στα Αθίκια, αλλά και οπουδήποτε άλλού στην Κορινθία και μάλιστα χωρίς ενημέρωση των δημοτικών συμβουλίων, χωρίς διαβούλευση με τους δημότες.
• Είμαστε αντίθετοι με την μέθοδο της δεματοποίησης των απορριμμάτων, και εκφράζουμε την ανησυχία μας για το αν τα δέματα αυτά θα αποτελέσουν την πρώτη ύλη για την καύση στο εργοστάσιο αυτό.
• Είμαστε αντίθετοι στην καύση απορριμμάτων με την κατασκευή μάλιστα και λειτουργία μεγάλων συγκεντρωτικών μονάδων, μέσα από αδιαφανείς μεθοδεύσεις και χωρίς την παραμικρή κοινωνική διαβούλευση.
• Επιμένουμε στην ανακύκλωση και στην εναλλακτική διαχείριση των  απορριμμάτων και ταυτόχρονα δηλώνουμε πως δεν είμαστε ικανοποιημένοι από τους ρυθμούς που αυτή προχωρά στην Κορινθία.
• Ανησυχούμε για την αδράνεια των δημοτικών αρχών όσον αφορά την αποκατάσταση/απορρύπανση των παράνομων χωματερών που απειλούν και την υγεία μας, το έδαφος, τα υπόγεια και επιφανειακά νερά, τον αέρα.
• Διαφωνούμε με την ως τώρα πολιτική των δημοτικών αρχών της Κορινθίας να αναθέσουν το ζήτημα των απορριμμάτων σε μη αιρετό πρόσωπο, τον (πρώην) περιφερειάρχη. Κακώς οι δημοτικές αρχές παρέκαμψαν το κατά νόμο αρμόδιο όργανο, δηλ. τον Σύνδεσμο των 9 Δήμων Ανατ. Κορινθίας /Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ).
• Διαμαρτυρόμαστε για την μη υλοποίηση της προ διετίας εγκριθείσας από τον Σύνδεσμο των 9 Δήμων Ανατ. Κορινθίας μελέτης, για την χωροθέτηση χώρου για τα απορρίμματα.

 Εμείς τα αυτοδιοικητικά στελέχη που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θα εργαστούμε για τα εξής:

• Για να αποκατασταθούν όλες οι χωματερές (απορρύπανση – αποκατάσταση).
• Για να εφαρμοστεί σε όλους τους δήμους η Εναλλακτική Διαχείριση Απορριμμάτων, δηλαδή : Πρόληψη, Επαναχρησιμοποίηση, Μείωση, Διαλογή στην Πηγή, Ανακύκλωση, Λιπασματοποίηση – Κομποστοποίηση, Υγειονομική Ταφή των Υπολειμμάτων, Ενημέρωση –  Ευαισθητοποίηση – Συμμετοχή των δημοτών. Αυτά ζητούμε να είναι τα θεμελιακά στοιχεία του νέου Περιφερειακού Σχεδιασμού που πρέπει να συνταχθεί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στη εθνική νομοθεσία.
• Να ακυρωθεί ο προηγούμενος Περιφερειακός Σχεδιασμός και να συνταχθεί νέος μετά από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και μετά από διαβούλευση και ενημέρωση των ΟΤΑ και των δημοτών.
• Nα ενταχθούν όλοι οι Δήμοι σε όσα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης δεν έχουν ακόμη ενταχθεί (πχ συσκευές κλπ).
• Να συνεχιστεί η διαδικασία χωροθέτησης όπως είχε ξεκινήσει από τον Σύνδεσμο των 9 Δήμων Ανατ. Κορινθίας.

• Για να μην εγκατασταθεί χώρος αποθήκευσης δεμάτων, δεματοποίησης και εργοστασίου καύσης στα Αθίκια ή οπουδήποτε αλλού στην Κορινθία.

 Από την πολιτεία απαιτούμε:

• Να υπογράψει άμεσα τα λοιπά Προεδρικά Διατάγματα (π.χ. για την Ανακύκλωση Εκσκαφών, Κατεδαφίσεων και Κατασκευών).
• Να εφαρμόσει την Αρχή «Ο Ρυπαίνων Πληρώνει» και να επανακαθορίσει νομοθετικά την καταβολή των τελών καθαριότητας σύμφωνα με το βάρος  των παραγόμενων από τον πολίτη σκουπιδιών, και όχι πλέον σε σχέση με την επιφάνεια των κατοικιών, όπως κακώς ισχύει ακόμη και σήμερα στη χώρα μας.

 Εμείς τα στελέχη της αυτοδιοίκησης που υπογράφουμε αυτό το κείμενο θα προχωρήσουμε σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες υπέρ της προστασίας της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, πιστεύοντας πως τα απορρίμματα δεν είναι πρόβλημα, αλλά ευκαιρία για βιώσιμη ανάπτυξη. Θα απευθυνθούμε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, στον νέο Περιφερειάρχη αλλά και οπουδήποτε αλλού χρειαστεί για αυτό τον κοινό σκοπό. Καλούμε τα δημοτικά συμβούλια αλλά και όλους τους φορείς της Κορινθίας να πλαισιώσουν την προσπάθειά μας.

• Χαράλαμπος Κασίμης δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής Κίνησης Πολιτών Δήμου Κορινθίων
• Πέτρος Λέκκας δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής δημοτικής παράταξης Δήμου Σαρωνικού, πρώην δήμαρχος
• Νίκος Λόης δημοτικός σύμβουλος Δήμου Λουτρακίου Περαχώρας
• Ευάγγελος Χουσελάς δημοτικός σύμβουλος Δήμου Σικυωνίων

Περισσότερα... »

 Ενώ η συζήτηση για τον προϋπολογισμό εξελίσσεται, ο πρωθυπουργός περιγράφει την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών με δραματικές εκφράσεις όπως ότι ‘υπονομεύει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα’. Στην πραγματικότητα αυτό που υπονομεύεται ευθέως είναι η δημοκρατική λειτουργία που φέρνει την εθνική αντιπροσωπεία να συζητά ένα σχέδιο προϋπολογισμού ενώ την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι αυτός που θα υλοποιηθεί το 2010 καθώς είναι σαφές ότι θα υπάρξει νέος συμπληρωματικός προϋπολογισμός εντός του 2010 και νέα διαπραγμάτευση στo πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας.

 Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2010 εμφανίζεται ως προσπάθεια μιας αθώας κυβέρνησης να μας βγάλει από μια δύσκολη συγκυρία που δημιουργήθηκε με ευθύνες άλλων. Η εικόνα αυτή ισχύει μόνο εν μέρει. Μαζί με τη διεθνή κρίση και την αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης, πληρώνουμε σήμερα την κατάρρευση μιας οικουμενικής επιλογής των κυβερνήσεων της τελευταίας τουλάχιστον15ετίας: μια ανάπτυξη βασισμένη στην αέναη διόγκωση του δημόσιου χρέους και της ιδιωτικής κατανάλωσης, αρχικά με εύκολο χρήμα και στη συνέχεια με υπερχρέωση στις τράπεζες. Η κατάρρευση μιας οικονομίας με ημερομηνία λήξης μας φέρνει σήμερα σε πολύ δυσκολότερη θέση από άλλες χώρες.

 Ζητούμενο όμως για τον προϋπολογισμό δεν πρέπει είναι μόνο να διαχειριστεί τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια της τρέχουσας κρίσης. Οφείλει πρωτίστως να θέσει τις βάσεις για μια αναδιάρθρωση της οικονομίας του τόπου, ικανή να απαντήσει ταυτόχρονα στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση.

 Οι προσδοκίες των πολιτών για πραγματικά κοινωνικό κράτος, για πιο δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, για μετάβαση σε ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, δε βρίσκουν δυστυχώς δικαίωση στον προϋπολογισμό του 2010.  Ο τόπος όμως δεν αντέχει για πολύ άλλη μια από τα ίδια, και η πίστωση χρόνου που διαθέτει η κυβέρνηση δεν είναι ανεξάντλητη.

  Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

 

Επικοινωνία: Δ. Φουτάκης, 6977301900

                      Ν. Χρυσόγελος, 6936672882

                      Γ.Παρασκευόπουλος, 6979952070

 Αναλυτικά οι θέσεις των Οικολόγων Πράσινων για τον προϋπολογισμό

 Ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε περιέχει κάποια θετικά στοιχεία. Χαιρετίζουμε, για παράδειγμα, την αύξηση των δημοσίων δαπανών για την παιδεία. Θετική είναι, επίσης, η εκπεφρασμένη πρόθεση της κυβέρνησης να συνεισφέρει περισσότερο η μεγάλη ακίνητη περιουσία στα φορολογικά έσοδα, δίχως εξαιρέσεις. Ο προϋπολογισμός του 2010 είναι όμως ακόμη ένας προϋπολογισμός διαχείρισης του υπάρχοντος οικονομικού προτύπου που μας οδήγησε έως εδώ. Δε γυρίζει σελίδα ούτε σε επίπεδο δημοσιονομικής εξυγίανσης, ούτε σε επίπεδο κοινωνικού κράτους, ούτε δυστυχώς σε επίπεδο περιβαλλοντικής πολιτικής.

 Σε ένα προϋπολογισμό με δηλωμένο πρωταρχικό και άμεσο στόχο τη «σημαντική μείωση του ελλείμματος και τη συγκράτηση του ρυθμού αύξησης του δημόσιου χρέους», τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού δεν προβλέπεται να ξεπεράσουν τα επίπεδα του 2008, όταν είχαν διαμορφωθεί στο 22% του ΑΕΠ. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Παπανδρέου δεν έχει φορολογήσει επαρκώς το κεφάλαιο και αποτυγχάνει να θέσει τις βάσεις για μια μεταρρύθμιση της οικονομίας προς πράσινη κατεύθυνση. Με τα έσοδα καθηλωμένα λόγω πολιτικής ατολμίας και με τις Βρυξέλλες να πιέζουν προς εντονότερα περιοριστικές πολιτικές (με αφορμή και την  πρωτοφανή και διαχρονική αφερεγγυότητα των Ελληνικών Στατιστικών στοιχείων), η μόνη λύση που απομένει είναι οι περικοπές:

 • στους μισθούς, στο κοινωνικό κράτος, στην εξαγγελθείσα «πράσινη ανάπτυξη» και συμβολικές κυρίως περικοπές στην κρατική σπατάλη,

• περικοπές οι οποίες έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την ρητορική του πρωθυπουργού κ Παπανδρέου και της υπουργού κ. Κατσέλη περί αναθέρμανσης της οικονομίας, αποδεικνύοντας κενές περιεχομένου τις προεκλογικές εξαγγελίες.

 Παρά τη νωπή λαϊκή εντολή και το μεγάλο απόθεμα λαϊκής εμπιστοσύνης, η κυβέρνηση επέλεξε να μην κάνει τομές και ρήξεις που να πείθουν με αποτέλεσμα να πληρώνουμε όλοι πανάκριβα τον κρατικό δανεισμό

 Δεν τόλμησε την πράσινη στροφή της οικονομίας:

- ούτε στο σκέλος της φορολογίας, με τη χρήση της ως εργαλείου για να ενθαρρύνονται ή να αποθαρρύνονται δραστηριότητες ανάλογα με το περιβαλλοντικό και κοινωνικό τους (απασχόληση) αποτέλεσμα,

- ούτε στο σκέλος των δαπανών, όπου οι δαπάνες για το περιβάλλον, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της ενθάρρυνσης πράσινων οικονομικών δραστηριοτήτων μένουν καθηλωμένες τόσο στον Τακτικό Προϋπολογισμό, όσο και στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

 Η κυβέρνηση έστω και τώρα πρέπει:

 (1)   Να περιορίσει τις προφανείς σπατάλες του δημόσιου τομέα, όπως για παράδειγμα τη σπατάλη ενέργειας στα δημόσια κτίρια, τη σπατάλη χρημάτων σε φαραωνικού τύπου και περιβαλλοντικά καταστροφικά έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου,  την υπερβολική γραφειοκρατία κα

 (2)   Να στρέψει την οικονομία σε πράσινες και αναγκαίες οικονομικές δραστηριότητες με κίνητρα και αντικίνητρα, μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, διαβάθμιση του ΦΠΑ με βάση περιβαλλοντικά-κοινωνικά κριτήρια, την αποτελεσματική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων, την εγγύηση επιτοκίων τραπεζών για χρηματοδότηση επενδύσεων σε εξοικονόμηση ενέργειας στα κτίρια και οικολογικές επενδύσεις, καθώς  και με τη διαμόρφωση νέων εργαλείων χρηματοδότησης (πχ. Πράσινα ομόλογα για χρηματοδότηση αποκλειστικά πράσινων οικονομικών δραστηριοτήτων).

 (3)  Να διαμορφώσει το κατάλληλο θεσμικό, κοινωνικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο με περισσότερο δημόσιο έλεγχο του χρημοτοπιστωτικού συστήματος, για να αναπτυχθούν οι κοινωνικές επιχειρήσεις, η κοινωνική οικονομία και η οικονομία των πολιτών (να μπορεί ο πολίτης να αναπτύσσει εύκολα πράσινες, κυρίως, επενδυτικές δραστηριότητες).

 (4) Να μεταφέρει το βάρος της φορολόγησης από την εργασία σε επιβαρυντικές για το περιβάλλον και την κοινωνία δραστηριότητες. Είναι λογικό να ελαφρυνθεί η φορολογία στα εισοδήματα που αποκτώνται από την εργασία και να επιβαρυνθούν περισσότερο τα εισοδήματα που προέρχονται από το χρηματιστήριο και τις χρηματιστηριακές συναλλαγές γενικότερα, την πώληση γης, τις υπεραξίες, και δραστηριότητες που συνεισφέρουν στη ρύπανση του περιβάλλοντος, την παραγωγή αποβλήτων και την σπατάλη νερού και φυσικών πόρων.

 (5) Να προωθήσει με άμεση πρωτοβουλία σε συνεργασία με άλλες χώρες και πολιτικές δυνάμεις  την εξαίρεση του αναγκαίου δανεισμού για επενδύσεις που θα στρέψουν την οικονομία σε πράσινη κατεύθυνση, από τα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας.  

 Στόχος μιας τέτοιας βαθιάς μεταρρύθμισης που προτείνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι η αναζωογόνηση της οικονομικής δραστηριότητας με παράλληλη μεταρρύθμιση της οικονομίας και του οικονομικού-αναπτυξιακού μοντέλου στρέφοντας την οικονομία σε πράσινες δραστηριότητες, ενθαρρύνοντας τη δημιουργία νέων πράσινων θέσεων εργασίας και συνεισφέροντας στην αύξηση των εσόδων μέσω της ένταξης περισσότερων ατόμων στην εργασία.

   Οι προσδοκίες των πολιτών για πραγματικά κοινωνικό κράτος, για πιο δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, για μετάβαση σε ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, δε βρίσκουν δυστυχώς δικαίωση στον προϋπολογισμό του 2010.  Ο τόπος όμως δεν αντέχει για πολύ άλλη μια από τα ίδια, και η πίστωση χρόνου που διαθέτει η κυβέρνηση δεν είναι ανεξάντλητη.

Περισσότερα... »

Η πόλη άλλη μια φορά παραμονές εορτών μοιάζει με έναν απέραντο σκουπιδότοπο. Είναι τραγελαφικό να στολίζεται μια άθλια πόλη, γεμάτη σκουπίδια που απειλεί σοβαρά την υγεία των κατοίκων, την καθημερινότητά μας και καταλύει την φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχει  μιας Ευρωπαϊκής πόλης.. Βουνά από σκουπίδια, διασκορπισμένα στο δρόμο πλαστικά, αποφάγια, χαρτιά, κουτάκια; Είναι πιθανόν να βρέξει και να πλημμυρίσει για άλλη μια φορά η πόλη από τα σκουπίδια της [1]. Τεράστιες ποσότητες σκουπιδιών θα καταλήξουν στους υπονόμους και στη θάλασσα. Κυβέρνηση, δήμος, εργαζόμενοι που απεργούν και πολίτες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Τα λόγια για το περιβάλλον πρέπει να μετατραπούν σε έργα που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας.

 Η εικόνα της πόλης – χωματερής δεν έπεσε από τον ουρανό αλλά είναι αποτέλεσμα των επιλογών που κάνουμε όλοι μας και αναδεικνύουν τη βαθιά κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα. Πολλοί ευθύνονται για την εικόνα αυτή :

 -        Η κυβέρνηση, που αποφασίζει με προχειρότητα να αντιμετωπίσει τα προβλήματα χωρίς να προηγείται ουσιαστικός διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, και χωρίς να υπάρχει μια ολοκληρωμένη πρόταση από την πλευρά της που να επιλύει συνολικά και όχι αποσπασματικά τα συσσωρευμένα προβλήματα. Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι δήμοι προσλαμβάνουν προσωπικό για τον τομέα καθαριότητας αλλά στη συνέχεια αυτό “προωθείται” σε άλλες υπηρεσίες, αφήνοντας το έργο της καθαριότητας σε “συμβασιούχους”. Τέτοιες πρακτικές πρέπει να εξαλειφθούν αλλά με οργανωμένο τρόπο, διαβούλευση και υιοθέτηση ξεκάθαρων κανόνων. Δεν αντιμετωπίζονται με πρόχειρες κινήσεις. Η κυβέρνηση οφείλει να ελέγξει που δουλεύουν πραγματικά όσοι έχουν προσληφθεί κατά καιρούς από τους δήμους ως προσωπικό καθαριότητας. Δεν είναι δυνατόν από τα τέλη καθαριότητας που εισπράττουν οι δήμοι να χρηματοδοτούνται άλλου είδους δραστηριότητες που δεν σχετίζονται με την οργάνωση της συλλογής, μεταφοράς σε ΧΥΤΑ ή διαλογής στην πηγή και ανακύκλωσης των απορριμμάτων. Από την άλλη, όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί η σημερινή πραγματικότητα, ότι δηλαδή χωρίς τους συμβασιούχους τα σκουπίδια δεν μπορούν να μαζευτούν.

-        Ο Δήμος, που δεν καταφέρνει να πείσει τους εργαζόμενούς του ότι δεν μπορεί η πόλη να μετατρέπεται συνεχώς σε χωματερή κάθε φορά που διεκδικούν ένα αίτημα.

-        Οι εργαζόμενοι στο Δήμο, που παρά το σημαντικό έργο που επιτελούν στα θέματα καθαριότητας της πόλης, συνεχίζουν να επιλέγουν με περισσή ευκολία μια μέθοδο κινητοποίησης που στρέφεται στην πραγματικότητα ενάντια στον πολίτη και την πόλη. Στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει πλέον ο πολίτης, έρχεται κάθε τόσο μια απεργία των εργαζομένων να συμβάλει στη μετατροπή της πόλης και της καθημερινότητάς μας σε κόλαση.

-        Οι πολίτες, που αντί να είναι μέρος της λύσης του προβλήματος, μετατρέπονται σε μέρος του προβλήματος. Φροντίζουμε ως πολίτες να είναι αστραφτερή η καθαριότητα μέσα στο σπίτι μας, αλλά συσσωρεύουμε τα βουνά από τα σκουπίδια έξω από την πόρτα του σπιτιού μας, μετατρέποντας τις γειτονιές και τους δρόμους μας σε χωματερές, δημιουργώντας εστίες μικροβίων σε μια εποχή μάλιστα που υποτίθεται πρέπει να λάβουμε μέτρα υγιεινής για να περιοριστεί η νέα γρίππη. Δεν φαίνεται να ανησυχούμε που εμείς και τα παιδιά μας αναπνέουμε, βλέπουμε, πατάμε, ζούμε μέσα στα σκουπίδια χωρίς να είμαστε κλωσσάρ, άνθρωποι που ζούμε από τα αποφάγια ή τα υλικά των σκουπιδιών.

 Δεν είναι άμοιροι ευθυνών αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις αλλά και οι πολίτες. Πιέζοντας να αλλάξουν οι πολιτικές, δεν μπορούμε να μην δείχνουμε ότι ως πολίτες επιλέγουμε να ζούμε σε μια καλύτερη πόλη, μια αξιοπρεπή ζωή. Η ανησυχία όλων μας για την κατάσταση του περιβάλλοντος πρέπει να μετατραπεί σε επιλογές που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής μας.

 Η Εκτελεστική Γραμματεία  των Οικολόγων Πράσινων

 

 

[1]              . Οδηγίες για να περιορίσουμε το πρόβλημα των βουνών από σκουπίδια στους δρόμους

                 Όσο διαρκεί η απεργία των εργαζομένων στους δήμους, μπορούμε να κρατήσουμε τα απορρίμματά μας διαχωρισμένα στο μπαλκόνι του σπιτιού μας. Χαρτιά, πλαστικά, μέταλλα, γυαλί, που αποτελούν περίπου τα μισά από τα σκουπίδια μας δεν δημιουργούν κάποιο σοβαρό πρόβλημα αν τα κρατήσουμε χωριστά μέχρι να αρχίσει ξανά η συλλογή των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων. Με την ευκαιρία, ας συνειδητοποιήσουμε τις τεράστιες ποσότητες ανακυκλώσιμων υλικών που στέλνουμε ακόμα στα σκουπίδια, παρά τα προγράμματα ανακύκλωσης. Όσον αφορά στα οργανικά υλικά (αποφάγια κα) μπορούμε να κρατάμε στο ψυγείο μας κρέατα, τυριά και γαλακτοκομικά, ενώ είναι ευκαιρία να ξεκινήσουμε ένα πρόγραμμα οικειακής κομποστοποίησης για τα φυτικά υπολείμματά μας παράγοντας έτσι και “λίπασμα” για τα φυτά μας στον κήπο ή στις γλάστρες μας. 

