01.09.2010
    ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ Ε.Σ.Ρ.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΞΥΜΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ

 Με σημερινή αναφορά μας στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (ΕΣΡ) οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε την άμεση παρέμβασή του για την προβολή εκπομπής από την κρατική τηλεόραση, όπου φιλοξενήθηκαν οι… ιδιαίτερες δηλώσεις του εικαστικού Κώστα Τσόκλη περί βιασμού, καθώς η μετάδοσή τους παραβιάζει πλήθος νομικές διατάξεις και προσβάλλει βάναυσα τα θύματα τέτοιου είδους εγκλημάτων.

Εκφράζουμε την αγανάκτηση μας, καταδικάζοντας απερίφραστα την προβολή ανάλογων δηλώσεων ιδιαίτερα μέσω κρατικού καναλιού και περιμένουμε το ΕΣΡ να καλέσει σε απολογία τους υπευθύνους της κρατικής τηλεόρασης.

                                                                                                                                Η  Εκτελεστική Γραμματεία Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες:  Ελεάννα Ιωαννίδου  6932 705289

 (Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της αναφοράς προς το ΕΣΡ)

    Ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης

ΑΝΑΦΟΡΑ

Του Πολιτικού Κόμματος με την επωνυμία «Οικολόγοι Πράσινοι», που εδρεύει στην Αθήνα, Πλατεία Ελευθερίας αριθ. 14, τηλ. 210 3306301, fax 210 3834390, και εκπροσωπείται νόμιμα από την Εκτελεστική Γραμματεία του

ΚΑΤΑ

Του τηλεοπτικού σταθμού με την επωνυμία ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ΝΕΤ), ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Α.Ε. που εδρεύει στην Αγία Παρασκευή, Ραδιομέγαρο Μεσογείων 432, 153 42 τηλ. (+30) 210 6066000, 210 6066853-4 και εκπροσωπείται νόμιμα.

 Με την παρούσα αναφορά σας επισημαίνουμε την προβολή από μαγνητοσκόπηση, από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο της ΝΕΤ στις 15 Αυγούστου 2010 και ώρα 16.00,  των απόψεων του εικαστικού κ. Κώστα Τσόκλη περί βιασμού σε επανάληψη της εκπομπής του 2000 με τίτλο «Ο Τσόκλης στην Ιταλία», χωρίς καν την κατάλληλη σήμανση και προειδοποίηση.

Συγκεκριμένα στην εκπομπή αυτή προβλήθηκαν οι εξής ισχυρισμοί του κυρίου Τσόκλη: «Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός από την κοπέλα που προκαλεί. Τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν. Δεν καταλαβαίνω γιατί η αστυνομία πιάνει αυτόν και τον βάζει μέσα και όχι την  ίδια που τον προκαλεί; Αφού η… φύση τον σπρώχνει να “επιτεθεί”. Ποιος είναι αλήθεια ο πιο ζωντανός άνθρωπος ο γερο-ηλίθιος που κάθεται στο σπίτι του και δεν έχει κανένα ερωτισμό μέσα του ή εκείνος ο οποίος ρισκάροντας την ζωή του και την ελευθερία του επιτίθεται σε ένα πλάσμα σεξουαλικό. και πως η ζωή θα γινόταν πιο ενδιαφέρουσα με εκείνους τους ανέραστους που δε συγκινούνται μπροστά σ αυτό το φαινόμενο ή με εκείνους που το πάθος τους ξεχειλίζει όταν τους κάνει να επιτεθούν. Και δεν είναι ωραίο πράγμα στο κάτω κάτω βρε παιδί μου η επίθεση;»

 Λαμβάνοντας υπόψη:

-         Το άρθρο 10 παρ. 4 του κανονισμού 2/1991, κατά το οποίο δεν επιτρέπονται εκπομπές που αποσκοπούν, ή έχουν ως αποτέλεσμα την ενθάρρυνση ή πρόκληση ακραίας αντικοινωνικής συμπεριφοράς (απόφαση αριθ. 456/29.9.2009)

-         Το άρθρο 13 παρ. 2 του Π.Δ/τος 77/2003, σύμφωνα με το οποίο τα εγκλήματα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, η βία και άλλες βάναυσες και απάνθρωπες πράξεις ή συμπεριφορές, δεν πρέπει να αναδεικνύονται ή να εξυμνούνται (απόφαση αριθ.649/16.12.2008)

-         Το άρθρο 2 παρ. 1 και 5 του Κανονισμού 2/1991 του ΕΣΡ, κατά το οποίο οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές πρέπει να εξασφαλίζουν την ποιοτική στάθμη που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοτηλεοράσεως και η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, ενώ εξάλλου πρέπει να τηρούνται οι γενικά παραδεκτοί κανόνες της ευπρέπειας και καλαισθησίας στη γλώσσα και στη συμπεριφορά (απόφαση αριθ. 649/16.12.2008)

-         Το άρθρο 13 παρ 1 του Π.Δ/τος 77/2203, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να αποφεύγεται η παρουσίαση των μεθόδων εκτέλεσης εγκλημάτων κατά τρόπο ή σε περιπτώσεις που ενθαρρύνει τη μίμηση (απόφαση αριθ.181/3.4.2007).

-         Το άρθρο 9 παρ. 5 του Π.Δ. 77/2203, κατά το οποίο δεν επιτρέπεται η λήψη συνεντεύξεως από άτομα η κατάσταση των οποίων μαρτυρεί έλλειψη νηφαλιότητας (απόφαση αριθ. 237/28.6.2005).

-         Την οδηγία 2/2003 του ΕΣΡ όπου προβλέπεται συγκεκριμένα ότι οι τηλεοπτικοί φορείς κατά τη μετάδοση των δελτίων ειδήσεων και των ενημερωτικών εν γένει εκπομπών οφείλουν να εφιστούν την προσοχή του κοινού για την επικείμενη μετάδοση επιβλαβούς για τους ανηλίκους οπτικοακουστικού υλικού με την εμφάνιση επί της οθόνης του αντίστοιχου ειδικού οπτικού συμβόλου, το οποίο μπορεί να είναι διαφορετικό για ορισμένα τμήματα ή σκηνές των προγραμμάτων αυτών σύμφωνα με τα κριτήρια που παρέχει ο νόμος.

-         Τη συνδυασμένη ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 8 παρ. 1 και 2 του π.δ. 100/2000 και του άρθρου 8 του Κανονισμού υπ’ αριθμόν 1/1991 του Ε.Σ.Ρ., από όπου προκύπτει ότι ως επιβλαβές υλικό μπορούν να θεωρηθούν τόσο οι σκηνές φυσικής βίας και οι εικόνες τραυματισμού, όσο και οι περιγραφές που μεταδίδονται με αφορμή εγκληματική ενέργεια και μπορεί να αναπαράγουν ή να επιτείνουν τον προσωπικό πόνο ή το πένθος των θυμάτων και των συγγενών τους.

 Καθίσταται βέβαιο ότι οι ανωτέρω απόψεις, οι οποίες προβλήθηκαν σε αναμετάδοση κατά τη διάρκεια της εκπομπής της ΝΕΤ, δεν κινούνται εντός των πλαισίων των αποφάσεων του Συμβουλίου, καθώς προσβάλουν βάναυσα τα θύματα τέτοιου είδους εγκλημάτων χρησιμοποιώντας επιχειρήματα του τύπου «πάει γυρεύοντας» ή «πρέπει τα θύματα και όχι οι θύτες να καταδικάζονται από την Πολιτεία».

Επειδή η αρμοδιότητά σας έγκειται στην επιβολή συστάσεων, καθώς και κυρώσεων σε περιπτώσεις παραβιάσεων της ανωτέρω νομοθεσίας,

 ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ

          Να πράξετε τα νόμιμα, ως άνω.

                                 Αθήνα, 31-8-2010

Για την Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

                                    Γιάννης Τσιρώνης

Καλαμάτα, 11-08-10

Καθένας υποψιάζεται, ρίχνοντας μια ματιά στα ράφια των σούπερ μάρκετ, ότι κάτι δεν πάει καλά στην ελληνική αγορά καφέ:
Σε όλα τα σούπερ μάρκετ εμφανίζεται εδώ και αρκετά χρόνια μια ύποπτη ομοιομορφία: παντού βλέπουμε να κυριαρχούν τα ίδια προϊόντα δύο μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
Παντού διαπιστώνουμε ότι οι αναλογίες των προϊόντων αυτών στα ράφια παραμένουν εδώ και χρόνια αξιοθαύμαστα σταθερές.
Και παντού βλέπουμε τις ίδιες, υψηλές τιμές σε όλα τα προϊόντα. Διαβάζουμε, μάλιστα, σε δημοσιεύματα των εφημερίδων εδώ και αρκετά χρόνια ότι οι τιμές του καφέ στην Ελλάδα είναι από τις υψηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου έχουν επίσης πολύ υψηλά μερίδια αγοράς οι ίδιες, δύο πολυεθνικές, που κυριαρχούν και στην ελληνική αγορά.
Τι συμβαίνει, λοιπόν; Πώς είναι δυνατόν, σε μια ιδιαίτερα σημαντική αγορά των τροφίμων, να έχουμε εδώ και χρόνια υψηλές τιμές, αλλά ταυτόχρονα να επικρατεί και απόλυτη επιχειρηματική «ακινησία» στον κλάδο;»
Απόσπασμα από την αποκαλυπτική ομιλία τού Γιώργου Δρίτσα στο Αντιμονοπωλιακό Συνέδριο που είχε οργανώσει το ‘ΙΣΤΑΜΕ’,  τον Οκτώβρη του 2008.

               Η καφετερία, ένας  χώρος ευδαιμονίας και  ένας χώρος μεταμοντέρνου βασανιστηρίου. Ένας προνομιακός χώρος της ανώτερης τάξης, που προβάλει προς τα κάτω τη χλιδή και τη σπατάλη, ως τρόπο ζωής.  Ένας χώρος καταναλωτισμού και αποθέωσης του ‘μοντερνισμού’.  

 Είναι ένας χώρος συνάντησης,  επαφής και κοινωνικοποίησης  και  ένας χώρος προσποίησης, που αποπνέει μοναξιά,  μελαγχολία και αδιέξοδα. Ένας χώρος αστικής σχόλης  και  ένας χώρος  των εξαρτημένων  από τον καφέ και τη ζάχαρη.    Ένα  γκέτο της ελληνικής  νεολαίας και  ένας υπέροχος τρόπος χαλάρωσης και ψυχικής και πνευματικής  αναζωογόνησης.  

 Ένας χώρος δημοσίων σχέσεων όσων έχουν χρήμα και  ένας χώρος όσων δεν μπορούν να κάνουν το χρόνο τους χρήμα.  Είναι ένας  χώρος – που με τη χρήση της  μουσικής  – υπνωτίζει ή ερεθίζει τους πελάτες της    και ένας  χώρος όπου μπορεί κάποιος να γίνει κάτι,   ξοδεύοντας  για τον καφέ  του  τόσα,  με τα οποία  ένας φτωχός του τρίτου κόσμου  θα μπορούσε  να ζήσει πλουσιοπάροχα ολόκληρη την οικογένειά του.   Σύμβολο ενός πλήρως εμπορευματοποιημένου τρόπου ζωής, στην πόλη και στο χωριό    –  μέσα σε  έναν κόσμο που βρίσκεται σε αποσύνθεση.  

 Πόση υπεροχή,  νιώθει ο πελάτης της, έναντι του Ασιάτη ή Αφρικανού μικροπωλητή ‘που τον παρενοχλεί’ ή μήπως νιώθει φόβο,  μίσος, οργή, ή και  συμπάθεια και ενοχές για αυτόν;

Είναι χώρος  υποδοχής των φοιτητών για ένα μεγάλο διάστημα,  μέχρι που να αποδεχτούν την προσωπική  ήττα της ενηλικίωσής τους,, είναι ο χώρος που περνούν τις   τελευταίες λαμπρές τους ημέρες  οι συνταξιούχοι   του δημοσίου, ένα  ‘χρυσό’  σπήλαιο αστικών φαντασιώσεων   την εποχή της παγκοσμιοποίησης, και μια  παράπλευρη απώλεια ‘της τουριστικής βιομηχανίας’ της χώρας μας.

 Και τι θα έλεγε η αριστερά  ή η δεξιά, όταν μετά την επέλαση των τραπεζικών υποκαταστημάτων του -90,  βιώνουμε την επέλαση των καφετεριών της δεκαετίας του 2000  παντού, στο δρόμο, στον πεζόδρομο (οι πεζόδρομοι λες και φτιάχνονται για αυτές) , στο  νοσοκομείο,  στο αυτοκίνητο, στο γραφείο;  Η ίδια η οικονομική κρίση μέχρι αυτήν την ώρα,  τις γεμίζει με πελάτες, ενώ τα εκατομμύρια που ξοδεύουμε ως χώρα για την εισαγωγή του καφέ   είναι μια από τις αιτίες της ίδιας της οικονομικής μας κατάρρευσης.  Nαι, μα πίνοντας καφέ, βοηθάμε τους φτωχούς καφεπαραγωγούς της Αιθιοπίας και της Βραζιλίας να επιβιώσουν, θα  αντέτεινε κάποιος. Μόνο που κατά τις τελευταίες δεκαετίες εκείνοι, παρ` ότι παράγουν περισσότερους τόνους καφέ-ερημοποιώντας περαιτέρω το περιβάλλον- , εισπράττουν λιγότερα χρήματα. Γίνεται ό,τι με το λάδι. Οι πολυεθνικές και τα τελικά σημεία πώλησης αυξάνουν τα κέρδη τους, ενώ οι παραγωγοί καταρρέουν.   

            Οι νέοι –αλλά  ακόμη  και οι ηλικιωμένοι πλέον-   κυκλοφορούν στο δρόμο με ένα  πλαστικό ποτήρι και το πλαστικό καλαμάκι του, μαζί με το τσιγάρο στο άλλο χέρι  ( ή το πλαστικό μπουκάλι με το νερό ), σαν να κρατάνε ένα μαγικό ποτό, ένα αόρατο φίλτρο ζωής (ή ευθανασίας;).

                   «Καλημέρα, κυρία», αναφωνεί ο μικρός μαθητής του δημοτικού μπροστά στη νεαρή δασκάλα του που κατεβαίνει από το ΙΧ της, το  πρωί, για να μπει στο σχολείο με το πλαστικό ποτήρι του καφέ και με το τσιγάρο στο άλλο χέρι. Και τι θα ήθελαν να μας πουν  τα (πλαστικά ή αλουμινένια ) ποτήρια –με το καλαμάκι τους ακόμα στην εγκοπή τους- τα πεταμένα στις άκρες των επαρχιακών δρόμων ή των αστικών πάρκων,   στα εγκατειλημμένα οικόπεδα, στις ακτές και στα δάση,  αν δεν τα προσπερνούσαμε δήθεν αδιάφοροι και βιαστικοί, όπως ένα βομβαρδισμένο τοπίο;   

             Τελικά αυτό μόνο φαίνεται πως μπορεί να προσφέρει  στη Νεολαία  η κοινωνία μας –με τη συνεχώς διευρυνόμενη ανισότητα και ανεργία:  Έναν καφε   πολυτελειασ.  Ή μάλλον έναν καφέ και πολλά καταναλωτικά ΟΝΕΙΡΑ.  Για να  προσπερνάει τη Ζωή,  κάπως, και να  επιβιώνει.

Καλώς ήλθατε στο διαχρονικό κόσμο της ανταλλακτικής οικονομίας. Η πρωτόγονη μέθοδος της ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών καταφέρνει και επιβιώνει όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό στην εποχή της παντοδυναμίας του χρήματος και της παγκοσμιοποίησης. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν διανοούνται μια σύγχρονη κοινωνία χωρίς την ύπαρξη χρήματος. Ιστορικά, άλλωστε, το χρήμα χρησιμοποιήθηκε από όλες τις κοινωνίες, γιατί επιτελεί αποτελεσματικά δύο σημαντικές λειτουργίες κάθε οικονομίας, δηλαδή τον υπολογισμό της αξίας και την ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών. Η ανταλλαγή προϊόντων, όμως, χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος έχει τα δικά της πλεονεκτήματα, που ενισχύονται σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Η πιο πρόσφατη εμπειρία από χώρες όπως η Αργεντινή έδειξε ότι η ανταλλακτική οικονομία βοήθησε να επιβιώσουν κοινωνίες με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά ανεργίας, με διογκωμένο δημόσιο χρέος και με τους πολίτες τους να έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις αντοχές τους.

Λέσχες ανταλλαγής προϊόντων

«Μια συνεργασία ανθρώπων για τη δημιουργία εναλλακτικών λύσεων απέναντι σε ένα παγκόσμιο οικονομικό μοντέλο που για πολλούς δεν δουλεύει πια» χαρακτήριζαν στις αρχές της περασμένης δεκαετίας τα Μέσα Ενημέρωσης της Αργεντινής το «κίνημα» της ανταλλακτικής οικονομίας που εξαπλώθηκε σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Σχεδόν 6 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν το 2003 στο Γενικό Δίκτυο Ανταλλαγής της Αργεντινής, το οποίο δημιουργήθηκε μετά την πτώχευση της χώρας το Δεκέμβριο του 2001. Με περισσότερους από 800 κόμβους, οι λέσχες ανταλλαγής προϊόντων της Αργεντινής έγιναν ένα από τα ισχυρότερα συστήματα σύγχρονης ανταλλακτικής οικονομίας. Το υπουργείο Οικονομίας της Αργεντινής, βλέποντας ότι η κρίση επιδεινώνεται, αποφάσισε να στηρίξει το Γενικό Δίκτυο, παρέχοντας βοήθεια σε θέματα διαδικτυακής τεχνολογίας.

Το σύστημα λειτουργεί με απλό τρόπο και βασίζεται στα πιστωτικά «χαρτάκια», τα οποία αποκτούν τα μέλη των κόμβων-λεσχών με την προσφορά αγαθών ή την παροχή εργασιών. Μόλις, για παράδειγμα, ένας αγρότης «πουλήσει» κάποια ποσότητα από το προϊόν του σε κάποιο μέλος μίας λέσχης, λαμβάνει ένα πιστωτικό χαρτάκι στο οποίο αναγράφεται η αξία της συναλλαγής και με τη σειρά του το χρησιμοποιεί σε όποια λέσχη-κόμβο επιθυμεί για να αγοράσει ένα αγαθό ή μία παροχή υπηρεσίας από κάποιο άλλο μέλος του Δικτύου.

Μια από τις πιο γνωστές λέσχες ανταλλαγής του Μπουένος Άιρες βρίσκεται σε μια αριστοκρατική συνοικία της πόλης. Μανικιουρίστες, ψυχολόγοι, κομμώτριες, μασέρ, γιατροί περιποιούνται τους πελάτες που έχουν στα χέρια τους το πιστωτικό χαρτάκι. Η κοινωνική οικονομολόγος κυρία Ελοΐσα Πριμαβέρα δηλώνει ότι «η ανταλλακτική οικονομία δημιουργεί “κοινωνικό χρήμα” που ενισχύει τις κοινότητες, σε αντίθεση με την απομόνωση που επιφέρει ο παραδοσιακός καταναλωτισμός και είναι ένα εργαλείο για να αντικατασταθεί η λογική της έλλειψης με αυτή της αφθονίας».

Στη Βραζιλία υπάρχει η Τράπεζα Πάλμας, η οποία λειτουργεί στη φαβέλα Παλμέιρας, στην πόλη Φορταλέζα, και παρέχει στους κατοίκους της συνοικίας ένα ιδεατό νόμισμα (το Πάλμα ή Παλμάρες), το οποίο τίθεται σε κυκλοφορία με τη χορήγηση μικροδανείων σε αυτούς χωρίς τόκο. Οι «δανειζόμενοι» μπορούν να συναλλάσσονται τοπικά. Στη Γαλλία δραστηριοποιούνται εκατοντάδες ανταλλακτικά δίκτυα σε τοπικό επίπεδο, όπως τα régies de quartier και το repas. Τα πρώτα αποτελούν ενώσεις που δραστηριοποιούνται σε γειτονιές υποβαθμισμένες και αποσκοπούν στη δημιουργία κοινωνικού δεσμού με προσφορά εργασίας κοινωνικής χρησιμότητας, ενώ το δεύτερο είναι Δίκτυο Ανταλλαγής και Εναλλακτικών Πρακτικών. Παράλληλα είναι η χώρα με τα περισσότερα δίκτυα «απευθείας προμήθειας», κυρίως στον αγροτικό τομέα. Τα νοικοκυριά-μέλη του Δικτύου συνάπτουν συμφωνίες με τους ντόπιους παραγωγούς και για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα προμηθεύονται απευθείας από αυτούς τα γεωργικά προϊόντα σε τιμές που είναι ακόμη και 70% χαμηλότερες από αυτές της αγοράς.
Δίκτυο ανταλλαγής στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η ανταλλακτική οικονομία υφίσταται και λειτουργεί κυρίως στην επαρχία. Σε χαμηλά βέβαια ποσοστά, η ανταλλαγή αγαθών μεταξύ των πολιτών είναι καθημερινό φαινόμενο στα χωριά, χωρίς οργανωμένα δίκτυα. Στη Δοϊράνη, στα πλαίσια του σχεδίου «Amicus», λειτουργεί ένα σύστημα ανταλλαγής αντικειμένων, τα οποία κάποιοι άνθρωποι δεν χρειάζονται πια, αλλά είναι χρήσιμα για άλλους. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος «Amicus», η ανταλλακτική αυτή δράση συνεχίστηκε με πρωτοβουλία των εθελοντών.

Στην Πάτρα δημιουργήθηκε πρόσφατα το πρώτο «επίσημο» δίκτυο ανταλλαγής προϊόντων με την ονομασία «Οβολός» (www.ovolos.gr), στο οποίο συμμετέχουν μέχρι στιγμής πάνω από 500 μέλη, νοικοκυριά αλλά και εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, σούπερ μάρκετ, τοπικά ΜΜΕ, φροντιστήρια κ.ά. Ένας οβολός ισοδυναμεί με ένα ευρώ και οι συναλλαγές γίνονται on-line. Το σύστημα της «νέας οικονομίας» εμπνεύστηκε και υλοποίησε σε μη κερδοσκοπική βάση ο Πατρινός επιχειρηματίας Νίκος Μπογονικολός. Με τα «κοινωνικά νομίσματα» διαμορφώνεται η πραγματική αξία των προϊόντων, καθώς δεν υπάρχει το «καπέλο» των μεσαζόντων και οι φορολογικές επιβαρύνσεις. Για το λόγο αυτό, όλα τα αγαθά που «εμπορεύονται» σε τέτοιου είδους ανταλλακτικά συστήματα είναι κατά πολύ φθηνότερα σε σχέση με την τιμή που έχουν στην αγορά.

Τα λεγόμενα LETS είναι τα δίκτυα ανταλλαγών που υπάρχουν στις αγγλοσαξονικές χώρες και λειτουργούν κατά βάση σε συνοικίες, γειτονιές και χωριά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα τοπικά δίκτυα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου που απλώνεται σε ολόκληρη τη χώρα και παρέχει τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες-μέλη να συναλλάσσονται μεταξύ τους Όλα τα μέλη έχουν πρόσβαση στον κατάλογο των προσφερόμενων ή ζητούμενων προϊόντων-υπηρεσιών και καθένας επιλέγει τι χρειάζεται και τι θα προσφέρει. Στην πλειονότητα των συστημάτων αυτών οι τιμές καθορίζονται συλλογικά. Σε άλλα ανταλλακτικά συστήματα χρησιμοποιούνται συμβολικές μονάδες, ώστε να καθορίζονται οι τιμές, και σε άλλες «εργατοώρες» με βάση τις οποίες καθορίζεται η αξία του προϊόντος.

Όλες οι συναλλαγές γίνονται κυρίως ηλεκτρονικά, καταγράφονται σε συγκεκριμένο πρόγραμμα και κάθε μέλος μπορεί ακόμη και με ένα τηλεφώνημα να αναφέρει τη συναλλαγή. Στα πιο προχωρημένα ανταλλακτικά δίκτυα στη Μεγάλη Βρετανία, όπου υπάρχουν περισσότερα από 300 LETS, τα μέλη καταγράφουν απευθείας τις συναλλαγές τους στο Διαδίκτυο με τη χρήση κωδικών. Τα «έξοδα διαχείρισης» του Συστήματος πληρώνονται σε άτομα που δεν συμμετέχουν στο σύστημα, για παράδειγμα οι τηλεφωνικοί λογαριασμοί καλύπτονται από τις ετήσιες εισφορές των μελών ή και από ποσοστιαίες χρεώσεις επί της αξίας των συναλλαγών. Στην Ελβετία υπάρχει το Wirtschaftsring (Επιχειρηματικός κύκλος), που είναι στην ουσία ένα πιστωτικό ίδρυμα μέσω του οποίου οι επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες της χώρας προβαίνουν σε πολυμερές ανταλλακτικό εμπόριο.
Οι τράπεζες χρόνου

Οι τράπεζες χρόνου είναι μια άλλη μορφή ανταλλακτικής οικονομίας, στην οποία ανταλλάσσονται υπηρεσίες. Κάθε μέλος της χρονοτράπεζας μπαίνει στο σύστημα και αποθηκεύει το χρόνο και το είδος της υπηρεσίας που δύναται να προσφέρει. Κάθε ώρα εργασίας, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, «αμείβονται» το ίδιο. Για παράδειγμα, η νταντά αμείβεται το ίδιο με το γιατρό. Στους λογαριασμούς του κάθε μέλους καταγράφονται οι ώρες που εργάστηκε και επομένως οι ώρες που του αναλογούν προκειμένου να λάβει κάποια υπηρεσία από άλλο μέλος.

Ενεργές τράπεζες χρόνου υπάρχουν σήμερα σε περισσότερες από 26 χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Μεγάλη Βρετανία, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, η Ιταλία αλλά και η Ελλάδα. Η τράπεζα χρόνου στη χώρα μας (www.enow.gr) λειτουργεί από το 2005 με πρωτοβουλία του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης που βρίσκεται στη Δάφνη και αριθμεί περισσότερα από 250 μέλη. Ο υποψήφιος πελάτης αναγράφει σε μια σχετική λίστα τι θα μπορούσε να κάνει και για πόσο καιρό. Δεν υπάρχει κανένα όριο για τις ώρες προσφοράς ή για το είδος προσφοράς. Στη συνέχεια, ο υποψήφιος αναφέρει τι θα ήθελε να του προσφέρει η τράπεζα. Κάθε 3 ή 6 μήνες γίνεται αξιολόγηση του έργου καθώς μπορεί κάποιος να μην κάνει «καλή δουλειά». Έτσι οι συναλλασσόμενοι αξιολογούνται για να είναι όλοι ευχαριστημένοι από τις εργασίες.

Τα άτομα βοηθούνται και νιώθουν καλύτερα με την προοπτική πως έχουν κάτι ανταλλάξιμο με αξία, δηλαδή το χρόνο τους, και παράλληλα βοηθούνται να επανενταχτούν, εφόσον η εργασία όλων στην τράπεζα αξιολογείται ποιοτικά και αυτό λειτουργεί ως ανταμοιβή αλλά κι ως κίνητρο αναβάθμισης προσόντων. Προσιδιάζει όμως περισσότερο σε άνεργους και ειδικές πληθυσμιακές ομάδες, όπως μετανάστες, πρόσφυγες, μονογονεϊκές οικογένειες, συνταξιούχους, φοιτητές κ.ά.
Ανταλλαγές προϊόντων στο Διαδίκτυο

«Με μεγάλη μου χαρά σας ανακοινώνω την ίδρυση διαδικτυακού συνδέσμου με σκοπό την αμοιβαία ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος, υπό την ονομασία «Λόγω Τιμής» (http://www.logo-timis.gr)» γράφει στο Διαδίκτυο ο δημιουργός της ιστοσελίδας Γιώργος Κολέμπας, ένας μαθηματικός που πλέον ζει στο Πήλιο και ασχολείται με την οικογεωργία.

«Ναι στην ανταλλαγή προϊόντων» ονομάζεται ένα από τα group που υπάρχουν στο Facebook και έχουν ως θέμα την ανταλλακτική οικονομία. Το xariseTo.gr είναι ένας ιστότοπος τα μέλη του οποίου χαρίζουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται πλέον. Με τη σειρά τους μπορούν να πάρουν κάποιο αντικείμενο που χρειάζονται απ’ όσα διατίθενται. Η σελίδα του στο Facebook αριθμεί 7.500 μέλη, ενώ διοργανώνει και «χαριστικά» παζάρια σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Δεκάδες ιστότοποι για ανταλλαγές προϊόντων και υπηρεσιών στην Ελλάδα βρίσκονται αυτή τη στιγμή «υπό κατασκευή». Η αυξανόμενη ένταση της οικονομική κρίσης έχει στρέψει ακόμη και τη νεολαία –αποτελεί το βασικό όγκο χρηστών του Διαδικτύου– σε διάφορες μορφές ανταλλακτικής οικονομίας. Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες λειτουργούν site ανταλλαγής προϊόντων με χιλιάδες μέλη. Το ίδιο συμβαίνει στην Αμερική, την Αυστραλία, την Κίνα και την Ιαπωνία, με πολλούς περισσότερους συμμετέχοντες.

Το www.foodieexchange.ning.com είναι ένα site στο οποίο food blogger από όλο τον κόσμο ανταλλάσσουν μεταξύ τους πακέτα με διατροφικά προϊόντα από τις χώρες τους. Το κάθε πακέτο πρέπει να έχει αξία το λιγότερο 10 δολάρια ή 10 ευρώ και να μην είναι πάνω από 500 γραμμάρια, αλλιώς υπάρχει εξτρά χρέωση.

Η πρώην καθηγήτρια κυρία Χαϊντεμαρίε Σβέρμερ είναι από τις πρώτες που εφάρμοσαν και διέδωσαν τη σύγχρονη ανταλλακτική οικονομία. Ζει χωρίς χρήματα στη Γερμανία εδώ και 16 χρόνια. Έπειτα από αρκετή σκέψη, έφτιαξε το Τauschring (http://www.tauschring.de), ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες με αντάλλαγμα υλικά αγαθά. Το αποκάλεσε «Gib und Νimm», δηλαδή «Πάρε – Δώσε» ( [projekte.free.de] ) και είχε τόσο μεγάλη απήχηση, που της έκαναν αφιέρωμα οι Times.

 Σήμα κινδύνου για την επιτάχυνση και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, θεωρούν οι Οικολόγοι Πράσινοι τις καταστροφικές πυρκαγιές των τελευταίων εβδομάδων στη Ρωσία. Η θλίψη για τις τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και στο φυσικό περιβάλλον, δε μπορεί να επισκιάσει το γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια καταστροφή αδιανόητη μέχρι τώρα για τα συγκεκριμένα μήκη και πλάτη, αφού πυρκαγιές τέτοιας έκτασης και έντασης μπορούν να συμβούν μόνο σε συνθήκες παρατεταμένων υψηλών θερμοκρασιών και ξηρασίας.

Είναι σαφές ότι η κλιματική αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει, ότι οι επιπτώσεις στους ανθρώπους, την οικονομία και το περιβάλλον είναι τεράστιες, και ότι καμιά περιφέρεια και χώρα δεν είναι άτρωτη. Το ίδιο μήνυμα στέλνουν άλλωστε αυτές τις μέρες οι πλημμύρες  στην Κεντρική Ευρώπη και το Πακιστάν, αλλά και οι δασικές πυρκαγιές στην Πορτογαλία, ενώ νωπή είναι και η εμπειρία της δικής μας χώρας από τους αλλεπάλληλους καύσωνες και τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

Η απλή λογική λέει ότι δεν υπάρχει έξοδος από την οικονομική κρίση, χωρίς παράλληλη αντιμετώπιση της κρίσης στην κοινωνία και το περιβάλλον, ιδιαίτερα της κλιματικής αλλαγής.

«Αυτό που συμβαίνει στη Ρωσία, αποτελεί σήμα κινδύνου για όλους μας», δήλωσε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων. «Παράλληλα με τη διεθνή βοήθεια για την κατάσβεση των πυρκαγιών και τη στήριξη των πληγέντων, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής οφείλει να αποτελέσει πρώτη προτεραιότητα σε διεθνές επίπεδο. Στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα, τον ερχόμενο Νοέμβριο στο Μεξικό, είναι απόλυτη ανάγκη να γίνουν όλα όσα δεν έγιναν στην Κοπεγχάγη. Η χώρα μας έχει υποχρέωση να κάνει κι αυτή ουσιαστικά βήματα, που δε συμβιβάζονται με πολιτικές όπως ο ακρωτηριασμός του σιδηροδρόμου ή η προτεραιότητα της ιδιωτικοποίησης του λιγνίτη απέναντι στην απεξάρτηση από αυτόν».

                                                      Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Γ. Παρασκευόπουλος  6979 952070

[ston-kairo-twn-tsiganwn.blogspot.com]

 6.8.2010

 Σήμερα γνώρισα την ΜΑΝΑ Ρομά. Ζει σε παράγκα 30 τετραγωνικών, χωρίς ρεύμα, με τον άνδρα και τα παιδιά της. Η μεγάλη κόρη της σπούδασε νοσηλεύτρια, έφυγε απ’ το σπίτι και δουλεύει σε νοσοκομείο, η άλλη τελείωσε το λύκειο και σπουδάζει κομμωτική, ο άλλος θα πάει λύκειο, «σ’ ένα μάθημα έμεινε, θα διαβάσει και θα το περάσει», και τα μικρά δημοτικό. Επτά ψυχές, μαζί με τους γονείς τους εννιά, σε μια παράγκα χωρίς ρεύμα…

Έφερε ένα τραπέζι και καρέκλες, να κάτσουμε στην αυλή της, δίπλα στις γλάστρες της, με κέρασε καφέ κι, ενώ τον έπινα, με κοιτούσε στα μάτια κι έλεγε «Θέλω ρεύμα, να μπορούν να διαβάσουν τα παιδιά μου το χειμώνα, να μπορώ κι εγώ να βάλω πλυντήριο. θέλω δουλειά, δουλειά για μένα και τον άνδρα μου, να μπορέσουμε να φροντίσουμε την οικογένειά μας. Θέλω το δάνειο που μας έταξαν και μας έδωσαν μόνο το μισό. Θέλω τα παιδιά μου να πηγαίνουν στο σχολείο, όπως όλα τα άλλα, να μην έχουν σκισμένα ρούχα, και να μην τα δείχνει η δασκάλα, λέγοντας «να τα τσιγγανόπουλα». Θέλω τα παιδιά μου να σπουδάσουν, δεν θέλω να κάνω τα ίδια λάθη με την μάνα μου, που μ’ έστειλε μόνο δημοτικό. Θέλουμε μια δύναμη, δώστε μας μια δύναμη να ανοίξουμε τα φτερά μας»…

Η μόνη απ’ τον καταυλισμό που στέλνει τα παιδιά της στο σχολείο. Το ομολογεί συνάμα με περηφάνια αλλά και ντροπή. Το μεγάλο της στοίχημα: το Σεπτέμβρη να γεμίσει το σχολείο της γειτονιάς με «τσιγγανόπουλα», να μπορέσουν κι οι άλλοι γονείς να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, να μάθουν γράμματα, ακόμα και τα πιο μεγάλα, αυτά που ενηλικιώθηκαν, «να τους δώσουμε δύναμη να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους»
Ελεάννα Ιωαννίδου

Μέλος της Πολιτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης

των Οικολόγων Πράσινων

Αναλυτικότερα

Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας ξεκίνησε πριν σχεδόν 14 χρόνια με την Οδηγία 96/92. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα-μέλος, για την κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού της οποίας επιτράπηκε να μην σπάσει ή να μην πουλήσει μονάδες, αλλά με τη δέσμευση να προχωρήσει σε κατασκευή νέων μονάδων προς αντικατάσταση παλιών, μέχρι ισχύος 900MW. Όλα αυτά τα χρόνια, η απελευθέρωση δεν προχώρησε ουσιαστικά στην Ελλάδα.. Μια μονάδα κατασκευάστηκε από τα ημι-κρατικά ΕΛΠΕ ενώ άκρως ύποπτοι και αμφισβητούμενοι είναι οι όροι λειτουργίας και συμμετοχής στην αγορά της μονάδας της Αλουμίνιον της Ελλάδος. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει σαφέστατα πως η «απελευθέρωση» οδήγησε στη δημιουργία πανίσχυρων ομίλων με πανευρωπαϊκή εμβέλεια, εμμονή στα ορυκτά καύσιμα και την πυρηνική ενέργεια, ολιγοπωλιακή συμπεριφορά και τεράστια κέρδη.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε πως η ενεργειακή επανάσταση που τόσο έχουμε ανάγκη δεν μπορεί να έρθει ούτε με μια «κρατική» ΔΕΗ εξαρτημένη από την εύκολη και καταστροφική λύση του λιγνίτη ούτε με χαριστικές συμπεριφορές προς επιχειρηματικούς ομίλους διαπλεκόμενους με το πελατειακό κράτος. Πιστεύουμε πως στοχευμένες αλλαγές στους Κώδικες Διαχείρισης του Συστήματος και Συναλλαγών Ηλεκτρικής Ενέργειας, με τη δημιουργία «έξυπνου δικτύου» διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από Α.Π.Ε., περιορισμοί στη ΔΕΗ για κατασκευή νέων μονάδων, καθώς και τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα της προμήθειας, είναι ικανοί να οδηγήσουν σε μια ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού, χωρίς να χρειάζεται πώληση υφιστάμενων μονάδων της ΔΕΗ.

Ταυτόχρονα, σημαντικά περιθώρια εξυγίανσης υπάρχουν στη ΔΕΗ: αναιτιολόγητες δαπάνες και καθυστερήσεις υπάρχουν στα νησιωτικά συστήματα ενώ υψηλότατο είναι το συνολικό κόστος μισθοδοσίας της επιχείρησης: 1,69 δις το 2009 για 22.582 εργαζόμενους, ποσό 64% μεγαλύτερο από τις συνολικές δαπάνες της ΔΕΗ για αγορές υγρών καυσίμων και φυσικού αερίου!

Αυτό που όμως απουσιάζει από την όλη συζήτηση είναι το τι Σύστημα Ηλεκτρισμού χρειαζόμαστε. Ακόμα και οι ελάχιστα φιλόδοξες Ευρωπαϊκές πολιτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και την προώθηση των ΑΠΕ, επί της ουσίας σημαίνουν πως τουλάχιστον τα 2/3 των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα πρέπει να κλείσουν τα επόμενα 10-13 χρόνια.  Από το 2013 η Δ.Ε.Η., αν δεν υπάρξει ριζική απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα, θα χρειαστεί να καταβάλλει περίπου 1,4 δις ευρώ το χρόνο για την αγορά δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου άνθρακα. Η αλλαγή των ενεργειακών μας προτύπων, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η στροφή στις ΑΠΕ θα έχουν οφέλη στη δημόσια υγεία, στην ποιότητα ζωής, στην απεξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και τις διακυμάνσεις τιμών τους και θα περιορίσουν σημαντικά την ανάγκη για κατασκευή νέων μονάδων.

Κρίσιμο βήμα για τη μετάβαση σε ένα σύστημα ηλεκτρισμού χαμηλών εκπομπών ρύπων είναι ο τερματισμός των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα. Στην κατεύθυνση αυτή, οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν:

• Αύξηση του «Πόρου Ανάπτυξης» για την χρηματοδότηση της στροφής στην πράσινη οικονομία στις λιγνιτικές περιοχές
• Επαναφορά του φόρου στερεών καυσίμων από τον οποίο εξαιρέθηκε ο λιγνίτης λίγες βδομάδες μετά τη θέσπισή του το 2007
• Επιβολή «τέλους μείωσης λιγνιτικής ισχύος» για αποκατάσταση και προσαρμογή στη μεταλιγνιτική εποχή των λιγνιτικών περιοχών.
• Επανεξέταση της ρύθμισης (άρθ.34 του Ν.2773/99) για τον Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ

Ειδικά για το τελευταίο, επισημαίνουμε τα εξής:

Ένα μεγάλο τμήμα των ορυχείων, των μονάδων και των δικτύων της ΔΕΗ κατασκευάστηκε αποκλειστικά με χρήση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων της. Το ποσό αυτό, ενσωματωμένο στην περιουσία της ΔΕΗ, υπολογίζεται σήμερα στα 11 δις ευρώ. Το κράτος, αναλαμβάνοντας τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις της ΔΕΗ προς τους εργαζόμενούς της, ουσιαστικά χάρισε αυτά τα 11 δις στην επιχείρηση και τα χρεώνεται το ίδιο καταβάλλοντάς τα στον ΟΑΠ ΔΕΗ κάτι που αποτελεί μια τεράστια και κοινωνικά άδικη επιδότηση στο λιγνιτικό παρελθόν και παρόν της ΔΕΗ.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν επανεξέταση της ρύθμισης αυτής με κριτήρια την ανάληψη από το σύστημα ηλεκτρισμού του πραγματικού κόστους παραγωγής αλλά και την κοινωνική δικαιοσύνη, ιδιαίτερα σε περίοδο δημοσιονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε.

Παράλληλα, ζητούν να πληροφορηθούν οι Έλληνες πολίτες:

1. Τι ποσά έχει καταβάλει μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση στον ΟΑΠ-ΔΕΗ στο πλαίσιο των παραπάνω δεσμεύσεών της
2. Αν έχουν εγγραφεί οι δαπάνες αυτές στους αντίστοιχους προϋπολογισμούς της ελληνικής κυβέρνησης και αν έχουν προσμετρηθεί στον υπολογισμό του δημόσιου ελλείμματος και του χρέους
3. Αν έχει διενεργηθεί διαχειριστικός έλεγχος στον ΟΑΠ-ΔΕΗ και αν έχουν δημοσιοποιηθεί τα στοιχεία των ισολογισμών του

 Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες:

Τάσος Κρομμύδας 6945 940916

    Ελεάννα Ιωαννίδου 6932705289

Συνέντευξη στο Θύμιο Τσαρμπό.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Γραφείο Τύπου: Δημήτρης Μητρόπουλος

Κιν.: 697 2717607, e-mail: ecogreens.pelop@gmail.com

Τρίπολη, 28 Ιουλίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Πελοπόννησος εισέρχεται πλέον στο «τρελοκομείο»

στο ζήτημα διαχείρισης των απορριμμάτων.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στην Πελοπόννησο

• Τη Δευτέρα (19/7) ο δήμαρχος Κρανιδίου οργάνωσε «πάνδημο» συλλαλητήριο (στο οποίο συμμετείχαν 5 δημότες), για να απαιτήσει από τις αρχές να τον αφήσουν να «λύσει» το πρόβλημα των σκουπιδιών. Του πρωινού «φιάσκου»  ακολούθησε σύσκεψη με τους δημάρχους Ασκληπειού, Επιδαύρου, Ερμιόνης και Κρανιδίου, τον πρόεδρο του ΦοΔΣΑ, με την παρουσία και εκπροσώπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου, για την εξεύρεση λύσης, που όμως δεν υπήρξε.
• Την περασμένη Δευτέρα (26/7) το Δημοτικό Συμβούλιο Ερμιόνης αποφάσισε ότι μόνο με γραπτή εντολή, πλέον, οι υπάλληλοι στην καθαριότητα θα εναποθέτουν τ’ απορρίμματα του Δήμου στη χωματερή, αναλαμβάνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο τις νομικές συνέπειες η ίδια η Δημοτική Αρχή. Είχε προηγηθεί σύλληψη και μεταφορά στον Εισαγγελέα εργαζόμενου στην καθαριότητα του Δήμου Κρανιδίου και για τούτο η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση συνιστά στα μέλη της «να μην εκφορτώνουν – εναποθέτουν το περιεχόμενο των οχημάτων σε τοποθεσίες και χώρους, για τους οποίους δεν έχουν λάβει επακριβώς ατομική έγγραφη εντολή από τον κ. δήμαρχο του Δήμου στον οποίο εργάζονται».
• Το δικαστήριο της Καλαμάτας την περασμένη Δευτέρα (26/7) έδωσε άδεια για συνέχιση της λειτουργίας της χωματερής στη Μαραθόλακκα, η οποία από το τέλος του 2008 είναι παράνομη, όπως άλλωστε όλες οι χωματερές της χώρας.
• Στις 16 Ιουλίου, εξάλλου, το δικαστήριο Σπάρτης έδωσε κι αυτό άδεια για συνέχιση λειτουργίας της χωματερής στο Αφυσσού.
• Ω του θαύματος(!) και τα δύο δικαστήρια έδωσαν παράταση έως και τις 3 Σεπτεμβρίου!
• Ο πολλά υποσχόμενος Περιφερειακός Σχεδιασμός της Πελοποννήσου για τα σκουπίδια ακόμη αναμένεται, ο δε περιφερειάρχης αν και έχει δηλώσει πως θα ζητήσει από όλους τους δημάρχους να δηλώσουν γραπτώς αν δεν μπορούν να διαχειριστούν τα σκουπίδια τους, ώστε να αναλάβει ο ίδιος δράση, «παρέλειψε» να τους στείλει σχετικό έγγραφο, με συνέπεια οι δήμαρχοι να δηλώνουν άγνοια και να συνεχίζουν να ασχολούνται με τα προεκλογικά τους.
• Έληξε τη 16η Ιουλίου η σιωπηρή παράταση για την ανοχή στη λειτουργία των χωματερών που λειτουργούν παρανόμως από το τέλος του 2008. Ποια πολιτική άραγε θα ακολουθήσουν οι δήμαρχοι όταν θα χρεώνονται 34.000,00 ευρώ την ημέρα για κάθε χωματερή;

Είναι προφανές πως στην προεκλογική περίοδο που εισερχόμαστε, πάρα πολλά θα ακουστούν εκτός από το αυτονόητο, δηλαδή το πώς θα λύσουμε το πρόβλημα των σκουπιδιών που απειλεί τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν τα νοικοκυριά σε αυτή την κρίσιμη περίοδο να μειώσουν τον όγκο των σκουπιδιών τους και τους δημότες να στηρίξουν εκείνα τα δημοτικά σχήματα που θέτουν σε προτεραιότητα την ανακύκλωση και την εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων.

Από χθες το βράδυ καίγεται πάλι η Σάμος, όπως κάηκε και την περασμένη εβδομάδα και ανάλογα φαινόμενα εκδηλώθηκαν σε Εύβοια και άλλες περιοχές της χώρας. Η «πράσινη» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν επένδυσε στην πρόληψη και μέχρι σήμερα η δασοπροστασία αποτελεί… ευχή. Η δημιουργία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και η μεταφορά σε αυτό της Γενικής Διεύθυνσης Δασών αποδείχτηκαν απλά επικοινωνιακές ενέργειες και η πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών δεν αποτέλεσε προτεραιότητα στην πολιτική της κυβέρνησης. Πώς μπορεί λοιπόν να μας πείσει ότι θα τηρηθούν όλες οι προτεραιότητες για την προστασία του περιβάλλοντος όπως διακηρύσσει, όταν δεν μπορεί να προστατέψει το περιβάλλον σε μια υπόθεση ρουτίνας όπως οι πυρκαγιές; Μήπως τελικά υπάρχει επιλεκτική πολιτική βούληση;

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, που επανειλλημμένα θίξαμε την ύπαρξη πολιτικών ευθυνών στη διαιώνιση του προβλήματος των πυρκαγιών, επιμένουμε στις προτάσεις μας για τη θωράκιση των δασικών οικοσυστημάτων και τη δημιουργία πράσινης οικονομίας από τη δασοπονία. Οι προτάσεις μας αναλυτικά είναι:

1.       Αναδιοργάνωση -στελέχωση της Δασικής Υπηρεσίας, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα και το ρόλο της, δηλαδή στην ορθή και βιώσιμη διαχείριση των δασών, στην προστασία και στην αξιοποίησή τους ως εθνικό φυσικό πόρο.

2.       Επένδυση πόρων στην πρόληψη. Εκτός από τραγικό είναι και πολυέξοδο να επενδύονται χρήματα στην αποκατάσταση από τις πυρκαγιές, όταν θα μπορούσε με λιγότερα χρήματα να προληφθεί το κακό.

3.       Δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπυρόσβεσης, υπό τον οποίο θα συνεργάζονται όλες οι εμπλεκόμενες με τη δασοπυρόσβεση δυνάμεις (Δασική, Πυροσβεστική, Πολιτική Προστασία, Εθελοντικές ομάδες) κάτω από ένα σαφώς ορισμένο πλαίσιο αρμοδιοτήτων και με υποχρεωτική εκπαίδευση όλων των υπαλλήλων.

4.       Σύνταξη των Δασικών Χαρτών και του Δασολογίου κατά τη συνταγματική υποχρέωση, που με τον τρόπο που τα διαχειρίζεται, τα οδηγεί για άλλη μια φορά στη …παράταση!

5.       Ισχυρό νομοθετικό πλαίσιο και εφαρμογή των Νόμων. Η προστασία των δασών είναι συνταγματική υποχρέωση και η πολιτεία οφείλει να τα θωρακίσει από κάθε λογής κινδύνους. Οι πελατειακές σχέσεις, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων και η ατιμωρησία των καταπατητών μας βλάπτουν όλους.

6.       Απόδοση ποινικών ευθυνών σε πολιτικά πρόσωπα που οικειοποιούνται δημόσια δασική γη.

7.       Συστηματική παρακολούθηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογή στα νέα δεδομένα των πολιτικών προστασίας των δασών, πρόληψης πυρκαγιών και έγκαιρης κατάσβεσης τους. Στον τομέα αυτό θα ήταν χρήσιμη η ανταλλαγή εμπειριών και η μόνιμη συνεργασία της χώρας μας με όλες τις μεσογειακές και βαλκανικές χώρες.

8.       Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

9.       Χωροταξική πολιτική ως εθνική πολιτική που πρέπει να εκτελείται από κεντρικά, επιστημονικά όργανα τα οποία θα τηρούν τις αρχές της βιωσιμότητας.

10.   Κλείσιμο όλων των ανεξέλεγκτων χωματερών και πρώτα απ’ όλες αυτές που γειτνιάζουν με δασικές εκτάσεις, αφού πολλές πυρκαγιές ξεκινούν από αυτές και εξελίσσονται σε δασικές.

11.   Εκπαίδευση και αξιοποίηση στη δασοπυρόσβεση του ανθρώπινου κεφαλαίου στις τοπικές κοινωνίες, αξιοποίηση των εθελοντικών ομάδων πυροπροστασίας.

12.   Απόδοση κινήτρων στις τοπικές κοινωνίες για διαχείριση των ορεινών δασών, αξιοποίηση ανέργων σε πράσινα επαγγέλματα που σχετίζονται με τη δασοπροστασία.

Για πληροφορίες:

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: 6944462075

Βασιλική Νάκου: 6983903061

 ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ:

 Υφιστάμενη κατάσταση-Προοπτικές

 Κώστας Βουδούρης  Επίκουρος Καθηγητής Υδρογεωλογίας, ΑΠΘ  kvoudour @geo. auth. gr

 Η ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων του Νομού Κορινθίας αποτελεί ζήτημα πρώτιστης σημασίας με επιπτώσεις στρατηγικού χαρακτήρα για την ανάπτυξη του Νομού. Οι συνολικές ανάγκες σε νερό καλύπτονται κυρίως από την εκμετάλλευση των υπόγειων νερών.

 Η μη ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων έχει οδηγήσει στην ποιοτική υποβάθμισή τους. Οι υπεραντλήσεις, ο αυξανόμενος αριθμός γεωτρήσεων με συνεχώς μεγαλύτερο βάθος έχουν μειώσει το υδραυλικό φορτίο με συνέπεια τη διείσδυση του θαλασσινού νερού. Έτσι στην περιοχή έχουν προκληθεί έντονα και εκτεταμένα φαινόμενα υφαλμύρωσης των παράκτιων προσχωσιγενών υδροφόρων οριζόντων. Στην ποιοτική υποβάθμιση συμβάλλει ακόμα και η υπερβολική χρήση λιπασμάτων στις καλλιέργειες τα τελευταία χρόνια, καθώς και η μετατροπή πολλών πηγαδιών σε βόθρους στις αστικές περιοχές.

 Η κακή διαχείριση και η ποιοτική υποβάθμιση των επιφανειακών και υπόγειων νερών, τα αντικρουόμενα συμφέροντα, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, το υποτυπώδες νομικό πλαίσιο που στην πράξη σπάνια εφαρμόζεται (υπάρχει επιτακτική ανάγκη για βελτίωση του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου), η πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων και φορέων που εμπλέκονται σε θέματα υδατικών πόρων, αποτελούν μερικά μόνο από τα προβλήματα, τα οποία έχουν δημιουργήσει σοβαρά αδιέξοδα στην αξιοποίηση και στις χρήσεις των υδατικών πόρων του Νομού Κορινθίας. Έτσι οι υδατικοί πόροι περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα υπόγεια νερά, τα οποία υπόκεινται σε έντονη αξιοποίηση και κατά περιοχές υπερεκμετάλλευση (παράκτιες περιοχές-προσχωματικοί υδροφόροι), κακή διαχείριση, καθώς και μείωση του φυσικού τους εμπλουτισμού, λόγω ξηρασίας αλλά και έργων εγκιβωτισμού της κοίτης των χειμάρρων.

 Η ανάγκη εφαρμογής ολοκληρωμένου σχεδίου ορθολογικής συνδιαχείρισης των υπόγειων και επιφανειακών νερών του Νομού είναι επιτακτική για την επίλυση του υδατικού προβλήματος του Νομού Κορινθίας. Η προσπάθεια ενίσχυσης των υδατικών πόρων θα πρέπει να επικεντρωθεί στην εκμετάλλευση των επιφανειακών νερών, που παραμένουν ουσιαστικά αναξιοποίητοι, με την κατασκευή έργων υποδομής (φραγμάτων, ταμιευτήρων κλπ). Οι χώροι αυτοί συγκέντρωσης νερού πέρα από την ανάπτυξη είναι δυνατόν να βοηθήσουν παράλληλα στον τεχνητό εμπλουτισμό των υπόγειων υδροφορέων.

 Α) – Πολιτική “διαχείρισης” της ζήτησης σε νερό ώστε να μειωθούν σημαντικά οι χρήσεις και οι σπατάλες (αλλαγή παλαιωμένων δικτύων ύδρευσης, ενημέρωση των αγροτών, αλλαγή συστημάτων άρδευσης για εξοικονόμηση νερού, αυστηρά περιοριστικά μέτρα, αλλαγή υδροβόρων καλλιεργειών, εφαρμογή βιολογικής γεωργίας κλπ).

 Β) – Αξιοποίηση των χειμερινών απορροών των ποταμοχειμάρρων του Νομού με την κατασκευή μικρών φραγμάτων-ταμιευτήρων. Η οικονομική ευστάθεια της οποιασδήποτε λύσης επιλεγεί για την αξιοποίηση της επιφανειακής απορροής ή του εμπλουτισμού των υπόγειων υδροφορέων στο Νομό, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τις γεωλογικές-γεωτεχνικές συνθήκες στην περιοχή.

 Γ) – Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και κατασκευή έργων ορεινής υδρονομίας (χαμηλά φράγματα, αναβαθμίδες) για εμπλουτισμό των υδροφόρων και αντιπλημμυρική προστασία.

 Λήψη κατάλληλων μέτρων προστασίας σε περιοχές έντονης οικιστικής-βιομηχανικής ανάπτυξης ή και εντατικής γεωργικής δραστηριότητας, επειδή οι κίνδυνοι μόλυνσης των υπόγειων νερών είναι σημαντικά αυξημένοι και αναμένεται να αποτελέσουν σοβαρό πρόβλημα στο εγγύς μέλλον. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνουν τον έλεγχο της χρήσης κάθε πρόσθετου μέσου ενίσχυσης της παραγωγής (π.χ. λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων κλπ) στις κύριες λεκάνες απορροής, καθώς επίσης τη σωστή διαχείριση των αστικών λυμάτων, των βιομηχανικών αποβλήτων και των αποβλήτων ελαιουργείων.

 Δ) – Μελέτη της δυνατότητας επαναχρησιμοποίησης των επεξεργασμένων οικιακών λυμάτων για άρδευση. Σημαντικός είναι ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη βιώσιμη διαχείριση των υδατικών πόρων:

 •Η Οδηγία 2000/60 θεσμοθετεί τη συμμετοχή των ΟΤΑ στο σχεδιασμό και στη διαμόρφωση πολιτικής σε επίπεδο λεκάνης απορροής

 •Η γνώση και εμπειρία των τοπικών κοινωνιών είναι σημαντική στα σχέδια

 διαχείρισης υδατικών πόρων 2

  •αποφεύγονται κοινωνικές συγκρούσεις

 •μεγαλύτερη αποδοχή και μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας εφαρμογής των μέτρων

 Τέλος, απαιτείται η διαμόρφωση περιβαλλοντικής συνείδησης και μιας

 «ΥΔΑΤΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ» μέσω της παιδείας. Σημαντικός είναι ο ρόλος

 της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην κατεύθυνση αυτή.

 Τηλ.2108226562 mail:anadrash @otenet.gr

 Προς Υφυπουργό
κα Εύη Χριστοφιλλοπούλου

Θέμα: Ο έμμεσος αποκλεισμός των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών ως δικαιούχων φορέων στο νομοσχέδιο «Δια βίου μάθηση»

Το νομοσχέδιο «Δια βίου μάθηση» το οποίο τέθηκε προς διαβούλευση και πρόκειται να ψηφισθεί αυτές τις μέρες με σκοπό να καθορίσει θεσμικά, διοικητικά, και οικονομικά εργαλεία για την ανάπτυξή της, στερεί κατ’ ουσία τη δυνατότητα από τις οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών να είναι φορείς υλοποίησης δράσεων δια βίου μάθησης. Αποκλείονται δε με έμμεσο τρόπο, αφού στην ουσία προαπαιτείται για να είναι δικαιούχοι-επιλέξιμοι φορείς οι MKO, η πιστοποίηση σχολικών υποδομών, όπως αντιστοίχως συμβαίνει με τα ΚΕΚ και ΙΕΚ.

Είναι φανερό ότι η κατ’ επίφαση και μόνον πρόβλεψη συμμετοχής ενός μικρού μέρους των οργανώσεων της ελληνικής κοινωνίας πολιτών, προφανώς συντελείται, προκειμένου να μην έλθει το νομοσχέδιο σε ευθεία αντίθεση με τις πολιτικές και κανονιστικές κατευθύνσεις της ΕΕ και ειδικότερα του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου (ΕΚΤ), που κατεξοχήν ρυθμίζει και χρηματοδοτεί τη δια βίου μάθηση και προβλέπει ρητά τη συμμετοχή των ΜΚΟ μεταξύ των επιλέξιμων φορέων.

Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούμαστε από τις προβλέψεις – διατυπώσεις του νομοσχεδίου τις οποίες παρακάτω επισημαίνουμε.
1) Το Σ/Ν ταυτίζει τις άτυπες μορφές μάθησης με την τυπική σχολική εκπαίδευση με την εξής διατύπωση: «Κατά συνέπεια η δια βίου μάθηση συμπεριλαμβάνει την Προσχολική Αγωγή, την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, την Επαγγελματική Εκπαίδευση, την Ανώτατη Εκπαίδευση, την Αρχική και τη Συνεχιζόμενη Επαγγελματική Κατάρτιση, τη Γενική Εκπαίδευση Ενηλίκων, καθώς και όλες τις μορφές άτυπης μάθησης εκτός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων».
2) Το Σ/Ν αναφέρει ως φορείς παροχής υπηρεσιών διά βίου μάθησης τους φορείς που συστήνουν οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών που συνυπογράφουν την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας και η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση των δημοσίων υπαλλήλων και «τα νομικά πρόσωπα κάθε μορφής που λειτουργούν σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, και παρέχουν υπηρεσίες δια βίου μάθησης, όπως μουσεία, βιβλιοθήκες, κοινωνικοί, επιμορφωτικοί και πολιτιστικοί φορείς». Τα παραπάνω αναγνωρίζονται ως φορείς άτυπης μάθησης των πολιτών και εγγράφονται στο σχετικό Μητρώο που τηρεί η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης.
3) Το Ν/Σ αναφέρει εμμέσως ως παραπάνω, αλλά ταυτοχρόνως αποκλείει κατ’ ουσία τις οργανώσεις τις ΚτΠ, αφού τις αναγκάζει να πιστοποιηθούν από το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης, που έχει την αρμοδιότητα της πιστοποίησης / αδειοδότησης των δομών, των προγραμμάτων και των εκπαιδευτών της μη τυπικής εκπαίδευσης.

Κατά συνέπεια τέτοιας μορφής πιστοποίηση απαιτεί στην ουσία τον μετασχηματισμό των ΜΚΟ σε «σχολεία», κάτι που αφενός αλλοιώνει τον χαρακτήρα τους, αφετέρου διαστρεβλώνει τη φιλοσοφία, την ουσία και το περιεχόμενο της άτυπης μάθησης, καθιστώντας πρακτικώς αδύνατη και μη ρεαλιστική την επίτευξη των προϋποθέσεων συμμετοχής από τη συντριπτική πλειοψηφία των υφισταμένων ανεξάρτητων μη κερδοσκοπικών οργανώσεων, υπονοώντας δηλαδή τη πολιτική βούληση αποκλεισμού τους με τη στέρηση ακόμη και της ευκαιρίας για ισότιμη μεταχείριση με τους θεσμούς της «βιομηχανίας» της επαγγελματικής εκπαίδευσης, δημοσίους και ιδιωτικούς, τους οποίους καταφανώς προτιμά κατ’ εκτροπή της δια βίου μάθησης που έχει ως κύριο πυλώνα την άτυπη εκπαίδευση που σε όλες τις χώρες συντελείται κυρίως στο πλαίσιο της κοινωνίας πολιτών. Απαιτούνται δηλαδή με το Ν/Σ πιστοποιήσεις που σε καμιά περίπτωση δεν απαιτεί η ίδια η Ευρωπαϊκή ¨Ένωση σε προγράμματα δια βίου μάθησης όπως π.χ. Leonardo, Europaid, κ.λ.π.

Για τους παραπάνω λόγους οι περιβαλλοντικές, ανθρωπιστικές, κοινωνικές, μεταναστευτικές, πολιτιστικές, αναπτυξιακές, καταναλωτικές, διατροφικές, αιμοδοτικές, ζωοφιλικές οργανώσεις, αυτές του τομέα της υγείας, του παιδιού, γονέων και κηδεμόνων, της νεολαίας, των δικαιωμάτων και της πολιτικής προστασίας και άλλες ανεξάρτητες ενώσεις πολιτών που συμμετέχουν στα δίκτυα και τις δευτεροβάθμιες δομές, διαμαρτύρονται έντονα και ζητούν αναθεώρηση της πολιτικής βούλησης στα θέματα αυτά, λαμβάνοντας  υπόψη τις προτάσεις μας, οι οποίες συνοψίζονται στην τήρηση του πλαισίου επιλεξιμότητας των φορέων για τη «Δια βίου μάθηση» όπως αυτό ισχύει στα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι σύμφωνο με τις οδηγίες της.

Για τους λόγους αυτούς ζητούμε συνάντηση μαζί σας προκειμένου να αναπτύξουμε τις απόψεις μας και να καταθέσουμε τις προτάσεις μας.

Με τιμή

 O Συντονιστής

Β.Τακτικός

 Συμβολική «επίσκεψη» των Οικολόγων Πράσινων στο υπουργείο του κ. Ρέππα

Συντριπτικά τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν για το έλλειμμα

 Συμβολική εκδήλωση διαμαρτυρίας για το σχεδιαζόμενο ακρωτηριασμό του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας, και υπαίθρια συνέντευξη Τύπου οργάνωσαν σήμερα οι Οικολόγοι Πράσινοι έξω από το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων στη συμβολή Χαριλάου Τρικούπη & Αλεξάνδρας.

Το γνωστό Μνημόνιο με την «τρόικα» προβλέπει ρητά κλείσιμο σιδηροδρομικών γραμμών. Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε ότι ο δρόμος για την εξυγίανση του ΟΣΕ περνάει από την αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και όχι από τον ακρωτηριασμό του. Από τις 19 Μαΐου οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν καταθέσει δημόσια εναλλακτική πρόταση για αναδιοργάνωση του ΟΣΕ σε συνεργασία με δημόσιο σιδηρόδρομο άλλης ευρωπαϊκής χώρας. Η επιστολή τους προς τον κ. Ρέππα για συνάντηση μαζί του προκειμένου να του παρουσιάσουν τις προτάσεις τους, στάλθηκε στις 20 Μαΐου και παραμένει από τότε αναπάντητη. Ολόκληρη η πρόταση έχει αναρτηθεί στο [www.ecogreens-gr.org]

 Στη σημερινή εκδήλωση στην είσοδο του υπουργείου, ομάδα μελών των Οικολόγων Πράσινων αλλά και μέλη οργανώσεων για βιώσιμες Μεταφορές, άνοιξαν πανώ και μετονόμασαν συμβολικά την οδό Χαρ. Τρικούπη σε «οδό Δημητρίου Ρέππα, Εκτελεστή των Σιδηροδρόμων». Ήχοι από τρένα διαφόρων εποχών πλαισίωσαν ηχητικά τη διαμαρτυρία.

Μοιράστηκε φάκελος με την αναλυτική πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για τον ΟΣΕ και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις τους για το θέμα στην Ελλάδα και στο ευρωκοινοβούλιο. Κεντρική θέση είχε η παρουσίαση της δουλειάς του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου για τους μύθους που συνοδεύουν τα ελλείμματα του ΟΣΕ.

«Σε καιρούς κρίσης, ο σιδηρόδρομος δεν αποτελεί μόνο το φιλικότερο προς το περιβάλλον μεταφορικό μέσο, αλλά και πολύτιμη διέξοδο απέναντι στα ακριβά καύσιμα, τα υψηλά διόδια και τα μειωμένα εισοδήματα», δήλωσε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων. «Έχουμε αναλυτικά όλα τα στοιχεία που δείχνουν ότι τα ελλείμματα του ΟΣΕ είναι πρώτα πολιτικά και έπειτα οικονομικά. Δισεκατομμύρια δημόσιου χρέους έχουν μεταμφιεστεί σε χρέος του ΟΣΕ, μέσα από πολιτικές που σχεδιάστηκαν για να ευνοήσουν το αυτοκίνητο. Λέμε ναι στην εξυγίανση του ΟΣΕ, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις και περιμένοντας άδικα επί δύο μήνες τον υπουργό Υποδομών να μας δεχθεί. Απόλυτο όμως είναι το ΟΧΙ μας στο ακρωτηριασμό του δικτύου, που θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο μονοπώλιο των οδικών μεταφορών. Ο σιδηρόδρομος, που καταναλώνει πολύ λιγότερα καύσιμα από το αυτοκίνητο, χρειάζεται οπωσδήποτε μια ευκαιρία να αναβαθμιστεί και να γίνει κορμός των χερσαίων μεταφορών για τις μεγάλες και μεσαίες αποστάσεις».

«Τα ελλείμματα του ΟΣΕ προβάλλονται ως πρόσχημα για τη συρρίκνωση του σιδηροδρόμου, όμως τα πράγματα δεν είναι όπως μας παρουσιάζονται», τόνισε ο κ. Σπ. Φασούλας, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων των Φίλων του Σιδηροδρόμου και πρώην πρόεδρος του Συλλόγου. «Επί δεκαετίες ο σιδηρόδρομος επιβαρυνόταν με τα έξοδα κατασκευής και συντήρησης της υποδομής του, ενώ οι δρόμοι και τα αεροδρόμια είχαν πλήρη και απευθείας κρατική χρηματοδότηση. Υπάρχει μελέτη που τεκμηριώνει ότι, αν συνυπολογίσουμε τα εξωτερικά κόστη των ατυχημάτων της συντήρησης και της ρύπανσης, η μεταφορά ενός επιβάτη από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη κοστίζει μέχρι και 4 φορές λιγότερο με το τρένο. Για πάνω από δύο δεκαετίες, το νέο εμπορευματικό λιμάνι του Πειραιά παραμένει χωρίς πρόσβαση στο σιδηροδρομικό δίκτυο. Οφειλόμενες συνεισφορές του κράτους στο σιδηρόδρομο, αθετούνταν σε μόνιμη βάση, υποχρεώνοντας τον Ο.Σ.Ε. να τις καλύπτει με δάνεια. 70% του ελλείμματος του Ο.Σ.Ε. το 2004 αφορούσαν την υποδομή, που κανονικά θα έπρεπε να χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από το κράτος. 82% από το υπόλοιπο έλλειμμα αφορούσε Υποχρεώσεις Δημόσιας Υπηρεσίας, που κανονικά αποτελούν επίσης υποχρέωση του κράτους. Η αποδοτικότητα των επενδύσεων στο σιδηρόδρομο θα πρέπει να υπολογίζεται σε συνολικότερο επίπεδο Εθνικής Οικονομίας».

.                                                    Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες:  Γιάννης Παρασκευόπουλος  6979 952070

 Φωτογραφίες από την εκδήλωση υπάρχουν στα [farm5.static.flickr.com]

[farm5.static.flickr.com]

Οπτικό υλικό θα είναι διαθέσιμο από την κρατική τηλεόραση.

Άκουσα από τον κόσμο πολλές αγωνίες για το που οδηγείται ο νέος αυτός δήμος, αλλά και πολλές ελπίδες. Φαίνεται πως κάτι καινούργιο γεννιέται στην δυτική Κορινθία. Από αυτή την άκρη της μπλογκόσφαιρας ευχόμαστε ολόψυχα στην Συμπολιτεία τους καλή δύναμη και καλή επιτυχία. Το ιστολόγιο αυτό θα σταθεί δίπλα τους.

Δεν υπάρχει άλλο είδος στον πλανήτη εκτός από τον άνθρωπο που να ζει δίπλα ή/και μέσα στις ακαθαρσίες του. Θυμάμαι ένα σκίτσο του ιταλού κομίστα Αλτάν, που έδειχνε ένα κολυμβητή σε μια θάλασσα από σκουπίδια να δηλώνει περιχαρής «Κάθε μέρα στη θάλασσα συναντάω την κουράδα μου και κάνουμε πως δεν γνωριζόμαστε».

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τους φιλόχωους της Κορίνθου κ. Β. Σκάζα και κ. Π. Μπενετάτο.

Τρεις ερωτήσεις του Μιχ. Τρεμόπουλου για τα κενά στις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις,

για τη διαφάνεια και το δημόσιο έλεγχο στις πολιτικές αποφάσεις

 Σειρά γραπτών ερωτήσεων για τα λόμπυ, την επιρροή τους στη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής και την επιβολή ρυθμίσεων που να οριοθετούν τουλάχιστον το ρόλο τους και να επιβάλλουν στοιχειώδεις κανόνες διαφάνειας, κατέθεσε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Η παρουσία των οικονομικών συμφερόντων και των λόμπυ τους στους ευρωπαϊκούς θεσμούς αλλά και ο ρόλος τους στη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής, αποτελεί σήμερα από τους σημαντικότερους παράγοντες στο έλλειμμα δημοκρατίας και διαφάνειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περίπου 18.000 λομπίστες κινούνται σήμερα στους διαδρόμους του ευρωκοινοβουλίου και της Κομισιόν, επηρεάζοντας αποφάσεις χωρίς να υπόκεινται σε κανένα έλεγχο πέρα από αυτόν των χρηματοδοτών τους.