Περισσότερα... »

Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντισμού, η ΑΝΙΜΑ  βρέθηκε στη Βραυρώνα με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, μια ομάδα από την Εναλλακτική Κοινότητα Παρέμβαση και εθελοντές από το WWF, την Ελιξ και πολλούς ακόμη φίλους. Για άλλη μια φορά οι εθελοντές μας απομάκρυναν (με τη βοήθεια του απαραίτητου πλέον γαϊδαράκου)  μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών από τον υγρότοπο, και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απελευθέρωση πουλιών που αποθεραπεύθηκαν πρόσφατα.

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με την δασολόγο κ. Χριστίνα Καλαθά για τις περιοχές NATURA 2000 της Πελοποννήσου και ολης της Ελλάδας, για τα Γεράνεια όρη, για τηνη διαχείρισή τους Nοέμβριος 2009

Περισσότερα... »

Συζητάμε με τον κ. Λάμπρο Μπούκλη φυσικό περιβαλλοντολόγο Msc για την περιβαλλοντική πιστοποίηση των δήμων.

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009 ώρα 23,00 και Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου ΏΡΑ 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΑ

(ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ)

ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 2008

Ιανουάριος 2009

Το 2008 ο Δήμος Ελευσίνας συνέχισε την οργάνωση της διαλογής στην πηγή και διαχειρίστηκε με πρότυπο και σύννομο τρόπο τα 4 κύρια ρεύματα αστικών αποβλήτων: βιοαποδομήσιμα, συσκευασίες, ογκώδη οικιακά, μπάζα (ΑΕΚΚ).

Τα βιοαποδομήσιμα (πράσινοι κάδοι) και οι συσκευασίες (μπλε κάδοι) αποτελούν τα καθημερινά ρεύματα των αστικών αποβλήτων.

Συνολικά διαχειρίστηκε 24,000 τόνους κάθε είδους αστικά στερεά απόβλητα (ΑΣΑ) και ανακύκλωσε ποσοστό 35%, Έναντι 33% το 2007 και 19% το 2006.

ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΑΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΤΟ 2008 σε τόνους / έτος
	ΧΥΤΑ	ΑΝΑΚΥΚΛ
ΒΙΟΑΠΟΔΟΜΗΣΙΜΑ	11,868
Οικιακή Λιπασματοποίηση		250	450 κάδοι λιπασματοποίησης
ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ		2,201	ΣΣΕΔ-ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ/ΕΕΑΑ
ΧΑΡΤΟΝΙ		51	ΔΗΜΟΣ
ΕΝΤΥΠΟ ΥΛΙΚΟ		43	ΔΗΜΟΣ
ΚΛΑΔΙΑ		200	Δημοτικό ΚΔΑΥ / Λιπασματοποίηση
ΟΓΚΩΔΗ	3,632		Δημοτικό ΚΔΑΥ / ΧΥΤΑ
ΑΕΚΚ (ΜΠΑΖΑ-ΑΔΡΑΝΗ)		5,717	Δημοτικό ΚΔΑΥ / Ανάπλαση Λατομείου
ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ *		50	ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ
ΣΥΝΟΛΟ	15,500	8,512
ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ35%
* ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ	ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ
Ηλεκτρικά-Ηλεκτρονικά	20,4	τονοι	ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ A.E.
Λυχνίες	450	kg.	ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ A.E.
Μπαταρίες	319	Kg	ΑΦΗΣ
Δημοτικά Ορυκτέλαια-ΑΛΕ	400	Kg	ΕΛΤΕΠΕ-ΚΕΠΕΔ
Εγκατ.Οχήματα (ΟΤΚΖ)	17	Τεμ.	ΕΔΟΕ
Ελαστικά	305	τεμ.-A	ECOELASTIKA
	28	τεμ.-B	ECOELASTIKA
Μελάνια εκτυπωτών	437	Τεμ.	RECYCLINK

Το 2008 ο Δήμος Ελευσίνας είχε τις ακόλουθες δράσεις:

• Ολοκληρώθηκε το πλέον σύγχρονο διαδημοτικό ΚΔΑΥ για τις συσκευασίες που θα εξυπηρετεί 12 Δήμους της Δυτικής Αττικής και θα απασχολεί 25 άτομα. Η έκταση των 10 στρ. παραχωρήθηκε από τη SATO και τα ΕΛΠΕ στο Δήμο Ελευσίνας και η επένδυση των 5 εκατ. Ευρώ έγινε από την ΕΕΑΑ, στα πλαίσια του συστήματος ΣΣΕΔ-ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ, στο οποίο συμμετέχει και η ΚΕΔΚΕ.
• Η ανακύκλωση των συσκευασιών αυξήθηκε κατά 41% και έφτασε τους 2,295 τονους.
• Στο Δημοτικό Κέντρο Ανακύκλωσης, στο οποίο απασχολούνται 10 άτομα, διαχειρίστηκε με πρότυπο τρόπο 25,600 κ.μ (9,550 τόνοι). ογκωδών οικιακών αποβλήτων, σε συνεργασία με τον ΕΣΔΚΝΑ, τα οποία στο παρελθόν διατίθεντο ανεξέλεγκτα.
• Διένειμε δωρεάν 100 επί πλέον κάδους οικιακής λιπασματοποίησης, οι οποίοι έφτασαν συνολικά τους 450.
• Τοποθέτησε 20 βυθιζόμενους κάδους σε κεντρικά σημεία.
• Διένειμε δωρεάν 2,500 τσουβάλια λίπασμα που προέκυψε από το πράσινο.
• Ξεκίνησε την χωριστή διαλογή του έντυπου υλικού από τα σχολεία και τις υπηρεσίες και το 2008 συγκέντρωσε 43 τόνους.
• Απέσυρε 5,210 κιλά φύλλα ελενιτ από δημοτικό χώρο στάθμευσης, τα οποία περιέχουν αμίαντο, και τα οποία θα διατεθούν σύννομα και ασφαλώς στην εταιρεία Bhuck της Γερμανίας από την ελληνική εταιρεία ΤΠΠ.
• Ολοκληρώθηκε το 6-μηνο πιλοτικό πρόγραμμα για τα επικίνδυνα οικιακά σε συνεργασία με την εταιρεία ΑΠΟΤΕΦΡΩΤΗΡΑΣ ΑΕ. Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε αρχικά σε 500 οικογένειες και 110 ιατρικές μονάδες της πόλης. Η ποσότητα των επικίνδυνων οικιακών εκτιμάται σε 0,6% των ημερήσιων αποβλήτων (2,63 kg / cap, έτος).
• Συνεχίζεται το δημοτικό πρόγραμμα “Πόρτα-πόρτα” , Σε συνεργασία με την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των κατοίκων σχετικά με όλες τις μορφές ανακύκλωσης.
• Συνεχίζεται το πρόγραμμα ανακύκλωσης σε όλα τα σχολεία της Ελευσίνας, Σε συνεργασία με την Μεσόγειο SOS, για τις συσκευασίες, τις ηλεκτρικές / ηλεκτρονικές συσκευές και τις μπαταρίες.
• Ο Δήμος Ελευσίνας βράβευσε 3 σχολεία με 10,000 € για την καλύτερη απόδοση στην ανακύκλωση. (3^ο Γυμνάσιο, 2^ο Λύκειο, 1^ο Λύκειο)
• Συνολικά στην Ελευσίνα ανακυκλώθηκαν το 2008, από το Δήμο και τις επιχειρήσεις:

Μπαταρίες = 1,084 kg (ΑΦΗΣ)

Ελαστικά = 567 t (ECO-ΕΛΑΣΤΙΚΑ)

Χρησιμοποιημένα Ορυκτέλαια (ΑΛΕ) = 300 t (ΕΛΤΕΠΕ / ΚΕΠΕΔ)

• Εφάρμοσε πιλοτικά με τη συσκευή οικολογικάpod τη λιπασματοποίηση για τα βιοαποδομήσιμα και το πράσινο.
• Ο Δήμος Ελευσίνας υπέβαλε ολοκληρωμένη πρόταση στο ΥΠΕΣ για υπόγεια πνευματική συλλογή των απορριμμάτων, χωρίς κάδους και απορριμματοφόρα, κατά το πρότυπο της Στοκχόλμης και της Βαρκελώνης.

Το 2009 ο Δήμος Ελευσίνας θα υλοποιήσει τις ακόλουθες δράσεις:

• Εγκρίθηκε και θα υλοποιηθεί από το 2009 το πρόγραμμα LIFE με τίτλο HEC-PAYT, με επικεφαλής την Ελευσίνα και 5 άλλους εταίρους.

Πιλοτικά σε 1,500 οικογένειες θα εκτιμηθεί η ποσότητα των αποβλήτων που παράγουν και θα καθοριστεί το πρότυπο μειωμένων τελών, όταν οι κάτοικοι έχουν μειωμένη παραγωγή αποβλήτων και κάνουν ανακύκλωση.

(Συνολικός προϋπολογισμός = 1,3 εκατ. €, Ελευσίνα = 0,45 εκατ. €, χρηματοδότηση 50%)

• Προεγκρίθηκε το πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, με επικεφαλής την Ελευσίνα και εταίρο τον Ασπρόπυργο, ώστε να μετατραπούν 2,000 τόνοι ογκωδών αποβλήτων σε εναλλακτικό καύσιμο για χρήση σε δημόσια κτίρια και στη βιομηχανία .. Στόχος του προγράμματος είναι να υποκατασταθεί καύσιμο ορυκτό (ντήζελ ή κάρβουνο) από ΑΠΕ (ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, βιομάζα).

Με την υλοποίηση αυτού του προγράμματος αναμένεται το ποσοστό ανακύκλωσης και αξιοποίησης του συνόλου των ΑΣΑ στην Ελευσίνα να υπερβεί το 50%.

(προϋπολογισμός = 1,5 εκατ. € Ελευσίνα = 1,0 εκατ. €, χρηματοδότηση 100%)

• Θα εφαρμοστεί πλήρως το πρόγραμμα συλλογής επικίνδυνων οικιακών (ληγμένα φάρμακα, εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα – όχι μολυσματικά) με περιέκτες στο Δημαρχείο, στα 2 ΚΑΠΗ και στο ΚΕΠ. Η καταστροφή τους θα γίνεται στον αποτεφρωτήρα του ΕΣΔΚΝΑ.
• Θα διανεμηθούν δωρεάν άλλοι 100 κάδοι οικιακής λιπασματοποίησης.
• Ο Δήμος Ελευσίνας θα βραβεύσει 3 σχολεία με την καλύτερη απόδοση στην ανακύκλωση καθώς και τους επαγγελματίες της πόλης με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανακύκλωσης στις μπαταρίες, τα ελαστικά και τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια.
• Μετά την ολοκλήρωση της μελέτης του Πολυτεχνείου Κρήτης (καθηγητής κ. Γιδαράκος) ο Δήμος Ελευσίνας προωθεί την δημιουργία αυτόνομης σύγχρονης μονάδας λιπασματοποίησης κλειστής (αερόβιας ή αναερόβιας) ώστε να απαλλαγεί από τον ΧΥΤΑ.

Ο ΧΥΤΑ της Φυλής σήμερα αποτελεί μια “λύση” η οποία είναι πανάκριβη (50 Ευρώ / τόνο για την Ελευσίνα), είναι περιβαλλοντικά απαράδεκτη, είναι αντίθετη με τη νομοθεσία και χρονικά αδιέξοδη.

Η εφαρμογή της λύσης της κλειστής λιπασματοποίησης θα οδηγήσει σε ποσοστό ανακύκλωσης και ανάκτησης του συνόλου των ΑΣΑ στην Ελευσίνα μεγαλύτερο του 90%.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ

 Γ. ΑΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ

 

πηγή Δήμος Ελευσίνας

Περισσότερα... »

ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Κροκιδά 44 – ΚΙΑΤΟ 20200 Τηλ. 2742022280 Fax: 2742020271  ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  Το Ίδρυμα Κορινθιακών Μελετών σας προσκαλεί στην ομιλία που θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Κιάτου (Κλεισθένους 57), την 7η Δεκεμβρίου 2009 ημέρα Δευτέρα και ώρα 6,00 μ.μ., από τον Γεωλόγο   κ. Μάριο Ασημακόπουλο με θέμα :  «Το νερό στην Κορινθιακή μυθολογία» Είσοδος ελεύθερη Το Δ.Σ. του Ι.Κ.Μ.

Περισσότερα... »

 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου.

Καλούν σε καθιστική διαμαρτυρία  στον Άγνωστο Στρατιώτη,  την Κυριακή  6/12, στις 12.30

 και στη συνέχεια σε συμμετοχή στην πορεία από τα Προπύλαια

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι επισημαίνουν ότι η επέτειος ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου είναι μια ευκαιρία για να συζητηθούν στην κοινωνία, στα σχολεία, στους κοινωνικούς χώρους τα γεγονότα και τα συμπεράσματα από τον Δεκέμβρη του 2008.

Παρά τα τραγικά εκείνα γεγονότα, στην πραγματικότητα δεν υπήρξε μια ουσιαστική, δημοκρατική συζήτηση ούτε πολιτικά συμπεράσματα τόσο σε σχέση με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όσο και για τους λόγους που οι κινητοποιήσεις επισκιάστηκαν από τη βία και κυρίως για το πως θα αναπτυχθεί μια κουλτούρα και πολιτικές συμμετοχής των νέων ανθρώπων στη διαμόρφωση των εξελίξεων που τους αφορούν. 

Η νέα κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να ανοίξει αυτό το διάλογο με την κοινωνία και με τους νέους, αντί να περιμένει ευκαιρίες για «πολιτικές πυγμής», που θεωρεί ότι θα τερματίσουν τον φαύλο κύκλο της βίας.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι λένε όχι στη βία στην καθημερινότητα, στη δουλειά, στη διαδήλωση, στο σπίτι, στο σχολείο. Η πορεία πρέπει να είναι μαζική και ειρηνική.

                    Η Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Περισσότερα... »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Οινόφυτα 3-12-2009

Εκδικάστηκαν χθες στην επταμελή Σύνθεση του Ε Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας οι αιτήσεις ακυρώσεως του «Ινστιτούτου Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού», του συλλόγου «Πολίτες για την Αειοφορία. Περιβάλλον-Υγεία-Πολιτισμός »και του πρεσβύτερου κ. Ιωάννη Οικονομίδη με τις οποίες στρέφονται κατά της άρνησης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας να διακόψει την λειτουργία και να ανακαλέσει τις άδειες λειτουργίας πέντε βιομηχανιών της περιοχής του Ασωπού (Οινόφυτα Βοιωτίας). Πρόκειται για τις βιομηχανίες «ΕΠΑΛΜΕ Α.Ε.», «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α.Ε.», «ΜΑΪΛΛΗΣ Α.Ε.Β.Ε. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑΣ »,« EUROPA PROFIL ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ Α.Β.Ε. »και« ALUMINCO Α.Ε. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ ». Οι βιομηχανίες αυτές είχαν ελεχθεί το 2007 από την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και, στη συνέχεια, ο Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τους επέβαλλε πρόστιμα για παράβαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

 Στην αρχή της διαδικασίας, τόσο η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας, όσο και ορισμένες από τις βιομηχανίες επεδίωξαν την αναβολή της συζήτησης, αίτημα που βρήκε αντίθετους τους δικηγόρους των περιβαλλοντικών οργανώσεων και του πρεσβ. Ιωάννη, την κυρία Ελ. Κιουσοπούλου και τον κ. Γ. Κτιστάκι, και που τελικώς απερρίφθη από το δικαστήριο που προχώρησε κανονικά στην εκδίκαση των υποθέσεων. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας, αφού απερρίφθη το αίτημά της για αναβολή, δεν παρέστη τελικώς στην εκδίκαση για να υπερασπιστεί την θέση της.

 Η εισηγήτρια, Σύμβουλος Επικρατείας, κ. Αικ. Σακελλαροπούλου εισηγήθηκε την αποδοχή των αιτήσεων ακυρώσεως με το σκεπτικό ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας έπρεπε να είχε ελέγξει αν η λειτουργία των εν λόγω βιομηχανιών ήταν νόμιμη και, κατά περίπτωση, να είχε διακόψει την λειτουργία τους.

 Ινστιτούτο Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού

Σύλλογος «Πολίτες Για την Αειφορία»

Περισσότερα... »

Περισσότερα... »

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Η Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, σας προσκαλεί σε ΗΜΕΡΙΔΑ με θέμα:

ΑΝΟΙΚΤΟ FORUM ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009 στο Ξενοδοχείο Classical Athens Imperial (Αίθουσα Νέα Υόρκη), Πλατεία Καραϊσκάκη, Αθήνα

Διοργάνωση

ΕΙΔΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ (ΕΥΕΠ)

Εκπρόσωποι της Πολιτείας, της Δικαιοσύνης, Επιστημονικών και Επαγγελματικών Φορέων, της Κοινωνίας των Πολιτών και άλλων εμπλεκομένων, συζητούν για τη σημασία των περιβαλλοντικών ελέγχων στην αποτελεσματική εφαρμογή μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος, τηνποινική ευθύνη των ρυπαντών, την διαχείριση του περιβαλλοντικού κινδύνου, την περιβαλλοντική ευθύνη των επιχειρήσεων για την πρόληψη και την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς και το ρόλο της Κοινωνίας των Πολιτών!

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

8,30 με 9,00 Προσέλευση – Εγγραφές

9,00 με 11,30 Έναρξη εργασιών

Θεματική ενότητα Α ‘: Εφαρμογή περιβαλλοντικής νομοθεσίας και ο ρόλος των ελεγχτικών μηχανισμών

Εισαγωγική Ομιλία – Συντονισμός: Τίνα Μπιρμπίλη, Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Συμμετέχουν στο πάνελ: Σταύρος Δήμας *, Επίτροπος Περιβάλλοντος ή εκπρόσωπος ΕΕ στην Αθήνα, Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Δοίκησης, Συνήγορος του Πολίτη, Γενικός Επιθεωρητής ΕΥΕΠ,Γενικός Επιθεωρητής Υγείας, Γιάννης Δερμιτζάκης, τ. Γενικός Επιθεωρητής ΕΥΕΠ *, Εκπρόσωπος Δικηγορικού Σύλλογου Αθηνών, Εκπρόσωπος WWF–Hellas .

Σύνοψη συζήτησης: Γιώργος Χρονόπουλος, Επιθεωρητής ΕΥΕΠ.

11,30 με 11,45 ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ – ΚΑΦΕΣ

 11,45 με 13,30               Θεματική ενότητα Β ‘: Περιβαλλοντική ευθύνη για την πρόληψη και την αποκατάσταση της περιβαλλοντικής ζημιάς

Εισαγωγική Ομιλία – Συντονισμός: Μαργαρίτα Καραβασίλη, Ειδική Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Συμμετέχουν στο πάνελ:, Εκπρόσωπος Συνδέσμου Ελληνικής Βιομηχανίας (ΣΕΒ), Εκπρόσωπος Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, Εκπρόσωπος Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, Εκπρόσωπος Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος & Πολιτισμού, Δίκτυο Κινήσεων για τη Θεσσαλονίκη Γιώργος Μπάλιας, Δικηγόρος Πειραιά

                                    Σύνοψη συζήτησης: Εκπρόσωπος ΥΠΕΚΑ

13,30 με 14,00 ΓΕYΜΑ

14,00 με 16,00                Θεματική ενότητα Γ ‘: Ποινές – Κυρώσεις – Ποινική ευθύνη

Εισαγωγή Ομιλία – Συντονισμός: Λέανδρος Ρακιντζής, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης

Συμμετέχουν στο πάνελ: Κωνσταντίνος Μενουδάκος, Πρόεδρος Τμήματος του ΣτΕ, Σωτήρης Μπάγιας, Αντιεισαγγελέας Εφετών, Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας, Γεώργιος Φαλτσέτος, Πρόεδρος της Ένωσης Δοικητικών Δικαστών, Μιχάλης Δεκλερής, Αντιπρόεδρος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, Ελισάβετ Συμεωνίδου-Καστανίδου, Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου Τμήματος Νομικής του Α.Π.Θ, EXERGIA, Σύμβουλοι Ενέργειας & Περιβάλλοντος.

                                    Σύνοψη συζήτησης: Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη (Κύκλος Ποιότητας Ζωής)

16,00 με 16,15 ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ – ΚΑΦΕΣ

16,15 με 18,15                Θεματική ενότητα Δ »: Διαχείριση περιβαλλοντικών κρίσεων:

Εισαγωγική Ομιλία – Συντονισμός: Ανδρεάς Ανδρεαδάκης, Ειδικός Γραμματέας για τα Νερά

Συμμετέχουν στο πάνελ: Δρ Κωνσταντίνος Αραβώσης, Καθηγητής ΕΜΠ, Θανάσης Παντελόγλου, Χημικός, Πρόεδρος Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Πολιτισμού (ΙΤΑΠ), Οινοφύτων, ΕκπρόσωποςΓενικού Χημείου του Κράτους, Θεολόγος Μιμίδης, Καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννης Ζαμπετάκης, Χημικός, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Χριστίνα Θεοχάρη, Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος ΤΕΕ, εκπρόσωπος ΤΕΕ, Ομοσπονδία Συλλόγων Κατοίκων Ωρωπού, ΠΑΝΔΟΙΚΟ

Σύνοψη συζήτησης: Κυριάκος Ψύχας, Σύμβουλος Υπουργού ΠΕΚΑ

18,15 με 19,30                Θεματική ενότητα Ε »: Συμπεράσματα – Καταπολέμηση περιβαλλοντικού εγκλήματος: Ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών

Εισαγωγική Ομιλία – Συντονισμός: Γιάννης Οικονομίδης, ο ακτιβιστής ιερέας των Οινοφύτων

Συμμμετέχουν στο πάνελ: Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, Μαργαρίτα Καραβασίλη, Ειδική Γραμματέας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Δέσποινα Σπανούδη, Συμπαράταξη Βοιωτών για το Περιβάλλον,Ομοσπονδία Συλλόγων Κορινθιακού Κόλπου «Η ΑΛΚΥΩΝ», Σύλλογος«Γαία», Εκπρόσωπος ΕΛΚΕΘΕ, Εκπρόσωπος GREENPEACE. 