Στη μάχη για τον περιορισμό της επιρροής τους, κεντρική θέση έχει αυτή τη στιγμή το αίτημα του ευρωκοινοβουλίου για υποχρεωτική εγγραφή των λόμπυ σε ειδικό μητρώο προσιτό σε κάθε πολίτη, καθώς και η προσπάθεια για υπέρβαση της θολής τεχνητής διάκρισης μεταξύ των λόμπυ και των (υποτίθεται ανεξάρτητων) think tank που χρηματοδοτούνται από οικονομικά συμφέροντα. Σήμερα το μητρώο υπάρχει αλλά η εγγραφή παραμένει προαιρετική, χωρίς καν έμμεσα αντικίνητρα για όσους επιμένουν να δρουν παρασκηνιακά.

Συγκεκριμένα οι ερωτήσεις αφορούν:

• Το think tank “Φίλοι της Ευρώπης” (Friends of Europe, [www.friendsofeurope.org] ) όπου συμμετέχουν ως εταίροι και συνεργάτες εταιρίες όπως η Coca Cola, οι μεγαλύτεροι πετρελαϊκοί και φαρμακευτικοί κολοσσοί, αλλά και το Δ.Ν.Τ., η Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς και … η ίδια η Κομισιόν. Με αφορμή επιστολή διαμαρτυρίας δεκάδων ευρωπαϊκών Μ.Κ.Ο. για την προνομιακή μεταχείριση του συγκεκριμένου ομίλου και την άρνησή του να εγγραφεί στο μητρώο των λόμπυ, ο Μ. Τρεμόπουλος υπενθυμίζει παλαιότερη τοποθέτηση Επιτρόπου για το θέμα αυτό και ζητά από την Κομισιόν να θέσει τουλάχιστον την εγγραφή στο μητρώο ως προϋπόθεση για κάθε επίσημη συνεργασία της μαζί τους.
• Πρόσφατη έρευνα της Συμμαχίας για τη Διαφάνεια των Λόμπυ και τον Κανονισμό Δεοντολογίας (ALTER-EU), που αποκαλύπτει, ότι σχεδόν δύο χρόνια μετά από το ξεκίνημα του προαιρετικού μητρώου για τα λόμπυ, μόλις 40% από αυτά έχουν καταχωρηθεί. Η έρευνα ALTER-ΕΕ υπογραμμίζει την ανάγκη να εφαρμοστεί επειγόντως το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Μαΐου 2008 για υποχρεωτική καταχώρηση όλων των λόμπυ μαζί με λεπτομερείς πληροφορίες για τη δράση τους.
• Ανακοίνωση της Διεθνούς Διαφάνειας (Transparency International TI) σχετικά με τον κίνδυνο σύγκρουσης συμφερόντων όταν πρώην Επίτροποι αναλαμβάνουν ανώτατες εταιρικές θέσεις μετά τη λήξη της θητείας τους. Τουλάχιστον 4 μέλη της προηγούμενης Κομισιόν κατέλαβαν τέτοιες θέσεις, πιθανότατα επωφελούμενοι από τους προηγούμενους ρόλους τους.

 «Τόσο στην Ευρώπη όσο και σε κάθε χώρα, οι δημόσιες πολιτικές οφείλουν να υπηρετούν αποκλειστικά και μόνο το δημόσιο συμφέρον», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Επιμέρους συμφέροντα είναι λογικό να λαμβάνονται υπόψη, όχι όμως να επικαλύπτουν την κοινωνική συνοχή και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα. Δυστυχώς, όμως, χρειαζόμαστε ακόμη πολλές μάχες για να γίνει πράξη η απλή αυτή λογική. Η διαφάνεια στο ποιοι προωθούν οικονομικά συμφέροντα, από πού χρηματοδοτούνται και τι πρόσβαση έχουν στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αποτελεί απαραίτητο πρώτο βήμα στο να πάψει η κοντόφθαλμη οπτική των λόμπυ να είναι πάνω από την περιβαλλοντική ισορροπία και τις ανάγκες των απλών Ευρωπαίων πολιτών». 

 Για περισσότερες πληροφορίες: Μιχάλης Τρεμόπουλος 6982 689868

(ακολουθούν τα κείμενα των τριών ερωτήσεων)

 Θέμα: Κίνητρα για την προσχώρηση ομάδων προβληματισμού και άλλων μη εγγεγραμμένων εκπροσώπων ομάδων συμφερόντων στο μητρώο των εκπροσώπων συμφερόντων της Επιτροπής

 Απαντώντας σε μια επιστολή 44 ΜΚΟ, ο Επίτροπος Potočnik δήλωσε τα εξής:

«Ως ομάδα προβληματισμού –και όχι ομάδα συμφερόντων– η οργάνωση “Φίλοι της Ευρώπης” (Friends of Europe) δεν έχει εγγραφεί στο μητρώο των εκπροσώπων συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν θεωρήσαμε ωστόσο το γεγονός αυτό επαρκή λόγο για την παύση της συνεργασίας με την FoE, ιδίως καθώς η εγγραφή στο μητρώο είναι εκούσια»⁽¹⁾

Η δήλωση αυτή έρχεται σε άμεση αντίθεση με μια ομιλία του κ. Siim Kallas όταν ήταν Αντιπρόεδρος αρμόδιος για θέματα Διοικητικών Υποθέσεων, Λογιστικού Ελέγχου και Καταπολέμησης της Απάτης. Είχε αναφέρει τότε ξεκάθαρα:

«Η οργάνωση “Φίλοι της Ευρώπης”, όπως και άλλες ομάδες προβληματισμού, θα πρέπει να εγγραφεί στο μητρώο»⁽²⁾

Σύμφωνα με την Επιτροπή το «σύστημα εκούσιας εγγραφής σε μητρώο» θα παρείχε «κίνητρα στους εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων (ή άλλους εκπροσώπους συμφερόντων) να εγγραφούν»⁽³⁾

Τα ισχύοντα κίνητρα όπως ειδοποιήσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου⁽⁴⁾ δεν κατόρθωσαν να προωθήσουν τη διαφάνεια καθώς οι περισσότερες ομάδες συμφερόντων με έδρα στις Βρυξέλλες δεν έχουν εγγραφεί στο μητρώο⁽⁵⁾

Θα θέλαμε να θέσουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Έχει μεταβληθεί η επίσημη θέση της Επιτροπής ότι οι ομάδες προβληματισμού θα πρέπει να εγγραφούν στο μητρώο των εκπροσώπων συμφερόντων;

2. Προτίθεται η Επιτροπή να ενισχύσει τα κίνητρα για τη βελτίωση της διαφάνειας καθιστώντας την εγγραφή των ομάδων συμφερόντων και των ομάδων προβληματισμού στο μητρώο προϋπόθεση για τη συνεργασία με τις ομάδες αυτές όσον αφορά τη διοργάνωση εκδηλώσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας αυτών σε πάνελ);

 Θέμα: Εξήντα τοις εκατό μη καταγεγραμμένων συμβούλων των ομάδων πίεσης στο μητρώο διαφάνειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις ομάδες πίεσης

Έρευνα [1] που δημοσίευσε πρόσφατα η Συμμαχία για τη Διαφάνεια των Λόμπυ και τον Κανονισμό Δεοντολογίας (ALTER-EU), αποκαλύπτει ότι σχεδόν δύο χρόνια μετά από τότε που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε μια εθελοντική διαφάνεια καταχώρησης για τις ομάδες πιέσεις, το εξήντα τοις εκατό των συμβούλων των ομάδων συμφερόντων της ΕΕ δεν έχουν ακόμη καταχωρηθεί. Η παραπάνω ομάδα ζήτησε από τους δημοσίους υπαλλήλους της ΕΕ να αρνούνται να συναντηθούν με τις ομάδες που δεν έχουν καταχωρηθεί, αφού μόνο 112 των 286 συμβούλων που παρέχουν υπηρεσίες στις ομάδες συμφερόντων της ΕΕ που έχουν εντοπιστεί είναι καταχωρημένοι στο μητρώο της Επιτροπής (39,2%). Από τις 174 εταιρείες συμβούλων που λείπουν από το μητρώο της Επιτροπής, 104 εκπρόσωποι ομάδων συμφερόντων έχουν διαπιστεύσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η έρευνα υπογραμμίζει την ανάγκη να εφαρμοστεί επειγόντως το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Μαΐου 2008 [2], το οποίο ζήτησε την υποχρεωτική καταχώρηση των ομάδων συμφερόντων όλων των φορέων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων των ομάδων πίεσης και λεπτομερείς πληροφορίες πίσω από την άσκηση πίεσης.

1. Προτίθεται η Επιτροπή να εφαρμόσει τη σύσταση της έκθεσης σχετικά με την άρνηση συνάντησης με τις ομάδες που δεν έχουν καταχωρηθεί στο μητρώο;
2. Ποια είναι τα απαραίτητα μέτρα που θα ληφθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή  για να εξασφαλιστούν η καταχώρηση και η διαπίστευση όλων των εταιριών συμβούλων και των ομάδων ειδικών συμφερόντων;  

3. Σχεδιάζει η Επιτροπή να εφαρμόσει τις εντολές του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8 Μαΐου 2008 [2];

  [1 [www.alter-eu.org]

[2] European Parliament resolution of 8 May 2008 on the development of the framework for the activities of interest representatives (lobbyists) in the European institutions (2007/2115(INI).

    Θέμα: Περιορισμός των κενών στον Κώδικα Δεοντολογίας για τους Ευρωπαϊκούς Επίτροπους 

Η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International TI) είναι ιδιαίτερα προβληματισμένη για τον κίνδυνο της σύγκρουσης συμφερόντων όταν πρώην Ευρωπαϊκοί Επίτροποι αναλαμβάνουν επικερδείς θέσεις στον ιδιωτικό τομέα και απαιτεί μια επανεξέταση του κώδικα δεοντολογίας για τους Ευρωπαϊκούς Επιτρόπους. Μια έντονη συζήτηση με θέμα την ακεραιτότητα ξέσπασε όταν οι πρώην Ευρωπαϊκοί Επίτροποι Ferrero-Waldner, Verheugen, McCreevy and Kuneva ανέλαβαν εταιρικές θέσεις εργασίας που πιθανότατα επωφελούνται από τους προηγούμενους ρόλους τους μέσα σ ένα χρόνο αφότου παραιτήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο σημερινός κώδικας δεοντολογίας* για τους Ευρωπαϊκούς Επιτρόπους ορίζει ότι οι πρώην Ευρωπαϊκοί Επίτροποι δεν θα πρέπει να αναλαμβάνουν θέσεις σχετιζόμενες με τα προηγούμενα τους χαρτοφυλάκια για μια περίοδο τουλάχιστον ενός χρόνου.

 Οι  πρώην Ευρωπαϊκοί Επίτροποι είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τις νέες θέσεις εργασίας τους και, εάν υπάρχει κάποια σύνδεση με τα προηγούμενα χαρτοφυλάκια τους, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα αναζητήσει την άποψη της ad hoc Επιτροπής Δεοντολογίας. Ωστόσο, η συγκεκριμένη Επιτροπή έχει έλλειψη από τυπικά κριτήρια πάνω στα οποία θα μπορούσε να βασίσει τις αποφάσεις της και δεν υπάρχουν συστηματικές ρυθμίσεις αναφορών ή διαδικασίες παραπόνων για να αναφερθούν θέματα σχετικά με την νέα θέση εργασίας ύστερα από μια προηγούμενη θητεία

Επίσης, λείπει από τον κώδικας δεοντολογίας ένας ξεκάθαρος και αποτελεσματικός μηχανισμός αναγκαστικής εκτέλεσης.

Οι ελλείψεις του κώδικα και οι κίνδυνοι που παρουσιάζει, εκθέτονται καθαρά σε πρόσφατη ανεξάρτητη έρευνα προγραμματισμένη από την Επιτροπή Έλεγχου Προϋπολογισμού του Ευρωκοινοβουλίου**. Έχοντας αναφερθεί σε αυτά τα δεοντολογικά και πρακτικά κενά, είναι κρίσιμο να προληφθούν αποτελεσματικά οι συγκρούσεις συμφερόντων και οι αλληλοεπιδράσεις μεταξύ της δημόσιας και ιδιωτικής εργασίας και να προωθηθεί η δεοντολογική συμπεριφορά και τέλος, να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη του κοινού στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

 1. Ποια είναι τα μέτρα που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή  για να εμποδίσει τις συγκρούσεις συμφερόντων, να γεφυρώσει τα παραπάνω κενά δεοντολογίας και πρακτικής ενεργοποίησης και να διατηρήσει την ακεραιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

2. Υπάρχει κάποιο προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα για να επανεξεταστεί ο κώδικας δεοντολογίας για τους Ευρωπαϊκούς Επιτρόπους;

   * [ec.europa.eu]  

** [www.europarl.europa.eu]

Την Παρασκευή 9/7 οι Οικολόγοι Πράσινοι πέρασαν με πράσινο τρένο από την Κορινθία προς την Καλαμάτα με σύνθημα:

«Αφήστε το τρένο να μας πάει στο μέλλον,

εξυγίανση ναι, κατάργηση γραμμών όχι».

Η μόνη πόλη που το τρένο δεν μπόρεσε να διασχίσει ήταν η Κόρινθος! Οι γραμμές σε δύο διαβάσεις είχαν ασφαλτοστρωθεί! Η  ασφαλτόστρωση υποτίθεται πως έγινε για να διευκολύνει  την διέλευση των αυτοκινήτων, παρά το ότι υπάρχουν τεχνικές για αυτό, χωρίς να εμποδίζεται το τρένο!

Είναι αλήθεια πως όταν μια κυβέρνηση πετάει το τρένο και το σιδηροδρομικό δίκτυο στον κάλαθο των αχρήστων, πάντα βρίσκονται πρόθυμες δημοτικές αρχές αλλά και ιδιώτες να αυθαιρετήσουν και να καταπατήσουν την δημόσια περιουσία.

Τα ερωτήματά μας είναι:

• Γιατί να πληρώνει ο σιδηρόδρομος, μισό αιώνα εγκληματικών πολιτικών συνειδητής απαξίωσής του από όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις;
• Ποιος θα υπερασπίσει σήμερα την δημόσια περιουσία όταν ακόμη και η ΤΕΔΚ Κορινθίας, όλοι οι δήμοι του νομού ζητούν να μετατραπεί η παλιά σιδηροδρομική γραμμή σε δρόμο;

• Ποιος θα σώσει το τρένο όταν ακόμη  οι κάποιοι υπάλληλοι του ΟΣΕ (ΟΣΕτζήδες) παρατηρούν την καταπάτηση, αλλά αντιδρούν με κακώς εννοούμενη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία;

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε σήμερα ως πρώτιστο πατριωτικό καθήκον την σωτηρία του σιδηρόδρομου ως μέσου μεταφοράς και κρίνουμε την πολιτική κατάργησής του ως αντεθνική, γιατί αυξάνει την εξάρτηση της χώρας από το (εισαγόμενο) πετρέλαιο και άρα χρεώνει ακόμη περισσότερο την χώρα αλλά και ως αντιλαϊκή, γιατί ενθαρρύνει τους έχοντες και κατέχοντες προς την ρυπογόνο αυτοκίνηση ενώ καταδικάζει τους πολλούς από τα πτωχότερα κοινωνικά στρώματα προς την μη κινητικότητα.

Σε καιρούς με ακριβά καύσιμα, υψηλά διόδια και περιορισμένα εισοδήματα, η ενίσχυση του σιδηροδρόμου δεν αποτελεί μόνο επιταγή για την αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης και της κλιματικής αλλαγής, αλλά και βασική διέξοδο για μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

 Οικολόγοι Πράσινοι Κορινθίας

Το Σάββατο 9 Ιουλίου 2010 πέρασε από την Κόρινθο το πράσινο τρένο των Οικολόγων Πράσινων με κατεύθυνση Ναύπλιο. Τρίπολη, Καλάμάτα. Δηλώσεις έκανε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος μέλος της γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων.

Όπως και να έχει το ταξίδι με το τρένο είναι απολαυστικό.

ρεπορτάζ – βίντεο Νίκος Σπινθάκης

Την Παρασκευή 9.7 με δωρεάν διαδρομή για όλους από Κόρινθο μέχρι Καλαμάτα

 Με ειδικά ναυλωμένο τρένο που θα διασχίσει την Πελοπόννησο, κλιμακώνουν την Παρασκευή 9 Ιουλίου οι Οικολόγοι Πράσινοι την εκστρατεία τους για την υπεράσπιση του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας.

• Το αρχικό ραντεβού στην Αθήνα, με σύντομη συμβολική εκδήλωση, θα είναι στο Σταθμό Λαρίσης στις 12.45 το μεσημέρι, για επιβίβαση στον Προαστιακό για Κόρινθο.
• Το καθαυτό «πράσινο τρένο» θα ξεκινήσει από το σταθμό Κορίνθου του Προαστιακού λίγο μετά τις 2.15μμ, με ενδιάμεσες στάσεις για τοπικές εκδηλώσεις στην πόλη της Κορίνθου (παλιό σταθμό), το Άργος και την Τρίπολη.
• Τελικός προορισμός θα είναι η Καλαμάτα, σημείο σύγκλισης του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου που απειλείται με άμεσο κλείσιμο, αλλά και καρδιά των κινητοποιήσεων για την υπεράσπισή του. Για την υποδοχή του τρένου, λίγο μετά τις 8μμ, θα οργανωθεί εκδήλωση στο σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης.

Στην Καλαμάτα θα συνεδριάσει το Σαββατοκύριακο 10 και 11 Ιουλίου το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων, ενώ το πρωί του Σαββάτου οργανώνεται ημερίδα με θέμα «Προστασία του φυσικού περιβάλλοντος – προτεραιότητες για την Πελοπόννησο» (10 πμ, ξενοδοχείο ΦΑΡΡΑΙ).

Οι επιβάτες του πράσινου τρένου θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν από πρώτο χέρι για τις πραγματικές αιτίες των ελλειμμάτων του ΟΣΕ και τους μύθους που τα συνοδεύουν, για το διαχρονικό πόλεμο των ελληνικών κυβερνήσεων κατά του τρένου, και για τις εναλλακτικές λύσεις ώστε να γίνει ο σιδηρόδρομος βιώσιμος και από οικονομική άποψη.

Όλα αυτά, με φόντο μια γραμμή που συμπυκνώνει η ίδια όλο το σημερινό παραλογισμό: ανακατασκευάστηκε ριζικά με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση, επαναλειτούργησε μόλις πέρσι το καλοκαίρι με δρομολόγια ειδικά σχεδιασμένα ώστε να μην εξυπηρετούν κανένα, και τώρα ετοιμάζεται το κλείσιμό της ως «ζημιογόνας» χωρίς μελέτη οικονομικής βιωσιμότητας που να ανατρέπει την αρχική μελέτη σκοπιμότητας για την ανακατασκευή της.  Η ειρωνεία είναι ότι η κυβέρνηση επικαλείται για το  κλείσιμο το Μνημόνιο και την Κομισιόν, που είχε η ίδια εγκρίνει την αρχική μελέτη σκοπιμότητας για τη συγχρηματοδότηση της ριζικής ανακατασκευής της γραμμής.  

Πέρα από τα μέλη του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων, αλλά και απλά μέλη και φίλους του κόμματος,  το τρένο θα είναι ανοικτό σε κάθε πολίτη που θέλει να στηρίξει με τη συμμετοχή του την εκστρατεία για το σιδηρόδρομο, ή και απλώς να ζήσει μια διαδρομή που μπορεί σύντομα να μην είναι πια διαθέσιμη.  Η μετακίνηση από Κόρινθο μέχρι Καλαμάτα θα είναι για όλους δωρεάν, με ελεύθερη επιβίβαση και αποβίβαση σε οποιαδήποτε πόλη.

Δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται δεκτές στα kostasloukeris@hotmail.com, yannispar@gmail.com και sbaros@otenet.gr.

                                                                       Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες:     Γιάννης Παρασκευόπουλος 6979 952070

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον βοηθό Συνήγορο του Πολίτη καθηγητή Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κ. Βασίλη Καρύδη σχετικά με την έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη για τις διακρίσεις στην ελληνική κοινωνία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

«Προστασία φυσικού περιβάλλοντος:

Προτεραιότητες για την Πελοπόννησο»

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Ξενοδοχείο Φαραί Παλλάς

Καλαμάτα

10.00-10.15  Προσέλευση Συμμετεχόντων-Καφές

10.15-10.20  Υποδοχή – Παρουσίαση της εκδήλωσης/Στόχοι

                        από την Δήμητρα Λυμπεροπούλου,

                     Τακτικό μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου των  Οικολόγων Πράσινων.

10.30-10.45  Χαιρετισμοί

10.45-11.00  Προστασία της Φύσης και Πολιτική Οικολογία,

                       οι θέσεις τωνΟικολόγων Πράσινων

                       Νίκος Χρυσόγελος, Στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων,

                       Χημικός-Περιβαλλοντολόγος

11.00-11.15  Η Δασοπροστασία ως εθνική προτεραιότητα –

                       Πολιτικές θέσεις και δράσεις των Οικολόγων Πράσινων

                       Νάκου Βασιλική, υπεύθυνη για τις πολιτικές των ΟΠ για τα δάση,   Δασοπόνος

11.15-11.30 Το Δίκτυο NATURA 2000 στην Πελοπόννησο.

                      Κατάσταση, Προτάσεις

                             Χριστίνα Καλαθά, Δασολόγος

11.30-11.45  Περιβαλλοντικές προτεραιότητες στην Μεσσηνία

                       Στέφανος Κουνιάδος, Νομικός,

                       Αναπληρωτής Συντονιστής ΤΠΚ Οικολόγων Πράσινων Μεσσηνίας

11.45-12.00  Περιβαλλοντική και αγροτική ασφάλεια

                       Νίκος Σαράντης, Γεωπόνος-Περιβαλλοντολόγος

12.00-12.45  Τοποθετήσεις, Παρεμβάσεις Συμμετεχόντων

12.45-13.00  Συμπεράσματα

13.00             Λήξη εργασιών

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 8 Ιουλίου ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Του Περιβαλλοντικού Σωματείου

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ διοργάνωσε το Σάββατο 3 Ιουλίου συλλογή πλαστικών που καθημερινά καταλήγουν στις χωματερές και συχνά πυκνά καίγονται φορτώνοντας διοξίνες τον αέρα που ζούμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

Επειδή οι Δημοτικές Αρχές δεν κάνουν το αυτονόητο. Διαλογή ανακυκλώσιμων υλικών, κομποστοποίηση και εξασφάλιση ΧΥΤΑ για τα ελάχιστα υπόλοιπα, παρ όλο που έχουν πάρει τις σχετικές αποφάσεις, μετά από πίεση ενεργών συμπολιτών μας. Ερμιόνη τον Δεκέμβριο του 09, το Κρανίδι το Φλεβάρη 10.

Οι προϋποθέσεις υπάρχουν. Η πολιτική βούληση λείπει!

Κάναμε το ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ στην σωστή κατεύθυνση.

 Οι Δημότες του Κρανιδίου, της Κοιλάδας, της Ερμιόνης, του Πόρτο Χελίου, των Φούρνων, των Διδύμων, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ,

Μάζεψαν όσο μπορούσαν περισσότερα πλαστικά αντικείμενα, μπουκάλια νερού, αναψυκτικών , αλλά και διάφορα, από σακούλες πλαστικές μέχρι πλαστικούς σωλήνες για πότισμα, και τα έφεραν με ανακούφιση στα σημεία συλλογής.  

Η είδηση είχε φτάσει και στο ποιο απομακρυσμένο νοικοκυριό. Καμιά φορά η ανάγκη είχε αντικαταστήσει την πραγματικότητα. Όχι, δεν θα μπορούσαμε, ούτε θα θέλαμε να υποκαταστήσουμε τις αρμοδιότητες των Δήμων μας. Θέλαμε μόνο να δείξουμε τον δρόμο για την ΑΝΑΚΎΚΛΩΣΗ, που αποτελεί άμεση ανάγκη μας και δέσμευση των Δημάρχων μας που

Έχουν πάρει τις αποφάσεις, αλλά μέχρι εκεί.

Ο δρόμος για την Τρίπολη είναι ανοιχτός. Οι μπλε κάδοι  ανακυκλώσιμων υλικών είναι εδώ.

Το ΚΔΑΥ λειτουργεί και είναι σε θέση να παραλαμβάνει τα ανακυκλώσιμα υλικά μας.

 ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ?

ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΉΝΗ

ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΌΤΗΤΑ

ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ

Και ο τρόπος της Διαχείρισης  μπορεί να είναι μόνο ένας!

με σειρά προτεραιότητας – : Πρόληψη, Επαναχρησιμοποίηση, Μείωση σκουπιδιών, Διαλογή στην Πηγή όλων των κατηγοριών στερεών αποβλήτων, Ανακύκλωση, Λιπασματοποίηση – Κομποστοποίηση, Υγειονομική Ταφή των Υπολειμμάτων, Ενημέρωση –  Ευαισθητοποίηση – Συμμετοχή των δημοτών.

ΑΥΤΑ

ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ

ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ

ΜΠΟΡΟΥΝ ?

Ο κ. Γιαννόπουλος του “Χαμόγελου του Παιδιού” μιλά στον Ευάγγελο Σπινθάκη στην εκπομπή Οικοπελοπόννησο.

Αθήνα, 16 Ιουνίου 2010

Έκθεση 2009 για τις διακρίσεις: περιορισμένης εμβέλειας νομοθεσία και έλλειμμα ενημέρωσης

Τα προβλήματα της νομοθεσίας και το γενικότερο έλλειμμα παιδείας κατά των διακρίσεων στην ελληνική κοινωνία αλλά και στη δράση της διοίκησης αναδεικνύει η ετήσια έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για τις διακρίσεις στην Ελλάδα το 2009. Ο Συνήγορος του Πολίτη επισημαίνει εκ νέου την ανάγκη να τροποποιηθεί η νομοθεσία ώστε να διευρυνθεί το πεδίο προστασίας του νόμου 3304/2005 για να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά και με τρόπο συστηματικό υποθέσεις από ολόκληρο το εύρος των διακρίσεων. Επισημαίνει δε τον ιδιαίτερα θετικό ρόλο που μπορεί να παίξει η κοινωνία των πολιτών και η δημιουργία δικτύων καθώς η ενημέρωση των πολιτών για τις αρμοδιότητες του Συνηγόρου παραμένει ελλιπής. Μέσα στο 2009 ο Συνήγορος του Πολίτη εξέτασε 54 καταγγελίες για διακρίσεις. Οι περισσότερες από αυτές αφορούσαν διακρίσεις λόγω φυλετικής καταγωγής (29) στους τομείς της διάθεσης αγαθών, υπηρεσιών και της στέγασης, και διακρίσεις λόγω αναπηρίας (13) ή ηλικίας (7) στους τομείς της εργασίας και απασχόλησης.

Δευτέρα 28/6/2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 1/7/2010 ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Οικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον Σύλλογο Αλιέων και φίλων Κόρφου τον κ. Βλαχοδημητρόπουλο και τον κ. Λάμπρου για τις δραστηριότητες του συλλόγου σχετικά με την σχεδιαζόμενη αποβάθρα, την επέκταση των ιχθυοκαλλιεργητκών μονάδων της περιοχής, τον καθαρισμό των παραλιών.

Ευ. Σπινθάκης

«Πιστεύω ότι ο μόνος δρόμος, η τελευταία έξοδος προς την ελευθερία του ανθρώπου και του πλανήτη είναι η ολιστική οικολογική φιλοσοφία, σκέψη, πράξη και συμπεριφορά. Η οικολογία ούτε φέρει ούτε εδραιώνει καμία εξουσία, αντίθετα την καθιστά άχρηστη. Είναι μια επανάσταση αυτογνωσίας, μια επανάσταση ανθρώπινης συνείδησης. Δεν είναι μια “πίστη” σε μια ιδεολογία αλλά μια καθημερινή πρακτική για να επανασυνδέσουμε τη λογική με τις αισθήσεις, να απελευθερώσουμε τη συμπαντική μας ιδιαιτερότητα. Να αναγνωρίσουμε τη διαφορετικότητα, την αυταξία και την αναγκαιότητα του συνόλου της ζωής. Είναι ένας δρόμος επαναπροσέγγισης του κόσμου που μας περιβάλλει, ένας δρόμος στην αναζήτηση της χαράς αντί της αγωνίας. Εχουμε ανάγκη να ξαναβρούμε την προσωπική μας αισθητική, τα προσωπικά μας μονοπάτια, του έρωτα, της αγάπης και της τρυφερότητας, το άρωμα του κόσμου και της ύπαρξής μας».

για περισσότερα  [www.tovima.gr]

 Δείτε την συνέντευξη: [shared.onned-korinthias.gr]

Σχέδιο Διακήρυξης για την

«Οικολογική Συμπολιτεία του Μοριά»

Εργαζόμαστε για την δημιουργία Ανεξάρτητης  Αυτοδιοικητικής Κίνησης  στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Διαμορφώνουμε την Πελοποννησιακή πράσινη ατζέντα.

Εμείς οι πολίτες που υπογράφουμε αυτή την διακήρυξη εργαζόμαστε ήδη για μια άλλη  Πελοπόννησο,  μέσα από φορείς, συλλογικότητες, οικολογικές κινήσεις, κοινωνικές και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Είμαστε άνθρωποι της οικολογίας, του πολιτισμού, της εργασίας, της πραγματικής οικονομίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, άνθρωποι της δράσης. Αρνούμαστε τον εγκλωβισμό σε παρωχημένες οικονομικές θεωρήσεις, παλαιοκομματικές νοοτροπίες και αδιέξοδες μεθοδεύσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που έχουν φέρει την Πελοπόννησο σε δεινή θέση, ιδιαίτερα μετά τις μεγάλες πυρκαγιές του 2007. Πρόθεσή μας δεν είναι η καταγραφή κομματικών κερδών, αλλά η διαβούλευση και η καταγραφή μια διαφορετικής πρότασης για την Πελοπόννησο.

Οι δυσμενέστατες εξελίξεις στην οικονομία βάζουν μπροστά μας νέους, δύσκολους στόχους:

• Να υπερασπίσουμε  το δικαίωμα στην εργασία, τα εργασιακά δικαιώματα, το εισόδημα των αγροτών και κάθε εργαζόμενου.
• Να υπερασπίσουμε την αξιοπρεπή διαβίωση των αδυνάτων και                         των απόμαχων της εργασίας και να προσπαθήσουμε για ένα καλύτερο μέλλον της νέας γενιάς.
• Να διεκδικήσουμε την συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων.
• Να αποτρέψουμε τη κατάρρευση της κοινωνικής συνοχής με την ανάπτυξη εναλλακτικών οικονομικών δραστηριοτήτων και με πνεύμα αλληλεγγύης.
• Να υπερασπιστούμε το φυσικό περιβάλλον τον φυσικό πλούτο και την πολιτιστική κληρονομιά της Πελοποννήσου που, αν και δεν αποτιμάται σε χρήματα, είναι η πραγματική παρακαταθήκη μας για τις επόμενες γενιές. 
• Να αποτρέψουμε τα αναμενόμενα σχέδια υποβάθμισης του περιβάλλοντος, με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την επαπειλούμενη άγρια οικονομική ανάπτυξη.  Αυτό θεωρούμε εμείς ως απόδειξη έμπρακτης αγάπης για την πατρίδα και τον τόπο μας.
• Να συμβάλλουμε στη διαφάνεια και στη νομιμότητα της λειτουργίας των θεσμών και της πολιτικής ζωής.

Πιστεύουμε πως, παρά τα οικονομικά αδιέξοδα της χώρας μας, παράλληλα με τη γενική  προσπάθεια που απαιτείται, εμείς στην Πελοπόννησο μπορούμε να δράσουμε και τοπικά, μπορούμε με συγκεκριμένες παρεμβάσεις να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής μας.

Για αυτό εργαζόμαστε για την δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Αυτοδιοικητικής Κίνησης για την Αιρετή Περιφέρεια με επίκεντρο την πράσινη ατζέντα στην Πελοπόννησο. Μια κίνηση που θα παρέμβει και θεσμικά αλλά και κινηματικά για μια άλλη πορεία στην περιφέρεια Πελοποννήσου.

 Ποιες είναι οι γενικές αφετηριακές θέσεις και προτάσεις μας:

• διαφάνεια και κοινωνική λογοδοσία στην διοίκηση της Περιφέρειας,
• αποκέντρωση και στροφή στη τοπικότητα όσον αφορά την παραγωγή και κατανάλωση προϊόντων καθώς και τη χρησιμοποίηση υπηρεσιών
• διαβούλευση με τους πολίτες (και με την αξιοποίηση του διαδικτύου),
• συμμετοχική δημοκρατία, πολιτική παιδεία κοινωνικά υπεύθυνων ενεργών πολιτών, καταπολέμηση των πρακτικών που οδηγούν στην αδιαφορία και στον αποκλεισμό των πολιτών από την ανάληψη κοινωνικής ευθύνης και  την ενασχόλησή τους με τα κοινά,
• ικανοποίηση αναγκών και παροχή δικαιωμάτων από την πολιτεία,                ανάληψη  όμως και αντίστοιχων κοινωνικών ευθυνών από τους πολίτες
• επιτάχυνση των διαδικασιών εκπόνησης και χάραξης των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων που, λαμβάνοντας υπόψη και την νέα διοικητική μεταρρύθμιση, θα ορίσουν χρήσεις γης στην κατεύθυνση της εξάλειψης της εκτός σχεδίου δόμησης.
• στροφή στην βιώσιμη οικονομία της υπαίθρου και δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης βιολογικών και παραδοσιακών καλλιεργειών, ντόπιων προϊόντων ποιότητας με ονομασία προέλευσης και ολοκληρωμένης αγροτικής διαχείρισης 
• αντιμετώπιση της ρύπανσης,  με στόχο τη δραστική μείωση
• προστασία του δημόσιου χώρου, αύξηση του πράσινου και των ελεύθερων χώρων στις πόλεις,
• εξοικονόμηση ενέργειας αλλά και αξιοποίηση ΟΛΩΝ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ( ΑΠΕ), παίρνοντας υπόψη τα φυσικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής,
• εξυπηρέτηση / ικανοποίηση των βασικών αναγκών των πολιτών, με τη δημιουργία, φροντίδα και λειτουργία αντίστοιχων δημόσιων υποδομών,
• ενίσχυση των δημόσιων αγαθών (Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Πρόνοια, ασφάλεια κλπ)
• ενίσχυση του ποδήλατου, του τρένου και των μαζικών μέσων μεταφοράς, προστασία του σιδηροδρομικού δικτύου και επαναλειτουργία των γραμμών που έχουν διακοπεί. 
• διατήρηση της βιοποικιλότητας των οικοσυστημάτων, των βιοτόπων και           των ειδών που απειλούνται, εντός και εκτός των Προστατευόμενων Περιοχών (Εθνικοί Δρυμοί, περιοχές Φύση 2000, σημαντικές περιοχές για τα πουλιά κ.λπ.),
• διατήρηση, προστασία και ανάδειξη της φυσικής μορφής των ρεμάτων,               των χειμάρρων, των φυσικών πόρων και του φυσικού ανάγλυφου,
• συνετή, όχι σπάταλη, χρήση των διαθέσιμων πόρων ( φυσικών, δασικών, υδατικών, ενεργειακών, χρηματοδοτικών κ.λπ. ) της Περιφέρειας. Συμβολή στη δημιουργία αντικαταναλωτικής συμπεριφοράς.
• χάραξη υδατικής πολιτικής που θα βασίζεται στην εξοικονόμηση, επαναχρησιμοποίηση και στην ενιαία διαχείριση των υδάτων στο πλαίσιο της υδατική λεκάνης της Πελοποννήσου. Εκφράζουμε την επιφύλαξή μας σε νέα μεγάλα κατασκευαστικά έργα πριν, ή/και σε αντίθεση με αυτή την υδατική πολιτική.
• προστασία και ανάδειξη της ιστορικής, πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς,
• αποκατάσταση των χωματερών και οικολογική διαχείριση των απορριμμάτων με επίκεντρο την ανακύκλωση – διαλογή στην πηγή.  Απόρριψη της καύσης και της δεματοποίησης σύμμεικτων απορριμμάτων,
• ενίσχυση της πράσινης επιχειρηματικότητας, των μορφών κοινωνικής οικονομίας, της απασχόλησης και των δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης,
• προστασία της δημόσιας υγείας και προτίμηση – προβολή της μεσογειακής διατροφής,
• άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων,
• διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των ειδικών ομάδων του πληθυσμού (Ρομ, μετανάστες) αλλά και των ΑΜΕΑ ( Ατόμων Με Ειδικές Ανάγκες ).