Σύνοψη συζήτησης: Γιάννης Χρυσοβέργης, Γραφείο Τύπου Υπουργού ΠΕΚΑ

19,30 με 20,30                Παρουσίαση συμπερασμάτων:

Γιώργος Χρονόπουλος, Επιθεωρητής ΕΥΕΠ,

Εκπρόσωπος ΥΠΕΚΑ

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη (Κύκλος Ποιότητας Ζωής)

Κυριάκος Ψύχας, Σύμβουλος Υπουργού ΠΕΚΑ

Γιάννης Χρυσοβέργης, Γραφείο Τύπου Υπουργού ΠΕΚΑ

20,30 Οικολογικός μπουφές

Περισσότερα... »

Εμείς οι Ενεργοί Πολίτες Κορινθίας (άτυπη ομάδα πολιτών για τα φλέγοντα ζητήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης), σας προσκαλούμε σε δημόσια συζήτηση με θέμα:

«Απορρίμματα, Ενεργειακό, Γεράνεια

Οι προκλήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

στο Δήμο Λουτρακίου Περαχώρας ».

Ομιλητές

• «Η περιβαλλοντική πιστοποίηση των δήμων ως εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης» Λάμπρος Μπούκλης, φυσικός περιβαλλοντολόγος MSC

• «Η διαχείριση των απορριμμάτων στον Δήμο Λουτρακίου Περαχώρας», Π. Αλαβέρας, σύμβουλος διαχείρισης απορριμμάτων
• «Τοπική Αυτοδιοίκηση, εξοικονόμηση και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» Β. Γιόκαρης Φυσικός, Μηχανικός μεταλλουργός, σύμβουλος έργων ΑΠΕ,
• «Ανάπτυξη και προστασία στις προστατευόμενες περιοχές του NATURA 2000», Χρ. Καλαθά Δασολόγος Περιβαλλοντολόγος.

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009 ώρα 17,00 στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λουτρακίου Περαχώρας

οι Ενεργοί Πολίτες Κορινθίας

Ν. Λόης, Π. Αλαβέρας, Ευ. Σπινθάκης

υπό την αιγίδα του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Λουτρακίου Περαχώρας

Περισσότερα... »

Από το ιστολογιο της Οικολογικής Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Ερμιονίδας [sikam.wordpress.com]

Αυτη ηταν η κατασταση και χτες στον χωρο δεματοποιησης.Σπανια περνας απο εκει και να μην καιγωνται τα σκουπιδια.Αργα το απογευμα μεγαλες φλογες εβγαιναν απο τον χωρο.

ΠΑΝΤΑ υπαρχουν αυτοκινητα του Δημου στην περιοχη.

Και σ αυτη τη φωτο φαινεται απορριμματοφορο που απομακρυνεται αφου μολις εχει αδειασει το περιεχομενο του καθως και αλλο αυτοκινητο διπλα στο εργοσασιο.Προφανως κανουν δοκιμες και φυλανε τις εγκαταστασεις.

1.Ο Δημος ξερει για την συνεχη καυση

2.Κανεις δεν μπορει να πλησιασει για να βαλει φωτια εκτος του Δημου γιατι ο χωρος φυλασεται απο τον Δημο

3.Αυταναφλεξη δεν γινεται γιατι η φωτια μπαινει στα επιφανειακα σκουπιδια που πετιωνται πανω απο τα καμμενα ηδη απορριμματα.

Για να υπαρχει αυταναφλεξη μεθανιου πρεπει τα σκουπιδια να ειναι θαμενα κατω απο χωμα για καιρο και απο τρυπες στο χωμα να διαφευγει στη ατμοσφαιρα το εγκλωβισμενο μεθανιο που παραγεται απο την ζημωση του οργανικου φορτιου.

4Η πυροσβεστικη απαντα πως δεν μπορει να ριξει νερο πανω στα φλεγομενα σκουπιδια για τεχνικους λογους που ειναι σωστο.Το νερο θα αυξησει τον καπνο διοξινης.

5.Την κατασβεση της φωτιας πρεπει να κανει ο Δημος με χωμα.Αλλα ο Δημος δεν θελει να σβυσει τη φωτια γιατι με την καυση μειωνονται τα σκουπιδια και οι ευθυνες του.

6Στην Ερμιονη σταματησαν να καινε τα σκουπιδια, γιατι πολιτες κινησαν τις νομιμες διαδικασιες. Ο Δημος Κρανιδιου δεν ακουει οσους διαμαρτυρωνται για την μολυνση αερα εδαφους και νερων απο την ανεξελεγκτη καυση σκουπιδιων σε χαμηλες θερμοκρασιες.

7 Περασαν δεκα μηνες απο την ημεριδα της ΠΑΠΟΕΡ οπου ο Δημαρχος υποσχεθηκε δημοσια πως σε μια βδομαδα ξεκινα ανακυκλωση χαρτιου (και συντομα αλουμινιου). Ενω λοιπον ο Δημος δεν εχει κανει τιποτα, πολιτες απο ολη την περιοχη ενισχυουμε εμπρακτα το εργο της ενοριας Κοιλαδας που μονο τον περασμενο χρονο μαζεψε τριαντα εξη τονους (χιλιαδες κιλα) χαρτι.

Στην εκπομπη το Φορουμ της Πεμπτης στον DRTV συμμετειχε χτες βραδυ και ο προεδρος της ΠΑΠΟΕΡ κ Σταματακης μαζι με τους Μπαμπη Αντωνιαδη και Θ Δεληγιαννη αντιδημαρχου Αργους που μεχρι τωρα δεν ηξερε κανενα αλλο τροπο διαχειρησης των απορριμματων εκτος των χωματερων και της καυσης Δεληγιαννης

Προσπαθησε να μιλησει με στοιχεια ο προεδρος της ΠΑΠΟΕΡ αλλα ο χειμαρωδης (και κατ εμε αντιφατικος) λογος του κ Δεληγιαννη του αφησε οχι πανω απο δεκα πεντε λεπτα της ωριαιας εκπομπης.Τουλαχιστον τωρα “που αλλαξε η κυβερνηση” αρχισε να συζηταει (οχι με ενθουσιασμο ειναι αληθεια) το θεμα της ανακυκλωσης.

Κατι ειναι κι αυτο μιας και ο κ Δεληγιαννη ειναι προεδρος του φορεα διαχειρησης στερεων αποβλητων Αργολιδας φορεας.

Με το τελος της εκπομπης παντως πολιτες της Ερμιονιδας τονισαν στον κ Προεδρο τις ευθυνες που εχουν οι υπευθυνοι με την φραση που επανελαβαν πολλες φορες να κλεινει την συζητηση ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΗΣΥΧΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΑΣ ΟΤΑΝ Η ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΡΠΑ ΔΙΟΞΙΝΕΣ-ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΔΙΔΥΜΩΝ ΚΑΙ ΦΟΥΡΝΩΝ.

ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΤΕ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ.

Περισσότερα... »

Απορρίμματα ώρα μηδέν: Η εν κρυπτώ διαχείριση απορριμμάτων στην Πελοπόννησο και η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση εργοστασίου καύσης στα Αθίκια Κορινθίας.

 Πληροφορούμαστε ότι γνωστή εταιρεία διαχείρισης απορριμμάτων κατέθεσε αίτηση στην Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας με αρ. πρωτ. Γ-04080 -12/10/2009, δηλαδή 8 ημέρες μετά τις εκλογές, για χορήγηση αδείας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα, ισχύος 35 MW, στη θέση Αθίκια του Δήμου Σαρωνικού Κορινθίας.

Είναι πλέον δεδομένα τα ακόλουθα:

• Δεν υπήρξε ως τώρα, ούτε υπάρχει διαβούλευση με τους πολίτες για τα σημαντικά ζητήματα των απορριμμάτων της Περιφέρειάς μας, όπως απαιτεί η νομοθεσία και όπως θεωρητικά τουλάχιστον εξήγγειλε η νέα κυβέρνηση.
• Δεν υπήρξε, ούτε υπάρχει επίσημη ενημέρωση για το αν έχει υπογραφεί, αν ισχύει και τι περιλαμβάνει ο νέος περιφερειακός σχεδιασμός διαχείρισης απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
• Η εν λόγω εταιρεία είναι η μια εξ αυτών που έχει προωθήσει την δεματοποίηση των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
• Για να παραχθεί ισχύς 35 MW πρέπει να καούν τουλάχιστον όλα τα απορρίμματα της Περιφέρειας Πελοποννήσου και όχι μόνο η βιομάζα, δηλαδή τα αγροτικά απόβλητα (κλαδιά, χόρτα, ελαιόκαρπος κλπ).  Μόνο στην περίπτωση καύσης καθαρής βιομάζας, η ενέργεια που παράγεται θεωρείται Ανανεώσιμη,
• Αφού λοιπόν η ποσότητα των αγροτικών αποβλήτων της Πελοποννήσου δεν αρκεί για τα 35 MW, μπορούμε βασίμως να υποθέσουμε πως η βιομάζα που θα καεί είναι τα δεματοποιημένα απορρίμματα.
• Μπορούμε βασίμως να υποθέσουμε πως, για να καταθέσει αίτηση η εν λόγω εταιρία, ο περιφερειακός σχεδιασμός διαχείρισης απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου, περιλαμβάνει ήδη την χωροθέτηση εργοστασίου καύσης στα Αθίκια.
• Είναι προφανές πως υπάρχουν διοικητικές, αστικές ίσως και ποινικές ευθύνες για όσους διαχειρίζονται με αυτό τον αδιαφανή τρόπο το ζήτημα των απορριμμάτων.
• Δυστυχώς όλα γίνονται εν κρυπτώ! Τι εμποδίζει άραγε την δημόσια διαβούλευση για ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον και την ποιότητά ζωής των πολιτών;

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι απευθυνόμαστε στους πολίτες. Πρέπει να  στοχεύσουμε σε μια κοινωνία ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ. Προτείνουμε στην κυβέρνηση και στην τοπική αυτοδιοίκηση να θέσει στόχο τη μείωση των παραγόμενων απορριμμάτων κατά 80-90% μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Ο στόχος αυτός είναι εφικτός και θα επιτευχθεί με τις ακόλουθες πολιτικές:

1. ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ (Χ.Α.Δ.Α.)  ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΚΑΥΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
2. ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ -ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ- ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
3. ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ – ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ
4. ΧΡΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ. Δηλαδή δημοτικά τέλη ανάλογα με την παραγωγή απορριμμάτων και όχι το εμβαδόν των κατοικιών.

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι, θεωρώντας ότι η καύση δεν συμβαδίζει με την αρχή της βιωσιμότητας σε κανένα επίπεδο (κοινωνικό περιβαλλοντικό, οικονομικό), την απορρίπτουμε και καλούμε όλους τους πολίτες, την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, τις περιφέρειες και το Υπ. Περιβάλλοντος να συγκροτήσουν σχέδια εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων που θα βασίζονται στην αρχή της πρόληψης και της προφύλαξης, σύμφωνα με τις εξής προτεραιότητες:

ΠΡΟΛΗΨΗ – ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ – ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ – ΑΣΦΑΛΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΔΡΑΝΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ.

Καλούμε τους πολίτες να αντισταθούν με τον πιο δυναμικό τρόπο, δηλαδή να γεμίζουν τους μπλε κάδους με ανακυκλώσιμα υλικά.

• Καλούμε τους πολίτες να κάνουν τις ορθές πολιτικές επιλογές στις προσεχείς κρίσιμες αυτοδιοικητικές εκλογές, προς όφελος της ποιότητας ζωής, του περιβάλλοντος και της δημοκρατικής λειτουργίας των ΟΤΑ.

Ας ενεργοποιηθούμε ατομικά και συλλογικά για να πετύχουμε λύσεις στο μεγάλο πρόβλημα των σκουπιδιών, για να περάσουμε από την εποχή των σκουπιδιών, στην εποχή των μηδενικών αποβλήτων. Μέχρι το 2015 επιδιώκουμε μείωση των απορριμμάτων κατά 70%, ενώ μέχρι το 2020 στοχεύουμε να έχει επιτευχθεί η κοινωνία χωρίς σκουπίδια.

 για τους Οικολόγους Πράσινους Κορινθίας

Π. Αλαβέρας

Ευ. Σπινθάκης

Περισσότερα... »

ωΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ

Απαντήσεις του κ. Δήμα σε ερωτήσεις των Οικολόγων Πράσινων στο ευρωκοινοβούλιο

Εξαιρετικά ανησυχητική εικόνα για την πολιτική της χώρας μας για το νερό και την τήρηση των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων της Ελλάδας, δίνουν οι απαντήσεις του απερχόμενου Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Δήμα στις σχετικές ερωτήσεις του Μιχ. Τρεμόπουλου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων είχε καταθέσει ερωτήσεις για την «οικολογική κατάσταση των υδάτων των λιμνών της Β. Ελλάδας »([1]) Και τη «ρύπανση υδάτων στο Δήμο Μεσσαπίας στην Εύβοια από τοξικά απόβλητα» ([2]). Μαζί με την ερώτηση για τον Αχελώο ([3]), Οι ερωτήσεις αυτές αποτελούσαν ένα πρώτο πακέτο παρεμβάσεων για περιστατικά επικίνδυνης διαχείρισης των υδάτων στην Ελλάδα.

Και στις τρεις απαντήσεις του ο κ. Δήμας αναφέρεται στην οδηγία για τα νερά 2000/60/ΕΚ και πιο συγκεκριμένα:

- Στην ανάγκη κατάρτισης σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής, Τα οποία τα κράτη μέλη καλούνται να εκπονήσουν έως τις 22-12-09 (άρθρο 13) και να τα διαβιβάσουν στην Επιτροπή έως τις 22-03-10 και τα οποία επιβάλλεται να περιλαμβάνουν χάρτη των δικτύων παρακολούθησης, τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης καθώς και πληροφορίες σχετικά με την οικολογική κατάσταση λιμνών, ποταμών, κ.ο.κ.

- Στην υποχρέωση των κρατών μελών να διαμορφώσουν δίκτυα παρακολούθησης και να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή μέχρι τις 22-03-07 (άρθρο 8). Το 2007 η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία αριθ. 2007/2490 κατά της Ελλάδας, επειδή παρέλειψε να την ενημερώσει σχετικά με τα δίκτυα παρακολούθησης αλλά πρόσφατα έλαβε τα σχετικά στοιχεία τα οποία και εξετάζει για να διαπιστώσει κατά πόσον επιτυγχάνεται συμμόρφωση. Τα κράτη μέλη αναμένεται να ανακοινώσουν τα αποτελέσματα της παρακολούθησης μέσω των σχεδίων διαχείρισης των λεκανών απορροής.

- Στο άρθρο 5 της οδηγίας, για το οποίο η ΕΕ εξέδωσε μια πρώτη έκθεση εφαρμογής το Μάρτιο του 2007[4]. Μέχρι τότε δεν είχε λάβει από την Ελλάδα ουδεμία ουσιαστική έκθεση και ως εκ τούτου η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία επί παραβάσει (υπόθεση αριθ. 2005/2317), η οποία εν συνεχεία τέθηκε στο αρχείο το 2008, μετά την παραλαβή της έκθεσης.

Η χώρα μας, λόγω εγκληματικών καθυστερήσεων όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, δεν διαθέτει ακόμη το σημαντικότερο διαχειριστικό εργαλείο της οδηγίας πλαίσιο για το νερό: την παρακολούθηση ([5]). Χωρίς αυτό δεν υπάρχει αξιόπιστη εικόνα της υφιστάμενης κατάστασης, δεν υπάρχουν περιβαλλοντικοί στόχοι αποκατάστασης και συνεπώς τα όποια Σχέδια Διαχείρισης καθίστανται κενά περιεχομένου. Παράλληλα με την παραγωγή αποτελεσμάτων από την παρακολούθηση, θα έπρεπε να έχει προωθηθεί και η δημόσια διαβούλευση, όρος κρίσιμος από την οδηγία 2000/60/ΕΚ για την οριστικοποίηση των Σχεδίων Διαχείρισης των λεκανών απορροής. Παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με το Ν. 3199/03 θα μπορούσαν να έχουν συγκροτηθεί τα Περιφερειακά Συμβούλια Υδάτων ώστε να συζητήσουν τα οικονομικά μέτρα και τα Σχέδια Διαχείρισης και το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων θα έπρεπε να λειτουργεί, τίποτε από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Οι ΟΠ κρίνουν ότι είναι αντιδημοκρατική, αντιπαραγωγική και ότι ταυτόχρονα παραβιάζει τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας η παραγωγή Σχεδίων Διαχείρισης χωρίς να προϋπάρξει διαβούλευση μεταξύ κοινωνίας και διαχειριστικών αρχών. Επιπλέον, λόγω των μέτρων και των έργων που πρέπει να προτείνονται σε αυτά, θα πρόκειται για ακόμη μια κατασπατάληση πόρων, εφόσον δεν στηρίζονται σε πραγματικά και ενημερωμένα στοιχεία. Είναι άμεση ανάγκη να δηλώσει η νέα κυβέρνηση ποια μέτρα θα πάρει για τη παρακολούθηση της κατάστασης και τη δημόσια διαβούλευση, όπως και τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει ως προς το απαράδεκτο σχέδιο εκτροπής του Αχελώου.

Για τα δείγματα νερού που αναφέρονται στην ερώτηση για τα νερά του Δήμου Μεσσαπίας ο κ. Δήμας δηλώνει άγνοια, πού προφανώς οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει κοινοποιήσει τα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η τελευταία δεν δείξει εντονότερο ενδιαφέρον, όπως επίσης και για το Φράγμα Ψαχνών, το οποίο δεν θεωρεί μεγάλο έργο και γι ‘αυτό η Ελλάδα θεωρείται ότι δεν είναι υποχρεωμένη να διαβιβάσει πληροφορίες σχετικά με ζητήματα σχεδιασμού και ανάπτυξης στην Επιτροπή. Ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με τη διαδικασία παράβασης (C-286/08) κατά της Ελλάδας: συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στις 10-09-09, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) αποφάνθηκε ότι η Ελλάδα παρέβη τις υποχρεώσεις της που προβλέπονται από την οδηγία 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα σε συνδυασμό με την οδηγία 2006/12/ΕΚ για τα στερεά απόβλητα και την οδηγία 1999/31/ΕΟΚ ([6]).

Αρχίζοντας λοιπόν από την περιοχή του Μεσσάπιου στην Εύβοια, οι ΟΠ θεωρούμε ότι θα πρέπει:

- Να εξασφαλιστεί άμεσα η προστασία της ανθρώπινης υγείας με παροχή ασφαλούς πόσιμου νερού στους κατοίκους.

- Να γίνει παρακολούθηση της ποιότητας (οικολογικής και χημικής) των επιφανειακών, υπόγειων και παράκτιων νερών και διάθεση των στοιχείων σε όλους τους πολίτες.

- Να δημιουργηθούν διαδικασίες διαβούλευσης με τις τοπικές κοινωνίες και μέσω αυτών να εκπονηθούν σχέδια διαχείρισης που θα λαμβάνουν υπόψη τη σημερινή κατάσταση της ποιότητας των νερών.

- Να ενταθούν οι έλεγχοι από την ΕΥΕΠ και την Τοπική Αυτοδιοίκηση ώστε να σταματήσει κάθε παράνομη διάθεση επικίνδυνων και άλλων αποβλήτων στην περιοχή. Οι βιομηχανικές / εξορυκτικές δραστηριότητες που αποδεδειγμένα έχουν συμβάλλει στη ρύπανση και υποβάθμιση της περιοχής θα πρέπει να επανελέγχονται, έτσι ώστε σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους με τη νομοθεσία να επιβάλλεται προσωρινή ή και οριστική διακοπή της λειτουργίας τους.

- Να ταυτοποιηθούν οι υπεύθυνοι της ρύπανσης (π.χ ΛΑΡΚΟ) και να επωμιστούν το κόστος της εξυγίανσης των νερών και της επεξεργασίας του νερού προς ανθρώπινη κατανάλωση.

 «Με τις πρόσφατες απαντήσεις του κ. Δήμα όχι μόνο επιβεβαιώνεται αλλά και ενισχύεται η καταγγελία μας ότι στα θέματα διαχείρισης των νερών η Ελλάδα παρουσιάζει την εικόνα τριτοκοσμικής χώρας, με ευθύνη των τελευταίων κυβερνήσεων και των δύο μεγάλων κομμάτων »,δήλωσε ο Μ. Τρεμόπουλος. «Στην όλη εικόνα προστίθεται και η παραβίαση των υποχρεώσεων που αφορούν τα στερεά αλλά και τα επικίνδυνα απόβλητα. Είναι έκτακτη αναγκαιότητα πλέον να αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα τα ζητήματα της προστασίας των νερών, της διασφάλισης επαρκούς ποσότητας υδατικών πόρων τόσο για τα φυσικά οικοσυστήματα όσο και την κοινωνία και της βελτίωσης της ποιότητας των υπόγειων και επιφανειακών νερών ».

Για περισσότερες πληροφορίες: Γιώργος Μπλιώνης 6944 869772

 [1] [www.europarl.europa.eu]

[2] [www.europarl.europa.eu]

[3] [www.europarl.europa.eu]

[4] Ανακοίνωση (COM (2007) 128 τελικό), “Προς την αειφόρο διαχείριση του νερού στην Ευρωπαϊκή Ένωση” και Έγγραφο εργασίας της Επιτροπής (SEC (2007) 362 τελικό): «Πρώτη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας πλαίσιο για το νερό 2000 / 60 / ΕΚ “.

[5] [ec.europa.eu]

[6]           http://curia.europa.eu/jurisp/cgi-bin/form.pl?lang=en&Submit=Rechercher&alldocs=alldocs&docj=docj&docop=docop&docor=docor&docjo=docjo&numaff=C-286/08&datefs=&datefe=&nomusuel=&domaine=&mots = & resmax = 100

Περισσότερα... »

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ. ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΩΡΑ!

Διακήρυξη για τη Συνδιθάσκεψη της Κοπεγχάγης και την κλιματική αλλαγή

Χρονοδιάγραμμα της καμπάνιας

Από τη Μεγαλόπολη ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 21-22/11 η καμπάνια των Οικολόγων Πράσινων ενόψει της παγκόσμιας διάσκεψης για το κλίμα στην Κοπεγχάγη, με κεντρικό μήνυμα «ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ”. Αντιπροσωπεία των Ο.Π. με τους δύο εκπροσώπους Ν. Χρυσόγελο και Ι. Κοντούλη και τον ευρωβουλευτή Μ. Τρεμόπουλο είχε σύσκεψη με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, τοπικούς φορείς και πολίτες στο πνευματικό κέντρο της πόλης για τα τοπικά προβλήματα, τη ρύπανση από τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και το στόχο της απεξάρτησης από το λιγνίτη ενόψει της κλιματικής αλλαγής. Συμβολική ποδηλατική πορεία πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια στους κεντρικούς δρόμους της Μεγαλόπολης, με κατεύθυνση προς το συγκρότημα της ΔΕΗ (συνημμένες φωτογραφίες). Στη συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συμβούλιου, που ακολούθησε αμέσως μετά, υιοθετήθηκε διακήρυξη με τους στόχους και τα αιτήματα των Οικολόγων Πράσινων ενόψει της επικείμενης Συνόδου Κοπεγχάγης της (7-18 Δεκεμβρίου).

Η Μεγαλόπολη επιλέχθηκε συμβολικά, για να αναδειχθεί η ανάγκη προετοιμασίας και μετάβασης στην μεταλιγνιτική εποχή. Δυο από τις εκεί λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ είναι από τις πιο ρυπογόνες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον, ενώ συμβάλλουν σημαντικά και στις εκπομπές αερίων που αλλάζουν το κλίμα.

Η καμπάνια των Οικολόγων Πράσινων “το κλίμα μας καίει” περιλαμβάνει μεταξύ άλλων επίσκεψη αντιπροσωπείας των Οικολόγων Πράσινων σε 3 περιοχές (21-22/11 Μεγαλόπολη, Ηλεία 25/11 και Κοζάνη-Πτολεμαίδα 28/11) με ιδιαίτερο συμβολισμό σε σχέση με την κλιματική αλλαγή. Οι δυο περιοχές είναι από τα μεγαλύτερα λιγνιτικά κέντρα της Νότιας Ευρώπης, ενώ η Ηλεία είχε πληγεί από τις μεγα-πυρκαγιές του 2007. Επιδιώκουμε με αυτό τον τρόπο να δείξουμε πως συνδέονται τα παγκόσμια προβλήματα με τα τοπικά προβλήματα αλλά και πως μπορούν περιοχές που αποτελούν σήμερα στον ένα ή στο άλλο βαθμό μέρος του προβλήματος να μετατραπούν σε σύμβολα μιας βιώσιμης, πράσινης πολιτικής.

Όπως δήλωσε οΝίκος Χρυσόγελος, Εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων: “Στο πλαίσιο της πολιτικής για την προστασία του κλίματος αλλά και για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και εξάντλησης των λιγνιτικών αποθεμάτων αργά ή γρήγορα, θα έρθει η μεταλιγνιτική εποχή. Είναι στο χέρι μας ως κοινωνία να την προετοιμάσουμε σωστά ώστε αυτή η αλλαγή στον τρόπο παραγωγής ενέργειας να γίνει προς όφελος των θέσεων εργασίας, της κοινωνίας, της βιώσιμης-πράσινης οικονομίας και της κοινωνίας. Η Μεγαλόπολη, η Πτολεμαΐδα-Κοζάνη και το Αλιβέρι μπορεί μεταστραφούν να-μέσα από μια σχεδιασμένη πολιτική απεξάρτησης σταδιακά από το λιγνίτη – σε κέντρα παραγωγής πράσινης ενέργειας με αξιοποίηση βιομάζας, υπολειμμάτων από καλλιέργειες και περιβαλλοντικά αποδεκτών φυτών, δημιουργία φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων, ιδιαίτερα στα υποβαθμισμένα λιγνιτικά παιδία, με δημιουργία κέντρων εκπαίδευσης και ενημέρωσης για στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Μια τέτοια πολιτική θα συμβάλλει τόσο στην προστασία της υγείας των κατοίκων, του περιβάλλοντος και του κλίματος, αλλά και θα στρέψει την ελληνική οικονομία σε πράσινη κατεύθυνση και θα δημιουργήσει χιλιάδες πράσινες θέσεις εργασίας. Η κυβέρνηση δεν πρέπει να αφήσει κανένα παράθυρο για νέες λιγνιτικές μονάδες αλλά να στραφεί αποφασιστικά στην εξοικονόμηση ενέργειας και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Κάθε καθυστέρηση στις αναγκαίες πολιτικές έχει ασήκωτες συνέπειες στην υγεία των πολιτών, το περιβάλλον, την οικονομία και την κοινωνία“

Όπως δήλωσε ηΙωάννα Κοντούλη, Εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων: “Κάποιες περιοχές στον τόπο μας έχουν σηκώσει το βάρος του ρυπογόνου και ενεργοβόρου συστήματος παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας και έχουν επηρεασθεί με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο. Γι αυτές οφείλουμε ως κοινωνία να δραστηριοποιηθούμε άμεσα δίνοντάς τους την δυνατότητα να σχεδιάσουν την μετά λιγνίτη εποχή. Η Μεγαλόπολη είναι μια από αυτές και γι αυτό προκαλούμε ένα δημόσιο διάλογο ώστε να επηρεάσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν ξεχνάμε, όμως, και τις περιοχές όπως η Ηλεία και άλλες που έχουν πληγεί από τις πυρκαγιές και μπορούν να μετατραπούν σε σύμβολα μιας πράσινης εποχής, με πράσινες λύσεις για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον, με κέντρα παρακολούθησης των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής , με κέντρα εκπαίδευσης στην προσαρμογή που είναι απαραίτητη σε όλες τις επιμέρους πολιτικές (όπως δασική, αγροτική, υποδομών, πολιτικής προστασίας, διαχείρισης απορριμμάτων-νερού, αποκατάσταση περιοχών που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές). Χαιρόμαστε που η κυβέρνηση υιοθέτησε κάποια στιγμή στα λόγια την πρόταση που είχαν προβάλει οι οικολόγοι Πράσινοι μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, αλλά μέχρι τώρα δεν φαίνεται να προχωράει τίποτα. Οι οικονομικές επιλογές δεν φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη αυτές τις ανάγκες. Αλλά η κυβέρνηση θα κρίνεται από τα έργα της και όχι από τα λόγια της.

Διαβάστε παρακάτω:

1. Διακήρυξη των Οικολόγων Πράσινων από τη Μεγαλόπολη εν όψει της Κοπεγχάγης
2. Αναλυτικά η καμπάνια των Οικολόγων Πράσινων “Το κλίμα μας καίει» εν όψει της Κοπεγχάγης

Περισσότερα... »

ΟΙΚΟΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ. Τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον Ανδρέα Ζάρρο της Αρμονικής Ανάπτυξης Ξυλοκάστρου για την Ζήρεια, τον Πευκιά, της αποθήκες Φρατζή, τον Κορινθιακό κόλπο, τα εργοστάσια λιθάνθρακα, την τοπική αυτοδιοίκηση, τα βιομηχανικά πάρκα, το Ξυλόκαστρο.

Περισσότερα... »

Η Οικοπελοπόννησος είναι μια εκπομπή και για την κοινωνική αλληλεγγύη. Από αυτή την άποψη μας ενδιαφέρει το πώς δημιουργείται στο μυαλό μας η εικόνα του αλλοδαπού, του αλλόπιστου, του διαφορετικού, με λίγα λόγια του εχθρού. Αν αυτή η εικόνα δημιουργείται στο μυαλό μας, εκεί δεν θα έπρεπε άραγε και να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά?

Συζητάμε με την κ. Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας του πανεπιστήμιου Πελοποννήσου:

• Ποια η διαφορά ιστορικής επιστήμης από την εθνική μυθολογία;
• Πως διδάσκεται σήμερα η ιστορία στα σχολεία μας;
• Πως παρουσιάζεται σήμερα η ιστορία μας από τα μμε και το διαδίκτυο;
• Υπάρχει στην Ελλάδα κυνήγι μαγισσών για την ιστορία;
• Ποια η συμβολή της ιστορίας στην διαμόρφωση και την διατήρηση της εθνικής συνείδησης;
• Πως διαμορφώνει την εθνική συνείδηση ο εορτασμός των επετείων στην Ελλάδα και τον κόσμο;

TOP CHANNEL Δευτέρα 23 Νοεμβρίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 26 Νοεμβρίου ώρα 17,30

Περισσότερα... »

 του Παναγιώτη Αλαβέρα

Μια Πυροσβεστική Διάταξη επιτρέπει από το παραθυράκι την ελεύθερη καύση της βιομάζας από την 1/11 έως και τις 30/04 και κάθε χρόνο στην Ελλάδα ξεκινάμε τις εισπνοές στους θαλάμους αερίων!

 Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση αφαίρεση των παρακάτω άρθρων που σχετίζονται με τα γεωργικά απορρίμματα στο ύπαιθρο ΑΜΕΣΑ!

Στη Βόχα και γενικά σε όλη την πεδινή Κορινθία ζούμε σε θαλάμους αερίων!!! Χρειαζόμαστε μάσκες! 

Αναρωτιέμαι  γιατί, αφού απαγορεύεται η καύση των αποβλήτων αυτών στις χωματερές, να επιτρέπεται σε «περιορισμένη κλίμακα» παντού ανά την ελληνική επικράτεια; Για να επιτύχουμε καλύτερη διασπορά των ρύπων; Ίσως αυτό βέβαια να σχετίζεται κατά βάθος και στην «κατεστημένη» επιστημονική αντίληψη περί διασποράς ρύπων, η οποία δυστυχώς έχει παρεισφρύσει σχεδόν παντού! Δεν γνωρίζω να υπάρχει αντίστοιχα πουθενά Ευρωπαϊκή νομοθεσία που να επιτρέπει την ελεύθερη καύση.

Φέτος λοιπόν, όπως και κάθε χρόνο, ξεκίνησε η ατελής ελεύθερη καύση βιομάζας και όχι μόνο, η οποία στηρίζεται στην ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 9 / 2000  που επιτρέπει την ατελή – ελεύθερη καύση στην ύπαιθρο κλαδιών και γενικά βιομάζας, υλικά, τα οποία είναι άκρως χρήσιμα και ωφέλιμα για το έδαφος εφόσον κομποστοποιηθούν!!! Ταυτόχρονα, είναι ανυπολόγιστη η ζημιά που προκαλείται από την διάχυση των ρύπων της ατελούς καύσης της βιομάζας στην Κορινθία και κατά συνέπεια σε όλη την τροφική αλυσίδα! 

Ιδού και η διάταξη που ενώ απαγορεύει αρχικά την καύση και ορίζει τις  απαγορευτικές διατάξεις,  στα τρία πρώτα άρθρα στο τέταρτο ξεκινούν οι εξαιρέσεις.

 ”Κανονισμός ρύθμισης μέτρων για την πρόληψη και αντιμετώπιση πυρκαγιών σε δασικές και αγροτικές εκτάσεις” Φ.Ε.Κ. 1459/30-11-2000/Τ.Β.

 Άρθρο 4

Δραστηριότητες χωρίς άδεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

1. Επιτρέπεται από 1ης Νοεμβρίου μέχρι και 30 Απριλίου του επομένου έτους, το άναμμα φωτιάς στην ύπαιθρο χωρίς την έκδοση άδειας από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, για την εκτέλεση γεωργικών ή άλλων εργασιών περιορισμένης έκτασης, για τις οποίες δεν προκύπτουν για το παραπάνω χρονικό διάστημα διαφορετικά μέτρα από την παρούσα ή άλλη διάταξη, εφόσον ληφθούν από τον ενεργούντα την καύση όλα τα απαραίτητα κατά περίπτωση μέτρα για την αποφυγή εκδήλωσης πυρκαγιάς.

2. Επιτρέπεται από 1η Νοεμβρίου μέχρι 30 Απριλίου του επομένου έτους, το άναμμα και η διατήρηση φωτιάς για λόγους εστίασης ή κατασκήνωσης στην ύπαιθρο εντός δασών και δασικών εκτάσεων, εφόσον λαμβάνονται τα παρακάτω μέτρα:

α.- Γίνεται πλήρης αφαίρεση της παρεδάφιας βλάστησης σε ακτίνα 2 τουλάχιστον μέτρων από την εστία.

β.- Τηρείται η ελάχιστη απόσταση της εστίας από παρακείμενη δενδρώδη ή θαμνώδη βλάστηση που είναι τουλάχιστον 10 μέτρα και εξασφαλίζεται με τοποθέτηση περιμετρικά της εστίας της φωτιάς κατάλληλου μεγέθους λίθων.

γ.- Υπάρχει ικανή ποσότητα νερού για την αντιμετώπιση της φωτιάς, σε περίπτωση που αυτή ξεφύγει από τον έλεγχο.

δ.- Σε περίπτωση απομάκρυνσης των ατόμων που άναψαν φωτιά, υποχρεούνται στην πλήρη κατάσβεση της ή στο σκέπασμα της με ποσότητα χώματος.

 3. Επιτρέπεται για το χρονικό διάστημα από 1ης Μαρτίου μέχρι και 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, το άναμμα φωτιάς για λόγους εστίασης μόνον εντός οργανωμένων για το σκοπό αυτό χώρων, όπως κάμπινγκ και εφόσον λαμβάνονται τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου.

4. Κατ’ εξαίρεση των απαγορεύσεων της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού επιτρέπεται το άναμμα φωτιάς καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους στα οικοδομήματα και τους χώρους που περιγράφονται σε αυτό, εφόσον λαμβάνονται από τους ιδιοκτήτες ή εκμεταλλευτές τα παρακάτω μέτρα:

α.- Τοποθετείται στους καπνοδόχους κατάλληλη συσκευή για την πρόληψη της εκτίναξης σπινθήρων.

β.- Καθαρίζονται οι καπνοδόχοι από την αιθάλη.

γ.- Σβήνεται η φωτιά μετά το τέλος της χρήσης.

δ.- Υπάρχει παροχή ή ικανή ποσότητα νερού ή άλλων φορητών μέσων για την αποτελεσματική καταστολή της, εάν αυτό απαιτηθεί.

ε.- Καθαρίζεται ο χώρος από την παρεδάφια βλάστηση, σε ικανή απόσταση από την εστία της φωτιάς.

 Άρθρο 5

Καύση σιτοκαλαμιάς και άλλων γεωργικών υπολειμμάτων

1. Για τους μήνες Μάιο μέχρι και Οκτώβριο κάθε έτους, επιτρέπεται, ύστερα από άδεια, ατομική ή ομαδική, που εκδίδεται από την αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία, η καύση αγροτικών εκτάσεων κατά τις πρωινές ώρες και μέχρι τη 12η μεσημβρινή, όταν ο δείκτης επικινδυνότητας, που εκδίδεται, σύμφωνα με την παράγρ. 6 του άρθρου 3 της ΚΥΑ 12030 Φ. 109.1/1999 από το Πυροσβεστικό Σώμα, είναι για την περιοχή καύσης 1 (χαμηλή) ή 2 (μέση) και εφόσον λαμβάνονται σωρρευτικά τα ακόλουθα μέτρα και υποχρεώσεις:

α.- Δημιουργηθεί ψιλή ζώνη με άροση ή προωθητήρα πλάτους τουλάχιστον 10 μέτρων γύρω από την υπό καύση περιοχή, όταν αυτή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα

από δάση ή δασικές εκτάσεις και στις λοιπές περιπτώσεις ζώνη τουλάχιστον τριών (3) μέτρων.

β.- Τεμαχισθεί με άροση ή άλλο τρόπο η υπό καύση έκταση έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ο έλεγχος της όταν η περιοχή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα από δάση ή δασικές εκτάσεις.

γ.- Διαβρέχεται η ζώνη προς την πλευρά του δάσους ή της δασικής έκτασης όταν αυτή απέχει λιγότερο από 300 μέτρα από την υπό καύση περιοχή και 50 μέτρα από δε-ντροστοιχία.

δ.- Εξασφαλίζεται η παρουσία φορητών μέσων για την αντιμετώπιση τυχόν επέκτασης της φωτιάς από απρόβλεπτα αίτια (υδροφόρων – γεωργικών ελκυστήρων – πτυοσκάπανων κλπ) καθώς και οχήματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, όπου αυτό είναι δυνατό και μόνο σε περιπτώσεις ομαδικών καύσεων.

ε.- Ειδικά για τις περιοχές πρώτης επικινδυνότητας όπως αυτές προσδιορίζονται στο Π.Δ. 575/81 (Α’157), ο Διοικητής της οικείας Πυροσβεστικής Υπηρεσίας όταν κρίνει απαραίτητο, ζητά επιπλέον των ανωτέρω και βεβαίωση Γεωπόνου της οικείας Νομαρχίας, στην οποία αναφέρεται η αναγκαιότητα της καύσης.

στ.- Ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να ενημερώνεται από την αρμόδια Πυροσβεστική Υπηρεσία την προηγούμενη ημέρα της καύσης για τις αναμενόμενες καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν.

 2. Επιτρέπεται κατά το χρονικό διάστημα από 1η Νοεμβρίου μέχρι και 30 Απριλίου του επόμενου έτους, στις επικίνδυνες περιοχές, όπως αυτές ορίζονται με το Π.Δ. 575/81, η καύση αγροτικών εκτάσεων που βρίσκονται εντός δασικών εκτάσεων ή σε απόσταση μικρότερη από 300 μέτρα από αυτές και 50 μέτρα από δενδροστοιχίες, χωρίς άδεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, μόνον όταν λαμβάνονται όλα τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου, ενώ για τις λοιπές περιοχές της χώρας, μόνον όταν λαμβάνονται τα μέτρα της περίπτωσης (δ) της προηγούμενης παραγράφου.»

Περισσότερα... »

Ο. Π. Αλαβέρας, σύμβουλος διαχείρισης απορριμμάτων μιλά για την δεματοποίηση απορριμμάτων και τις υποχρεώσεις των ΟΤΑ στην Πελοπόννησο

Περισσότερα... »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21^ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ 13-14-15 Νοεμβρίου 2009, 

 Με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή τόσο συνέδρων απ’ όλη την Ελλάδα όσο και κοινού πραγματοποιήθηκε στις 13 και 14 Νοεμβρίου το 21^ο Συνέδριο του Πανελληνίου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων. Το συνέδριο έγινε στη Λαμία στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λαμιέων  σε συνεργασία με την ΚΕΔΚΕ 

Παρέστησαν η Υπουργός Αγρ. Ανάπτυξης κ. Κ. Μπατζελή, η Ειδ. Γραμματέας του Υπ. Περιβάλλοντος κ. Καραβασίλη, ο ευρωβουλευτής Μ. Τρεμόπουλος οι βουλευτές του νομού Φθιώτιδας κ. Αντωνίου, Τσώνης,  Σταικούρας, ο Νομάρχης κ. Χειμάρας και οι δήμαρχοι Λαμιέων κ. Κοτρωνιάς, Γοργοποτάμου Σπαθούλας, Υπάτης Δ. Καραβάνας, Αγ. Κωνσταντίνου Ε. Ψαθάς και Στυλίδας Α. Σχορετσιανίτη, Μώλου κ. Ε. Τετριμίδας, Αμφίκλειας κ. Τσιτσιμπής., ο κ. Αποστόλου ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ν. Χρυσόγελος ως εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων και ο κ. Λιβανός ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, και ο Σ. Καρκάνης, πρόεδρος του ΤΕΙ Λαμίας.

Μήνυμα έστειλε ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

 Μετά την ολοκλήρωση του θεματικού μέρους με θέμα «ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ» οι σύνεδροι ψήφισαν ομόφωνα απόφαση η οποία (συνοπτικά) τονίζει τα ακόλουθα :

 Το νερό είναι και οφείλει να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.

Η διαχείρισή του οφείλει να υπακούει στις αρχές της αειφορίας, της διαγενεακής δικαιοσύνης και της διαφύλαξης της βιοποικιλότητας και να γίνεται από δημόσιους ή αυτοδιοικητικούς φορείς. Η διεθνής εμπειρία ιδιωτικοποιήσεων του πόσιμου νερού είναι σαφώς αρνητική.

Η χώρα μας, αν και ευνοημένη, από πλευράς ποσότητας  ποιότητας υδάτινων πόρων, δεν έχει επιτύχει την διαχείρισή του με βάση τις παραπάνω αρχές.

Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της επεξεργασίας λυμάτων, με αυξανόμενο ρυθμό παρατηρούνται προβλήματα ρύπανσης, υπεράντλησης και ταπείνωσης υπόγειων υδροφορέων, υφαλμύρωσης παράκτιων υδροφορέων, επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα και νιτρικά,   συρρίκνωσης λιμνών, αλόγιστης χρήσης στο γεωργικό τομέα, αδικαιολόγητων απωλειών στα υδρευτικά δίκτυα. Βάσιμες είναι οι ανησυχίες για κίνδυνο ερημοποίησης εκτεταμένων περιοχών της χώρας, εν όψει και των επιπτώσεων που θα έχει το φαινόμενο της εν εξελίξει κλιματικής αλλαγής.

 Η ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για το Νερό (2000/60), η οποία αποτελεί ένα πλήρες και συνεκτικό σχέδιο για την ολοκληρωμένη  διαχείριση του νερού, παραμένει ουσιαστικά ανεφάρμοστη. 