Εμείς οι πολίτες πρέπει να δημιουργήσουμε με κοινή προσπάθεια                                  έναν ολοκληρωμένο, οικολογικό και κοινωνικά δίκαιο σχεδιασμό                                        για την Πελοπόννησο του σήμερα αλλά και του αύριο. Εμείς πρέπει                                   να μετασχηματίσουμε την οικονομία και την κοινωνία, με όραμα την ευημερία όλων των πολιτών, μέσα από την ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπων και φυσικού περιβάλλοντος.

Αυτά είναι κατά τη γνώμη μας τα πραγματικά ζητούμενα στις εκλογές για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Πάνω σε αυτά καλούμε τους πολίτες σε δημόσια συζήτηση, για να δημιουργήσουμε από κοινού μια νέα, αυτοδιοικητική ατζέντα και προοπτική.

Με αφετηρία και προορισμό τον άνθρωπο, το φυσικό περιβάλλον, την πολιτιστική κληρονομιά, την αλληλεγγύη, την ποιότητα της ζωής.

Για μια Ανεξάρτητη Αυτοδιοικητική Κίνηση στην

Περιφέρεια Πελοποννήσου.

οι εκπρόσωποι Κορινθίας της υπο ίδρυση Παράταξης Οικολογική Συμπολιτεία

Βασίλης Κελλάρης πρόεδρος ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ

Γιάννης Λώλος, Αρχαιολόγος, Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Λάμπρος Μπούκλης φυσικός Msc περιβαλλοντολόγος

Ευάγγελος Σπινθάκης εκπαιδευτικός 6978022875

Δευτέρα 21 Ιουνίου ώρα 23,00  Πέμπτη 24 Ιουνίου ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Ανοικτή επιστολή προς όλα τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου για το κλείσιμο γραμμών του ΟΣΕ που επιβάλλει το μνημόνιο Ελλάδας-ΕΕ-ΔΝΤ απέστειλε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Στην επιστολή ενημερώνει τους συναδέλφους του ότι η Ελλάδα έχει ήδη το αραιότερο σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ευρώπη, τρεις φορές κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και ότι τα υψηλά ελλείμματα του ΟΣΕ, που παρουσιάζονται ως δικαιολογία, είναι πρώτα πολιτικά και μετά οικονομικά. 40% του σωρευτικού ελλείμματος του ΟΣΕ αφορά τόκους δανείων που του επιβλήθηκαν ως υποκατάστατο της απευθείας δημόσιας χρηματοδότησης που δινόταν για τις υποδομές όλων των άλλων μεταφορικών μέσων.

Η περιθωριοποίηση του σιδηροδρόμου προς όφελος των οδικών και αεροπορικών μεταφορών έχει αποτελέσει διαχρονικά ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής πολιτικής μεταφορών. Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα 2.500 κλειστών αυτοκινητοδρόμων, ολοκληρωμένο ή υπό κατασκευή, ένα δίκτυο πυκνότερο από αυτό της Γαλλίας ή της Βρετανίας. Την ίδια στιγμή οι υποδομές για τρένα μεσαίων ταχυτήτων (150-200 χλμ/ώρα) αφορούν λιγότερα από 800 χλμ , ενώ τρένα υψηλότερων ταχυτήτων δεν προβλέπονται ούτε για το απώτερο μέλλον.

Την τελευταία τριετία, με την είσοδο ιδιωτών στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους, ο στραγγαλισμός του σιδηροδρόμου επιταχύνεται με πάγωμα επενδύσεων, περικοπές δρομολογίων, διακοπή της γραμμής προς Πάτρα και αχρήστευση της τηλεφωνικής κράτησης εισιτηρίων. Το επικείμενο κλείσιμο γραμμών βάσει του Μνημονίου, έρχεται να επισφραγίσει τα μέτρα των ελληνικών κυβερνήσεων.

«Τα ελληνικά τρένα πεθαίνουν λοιπόν από πολιτικά και όχι οικονομικά αίτια», τονίζει ο Μ. Τρεμόπουλος στην επιστολή του. «Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, και οι Έλληνες Πράσινοι τις έχουμε προτείνει, ιδιαίτερα σε αυτήν την περίοδο κρίσης όπου η χρήση του ΙΧ γίνεται πλέον πραγματικά ακριβή και τα εισοδήματα περιορίζονται».

Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων καλεί τους συναδέλφους στο ευρωκοινοβούλιο να στείλουν σαφές μήνυμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που προσυπογράφει το Μνημόνιο στα πλαίσια της «τρόικας», ότι δεν έχει δικαίωμα να επιβάλει το κλείσιμο ενός μεγάλου μέρους του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου, καθώς κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με αντιστροφή των ευρωπαϊκών πολιτικών για τις μεταφορές και με επιβράβευση πολυετών πρακτικών αθέμιτου ανταγωνισμού.

 Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανοικτής επιστολής

 Για περισσότερες πληροφορίες: Μιχ.Τρεμόπουλος 6982 689868

Γιάννης Παρασκευόπουλος 6979 952070

 Επειδή η ξαφνική βροχή ματαίωσε την προγραμματισμένη για τις 05 Ιουνίου, εκδήλωση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Εξαμιλίων διοργανώνει το Σάββατο 19 Ιουνίου ποδηλατικό περίπατο. Πρόκειται για τον 2^ο ποδηλατικό γύρο του χωριού, με συμβολική σημασία, χωρίς αγωνιστικό χαρακτήρα και με σκοπό την  ευαισθητοποίηση όλων μας σε θέματα οικολογικής μετακίνησης αλλά και χρήσης του ποδηλάτου ως βιώσιμου μέσου μετακίνησης.

Καλούμε λοιπόν όλους, μικρούς και μεγάλους που διαθέτουν δικό τους ποδήλατο να βρίσκονται στην κεντρική πλατεία του χωριού μας στις 7:30 μ.μ. να συμβάλλουμε στην διάδοση του μηνύματος και να γνωρίσουμε το ποδήλατο σαν μέσο μεταφοράς ικανό να μας προσφέρει ταχύτητα, οικονομία και ανεκτίμητη καθημερινή άσκηση. Στον περίπατο μας θα συμμετάσχει η κίνηση πολιτών «στην Κόρινθο με ποδήλατο»

Στη συνέχεια και σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην κεντρική πλατεία τα παιδιά θα ζωγραφίσουν με θέμα «ζωγραφίζω για το περιβάλλον μου».

Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από ενημερωτικές ομιλίες ανθρώπων ειδικευμένων σε θέματα περιβάλλοντος και θα κλείσει με την προβολή βίντεο μικρής διάρκειας.

Επίσης, θα υπάρξει σημείο συγκέντρωσης άχρηστων ηλεκτρικών συσκευών, όλων των τύπων μπαταριών & λαμπτήρων προς ανακύκλωση.

Πολιτιστικός Σύλλογος Εξαμιλίων

Θα είχε ενδιαφέρον λοιπόν να ρωτήσουμε και να μάθουμε τα εξής.

• Έχουν αντιληφθεί ο Δήμος ή το Λιμεναρχείο την συγκεκριμένη ρύπανση;
• Γνωρίζουν από πού προέρχεται;
• Aπό χωματερές, από διερχόμενα πλοία;
• Αν γνωρίζουν τις αιτίες, έχουν άραγε λάβει κάποια μέτρα για να τις αντιμετωπίσουν σε μόνιμη βάση;
• Σκοπεύουν άραγε και πότε να καθαρίσουν την θάλασσα;
• Ασχολείται άραγε ο δήμος με στατιστικά στοιχεία δερματικών και γυναικολογικών μολύνσεων που συμβαίνουν στους λουομένους;

 Προσωπικώς πιστεύω πως τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Λουτρακίου είναι το νερό του και η θάλασσά του.  Ίσως ο δήμος πιστεύει πως τα δυνατά χαρτιά του Λουτρακίου είναι κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις. Οπότε περί ορέξεως… κολοκυθόπιτα.

Εκτός βέβαια αν ο δήμος βλέποντας τον κόσμο να τσαλαβουτά ούτως ή άλλως μέσα στα σκουπίδια, λέει. Αφού δεν νοιάζονται αυτοί για την υγεία τους, γιατί να σκάσω εγώ; Ας περιμένουμε λοιπόν να φυσήξει ανάποδα!!

 Ευ. Σπινθάκης

Στην συζήτηση θα ανιχνεύσουμε απαντήσεις και στα εξής ερωτήματα.

Ποιες οι αιτίες της πρόσφατης οικονομικής κρίσης?
Υπήρχε άλλος δρόμος πέρα από την προσφυγή στην τρόικα, με δεδομένους τους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς και με την σημερινή διεθνή κατάσταση?
Αρκεί να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα για να ορθοποδήσει η οικονομία?
Είναι σωστό το σύνθημα «να πληρώσουν όσοι δημιούργησαν την κρίση και όχι ο λαός που δεν έφταιξε»?
Έατω και μετά την προσφυγή στην τρόικα, είναι δυνατόν να σωθεί η χώρα και αποφευχθεί άραγε χρεοκοπία και με ποιες αλλαγές μπορεί να γίνει αυτό?
Μήπως είναι καλύτερα να χρεοκοπήσουμε, να μηδενίσουμε το κοντέρ του χρέους, να επιστρέψουμε στην δραχμή για να σωθούμε?
Τι θα σημάνουν όλα αυτά για την καθημερινότητά μας?

Δευτέρα 14 Ιουνίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 17 Ιουνίου ώρα 17,30

TOP CHANNEL

 Τα προβλήματα των πεζών ξεκινούν από την κατανομή του χώρου στην πόλη. Αν και οι περισσότερες ελληνικές πόλεις, είναι συμπαγείς με μικρές αποστάσεις που μπορούν να καλυφθούν συχνά με βάδισμα (ή ποδηλασία για κάπως μεγαλύτερες), η προτεραιότητα δίνεται στην κίνηση των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών και όχι στην κίνηση και παραμονή των ανθρώπων. Τα πεζοδρόμια σε ελάχιστες περιπτώσεις έχουν επαρκές πλάτος, ενώ και η σχετική νομοθεσία είναι ανεπαρκής και σπανίως τηρείται, ενώ πολυάριθμες είναι οι αυθαιρεσίες που σημειώνονται: κάδοι σκουπιδιών, περίπτερα, στύλοι κλπ τοποθετούνται ανεξέλεγκτα πάνω σε πεζοδρόμια και σημεία διαβάσεων (οι οποίες περιορίζονται ακόμα περισσότερο από τα κάγκελα που έχουν τοποθετηθεί).

Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα είναι η ανεξέλεγκτη στάθμευση αυτοκινήτων και μηχανών (ακόμα και η κίνησή τους – ιδιαίτερα των μοτοσικλετών) σε αυτούς τους ελάχιστους χώρους που έχουν απομείνει για την κίνηση των πεζών. Οι λιγοστοί πεζόδρομοι, μόνο κατ’ όνομα είναι πεζόδρομοι και θα έπρεπε να μάλλον να ονομάζονται “γκαραζόδρομοι” ή “μοτοσικλετόδρομοι” Μάστιγα έχει καταστεί και η ανεξέλεγκτη επέκταση των τραπεζοκαθισμάτων καφενείων, ζαχαροπλαστείων και άλλων κέντρων που δεν αφήνουν επαρκή χώρο για την κίνηση των πεζών

Έτσι το βάδισμα στην πόλη, αντί να αποτελεί μια ευχάριστη και υγιεινή δραστηριότητα, έχει γίνει μια δύσκολη υπόθεση και σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. όταν βρέχει) τελείως αδύνατη ή εξαιρετικά επικίνδυνη, ιδίως για τις πιο ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού: υπερήλικες, μικρά παιδιά, άτομα με αναπηρίες, γονείς με καροτσάκια κλπ. (τα “εμποδιζόμενα άτομα”, που υπολογίζονται στο 50% περίπου του πληθυσμού), που έχουν κυριολεκτικά εκδιωχθεί με βίαιο τρόπο από τους δρόμους και έχουν χάσει πλέον την αυτονομία κίνησής τους. Γιατί όταν ένα αυτοκίνητο ή μία μοτοσικλέτα πετάει τον πεζό στο οδόστρωμα, με την αυθαίρετη κίνησή του στο ελάχιστο χώρο που έχει απομείνει για να κινείται με ασφάλεια, αυτό αποτελεί μια πράξη βίας. Το πρόβλημα αφορά δηλαδή κυρίως στην άσκηση βίας με την ανοχή και την ενθάρρυνση του κράτους από τους οδηγούς των ΙΧ αυτοκινήτων και μοτοσικλετών προς τους πεζούς, δηλαδή τους κυκλοφοριακά αδύνατους και όχι απλώς θέμα ποιότητας ζωής, όπως εμφανίζεται συνήθως.

Καμία “πράσινη ανάπτυξη” δεν μπορεί να γίνει με τους πεζούς υπό διωγμό, όπως συμβαίνει σήμερα. Οι υποτιθέμενες προσπάθειες για μεγαλύτερη  χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς έχουν σε μεγάλο βαθμό αποτύχει, επειδή δεν έχουν ληφθεί μέτρα για την άνετη και ακώλυτη πρόσβαση στις στάσεις και τους σταθμούς (έρευνες έχουν δείξει ότι η απόσταση που είναι κανείς διατεθειμένος να περπατήσει αυξάνει σημαντικά με τη βελτίωση των συνθηκών βαδίσματος και του περιβάλλοντος – βλ. διάγραμμα).

Η κυριότερη αιτία για την απάνθρωπη μεταχείριση των πεζών είναι η παραπληροφόρηση των πολιτών. Αυτή συμβαίνει δυστυχώς, όχι μόνο μέσα από τις παραπλανητικές διαφημίσεις, που ατιμώρητα προτρέπουν ακόμα και σε μια επιθετική χρήση των αυτοκινήτων και των μοτοσικλετών, αλλά και από τους επίσημους κρατικούς φορείς (αστυνομία, υπουργεία κλπ) που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν το γενικό συμφέρον που καλλιεργούν στην κοινή γνώμη την αντίληψη ότι η βασική χρήση του κοινόχρηστου χώρου είναι για την κίνηση και στάθμευση των αυτοκινήτων και των μηχανών, και όχι για την ανθρώπινη επικοινωνία, κίνηση και απόλαυση του χώρου. Αυτή η νοοτροπία που θεωρεί το ΙΧ αυτοκίνητο και τη μοτοσικλέτα σαν κύριο μέσο μετακίνησης, τις δημόσιες συγκοινωνίες συμπληρωματικό και αγνοεί τελείως το βάδισμα στους σχεδιασμούς και τις ενέργειές της, διατρέχει οριζόντια όλη τη διοίκηση (σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο).

Το μεγάλο πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης που ταλαιπωρεί τους πολίτες στις καθημερινές τους μετακινήσεις χρησιμοποιείται συχνά για να γίνουν από την κοινή γνώμη αποδεκτές τεράστιες σπατάλες για αυτοκινητόδρομους (αντί για την προώθηση του σιδηροδρόμου), που όχι μόνο δεν λύνουν τα προβλήματα,. αλλά έχουν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας.

Για τις μοτοσικλέτες καλλιεργείται ο μύθος ότι είναι “οικολογικό ” μέσο μεταφοράς που καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο από τα αυτοκίνητα, ενώ στην πραγματικότητα καταλαμβάνουν διαφορετικό χώρο από τα αυτοκίνητα, δηλαδή, κυρίως, χώρο πεζών (σταθμεύουν, αλλά και κινούνται, στα πεζοδρόμια και στους πεζόδρομους – συχνά με μεγάλη ταχύτητα – και περιμένουν στους σηματοδότες στο χώρο της διάβασης των πεζών).

Η αστυνομία, ενώ για την προστασία άλλων αγαθών είναι πρόθυμη να καταφύγει ακόμα και σε υπερβολική βία, όταν της ζητείται η προστασία των δικαιωμάτων των πεζών πολιτών εμφανίζεται απρόθυμη και αρνητική στο να περιφρουρήσει τους χώρους των πεζών και αδιαφορούν ακόμα και όταν οι παραβιάσεις γίνονται μπροστά στα μάτια τους. Ακόμα χειρότερα την ίδια συμπεριφορά επιδεικνύουν και οι ίδιοι κατά τη χρήση των υπηρεσιακών οχημάτων (π.χ. αστυνομικές μοτοσικλέτες και αυτοκίνητα σταθμεύουν ή κινούνται σε πεζοδρόμια, πεζόδρομους και διαβάσεις πεζών). Η αστυνομία σήμερα αντί να προστατεύει τους πολίτες, προστατεύει την παράνομη βία κατά των πολιτών.

Ακόμα και η νομοθεσία διαρκώς επιδεινώνεται για την πεζή μετακίνηση. Η τελευταία τροποποίηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας διαφημίστηκε ότι στόχευε στην οδική ασφάλεια, ενώ δεν ελήφθη κανένα ουσιαστικό μέτρο για τους πεζούς, αλλά αντίθετα αυξήθηκαν τα όρια ταχύτητας (για μια ακόμα φορά) για αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες και μειώθηκαν για τα λεωφορεία, ενώ μειώθηκαν και τα πρόστιμα για την καταπάτηση των πεζοδρομίων από τις μοτοσικλέτες.

Αν και ζητήσαμε την εφαρμογή εντατικών ενημερωτικών εκστρατειών (ανάλογων με αυτών πού γίνονται για τη χρήση της ζώνης ασφαλείας και του κράνους) με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των οδηγών για τα δικαιώματα των πεζών, και παρόλο που μέχρι και ο “συνήγορος του πολίτη” συμφώνησε, οι αρχές αρνούνται ακόμα να πραγματοποιήσουν κάτι τέτοιο.

 (Η    εισήγηση του κ. Τσουρλάκη  παρουσιάστηκε στην ημερίδα που οργάνωσαν οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου στις 29/5/2010 στον παλιό σταθμό ΟΣΕ στην Κόρινθο με θέμα «Βιώσιμη κινητικότητα- πεζός – ποδήλατο – τρένο».

Σύλλογος Φίλων του Τραίνου Κορινθίας

Ο Σύλλογος Φίλων του Τραίνου, αγωνίζεται από την στιγμή της ίδρυσης του για την διατήρηση και ανάπτυξη των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, ιδιαίτερα στην Κορινθία, και συναντήσαμε –όταν αναλύαμε τα επιχειρήματά μας- αποδοχή από όλους όσους δεν έχουν προσκολληθεί στην εποχή του ’50-’60, όπου συντελέστηκε ένα πραγματικό έγκλημα κατά του σιδηροδρόμου και κατά της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων της χώρας μας.

Είναι κρίσιμο για την Κόρινθο και την Κορινθία να αξιοποιήσει το υφιστάμενο μετρικό δίκτυο του ΟΣΕ ως βασικό μέσο μεταφοράς και συγκεκριμένα να μετατραπεί σε επίγειο Μετρό με χαμηλό εισιτήριο που θα συνδέει Αγ. Θεοδώρους -Λουτράκι – Κόρινθο – Κιάτο – Ξυλόκαστρο – Δερβένι και θα επανασυνδέσει σιδηροδρομικά το κέντρο της Κορίνθου με τη «νέα» Γραμμή, έτσι ώστε να υπάρξει ομαλή και πλήρης σύνδεση του «Προαστιακού» με το κέντρο της Κορίνθου και τις γειτονιές της που ενώνονται με τις υφιστάμενες γραμμές (Ποσειδωνία, Αγιαννιώτικα, Κανταρέ), σύνδεση που αυτή τη στιγμή απλώς δεν υπάρχει, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται δεκάδες επιβάτες, να παρακάμπτεται πλήρως η Κόρινθος, να ζημιώνεται η οικονομία της και να απαξιώνονται ολοένα και περισσότερο οι σιδηροδρομικές μεταφορές, εν μέσω μάλιστα κρίσης.

Ταυτόχρονα, θα υπάρξει ανετότερη επικοινωνία Κορίνθου-Λουτρακίου-Κιάτου, θα εκλείψει η αφάνταστη ταλαιπωρία των προσκυνητών στο εορτασμό της Γιάτρισσας στο Λουτράκι, δεκάδες άνθρωποι θα πηγαινοέρχονται στη Κεντρική Εφορία επί της οδού Πατρών χωρίς να απασχολούν πόντο από το οδικό δίκτυο και χωρίς να εκλύουν τόνους καυσαέρια.

Επίσης, θα μπορούσε να υπάρξει μία διακλάδωση  μέσω της οδού Κολιάτσου που θα οδηγούσε έναν συρμό έως το τέρμα της στα Καλάμια, όπως ήδη έχει προταθεί.

Δεν είναι τυχαίο που όλες οι Χωροταξικές Μελέτες για την Κορινθία (Παπαγιάννη του 1993 του ΥΠΕΧΩΔΕ, πρόγραμμα ΕΝΒΙΡΕΓΚ και η μελέτη Κασίμη-ΕΚΚΕ για την ΝΑ Κορινθίας το ’98), το κοστολογημένο Πόρισμα της Ημερίδας του ΤΕΕ στην Πάτρα  τον Μάρτη 1999, η οδηγία και κατεύθυνση (1992α) της Ε.Ε. για πόλεις  χωρίς IX και ανάπτυξη των Μέσων Σταθερής Τροχιάς, πιστοποιούν κατά τον πιο επιστημονικό τρόπο την πρότασή μας αυτή , η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της χρήσης του ΙΧ, την προστασία του περιβάλλοντος και την ανθρώπινη, ομαλή ανάπτυξη της Κορινθίας, καθιστώντας την  ελκυστικότερη τουριστικά, στόχος που ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, 8 μαζικοί φορείς,3.500 κάτοικοι της Κορινθίας (εκ των οποίων 2.500 Κορίνθιοι), δεκάδες προσωπικότητες, επιστήμονες, αλλά και ο ως το 1998 Δήμαρχος Κορίνθου δίνουν από το 1994 μάχη για να επιτευχθεί, έχοντας ως γνώμονα την προστασία και την ολόπλευρη, σύγχρονη, ανάπτυξη της πολύτιμης μας Κορινθίας και όχι την εξυπηρέτηση μικροσυμφερόντων και πρακτικών που έχουν ως αποτέλεσμα  τον θάνατο 2.500 και τον τραυματισμό και βαριά αναπηρία 22.000 Ελλήνων κάθε χρόνο στην άσφαλτο.

Επίσης, η υφιστάμενη γραμμή μπορεί να αξιοποιηθεί για εμπορικές μεταφορές, απαλλάσσοντας την Κόρινθο από το βάσανο των νταλικών (ένας συρμός αντιστοιχεί με 30 νταλίκες) και αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών της.

Το παράδειγμα του πετυχημένου τοπικού-προαστιακού σιδηρόδρομου που αναπτύχθηκε από τον ΟΣΕ με ελάχιστες επενδύσεις πρόσφατα στη Μεσσηνία, αποδεικνύει και πρακτικά την ορθότητα της πρότασης μας. Με μόλις 150.000 ευρώ κόστος ανακατασκευής επαναλειτούργησε πέρυσι -ύστερα από 31 χρόνια- η τοπική γραμμή Καλαμάτας-Μεσσήνης, ενώ δρομολογήθηκαν τα τελευταία 4 χρόνια πυκνά προαστιακά δρομολόγια και στην διαδρομή Καλαμάτα-ΤΕΙ-Νοσοκομείο Καλαμάτας-Αρις-Ζευγολατίο-Διαβολίτσι και Κυπαρισσία. Ένα άψογο σέρβις 3 προαστιακών γραμμών  με 40 περίπου δρομολόγια την ημέρα που η τοπική κοινωνία το τίμησε με παραπάνω από 2000 ημερήσιους επιβάτες (στις αιχμές παραπάνω από 3000).

Δυστυχώς, μέχρι στιγμής, η Τοπική Διοίκηση όχι μόνο δεν έχει αγκαλιάσει την πρότασή μας (όπως συμβαίνει στην  Ήπειρο, Γεώργιος Τρυφωνίδης, βουλευτής Πρεβέζης, ΓΓΠ Ηπείρου κ.Παναζάχος, τα Τρίκαλα, τον Βόλο, το Ηράκλειο Κρήτης, που απαιτούν και σχεδιάζουν δημιουργία Τραμ, τραμτρέϊν και προαστιακού που θα διατρέχει τις πόλεις τους), αλλά αντίθετα υπάρχουν φωνές που  μιλούν για μετατροπή της μετρικής γραμμής σε δρόμο!! Μόνο σε πλήρως υπανάπτυκτες χώρες θα μπορούσε να διατυπωθεί τέτοια κοντόθωρη, αντιπεριβαλλοντική και απαράδεκτη πρόταση,  και μάλιστα την στιγμή που σε όλες ανεξαιρέτως τις ευρωπαϊκές πόλεις έχει συνειδητοποιηθεί ότι μία σημαντική παράμετρος επίλυσης ή έστω ανάσχεσης της αλλαγής του κλίματος και των φοβερών επιπτώσεων της αλλαγής αυτής στην ανθρώπινη κοινωνία, είναι η μείωση της χρήσης του ΙΧ και η ανάπτυξη των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς Σταθερής Τροχιάς και στη βάση αυτή όλα τα σιδηροδρομικά δίκτυα που βρίσκονται στα κέντρα των πόλεων, αναπτύσσονται ραγδαία και υιοθετούνται μέτρα περιορισμού της κίνησης ΙΧ.

Για παράδειγμα μπορείτε να δείτε τον ΣΣ Stadelhof Ζυρίχης {Ελβετία}, μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης, με άμεση διασύνδεση με Τραμ και λεωφορεία, ο οποίος έχει την κατασκευή του ΣΣ ΟΣΕ του Λουτρακίου, ενώ υπάρχουν ακόμα 3 ΣΣ και χρησιμοποιούνται εντατικά. Στο Brno της Τσεχίας, συρμός ατμήλατου τροχιόδρομου διασχίζει τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης όπως συνέβαινε και παλαιότερα στο Βόλο…

Η διαχείριση των μετακινήσεων με ΜΜΜ σταθερής τροχιάς προβάλλει πλέον ως μονοσήμαντη στρατηγική στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης. Σε μας, με τις λιγοστές υποδομές σταθερής τροχιάς, η απαξίωση υφιστάμενων αποτελεί έγκλημα κατά του μέλλοντος μας.

(Η    εισήγηση του κ. Νταβαρίνου παρουσιάστηκε στην ημερίδα που οργάνωσαν οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου στις 29/5/2010 στον παλιό σταθμό ΟΣΕ στην Κόρινθο με θέμα «Βιώσιμη κινητικότητα- πεζός – ποδήλατο – τρένο».

Η επιχείρηση οργανώθηκε την περασμένη εβδομάδα, από μια μικτή ομάδα αναρριχητών, μελών της ΑΝΙΜΑ  και της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας: Ο μικρός μπούφος (Bubo bubo) που είχε βρεθεί σε βραχώδη περιοχή της Αναβύσσου έπρεπε να γυρίσει στη φωλιά του, που είχε εντοπισθεί από αναρριχητές σε παρακείμενη από το σημείο που βρέθηκε  σπηλιά. Η αγωνία μας  ήταν αν θα βρίσκαμε στη φωλιά το αδελφάκι του, υγιές, και σημάδια ότι οι γονείς ήταν ακόμη εκεί και ασχολούντο με το τάισμα του μικρού.

Όλα πήγαν καλά: το άλλο μπουφάκι ήταν στη θέση του, τριγύρω μια «εκατόμβη» υπολειμμάτων σκαντζόχοιρων και ποντικών κι ένας επιβλητικός ενήλικας πέταξε ανήσυχος πάνω από τα κεφάλια μας ,όταν πλησιάσαμε αρκετά.  Μόλις αντίκρυσε το σκοτεινό άνοιγμα  της φωλιάς στο βράχο, πίσω από το σχοίνο,  ο «δικός  μας» μικρός δεν δίστασε καθόλου και έσπευσε να εξαφανισθεί στο βάθος της μικρής σπηλιάς.  Ο γυρισμός στο σπίτι είναι πάντα γλυκός.

Εμείς φύγαμε με τη σκέψη πως η ανατροφή δύο τέτοιων στρουμπουλών μικρών είναι τιτάνιος άθλος  για τους γονείς και  , σίγουρα,  μεγάλη θλίψη για τους μικρούς σκανζόχοιρους….

Στην συζήτηση θα ανιχνεύσουμε απαντήσεις και στα εξής ερωτήματα.

• Ποιες οι αιτίες της πρόσφατης οικονομικής κρίσης?
• Υπήρχε άλλος δρόμος πέρα από την προσφυγή στην τρόικα, με δεδομένους τους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς και με την σημερινή διεθνή κατάσταση?
• Αρκεί να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα για να ορθοποδήσει η οικονομία?
• Είναι σωστό το σύνθημα «να πληρώσουν όσοι δημιούργησαν την κρίση και όχι ο λαός που δεν έφταιξε»?
• Έατω και μετά την προσφυγή στην τρόικα, είναι δυνατόν να σωθεί η χώρα και αποφευχθεί άραγε χρεοκοπία και με ποιες αλλαγές μπορεί να γίνει αυτό?
• Μήπως είναι καλύτερα να χρεοκοπήσουμε, να μηδενίσουμε το κοντέρ του χρέους, να επιστρέψουμε στην δραχμή για να σωθούμε?
• Τι θα σημάνουν όλα αυτά για την καθημερινότητά μας?
• Μπορούμε να αναζητήσουμε έναν οδηγό επιβίωσης των εργαζομένων και των επιχειρήσεων?
• Τι μπορεί να ελπίσει σήμερα ο Έλληνας?

TOP CHANNEL Δευτέρα 7 Ιουνίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 10 Ιουνίου ώρα 17,30

Το πολιτικό τοπίο στο Λουτράκι μοιάζει περισσότερο απρόβλεπτο από ποτέ!

Eυ. Σπινθάκης

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από τους Οικολόγους Πράσινους Πελοποννήσου η ημερίδα για την «ΒΙΩΣΙΜΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ― Πεζός – Ποδήλατο – Τρένο»  στον παλαιό Σταθμό του ΟΣΕ στης Κόρινθο το Σάββατο 29 Μαΐου 2010. Στην ημερίδα αυτή παρευρέθησαν  και πήραν τον λόγο ειδικοί επιστήμονες αλλά και οι κάτωθι φορείς.

• Τμήμα Βιώσιμης Κινητικότητας του ΕΜΠ
• Δίκτυο ΕΠΙΒΑΤΗΣ
• Π Ε Ζ Η.  Η κίνηση για την προστασία των δικαιωμάτων των πεζών
• Σύλλογος Φίλων του Σιδηρόδρομου
• Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου Αρκαδίας
• Σύλλογος Φίλων του Σιδηρόδρομου Μεσσηνίας
• Σύλλογος Φίλων του Τραίνου Κορινθίας
• Πρωτοβουλία Πολιτών στην Κόρινθο με το ποδήλατο
• Άλλη Πρόταση Ναυπλίου
• Κίνηση Πολιτών Δήμου Κορινθίων

Την ημερίδα χαιρέτησαν εκ των οργανωτών ο Ευ. Σπινθάκης – Περιφερειακή Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων Πελοποννήσου και ο Γ. Παρασκευόπουλος – Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων.

Οι ομιλητές ανέπτυξαν τις προτάσεις τους για τις λύσεις που προσφέρουν το ποδήλατο, το τρένο αλλά και η πεζή μετακίνηση στις πόλεις της Πελοποννήσου.

Ειδική όμως αναφορά έγινε στην κατάσταση του ΟΣΕ και σε όσα γράφονται τον τελευταίο για την πώληση της περιουσίας του ΟΣΕ αλλά και την ιδιωτικοποίηση του ίδιου του οργανισμού.

Κοινή ήταν η διαπίστωση πως τα χρέη του ΟΣΕ οφείλονται στην μακρόχρονη αδιαφορία τη πολιτείας και στην κακοδιαχείριση.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου διαπιστώνουν πως όλες οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν τον ΟΣΕ για καλλιέργεια πελατειακών σχέσεων την στιγμή που το συνδικάτο των υπαλλήλων του, στάθηκε κατώτερο των αναγκών. Μετά από δεκαετίες κακοδιαχείρισης, κατασπατάλησης πόρων και απουσίας οπουδήποτε σχεδιασμού, φτάσαμε πια στο σημείο να θεωρείται ζημιογόνος ο ΟΣΕ και να προτείνεται ως μοναδική λύση η κατάργησή δρομολογίων και η εκποίηση της περιουσίας του. Έτσι η Ελλάδα θα κατέχει 2 αρνητικές πρωτιές.

• Είναι η χώρα με το μικρότερο σιδηροδρομικό δίκτυο σε όλη την Ευρώπη.
• Είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που ουσιαστικά θα καταργήσει το τρένο. Αυτό παγκοσμίως το κάνουν μόνο χώρες που χαρακτηρίζονται ως μπανανίες!

Η πρόθεση της κυβέρνησης αξίζει τους χαρακτηρισμούς αντιλαϊκή και αντεθνική.

• Αντεθνική, γιατί αυξάνει την εξάρτηση της χώρας από το (εισαγόμενο) πετρέλαιο και άρα χρεώνει ακόμη περισσότερο την χώρα.
• Αντιλαϊκή, γιατί ενθαρρύνει τους έχοντες και κατέχοντες προς την ρυπογόνο αυτοκίνηση ενώ καταδικάζει τους πολλούς από τα πτωχότερα κοινωνικά στρώματα προς την μη κινητικότητα.

Απέναντι σε αυτή την ζοφερή προοπτική οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουμε:

• Την ανάδειξη του σιδηροδρόμου σε κορμό των χερσαίων μεταφορών για μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις,
• Την ολοκλήρωση των απαραίτητων επενδύσεων και τη συνεργασία του σιδηροδρόμου με τα άλλα μεταφορικά μέσα, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου συστήματος συνδυασμένων μεταφορών.
• Την αναδιοργάνωση του οργανισμού, σε συνεργασία με δημόσιο σιδηρόδρομο άλλης ευρωπαϊκής χώρας, που θα επιλεγεί με διαφανείς διαδικασίες. Ρόλο παρατηρητηρίου για τις αναδιαρθρώσεις και διαιτητή απέναντι στους εργαζομένους, θα μπορούσαν να παίξουν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές-E.T.F. (όπου συμμετέχει και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών) και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Επιβατών-E.P.F., που εκπροσωπεί σε υπερεθνικό επίπεδο τα συμφέροντα του επιβατικού κοινού.
• Την επιδότηση των «άγονων δρομολογίων» με κριτήριο τον ορθολογικό σχεδιασμό των μεταφορών και την αλληλοσυμπλήρωση με τα άλλα μεταφορικά μέσα.
• Ενδεχόμενη πρόσκληση στα ΚΤΕΛ, τις περιφερειακές αυτοδιοικήσεις και τους σιδηροδρομικούς, να επενδύσουν σε  σιδηροδρομικές γραμμές που τους αφορούν.

 Οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου σε συνεργασία με τους φίλους του τρένου στην Πελοπόννησο θα αναλάβουν όλες τις πρωτοβουλίες για την προστασία της δημόσιας περιουσίας του ΟΣΕ.

Aίφνης σήμερα Τετάρτη 2 Ιουνίου, βρέθηκα μπροστά σε μια ανακοίνωση πως η προβολή ακυρώνεται κατόπιν απαγόρευσης του κ. νομάρχη. Έμαθα δε πως την Πέμπτη 3 Ιουνίου συνεδριάζει και το δ.σ. του Κέντρου Νέων για να αποφασίσει σχετικώς.

Πριν αποτολμήσω οποιοδήποτε σχόλιο, λέω να περιμένω την απόφαση του δ.σ. Λέω μάλιστα να πάω και από κοντά να δω και να ακούσω. Το πράγμα φαίνεται πως έχει πολύ ενδιαφέρον…

 Ευ. Σπινθάκης

Οικοπελοπόννησος. Aπόσπασμα τηλεοπτικής εκπομπής για τους αλβανούς μετανάστες. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον κ. Φάνη Αμπατζάϊ πρόεδρο του Συλλόγου Αλβανών Μεταναστών Κορινθίας. Mάιος 2010

TOP CHANNEL  Δευτέρα 31/5/2010 ώρα 23,00 Πέμπτη 3/6/2010 ώρα 17,30

ΟΙΚΟΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ για την κοινωνική οικονομία. Aπόσπασμα τηλεοπτικής εκπομπής. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον Β. Τακτικό για την κοινωνική οικονομία, την κοινωνική αλληλεγγύη σε εποχές οικονομικής κρίσης

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου: Δημήτρης Μητρόπουλος

Κιν.: 697 2717607, e-mail: ecogreens.pelop@gmail.com

 Τρίπολη, 25 Μαΐου 2010

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ «ΒΙΩΣΙΜΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ― Πεζός – Ποδήλατο – Τρένο»

Κόρινθος, παλαιός Σταθμός ΟΣΕ – Σάββατο 29 Μαΐου 2010

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Περιφέρειας Πελοποννήσου διαμορφώνουν την πράσινη αυτοδιοικητική ατζέντα για τις μεταφορές στην Πελοπόννησο. Διοργανώνουν ημερίδα στην Κόρινθο (στον παλαιό σταθμό του ΟΣΕ) για τη βιώσιμη κινητικότητα «Πεζός – ποδήλατο – τρένο», το Σάββατο 29 Μαΐου 2010. Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί από ώρα 10.30 έως 14.00 κι έχει ως εξής:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

• 10.30: Έναρξη – Καλωσόρισμα, Ευ. Σπινθάκης – Περιφερειακή Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων Πελοποννήσου

• 10.40: «Η βιώσιμη κινητικότητα διέξοδος και για υπερχρεωμένες οικονομίες», Γ. Παρασκευόπουλος – Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

• 10.50: «Tram/train projects στο δίκτυο Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου»,  Ν. Σμπαρούνης – διπλ. Μηχανικός

• 11.15: «Σιδηρόδρομος και Ποδήλατο: Πυλώνες της Βιώσιμης Κινητικότητας – Μία Ευκαιρία για την Πελοπόννησο», Κ. Αθανασόπουλος – Δρ. Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός ΕΜΠ – Πολιτικός Μηχανικός Πανεπιστημίου Πατρών

• 11.30: «Βιώσιμη κινητικότητα: Η κρίσιμη παράμετρος για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής πόλης», Α. Γόγολα – Δίκτυο ΕΠΙΒΑΤΗΣ

• 11.45: «Οι αιτίες της βίας κατά των πεζών», Κ. Τσουρλάκης - Π Ε Ζ Η.  Η κίνηση για την προστασία των δικαιωμάτων των πεζών

• 12.00: «Ο μύθος των ελλειμμάτων του ΟΣΕ, πρόσχημα για την συρρίκνωση του σιδηρόδρομου», Α. Φιλιππουπολίτης – Σύλλογος Φίλων του Σιδηρόδρομου

• 12.15: «Ο Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου Αρκαδίας στον αγώνα για το σιδηρόδρομο της κεντρικής Πελοποννήσου», Κ. Μπρούσαλης -  προέδρος του ΣΦΣΑ

• 12.30: «Δημιουργία επιγείου μετρό επί των υφισταμένων μετρικών γραμμών στην Κορινθία», Π. Νταβαρίνος – Σύλλογος Φίλων του Τραίνου

• 12.45: Στρογγυλό τραπέζι των συλλογικοτήτων και έκδοση ψηφίσματος

• 14.00: Πέρας ημερίδας

 Μπερέτσος Μαρίνης

(αποσπασμα της εισήγησης στην ημερίδα των Οικολόγων Πράσινων στις Καρυές Λακωνίας την 9/5/2010)

 Είναι πολύ σημαντική η πρωτοβουλία των Ο.Π. Πελοποννήσου  σε μια πολιτική και οικονομική συγκυρία, η οποία εκ των πραγμάτων βάζει το πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου. Στην οικονομία της χώρας μας, το 73% του Α.Ε.Π., αποτελεί η κατανάλωση η οποία ουσιαστικά κινείται ερήμην της παραγωγικής  ταυτότητας  και ικανότητας μεγεθύνοντας τόσο το δημόσιο χρέος όσο και τα ελλείμματα.  Η κατανάλωση αυτή υποστηρίζει- η μάλλον υποστήριζε μέχρι σήμερα- μια πλαστή ευημερία, δημιουργεί ανεργία και αποδιαρθρώνει παραδοσιακούς κλάδους της εγχώριας οικονομίας, που αδυνατούν να εκσυγχρονιστούν και να γίνουν ανταγωνιστικοί.

Ο αγροτικός τομέας, αποτελεί τον τομέα που συμπυκνώνει τις αρνητικές συνέπειες του παραγωγικού καταναλωτικού προτύπου και πολλαπλασιάζει τα προβλήματα.. Οι ορεινές περιοχές έχουν εγκαταλειφθεί παντελώςκαι η ύπαιθρος καταρρέει οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά. Στις πεδινές περιοχές η χημικοσυντηρούμενη γεωργία παράγει πλεονάσματα και καταναλώνει επιδοτήσεις και υδατικούς πόρους. Η διαθεσιμότητα για ανασφάλιστη εργασία των οικονομικών μεταναστών και οι επιδοτήσεις, συντηρούν ακόμη μια θνησιγενή γεωργία και κτηνοτροφία, που αδυνατεί όμως να εφοδιάσει την αγορά με  βασικά είδη διατροφής, που και σε αυτά ακόμη είμαστε ελλειμματικοί.

Ο αγροτικός τομέας της χώρας μας αποτελείται ως επί το πλείστον από μικρές αγροτικές επιχειρήσεις (96,5% > 100 στρ.). Στο σύνολο του μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘70 ακολουθούσε το παραδοσιακό μοντέλο παραγωγής.

          Στη συνέχεια όμως επηρεασμένες από το βιομηχανικό σύστημα παραγωγής εισχώρησαν βαθμιαία στο φαύλο κύκλο των επενδύσεων με αποτέλεσμα να μην ικανοποιούν τα δάνεια που πήραν και να εγκαταλείπουν τις επιχειρήσεις τους.

          Η κατάσταση επιδεινώθηκε τις δεκαετίες του ‘80 και ‘90 με τη βοήθεια των κοινοτικών ενισχύσεων. Τα βασικά διαρθρωτικά προβλήματα του αγροτικού τομέα αποτελούν ο μικρός κλήρος (ο μέσος κλήρος στην Ελλάδα ισούται με 45 στρ. ενώ στην Ε.Ε. με 200 στρ. και στην Αμερική με 2000 στρ., με τάσεις διεύρυνσης του κλήρου στις δυο τελευταίες) και η γεωμορφολογία, τα 2/3 των επιχειρήσεων στο σύνολο των 800.000 της χώρας βρίσκονται σε ορεινές, ημιορεινές και νησιωτικές περιοχές και προσφέρονται μόνο για συστήματα εκτατικής γεωργίας.

                   H ηλικιακή σύνθεση και το μορφωτικό επίπεδο των αγροτών συμπληρώνουν τις διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής γεωργίας

Ο κύριος κοινωνικός κορμός που στηρίζει το παραπάνω μοντέλο και συγκροτεί την μεσαία τάξη έχει δύο πυλώνες. Αφενός τον υπεράριθμο και σπάταλο δημόσιο τομέα, με κόστος λειτουργίας που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας και στο παραγόμενο προϊόν και έναν μεταπρατικό ιδιωτικό τομέα, που βασίζει την ανταγωνιστικότητα του στις υπερτιμημένες προμήθειες του σπάταλου δημοσίου και την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών που δεν περιλαμβάνουν το κόστος των φόρων που δεν αποδίδονται και έναν αγροτικό τομέα που απορροφά επιδοτήσεις και αποζημιώσεις αδιαφορώντας για το παραγόμενο προϊόν και την διάθεσή του στις αγορές. Και οι δύο αυτοί πυλώνες ταυτόχρονα αποτελούν και την πολιτική συμμαχία που εκφράζεται από τα δύο κόμματα εξουσίας και κατά συνέπεια αναπαράγει τις εφαρμοζόμενες πολιτικές με τα γνωστά αποτελέσματα. Η Αριστερά επίσης αδυνατεί να εισέλθει στο πυρήνα του προβλήματος και η κριτική της δεν ξεφεύγει από τον παραπάνω φαύλο κύκλο.Oταν για παράδειγμα μέχρι 10 μήνες πριν την πτώχευση, χθες ως πολιτικό αίτημα για την καταπολέμηση της ανεργίας ζητούσε 100.000 νέους διορισμούς στο δημόσιο η κυβέρνηση είχε ήδη διορίσει 200.000 μπορεί εύκολα να τεκμηριωθεί η παραπάνω κριτική.

 Η μακροβιότητα αγαθών και υπηρεσιών, η ενίσχυση της εργασίας και όχι της κατανάλωσης, η επανάχρηση του αγροτικού  χώρου και των χωριών, η παραγωγή προϊόντων διατροφής στην γεωργία και κτηνοτροφία με στροφή στα βιολογικά και υγιεινά προϊόντα με μείωση φυτοφαρμάκων, η μεταποίηση και ο εξαγωγικός προσανατολισμός,  αποτελούν λέξεις κλειδιά για αναζήτηση απαντήσεων. Η συζήτηση όμως δεν μπορεί να είναι θεωρητική

.Είναι απαραίτητη η γενναία μεταφορά πόρων από το κόστος λειτουργίας του δημοσίου και την παραοικονομία στην πραγματική παραγωγική οικονομία.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης π.χ δεν μπορεί να είναι απλά, ο μεταφραστής και ο λογιστής των Κοινοτικών Κανονισμών και Πόρων. Τηρώντας τις υποχρεώσεις του απέναντι στην Ε.Ε. αφού εισπράττει επιδοτήσεις, πρέπει ταυτόχρονα να ξεκινήσει με ισχυρό κεφάλαιο κίνησης που του αναλογεί από την προτεινόμενη μεταφορά πόρων, την Εθνική Στρατηγική για την Ελληνική Ύπαιθρο και Διατροφή.

           Οι επενδύσεις στον Αγροτουρισμό, την «μικρή» μεταποίηση προϊόντων αγροτικής παραγωγής, οι καινοτόμες πρωτοβουλίες συλλογικής επιχειρηματικότητας, η ανάδειξη της αγροτικής πολιτιστικής κληρονομιάς και του Φυσικού Περιβάλλοντος, που υποστηρίχθηκαν από τα προγράμματα LEADER και ΟΠΑΑΧ, είναι επενδύσεις για την πράσινη οικονομία.

Η βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία αποτελεί από την φύση της βασικό κεφάλαιο του παραπάνω προτεινόμενου και απόλυτα ρεαλιστικού παραγωγικού προτύπου.

Ο Αγροτουρισμός και οι εξαγωγές τυποποιημένων αγροτικών προϊόντων ποιότητας θα είναι από τους ελάχιστους τομείς εισροών χρημάτων την προσεχή περίοδο και μπορούν να καταστούν πρωταγωνιστικοί καθώς θα διαθέτουν ρευστότητα όταν σε πολλούς τομείς της οικονομίας αναμένεται σμίκρυνση δραστηριοτήτων.

Επίσης στην ελληνική ύπαιθρο είναι βιώσιμο το ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ  για τους εξής λόγους:

          – Περιλαμβάνει μικρές αγροτικές επιχειρήσεις που καλλιεργούν παραδοσιακά πολλά προϊόντα στον ίδιο χώρο, ενώ συνδυάζει και εκτροφή ζώων.

          – Θεωρείται περισσότερο αποτελεσματικό λόγω της μεγαλύτερης αξιοποίησης των διαθέσιμων εισροών.

          – Συμβάλει στην συντήρηση της βιοποικιλότητας.

          – Απαιτεί περισσότερη χειρονακτική εργασία και προσωπική εμπλοκή του αγρότη.

          – Παράγει περισσότερα φυσικά (υγιεινά) και ποιοτικά προϊόντα.

          – Είναι φιλικό στο περιβάλλον διαφυλάσσοντας την ανθρώπινη υγεία.

 - Πέραν της αισθητικής ανωτερότητας, όταν υπάρχει ανάλογη βούληση από τον αγρότη, μπορεί η μικρή επιχείρηση να αποτελέσει πρότυπο οικολογικής ισορροπίας.

          – Στηρίζει την τοπική περιφέρεια, δημιουργώντας απασχόληση και εισοδήματα που δαπανώνται σε τοπικό επίπεδο.

          – Οι κοινότητες μικρών αγροκτημάτων έχουν περισσότερη ζωή, πολιτισμό και συμμετοχή των πολιτών στα κοινά.

          Το παραδοσιακό σύστημα παραγωγής, υπέστη  τις τελευταίες δυο δεκαετίες την επίδραση του βιομηχανικού συστήματος παραγωγής.

           Αποτέλεσμα ο αγροτικός τομέας χωρών με μικρές αγροτικές επιχειρήσεις να οδηγηθεί σε αδιέξοδο.

           Ελπιδοφόρο μήνυμα αποτελεί η αναστροφή που ξεκινά διστακτικά με τα φιλικά στο περιβάλλον συστήματα παραγωγής που επαναφέρουν το παραδοσιακό σύστημα παραγωγής μετά από απαίτηση των καταναλωτών

                    Η Ε.Ε και τα διαρθρωτικά ταμεία αντιμετωπίστηκαν μέχρι σήμερα από την κυρίαρχη πολιτική στην χώρα μας κυρίως ως την αγελάδα που αρμέγουμε και όχι ως ευκαιρία διαρθρωτικών αλλαγών σε συμπληρωματικότητα με εθνικούς στόχους για την ελληνική γεωργία. Μερικά χαρακτηριστικά μεγέθη και δείκτες:

­         Το 80% των επιδοτήσεων εισπράττουν το 20% των παραγωγών.

­         Διατίθενται στην αγορά ως βιολογικά προϊόντα το 20 %των παραγόμενων με βάση τις καλλιεργούμενες εκτάσεις.

­         To 2008 οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων ανήλθαν σε 7 δις ευρώ ενώ το έλλειμμα 3.4 δις ευρώ.

Οι επιδοτήσεις με κάθε τρόπο αποτέλεσαν για δεκαετίες την κυρίαρχη απασχόληση των αρμοδίων υπηρεσιών και το κεντρικό θέμα του δημόσιου διαλόγου για τον αγροτικό τομέα. Χωρίς αυτές σήμερα οι περισσότερες αγροτικές εκμεταλλεύσεις είναι μη βιώσιμες. Όμως ταυτόχρονα με πανωγραψίματα ,με το ΟΣΔΕ που πολλαπλασιάζει την έκταση της χώρας, με ολιγοσπερμία και ολιγοκαρπία με παγετούς και με χαλάζια κλπ ακόμη και χθες τα 500.000.000,00 ευρώ για τις αποζημιώσεις μέσω ΕΛΓΑ προέκυψαν ως προϊόν αγροτικών κινητοποιήσεων….αλλά σήμερα αναζητούνται.

Σήμερα ως χώρα πολίτες και κοινωνία ξυπνάμε από την ύπνωση μετά το πάρτυ του καταναλωτισμού του ωχαδερφισμού του κρατισμού του κομματισμού και αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει. Μαζί όμως με την οικονομία και την αξιοπρέπεια που κατέρρευσε αμφισβητείται η οφείλουμε να αμφισβητήσουμε, για πρώτη φορά τα τελευταία 30 χρόνια και τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο. Σήμερα το απερχόμενο πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να υποσχεθεί ανομία  ,διορισμούς ,επιδοτήσεις και αυξήσεις για τους πολλούς αλλά απολύσεις και μειώσεις μισθών. Ασφαλώς θα χρησιμοποιηθούν η αποπληροφόρηση και το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό πρόσωπο της εξουσίας.  Αντικειμενικά όμως ανοίγει ο δημόσιος διάλογος και αυτό τον χαρακτήρα έχει η σημερινή εκδήλωση.

Η κοινωνία στην δύσκολη περίοδο που εισερχόμεθα πρέπει να λειτουργήσει να οργανωθεί να αντισταθεί να προτείνει αλλά και να αντιμετωπίσει καταστάσεις. Οι κομματικές πολιτικές και οικονομικές ελίτ και οι επαγγελματικές συντεχνίες δεν οργάνωσαν την χώρα και την κοινωνία όταν έπρεπε είχαν πόρους και πολιτική ισχύ γιατί να το κάνουν τώρα που παρέδωσαν τα κλειδιά στις υπερατλαντικές ελίτ

 Η συνεργασία η συνεκτικότητα η κοινωνική αλληλεγγύη αποτελούν έννοιες που θα αναζητήσουν εκ νέου περιεχόμενο την προσεχή περίοδο. Είναι έννοιες που συμβάλουν σε άμεσα και μετρήσιμα αποτελέσματα στα μικρά μεγέθη.

 Να καταναλώνουμε λιγότερα και ποιοτικότερα προϊόντα. Να καλύπτουμε πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες. Να μειώσουμε τις ψεύτικές ανάγκες  Να  γίνει επανάχρηση της υπαίθρου  και των χωριών. Να δημιουργήσουμε δίκτυα ανταλλαγής αγροτικών προϊόντων, παραγωγικούς και καταναλωτικούς συνεταιρισμούς.

Να ενισχύσουμε τις παραδοσιακές καλλιέργειες την εξωστρέφεια και το εξαγωγικό εμπόριο, να παράγουμε ποιοτικά υγιεινά και άρα ανταγωνιστικά αγροτικά προϊόντα, να ενισχύσουμε την μεταποίηση αυτών, να γίνει διασύνδεση του τουρισμού με την παραγωγική ταυτότητα των περιοχών.

Ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης και οι Εκλογές

Η Αυτοδιοίκηση αποτελεί τον πλησιέστερα στον πολίτη θεσμό στην ελληνική ύπαιθρο και στις ορεινές περιοχές τον μοναδικό. Όπου η Αυτοδιοίκηση ανάπνευσε πέραν του ασφυκτικού πολιτικού και οικονομικού εναγκαλισμού του Κεντρικού Κράτους, οι τοπικές κοινωνίες έκαναν «μικρά θαύματα» προσεγγίζοντας αποτελεσματικά ζητήματα τοπικής οικονομίας και κοινωνικής συνοχής.

Εκατοντάδες τα παραδείγματα «καλών πρακτικών» για την αντιμετώπιση μιας σειράς προβλημάτων, όπου δυναμικές κοινωνίες ανάδειξαν φωτισμένες τοπικές ηγεσίες οι οποίες με συμμετοχή, δημοκρατία, γνώση και όραμα, άλλαξαν την προοπτική τοπικών κοινωνιών.

 Οι εκλογές της  Αυτοδιοίκησης είναι πρόκληση και ευκαιρία. για να αναδειχτούν απόψεις. Η κρίση που ζούμε σήμερα δεν είναι μόνο οικονομική αλλά πολυδιάστατη και αγγίζει κάθε πλευρά της κοινωνικής και προσωπικής ζωής. Κρίση που αναφέρεται στο περιβάλλον, στους πολιτικούς θεσμούς, στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην ηθική, ακόμα και στις ανθρώπινες σχέσεις. Κυρίως όμως η κρίση είναι κρίση αξιών.

Η ισονομία, η αξιοκρατία, η κοινωνική αλληλεγγύη, η δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν τη βάση, στην οποία στηρίζονται οι πράσινες λύσεις.

Η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων είναι ότι ανοίγει την συζήτηση και τις διαδικασίες για να διατυπωθεί  εναλλακτική πρόταση για την Πελοπόννησο. Μια  πρόταση βαθειά προοδευτική και ριζοσπαστική, για την κοινωνία το φυσικό περιβάλλον, την οικονομία και τον πολιτισμό. Η πρόταση αυτή απευθύνεται κυρίως στη συνείδηση και αναφέρεται στην αλλαγή της νοοτροπίας, στην αλλαγή του τρόπου ζωής, του τρόπου σκέψης, παραγωγής και κατανάλωσης.

 Η πρόταση είναι ανοιχτή σε πολιτικές δυνάμεις ,πρωτοβουλίες πολιτών και πολίτες για να συνδιαμορφώσουμε μια ανεξάρτητη αυτοδιοικητική παράταξη.

Η πρότασή μας για την Πελοπόννησο επιδιώκει την διαμόρφωση μιας ανεξάρτητης Αυτοδιοίκησης η οποία θα υποστηρίξει πράσινες λύσεις στην κρίση 

 Σκεφτόμαστε παγκόσμια – δρούμε τοπικά

 Υπάρχουν προσπάθειες που μπορούν να τεκμηριώσουν ότι υπάρχουν λύσεις για την Αγροτική Οικονομία της Πελοποννήσου ; Ασφαλώς και υπάρχουν. Αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά για το νομό μας παραδείγματα :

Διάσπαρτοι σ΄όλη την Περιφέρεια βιοκαλλιεργητές παράγουν υγιεινά γεωργικά προϊόντα χωρίς να επιβαρύνουν το περιβάλλον με επιβλαβείς ουσίες, ενώ παράλληλα βλέπουν τους κόπους τους να αμείβονται ικανοποιητικά.

Επιχειρήσεις αγροτουρισμού, αξιοποίησης τοπικών προϊόντων ποιότητας ΠΟΠ (μέλι Ελάτης βανίλια, τσακώνικη μελιτζάνα Λεωνιδίου, μοσχοφίλερο), μικρές βιοτεχνίες παραδοσιακών επαγγελμάτων, επισκέψιμα οινοποιεία και χώροι γευσιγνωσίας στον Πάρνωνα, στο Μαίναλο και αλλού, από νέους ανθρώπους που τολμούν και επιχειρούν με μεράκι, και δημιουργικότητα δίνουν μια άλλη διέξοδο.

Συλλογικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και καλές επιχειρηματικές πρακτικές κάνουν πράξη όσα παραπάνω αναφέραμε ως προτάσεις.

Δετέρα 25/5 ώρα 23,00 και Πέμπτη 27/5 ώρα 17,30

TOP CHANNEL

e-mail: ecology-trem@nath.gr                         www.ecology-salonika.org

                                                                                     21.5.2010                 

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

ΤΗΣ «ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

«Η υπεξαίρεση των χρημάτων δεν πρέπει να σκιάσει την υπεξαίρεση της πολιτικής και των οραμάτων για μια άλλη Θεσσαλονίκη»

 Ένα πρόγραμμα 110 σελίδων σε επίπεδο Νομού Θεσσαλονίκης τις προγραμματικές κατευθύνσεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης καθώς και κοστολογημένες προτάσεις εφαρμογής Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο, παρουσίασαν σήμερα τα στελέχη της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης».

Στη συνέντευξη Τύπου για το πρόγραμμα και τις παρεμβάσεις της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης» ενόψει των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών του Νοεμβρίου, που έδωσαν οι συντελεστές της αυτοδιοικητικής Κίνησης, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Πρόκειται για κείμενα που δίνονται στη δημοσιότητα ώστε να συνεισφέρουν στο δημόσιο διάλογο που βρίσκεται σε εξέλιξη για την προοπτική της πόλης. Στόχος είναι να υπάρξει ευρύτερη συσπείρωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για τη διαμόρφωση κλίματος νίκης από την πρώτη Κυριακή και στον κεντρικό Δήμο και στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας», δήλωσε ο Γιώργος Μπλιώνης, μέλος του Συντονιστικού της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης», που ανέλυσε τις ανανεωμένες προγραμματικές της κατευθύνσεις.

«Βλέπουμε υπουργούς και άλλους παράγοντες να διαρρέουν το ενδιαφέρον τους να είναι υποψήφιοι. Αυτό δείχνει τη σημασία που έχει ο θεσμός και στα δύο επίπεδα της Αυτοδιοίκησης αλλά και την ευρύτερη ανάγκη να υπάρξει ανατροπή», δήλωσε η Δήμητρα Γωγάκου, Νομαρχιακή Σύμβουλος Θεσσαλονίκης, που ανέλυσε τη συνεισφορά της στο Νομαρχιακό Συμβούλιο και την πορεία της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης» από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, που ανέλυσε το θέμα «Οι πράσινες πόλεις στην Ευρώπη, γιατί όχι και στην Ελλάδα;», μεταξύ άλλων, δήλωσε:

«Καταθέτουμε σήμερα ένα πρόγραμμα 110 σελίδων, με στόχο να συζητήσουμε με όλους και τελικά να συμφωνήσουμε στο ποια Θεσσαλονίκη θέλουμε. Τα πρόσωπα που θα εκφράσουν αυτή τη συμφωνία και τη δυναμική, θα πρέπει να ακολουθήσουν. Τα προσωποκεντρικά μοντέλα θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους σε συμμετοχικές μορφές άσκησης εξουσίας.

Θα κάνουμε το παν για να υπάρξει ευρύτερη συσπείρωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, με συνολική πρόταση για τη διοίκηση σε κεντρικό Δήμο, ευρύτερα και σε επίπεδο Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας. Μιλάμε με όλους και αναζητούμε συνεργασίες στη βάση προγραμματικής συμφωνίας. Αν δεν εξασφαλιστούν τελικά συνεργασίες, λόγω κομματικών και προσωπικών σκοπιμοτήτων, είμαστε υποχρεωμένοι να καταθέσουμε τις προτάσεις μας απευθείας στο κοινωνικό σώμα, όπως το κάναμε και στο παρελθόν.

Καταδικάζουμε τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης όχι απλώς για την υπεξαίρεση αλλά για την πόλη που έχουν οικοδομήσει στο ένα τέταρτο του αιώνα που είναι στην εξουσία. Για την υπεξαίρεση, που δείχνει το βαθμό ικανότητας και ακεραιότητάς τους, θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη. Η υπεξαίρεση των χρημάτων, όμως, δεν πρέπει να σκιάσει την υπεξαίρεση της πολιτικής και των οραμάτων για μια άλλη Θεσσαλονίκη.

Υπάρχουν πολλές δυνατότητες ακόμη και στην περίοδο της κρίσης. Μπορούν να γίνουν σημαντικά πράγματα ακόμη και με τις υπάρχουσες δυνάμεις. Η θητεία μου στη θέση του αντιπροέδρου της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του ευρωκοινοβουλίου μου έχει αναδείξει τις μεγάλες δυνατότητες του θεσμού και τα χρηματοδοτικά εργαλεία που οφείλει η Αυτοδιοίκηση να αξιοποιήσει».

 Δείτε πατώντας με το ποντίκι σας παρακάτω

• Τις προγραμματικές επεξεργασίες της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης» σε επίπεδο Νομού Θεσσαλονίκης,
• Συνοπτική παρουσίαση προγραμματικών κατευθύνσεων για το Δήμο Θεσσαλονίκης και
• Κοστολογημένες προτάσεις εφαρμογής Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο

 Για περισσότερες πληροφορίες: Γιώργος Μπλιώνης, 6944869772

To περιστέρι πρόλαβε και άρπαξε το ψίχουλο. Ο σπουργίτης δεν τα κατάφερες αυτή τη φορά. Θα δούμε τέτοια και στην κοινωνία των ανθρώπων;

φωτογραφια τους Τζημούλη Οδυσσέα
Caretaker Βεγορίτιδας – Πετρών

http://users.thess.sch.gr/tsimoulis/

http://nagr.blogspot.com/

http://imathiabirds.blogspot.com/

http://www.eduportal.gr/

Τα διατροφικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών απέδειξαν  με τον πλέον δραματικό τρόπο, ότι η βιομηχανοποίηση των  συντελεστών της φύσης και  η εντατικοποίηση της παραγωγικής  διαδικασίας στη γεωργία, οδήγησαν σε αδιέξοδα. Στον οικονομικό ανταγωνισμό, που θέλει όλο και υψηλότερο  κέρδος, όλο και χαμηλότερο κόστος, υπάρχει ένα όριο προς τα κάτω. Κι αυτό το όριο το θέτει η προστασία  της δημόσιας υγείας και δευτερευόντως  η προστασία του περιβάλλοντος.

Έχει γίνει  πλέον σαφές, ότι το πρόβλημα υπάρχει  μέσα στο σύστημα και πρέπει, επομένως, να αναθεωρήσουμε το σύστημα από  την αρχή μέχρι το τέλος υπό  το πρίσμα της προστασίας της δημόσιας υγείας και γενικότερα του κόσμου που θα αφήσουμε στα παιδιά μας.

Ως προς τη ζωική παραγωγή και την παραγωγή ζωοκομικών προϊόντων, απάντηση και προοπτική υπάρχει στην περίπτωση της ολοκληρωμένης διαχείρισης της κτηνοτροφίας και στην πιο προωθημένη διαδικασία της βιολογικής κτηνοτροφίας.

Στον αντίποδα των μεθόδων της συμβατικής κτηνοτροφίας, η βιολογική κτηνοτροφία εφαρμόζει  την αρχή της προφύλαξης και τη φυσική διαδικασία, ενώ αξιοποιεί  από την επιστήμη και την τεχνολογία όσα συμφωνούν με τις αρχές  αυτές. Αυτή είναι η διαφορά της  βιολογικής από τη συμβατική κτηνοτροφία  και γι’ αυτό μπορεί να εγγυηθεί τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας και της ποιότητας του περιβάλλοντος. Στηρίζεται στη σημαντική αξία της  βιώσιμης ανάπτυξης, η οποία χρησιμοποιεί τους φυσικούς πόρους, χωρίς να τους εξαντλεί, αντίθετα βελτιώνοντάς τους πολλές φορές.

Η βιολογική  κτηνοτροφία στηρίζεται στη διασφάλιση τέτοιων συνθηκών στην εκτροφή των  ζώων, ώστε να προλαμβάνονται τα προβλήματα, πριν δημιουργηθούν και είναι  απαραίτητη η εφαρμογή πρακτικών  για την αντιμετώπισή τους, η οποία  μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τις  αρχές της βιολογικής κτηνοτροφίας.  

ΓΕΝΙΚΑ

      Βιολογική κτηνοτροφία σε γενικές γραμμές  είναι η παραγωγή ζωικών προϊόντων  χωρίς τη χρήση χημικών ουσιών, όπως φάρμακα, προσθετικά των ζωοτροφών  κ.λ.π  και η ορθολογική αξιοποίηση και προστασία του περιβάλλοντος.

Σε πολύ γενικές γραμμές, ο κτηνοτρόφος  που θέλει να ασχοληθεί με τη Βιολογική  Κτηνοτροφία, θα πρέπει να έχει υπόψη  του τα εξής σημεία, που για απλοποίηση είναι τα εξής:

1. Μετατροπή των εκτάσεων
2. Μετατροπή των ζώων
3. Καταγωγή των ζώων
4. Διατροφή των ζώων
5. Υγιεινή των ζώων
6. Χειρισμοί των ζώων
7. Κτηνοτροφικά απόβλητα
8. Σταβλικές εγκαταστάσεις
9. Έλεγχος της γνησιότητας της παραγωγής
10. Πιστοποίηση των προϊόντων ως βιολογικών

Βέβαια  κάθε ένας από τους παραπάνω λόγους είναι από μόνος του ένα  ολόκληρο κεφάλαιο της νομοθεσίας, και περιγράφεται αναλυτικά στο  Πρόγραμμα Βιολογικής Κτηνοτροφίας του Υπουργείου Γεωργίας.

Προδιαγραφές  της Βιολογικής Κτηνοτροφίας

Οι προδιαγραφές για τη βιολογική κτηνοτροφία  εξασφαλίζουν τόσο τον καταναλωτή προσφέροντας του τρόφιμα ασφαλή, ποιοτικά και  υψηλής θρεπτικής αξίας, όσο και  τα ζώα τα οποία εκτρέφονται σε συνθήκες που μειώνουν το στρές και προάγουν την υγεία τους.

Συμβάλει  στην ισορροπία της γεωργικής  παραγωγής ικανοποιώντας τις  ανάγκες των καλλιεργειών σε θρεπτικά συστατικά και βελτιώνοντας την  οργανική ουσία του εδάφους. Τα ζώα  της βιολογικής κτηνοτροφίας είναι  μεγαλωμένα:

• Χωρίς ορμόνες
• Χωρίς αυξητικούς παράγοντες
• Χωρίς αντιβιοτικά
• Χωρίς ζωικά υποπροιόντα
• Χωρίς τροφές που περιέχουν φυτοφάρμακα
• Χωρίς μεταλλαγμένους σπόρους

Στοχεύει  στην εξασφάλιση ποιοτικής παραγωγής  χωρίς να επιδιώκει τη μεγιστοποίηση  της, ενώ ταυτόχρονα ικανοποιεί τις  θρεπτικές ανάγκες των ζώων.

Η διατροφή των ζώων βασίζεται στις βοσκές. Οι χορηγούμενες ζωοτροφές παράγονται χωρίς φυτοφάρμακα και χημικά λιπάσματα, πρέπει δηλαδή να προέρχονται  από βιολογικές καλλιέργειες.

Η πρόληψη  των ασθενειών των ζώων βασίζεται  στην κατάλληλη επιλογή των φυλών  των ζώων, στην ισορροπημένη και  καλής ποιότητας διατροφή και  το ευνοικό περιβάλλον όσον αφορά την πυκνότητα εκτροφής, τον σταβλισμό και τις κτηνοτροφικές πρακτικές.

Ο αριθμός  των ζώων συναρτάται στενά με τις  διαθέσιμες εκτάσεις ώστε να αποφεύγονται τα προβλήματα υπερβόσκησης και διάβρωσης και να είναι δυνατή η διασπορά της κοπριάς χωρίς βλαβερή επίδραση στο περιβάλλον.

Οι συνθήκες σταβλισμού πρέπει να ανταποκρίνονται στις φυσιολογικές ανάγκες των ζώων.

Βασικές απαιτήσεις στη Βιολογική  Κτηνοτροφία

Επιτρέπονται:

• Ομοιοπαθητικά σκευάσματα
• Άλατα – ιχνοστοιχεία – ορυκτά
• Βιταμίνες
• Εμβολιασμοί – αποπαρασιτώσεις
• Προβιοτικά
• Τεχνητή σπερματέγχυση
• Στρωμνή με άχυρο ή ροκανίδι
• Διασπορά της κοπριάς σε χωράφια
• Θεραπευτικές αγωγές

Απαγορεύονται:

• Αυξητικοί παράγοντες
• Προληπτική χρήση φαρμάκων και αντιβιοτικών
• Ορμόνες
• Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί
• Υπερβόσκηση
• Περιορισμός – Δέσιμο των ζώων
• Κρεατάλευρα και υποπροϊόντα κρέατος
• Χρήση χημικών διαλυτών για την επεξεργασία των καρπών
• Λίπη – Έλαια
• Βιοπρωτείνες -Ουρία
• Αντιοξειδωτικά – Συντηρητικά – Χρωστικές στις ζωοτροφές
• Συνθετικό γάλα στη διατροφή των μικρών ζώων

Προβλήματα

Δύο είναι  τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει  η εφαρμογή της βιολογικής κτηνοτροφίας στη χώρα μας.

Το πρώτο  είναι η έλλειψη ζωοτροφών  γενικά και ειδικότερα βιολογικών ζωοτροφών. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις  που κτηνοτροφικές μονάδες δεν  μπορούν να ενταχθούν σε καθεστώς βιολογικής εκτροφής, με μοναδική αιτία  τη μη διασφάλιση βιολογικών ζωοτροφών  σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Το δεύτερο  είναι οι ελάχιστες πιστώσεις  που έχουν κατανεμηθεί από  την ελληνική κυβέρνηση για ενίσχυση του τομέα της βιολογικής κτηνοτροφίας, όταν η ζήτηση είναι τεράστια και  βαίνει συνεχώς αυξανόμενη.