Διαπιστώνεται πολυδιάσπαση των φορέων που εμπλέκονται στην διαχείριση των υδατικών πόρων, και ανεπαρκής συγκρότηση, στελέχωση, και εξοπλισμός των Περιφερειακών Υπηρεσιών για τα νερά

 Είναι αναγκαία μια στροφή πολιτικής που να περιλαμβάνει:

• ουσιαστική εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα νερά.
• Παύση σχεδίων εκτροπής ποταμών σε άλλη λεκάνη απορροής

•             Καμιά ιδιωτικοποίηση φορέα πόσιμου νερού

• Ανάσχεση της ρύπανσης, της μόλυνσης με βαρέα μέταλλα και νιτρικά, των πρακτικών αλόγιστης υπεράντλησης
• Αναδιάρθρωση καλλιεργειών ώστε να μειωθούν οι υδροβόρες
• Συστηματική ευαισθητοποίηση του κοινού σε πρακτικές εξοικονόμησης
• Αποφασιστικός ρόλος της αυτοδιοίκησης χωρίς ιδιωτικοποιήσεις,

Η γενιά μας, καταλήγει η απόφαση, έχει την ευθύνη να παραδώσει τους υδάτινους πόρους της χώρας στις επόμενες ακέραιους, αμόλυντους και δημόσιους «κτήμα ες αεί» όλων των Ελλήνων και θεμέλιο του ιδιαίτερα σημαντικού πλούτου βιοποικιλότητας που διαθέτουμε.

 ΑΠΟΦΑΣΗ 21^ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

 ΘΕΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ:  ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

 Οι εκπρόσωποι των οργανώσεων του Πανελλήνιου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων, τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης και οι λοιποί σύνεδροι που άκουσαν τις εισηγήσεις και έλαβαν μέρος στο διάλογο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών του 21^ου συνεδρίου του Δικτύου, που έγινε στη Λαμία, το Νοέμβριο του 2009, συνεκτιμούν και συναποφασίζουν τα ακόλουθα:

 Το νερό είναι και οφείλει να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.

Είναι ο κυριότερος πόρος της ανθρώπινης και κάθε άλλης μορφής ζωής, κρίσιμος παράγων της οικονομίας, θεμέλιο της υγιεινής και της ποιότητας ζωής.

Η διαχείρισή του οφείλει να υπακούει στις αρχές της αειφορίας, της διαγενεακής δικαιοσύνης και της διαφύλαξης της βιοποικιλότητας και να γίνεται από δημόσιους ή αυτοδιοικητικούς φορείς. Η διεθνής εμπειρία ιδιωτικοποιήσεων του πόσιμου είναι σαφώς αρνητική διότι κατά κανόνα οδήγησε σε αύξηση τιμών, στέρηση του νερού από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, ληστρική εκμετάλλευση υδάτινων πόρων.

 Η χώρα μας, αν και ευνοημένη, αναμφίβολα, τόσο από πλευράς ποσότητας όσο και από πλευράς ποιότητας υδάτινων πόρων, δεν έχει επιτύχει την διαχείρισή του με βάση τις παραπάνω αρχές.

Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της επεξεργασίας λυμάτων, με αυξανόμενο ρυθμό παρατηρούνται προβλήματα ρύπανσης, υπεράντλησης και ταπείνωσης υπόγειων υδροφορέων, υφαλμύρωσης παράκτιων υδροφορέων, επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα και νιτρικά,   συρρίκνωσης λιμνών, αλόγιστης χρήσης στο γεωργικό τομέα, αδικαιολόγητων απωλειών στα υδρευτικά δίκτυα. Βάσιμες είναι οι ανησυχίες για κίνδυνο ερημοποίησης εκτεταμένων περιοχών της χώρας, εν όψει και των επιπτώσεων που θα έχει το φαινόμενο της εν εξελίξει κλιματικής αλλαγής.

Γενικότερα συντηρείται μια λογική οικονομικής ανάπτυξης που δεν σέβεται την φέρουσα ικανότητα των υδάτινων πόρων μας.

 Αναλυτικότερα:

Η ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για το Νερό (2000/60), η οποία αποτελεί ένα πλήρες και συνεκτικό σχέδιο για την ολοκληρωμένη  διαχείριση του νερού, ενσωματώθηκε στο εσωτερικό μας δίκαιο με τον ν. 3199/03, κατά τρόπο ανεπαρκή και με ουσιώδεις ελλείψεις, όπως η ρύθμιση της διαχείρισης όχι κατά λεκάνη απορροής αλλά κατά διοικητική περιφέρεια.

Και αυτού όμως του μη πλήρους νόμου η εφαρμογή συναντά μεγάλα εμπόδια και καθυστερήσεις, κυρίως όσον αφορά τα άρθρα 5 (αξιολόγηση ανά λεκάνη απορροής) και 8 (παρακολούθηση ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των υδάτινων σωμάτων).

Δεν υπάρχει ένα επαρκές Δίκτυο μέτρησης της ποσότητας και ποιότητας των διαθέσιμων υδατικών πόρων. Χιλιάδες παράνομες ή μη ενταγμένες σε διαχειριστικό σχέδιο γεωτρήσεις οδηγούν σε υπεράντληση των υπόγειων υδάτων.

Διαπιστώνεται πολυδιάσπαση των φορέων που εμπλέκονται στην διαχείριση των υδατικών πόρων, ανεπαρκής συγκρότηση, στελέχωση, και εξοπλισμός των Περιφερειακών Υπηρεσιών και επιτροπών παρακολούθησης Υδάτινων πόρων,   περιορισμένη δημόσια διαβούλευση με τις ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών, έλλειψη μακροχρόνιου προγραμματισμού εκ μέρους των φορέων της Αυτοδιοίκησης.

Παρατηρείται αδυναμία των φορέων Αυτοδιοίκησης να συνεργάζονται με τους ΤΟΕΒ /ΟΕΒ να συγκροτούν και να λειτουργούν ή εποπτεύουν βιώσιμους φορείς διαχείρισης των υδρευτικών και αρδευτικών έργων, με σύγχρονους κανονισμούς άρδευσης και ύδρευσης, με αποτελεσματική και προοδευτική τιμολόγηση ανάκτησης του λειτουργικού και περιβαλλοντικού κόστους των έργων και υδάτινων πόρων. Επίσης απουσία επαρκών δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών ελέγχου. Λείπουν ακόμη, δημόσιοι θεσμοί ενίσχυσης και προβολής των καλών πρακτικών στον τομέα διαχείρισης των υδατικών πόρων. Παρατηρείται σοβαρή αφαίρεση πόρων του ΕΣΠΑ από έργα βιολογικών καθαρισμών.

Επιπλέον με ανησυχία παρακολουθούμε τις κινήσεις για την ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας υδάτων της Θεσσαλονίκης.

 Επομένως, κρίνουμε απαραίτητη μια ουσιαστική στροφή της πολιτικής υδάτων τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, και με δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα,  που να περιλαμβάνει:

• Αναθεώρηση του νόμου 3199/03, ώστε να εναρμονιστεί πλήρως με την ευρωπαϊκή οδηγία για τα νερά.
• Στο πλαίσιο αυτό παύση κάθε σχεδίου εκτροπής υδάτων ποταμών σε διαφορετική από τη δική τους υδατική λεκάνη
• Σαφή πολιτική δέσμευση ενάντια σε σχέδια ιδιωτικοποίησης του πόσιμου νερού. Επιβάλλεται η άμεση παύση κάθε κίνησης για ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού της Θεσσαλονίκης,
• Πολιτικές ανάσχεσης της υποβάθμισης των επιφανειακών, υπόγειων και θαλάσσιων υδατικών συστημάτων με προτεραιότητα στην απαλλαγή ποταμών και λιμνών από την επιβάρυνση με βαρέα μέταλλα, χημικά και νιτρικά. Ιδιαίτερη μνεία κάνουμε στην αποκατάσταση της ποιότητας των νερών του βοιωτικού Ασωπού και της ίδιας της ύπαρξης της λίμνης Κορώνειας.

• Διασφάλιση επαρκών ποσοτήτων και καλής ποιότητας πόσιμου νερού ειδικότερα στα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές και διατήρηση καλής ποιότητας των νερών κολύμβησης
• Συμμετοχή όλων των δήμων της χώρας στην προγραμματική σύμβαση Υπ. Εσωτερικών – ΙΓΜΕ – ΚΕΔΚΕ, με στόχο την αναβάθμιση των δυνατοτήτων τους για ορθολογική διαχείριση των θεμάτων πόσιμου νερού.
• Στρατηγικό σχέδιο αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών της χώρας, με προτεραιότητα στις περιοχές με ήδη ορατά προβλήματα υφαλμύρωσης υδάτων και ημιερημοποίησης εδαφών και με έμφαση στην εναρμόνιση γεωργίας – κτηνοτροφίας και περιβαλλοντικής προστασίας.
• Διαρκής ευαισθητοποίηση του κοινού σε καλές πρακτικές εξοικονόμησης και υπεύθυνης χρήσης του νερού ώστε να στοχεύουμε προοπτικά σε «μηδενικό υδατικό αποτύπωμα».

 Οι οργανώσεις του ΠΑΝΔΟΙΚΟ θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση των υδάτινων σωμάτων της χώρας, θεμελιώδους κεφαλαίου για την βιοποικιλότητα της χώρας μας και για την εξασφάλιση του κυριότερου πόρου για την ποιότητα ζωής της κοινωνίας μας. Θα συνεχίσουμε διατυπώνουμε τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικής για την αειφορική τους διαχείριση.

 Θεωρούμε ότι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης είναι και πρέπει να παραμείνει αποφασιστικός στη διαχείριση του πόσιμου νερού και ότι, σε συνεργασία και με την κοινωνία των πολιτών, οι φορείς της επιβάλλεται να αναβαθμίζουν σταθερά την ικανότητα τους να διαχειρίζονται αποτελεσματικά και βιώσιμα τους υδάτινους πόρους κάθε περιοχής, για όλους τους πολίτες, χωρίς υποταγή σε ιδιωτικά συμφέροντα.

 Η γενιά μας έχει την ευθύνη να παραδώσει τους υδάτινους πόρους της χώρας στις επόμενες ακέραιους, αμόλυντους και δημόσιους «κτήμα ες αεί» όλων των Ελλήνων και θεμέλιο του ιδιαίτερα σημαντικού πλούτου βιοποικιλότητας που διαθέτουμε.

 ΠΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΕΙΝΑΙ:

ΔΗΜΟΣΙΟΙ, ΑΚΕΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΥΔΑΤΙΝΟΙ ΠΟΡΟΙ!

ΟΙ ΣΥΝΕΔΡΟΙ ΤΟΥ 21^ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

 Λαμία 14 Νοεμβρίου 2009

Περισσότερα... »

 

 

Οικοπελοποννησος για την μετανάστευση. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου κ. Χ. Κασίμη για το φαινόμενο της μετανάστευσης

Περισσότερα... »

• Αυτά που εγώ τουλάχιστον βίωσα εκείνες τις ημέρες, ελάχιστη σχέση έχουν με αυτά που προβάλλονται εδώ και χρόνια στα μμε και στις σχολικές γιορτές.
• Οι οργανωμένες παρατάξεις και τα κόμματα, είχαν τότε πολύ μικρότερη επιρροή στις εξελίξεις, από αυτές που σήμερα διατυμπανίζουν.
• Δεν είμαι σίγουρος πως υπάρχει «αληθινό νόημα» του Πολυτεχνείου, ούτε ότι κάποιος το κατέχει.
• Η ιστορία του Πολυτεχνείου είναι σήμερα μάλλον υπερτιμημένη, σε σχέση με άλλες σημαντικότερες, κατά την γνώμη μου, περιόδους όπως πχ η εθνική αντίσταση.
• Η σφραγίδα της εποχής εκείνης πάνω μου ήταν η εξής. Δεν μπορείς να είσαι ικανοποιημένος σε έναν κόσμο όπου οι πολλοί δυστυχούν.

 Ευ. Σπινθάκης

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος, συζήτηση με τον Ανδρέα Ζάρρο.

Συζητάμε για την δημοτική παράταξη “Αρμονική Ανάπτυξη Ξυλοκάστρου”  και το περιοδικό της, για τοπικές κινήσεις σαν τους Αρμονίστας και τις προσκλήσεις του Καποδίστρια ΙΙ, για την Ζήρεια και την σχετική περιβαλλοντική μελέτη, για την χωροθέτηση βιομηχανικών πάρκων στην Κορινθία και τις αποθήκες Φραντζή, για τον Πευκιά και τα ρέματα, αλλά και για “εξωτερικά ζητήματα” όπως  η  Πρωτοβουλία για την Σωτηρία του Κορινθιακού Κόλπου,  οι Πολίτες κατά του λιθάνθρακα και άλλα.

Πάνω από όλα συζητάμε τι σημαίνει πολιτική, τι σημαίνει να είσαι ενεργός πολίτης σήμερα. Ο Ζάρρος είναι από τους πλέον αρμόδιους να μιλήσει για αυτά!

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2009 ώρα 23,00 και Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009 ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

  

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

12.11.2009

«Σχολικοί κανονισμοί και δημοκρατική διοίκηση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση»

 Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού απέστειλε στις 20.10.2009 προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κείμενο παρατηρήσεων και προτάσεών του με θέμα «Σχολικοί κανονισμοί και δημοκρατική διοίκηση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση». Στο κείμενο συνοψίζονται οι διαπιστώσεις του Συνηγόρου του Παιδιού για το θέμα αυτό ύστερα από 6 χρόνια λειτουργίας, επισκέψεις και συναντήσεις του με μαθητές και εκπαιδευτικούς σε περισσότερα από 200 σχολεία, χειρισμό εκατοντάδων υποθέσεων σχετικών με την εκπαίδευση και ειδικές συζητήσεις με μαθητές διαφορετικών σχολείων, ιδίως στην διάρκεια του 2009, οπότε λειτούργησε για πρώτη φορά η Ομάδα Εφήβων Συμβούλων.

      Ο Συνήγορος του Παιδιού επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι:

• συχνά δεν είναι σαφείς για τους μαθητές οι κανόνες που ισχύουν στα σχολεία
• στα περισσότερα σχολεία που έχουν συνταχθεί σχολικοί κανονισμοί συνήθως επιβάλλονται από τη διεύθυνση, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος με τους μαθητές
• οι κανονισμοί αναφέρονται κυρίως στις υποχρεώσεις των μαθητών και όχι στα δικαιώματά τους ή στα αντίστοιχα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των καθηγητών
• η γνώμη των μαθητών για θέματα που τους αφορούν δεν ακούγεται συστηματικά
• οι ποινές που επιβάλλονται στους μαθητές συχνά είναι υπερβολικές, χωρίς προειδοποίηση ή χρήση άλλων παιδαγωγικών μέτρων
• στους εκπαιδευτικούς που παραβαίνουν αντίστοιχους κανόνες (λ.χ. βίαιης συμπεριφοράς, χρήσης κινητών, καπνίσματος, κλπ) δεν φαίνεται να επιβάλλονται κυρώσεις  
• οι εκπαιδευτικοί δεν υποστηρίζονται ούτε επιμορφώνονται σχετικά με τις παιδαγωγικές μεθόδους που είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούν για τη συμμόρφωση των μαθητών και την εξασφάλιση καλού κλίματος στη σχολική κοινότητα. 

Στο κείμενο γίνεται επίσης αναφορά στις απόψεις που διατύπωσαν οι μαθητές προς τον Συνήγορο του Παιδιού κατά τις επισκέψεις του σε σχολεία, στην διάρκεια των «Ημερών Διαλόγου» και στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων.

Με βάση τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την υπόλοιπη εθνική νομοθεσία αλλά και τις συστάσεις – προτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο Συνήγορος του Παιδιού προτείνει προς το Υπουργείο Παιδείας:

• να ρυθμίσει με νόμο την υποχρέωση των σχολείων να συντάσσουν σχολικό κανονισμό με την συμμετοχή των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονέων
• να δώσει κατευθύνσεις στους διευθυντές σχολείων και τους εκπαιδευτικούς για το πιθανό περιεχόμενο των σχολικών κανονισμών καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο θα εξασφαλιστεί η συμμετοχή των μαθητών στη διαμόρφωση και την εφαρμογή τους
• να προβλέψει τη διαδικασία ψήφισης του σχολικού κανονισμού με συμμετοχή στις αποφάσεις των τριών μερών της εκπαιδευτικής κοινότητας (εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών)
• να προβλέψει ότι στο ξεκίνημα κάθε σχολικής χρονιάς θα αφιερώνονται, σε όλες τις τάξεις, ώρες συζήτησης για τον σχολικό κανονισμό και για τον ρόλο των μαθητών στη διαμόρφωση και εφαρμογή του, όπως και για την λειτουργία των μαθητικών κοινοτήτων
• να προβλέψει τη διαδικασία υποβολής παραπόνων από μαθητές, σε ανεξάρτητο φορέα, για την παραβίαση του σχολικού κανονισμού, όταν θεωρούν ότι η διεύθυνση του σχολείου δεν λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα
• να επιμορφώσει τους εκπαιδευτικούς σε θέματα δημοκρατικής σχολικής διοίκησης και συμμετοχής των μαθητών στη λήψη αποφάσεων.

      Την 21^η Νοεμβρίου 2009 στο πλαίσιο των τακτικών συναντήσεων του Συνηγόρου του Παιδιού με την Ομάδα Εφήβων Συμβούλων του, έχει προσκληθεί η Υπουργός Παιδείας κυρία Άννα Διαμαντοπούλου να λάβει μέρος σε συζήτηση με τους εφήβους, η οποία θα εστιασθεί στο θέμα των σχολικών κανονισμών και της δημοκρατικής διοίκησης των σχολείων, και κατά την οποία τα παιδιά θα καταθέσουν τα ερωτήματα και τις προτάσεις τους.

 Περισσότερες πληροφορίες: Γραφείο Συνηγόρου του Παιδιού τηλ.210.7289703

  

Διαβάστε παρακάτω και την επιστολή του Συνήγορου προς την Υπουργό Παδείας. Είμαι πολύ περίεργος για το τι θα πράξει επ’ αυτών η υπουργός μας αλλά και οι εκπαιδευτικοί μας.

Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 2009

Α.Π. 266/20.10.09

 

 Προς: Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων        

Γραφείο Υπουργού

  ΘΕΜΑ: Σχολικοί Κανονισμοί και Δημοκρατική Διοίκηση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

  Ι. Εισαγωγή

 Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού, έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού στο χώρο του σχολείου. Η εμπειρία του από το χώρο αυτό προέρχεται από το σύνολο της δραστηριότητάς του, κυρίως από το χειρισμό αναφορών πολιτών, επισκέψεις σε σχολεία, επιμορφωτικά σεμινάρια, συναντήσεις και άμεση συνεργασία με εφήβους μαθητές.

Ειδικότερα, από τον Ιούλιο του 2003, ο Συνήγορος του Παιδιού έχει ασχοληθεί με περισσότερες από 500 υποθέσεις που αφορούν θέματα σχετικά με την εκπαίδευση (περίπου 40% του συνόλου των υποθέσεών του) και έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 200 επισκέψεις σε σχολεία (50 Πρωτοβάθμιας και 154 Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης), στη διάρκεια των οποίων συναντήθηκε και συζήτησε με ομάδες μαθητών και εκπαιδευτικούς.

Παράλληλα, σε συνεργασία με Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και φορείς επιμόρφωσης, έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό συναντήσεων και σεμιναρίων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης εκπαιδευτικών σε πολλές περιοχές της χώρας, όπως και συναντήσεις με Συλλόγους Γονέων.

Τέλος, από τον Ιανουάριο του 2009, ο Συνήγορος του Παιδιού συγκρότησε, κατά τα πρότυπα ευρωπαϊκών ομόλογων θεσμών, μια Ομάδα Εφήβων Συμβούλων (ΟΕΣ), με στόχο «να συζητά διάφορα θέματα σχετικά με την εφαρμογή των δικαιωμάτων του παιδιού και να συμβουλεύει τον Συνήγορο του Παιδιού στην αποστολή του». Κατά την πρώτη χρονιά λειτουργίας της ΟΕΣ, επιλέχτηκαν 32 έφηβοι από Γυμνάσια και Λύκεια από όλες τις περιφέρειες της χώρας με κλήρωση, ύστερα από ανοικτή πρόσκληση που διακινήθηκε μέσω του διαδικτύου και των σχολείων (σε συνεργασία με το ΥΠΕΠΘ). Έως σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 3 συναντήσεις των μελών της ΟΕΣ, ενώ στη διάρκεια του χρόνου γίνεται ανταλλαγή απόψεων και ενημέρωσης μέσω ηλεκτρονικού φόρουμ.

Από τις παραπάνω δραστηριότητές του, ο Συνήγορος του Παιδιού έχει εντοπίσει σημαντικά ελλείμματα, που αφορούν τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος και την πραγμάτωση των διακηρυγμένων στόχων του.

  Το σχολείο στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται αντιμέτωπο με όλο και περισσότερες προβληματικές καταστάσεις, που απορρέουν από ευρύτερα προβλήματα της κοινωνίας (δυσλειτουργία στο οικογενειακό περιβάλλον, παραμέληση, φτώχεια, κοινωνική ανισότητα, ρατσισμός, βία, κρίση αξιών, πολιτισμική υποβάθμιση, κ.λπ.), καθώς και με νέες μορφές δυσαρμονικών συμπεριφορών και σχολικής βίας. Ωστόσο, το σχολείο παρουσιάζει και εγγενείς αδυναμίες όταν καλείται να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που εκδηλώνονται στους κόλπους του, με μεθόδους που σέβονται και  αξιοποιούν τη συμμετοχή των μαθητών.