Για όλα  αυτά απαιτείται να ενημερωθεί ο παραγωγός  και επιπλέον να καταρτιστεί στο  συγκεκριμένο αντικείμενο, ώστε να είναι  ικανός να εφαρμόσει τις προδιαγραφές και να μπορεί ο ίδιος να παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Και, βέβαια, το σημαντικότερο που απαιτείται, είναι να υπάρξει πολιτική βούληση  και στρατηγικός σχεδιασμός για  την πορεία της αγροτικής οικονομίας συνολικά. Στο πλαίσιο αυτό, είναι  σίγουρο, ότι θα βρει τη θέση της  η βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.

Προοπτικές

Η Βιολογική  Κτηνοτροφία θα έχει σημαντικές προοπτικές τα επόμενα χρόνια εφόσον τηρηθούν τα παρακάτω:

• a) Η εφαρμογή των Υποχρεωτικών Υγειονομικών Κανόνων Διαφάνειας της ΕΕ σε επίπεδο του «στάβλου» και των αντίστοιχων της ιχνηλασιμότητας στο επίπεδο του «πιάτου», με τους οποίους προστατεύεται η υγεία του καταναλωτή ΤΖΠ. Αυτούς τους κανόνες πρέπει το ΥΑΑΤ (και αυτό κάνει σήμερα) να τους επιβάλει με αυστηρότητα. Συγχρόνως οι Έλληνες παραγωγοί πρέπει να οργανωθούν και να φτάσουν να διαθέτουν στην αγορά τα προϊόντα τους πιστοποιημένα (συμβατικά ή βιολογικά) και να γνωρίζουν ότι τα ζώα της εκτροφής τους δεν είναι δικά τους αλλά των καταναλωτών.
• b) Οι Έλληνες επιστήμονες που «ασχολούνται» στην πρωτογενή παραγωγή: γεωπόνοι – ζωοτέχνες, κτηνίατροι, δασολόγοι και τεχνολόγοι ζωικής παραγωγής έχουν μεγάλες υποχρεώσεις για την Προστασία της Αγροτικής Οικονομίας μας (στον κρίσιμο τομέα της Κτηνοτροφίας).
• c) Οι Έλληνες καταναλωτές πρέπει να καταλάβουν ότι αν δεν αγοράζουν τα Ασφαλή Ελληνικά Αγροτικά Προϊόντα (φυτικά ή ζωικά), αποδυναμώνουν την υποδομή της χώρας μας και δημιουργούν τεράστια κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Ακόμη πρέπει να γίνει προσπάθεια αρχικά ο αγροτουρισμός και γενικά ο τουρισμός να καταναλώνει προϊόντα εγχώρια (και κυρίως της περιοχής του).

 Προτάσεις

• Πιλοτικά προγράμματα εκτροφών
• Μονάδες παραγωγής και επίδειξης
• Ενίσχυση εκτροφών θηραμάτων – Οικοπάρκα
• Ολοκληρωμένη οικολογική διαχείριση βοσκοτόπων και ποιμνίων
• Δημιουργία προτύπων μονάδων βιολογικής εκτροφής
• Ίδρυση βιολογικών κτηνοτροφικών πάρκων, μονάδων οικοτουρισμού
• Ίδρυση κέντρου εφαρμογών βιολογικής κτηνοτροφίας
• Ίδρυση κέντρου βιολογικής καταπολέμησης παρασίτων με χρήση κτηνοτροφικών φυτών και τοπικών φυλών ζώων φυσικώς ανθεκτικών στα νοσήματα
• Φορέας διαχείρισης ενισχύσεων παροχής τεχνικής  βοήθειας

•  
  •  
    • Ενημέρωση – κατάρτιση
    • Ευαισθητοποίηση – Διαφήμιση
    • Τεχνική υποστήριξη – Συμμετοχές

• Βιολογικός αγροτουρισμός – Πάρκα βόσκησης – Πάρκα χλωρίδας
• Δημιουργία ομάδων παράγωγων βιολογικών εκτροφών
• Ήπιες δράσεις σε περιοχές ΝΑTURA (Βουβάλια – Αγριοκάτσικα)
• Αγροτουρισμός + Leader Plus – Πολλαπλασιαστικό Υλικό
• Δημιουργία Μονάδων παραγωγικής κομπόστας
• Υποστήριξη μεταποίησης βιολογικών προϊόντων

•  
  •  
    • Βιολογικά ελαιοτριβεία
    • Σφαγεία
    • Τυροκομεία
    • Εργοστάσιο παραγωγής χυμού
    • Μονάδες ενσίρωσης

• Έρευνα αγοράς για συγκεκριμένα προϊόντα – στόχους – καταναλωτικές συνήθειες – προϊόντα Π.Ο.Π.

• Μελέτες προϋποθέσεων

•  
  •  
    • Εκτροφή
    • Αντιμετώπιση
    • Ασθενειών
    • Ανθεκτικότητα
    • Βοσκότοποι

Και φυσικά … 

- Συγκροτημένη και  στοχευμένη πολιτική εξαγωγών.

Ως παράδειγμα της έλλειψης αυτής της πολιτικής  είναι το γεγονός ότι στη Δανία  μια χώρα που το 40% των βιολογικών φρούτων και λαχανικών που  κυκλοφορούν στην αγορά της (2005) εισάγονται, η Ελλάδα, όπου αυτά τα προϊόντα παράγονται σε μεγάλα ποσοστά, καλύπτει μόλις το 0,23% του μεριδίου των εισαγωγών  της σε αυτά τα προϊόντα. 
- Συγκροτημένη και στοχευμένη πολιτική μείωσης των εισαγωγών.

Ενδεικτικά  αναφέρεται ότι στη Μ. Βρετανία όπου το 65% των βιολογικών προϊόντων που  πωλήθηκαν στο λιανικό εμπόριο  το 2006 ήταν βρετανικής προέλευσης και  το 35% εισήχθη (στη χώρα μας ισχύει 65% εισαγωγές,35% εγχώρια παραγωγή), το Βρετανικό Υπουργείο Γεωργίας έχει ήδη χρηματοδοτήσει σχετική έρευνα, η οποία καταγράφει τις εισαγωγές  βιολογικών προϊόντων από άλλες  χώρες, με σκοπό την επεξεργασία  των πληροφοριών, ώστε να βρεθούν  οι λόγοι, που οδήγησαν στις εισαγωγές, με τελικό στόχο την αύξηση της  εγχώριας παραγωγής, για την κάλυψη των καταναλωτικών αναγκών στο  τομέα των βιολογικών προϊόντων. 
- Στοχευμένη και ορθολογική πολιτική επιδοτήσεων, όχι μόνο στον πρωτογενή τομέα, αλλά σε όλο το φάσμα των βιολογικών προϊόντων.

Θα μπορούσε να δρομολογηθεί η μετατροπή των  κυλικείων των σχολείων σε κυλικεία πώλησης μόνο βιολογικών προϊόντων -όπως συμβαίνει στην Ιταλία και  την Αυστρία- και η ενδεχόμενη διαφορά στην τιμή να καλυφθεί από  την κρατική ενίσχυση, τουλάχιστον  σε ένα αρχικό στάδιο. Ειδικά για  τον πρωτογενή τομέα, δεν μπορείς  να επιδοτείς αδρά έναν χοιροτρόφο, που δεν του έχεις εξασφαλίσει  τη σφαγή και την τυποποίηση του  παραγόμενου κρέατος. Δεν μπορούμε να αναμένουμε θετικά αποτελέσματα για  την παραγωγή του αιγοπρόβειου κρέατος, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι καλύπτεται το πρόβλημα της σφαγής, του τεμαχισμού και της τυποποίησης, αν δεν αλλάξει μέσω της αγοράς η πιο παραδοσιακή συνήθεια του Έλληνα, να αγοράζει ολόκληρο αμνοερίφιο από το τσιγγέλι, αν δεν ενισχυθεί η κουλτούρα της αγοράς τεμαχίων αμνοεριφίων, όπως για π.χ. συμβαίνει με το κοτόπουλο. 
- Αφαίρεση από το  φορολογητέο εισόδημα  εξόδων για την  αγορά βιολογικών  προϊόντων.

Σήμερα  για παράδειγμα εκπίπτουν από  το φορολογητέο εισόδημα μεταξύ άλλων  έξοδα δεξιώσεων γάμων και  βαπτίσεων, αμοιβές διαιτολόγων, διατροφολόγων, δίδακτρα για σχολές πολεμικών τεχνών, χορού και ρυθμικής γυμναστικής, γυμναστήρια, κολυμβητήρια, ταβέρνες, εστιατόρια, καφετερίες, κέντρα διασκέδασης, κ.λπ. 
 
 Ευκαιρίες

• H έκδοση του Κανονισμού (ΕΚ) 1804/99 για συμπλήρωση, για τα κτηνοτροφικά προϊόντα, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2092/94 περί του βιολογικού τρόπου παραγωγής γεωργικών προϊόντων και των σχετικών ενδείξεων στα γεωργικά προϊόντα και στα είδη διατροφής. Ιδιαίτερα ως θετικές μπορούν να αναφερθούν τα παρακάτω σημεία:
• Η δυνατότητα χρήσης ζωοτροφών υπό μετατροπή σε ποσοστό 30 – 60% του σιτηρεσίου και η δυνατότητα χρήσης συμβατικών ζωοτροφών σε ποσοστό 10 – 20 % σε ετήσια βάση, για τα 5 πρώτα χρόνια εφαρμογής του Κανονισμού.
• Η δυνατότητα χρήσης των βιολογικών λιβαδιών και βοσκοτόπων από συμβατικά ζώα εκτατικών εκτροφών, έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα στη διάρκεια του χρόνου.
• Η δυνατότητα συνβόσκησης σε κοινόχρηστα βοσκοτόπια, που πληρούν τις απαιτήσεις του Κανονισμού (ΕΟΚ) 2092/92, βιολογικών και συμβατικών ζώων που προέρχονται από εκτατικές εκτροφές, έστω και υπό την προϋπόθεση της ανάγκης διαχωρισμού των μεν από τα δε, που μπορεί όμως να είναι απλά κάποιο διακριτικό σήμα.
• Η όχι απαραίτητη ύπαρξη σταβλικών εγκαταστάσεων, εκεί όπου οι κλιματολογικές συνθήκες επιτρέπουν την διαβίωση των ζώων στο ύπαιθρο.
• Με τη νέα Κ.Α.Π. η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) εκτός από την ενίσχυση των μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος, έθεσε ως στόχο την παραγωγή μιας νέας γενιάς τροφίμων, ανώτερης ποιότητας, που θα είναι πιο υγιεινά και θα παράγονται με διαδικασίες φιλικές προς το περιβάλλον [Καν. (ΕΚ.) αρ. 1257/99 του Συμβουλίου].
• Η κρίση αξιοπιστίας του συμβατικού συστήματος παραγωγής ζωικών προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το σκάνδαλο των «διοξινών» και την περιβόητη κρίση της ασθένειας των βοοειδών, γνωστής ως «νόσου των τρελών αγελάδων
• Το νέο Ευρωπαϊκό Μοντέλο Διατροφής βασίζεται στην πολυμορφία, την ποιότητα και την ασφάλεια, έχει ως στόχο την ανάδειξη και κατοχύρωση της ποικιλομορφίας των τροφίμων, τον αυστηρό έλεγχο της ποιότητας και τη διασφάλιση της υγείας των καταναλωτών.
• Η ένταξη της βιολογικής κτηνοτροφίας, στα επιδοτούμενα προγράμματα του Κανονισμού Αγροτικής Ανάπτυξης 2000-2006

• Ο μεγάλος  οικονομικός πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ για  τους Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς, γνωστούς ως “μεταλλαγμένα” που είναι  κυρίως ζωοτροφές (καλαμπόκι, σόγια, βαμβακόπιτα  κλπ.), λόγω της διχογνωμίας που  υπάρχει γύρω από τη ασφάλεια της  χρήσης τους.

• Η αμφισβήτηση  των δυνατοτήτων της βιολογικής γεωργίας σε εθνικό και παγκόσμιο  επίπεδο 

  
 Ισχυρά  Σημεία

• Η θετική άποψη των καταναλωτών και της κοινής γνώμης γενικότερα, για τα βιολογικά προϊόντα.
• Η θετικές επιπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος
• Η παραγωγή υγιεινών προϊόντων και η ασφάλεια του καταναλωτή
• Η ύπαρξη στην Ελλάδα πολλών αξιόλογων ντόπιων φυλών και τύπων αιγοπροβάτων δίνει ευχέρεια στην επιλογή ζώων καλά προσαρμοσμένων στις ιδιαίτερες συνθήκες και απαιτήσεις των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών.

 Αδύνατα σημεία 

• Η περιπλοκότητα  του Προγράμματος Βιολογική Κτηνοτροφία.
• Η αναπόφευκτη μείωση των αποδόσεων που είναι ιδιαίτερα έντονη κυρίως κατά την περίοδο της μετατροπής μιας εκμετάλλευσης από συμβατική σε βιολογική. Κατά την περίοδο αυτή, η υψηλότερη τιμή των προϊόντων της εκμετάλλευσης δεν μπορεί να καλύψει από μόνη της την απώλεια εισοδήματος του παραγωγού, η οποία καλύπτεται συνήθως με επιδοτήσεις
• Η έλλειψη ζωοτροφών και ιδιαίτερα φθηνών ζωοτροφών.
• Η έλλειψη πιστοποιημένων βοσκοτόπων
• Η έλλειψη επιχειρηματικότητας από τους κτηνοτρόφους
• Η έλλειψη πληροφόρησης του καταναλωτή γύρω από την αξία των βιολογικών προϊόντων
• Η υψηλές τιμές των προϊόντων και η έλλειψη ποικιλίας βιολογικών προϊόντων
• Η έλλειψη σημείων πώλησης
• Η έλλειψη ανάπτυξης μιας ειλικρινούς σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στους παραγωγούς, τους διακινητές και τους καταναλωτές, σχέσης που μπορεί να διαμορφωθεί στη βάση της υπευθυνότητας των παραγωγών, της ακεραιότητας των εμπόρων – διακινητών και ενός αποτελεσματικού και αξιόπιστου συστήματος ελέγχου και πιστοποίησης.

       Η ανάλυση που προηγήθηκε κατέδειξε  τους παράγοντες που διέπουν ανασταλτικά  την πορεία της βιολογικής κτηνοτροφίας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε η έλλειψη  πιστοποιημένων βοσκοτόπων και φθηνών ζωοτροφών, η έλλειψη σημείων  πώλησης και η καχυποψία των  καταναλωτών απέναντι στα βιολογικά  προϊόντα.

      Ωστόσο, η βιολογική κτηνοτροφία ενέχει τις προοπτικές και την δυναμική για την θεμελίωση και στήριξη  μιας προσπάθειας ενδογενούς ανάπτυξης. Συγκεκριμένα η θετική ανταπόκριση  και η απαίτηση των καταναλωτών  για υγιεινά προϊόντα, η υψηλή  προστιθέμενη αξία αλλά και η συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος συγκαταλέγονται στα θετικά σημεία της βιολογικής κτηνοτροφίας.

   Συμπερασματικά  μπορούμε να πούμε ότι ενώ η  βιολογική κτηνοτροφία έχει ευρεία αποδοχή και από καταναλωτές  αλλά και από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους, επίσης αποτελεί μια πρόκληση και μια ευκαιρία για αναβάθμιση του πρωτογενούς τομέα και ιδιαίτερα της κτηνοτροφίας.  

Οι στόχοι κατά συνέπεια προσδιορίζονται ως εξής:

Στόχος 1 Βελτίωση εισοδήματος των κτηνοτρόφων με στήριξη της βιολογικής κτηνοτροφίας

Στόχος 2 Βελτίωση υποδομών ώστε να διευκολυνθεί η διαβίωση του πληθυσμού με σύγχρονους όρους

Στόχος 3 Αειφόρος περιβαλλοντική διαχείριση – Διατήρηση της αγροτικής κληρονομιάς

Στόχος 4 Βελτίωση της επιχειρηματικότητας και του επιπέδου επαγγελματικής κατάρτισης. 

     Η στρατηγική για την επίτευξη των  παραπάνω στόχων αναλύεται στους  παρακάτω Ειδικούς στόχους:

1. Αναδιάρθρωση / εκσυγχρονισμός της κτηνοτροφίας ώστε να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές της βιολογικής κτηνοτροφίας και ανάδειξη των τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων

2. Ενθάρρυνση των μικρών επιχειρήσεων τυποποίησης και μεταποίησης βιολογικών προϊόντων

4. Δημιουργία νέων διεπαγγελματικών φορέων για την βιολογική κτηνοτροφία.

5. Ανάπτυξη δικτύου για την προβολή και προώθηση των βιολογικών προϊόντων.

6. Προστασία Φυσικού  και πολιτιστικού περιβάλλοντος

7. Κατασκευή έργων και υποδομών

1. Ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού με δημιουργία επισκέψιμων αγροκτημάτων βιολογικής κτηνοτροφίας.
2. Εξασφάλιση δομών για την ποιοτική αναβάθμιση των επαγγελματικών ικανοτήτων των κατοίκων

       Για την επίτευξη των παραπάνω Στόχων καθορίζονται οι Προτάσεις μας σχετικά με τους ΑΞΟΝΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ που πρέπει να ακολουθήσουμε προκειμένου να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα στον τομέα της Βιολογικής Κτηνοτροφίας 

•  ΣΤΗΡΙΞΗ  ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ  ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ  ΤΟΜΕΑ 

• ΒΕΛΤΙΩΣΗ  ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΣ–  ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ  ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ.

• ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ  ΤΩΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

•  Ολοκληρωμένες παρεμβάσεις σε επίπεδο αγροτικής

εκμετάλλευσης 

•   Παρεμβάσεις στο επίπεδο μεταποίησης εμπορίας

• Παρεμβάσεις στο τελικό προϊόν

•   Ανάπτυξη – Προστασία φυσικών πόρων και

περιβάλλοντος 

•   Προγράμματα ανάπτυξης του αγροτικού χώρου

•   Ενίσχυση υποδομών

• Ενημέρωση – Πληροφόρηση  – Κατάρτιση

Επίλογος-Συμπεράσματα

Ο τομέας της βιολογικής κτηνοτροφίας έχει τις  προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε σημαντικό  τομέα παραγωγής πλούτου, δημιουργίας  νέων θέσεων εργασίας, προστασίας του  περιβάλλοντος και της υγείας των καταναλωτών.

Για να μπορέσει να επιτευχθεί ο στόχος της αύξησης  τόσο της παραγωγής όσο και  του τζίρου των βιολογικών προϊόντων, να αυξηθεί η ζήτηση αλλά και να αυξηθούν τα ποσοστά των ελληνικών  βιολογικών προϊόντων, τόσο στην εγχώρια  αγορά, όσο και στις εξαγωγές, χρειάζεται συγκεκριμένη στρατηγική και ολοκληρωμένες  πολιτικές.

Κομβικό στοιχείο που θα καταστήσει το μέλλον τους ελπιδοφόρο, αλλά για την ώρα παραμένει  ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστεί, αποτελεί η ενημέρωση των παραγωγών, των  καταναλωτών, των οικονομικών αλλά και πολιτικών παραγόντων.

 Φυσικά  απαιτείται πιο ορθολογική και  πιο στοχευμένη πολιτική των επιδοτήσεων.

Δεν μπορείς  να επιδοτείς αδρά έναν χοιροτρόφο, που δεν του έχεις εξασφαλίσει  τη σφαγή και την τυποποίηση του  παραγόμενου κρέατος. Δεν μπορούμε να αναμένουμε θετικά αποτελέσματα για  την παραγωγή του αιγοπρόβειου κρέατος, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι καλύπτεται το πρόβλημα της σφαγής, του τεμαχισμού και της τυποποίησης, αν δεν αλλάξει μέσω της αγοράς η πιο παραδοσιακή συνήθεια του Έλληνα, να αγοράζει ολόκληρο αμνοερίφιο από το τσιγκέλι, αν δεν ενισχυθεί η κουλτούρα της αγοράς τεμαχίων αμνοεριφίων, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με το κοτόπουλο.

Με λίγα λόγια πιστεύω πως οι επιδοτήσεις, για να φέρουν αποτελέσματα, θα πρέπει να μην περιορίζονται στον πρωτογενή  τομέα, στη βάση της γνωστής λογικής  επιδοτήσεων των συμβατικών προϊόντων, αλλά να συμπεριλάβουν και τη μεταποίηση και τη διάθεση των προϊόντων.

Τέλος, θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί και η έρευνα, η οποία δυστυχώς μέχρι τώρα διεξάγεται χωρίς την ανάλογη στήριξη  από την πολιτεία.

Χρίστος Βλάχος του δικτύου caretakers της Ελληνικής Ορνιθολογικής. Εταιρείας

Δευτέρα 16 Μαίου ώρα 23,00 και Πέμπτη 20 Μαίου ώρα 17,30

TOP CHANNEL

 Η«Κοινωνική Οικονομία» το  κρυφό έλλειμμα της χώρας

  Στην εισηγητική έκθεση που ακολουθεί παρουσιάζουμε το θεσμικό έλλειμμα της κοινωνικής οικονομίας στην χώρα μας και την συνεχιζόμενη γραφειοκρατική σπατάλη στην διαχείριση των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.

 Τον πολυκατακερματισμό των αρμοδιοτήτων και το έλλειμμα οριζόντιου συντονισμού και σχεδιασμού της κυβέρνησης στο ζήτημα της κοινωνικής οικονομίας και το έλλειμμα ουσιαστικής θεσμικής διαβούλευσης με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που συνεχίζει να υφίσταται.

 Η«Κοινωνική Οικονομία» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το  κρυφό έλλειμμα της Χώρας εάν λάβουμε υπόψη την μεγάλη διαφορά από το μέσο όρο από την Ε.Ε. η οποία  βρίσκεται στο επίπεδο του 10% περίπου ενώ  η Ελλάδα μόλις στο 2-3%.

Το γεγονός αυτό,   συσσωρεύει χρόνιες αδυναμίες στην Ελληνική οικονομία ενώ μπορεί να θεωρηθεί μια  από τις γενεσιουργούς αιτίες της γενικότερης κρίσης καθώς η οικονομία μας

στερείται εναλλακτικά μέσα, πέρα από το κράτος και την αγορά για να δημιουργήσει προστιθέμενη αξία και κοινωνικό κεφάλαιο για την ανάπτυξη.

 Όπως γνωρίζουμε σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και στην ίδια την Ε,Ε. ο τομέας αυτός αποτελεί μέρος της γενικότερης  πολιτικής ατζέντας. Στην Ελλάδα παρόλο που διαχειριζόμαστε σημαντικούς πόρους της Ε.Ε. για αυτό τον σκοπό, το θέμα φαίνεται σαν να μην τίθεται στο επίπεδο που του αναλογεί. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα με πληθυσμό μόλις στο 1% της Ευρωπαϊκής Ένωσης λαμβάνουμε  το 6% περίπου των πόρων του Ευρωπαϊκού κοινωνικού Ταμείου έχοντας να παρουσιάσουμε αποτελέσματα κατώτερα των περιστάσεων.

 Παράλληλα, πρέπει να επισημάνουμε ότι ενώ ο δείκτης ανάπτυξης των ¨οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών¨ αναγνωρίζεται στην Ευρώπη πως  έχει άμεση σχέση με την ανάπτυξη «κοινωνικής οικονομίας» και αυτός ο δείκτης με τη σειρά του έχει σχέση με την αντιμετώπιση της κρίσης και της διαφθοράς, στην χώρα μας φαίνεται ότι αυτή η αναγνώριση απουσιάζει, και η υπόθεση αντιμετωπίζεται ως δευτερεύων θέμα.

 Έτσι δεν υπάρχει ουσιαστικά μέριμνα συντονισμού για την αξιοποίηση του κοινωνικού κεφαλαίου των οργανώσεων Κ.τ.Π. μολονότι ο Πρωθυπουργός συχνά αναφέρεται στη σημασία και  στον ρόλο των οργανώσεων της κοινωνίας πολιτών.

 Αυτές οι παραδοχές  που ανήκουν εκτός των άλλων και στις πάγιες αρχές της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, φαίνεται ότι από πολλούς στο κόμμα και την κυβέρνηση δεν λαμβάνονται υπόψη υπό την ασφυκτική πίεση της κρατικής γραφειοκρατίας και των συντεχνιακών συμφερόντων.

 Είναι προφανές ότι μέσα στην δίνη της οικονομικής κρίσης και υπό  την πίεση  της επείγουσας διαχείρισης του δημοσίου χρέους το ζήτημα αυτό δεν μπορούσε να τεθεί στη κορυφή της πολιτικής ατζέντας, στην παρούσα στιγμή θα μπορούσε όμως να απασχολεί στην βάση της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής με ένα οριζόντιο συντονισμό των αρμοδίων Υπουργείων που έχουν την ευθύνη και τους πόρους για αυτό τον τομέα.

 Σε κάθε περίπτωση όμως η κινητοποίηση για την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας είναι μια επείγουσα ανάγκη για τον περιορισμό και την απορρόφηση  κοινωνικών κραδασμών, της αντιμετώπισης του οικονομικού αποκλεισμού και  της ανεργίας, και γενικότερα για την ανάκαμψη της οικονομίας.

 Από την ερευνά μας  που κάναμε  (ως μη κυβερνητικός οργανισμός) διαπιστώνουμε όπως διαπιστώνουν και όλοι οι φορείς που συναλλάσσονται με το δημόσιο  ότι ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει   στο τομέα αυτό σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις εάν εξαιρέσουμε την κατάργηση των stage προς το δημόσιο που γίνονταν και με πόρους του Ε.Κ.Τ .

 Ένα μεγάλο μέρος των διαθέσιμων πόρων από το Ευρωπαϊκό κοινωνικό Ταμείο αντί να καταλήγει στους κοινωνικά αδύναμους και χρόνια άνεργους καταλήγει στους βολεμένους και ως συμπληρωματικό εισόδημα σε δημοσίους υπαλλήλους. Διάφοροι εκπαιδευτές, μελετητές ελεγκτές, πιστοποίητες, είναι οι επωφελούμενοι της γνωστής «βιομηχανίας σεμιναρίων» και άχρηστων μελετών. Το λειτουργικό κόστος της όλης διαχείρισης και  διαδικασίας τεράστιο. Σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνάει το 25%.Σε άλλες περιπτώσεις οι πόροι του κοινωνικού ταμείου χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την επέκταση του δημοσίου τομέα και δεν είναι μόνον η περίπτωση των stage που αποκαλύφθηκε από την σημερινή Κυβέρνηση.

 Το Υπουργείο παιδείας που μετονομάστηκε και σε δια βίου Μάθησης διαχειρίζεται ένα σημαντικό κομμάτι του ΕΚΤ, ωστόσο δεν προβλέπει τίποτε ουσιαστικά από τους πόρους για την εξωσχολική  δια βίου Μάθηση που θα μπορούσε να αναπτύξει σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς τις επιχειρήσεις και τις οργανώσεις της ΚτΠ.

Και τότε γεννάται το ερώτημα  για ποια δια βίου Μάθηση μιλάμε; Εάν δεν υπάρχουν προγράμματα έξω από το σχολείο και την δημοσιοϋπαλληλική διαχείριση, προγράμματα για την διαρκή διάχυση γνώσης προς την κοινωνία.

 Απάντηση στο ερώτημα δεν υπάρχει. Αντιθέτως, προβλέπονται σοβαρά ποσά για μελέτες πιστοποίησης επαγγελμάτων που στην ουσία βάζουν μεγαλύτερα γραφειοκρατικά εμπόδια στους ελευθέρους επαγγελματίες (π.χ. Πως πιστοποιείται ένας ανθοπώλης).

 Αντί για παράδειγμα να αναζητηθούν διαδικασίες δια βίου μάθησης στα πράσινα επαγγέλματα και στην πράσινη επιχειρηματικότητα με την αξιοποίηση των περιβαλλοντικών οργανώσεων, με τις καταχρηστικές πιστοποιήσεις εμποδίζονται γραφειοκρατικά ορισμένα παραδοσιακά επαγγέλματα που η δια βίου μάθηση τουλάχιστον λειτουργεί παραδοσιακά. Ενώ δεν ενισχύεται πουθενά η εξωσχολική δια βίου μάθηση σε νέους τομείς που η ίδια η εξέλιξη της οικονομίας αναδεικνύει

 Στο ζήτημα της δια βίου μάθησης εάν θέλουμε να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα από την αξιοποίηση των πόρων του ΕΚΤ, θα πρέπει να αναζητηθούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά πολιτικές καινοτομίες σύνδεσης των κοινωνικών δικτύων με την τοπική αυτοδιοίκηση και με προγράμματα δια βίου μάθησης μέσα από συμπράξεις με επιχειρήσεις και ΜΚΟ.

 Γιατί τα κοινωνικά δίκτυα είναι εκείνα που δημιουργούν κοινωνικό κεφάλαιο και μειώνουν το κόστος της γραφειοκρατίας και των αλλαγών.

Σχετική πρόταση μας αναφέρεται παρακάτω που έχει κατατεθεί για το πρόγραμμα «Καλλικράτης».

 Στο Υπουργείο Εργασίας το οποίο διαχειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος του ΕΚΤ για την ενίσχυση της απασχόλησης και κυρίως των μειονεκτικών ομάδων τίποτε δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, 3 χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος και καμία διαβούλευση δεν έχει γίνει με τις οργανώσεις της ΚτΠ.

 Από την άλλη πλευρά στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής που διαχειρίζεται πόρους του ΕΣΠΑ για την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, μολονότι στα ΄θέματα διοίκησης προστασίας του περιβάλλοντος κάνει τομές σε σχέση με τις ΚτΠ  εκδηλώνει μια  αντίληψη ακτιβισμού που απέχει από μια πολιτική στρατηγική που χρειάζεται για την ενεργοποίηση όλου του κοινωνικού κεφαλαίου για την πράσινη ανάπτυξη.

 Το Υπουργείο πάει να γίνει ακτιβιστής, να μιμηθεί τις εκστρατείες του Σκάϊ οργανώνοντας το ίδιο ομάδες ακτιβιστών. Αυτό όμως δεν είναι η δουλειά του Υπουργείου να γίνει ακτιβιστής , αλλά να οργανώσει θεσμικά την χώρα και να διαμορφώσει ένα επιχειρησιακό σχέδιο δράσης για τους Δήμους και τις ΜΚΟ τους εθελοντές και ακτιβιστές ενισχύοντας στην πράξη με δυνατότητες διοικητική μεταρρύθμιση  στο πλαίσιο ¨Καλλικράτης¨.

 Μολονότι, τυπικά υπάρχουν συνεργασίες με ορισμένες ΜΚΟ και έχουν κατατεθεί σχετικές προτάσεις για το σχέδιο ¨Καλλικράτης¨ γνωρίζουμε ότι η πρακτική του Υπουργείου δεν έχει ακόμη σχηματίσει ένα σχέδιο πολιτικής αποκέντρωσης για να διατεθούν πόροι μέσα από την οριζόντια συνεργασία των Δήμων και των Οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών για το περιβάλλον, ώστε να αξιοποιηθεί ουσιαστικά στην βάση αυτή το κοινωνικό κεφάλαιο του εθελοντισμού.

 Το συμπέρασμα που μπορεί να αποκομίσει όποιος διαβάζει τα επιχειρησιακά προγράμματα είναι ότι υπάρχουν συχνές αναφορές για την κοινωνική οικονομία πράσινη ανάπτυξη και το «περιβάλλον» χωρίς τις ανάλογες προϋποθέσεις. Ενώ οι πόροι περνούν ξανά μέσα από τον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας, χωρίς να φτάνουν αποκεντρωμένα στην περιφέρεια  και τους κοινωνικούς φορείς.

 Μια ανάλογη αντίληψη επικρατεί και στους αρμόδιους κομματικούς τομείς μέχρι αυτή την στιγμή όπου δεν γίνεται τίποτε άλλο παρά να μεταφέρονται λογικές πολικές των ελίτ των περιβαλλοντικών οργανώσεων τύπου WWF. Είναι λογικό αυτές οι οργανώσεις να  κάνουν καλά την δουλειά τους με  τον ακτιβισμό τους στο πεδίο τους. Αυτό όμως δεν είναι συνταγή για το κόμμα και την κυβέρνηση  να λειτουργήσουν σαν μια ΜΚΟ και αποσπασματικά, αλλά οφείλει κυβέρνηση να διαμορφώσει θεσμούς συνεργασίας με χιλιάδες οργανώσεις σε όλη την χώρα.

 Τέλος, σε ότι αφορά  την ενημέρωση και την «επιμόρφωση» αυτό που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι ότι γίνονται διάφορες συζητήσεις για το «φαίνεσθαι» της επικοινωνίας και τίποτε για την ουσία της χρηστικής πληροφόρησης ώστε να συμμετέχουν οι πολίτες στο δημοκρατικό προγραμματισμό και τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται όπως, στην προκείμενη περίπτωση με την διαχείριση των πόρων του ΕΚΤ.

Για παράδειγμα ελάχιστα κομματικά στελέχη γνωρίζουν για τα χρηματοδοτικά προγράμματα και εργαλεία της κοινωνικής οικονομίας και πράσινης ανάπτυξης.

Και  αυτό ασφαλώς είναι αναγκαία προϋπόθεση αυτή την περίοδο εάν θέλουν τα στελέχη να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις και να υπηρετήσουν τις ανάγκες  της κοινωνία.

 Είναι γεγονός ότι η διοικητική μεταρρύθμιση αντιμετωπίζει στην ρίζα της παρακμιακή λειτουργία της κρατικής γραφειοκρατίας απελευθερώνοντας υλικούς και ανθρώπινους πόρους. Για αυτό θεωρούμε θεμελιώδες το ζήτημα της κοινωνικής οικονομίας να περάσει μέσα από το σχέδιο «Καλλικράτης»

 Βασίλης Τακτικός

Συντονιστής του Δικτύου «Σύμπραξή ΜΚΟ» 3^ης Σεπτεμβρίου 69

Αθήνα  Τηλ.: 210 8226562

 Οι προτάσεις για την ΚΕΔΚΕ και το ζήτημα των κοινωνικών δικτύων

 ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»

 Με την διοικητική μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» μπορεί η κρίση να μετατραπεί σε πραγματική ευκαιρία για την περιφερειακή ανάπτυξη εάν υπάρξει σχέδιο και οριζόντιος συντονισμός.

Το κλειδί σε αυτή την υπόθεση δεν είναι μόνο η μείωση της γραφειοκρατίας και το πολιτικό προσωπικό που θα αποδεσμεύσει πόρους αλλά κυρίως γιατί μπορούν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε να μεταφερθούν πόροι για την ανάπτυξη της κοινωνικής και πράσινης οικονομίας εγγυτερα στον πολίτη, μέσω μιας αξιόπιστης αυτοδιοίκησης.

Μια αυτοδιοίκηση που να μπορεί να προσφέρει στον πολίτη τις πληροφορίες για αυτό που αναλογεί στην περιοχή του και να συμμετέχει στην αναπτυξιακή διαδικασία μέσα από μια διοίκηση που μπορεί να ελέγχει από την μια μέρα και από την άλλη να διαθέτει την διαχειριστική επάρκεια ώστε να είναι σε θέση να υλοποιεί αναπτυξιακά έργα.

Γιατί αυτό ήταν το πρόβλημα μέχρι τώρα στην διοίκηση. Είχαμε από την μια μερια την διαχείριση πόρων ειδικά για την κοινωνική οικονομία από μια δαιδαλώδη γραφειοκρατία και από την άλλη πολλούς μικρούς Δήμους χωρίς διαχειριστική επάρκεια.

Με αυτή την έννοια ο «Καλλικράτης» μπορεί να καλύψει το θεσμικό έλλειμμα με την οριζόντια συνεργασία των κοινωνικών δικτύων με τους φορείς της  Τοπικής Αυτοδιοίκησης με στόχο την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας, που όπως υποστηρίζουμε παρακάτω είναι προϋπόθεση και για την πράσινη ανάπτυξη.