Συνοπτικά, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, που αφορά τις συμπεριφορές μαθητών και εκπαιδευτικών στον χώρο του σχολείου, δεν είναι σαφές, η επίλυση συγκρούσεων και η αντιμετώπιση προβληματικών συμπεριφορών έχουν κυρίως πυροσβεστικό χαρακτήρα, δίνοντας έμφαση στην επιβολή ποινών, που συχνά επιβάλλονται με τρόπο αυθαίρετο ή ασυνεπή. Τα μέτρα και οι μέθοδοι για τη διασφάλιση της σχολικής πειθαρχίας και την προστασία της μαθησιακής διαδικασίας πολλές φορές δεν αξιοποιούνται στο σύνολό τους και ορθολογικά, οι εκπαιδευτικοί δεν λαμβάνουν την αναγκαία υποστήριξη και καθοδήγηση, ενώ ο ρόλος των μαθητών στη λήψη αποφάσεων και στη διαμόρφωση και τήρηση σχολικών κανόνων είναι σε σημαντικό βαθμό υποβαθμισμένος.

Ο Συνήγορος του Παιδιού εκτιμά ότι ένα κομβικό ζήτημα, που σχετίζεται πολλαπλά με την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και την προστασία των δικαιωμάτων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, είναι αυτό της αυτοδέσμευσης, με τη σύνταξη και εφαρμογή σχολικών κανονισμών, διαπνεόμενων από τις αρχές της δημοκρατικής σχολικής διοίκησης.

Με αφετηρία την παραπάνω εκτίμηση, ο Συνήγορος αποστέλλει στο αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, συνοπτικές θέσεις και προτάσεις της ανεξάρτητης αρχής, όπως αυτές προέκυψαν από τον χειρισμό υποθέσεων που σχετίζονται με την εφαρμογή σχολικών κανονισμών, από προγενέστερες παρεμβάσεις προς τη Διοίκηση για επί μέρους συναφή ζητήματα (όπως επιβολή ποινών, λειτουργία μαθητικών κοινοτήτων), αλλά κυρίως από τη μέχρι σήμερα καταγραφή των προβληματισμών και των προτάσεων  μαθητών και εκπαιδευτικών σχετικά με τα θέματα αυτά.

 ΙΙ. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο

 1. Το Σύνταγμα στο άρθ. 16 παρ. 2 ανάγει σε πρωταρχικούς σκοπούς της παιδείας, την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Εύλογη είναι, επομένως, η σύνδεση των παραπάνω παιδαγωγικών σκοπών με τις διαδικασίες, μέσα από τις οποίες επιτυγχάνονται οι πρώτοι. Οδηγούμαστε δηλαδή, μέσω της έκφρασης της βούλησης του συνταγματικού νομοθέτη, στην αναγκαιότητα ανάπτυξης και εφαρμογής στην εκπαιδευτική κοινότητα θεσμών, που προωθούν την ανάληψη ευθύνης και την καλλιέργεια της ωριμότητας των μαθητών, με την εμπλοκή τους σε δημοκρατικές διεργασίες, για τα θέματα που τους αφορούν.    

 2. Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ΔΣΔΠ), που εισάγει με δεσμευτική ισχύ (ν. 2101/1992) την υποχρέωση σεβασμού και προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών, κατοχυρώνει ρητά τη δυνατότητα των ανηλίκων να εκφράζουν τις απόψεις τους για οποιοδήποτε θέμα τους αφορά.

  Ειδικότερα, το άρθρο 12 της ΔΣΔΠ ανάγει σε νομικό κανόνα την αντίληψη ότι οι ανήλικοι μιας ορισμένης ηλικίας διαθέτουν ικανότητα κρίσης και δικαιούνται να συμμετέχουν στον καθορισμό ζητημάτων της ζωής τους από κοινού με τους ενήλικες που ορίζονται ως υπεύθυνοι για αυτούς. («1. Τα Συμβαλλόμενα κράτη εγγυώνται στο παιδί που έχει ικανότητα διάκρισης το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης της γνώμης του σχετικά με οποιαδήποτε θέμα που το αφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις του παιδιού ανάλογα με την ηλικία του και τον βαθμό ωριμότητάς του. 2. Για το σκοπό αυτόν θα πρέπει ιδίως να δίνεται στο παιδί η δυνατότητα να ακούγεται σε οποιαδήποτε διοικητική ή δικαστική διαδικασία που το αφορά, είτε άμεσα είτε μέσω ενός εκπροσώπου ή ενός αρμοδίου οργανισμού, κατά τρόπο συμβατό με τους διαδικαστικούς κανόνες της εθνικής νομοθεσίας»).

Με δεδομένο μάλιστα ότι το σχολείο αποτελεί το βασικότερο ίσως κεφάλαιο της πραγματικότητας των παιδιών, το παραπάνω δικαίωμα θα πρέπει να γίνεται σεβαστό και η άσκησή του να διασφαλίζεται στη σχολική ζωή (πρβλ. «Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και η εσωτερική έννομη τάξη», Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, εκδ. Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα – Κομοτηνή 2002, σσ. 126-128).

Στο ίδιο πνεύμα εξάλλου το άρθρο 28 (παρ. 2) της Σύμβασης προβλέπει ότι: «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της σχολικής πειθαρχίας με τρόπο που να ταιριάζει στην αξιοπρέπεια του παιδιού ως ανθρώπινου όντος, και σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση». Και η διάταξη αυτή αναγνωρίζει το ρόλο των μαθητών ως υποκειμένων (και όχι παθητικών δεκτών), που δικαιούνται να αντιμετωπίζονται με απόλυτο σεβασμό στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, κατά τη θέσπιση και εφαρμογή μέτρων που τους αφορούν, όπως είναι και η σχολική πειθαρχία. 

Το άρθρο 29 τέλος ανάγει σε πρωταρχικούς σκοπούς της εκπαίδευσης την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, σε ένα πλαίσιο σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και υπεύθυνης συμμετοχής σε μια δημοκρατική κοινωνία. Ειδικότερα, όπως ορίζεται: «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη συμφωνούν ότι η εκπαίδευση του παιδιού πρέπει να αποσκοπεί: α) Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και στην πληρέστερη δυνατή ανάπτυξη των χαρισμάτων του και των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του. β) Στην ανάπτυξη του σεβασμού για τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και για τις αρχές που καθιερώνονται στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. […] δ) Στην προετοιμασία του παιδιού για μια υπεύθυνη ζωή σε μία κοινωνία μέσα σε πνεύμα κατανόησης, ειρήνης, ανοχής, ισότητας των φύλων και φιλίας ανάμεσα σε όλους τους λαούς και τις εθνικές και θρησκευτικές ομάδες και στα πρόσωπα αυτόχθονης καταγωγής».

 3. O N. 1566/1985, εξάλλου, που ορίζει τους βασικούς άξονες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, θέτει σε γενικές γραμμές τους ίδιους στόχους της εκπαίδευσης με εκείνους της ΔΣΔΠ: την αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, με γνώμονα την καλλιέργεια δημοκρατικού, ελεύθερου και υπεύθυνου πνεύματος, δημιουργικής και κριτικής σκέψης και «αντίληψης συλλογικής προσπάθειας και συνεργασίας, ώστε να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και με την υπεύθυνη συμμετοχή τους να συντελούν αποφασιστική στην πρόοδο του κοινωνικού συνόλου» (άρθ. 1 παρ. 1). Ειδικότερα, σε σχέση με τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στους στόχους του γυμνασίου περιλαμβάνεται ρητά η καλλιέργεια της ικανότητας των μαθητών να αντιμετωπίζουν με επιτυχία διάφορες καταστάσεις και να αναζητούν λύσεις των προβλημάτων της ζωής με υπευθυνότητα, μέσα σε κλίμα δημιουργικού διαλόγου και συλλογικής προσπάθειας (άρθ. 5 παρ. 1 εδ. β΄). Στον ίδιο νόμο προβλέπεται ότι το Λύκειο βοηθά επίσης τους μαθητές

 

«…να κατανοούν τη σπουδαιότητα του δημοκρατικού διαλόγου και της συμμετοχής σε συλλογικές δραστηριότητες» (άρθ. 6 παρ. 2 εδ. β΄).

Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων του εκπαιδευτικού συστήματος ορίζονται, μεταξύ άλλων, ως στοιχειώδεις παράγοντες: «α) η προσωπικότητα και η κατάρτιση του προσωπικού…» και …..«δ) η δημιουργία του απαραίτητου παιδαγωγικού κλίματος με την ανάπτυξη αρμονικών διαπροσωπικών σχέσεων στο σχολείο και στην τάξη και με το σεβασμό προς την προσωπικότητα του κάθε μαθητή» (άρθ. 1 παρ. 2, εδ. α΄, δ΄).

 

Στο άρθρο 45 εξάλλου («Συμμετοχή των μαθητών στη σχολική ζωή»), προβλέπεται ο θεσμός των μαθητικών κοινοτήτων και τονίζεται η σημασία τους για την υλοποίηση των σκοπών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αναγνωρίζεται μάλιστα ότι η συμμετοχή των μαθητών στη σχολική ζωή βοηθά τους μαθητές: «α) Να αποκτήσουν υπευθυνότητα και άμεση αντίληψη της σημασίας του δημοκρατικού διαλόγου στη διαμόρφωση του συνειδητού και δημιουργικού πολίτη. β) Να συμβάλλουν στην ομαλή και γόνιμη λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας, ώστε να επιτευχθεί η συστηματική μετάδοση της απαραίτητης και ουσιαστικής γνώσης».

 

4. Το συνολικό πνεύμα, αλλά και οι επιμέρους διατάξεις του «Κανονισμού λειτουργίας μαθητικών κοινοτήτων» (Υ.Α. 23.613/6/Γ2/4094/86, ΦΕΚ – 619 Β/25-9-86) κινούνται ακριβώς στη βάση της υλοποίησης της συμμετοχής των μαθητών στη λειτουργία του σχολείου, μέσα από τη διασφάλιση δημοκρατικών διαδικασιών, ενίσχυση της συνεργασίας όλων των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία και ακρόαση της άποψης των παιδιών σε όλα τα θέματα που τα αφορούν. Η επίτευξη των παραπάνω στόχων με τη θεσμοθέτηση και ενδυνάμωση των μαθητικών κοινοτήτων θεωρείται από το νομοθέτη ως έχουσα ιδιαίτερη παιδαγωγική αξία, στο βαθμό που συμβάλλει στην ανάπτυξη της πρωτοβουλίας και της υπευθυνότητας των μαθητών και, τελικά, προωθεί την ιδέα ενός σχολείου που «…θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νεολαίας, του λαού και του τόπου» (αρθ. 1 παρ. 1). Ενδεικτικά, σταχυολογούνται στη συνέχεια επιμέρους διατάξεις, που καταδεικνύουν την έμφαση της Υ.Α. στην προώθηση του δημοκρατικού διαλόγου και της συμμετοχής των μαθητών στη ζωή του σχολείου. 

Άρθρο 1: «1. Το σχολείο, ως ζωντανός οργανισμός, αποτελεί θεσμό που προετοιμάζει τα παιδιά, με τη μάθηση και την αγωγή, για μια σωστή και αποδοτική ζωή, τα προετοιμάζει και τα διαπαιδαγωγεί για την απρόσκοπτη ένταξή τους σε μια ελεύθερη  και δημοκρατική κοινωνία μετά την αποφοίτησή τους από το σχολείο. Για το σκοπό αυτό καθιερώνει το διάλογο και τη συνεργασία ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή στην αναζήτηση και στη μετάδοση της ουσιαστικής γνώσης, λευτερώνει και ενισχύει την πρωτοβουλία  των παιδιών και ταυτόχρονα φροντίζει να τα εφοδιάζει με ό,τι είναι αναγκαίο για να γίνουν ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και στις δραστηριότητες, που συνεχώς αναπτύσσονται, της κοινωνίας μέσα στην οποία θα ζήσουν. […]

»3. Για να εκπληρώσει το σχολείο τον προορισμό του πρέπει, πρώτα από όλα, να είναι χώρος αποδοτικός και αποδεκτός από τους καθηγητές και τους μαθητές. Προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η ύπαρξη σχολείου με καινούργια δομή, με σύγχρονη και επιστημονική γνώση, με δημοκρατική σχολική ζωή. Προς την κατεύθυνση αυτή η Πολιτεία παρέχει το πλαίσιο και τη συμπαράσταση που πρέπει να αξιοποιηθεί με την κοινή προσπάθεια καθηγητών και μαθητών καθώς και όλων των φορέων που έχουν σχέση με το σχολείο».

Άρθρο 2: «[…] 2. Οι μαθητικές κοινότητες αποτελούν τη μαθητική έκφραση στα σχολικά θέματα και πρωτοστατούν στην κατοχύρωση της συνεργασίας καθηγητών – γονέων – μαθητών, για την ανάπτυξη του διαλόγου στη σχολική ζωή και την από κοινού αντιμετώπιση των θεμάτων που την αφορούν.

»3. Στη λειτουργία των μαθητικών κοινοτήτων δεν είναι δυνατό να υποβαθμίζεται ο ρόλος τους από αυταρχικές μεθόδους λειτουργίας και αντιδημοκρατικούς περιορισμούς, που θα περιθωριοποιούσαν το μαθητή στη σχολική ζωή. Αντίθετα πρέπει να εξασφαλίζονται εκείνες οι λειτουργίες, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη του δημοκρατικού διαλόγου και της συνεργασίας στη ζωή του σχολείου.[…]

»5. Στόχος του κανονισμού για τις μαθητικές κοινότητες είναι να αποκαταστήσει το πραγματικό νόημα και τον αληθινό τους χαρακτήρα. να τις αναδείξει σε δημοκρατικούς θεσμούς, όπου με τη συμμετοχή όλων των μαθητών στις διαδικασίες τους, απελευθερώνονται οι δημιουργικές ικανότητες όλων των παιδιών, θα εθίζονται οι μαθητές στη συλλογική ζωή, θα αναπτύσσεται η υπευθυνότητα, θα κατοχυρώνονται τα δικαιώματα αλλά και θα συνειδητοποιούνται τα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις των μαθητών.

»6. Με τον κανονισμό αυτό κατοχυρώνεται ο ρόλος των μαθητικών κοινοτήτων και αναπτύσσεται το πλαίσιο της δημοκρατικής ζωής στο σχολείο. Στους μαθητές απομένει να αξιοποιήσουν αυτές τις δυνατότητες, αναπτύσσοντας τις λειτουργίες των μαθητικών κοινοτήτων με τη συμμετοχή όλων των παιδιών στις διαδικασίες για λήψη των αποφάσεων, με επεξεργασία απόψεων, ώστε οι μαθητές να έχουν γνώμη για τα θέματα που τους αφορούν.[…]

»9. Οι μαθητές συμμετέχοντες στη ζωή των μαθητικών κοινοτήτων, μέσα σε πνεύμα δημοκρατικού διαλόγου, συνεργασίας και συλλογικότητας, θα αναδεικνύονται σε υπεύθυνα άτομα, με αναπτυγμένη δυνατότητα να κρίνουν και να εκτιμούν τη σημασία και το νόημα κάθε δραστηριότητας στα πλαίσια του σχολείου».    

 

5. Συμπληρωματικά προς τις παραπάνω νομοθετικές προβλέψεις, στη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει αξιοποιηθεί και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται (υπό τη μορφή τουλάχιστον υποδείγματος) κείμενο Γενικών Αρχών Σχολικού Κανονισμού, που συντάχθηκε το 2002 από το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο  ωστόσο δεν προωθήθηκε προς ψήφιση, ώστε να καταστεί νόμος του κράτους. Στο παραπάνω κείμενο περιλαμβάνονται γενικοί κανόνες, που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη κατά τη σύνταξη του κανονισμού λειτουργίας κάθε σχολικής μονάδας.

 

Συμπερασματικά, από την παραπάνω παράθεση κανόνων δικαίου προκύπτει ότι ένα πλέγμα διατάξεων αναγνωρίζει καταρχήν εμφατικά τη σημασία της έκφρασης της γνώμης των παιδιών και την αναγκαιότητα συμμετοχής τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τα θέματα λειτουργίας του σχολείου που τα αφορούν, ενώ προβλέπει και το βασικό τρόπο εμπλοκής τους με την ουσιαστική αξιοποίηση των μαθητικών κοινοτήτων. Το ισχύον αυτό πλαίσιο παρέχει το θεωρητικό (και νομικό) υπόβαθρο για την ειδικότερη νομοθετική πρόβλεψη του θεσμού του σχολικού κανονισμού, που θα προκύπτει μέσα από δημοκρατικές, συμμετοχικές διαδικασίες και θα διασφαλίζει, επομένως, τη δέσμευση όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας σε σαφείς και οριοθετημένους εξαρχής κανόνες ρύθμισης της καθημερινότητας και των επιμέρους θεμάτων του σχολείου.

  

ΙΙΙ. Ενέργειες του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προώθηση της δημοκρατικής σχολικής διοίκησης

 

Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην προώθηση της δημοκρατικής διοίκησης του σχολείου, ως στοιχείο μείζονος σημασίας για την εφαρμογή και εμπέδωση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σε σειρά πρωτοβουλιών, συστάσεων και αποφάσεών του έχει επικεντρωθεί στην ανάγκη τα σχολεία να λειτουργούν δημοκρατικά και οι εκπαιδευτικοί να επιμορφώνονται και να υποστηρίζονται, ώστε να ανταποκρίνονται έμπρακτα και αποτελεσματικά στο θεσμοθετημένο ρόλο τους.

  

Χαρακτηριστικά μπορούν να αναφερθούν η Σύσταση της Κοινοβουλευτικής του Ολομέλειας 1849 (2008) για την «Προώθηση της κουλτούρας της δημοκρατίας μέσω της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών», η Σύσταση 1791 (2007) για την «Κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στην Ευρώπη», η Σύσταση 1682 (2004) για την «Εκπαίδευση στην Ευρώπη», όπως και η Σύσταση (2002)12 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προς τα κράτη μέλη για την «Εκπαίδευση στην Δημοκρατία».

Όπως χαρακτηριστικά τονίστηκε κατά την διαρκή σύνοδο των Υπουργών Παιδείας του Συμβουλίου της Ευρώπης που έλαβε χώρα στην Αθήνα (2004): «εάν τα σχολεία επιθυμούν να εκπαιδεύσουν τους μαθητές στην δημοκρατική ιδιότητα (democratic citizenship) το πρώτο βήμα είναι να δημιουργήσουν ένα δημοκρατικό σχολείο».

 Το Συμβούλιο της Ευρώπης, μέσω της αρμόδιας Διεύθυνσής του, ανέπτυξε πολλές συναφείς δραστηριότητες και παρήγαγε το 2006 έναν «Πρακτικό Οδηγό» -Manual- για τη δημοκρατική διακυβέρνηση των σχολείων (Democratic Governance of Schools), στον οποίο περιλαμβάνονται αρχές, μέθοδοι και καλές πρακτικές. Σε αυτόν τονίζεται, μεταξύ άλλων, η ανάγκη της επιμόρφωσης και καθοδήγησης των εκπαιδευτικών, ώστε το σχολείο να δημιουργεί χώρο για την έκφραση των απόψεων των μαθητών, ως μετόχων της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την υιοθέτηση στρατηγικών που προάγουν τη συμμετοχή, την επικοινωνία, την επίτευξη συμφωνιών, το διάλογο, τη συνεργασία και την επίλυση συγκρούσεων. Στον ίδιο οδηγό τονίζεται ότι η συμμετοχή των μαθητών στην παραγωγή αλλά και στην εφαρμογή των κανόνων εντός του σχολείου, έχει ως αποτέλεσμα οι τελευταίοι να είναι πιο κατανοητοί στα παιδιά, να γίνονται περισσότερο σεβαστοί, συμβάλλοντας ουσιαστικά και αποτελεσματικά στη δημοκρατική διακυβέρνηση της σχολικής μονάδας.

            Από τις πρωτοβουλίες του Συμβουλίου της Ευρώπης, χαρακτηριστικό είναι επίσης το πρόγραμμα που ανέπτυξε το 2004, με στόχο τη δημιουργία ενός «Ευρωπαϊκού Καταστατικού Χάρτη για Δημοκρατικά Σχολεία Χωρίς Βία». Στο πρόγραμμα αυτό εκδήλωσαν ενδιαφέρον συμμετοχής περισσότερα από 120 σχολεία από όλη την Ευρώπη και τελικά επιλέχθηκαν 26 σχολεία από 19 χώρες μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Μαθητές, 50 τον αριθμό, από τα σχολεία αυτά συναντήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Νέων στο Στρασβούργο, συζήτησαν, εκπόνησαν και υιοθέτησαν από κοινού κείμενο γενικών αρχών, που προτείνονται προς υιοθέτηση από όλα τα σχολεία με στόχο την απόλαυση του δικαιώματος που έχουν όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας για ένα ασφαλές και ειρηνικό σχολείο, στο οποίο «όλοι έχουν την ευθύνη να συνεισφέρουν στη δημιουργία ενός θετικού περιβάλλοντος ενθαρρύνει τη μάθηση και την προσωπική ανάπτυξη». (Το πλήρες κείμενο του «Ευρωπαϊκού Καταστατικού Χάρτη για Δημοκρατικά Σχολεία χωρίς Βία» επισυνάπτεται).

  

ΙV. Διαπιστώσεις του Συνηγόρου του Παιδιού

 

Όπως επισημάνθηκε ήδη, ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού, έχει ασχοληθεί με σειρά ζητημάτων, που σχετίζονται με την ύπαρξη ή μη σχολικών κανονισμών σε σχολικές μονάδες, καθώς και με τον τρόπο σύστασης και εφαρμογής τους. Από το σύνολο της εμπειρίας της Αρχής στο ειδικότερο αυτό κομμάτι της εκπαίδευσης μπορούν να διατυπωθούν συνοπτικά οι ακόλουθες διαπιστώσεις, που αφορούν προβλήματα τήρησης κανόνων εντός του σχολείου:

 

1) Δεν υπάρχει ειδική νομοθεσία, που να προβλέπει την υποχρέωση, καθώς και τη διαδικασία σύνταξης σχολικού κανονισμού για τα δημόσια σχολεία (υπάρχει σχετική νομοθεσία για τα ιδιωτικά σχολεία, Ν. 682/77, αρ.11). Παρόλα αυτά, μεγάλος αριθμός σχολείων προβαίνει στη σύνταξή του, λαμβάνοντας αφορμή από το κείμενο «Βασικές αρχές λειτουργίας των σχολείων», που προαναφέρθηκε (ΥΠΕΠΘ, 2002), για να καταστήσουν σαφέστερους τους ισχύοντες κανόνες και να ενισχύσουν την ικανότητα των σχολείων να διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία τους στο πνεύμα ακριβώς των γενικότερων στόχων της εκπαίδευσης.