 Η οριζόντια συνεργασία των κοινωνικών δικτύων με τους φορείς της Τ.Α. και στη συγκεκριμένη περίπτωση  με τους κοινωνικά δίκτυα και οργανώσεις περιβάλλοντος, είναι το κλειδί για να πάει μπροστά τόσο η υπόθεση της  οικοπροστασίας , όσο και η πράσινη επιχειρηματικότητα που είναι η κινητήρια δύναμη για να έχουμε ένα βιώσιμο αστικό περιβάλλον.

Αυτές οι δύο έννοιες πάνε μαζί  και θα πρέπει να τις βλέπουμε παράλληλα. Δεν μπορούμε να έχουμε την επιθυμητή προστασία του περιβάλλοντος, όπως για παράδειγμα, την μείωση της αστικής ατμοσφαιρικής  ρύπανσης  εάν δεν κινητοποιήσουμε οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους μέσω της εξοικονόμησης ενέργειας και της πράσινης ανάπτυξης. (το λεγόμενο κοινωνικό κεφάλαιο)

Και δεν μπορούμε να κινητοποιήσουμε πόρους και πολιτικές σε ικανό βαθμό εάν δεν κινητοποιηθούν τοπικές κοινωνίες και τοπική αυτοδιοίκηση για να «καλλιεργήσουν» το έδαφος τόσο της ζήτησης όσο και της επιχειρηματικότητας προς αυτή την κατεύθυνση.

Οι πολιτικές για το αστικό περιβάλλον και την πράσινη ανάπτυξη δεν γίνονται σε αυτόματο  πιλότο. Χρειάζονται τα κοινωνικά δίκτυα και η προώθηση της  συμμετοχικής δημοκρατίας  στη βάση να γίνει πράξη η πράσινη ανάπτυξη με δημιουργικές πρωτοβουλίες.

Σύμφωνα με το σχέδιο «Καλλικράτης» προβλέπονται ..γραφεία περιβάλλοντος και εθελοντισμού  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ και ΤΟΠΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ σε κάθε Δήμο με οριζόντια τεχνική υποστήριξη και χρηματοδότηση από το Ε.Π. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ.

Η εφαρμογή πολιτικών και την υλοποίηση  προγραμμάτων που θα συμβάλλουν  στην ενεργειακή αυτονομία των ΟΤΑ (φωτοβολείται συστήματα, ΑΠΕ, ESCO, ΚΕΝΑΚ,  κτλ.).

Προβλέπεται η δημιουργία ενός ειδικού προγράμματος «Οργανισμοί Κοινής Ωφέλειας και  Τοπική Αυτοδιοίκηση» που θα διασφαλίζει την αισθητική στις πόλεις και την  ασφάλεια των πολιτών και της δημόσιας υγείας.

Η δημιουργία του ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ μέσω του οποίου θα καλυφθούν οι ανάγκες για περιβαλλοντικές παρεμβάσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο δομημένο και φυσικό περιβάλλον και άλλες ρυθμίσεις για τις πράσινες προμήθειες κτλ

¨Όλες αυτές οι προβλέψεις  θα πρέπει να έχουν και την αντιστοίχηση  και με το κοινωνικό υποκείμενο που θα κινήσει τις διαδικασίες εφαρμογής, μέσα από την θεσμοθέτηση της οριζόντιας συνεργασίας των περιβαλλοντικών οργανώσεων με την τοπική αυτοδιοίκηση.

 Eδώ θα πρέπει να προσθέσουμε ότι ο όρος της Κοινωνικής Οικονομίας  θα πρέπει να τεθεί στο επίπεδο της Τ.Α όπου χρειάζεται για να αξιοποιηθεί δημιουργικά το κοινωνικό κεφάλαιο το οποίο προκύπτει μέσα από την συνεργασία των κοινωνικών δικτύων.

Το Κοινωνικό Κεφάλαιο μπορεί να ορισθεί ως συσσώρευση συλλογικής γνώσης οργανωτικής κουλτούρας, αλληλεγγύης, κοινής εμπιστοσύνης και δημιουργικής θεσμικής λειτουργίας και αναπτύσσει κοινωνικές δεξιότητες.

 Τα δίκτυα με κοινωνική αποστολή έχουν τις ακόλουθες ιδιότητες:

-          Μειώνουν το κόστος συναλλαγών.

-          Λειτουργούν ως ταμιευτήρες κοινωνικού κεφαλαίου.

-          Λειτουργούν ως προπομπός της κοινωνικής και πράσινης επιχειρηματικότητας.

-          Τα οριζόντια δίκτυα λειτουργούν υπέρ της κοινωνικοποίησης της γνώσης και της τεχνογνωσίας.

-          Συμβάλλουν στον εκδημοκρατισμό της πληροφορίας και της ενέργειας.

-          Κατευθύνουν τις επενδύσεις προς την περιφέρεια και τους κοινωνικά αναγκαίους σκοπούς.

-          Συγκροτούν Κοινωνικό Κεφάλαιο σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Έχουμε, στην Ελλάδα μυριάδες συλλογικές οργανώσεις αλλά πολύ μικρό ποσοστό κοινωνικής επιχειρηματικότητας που αναλαμβάνουν συλλογικούς φορείς και κοινωφελείς επιχειρήσεις της Τ.Α. σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αυτό το θεσμικό έλλειμμα που είναι ζήτημα επιπέδου οργάνωσης μια κοινωνίας πρέπει να το αντιμετωπίσουμε όπως το δημοσιονομικό της χώρας.

Γιατί η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα για μια χώρα για να αντιμετωπίσει την κρίση αλλά και την περιβαλλοντική υποβάθμιση.

Η κοινωνική οικονομία, στην οποία βασικός συντελεστής είναι τα κοινωνικά δίκτυα και η οριζόντια συνεργασία, πρέπει να θεωρείται  προαπαιτούμενο για την πράσινη ανάπτυξη και την αυτοπροστασία.

Προαπαιτούμενο, γιατί το υποκείμενο που κινεί τις διαδικασίες στην πράσινη επιχειρηματικότητα δεν είναι μόνο οι επιχειρηματίες αλλά οι ίδιοι οι πολίτες και τα νοικοκυριά, και οι κοινωφελείς οργανισμοί, που δεν έχουν ως κίνητρο τους το κέρδος αλλά το δημόσιο και κοινοτικό συμφέρον.

Για παράδειγμα η εξοικονόμηση της ενέργειας που είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την αντιρρύπανση και η ανακύκλωση απαιτούν την ενεργοποίηση του πολίτη και των περιβαλλοντικών οργανώσεων πριν από κάθε άλλη ενέργεια για να γίνει προτεραιότητα.

Το ίδιο ισχύει όταν θέλουμε να ενισχύσουμε πολικές για το αστικό πράσινο, π.χ. πράσινες στέγες, κοινόχρηστους χώρους, κτλ.

Τα δάση για παράδειγμα μέσω της ανάπτυξης της κοινωνικής οικονομίας μπορούν  να τα φροντίζουν οι ίδιες οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών σε συνεργασία με τους εθελοντές πολίτες.

 Αναγκαία προϋπόθεση όμως είναι η ανάπτυξη αυτής της οριζόντιας συνεργασίας και της διαχειριστικής επάρκειας των περιβαλλοντικών οργανώσεων, γιατί δεν μπορούμε να λειτουργούμε αποτελεσματικά ως κατακερματισμένη κοινωνία.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση  και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών μπορούν να συμπράξουν μέσα από τον κοινό στόχο κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνον με την αυτοργάνωση πολιτών και προώθηση διαδικασιών της «συμμετοχικής δημοκρατίας»που είναι και η θεμελιώδης προϋπόθεση  για την ανάπτυξη της κοινωνικής και πράσινης οικονομίας.

Σημείωση

Το «Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικής Οικονομίας» διεξάγει ερεύνα σε όλα τα επιχειρησιακά προγράμματα και τους κοινοτικούς πόρους που αφορούν τον τρίτο τομέα της οικονομίας τα αποτελέσματα της οποίας θα κοινοποιήσει σε ένα περίπου ένα μήνα.

 Πολλά χρόνια τώρα οι Οικολόγοι Πράσινοι μιλούν για μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και κομποστοποίηση σκουπιδιών και γιατί όχι πόλεις μηδενικών αποβλήτων. Από το 2007 που η ευαισθησία μου με έφερε στους κόλπους των Οικολόγων Πράσινων κατάλαβα ότι υπήρχε ένας σκεπτικισμός εκ μέρους των πολιτών. “Καλά όλα αυτά που λέτε, αλλά δεν είναι εφικτά”. Αυτό με έκανε να δραστηριοποιηθώ περισσότερο και να ψάξω να δω αν αυτά που λέμε κάποιος τα είχε ήδη υλοποιήσει ή πως μπορεί να υλοποιηθεί εδώ και τώρα, απλά, φυσικά με ανταποδοτικότητα  και με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Άρχισα να ασχολούμαι η ίδια, ξεκινώντας με έναν κομποστοποιητή που μας χάρισε ο Δήμος μας. Με ενδιέφερε κάθε τι που είχε να κάνει με την κομποστοποίηση και την φυσική καλλιέργεια( θα καταλάβετε αργότερα γιατί) και σύντομα “Ο Απολλώνιος τρόπος του ζητείν, είχε ως αποτέλεσμα το ευρίσκειν του Σωκράτη” (Κρατύλος 436α). Έμαθα για την ευρεσιτεχνία των  Καλαίσθητων  μεταποιητών οργανικών υπολειμμάτων-φυτευόμενοι λιπαντήρες του κου Εμμ Παπαδημητρόπουλου, και την αγκάλιασα.

Τα φυτευόμενα πιθάρια-κομποστοποιητές τα νοιώθω  παιδιά μου, είναι  όμορφα και δεν με απογοήτευσαν ποτέ. Φυτεύω τα πάντα, από άνηθο, μαϊντανό, κρεμμύδια, σκόρδα, μαρούλια, βότανα, βασιλικό, λουλούδια κλπ.  Είναι όλο το χρόνο σε πλήρη ευφορία και το κυριότερο δεν ανεβοκατεβαίνω τις σκάλες για να πετώ τα σκουπίδια και να πηγαίνω στον μανάβη. Παίρνω ακόμα υγρό λίπασμα αρίστης ποιότητας από αυτά και στηρίζω τις γλάστρες στην βεράντα.

Την ιδέα αυτή την υλοποίησα και στο χωράφι με ένα μεγαλύτερο κομποστοποιητή, για τα κλαδέματα του κήπου. Με το υγρό λίπασμα στηρίζω ανά 15 μέρες τα δέντρα και έτσι κάνω φυσική καλλιέργεια. Ο κομποστοποιητής αυτός μπορεί να δεχτεί σχεδόν τα πάντα. Από κλαδέματα, γκαζόν, πυρήνα, κατσίγαρο, κουρές από τα πρόβατα, κοπριές αιγοπροβάτων και αλόγων. Όχι μόνο πετώ σκουπίδια αλλά το έμαθαν και οι συγχωριανοί μου και μου φέρνουν ότι έχουν, ενώ άλλοι ήδη το εφαρμόζουν στον χώρο τους.

Το κομπόστ είναι άριστο εδαφοβελτιωτικό, και επειδή δεν σκάβω, προστίθεται χώμα αντί να αφαιρείται με τον αέρα και τις βροχές. Είναι μία καλή και φθηνή λύση  για το πρόβλημα της ερημοποίησης. Χρησιμοποιώ λιγότερο νερό για ποτίσματα, γιατί το χωράφι έχει εδαφοκάλυψη και συγκρατεί την υγρασία και γιατί δεν επεμβαίνω στο οικοσύστημα που υπάρχει κάτω από το έδαφος.

Επίσης το νερό που αυτοποτίζεται ο κομποστοποιητής ανακυκλώνεται ξανά και ξανά με αποτέλεσμα να εμπλουτίζεται από την αποδόμηση των σκουπιδιών με την βοήθεια γεωσκώληκων. Το σύστημα ποτίσματος είναι αυτόνομο με την βοήθεια ενός μικρού πάνελ και έτσι είναι εντελώς οικολογικός. Είναι διπλός. Στην μία πλευρά του φυτεύτηκαν σε χώμα φασόλια, ντομάτες, καρπούζια, πεπόνια, βασιλικός, φράουλες, κατιφέδες, μαρούλια, μπάμιες, βότανα,  ένα κουμκουάτ ,γιασεμί, αναρριχόμενα φυτά ακόμα και μια κληματαριά (συνολικά γύρω στα 160 φυτά) . Στην άλλη πλευρά του γίνεται υδατοκαλλιέργεια.  Και οι δυο πάνε πολύ καλά. Σε λίγο καιρό όλα τα αναρριχόμενα ( ακόμα και οι πεπονιές, οι ντοματιές, οι καρπουζιές ) θα σταλίσουν στην καλαμωτή δίπλα τους.

Είναι  επίσης μια πολύ καλή πρόταση για να καλύψουμε την ταράτσα ή την βεράντα μας και να έχουμε ότι μας χρειάζεται στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Το σπουδαιότερο είναι ότι τα προϊόντα μας δεν έχουν ίχνος χημικού λιπάσματος.

Ο “ρυπαίνων θα πληρώνει”, δεν με αγγίζει.

 Αγγέλα Χρυσουλάκη

τηλ 6977 663 489

Αποσύρθηκε το άρθρο για την επιδότηση μονάδων αιχμής (μικρές ευέλικτες μονάδες, ικανές να “ανάβουν” γρήγορα και να καλύπτουν τις ανάγκες του συστήματος, όταν τα αιολικά πάρκα σταματούν ξαφνικά να παράγουν ενέργεια λόγω άπνοιας): Αποσύρθηκε αιφνιδίως από το τελικό κείμενο η διάταξη για τις μονάδες αιχμής, που είχε ανάψει φωτιές στην ενεργειακή αγορά. Το υπουργείο θορυβήθηκε από την επιστολή που του απέστειλε το συλλογικό όργανο των ιδιωτών επενδυτών οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην αγορά με δικές τους μονάδες και έκανε λόγο για φωτογραφική διάταξη υπέρ συγκεκριμένου επιχειρηματικού ομίλου. Η επίμαχη ρύθμιση επιδοτούσε με ισχυρά οικονομικά κίνητρα της τάξης των 100.000 ευρώ/ ΜW ετησίως (έναντι 70.000 ευρώ/ΜW με το προηγούμενο καθεστώς) μονάδες αιχμής ισχύος έως 150 ΜW και για περίοδο έως 5 έτη.
περισσότερα εδώ: [www.tanea.gr]

Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Τρίπολη, 11 Μαΐου 2010

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου εργαζόμαστε  στην κατεύθυνση δημιουργίας Ανεξάρτητης Αυτοδιοκητικής Παρέμβασης για την Αιρετή Περιφέρεια Πελοποννήσου.  Στα πλαίσια αυτά οργανώνουμε θεματικές ημερίδες με γενικό τίτλο:

ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.

Στόχος την ημερίδων αυτών είναι και η συνάντηση των ζωντανών αυτοδιοικητικών δυνάμεων του τόπου με τους οποίους θα συνδιαμορφώσουμε θέσεις και προτάσεις για μια άλλη πορεία στην  Πελοπόννησο. Η πρώτη μας ημερίδα ήταν τον Φεβρουάριο στην Τρίπολη με θέμα την διαχείριση απορριμμάτων. Η δεύτερη ημερίδα ήταν στις Καρυές Λακωνίας με θέμα.

 ΣTPOΦH ΣTHN OIKONOMIA THΣ YΠAIΘPOY

Mε κεντρικό σύνθημα «Διαμορφώνουμε την πράσινη Aτζέντα για την Πελοπόννησο» και κυρίαρχο πολιτικό αίτημα την προστασία του περιβάλλοντος, την ορθή και στοχευμένη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της γης για αυτάρκεια ποιοτικών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, οι Oικολόγοι Πράσινοι (O.Π.) της Περιφέρειας Πελοποννήσου, το περασμένο Σάββατο 8 Mαΐου 2010, πραγματοποίησαν Hμερίδα στις Kαρυές της Λακωνίας με θέμα: «Bιολογική Γεωργία και Kτηνοτροφία: Mια Πράσινη Λύση για την Oικονομία της Πελοποννήσου».

Mέλη και στελέχη των Ο.Π. από τους πέντε νομούς της Περιφέρειας, με εισηγητές – ειδικούς επιστήμονες και ανθρώπους της παραγωγής, επιχείρησαν, αφενός να δώσουν μια νότα αισιοδοξίας στους κατοίκους της υπαίθρου (εν αντιθέσει με το βαρύ κλίμα των ημερών, λόγω της εποπτείας των δημοσιονομικών της χώρας μας από το ΔNT), αφετέρου να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην αγροτοκτηνοτροφική ύπαιθρο, ως αναδυόμενη πολιτική δύναμη, που έχει πειστική πολιτική πρόταση για διέξοδο από την οικονομική κρίση.

Ο δασολόγος – σύμβουλος ανάπτυξης και διευθυντής της Aναπτυξιακής Eταιρείας Πάρνωνα A.E., κ. Mαρίνης Mπερέτσος, ο γεωπόνος κ. Mιχάλης Aναστασιάδης, η τεχνολόγος γεωπονίας MSc, κ. Δήμητρα Λυμπεροπούλου, ο διευθυντής του Oργανισμού Eλέγχου και Πιστοποίησης Bιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ, κ. Σπύρος Σγούρος, καθώς και ο επιχειρηματίας, Συντονιστής των Οικολόγων Πράσινων Πελοποννήσου, κ. Παναγιώτης Kακαλέτρης, έδωσαν το περίγραμμα του μοντέλου ανάπτυξης (από την παραγωγή έως την εμπορία) ποιοτικών  βιολογικών γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, ως μία διαρκή διέξοδο από τον φαύλο κύκλο της εντατικής χημικοσυντηρούμενης γεωργίας, που καταστρέφει το περιβάλλον, την υγεία των καταναλωτών και τελικά πιέζει διαρκώς το εισόδημα της αγροτικής οικογένειας.

Επιχειρήσεις – πρότυπα για την πράσινη οικονομία στην ύπαιθρο.

Πέντε καλά παραδείγματα από αγρότες – επιχειρηματίες, που τόλμησαν και πέτυχαν στην περιοχή της Λακωνίας, όπως ο κ. Σταύρος Aργυρόπουλος (BIOGRECO – Bιολογική Πτηνοτροφία, Σφαγεία, Zωοτροφές), ο κ. Θεοφάνης Βλαχολιάς (KEΦAΛAΣ A.E. – Bιολογικός Eλαιώνας), ο κ. Tάσος Γκολέμης (Aγροκτήματα Bιολογικής Γεωργίας – Kτηνοτροφίας), ο κ. Γιάννης Γεροντίδης, (Παραγωγή Παραδοσιακών Kαπνιστών Πέστροφας και Σολομού) και η κ. Mάτα Φωτοπούλου (Tράπεζα Σπόρων, Παραδοσιακή Kαλλιέργεια Kηπευτικών), έδωσαν τη δέουσα απάντηση στο σημερινό αδιέξοδο. Έχοντας όλοι τους «επιχειρήσει» με όραμα και μεράκι, χωρίς κίνητρο τις επιδοτήσεις, δίνοντας σήμερα παράδειγμα εργασίας και σε άλλους και ποιοτικά προϊόντα στον καταναλωτή.

Χρήσιμη παρέμβαση πραγματοποίησε ο πρόεδρος της Ένωσης Βιοκαλλιεργητών Λακωνίας, κ. Δημήτρης Δημητριάδης, αναδεικνύοντας τη διαχρονική διάσταση των σχετικών επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στη Λακωνία.

 Κατατέθηκαν ενδιαφέρουσες προτάσεις για τη συλλογική εμπορική δραστηριοποίηση των παραγωγών. Όπως από τον Συντονιστή των Οικολόγων Πράσινων Περιφέρειας Πελοποννήσου, κ. Π. Κακαλέτρη, για δημιουργία ανώνυμης εταιρείας προβολής και προώθησης αγροτικών προϊόντων. Αλλά και από τον γεωπόνο-μελετητή και Πρόεδρο του Συλλόγου Γεωπόνων Νομού Λακωνίας, κ. Σταύρο Αραχωβίτη, για δημιουργία εταιρείας συλλογικής προώθησης Λακωνικών προϊόντων. Οι ιδέες αυτές εμπλουτίστηκαν από τους παρευρισκόμενους, με ιδέες για διαφόρων ειδών δίκτυα (καταναλωτών – παραγωγών) προώθησης βιολογικών προϊόντων.

 Τοποθέτηση έκανε και ο γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών (ΠΕΝΑ), κ. Λεωνίδας Πολυμενάκος, μεταφέροντας το έντονο ενδιαφέρον των Νέων Αγροτών για κάθε ιδέα που μπορεί να δώσει ελπιδοφόρα προοπτική στο –από πολλούς υποτιμημένο, αλλά κορυφαίο στην κοινωνική και περιβαλλοντική σημασία του – αγροτικό επάγγελμα.

 Η ημερίδα προσπάθησε να ξεφύγει από τα τετριμμένα, δηλαδή συνάντηση εκπροσώπων των αρχών κι ύστερα έκδοση κάποιου ψηφίσματος αιτημάτων, δίνοντας τη δυνατότητα στους άμεσα ενδιαφερόμενους αγρότες και καταναλωτές να συζητήσουν απευθείας τόσο με ειδικούς επιστήμονες, όσο και με τους επαγγελματίες, που με τις ανακοινώσεις των πεπραγμένων τους κυριολεκτικά έδωσαν το στίγμα για το ποια πρέπει να είναι από εδώ  και πέρα η κατεύθυνση της αγροτικής οικονομίας της χώρας και της περιοχής μας.

 Tέλος, όλοι συμφώνησαν σε μια νέα συνάντηση, που θα πραγματοποιηθεί σύντομα με περισσότερους φορείς, για μια περαιτέρω συζήτηση των προτάσεων που τέθηκαν.

Σε μια περίοδο, που εκ των πραγμάτων εντείνεται ο δημόσιος διάλογος, οι Οικολόγοι Πράσινοι της Πελοποννήσου ανοίγουν όλα τα θέματα που αφορούν τα μικρά, αλλά εν τέλει μεγάλα ζητήματα της πολιτικής.

Για αποστολή υλικού από την ημερίδα και ενημέρωση για τις επόμενες δράσεις μας, αποστείλλετε mail στη διεύθυνση:  ecogreens.pelop.@gmail.com 

Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου: Δημήτρης Μητρόπουλος

Κιν.: 697 2717607

Oικοπελοπόννησος. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τους αλβανούς εκπαιδευτικούς Αρτέμη Ντούρη και Μαρινέλα Ντούρη που διδάσκουν εθελοντικά την αλβανική γλώσσα στα αλβανόπουλα της Ελλάδας (και όχι μόνο).

TOP CHANNEL Δευτέρα 10 Μαίου 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 13 Μαίου 2010 ώρα 17,30

Μερικά από τα ερωτήματα της συζήτησης:

• Ποια είναι τα ελληνικά βιολογικά προιόντα που μπορεί να βρει σήμερα ο έλληνας καταναλωτής?

Η κυρίαρχη σήμερα προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κρίσης, η προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τελικά η επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, είναι αυτή που υποστηρίζει την εξασφάλιση πάση θυσία ακόμα και της εκβιαστικής κερδοφορίας του τραπεζικού και επιχειρηματικού κεφαλαίου, διαμέσου και πάλι της αναδιανομής του εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών, των κατώτερων εισοδημάτων, ειδικότερα των νέων, και φυσικά των ανέργων. Πρόκειται για την εξασφαλισμένη οδό προς την ύφεση, την ανεργία, την επιδείνωση των κοινωνικών υπηρεσιών, την μείωση των συντάξεων, τη σοβαρή συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Η αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας και η αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών δικαιωμάτων, απαιτούν μια αντίστροφη πολιτική. Με στόχους την ισχυρή και άμεση αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος της απασχόλησης και των κατώτερων εισοδημάτων, και την ελάφρυνση του βάρους του χρέους, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τον οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας. Στην κατεύθυνση αυτή επιβάλλεται η επιμονή στην ανάπτυξη συνεργασιών με τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τη διεκδίκηση της θεσμικής θωράκισης του ευρώ και τη θεσμοθέτηση μηχανισμού αναπτυξιακής σύγκλισης, καθώς και η αξιοποίηση κάθε άλλης δυνατότητας αμοιβαίας επωφελούς διεθνούς συνεργασίας σε ό,τι αφορά στο δημόσιο χρέος. Οι όποιες ρυθμίσεις επιχειρηθούν ή επιβληθούν θα πρέπει να υπηρετούν τους παραπάνω στόχους.

Το αδιέξοδο στο οποίο προσπαθεί να απαντήσει η προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ και το ΔΝΤ) δεν αφορά τον δανεισμό του δημοσίου, αλλά αφορά την απροθυμία του ελληνικού κράτους να εξασφαλίσει την πληρωμή των ετήσιων τόκων του χρέους που προσεγγίζει τα 13 δις ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που ισοδυναμεί με 5% περίπου του ΑΕΠ. Κινδυνεύει δηλαδή να οδηγηθεί η χώρα σε ένα κατήφορο επιδείνωσης της ύφεσης, εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας και της μαζικής φτώχειας, επειδή δεν θέλησε η κυβέρνηση να επιτύχει άμεσα και αποτελεσματικά μία αναδιανομή εισοδήματος διαμέσου της φορολογίας, η οποία να αντιστοιχεί σε αυτό το ποσοστό του εθνικού εισοδήματος, και να λάβει μέτρα ανάκαμψης της παραγωγής και βελτίωσης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δαπανών.  

Αλλά η νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, υποστηρίζει μια δραματική αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών και των φτωχότερων κατηγοριών του πληθυσμού: πρόκειται για μειώσεις των μισθών και των λοιπών εισοδημάτων που μπορεί να φθάσουν από 10 μέχρι 20%, και μέχρι 30% μείωση των συντάξεων. Αυτή η νέα μεταφορά εισοδημάτων προς το χρηματιστικό κεφάλαιο και τα ανώτερα εισοδήματα δεν θα επιλύσει, αλλά, στην καλύτερη περίπτωση, θα μεταθέσει το πρόβλημα του χρέους, ενώ θα επισπεύσει την κατάρρευση και διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, με τον περιορισμό των δυνατοτήτων παραγωγής πρωτογενών πλεονασμάτων. Και μπορεί να προβλέψει κανείς ότι μια τέτοια αδύναμη οικονομία θα αδυνατεί να υποστηρίξει παραγωγικά την παραμονή της, για πολύ, στη ζώνη του Ευρώ.

Ποιος οδήγησε την ελληνική οικονομία, τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τους συνταξιούχους σ’ αυτήν την δυσμενή κατάσταση; Ποιός οδήγησε την ελληνική οικονομία στην κρίση του δανεισμού, του χρέους, της απασχόλησης, και της ανταγωνιστικότητας. Διότι ενώ είχαμε στο διάστημα 1998-2008 αύξηση του κόστους εργασίας κατά 1%, η επιδείνωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητας ήταν 26,8%, την περίοδο 2000-2009. Η διεθνής οικονομική κρίση ή η εφαρμοζόμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική μονεταριστικής έμπνευσης που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Πως εξηγείται οτι η ελληνική οικονομία κατά την διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών με συνεχή αύξηση του ΑΕΠ και έντονη ανισοκατανομή του εισοδήματος προσφεύγει σε δανεισμό και σε συνεχή αύξηση του δημόσιου χρέους; Σε ποιους λόγους οφείλεται αυτό το «ελληνικό παράδοξο» που έχει οδηγήσει την ελληνική οικονομία, ιδιαίτερα, μετά το 2007 σ’ αυτή την δυσμενή δημοσιονομική, κοινωνική και παραγωγική κατάσταση; Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι το σημερινό δημοσιονομικό και παραγωγικό πρόβλημα της χώρας δεν οφείλεται στο επίπεδο των μισθών και των συντάξεων.

Εμείς θεωρούμε ότι οφείλεται κατά κύριο και αποκλειστικό λόγο στην δανειακή μεγέθυνση της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης, στις υπερτιμολογήσεις των κρατικών προμηθειών, στις φοροαπαλλαγές προς τις επιχειρήσεις που στέρησαν από έσοδα τον Κρατικό Προϋπολογισμό (7,7% του ΑΕΠ οι άμεσοι φόροι στην Ελλάδα, 13,1% του ΑΕΠ οι άμεσοι φόροι στην Ε.Ε. των 27, συμμετοχή στην Ελλάδα των μισθωτών και συνταξιούχων κατά 81,5% στο δηλωθέν εισόδημα φυσικών προσώπων και κατά 78,7% στη φορολογία του εισοδήματος φυσικών προσώπων), στην ανισοκατανομή του εισοδήματος, στην απελευθέρωση της φοροδιαφυγής και στην κατάρρευση του μηχανισμού ελέγχου είσπραξης των εσόδων του κράτους, στην εισφοροδιαφυγή, την ευέλικτη, την αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία καθώς και στην συρρίκνωση του τεχνολογικού και καινοτομικού δυναμικού της χώρας.

Αυτό που προτείνουμε ως την οδό για την αναθέρμανση της οικονομίας και την κοινωνική ανασυγκρότηση, είναι να πραγματοποιηθεί μια αντίθετη αναδιανομή του  εισοδήματος, να μεταφερθούν στα δημόσια ταμεία πόροι και εισοδήματα από τους έχοντες και κατέχοντες και όχι από τους μισθωτούς και τους φτωχούς. Είναι δυνατόν στις σημερινές κρίσιμες περιστάσεις για το μέλλον της οικονομίας και της κοινωνίας, να υλοποιηθεί μια αύξηση της φορολογίας κατά 10 μονάδες του ΑΕΠ, η οποία θα προέλθει κατά το μισό από την πραγματική αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης, και κατά το άλλο μισό από την αναδιανομή του εισοδήματος και την επιβολή ενός πράσινου φόρου. Βεβαίως, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις – όπου στην ουσία έχουν δημιουργηθεί συνθήκες «παγίδας του χρέους» – το πρόβλημα είναι ταυτόχρονα και δημοσιονομικό και αναπτυξιακό. Άρα, πέρα από την πλευρά των εσόδων σημαντική διάσταση της πολιτικής πρέπει να είναι και η μείωση των μη αποδοτικών δαπανών του δημοσίου και η αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα, στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου, οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, μεσομακροχρόνιου ορίζοντα.

Με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλιστεί η πληρωμή των τόκων του δημοσίου χρέους, αλλά θα υπάρχουν και πόροι διαθέσιμοι για τη στήριξη της βιωσιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, για την άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας σε κοινωνικές υπηρεσίες (4 δις Ευρώ το χρόνο ισοδυναμούν με 200.000 ως 250.000 θέσεις εργασίας) και για την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων κατά 40% περίπου. Το πρόσθετο διαθέσιμο ποσό για τη στήριξη της οικονομίας θα ισοδυναμεί ετησίως με το τριπλάσιο των πόρων του ΕΣΠΑ και θα εξασφαλίσει την απαρχή μιας πορείας ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας σε αναπτυξιακή και αναδιανεμητική κατεύθυνση, και θα έχει επιβαρύνει μόνο την πολυτελή κατανάλωση και τις πολυτελείς εισαγωγές.

Η προτεινόμενη από τον μηχανισμό «στήριξης» μείωση των αμοιβών της εργασίας στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, εμφανίζεται ως το μέσο για την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Αλλά η βύθιση της οικονομίας στην ύφεση και στην αύξηση της ανεργίας θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε κλείσιμο επιχειρήσεων, σε απολύσεις, σε απαξίωση επομένως του υλικού και ανθρώπινου παραγωγικού δυναμικού, καθώς και στην συνέχιση της επιδείνωσης του επιπέδου ανταγωνιστικότητας με αποτέλεσμα να χρειαστούν δύο δεκαετίες για την ανασυγκρότηση ακόμα και των υπαρκτών σήμερα παραγωγικών δυνατοτήτων. Για την ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού, την βελτίωση της παραγωγικότητας, της καινοτομικής ικανότητας της οικονομίας και της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας,  χρειάζεται αντίθετα να δοθεί άμεσα προτεραιότητα στο σχεδιασμό νέων πολιτικών για την ενέργεια και το περιβάλλον, τη βιομηχανία, την αγροτική οικονομία και τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων.

Μια τέτοια στρατηγική δεν αφορά σήμερα μόνο την ελληνική οικονομία και την ιδιαιτερότητά της. Αποτελεί μια αξιόπιστη και βιώσιμη στρατηγική για τις περισσότερες υπερχρεωμένες και ελλειμματικές οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επομένως για το σύνολο της  ζώνης του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα αποδειχθεί σύντομα ότι η χρησιμοποίηση για την αντιμετώπιση της κρίσης των μεθόδων και των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών που οδήγησαν σε αυτήν, δεν μπορεί παρά να φέρει μια βαθύτερη επιβράδυνση της οικονομίας και επιβάρυνση της κοινωνίας στο σύνολο της Ευρώπης. Μια ριζοσπαστική στρατηγική για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ελλάδα, αποτελεί μια ουσιαστική συμβολή στη διαμόρφωση εναλλακτικών αναπτυξιακών και αναδιανεμητικών πολιτικών στο επίπεδο της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Οι ιδέες αυτές κατατίθενται στο δημόσιο διάλογο που πρέπει, επιτέλους, να  αναπτυχθεί με στόχο την διαμόρφωση μιας εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής, βιώσιμης, κοινωνικά δίκαιης και αποτελεσματικής για τον κόσμο της εργασίας, της γνώσης και την κοινωνία συνολικά.

 Κώστας Βεργόπουλος

Γιάννης Δραγασάκης

Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν

Σάββας Ρομπόλης

Παρουσίασαν τις θέσεις τους για την κρίση, σε Συνέντευξη Τύπου στη Θεσσαλονίκη

Αντίθετοι στην προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οι Οικολόγοι Πράσινοι, θεωρούν ότι τα μέτρα αντιπροσωπεύουν ένα βαρύ τίμημα, με άδικη κατανομή και αμφίβολο αντίκρισμα. Η οργή των πολιτών για το πολιτικό σύστημα είναι εύλογη, η κοινωνία χρειάζεται όμως πολιτική διέξοδο με εναλλακτικές λύσεις: διαφορετικά θα βρεθεί σε συμπληγάδες ατελείωτων θυσιών χωρίς προοπτική, εκτεταμένης διάχυτης βίας όπως αυτή που τόσο οδυνηρά ζήσαμε με τις τρεις ζωές που χάθηκαν, και πιθανών περιορισμών στις δημοκρατικές ελευθερίες ως απάντηση στο αίτημα για ασφάλεια. 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ρίχνουν το βάρος τους στη χάραξη «κόκκινων γραμμών» για την κοινωνία και το περιβάλλον, τη δίκαιη κατανομή των βαρών, την ανάκτηση των χρημάτων που χάθηκαν από διαφθορά και φοροδιαφυγή, το σχεδιασμό ευρωπαϊκών εγγυήσεων δανεισμού που θα αντικαταστήσουν το συντομότερο το σημερινό μηχανισμό του Δ.Ν.Τ., την επείγουσα προώθηση εκτεταμένου προγράμματος επενδύσεων για πράσινη στροφή της οικονομίας, την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής για όλους μέσα από συλλογικά αγαθά, την ανάπτυξη της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας ως δίκτυ ασφαλείας για τους πληττόμενους από την κρίση. 

Τις θέσεις αυτές παρουσίασαν, εκ μέρους των Οικολόγων Πράσινων, σε συνέντευξη τύπου στα γραφεία τους στη Θεσσαλονίκη ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος και οι Γιάννης Παρασκευόπουλος και Δημήτρης Φουτάκης εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας. 