2) Στη μεγάλη πλειονότητά τους, τα σχολεία που έχουν προβεί στη σύνταξη κανονισμών, δεν εμπλέκουν τους μαθητές στη διαδικασία σύνταξης, εφαρμογής και ενδεχόμενης τροποποίησής τους, ενώ δεν ακολουθούν διαδικασίες ενημέρωσης και διαβούλευσης με τα μέλη της σχολικής κοινότητας (μαθητές, σύλλογο γονέων – κηδεμόνων), σχετικά με το περιεχόμενο και την εφαρμογή τους. Σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις η πλειονότητα μαθητών και γονέων δεν έχουν καθόλου (ή έχουν μερική) πληροφόρηση σχετικά με την ύπαρξη και το περιεχόμενο του κανονισμού.

3) Συχνά οι εκπρόσωποι των μαθητών συμμετέχουν τυπικά στις σχετικές διαδικασίες, χωρίς όμως επί της ουσίας να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη τους. Ειδικότερα, όπως έχει προκύψει από τη διερεύνηση σχετικών αναφορών του Συνηγόρου του Παιδιού, στην πράξη, στην πλειονότητα των σχολείων που συντάσσουν σχολικό κανονισμό, ο σύλλογος διδασκόντων καλεί τους εκπροσώπους των μαθητών σε συζήτηση, χωρίς κάποια προεργασία και ενημέρωση και χωρίς να προβλέπεται ειδική διαδικασία με παροχή εγγυήσεων προς όλες τις πλευρές, θέτει τα θέματα που πρέπει να περιληφθούν στον Κανονισμό, ακούει τις απόψεις των μαθητών και, σε περίπτωση διαφωνίας, αποφασίζει σύμφωνα με τη δική του κρίση.   

4) Ο σχολικός κανονισμός συνήθως επικεντρώνεται στις υποχρεώσεις των μαθητών και όχι στα δικαιώματά τους ή στις υποχρεώσεις των εκπαιδευτικών. Επίσης, σπάνια προβλέπεται η ισχύς κανόνων για όλους, εκπαιδευτικούς και μαθητές. Είναι χαρακτηριστικό ότι απρεπείς συμπεριφορές των εκπαιδευτικών απέναντι στα παιδιά δεν τυγχάνουν της ίδιας αντιμετώπισης με εκείνες των μαθητών και, συχνά δίνεται η αίσθηση της ατιμωρησίας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει συχνά και σε σχέση με άλλες συμπεριφορές που απαγορεύονται από τον κανονισμό, όπως λ.χ. χρήση κινητών τηλεφώνων, κάπνισμα. Η άνιση αυτή αντιμετώπιση καλλιεργεί τη δυσπιστία και το αίσθημα αδικίας των μαθητών και τους προτρέπει να μην σέβονται τους κανόνες.

Πολύ συχνά εξάλλου η Διεύθυνση του σχολείου επικαλείται την ύπαρξη σχολικού κανονισμού, μόνον όταν πρόκειται να επιβληθούν ποινές σε μαθητές για συμπεριφορές που δεν είναι αποδεκτές από την ίδια. Η γνώμη των εκπροσώπων των μαθητών ζητείται εκ των υστέρων και χωρίς να λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη. Οι μαθητικές κοινότητες εξάλλου, παρόλο που η λειτουργία τους έχει προβλεφθεί νομοθετικά, λειτουργούν στις περισσότερες περιπτώσεις συμβατικά και ο ρόλος τους, στη διαμόρφωση της καθημερινότητας της σχολικής ζωής είναι σχεδόν ανύπαρκτος.

 

Τα παραπάνω προβληματικά σημεία καθιστούν εκ των πραγμάτων τον κανονισμό από ένα συμβόλαιο αμοιβαίας θετικής οριοθέτησης συμπεριφορών και αυτοδέσμευσης όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, που θα έπρεπε να είναι, ένα ακόμη μέσο ελέγχου και εκφοβισμού των μαθητών. Ο σχολικός κανονισμός, όπου έχει συσταθεί, σπάνια τυγχάνει της αποδοχής όλων, ως προς το περιεχόμενό του. Συνήθως αγνοείται από τους ενδιαφερομένους, στους οποίους απλά επιβάλλεται άμεσα ή έμμεσα, ενώ σε καμία περίπτωση δεν προωθεί, με τον τρόπο που συνήθως λειτουργεί, τους σκοπούς της εκπαίδευσης για καλλιέργεια της υπευθυνότητας των μαθητών και ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας και συμμετοχής στην εκπαιδευτική κοινότητα.   

  

V. Οι απόψεις που εκφράστηκαν από μαθητές προς τον Συνήγορο του Παιδιού

 

Ο Συνήγορος του Παιδιού, στη διάρκεια των συζητήσεων που διεξάγει με μαθητές στα σχολεία, εξηγεί το πλαίσιο δικαιωμάτων και υποχρεώσεών τους και ακούει με προσοχή τις απόψεις των παιδιών σε σχέση με την εφαρμογή τους στην καθημερινή τους πραγματικότητα. Επειδή από τις συζητήσεις αυτές διαπίστωσε ότι το ζήτημα της δημοκρατικής λειτουργίας του σχολείου απασχολεί σε μεγάλο βαθμό τους μαθητές, ο Συνήγορος προχώρησε σε εστιασμένες συζητήσεις με μαθητές από διαφορετικά σχολεία για το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα, το 2007 και το 2008 διοργάνωσε «Ημέρες Διαλόγου» με μαθητές που προέρχονταν από διαφορετικά σχολεία της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, με θέμα «Ακούγομαι, εκφράζομαι, συμμετέχω σε ένα σχολείο που μας σέβεται και μας υπολογίζει». Σε αυτές συμμετείχαν (34 στην Αθήνα και 47 στην Θεσσαλονίκη) μαθητές από σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία είχε ήδη επισκεφτεί ο Συνήγορος ή που είχαν ήδη ενημερωθεί σχετικά με το ρόλο της ανεξάρτητης αρχής και τα δικαιώματα του παιδιού. Οι προτάσεις των μαθητών από τις δύο αυτές Ημέρες Διαλόγου συνοψίστηκαν σε κείμενο που έδωσε ο Συνήγορος του Παιδιού στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο του 2008 (επισυνάπτεται).

 

Το θέμα της έκφρασης και της συμμετοχής των μαθητών στη σχολική ζωή ήταν ένα από αυτά που απασχόλησαν και την Ομάδα Εφήβων Συμβούλων στο πρώτο τρίμηνο λειτουργίας της. Μάλιστα, ύστερα από συζήτηση με τα μέλη της Ομάδας, ο Συνήγορος διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη ανοικτή συζήτηση με συμμετοχή της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων και 130 μαθητών από 60 διαφορετικά σχολεία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με θέμα «Ο ρόλος των μαθητών στην σύνταξη και εφαρμογή σχολικών κανονισμών». Στην προετοιμασία και υλοποίηση της εκδήλωσης αυτής συνεργάστηκαν οι Υπεύθυνοι Αγωγής Υγείας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Περιφέρειας, οι οποίοι μερίμνησαν ώστε να γίνουν σχετικές συζητήσεις ανάμεσα σε μαθητές στα σχολεία που εκπροσωπήθηκαν  στην εκδήλωση. Σύνοψη των προτάσεων των μαθητών δημοσιοποιήθηκε από τον Συνήγορο του Παιδιού (Επισυνάπτεται η σύνοψη, όπως και το αναλυτικό κείμενο των απομαγνητοφωνημένων πρακτικών της συζήτησης. Βίντεο από την εκδήλωση αυτή υπάρχει στον ιστοχώρο του Συνηγόρου του Παιδιού).

 

Τέλος, συναφείς είναι και οι προτάσεις που διατυπώθηκαν από μαθητές στην Ημέρα Διαλόγου που διοργάνωσε ο Συνήγορος του Παιδιού στην Κατερίνη τον Απρίλιο του 2009, σε συνεργασία με το Γραφείο Αγωγής Υγείας του Νομού Πιερίας και με συμμετοχή 44 μαθητών από σχολεία της περιοχής.

 

Στην παρακάτω παρουσιαζόμενη σύνοψη των κυριότερων προτάσεων των μαθητών, περιλαμβάνονται και προτάσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με τους σχολικούς κανονισμούς, παρουσιάζουν όμως ενδιαφέρον για το υπό συζήτηση θέμα, δεδομένου ότι αποκαλύπτουν την ανάγκη των παιδιών για εφαρμογή δημοκρατικών διαδικασιών στη λειτουργία του σχολείου. Συγκεκριμένα οι μαθητές:

 

• Εκφράζουν την πεποίθηση ότι στα σχολεία πρέπει να υπάρχει σαφέστερο πλαίσιο κανόνων, γνωστό σε όλους και τηρούμενο με συνέπεια από όλες τις πλευρές.
• Ζητούν να καθιερωθεί η συμμετοχή των μαθητών στις διαδικασίες συμφωνίας και παρακολούθησης της εφαρμογής των κανόνων που ισχύουν στο σχολείο τους.
• Θέτουν ζητήματα αξιολόγησης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και εποπτείας τους για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν παιδαγωγικά και εφαρμόζουν τους ισχύοντες κανόνες.
• Ζητούν οι εκπαιδευτικοί να χρησιμοποιούν περισσότερο συμμετοχικές και διαδραστικές παιδαγωγικές μεθόδους, να ενθαρρύνουν την έρευνα, τη συνεργατική μάθηση, τις ομαδικές δραστηριότητες και τον διάλογο μέσα στην τάξη.
• Προτείνουν την καθιέρωση τακτικής ώρας επικοινωνίας με ομαδικές συζητήσεις και δραστηριότητες σε θέματα που αφορούν τη σχολική και κοινωνική ζωή των μαθητών.
• Ζητούν να υπάρχουν περισσότερες ομαδικές δραστηριότητες στη σχολική ζωή, με έμφαση τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την επικοινωνία, την προστασία του περιβάλλοντος και γενικότερα θέματα που ενδιαφέρουν τους μαθητές, ώστε να γίνεται το σχολείο πιο ελκυστικό και ενδιαφέρον σε αυτούς.
• Ζητούν να υποστηριχθεί ο θεσμός των μαθητικών κοινοτήτων με αναλυτική ενημέρωση των μαθητών από την αρχή της σχολικής χρονιάς και ανάληψη ευθυνών από τους εκπροσώπους των μαθητών στη διάρκεια του χρόνου.
• Προτείνουν να υπάρχουν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία για να υποστηρίζουν τους μαθητές που αντιμετωπίζουν προβλήματα μέσα ή έξω από το σχολείο, αλλά και να δίνουν τη δυνατότητα προσωπικών συζητήσεων σε μαθητές που το επιθυμούν.
• Ζητούν να υπάρχει ειδική μέριμνα για τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και να διευκολύνεται περισσότερο η εκπαιδευτική τους συμμετοχή και ισότιμη ένταξη.
• Ειδικά ως προς τους σχολικούς κανονισμούς, θεωρούν ότι είναι απαραίτητη η σύνταξή τους, με σαφή αναφορά τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις μαθητών και εκπαιδευτικών και με συνδρομή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας στην εφαρμογή τους, αν και δεν είναι απόλυτα σαφές σε αυτούς το πεδίο των θεμάτων που θα μπορούσαν να ρυθμίζονται από τους σχολικούς κανονισμούς.

  

VΙ. Προτάσεις

 

Με αφετηρία τις μέχρι σήμερα παρατηρήσεις και διαπιστώσεις του, που συνοψίστηκαν παραπάνω, τις προτάσεις των μαθητών, τις απόψεις που έχουν εκφραστεί από τους εκπαιδευτικούς, αλλά και τις Συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την εφαρμογή της Δημοκρατικής Σχολικής Διοίκησης, ο Συνήγορος του Παιδιού προτείνει τα παρακάτω μέτρα, προκειμένου ο θεσμός του Σχολικού Κανονισμού να καταστεί ένα θετικό εργαλείο, προς την κατεύθυνση της εύρυθμης λειτουργίας του σχολείου και της ανάπτυξης θετικών και δημιουργικών σχέσεων, που θα προαγάγουν τους γενικότερους εκπαιδευτικούς στόχους:

 

Α) Νομοθετική ρύθμιση περί σχολικών κανονισμών

Κρίνεται καταρχάς απαραίτητη η νομοθετική πρόβλεψη του σχολικού κανονισμού, των στόχων, του δυνητικού περιεχομένου του, αλλά και της διαδικασίας σύνταξης και ενδεχόμενης αναθεώρησής του.

 

1) Σύνταξη κανονισμού

Η σύνταξη σχολικού κανονισμού πρέπει να επαφίεται σε κάθε σχολική μονάδα, προκειμένου ο κανονισμός να αποτελεί προϊόν διαβούλευσης των μελών της συγκεκριμένης κοινότητας και, ως εκ τούτου, να ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο στις ιδιαίτερες ανάγκες και θεωρήσεις τους και, τελικά, να γίνεται καλύτερα αποδεκτός, κατά την εφαρμογή του. Για τη διασφάλιση της ουσιαστικής συμμετοχής όλων των μερών στη σύνταξη του κανονισμού κάθε σχολικής μονάδας, θα μπορούσε η σχετική πρόβλεψη ενδεικτικά να περιλαμβάνει:

α) Σαφή ρύθμιση της συνολικής διαδικασίας σύνταξης, θέσης σε ισχύ και, ενδεχομένως, τροποποίησης ή αντικατάστασης του κανονισμού κάθε σχολικής μονάδας. Σκόπιμο είναι δηλαδή να περιγράφεται ο ακριβής ρόλος όλων των εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία (μαθητών, μαθητικών συμβουλίων, συλλόγων διδασκόντων και συλλόγων γονέων) και να προβλέπεται η υποβολή του κανονισμού στις προϊστάμενες εκπαιδευτικές αρχές και η έγκρισή του από αυτές.

β) Πρόβλεψη σαφούς διαδικασίας εμπλοκής των μαθητών λ.χ. εντός του μήνα Σεπτεμβρίου κάθε έτους να προβλέπεται χρόνος συγκεκριμένων ωρών στο καθημερινό πρόγραμμα για τη συζήτηση της σημασίας του σχολικού κανονισμού, τη γνωστοποίηση του γενικού νομοθετικού πλαισίου και των προβλέψεων της εκπαιδευτικής νομοθεσίας, τη θέση βασικών αξόνων και τη βοηθητική επεξεργασία υποδειγμάτων, αρχικά με τη υποστήριξη υπεύθυνου εκπαιδευτικού και στη συνέχεια μεταξύ των μελών της μαθητικής κοινότητας (ανά τμήμα και τάξη). Συγκέντρωση προτάσεων ανά τάξη και συζήτησή τους από εκπροσώπους των μαθητών με τον σύλλογο διδασκόντων. 

γ) Ισότιμη συμμετοχή των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας (μαθητών – εκπαιδευτικών – γονέων) κατά τη λήψη αποφάσεων για τον σχολικό κανονισμό. Η παραπάνω νομοθετική ρύθμιση θεωρείται από τον Συνήγορο του Παιδιού αναγκαία, προκειμένου να αναγνωριστεί και θεσμικά η σημασία της ύπαρξης σχολικού κανονισμού, που θα συντάσσεται σε κάθε σχολική μονάδα, και να προβλεφθούν με τρόπο δεσμευτικό οι εγγυήσεις για τη θωράκιση της επιτυχούς λειτουργίας του, ως προϊόντος δημοκρατικής διαβούλευσης των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας.

δ) Δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων ή προτάσεων επί

Περισσότερα... »

 ΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΘΕΤΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟ

 Ο Επίτροπος κ. Στ. Δήμας θυμίζει την οδηγία για τα νερά που απαγορεύει τη μεταφορά νερού από μια λεκάνη απορροής σε άλλη και ζητά μέχρι το Δεκέμβριο σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής, με αφορμή την ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου. .

Αφού υπενθυμίζει το ιστορικό, αναφέρεται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ, γνωστή και ως «οδηγία πλαίσιο για τα νερά» και θεωρεί ότι το ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές στα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής.

Επίσης, συμπληρώνει ότι «Τα κράτη μέλη πρέπει έως τις 22 Δεκεμβρίου 2009 να έχουν  εκπονήσει τα σχέδια αυτά, έπειτα από δημόσια διαβούλευση. Τα σχέδια πρέπει να υποβληθούν στην Επιτροπή έως τις 22 Μαρτίου 2010 και, έπειτα από την υποβολή τους, η Επιτροπή θα αξιολογήσει προσεκτικά αν τα κράτη μέλη έχουν συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της οδηγίας. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν έχει υποβάλει έκθεση έως τη λήξη της προθεσμίας ή δεν έχει συμμορφωθεί με άλλες απαιτήσεις της οδηγίας, η Επιτροπή θα λάβει μέτρα για εξασφάλιση της συμμόρφωσης».

 Η οδηγία για τα νερά είναι σαφής ως προς την ασυμβατότητα της μεταφοράς νερού από μια λεκάνη απορροής σε άλλη. Θέτει επίσης μια σειρά οργανωτικών προϋποθέσεων για την καλύτερη διαχείριση των νερών των κρατών – μελών, τις οποίες η προηγούμενη κυβέρνηση καθυστέρησε δραματικά να προωθήσει, με αποτέλεσμα σήμερα η χώρα μας να μη διαθέτει μια ουσιαστική θεσμική κατοχύρωση για την ολοκληρωμένη και αειφορική διαχείριση των νερών. Η νέα κυβέρνηση, λοιπόν, πρέπει όχι μόνο να εγκαταλείψει το απαράδεκτο σχέδιο εκτροπής του Αχελώου αλλά να προβεί τάχιστα και στις προβλέψεις της οδηγίας για τα νερά.

 Από τις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται ο Μ. Τρεμόπουλος δήλωσε: «Στα θέματα διαχείρισης των νερών η Ελλάδα παρουσιάζει την εικόνα τριτοκοσμικής χώρας. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να δώσει σαφή δείγματα γραφής αν θέλει να διατηρήσει την αξιοπιστία των δηλώσεών της για μια πορεία που να σέβεται το περιβάλλον».

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος Απόσπασμα της τηλεοπτικής εκπομπής. Ο Ευάγγελος Σπινθάκης συζητά με τον κ. Αχιλλέα Λαμψίδη της εταιρείας “Κατώγι Στροφιλιά” για το κρασί, για την Νεμέα και το αγιωργίτικο, το Μέτσοβο και τον Αβέρωφ, τα wine bar, τους ελληνικούς αμπελώνες, το όνομα του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό και την ελληνική οινική επιχειρηματικότητα.

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος, τηλεοπτική εκπομπή.

Ο Ευάγγελος Σπινθάκης συζητά με τον καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου κ. Χαράλαμπο Κασίμη για την μετανάστευση, στον απόηχο του 3ου Παγκόσμου Φόρουμ Μετανάστευσης που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στην Αθήνα και στο οποίο συμμετείχε ο κ. Κασίμης.

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 12 Νοεμβρίου ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Περισσότερα... »

Με αφορμή το 3^ο Παγκόσμιο Φόρουμ «Μετανάστευση και Ανάπτυξη», τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και μελών της κυβέρνησης στα πλαίσια του εν λόγω φόρουμ, θέλουμε να τονίσουμε ότι:

Οι δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη περί μεταφοράς της αρμοδιότητας για ζητήματα ασύλου από την αστυνομία  στο Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι  ελπιδοφόρες. Οφείλουν όμως να συνδυαστούν με την αλλαγή του Π.Δ. 81/2009 σχετικά με τη διαδικασία υποβολής και εξέτασης αιτημάτων ασύλου, καθώς και με την κατάργηση των απαράδεκτων οδηγιών για την εφαρμογή του (Βασική Διαταγή αρχηγού ΕΛΑΣ 21.7.2009 και της συμπληρωματικής εγκυκλίου της 11^η; Αυγούστου 2009). Η νομοθεσία της χώρας μας πρέπει άμεσα να εναρμονιστεί με τις προτάσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και τις παρατηρήσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ώστε να πάψει να εκτίθεται η χώρα σε διεθνές επίπεδο.

Αυτό  που επίσης απαιτείται είναι η  χάραξη μακροπρόθεσμης πολιτικής μετά από διάλογο, στον οποία να συμμετέχουν  πέρα από εμπειρογνώμονες και  εκπρόσωποι κοινωνίας των πολιτών (εκπροσώπου μεταναστευτικών οργανώσεων, οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα κλπ)_. Κρίνουμε ότι είναι απαραίτητη η μη εφαρμογή των αποφάσεων «Δουβλίνο ΙΙ», και η προώθηση ενός Κοινού Συστήματος Ασύλου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με αναλογική κατανομή των βαρών που αυτή η πολιτική συνεπάγεται. Κοινό Σύστημα Ασύλου σημαίνει πάνω από όλα ότι κάθε πρόσφυγας που φθάνει σε ευρωπαϊκό έδαφος θα έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, και όχι μόνο από εκείνη στην οποία έφθασε. Παράλληλα ζητούμε την άμεση οργάνωση χώρων υποδοχής μεταναστών με αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, υγιεινής και παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και φροντίδας.

Οι Οικολόγοι-Πράσινοι χαιρετίζουμε την πρόθεση της  ελληνικής κυβέρνησης να χορηγείται ελληνική ιθαγένεια στα παιδιά που  γεννιούνται και μεγαλώνουν στη χώρα μας. Το ίδιο ισχύει και για τη χορήγηση άδειας επανεισόδου σε μετανάστες κατόχους μπλε βεβαίωσης τύπου Α΄, ώστε να μπορούν να ταξιδεύουν στις χώρες καταγωγής τους.

Οι μετανάστες συμβάλλουν και θα εξακολουθήσουν να συμβάλλουν σε μεγαλύτερο βαθμό στο μέλλον στη χώρα μας τόσο οικονομικά όσο και πολιτιστικά, όπως έπραξαν και συνεχίζουν να πράττουν τα εκατομμύρια συμπατριωτών μας που ζουν σ’ όλον τον πλανήτη. Οι πολιτικές ένταξης των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία πρέπει να συμπεριλάβουν άμεσα την εξασφάλιση των εργασιακών, κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, όπως αρμόζει σε μια ευρωπαϊκή ευνομούμενη πολιτεία, η οποία σέβεται τους δικούς της νόμους και τις διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις που η ίδια ψηφίζει και κυρώνει.

Τέλος επειδή πολύς λόγος γίνεται στις δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων στελεχών της κυβέρνησης για αξίες και δημοκρατία, για  στερεότυπα και ξενοφοβία θέλουμε να επισημάνουμε τα εξής: ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η αλληλέγγυα αντιμετώπιση  των συνανθρώπων μας που έρχονται στην χώρα μας για μια καλύτερη ζωή (ή απλώς και μόνο για να επιβιώσουν) δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με  νομοθετικές ρυθμίσεις.  Αυτές πρέπει να  συνοδεύονται από την προσπάθεια για εκπαίδευση των πολιτών προς την κατεύθυνση  διαμόρφωσης μιας άλλης κουλτούρας με νέες αξίες που να συνάδουν με τη δημοκρατική κοινωνία που η κυβέρνηση ευαγγελίζεται. Ταυτόχρονα με τον απαραίτητο θεσμικό εκδημοκρατισμό επιβάλλεται  η αξιοποίηση όλων των παιδευτικών μηχανισμών (με κύριο αυτόν της εκπαίδευσης) προκειμένου ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, ο οποίος αντανακλά και το βαθμό ωρίμανσης των δημοκρατικών θεσμών, να αρχίσει να κερδίζει έδαφος έναντι των μισαλλόδοξων και φοβικών στάσεων οι οποίες χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.

Περισσότερα... »

Παραθέτω πρώτα την απάντηση Δήμα και μετά την επερώτηση Τρεμόπουλου. Δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό να επαναλάβω και εδώ την τελευταία παράγραφο της απάντησης Δήμα για να θέσω 2 ερωτήματα.

• Που βλέπει η Επιτροπή ότι προχωρά και μάλιστα ικανοποιητικά η υλοποίηση έργων που αφορούν την αποκατάσταση των παράνομων χωματερών?
• Πως καταλαβαίνει η Επιτροπή ότι ευθύνονται οι περίοικοι για την μη χωροθέτηση ΧΥΤΑ?

“Στις απαντήσεις της στις ερωτήσεις ευρωβουλευτών υπ’αριθ. E-216/08 και E-1900/08[3], η Επιτροπή έδωσε πληροφορίες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση έργων αποκατάστασης παράνομων χωματερών και κατασκευής μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι προχωρεί πολύ ικανοποιητικά η υλοποίηση έργων που αφορούν την αποκατάσταση των παράνομων χωματερών Ωστόσο, η υλοποίηση έργων χώρων υγειονομικής ταφής (Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, XYTA/Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, XYTY) συχνά καθυστερεί εξαιτίας της αντίθεσης του περιοίκων και των προσφυγών ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης.”

Ευ. Σπινθάκης

E-4316/09ΕΛ

Απάντηση του κ. Δήμα  εξ ονόματος της Επιτροπής  (5.11.2009)

 Με την απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2005 (υπόθεση C-502/03), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Ελλάδα δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των άρθρων 4, 8 και 9 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ[1] περί των στερεών αποβλήτων, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ[2]. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η απόφαση αυτή είναι γενική και αφορά το φαινόμενο της ύπαρξης, στην Ελλάδα, παράνομων ή ανεξέλεγκτων χωματερών και τους κινδύνους που δημιουργούν για το περιβάλλον και την υγεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ίδιες οι ελληνικές αρχές αναγνώρισαν ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τη λειτουργία τουλάχιστον 1.125 παράνομων ή ανεξέλεγκτων χωματερών στη Ελλάδα.

 Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, οι ελληνικές αρχές έχουν επικαιροποιήσει τα περιφερειακά προγράμματα διαχείρισης απορριμμάτων, με στόχο το κλείσιμο των παράνομων ή ανεξέλεγκτων χώρων απόρριψης μέχρι το τέλος του 2008 και την αντικατάστασή τους από κατάλληλες εγκαταστάσεις διαχείρισης, δηλαδή χώρους υγειονομικής ταφής.

 Οι ελληνικές αρχές έχουν ενημερώσει τακτικά την Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή των απαιτούμενων μέτρων για την εκτέλεση της απόφασης. Για την παρακολούθηση της εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου, η Επιτροπή έχει εξάλλου αξιοποιήσει και άλλες πηγές πληροφοριών (π.χ. περιφερειακά προγράμματα διαχείρισης των απορριμμάτων και καταγγελίες που υποβλήθηκαν). Η δράση της Επιτροπής έχει ως στόχο να εξασφαλίσει την εξάλειψη του φαινομένου των παράνομων ή ανεξέλεγκτων χωματερών. Από την ανασκόπηση των διαθέσιμων πληροφοριών προέκυψε ότι η Ελλάδα δεν είχε εξασφαλίσει την εκτέλεση της απόφασης. Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία επί παραβάσει που προβλέπεται στο άρθρο 228 της συνθήκης ΕΚ και απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στις 15 Απριλίου 2009.

 Επί του παρόντος, οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολογούν την απάντηση των ελληνικών αρχών. Η Επιτροπή θα αναλύσει όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και δεν θα διστάσει να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 228 της συνθήκης ΕΚ.

 Στις απαντήσεις της στις ερωτήσεις ευρωβουλευτών υπ’αριθ. E-216/08 και E-1900/08[3], η Επιτροπή έδωσε πληροφορίες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση έργων αποκατάστασης παράνομων χωματερών και κατασκευής μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι προχωρεί πολύ ικανοποιητικά η υλοποίηση έργων που αφορούν την αποκατάσταση των παράνομων χωματερών Ωστόσο, η υλοποίηση έργων χώρων υγειονομικής ταφής (Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, XYTA/Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, XYTY) συχνά καθυστερεί εξαιτίας της αντίθεσης του περιοίκων και των προσφυγών ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης.

[1]     ΕΕ L 194 της 25.7.1975.

[2]     Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991 για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, ΕΕ L 78 της 26.3.1991.

[3]     [www.europarl.europa.eu]

  ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-4316/09

υποβολή: Michail Tremopoulos (Verts/ALE)

προς την Επιτροπή

 Θέμα:   Λειτουργία παράνομων χώρων ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων στην Ελλάδα

 Στην Ελλάδα λειτουργούσαν μέχρι πρόσφατα περίπου 3500 παράνομοι χώροι ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων (ΧΑΔΑ). Οι χώροι αυτοί συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία και το περιβάλλον, ενώ έχουν συχνά αποτελέσει εστίες καταστροφικών πυρκαγιών για τα δάση της χώρας. Με την απόφαση C-502/03, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) αποφάνθηκε ότι η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί με τις σχετικές διατάξεις της Οδηγίας 75/442/ΕΟΚ για τα απόβλητα. Η συμμόρφωση της Ελλάδας με την απόφαση αυτή συνεπάγεται κλείσιμο και αποκατάσταση περίπου 1300 παράνομων ή ανεξέλεγκτων ΧΑΔΑ που έχουν δηλωθεί επίσημα. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η Ελλάδα έχει κοινοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το εθνικό σχέδιο για τη διαχείριση των αποβλήτων (ΚΥΑ 50910/2727/2003), το οποίο έθεσε ως χρονικό όριο υλοποίησης το τέλος του 2008.

 Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ερωτάται:

 1.    Εννέα μήνες μετά την λήξη του παραπάνω χρονικού ορίου, ποια είναι η ενημέρωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την ελληνική κυβέρνηση ως προς τους παράνομους ΧΑΔΑ; Πόσοι παράνομοι ΧΑΔΑ λειτουργούν ακόμα στην Ελλάδα;

 2.    Έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διασταυρώσει τα στοιχεία και ελέγξει αν πράγματι έχουν κλείσει οι 1300 ΧΑΔΑ και αποκατασταθεί περιβαλλοντικά οι περιοχές που περιλαμβάνονται στην απόφαση του ΔΕΚ;

 3.    Έχει ζητήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στοιχεία ώστε να αποκλειστεί η περίπτωση να έκλεισαν κάποιοι ΧΑΔΑ, αλλά να άνοιξαν κάποιοι άλλοι σε κοντινές περιοχές, και έτσι να μην αναφέρονται πλέον στα επίσημα στοιχεία;

 4.    Τι πρωτοβουλίες σκοπεύει να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για εκατοντάδες ή δεκάδες εκατοντάδες άλλους ΧΑΔΑ που ναι μεν δεν περιλαμβάνονταν στην απόφαση του ΔΕΚ, αλλά συνεχίζεται παρανόμως η λειτουργία τους και οι επιπτώσεις τους στο περιβάλλον;

 5.    Πέντε χρόνια μετά την σχετική απόφαση του ΔΕΚ, εξετάζει η Επιτροπή το ενδεχόμενο να κινήσει κατά της ελληνικής κυβέρνησης τη διαδικασία του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ, λόγω της συνεχιζόμενης λειτουργίας παράνομων ΧΑΔΑ και μη συμμόρφωσης με την απόφαση;

 6.    Ποια κονδύλια έχει διαθέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υποστήριξη αυτού του σχεδίου; Έχει αξιολογήσει η Επιτροπή την διαχείριση αυτών των κονδυλίων από την ελληνική κυβέρνηση μέχρι στιγμής, και αν ναι, ποια είναι η αξιολόγηση;

Περισσότερα... »

 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη ικανοποίηση το διορισμό της Μαργαρίτας Καραβασίλη στη θέση του ειδικού γραμματέα επιθεωρητών περιβάλλοντος και ενέργειας.  Η αποκατάστασή της στην  θέση αυτή (με νέες, πολυδιάστατες αρμοδιότητες), είναι μια επιλογή που μας γεμίζει ελπίδες ότι οι έλεγχοι θα είναι πιο αποτελεσματικοί και αξιόπιστοι και ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες  θα αντισταθούν υπερασπίζοντας το δημόσιο συμφέρον και τη νομιμότητα απέναντι στα μεγάλα και μικρά συμφέροντα.

 Η ευσυνείδητη και αποτελεσματική δουλειά της στο παρελθόν αποτέλεσε την αιτία για την οποία εκδιώχθηκε. Πέρα από την προσωπική δικαίωση είναι και μια σπάνια αναγνώριση εκείνων των δημοσίων υπαλλήλων που αντιστέκονται, συχνά ακάλυπτοι ή υπονομευόμενοι από τους πολιτικούς προϊσταμένους τους. Ένας σημαντικός συμβολισμός για το δημόσιο τομέα και το κοινωνικό σύνολο.

 Η περίπτωση της κας Μαργαρίτας Καραβασίλη είναι επίσης ιδιαίτερη γιατί δεν σιώπησε μετά την εκδίωξη της αλλά συνέχισε τον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος με αποτέλεσμα να συρθεί ακόμα και στα δικαστήρια, θύμα μιας  αντίληψης που τιμωρεί για «παραδειγματισμό» κάθε θαρραλέα συμπεριφορά. Παρόλα αυτά  συνέχισε να δίνει τον  αγώνα και μέσα από τις δραστηριότητες και τα ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων, κάτι για το οποίο είμαστε περήφανοι.

 Ελπίζουμε  ότι το κρίσιμο Σώμα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος  εκτός από την κατάλληλη στελέχωση (ιδίως στην νομική υποστήριξη που θα στηρίζει τις αποφάσεις των επιθεωρητών στα δικαστήρια), θα ενισχυθεί θεσμικά (επανεξέταση  περιβαλλοντικών όρων σε κατηγορίες ρυπογόνων δραστηριοτήτων με βάση νεώτερα νομοθετήματα) τεχνικά (οργάνωση εργαστηρίων εντός της ΕΥΕΠ) και οικονομικά ώστε να καταφέρει να αντιμετωπίσει το περιβαλλοντικό έγκλημα, μια από τις πιο ειδεχθείς και σταθερά ατιμώρητες μορφές εγκληματικότητας στη χώρα μας. Η επιλογή του σωστού προσώπου είναι το πρώτο αλλά απαιτούνται το συντομότερο και άλλα βήματα.

 Ελπίζουμε επίσης να συγκροτηθεί άμεσα και το σώμα των επιθεωρητών ενέργειας, να στελεχωθεί και να πλαισιωθεί με όλα τα αναγκαία μέσα, ώστε να επιτελέσει ανάλογο έργο στον κρίσιμο τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας και της ενεργειακής απόδοσης, όπου υπάρχει μεγάλη υστέρηση, με βασική προτεραιότητα την ορθή εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας.  

 Τελικός στόχος πρέπει να είναι η θέσπιση της ΕΥΕΠ ως ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ, κατά τα πρότυπα των Inspectorates που έχουν συσταθεί στα λοιπά κράτη μέλη της ΕΕ. Μέχρι τότε:

 Η ΕΥΕΠ θα πρέπει άμεσα να ανασυγκροτηθεί ώστε να μπορεί να επιτελέσει αξιόπιστα το σημαντικό έργο της παρακολούθησης εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Πρέπει να υπάρχει διαφάνεια, ίση και ισότιμη μεταχείριση των ελεγχόμενων, πληροφόρηση του κοινού. Σκοπός των ελέγχων πρέπει να είναι η προστασία του περιβάλλοντος και όχι απλώς η επιβολή προστίμων.

• Να θεσπιστεί ένα πλαίσιο μόνιμης και διαρκούς επικοινωνίας [διαρκής, ανοικτός διάλογος] της ΕΥΕΠ με τοπικούς συλλόγους, κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς, κατοίκους περιοχών που βιώνουν προβλήματα και αγωνίζονται χρόνια για την επίλυσή τους (διαμόρφωση ισχυρής κοινωνικής συμμαχίας πολιτών), μέσα από την ενημέρωση, την συνεργασία και την αλληλοϋποστήριξη σε μια προσπάθεια αναζήτησης και εξεύρεσης κοινά αποδεκτών λύσεων
• Να δημιουργηθεί ταμείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται τα πρόστιμα και θα προορίζεται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση έργων αποκατάστασης περιβαλλοντικής ζημιάς σε πληγείσες περιοχές με βάση τις αρχές της περιβαλλοντικής ευθύνης.
• Να συσταθούν στο εσωτερικό της Εθνικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος

• υπηρεσία που θα έχει σαν σκοπό της την διαχείριση των περιβαλλοντικών κρίσεων (περιπτώσεις σοβαρής ρύπανσης που απειλεί την δημόσια υγεία, όπως η περίπτωση των Οινοφύτων-Ασωπού, της Μεσαππίας στην Εύβοια, του Κορινθιακού, Κορώνειας, Μαλιακού, κλπ., και θα υπάρχει και ανάγκη συντονισμού με άλλες συναρμόδιες Υπηρεσίες,

 υπηρεσία για την εφαρμογή της νομοθεσίας για την Περιβαλλοντική Ευθύνη, που θα εξετάσει και την ανάγκη τροποποιήσεων αυτής, ώστε να αντικατοπτρίζει ορθότερα τις προθέσεις της αρχικής Οδηγίας και

 Συγχαίρουμε την κα Καραβασίλη για την νέα της θέση και ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο της. Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ  θα στηρίξουμε το έργο αυτό επαγρυπνώντας και ενημερώνοντας την υπηρεσία των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος για τις παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και θα ευαισθητοποιούμε όλο και περισσότερους πολίτες προς αυτή την κατεύθυνση..

                                                 Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Περισσότερα... »

Οικοπελοπόννησος. Απόσπαασμα από την τηλεοπτική εκπομπή. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον σύμβουλο ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κ. Β. Γιόκαρη

Περισσότερα... »

 

Για τους Οικολόγους Πράσινους η κατάργηση της επιδότησης για  αντικατάσταση των παλιών ΙΧ με νέα, αποτελεί μια σωστή αλλά μισή κίνηση. Σε μια εποχή πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης η διάθεση δημόσιων πόρων  ύψους τουλάχιστον 400.000.000 ευρώ, και η αντίστοιχη πρόσκληση προς τους πολίτες να υπερχρεωθούν, αποτελούσε πραγματικό παραλογισμό.  Τα μέτρα Σουφλιά είχαν σχεδιαστεί με στόχο την ανάκαμψη της αγοράς αυτοκινήτων και όχι την προστασία του περιβάλλοντος <!–[if !supportFootnotes]–>[1]<!–[endif]–>. Η Ελλάδα δεν έχει καν κίνητρο να προστατέψει θέσεις εργασίας στην αυτοκινητοβιομηχανία, όπως  άλλες χώρες που εφάρμοσαν αυτό τέτοια μέτρα (Γερμανία, Ισπανία κα).

 Ολοκληρωμένη θα ήταν η κίνηση της κυβέρνησης αν παράλληλα ανακοίνωνε ένα σχέδιο για τη βελτίωση των συγκοινωνιών και έδινε κίνητρα για οριστική απόσυρση (και όχι αντικατάσταση) αλλά και μείωση της κίνησης των ΙΧ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουμε να δοθούν κίνητρα, πχ κάρτες απεριορίστων διαδρομών ή εκπτώσεις σε ΚΤΕΛ, τρένο και πλοία, ΜΟΝΟ σε όσους πολίτες αποσύρουν παλιά ΙΧ και δεσμεύονται ότι στα επόμενα 3 τουλάχιστον χρόνια δεν θα αγοράσουν αυτοκίνητο.  Μια τέτοια πολιτική, αν και έχει κάποιο δημοσιονομικό κόστος, οδηγεί σε βελτίωση των συνθηκών ζωής και μείωση της ρύπανσης από την κίνηση των παλαιών οχημάτων.

 Η μείωση της χρήσης του ΙΧ μέσα στις πόλεις είναι ο μόνος ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος για να περιοριστεί η ρύπανση της ατμόσφαιρας στις πόλεις. Για να το πετύχουμε όμως  πρέπει, τόσο οι πόλεις όσο και το σύστημα των συγκοινωνιών, να οργανωθούν σε διαφορετική βάση. Σήμερα το 70% των μετακινήσεων γίνεται με ΙΧ. Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ προτείνουμε ολοκληρωμένες παρεμβάσεις σε κεντρικό και περιφερειακό/τοπικό επίπεδο ώστε οι μετακινήσεις με ΙΧ μέσα σε 5 χρόνια να περιοριστούν σε κάτω από 30%, ενώ οι μετακινήσεις με δημόσιες συγκοινωνίες και ποδήλατο να  φτάνουν τουλάχιστον το 70%. Αυτός ο στόχος είναι ήδη πραγματικότητα σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ορισμένες μάλιστα έχουν υπογράψει τη Χάρτα των Βρυξελλών και δεσμεύονται εθελοντικά να φτάσουν οι μετακινήσεις με ποδήλατο στο 15% μέχρι το 2020.

 Εργαλεία για την υποστήριξη μιας τέτοιας αλλαγή των πολιτικών για τις μετακινήσεις υπάρχουν πολλά που δοκιμάζονται ή εφαρμόζονται ήδη σε διάφορες χώρες. Ένα τέτοιο εργαλείο που βοηθάει να γίνουν οι μετακινήσεις και οι μεταφορές πιο βιώσιμες είναι η επιβάρυνση κυρίως της κίνησης των ΙΧ ( όχι τόσο της κατοχής ΙΧ) αλλά και της δέσμευσης δημόσιου χώρου.  Η φιλοσοφία της κυβέρνησης δεν προχωράει σε νέες προσεγγίσεις, κάνει απλώς πιο ορθολογικές τις ρυθμίσεις Σουφλιά στο πλαίσιο μιας πολιτικής που βλέπει το ΙΧ ως μέσο είσπραξης εσόδων για το κράτος. Και με τα νέα μέτρα (πιο ορθολογικά), κριτήριο για τον υπολογισμό των τελών δεν είναι η συνολική περιβαλλοντική επιβάρυνση του αυτοκινήτου αλλά η παλαιότητα και ο κυβισμός του. Έτσι, μεγάλοι χαμένοι θα είναι πάλι όσοι πολίτες χρησιμοποιούν το ΙΧ τους πολύ λίγο. Μια νέα προσέγγιση θα ήταν η φορολογική επιβάρυνση να αφορά στην κυκλοφορία και την πραγματική επιβάρυνση του περιβάλλοντος κι όχι την κατοχή ΙΧ, δηλαδή θα φορολογείται – κυρίως μέσα από την κατανάλωση καυσίμου – η πραγματική χρήση του αυτοκινήτου (μικρή ή μεγάλη χρήση), οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ρύπων ανά χιλιόμετρο, ο τρόπος οδήγησης με τρόπο ώστε να αποθαρρύνεται η υπερβολική χρήση του ΙΧ (όχι η κατοχή του για λογικές χρήσεις).

 Η Εκτελεστική Γραμματεία των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

 Πληροφορίες: Νίκος Χρυσόγελος, τηλ. 6936672882

                       Γιάννης Παρασκευόπουλος, τηλ. 6979 952070

Περισσότερα... »