 «Η εκλογή ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων έχει φέρει το διεθνές πράσινο κίνημα σε πολύ πιο άμεση επαφή με την ελληνική οπτική, επαφή που ήδη δίνει καρπούς», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι Πράσινοι πρώτοι ανέδειξαν την ελληνική κρίση ως μέρος μιας συνολικότερης κρίσης της ευρωζώνης, έδωσαν μάχες για την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, ζητούν ευθύνες για τις κοντόφθαλμες εθνοκεντρικές επιλογές των κυβερνήσεων.

Η ευρωπαϊκή διάσταση έχει ρόλο – κλειδί για τη διέξοδο από την κρίση. Αγωνιζόμαστε για κοινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική σε κατευθύνσεις αλληλεγγύης, βιωσιμότητας και κοινωνικής συνοχής, και είναι σημαντικό ότι η φετινή έκθεση για το ευρώ, με πράσινο εισηγητή και καθολική σχεδόν υποστήριξη στο ευρωκοινοβούλιο,  καταθέτει ολοκληρωμένες προτάσεις σε αυτή την κατεύθυνση: αν αυτές είχαν υιοθετηθεί, η Ελλάδα δε θα είχε αναγκαστεί να λάβει τα τελευταία μέτρα.

Πρακτικά, το έλλειμμα αλληλεγγύης των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, και η μη αξιοποίηση των προτάσεων του ευρωκοινοβουλίου από την ελληνική κυβέρνηση,  μας καταδικάζουν σε ένα τίμημα πολλαπλάσιο από το απαραίτητο. Επιδίωξή μας είναι να αντικατασταθεί το συντομότερο ο σημερινός Μηχανισμός Στήριξης του Δ.Ν.Τ. από ένα σύστημα ευρωπαϊκών εγγυήσεων για το δανεισμό της χώρας».

 «Η κρίση είναι ταυτόχρονα οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική», τόνισε ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, εκπρόσωπος τύπου της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων. «Πολύ πριν χάσουμε την αγοραστική μας δύναμη, είχαμε θυσιάσει τα συλλογικά αγαθά που στηρίζουν ποιότητα ζωής για όλους, όπως και τις αξίες εμπιστοσύνης και συνεργασίας που μας θα μας επέτρεπαν να οικοδομούμε κοινωνικές πρωτοβουλίες ανεξάρτητες από το κράτος και τις επιχειρήσεις. Χρειαζόμαστε λοιπόν ταυτόχρονες απαντήσεις για όλες τις διαστάσεις της κρίσης,   καθώς στις καινούργιες συνθήκες η υποβάθμιση των συλλογικών αγαθών μας κάνει δυό φορές φτωχούς. Ένα παράδειγμα είναι οι εναλλακτικές λύσεις απέναντι στο ΙΧ, ως αντίδοτο στο αυξημένο κόστος της χρήσης του.

Χρειαζόμαστε επίσης ένα ευρύ επενδυτικό πρόγραμμα με αιχμές τη βιώσιμη αναζωογόνηση της υπαίθρου, την ποιότητα ζωής των πολιτών, την απεξάρτηση από το πετρέλαιο και το λιγνίτη. Απαραίτητο είναι, τέλος, ένα οριστικό διαζύγιο με λογικές που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, όπως η «διπλωματία των εξοπλισμών», τα φαραωνικά έργα τύπου Αχελώου, ή η αυταπάτη ότι ένας πολυδάπανος μηχανισμός καταστολής μπορεί να μας σώσει από το πρόβλημα των ναρκωτικών».

“Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ, εκτός από τα εξοντωτικά και άδικα μέτρα που επιβάλλει είναι ταυτόχρονα και αδιέξοδη καθώς οδηγεί τη χώρα σε βαθιά και μακροχρόνια ύφεση, και δεν διασφαλίζει ούτε την βιώσιμη εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους», δήλωσε ο Δημήτρης Φουτάκης, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας. « Ίσως δεν είναι αργά, τώρα που συνειδητοποιείται ευρύτερα ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι σε μεγάλο βαθμό πρόβλημα του ευρώ, η ελληνική κυβέρνηση να προωθήσει μια πραγματικά ευρωπαϊκή λύση με έκδοση ευρωομολόγων από την ΕΚΤ ή άλλα ισοδύναμα μέτρα που να “απορροφήσουν” μέρος τουλάχιστον του χρέους της ευρωζώνης, επιτρέποντας ταυτόχρονα την προώθηση επενδύσεων για μια Πράσινη Στροφή στην Οικονομία για έξοδο από την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση.»

 Για περισσότερες πληροφορίες:  Μιχάλης Τρεμόπουλος   6982 689868     

                                                    Δημήτρης Φουτάκης      6977 301900

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
www.ecogreens.gr - email: ecogreen@otenet.gr
Αθήνα: Πλατ. Ελευθερίας 14, 10553, τηλ. 210.3306303, fax 210 3241825
Θεσσαλονίκη: Πλάτωνος 1 & Εγνατία 54631, τηλ. 2310. 269780, fax 2310.421196

                                                                                           ΚΥΡΙΑΚΗ 9.5: 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν σε συμμετοχή στις ποδηλατοπορείες

 Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ προσκαλούν τα μέλη, τους φίλους και τις φίλες τους, τους πολίτες γενικότερα, να πάρουν τους δρόμους με τα ποδήλατά τους και να συμμετάσχουν στις ποδηλατοπορείες που διοργανώνονται από οργανώσεις ποδηλατιστών/τριών την Κυριακή 9 Μαΐου στις 12 το μεσημέρι σε πάνω από 30 πόλεις σε όλη την Ελλάδα (αναλυτικά στο http://www.podilates.gr). Στην Αθήνα το ραντεβού είναι στο Πεδίο του Άρεως, στη Θεσσαλονίκη στην Πλατεία Αριστοτέλους.

Το κίνημα πολιτών κάθε ηλικίας που διεκδικεί το δικαίωμα στην οικολογική μετακίνηση με αξιοθαύμαστη επιμονή και συστηματικότητα, υποδειγματική αυτό-οργάνωση και ανεξαρτησία από κόμματα, αξίζει την υποστήριξη όλων μας.

Σε περίοδο περιορισμένων εισοδημάτων και ακριβών καυσίμων, η ενίσχυση του ποδηλάτου  δε συμβάλλει μόνο σε καλύτερη ποιότητα ζωής και ασφαλέστερες, περιβαλλοντικά πιο υπεύθυνες μετακινήσεις στην πόλη, αλλά και πρακτικές διεξόδους απέναντι στην κρίση.

Στην Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε κάτι που είναι ήδη δεδομένο στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις: ποδηλατόδρομους και ασφάλεια στο δρόμο για μεγάλους και παιδιά, ειδικά μέτρα προώθησης του ποδηλάτου, δυνατότητα μεταφοράς ποδηλάτων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ακόμα και μεγαλουπόλεις, όπως το Παρίσι με πρωτοβουλίες του πράσινου αντιδημάρχου για τις μεταφορές,  προωθούν επιθετικά το ποδήλατο με εκτεταμένα δίκτυα δανεισμού ποδηλάτων και ειδικά σχεδιασμένες πολιτικές. Παρόμοιες πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει οι Πράσινοι σε πλήθος πόλεις, σε συνεργασία με τα κινήματα πολιτών και την αυτοδιοίκηση.

Στη σημερινή διαμόρφωση των ελληνικών πόλεων το ΙΧ καταλαμβάνει, νόμιμα ή παράνομα, το σύνολο σχεδόν του διαθέσιμου χώρου χωρίς να μπορεί να εξυπηρετηθεί ούτε και το ίδιο. Όλοι και όλες βιώνουμε την ασφυξία στην κυκλοφορία ακόμα και αν δεν οδηγούμε αυτοκίνητο.  Τα πεζοδρόμια θεωρούνται πια πολυτέλεια. Πεζοί, ποδηλάτες, γονείς με παιδικά καροτσάκια, ηλικιωμένοι και ΑΜΕΑ αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα στις καθημερινές τους μετακινήσεις.

Σε αυτές τις συνθήκες η ανακατανομή του χώρου προς όφελος άλλων, βιώσιμων τρόπων μετακίνησης είναι σήμερα θέμα επιβίωσης. Το ποδήλατο μπορεί να αποτελέσει την απαρχή για μία φιλικότερη πόλη που θα σέβεται το περιβάλλον και όλους τους κατοίκους της (πεζούς, ποδηλάτες, οδηγούς) και θα αποτελεί μια συγκεκριμένη συμβολή στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης αλλά και στην προστασία του κλίματος. Ταυτόχρονα είναι συμβατό και με μια πολιτική βελτίωσης των δημόσιων συγκοινωνιών και ανάπτυξης ζωνών και δικτύων πρασίνου. Αρκεί βέβαια να περάσουμε από τα λόγια σε ενεργές πολιτικές και πράξεις για την διευκόλυνση της μετακίνησης με ποδήλατο, την ασφάλεια των ποδηλατιστών/στριών και τον επανασχεδιασμό των πόλεων με βάση οικολογικά κριτήρια.

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ στηρίζουμε τα αιτήματα των ποδηλατιστών/τριών για:

• Να τολμήσουμε την δίκαιη ανακατανομή του χώρου προς όφελος της μετακίνησης με ποδήλατο και δημόσια μέσα μεταφοράς
• Να υλοποιηθούν οι μελέτες και προτάσεις για εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων στις πόλεις και ένταξή τους σε ενιαία δίκτυα πρασίνου και πεζόδρομων
• Να επιτραπεί όπως σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές πόλεις η μετακίνηση ποδηλατών και στο Μετρό.
• Να ληφθούν μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη και ασφαλής πορεία των χρηστών ποδηλάτου στις πόλεις. Αναθεώρηση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας σε κατευθύνσεις φιλικές προς τους πεζούς και το ποδήλατο.
• Να προωθηθούν από τους δήμους δίκτυα διάθεσης-ενοικίασης ποδηλάτων για χρήση από κατοίκους και επισκέπτες, αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή εμπειρία.
• Να γίνει καθημερινή πραγματικότητα η ευαισθητοποίηση των πολιτών και εκπαίδευση των μαθητών από το σχολείο.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε απαραίτητο οι πολιτικές για το ποδήλατο να βρουν τη θέση τους και στο διάλογο για την αυτοδιοίκηση.

Θα βρεθούμε λοιπόν αυτή την Κυριακή στους δρόμους με τα ποδήλατα, για να μπορούμε να κυκλοφορούμε με ποδήλατο καθημερινά.

                                            Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες:  Νίκος Χρυσόγελος   6936 672882

Οικοπελοπόννησος, συζήτηση για το τρένο. Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον Αντώνη Φιλιππουπολίτη του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου για το τρένο, τα αδιέξοδα και τις προοπτικές του.

(απόσπασμα από την Οικοπελοπόννησο, συζήτηση με τον Πάνο Αλαβέρα για την καύση απορριμμάτων).

Η χρησιμότητα των Οικολόγων Πράσινων είναι ότι η δράση τους πρασινίζει, πραγματικά ή επιφανειακά, τα άλλα κόμματα, τους δημάρχους, τα μμε, ακόμα και ολόκληρες λαικές συνελεύσεις  κλπ. Αυτό είναι το δίδαγμα απο την εξάμηνη πάλη εναντίον της καύσης που ολοκληρώθηκε στην προχθεσινή συνέλευση στα Αθίκια.

Ποιο είναι όμως το πραγματικό αποτέλεσμα? Μηδέν εις το πηλίκον. Οι χωματερές σιγοβράζουν καθημερινά και εκλύουν περισσότερους ρύπους από όσους ένα εργοστάσιο καύσης. Την στιγμή λοιπόν που οι πολλοί πανηγυρίζουν για την νίκη εναντίον της καύσης, το οικολογικό κίνημα της Πελοποννήσου δεν έχει βρει ακόμη τον δρόμο που οδηγεί στο να πείσει τους πολίτες να δράσουν θετικά και όχι απλώς να αρνούνται μια, όντως επικίνδυνη δραστηριότητα όπως η καύση. Ο δρόμος, ίσως είναι μακρύτερος από όσο είχαμε φανταστεί…

Ευ. Σπινθάκης

(που δεν πήγε στην λαική συνέλευση του  Σολομού)

TOP CHANNEL Δευτέρα 3/5/2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 6/5/2010 ώρα 17,30

«Βιολογική Γεωργία και Κτηνοτροφία:

Μία Πράσινη Λύση για την Οικονομία της Πελοποννήσου»

Σάββατο 08 Μαΐου 2010 – Πολυχώρος Καρυών Λακωνίας 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Για χρόνια οι κυβερνήσεις αλλά και η κοινωνία έκλειναν τα μάτια μπροστά στα προβλήματα, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται τεράστια χρέη δημοσιονομικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά. Και άλλες χώρες βιώνουν βαθιά κρίση, όμως η ένταση της ελληνικής κρίσης οφείλεται κυρίως στην χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος και του μοντέλου ανάπτυξης που ακολουθήθηκε. Με ευθύνη των κυβερνήσεων σπαταλήθηκαν οι φυσικοί και οικονομικοί μας πόροι, στερώντας τους από τις μελλοντικές γενιές, επεκτάθηκε η διαφθορά σε πρωτοφανές επίπεδο, κάνοντας πιο φτωχούς όλους μας για να πλουτίσουν λίγοι, στερούμαστε πλέον πολύτιμα για τη ζωή μας αγαθά, όπως ο καθαρός αέρας, το ασφαλές νερό, τα δάση και τα φυσικά οικοσυστήματα, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος που ξεπερνάει πλέον τα 300-330 δις (ενώ το ΑΕΠ είναι 240 δις).

Η κυβέρνηση της ΝΔ είδε το πλοίο να κατευθύνεται στα βράχια (καταχρέωσε τη χώρα και γενίκευσε τη διαφθορά) και το εγκατέλειψε βιαστικά αντιλαμβανόμενη ότι θα βυθιστεί σύντομα. Η σημερινή κυβέρνηση ευθύνεται όχι μόνο για το κυβερνητικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ αλλά και γιατί με την καταστροφική διαχείριση της κρίσης (και επικοινωνιακά), την έλλειψη προετοιμασίας και εναλλακτικής λύσης κατέστησε την προσφυγή στο «μηχανισμό» και το ΔΝΤ…μονόδρομο.

Θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει τον «μηχανισμό» και το ΔΝΤ?

Είναι πολύ πιθανό να είχαμε αποφύγει τη σημερινή ένταση της κρίσης δανεισμού, αν η κυβέρνηση κατανοούσε τις προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων για συνεκτική πολιτική αμέσως την επόμενη μέρα των εκλογών όπως λέγαμε «πράσινη λύση για την κρίση, οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική και αν η είσοδος των Οικολόγων Πράσινων στη Βουλή με τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου είχε στερήσει από την κυβέρνηση την αυταρέσκεια της μεγάλης πλειοψηφίας. Αν η κυβέρνηση παρουσίαζε ένα συνεκτικό πρόγραμμα για στροφή της οικονομίας προς πράσινη κατεύθυνση, δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας σε τομείς κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμες και μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος ώστε να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή καθώς και για αντιμετώπιση της διαφθοράς, παράλληλα φυσικά με ένα δίκαιο πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης. Και κυρίως αναλαμβάνοντας χαμηλόφωνα και συστηματικά να διαμορφώσει μια συμμαχία, όπως προτείναμε οι Ευρωπαίοι Πράσινοι, για ένα Πράσινο New Deal στην ΕΕ και διαβεβαίωνε την ΕΕ και τις αγορές ότι μέσα σε μεγαλύτερο, όμως, διάστημα θα επιτύγχανε την δημοσιονομική εξυγίανση.

Οι Πράσινοι έκαναν ότι μπορούσαν

Οι Πράσινοι ομόφωνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο είχαμε έγκαιρα επισημάνει ότι με μια έγκαιρη εξασφάλιση εγγυήσεων – από τις χώρες της Ευρωζώνης σε διμερές κατ’ αρχή επίπεδο με συντονισμό του EuroGroup – ότι η Ελλάδα δεν θα αφεθεί να χρεοκοπήσει, θα μπορούσε να αποτρέψει την κλιμάκωση των επιτοκίων δανεισμού. Για το σκοπό αυτό αναλάβαμε σειρά πρωτοβουλιών, που δυστυχώς δεν ελήφθησαν υπόψη από την κυβέρνηση και αγνοήθηκαν επιδεικτικά από τα ελληνικά ΜΜΕ: δηλώσεις Γερμανών Πρασίνων, επίσκεψη στην Ελλάδα της βουλευτού των Γερμανών Πρασίνων Violeta Von Cramon, παρεμβάσεις Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκδήλωση των Οικολόγων Πράσινων στην Ελλάδα για την ελληνική κρίση με συμμετοχή της συμπροέδου της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο Reb Harms και του πρασίνου ευρωβουλευτή Sven Giegold, συντάκτη της έκθεσης που υιοθετήθηκε από το ευρωκοινοβούλιο για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, ομόφωνο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος με πρωτοβουλία των Οικολόγων Πράσινων και των Γερμανών Πράσινων. Ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων έκανε σημαντικές παρεμβάσεις στο ευρωκοινοβούλιο για τα ευρωομόλογα και τις αγορές στρατιωτικού υλικο που πιέζουν οι ευρωπαϊκές χώρες να κάνουμε σε μια περίοδο δημοσιονομικής στενότητας.

Η ευθύνη της κυβέρνησης για τον εκτροχιασμό της κρίσης

H κυβέρνηση ακολούθησε έναν εντελώς λανθασμένο δρόμο. Προεκλογικά, το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε πράγματα που ήταν αδύνατο να γίνουν, σαν να μην γνώριζε το πρόβλημα. Κέρδισε μεγάλη πλειοψηφία υποσχόμενη ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που κάνει. Έδειξε – και προς τις αγορές και την ΕΕ – να «αγνοεί» το πρόβλημα και φυσικά «αιφνιδιάστηκε» με την αντίδραση των αγορών και της ΕΕ. Έτσι, το θέμα του δανεισμού μετατράπηκε σε δραματική αύξηση των επιτοκίων δανεισμού. Μπλόφαρε …με το ΔΝΤ και με τον τρόπο αυτό άνοιξε την πόρτα για να μπει στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη.

Αναγκαία μια πραγματική εναλλακτική λύση

Δυστυχώς, ο «μηχανισμός» με τη συμμετοχή και του ΔΝΤ είναι πλέον εδώ, κάτι που έπρεπε να έχει αποφευχθεί. Αλλά δεν έχει πλέον νόημα να περιοριζόμαστε σε μια συζήτηση για το πόσο κακός είναι αυτός ο μηχανισμός. Με τα μέτρα που προωθούνται, ακόμα και αν η κυβέρνηση καταφέρει να γεμίσει φέτος τα ταμεία, θα οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση της ανεργίας, σε κατάρρευση της πραγματικής οικονομίας και σε διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Πρέπει να διαμορφωθεί γρήγορα μια εναλλακτική λύση – που δυστυχώς ούτε καν σκιαγράφησε η κυβέρνηση ή οι άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Ορισμένες πολιτικές δυνάμεις και οικονομολόγοι προτείνουν στάση πληρωμών, τυπική χρεοκοπία, ακόμα και έξοδο από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή σε συνδυασμό με υποτίμησή της. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί λύση γιατί με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθεί η χώρα στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πιθανόν εκτός Ευρωζώνης, θα διπλασιαστεί το χρέος, θα χαθούν οι όποιες ιδιωτικές αποταμιεύσεις, θα πέσει δραματικά η ποιότητα ζωής, θα στερηθεί η χώρα τους όποιους πόρους μπορεί να εξευρεθούν για μεταστροφή της οικονομίας προς πράσινη κατεύθυνση και πολύ μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας θα οδηγηθεί στη φτώχεια και την ανεργία. Η χώρα δεν παράγει πλέον σπουδαία πράγματα για να περιμένουμε ότι θα αυξηθεί έτσι η ανταγωνιστικότητα και οι εξαγωγές και θα ανακάμψει μεσοπρόθεσμα η οικονομία. Είναι αμφίβολο αν μεγάλο κομμάτι του αστικού πληθυσμού θα μπορέσει χωρίς εισοδήματα πλέον να διατηρήσει ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης,

Χρειάζεται, λοιπόν μια πραγματικά εναλλακτική λύση απέναντι στην κρίση – που είναι όχι μόνο δημοσιονομική αλλά και οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική- καθώς και απέναντι στη σημερινή αδιέξοδη πολιτική με δυο διαστάσεις:

(α) Να περιοριστούν άμεσα οι επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή, την απασχόληση και την πραγματική οικονομία από τα προωθούμενα μέτρα. Να επιστραφούν τα χρήματα από τις μίζες και τη διαφθορά στα δημόσια ταμεία. Να εξοικονομηθούν πόροι με περικοπή 5 δις ευρώ από το πρόγραμμα στρατιωτικών εξοπλισμών το 2010. Να μειωθούν οι επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή με «επιστροφή» της απώλειας εισοδήματος στα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα με τη μορφή «κοινωνικού μισθού», δηλαδή υπηρεσιών και υποδομών που ελαφρύνουν την επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής, όπως για παράδειγμα επιτυγχάνεται με τη βελτίωση των γειτονιών, των συγκοινωνιών, της ενεργειακής αποτελεσματικότητας, των συνθηκών ζωής και της υγείας (και όχι απλώς της περίθαλψης), της παιδείας. Να δημιουργηθεί ευνοϊκό κλίμα για κοινωνικά υπεύθυνη πράσινη επιχειρηματικότητα και καινοτομία καθώς και για την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας και του τρίτου τομέα (κοινωνικές επιχειρήσεις), που θα μπορούσαν να προσφέρουν ευκαιρίες απασχόλησης αλλά και να αναβαθμίσουν τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές υποδομές με βιώσιμο οικονομικά τρόπο.

(β) Να προωθηθούν μεσοπρόθεσμα αλλαγές στο οικονομικό μοντέλο (πρασίνισμα οικονομίας) μέσω σχεδιασμένων πολιτικών αλλά και επίδειξης πραγματικής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις υπόλοιπες χώρες που βρίσκονται σε κρίση μπορεί να εκφραστεί με:
- αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ με στόχο την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (διάθεση 500 δις Ευρώ μέσα από ένα Πράσινο New Deal και δημιουργία 5.000.000 πράσινων θέσεων εργασίας πανευρωπαϊκά),
- σύνδεση των δανείων χαμηλού επιτοκίου από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προς τις τράπεζες με τη χρηματοδότηση κοινωνικών – περιβαλλοντικών προγραμμάτων και όχι κατανάλωσης,
- έκδοση ευρωομόλογου και διμερή δάνεια με χαμηλό επιτόκιο που θα στηρίξουν πράσινες επενδύσεις,
- επιβολή μηχανισμών ελέγχου των βραχυπρόθεσμων κινήσεων χρηματιστηριακών κεφαλαίων.

Αλλαγή του οικονομικού μοντέλου και των αξιών της κοινωνίας

Απαιτείται πράγματι να διαμορφωθεί μια σωστή μακρο-οικονομική πολιτική και στρατηγική που θα διακρίνεται από σταθερότητα, οικολογική και κοινωνική βιωσιμότητα, δίκαιη διανομή του πλούτου, μεταρρύθμιση της οικονομίας προς πράσινη κατεύθυνση και αποτελεσματική διαχείριση των πόρων (φυσικοί και ανθρώπινοι). Προϋπόθεση για την υιοθέτηση μιας τέτοιας στρατηγικής είναι η πολιτισμική αναγέννηση της χώρας και η εμφάνιση στο κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο νέων πολιτικών δυνάμεων που θα εκφράζουν τις δυναμικές κοινωνικές ομάδες που επιδιώκουν την πολιτική, οικολογική και κοινωνική μεταρρύθμιση. Δεν μπορούν αυτοί που μας οδήγησαν στην κρίση να αποτελούν συνεχώς τις …εναλλακτικές πολιτικές εφεδρείες.

Καμία οικονομία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη μακροχρόνια αν δανείζεται όλο και περισσότερα για να καταναλώνει όλο και πιο πολύ, παράγοντας όλο και λιγότερα. Αλλά και η δημοσιονομική εξυγίανση για να είναι βιώσιμη πρέπει να συνδεθεί με μια οικονομία που αποσυνδέεται από την αυξανόμενη χρήση πρώτων υλών και επιτυγχάνει τη μείωση του κοινωνικού χάσματος και των κοινωνικών ανισοτήτων. Ακόμα και αν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι για τη μείωση του ελλείμματος, το αποτέλεσμα δεν θα είναι βιώσιμο αν η προσπάθεια αυτή αφήσει πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους και φτωχούς καθώς και τεράστιο οικονομικό και περιβαλλοντικό χρέος.

Η χωρίς όρια κατανάλωση, ένας τρόπος ζωής που συνδέεται με το «ανάλαφρο» lifestyle και μια “πρόοδος” που στηρίζεται στον υπερδανεισμό, τη συνεχή μεγέθυνση του ΑΕΠ και μια «εικονική» οικονομία ή οικονομία «φούσκα» θα πρέπει να αντικατασταθούν από μια πράσινη, κριτική κατανάλωση καθώς και από οικονομικές δραστηριότητες που είναι οικολογικά και κοινωνικά υπεύθυνες, συμβάλλουν στην κοινωνική δικαιοσύνη και στη διατήρηση των φυσικών πόρων και των οικολογικών συστημάτων μακροχρόνια. Η ευημερία πρέπει να συμβάλλει πραγματικά στην ποιότητα ζωής, στη βελτίωση της υγείας και την κάλυψη των πολύπλευρων αναγκών των πολιτών αλλά και να μετριέται με δείκτες που θα λένε την αλήθεια του Δείκτη Γενικής Προόδου (Genuine Progress Indicator) και του Δείκτη Σταθερής Κατάστασης Οικονομίας (Steady State Economy Index).

Η σημερινή κρίση είναι κρίση ταυτότητας, κρίση του μοντέλου οικονομίας και ανάπτυξης που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα στη χώρα μας. Απαιτείται αλλαγή προτεραιοτήτων στον σκληρό πυρήνα της οικονομίας. Η αρχή της πρόληψης σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, η διασφάλιση των οικοσυστημάτων, η προστασία των υπηρεσιών που προσφέρει η φύση και τα οικοσυστήματα και η αποκατάσταση των αγαθών που έχουμε στερηθεί σήμερα λόγω της ρύπανσης και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος (καθαρός αέρας, γη και νερά, αντιστροφή τάσεων μείωσης βιοποικιλότητας) είναι σημαντικές επιλογές για μια βιώσιμη οικονομία και για τη δημιουργία χιλιάδων, χρήσιμων πράσινων θέσεων εργασίας.

Η μεταρρύθμιση της οικονομίας και των πολιτικών απαιτούν εκπαίδευση των πολιτών και ενδυνάμωση των ικανοτήτων της κοινωνίας (και με την ενσωμάτωση μεταναστών) ώστε να αναλάβει πρωτοβουλίες που είναι απαραίτητες για την πράσινη μεταρρύθμιση της οικονομίας, την ανάπτυξη νέων θεσμών αλληλεγγύης. Χρειάζεται να ενθαρρυνθεί η διαχείριση των κοινών αγαθών μέσα από κοινωνικές μορφές οργάνωσης και εθελοντικού καθώς και η υιοθέτηση στην πράξη του δικαιώματος του δημόσιου συμφέροντος.

Η μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος με στόχο την επίτευξη των μακροοικονομικών στόχων και των περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, η ελάφρυνση της επιβάρυνσης της εργασίας και η φορολόγηση της σπατάλης και της προκλητικής κατανάλωσης, η επιβάρυνση της ρύπανσης – πράσινοι φόροι, εργαλεία κοινωνικής συνοχής στο εσωτερικό της χώρας με αναδιανομή πόρων και υποδομών όχι μόνο μεταξύ κοινωνικών ομάδων αλλά και περιοχών) είναι απαραίτητα όχι μόνο για την εξασφάλιση πόρων για την αλλαγή της οικονομίας αλλά και ως εργαλεία προώθησης αυτής της αλλαγής.

Παράλληλα με τη διασφάλιση ευρωπαϊκών πόρων (μέσω ενός Πράσινου New Deal) και πόρων που θα μπορούσαν να προέλθουν από την μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, απαιτούνται και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για την αναγκαία στροφή της οικονομίας και την έμμεση βελτίωση των δημοσιονομικών: έσοδα από τιτλοποίηση δικαιωμάτων παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα από την πρώτη κιλοβατώρα, κοστολόγηση της διανομής δικαιωμάτων χρήσης των μη ανανεώσιμων πόρων ώστε να επιτυγχάνεται οικολογική δικαιοσύνη και προστασία των οικοσυστημάτων, δημιουργία δημοτικών και κοινωνικών επιχειρήσεων παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που θα προσφέρουν πόρους για κοινωνικές επενδύσεις σε τοπικό επίπεδο κα.

Δεν υπάρχει διέξοδος χωρίς περισσότερη πολιτική Ευρώπη. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, περισσότερη πολιτική Ευρώπη της αλληλεγγύης και της βιωσιμότητας. Και οι Πράσινοι είναι οι μόνοι προς το παρόν που έχουν μια τέτοια ξεκάθαρη στρατηγική. Η ελληνική κρίση θα μπορούσε, λοιπόν, κάτω από διαφορετικούς πολιτικούς όρους να μετατραπεί σε μια ευκαιρία για μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, αν εξασφαλιστεί μια ευρύτατη συμμαχία χωρών και πολιτικών δυνάμεων που θα επιδιώξει τη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής νομισματικής και οικονομικής πολιτικής στο πλαίσιο της πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό δεν είναι ουτοπικό αν σκεφτεί κανείς ότι οι προτάσεις των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης κέρδισαν την πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου. ]]> http://www.korinthosblogs.gr/Ecokorinthia.gr/2010/04/29/H_o%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9d%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ad%ce%bb_%ce%9a%ce%bf%ce%bd_%ce%9c%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%af%cf%84_%ce%bc%ce%b5_%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%ae_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%ad%ce%ba%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b7_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%bf%cf%85_%cf%84%ce%bf%cf%85_%e2%80%9c%ce%a4%ce%b9_%ce%bd%ce%b1_%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5%e2%80%9d admin 2010-04-29T16:15:29-04:00 2010-04-29T16:15:29-04:00  Στην “ιδιαίτερη καμπή της ιστορίας”, όπου διασταυρώνονται κάθε είδους κρίσεις – περιβαλλοντική, χρηματοπιστωτική και πολιτική – αναφέρθηκε στην ομιλία του σήμερα στο “Megaron Plus” ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων Ντανιέλ Κον Μπεντίτ με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου του “τι να κάνουμε;” στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κέδρος. Ο ευρωβουλευτής επέλεξε ωστόσο έναν άλλο τίτλο ενός πονήματός του: “ας ξεχάσουμε το ‘68″ – Ο “κόκκινος Ντάνυ” βετεράνος της εξέγερσης του ‘68, εξήγησε πως με τον τίτλο εκείνου του βιβλίου θέλησε να σηματοδοτήσει την ανάγκη μιας συλλογικής μετάβασης στη σύγχρονη πραγματικότητα.

 Ο Πράσινος ευρωβουλευτής υπογράμμισε από την αρχή της ομιλίας του, ότι ο ίδιος σε κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει πως “πρέπει να δοθεί τώρα – οι Ιταλοί λένε subito – βοήθεια στην Ελλάδα. Διότι η Ευρώπη πρέπει να δείξει την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα, διότι αλλιώς δεν θα είναι Ευρώπη”, ενώ επίσης επέκρινε τη στάση της γερμανίδας Καγκελαρίου σημειώνοντας ότι ο ίδιος θεωρεί πως η κ.Μέρκελ συμπεριφέρεται ως “φεουδάρχισα μαμά”. Θίγοντας εξάλλου κάποια θέματα όπου οι προσωπικές του θέσεις βρίσκονται σε διάσταση με τις κυρίαρχες ελληνικές απόψεις, ο Ντ. Κον Μπεντίτ αναφέρθηκε στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας – “μετά το Άουσβιτς” είπε, “η σφαγή της Σρεμπρένιτσα με συγκλόνισε εξίσου. Ωστόσο, σήμερα υποστηρίζω ανεπιφύλακτα την ένταξη της Σερβίας στην ΕΕ, μολονότι δεν βλέπω να υπάρχει αντίστοιχη υποστήριξη στο αίτημα της Βοσνίας – ίσως γιατί οι μεν είναι ορθόδοξοι και οι δε μουσουλμάνοι” παρατήρησε.

Επίσης, ο Πράσινος ευρωβουλευτής αναφέρθηκε στο θέμα της ΠΓΔΜ – “Μακεδονία του βορά ή Μακεδονία του Νότου, δεν είναι πια το τέλος του κόσμου” παρατήρησε και προσέθεσε “βέβαια, όταν βλέπει κάποιος πως η διένεξη ανάμεσα στους φλαμανδούς και τους βαλλώνους σε μια περιοχή του Βελγίου, κινδυνεύει να διαλύσει τη χώρα, καταλαβαίνει πως δεν είστε μόνο εσείς τρελλοί, υπάρχουν κι άλλοι”… Επαναφέροντας στη συνέχεια την υποστήριξή του στην οικονομική βοήθεια προς τη χώρα μας, ο κ.Κον Μπεντίτ υπογράμμισε πως σε αυτή την πολυσύνθετη εποχή, “οι Έλληνες πρέπει να δείξετε το κουράγιο να αναμετρηθείτε με τους μύθους σας”. Επ’ αυτού, ο ίδιος εξήγησε ότι θεώρησε “προσωπική του ήττα” την καταψήφιση του ευρωσυντάγματος στο δημοψήφισμα της Γαλλίας – διότι “νίκησε ο μύθος ότι η ΕΕ θα γινόταν πιο φιλελεύθερη οικονομικά”. “Όλα τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν δυσκολία να περάσουν από τον 20ό αιώνα στον 21ο. Η διαπίστωση πως δεν υπάρχουν λύσεις αμιγώς εθνικές και η αίσθηση ότι διακυβεύεται ο ορισμός του κράτους, δημιουργεί μιαν αμηχανία” σημείωσε ο ομιλητής και τόνισε πως στην Ελλάδα “στη συγκυρία της έντονης οικονομικής κρίσης, κάνατε πανάκριβες προμήθειες στρατιωτικών εξοπλισμών. Αγοράσατε eurofighters και υποβρύχια για λόγους ασφαλείας, μολονότι η ακεραιότητα της χώρας σας διασφαλίζεται από την ΕΕ”.

Η ελληνική κρίση πάντως, κατά τον ομιλητή, επαναφέρει την αξία της έννοιας Ευρωπαϊκή Ένωση – για να τονίσει πως “η Ευρώπη είναι η τελευταία ουτοπία για την οποία αξίζει να αγωνιστούμε”. Με τα μεγέθη της Κίνας και της Ινδίας μπροστά μας “η Γερμανία και η Γαλλία δεν είναι τίποτα. Χρειαζόμαστε μια ισχυρή συλλογική ταυτότητα κι έχουμε ευθύνη για την οικοδόμηση αυτής της ταυτότητας” σημείωσε. Ανατρέχοντας εξάλλου στην προσωπική οικογενειακή του ιστορία (“οι γονείς μου μετανάστευσαν το 1933 από τη Γερμανία σε χωριό της νότιας Γαλλίας”) ο Ντ.Κον Μπεντίτ τόνισε πως το 1945 κανείς δεν μπορούσε να ονειρευτεί ότι ο Ρήνος δεν θα όριζε τα σύνορα δύο χωρών. “Αν σκεφτούμε τέτοιες ιστορικές αναλογίες, κι εγώ σήμερα έχω το όνειρο να δω τον Βόσπορο να ενώνει την Ευρώπη με την Ασία” είπε ο ομιλητής. “Πρέπει να οικοδομήσουμε την Ευρώπη και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με την πόρτα” σημείωσε τέλος ο Πράσινος ευρωβουλευτής, παρατηρώντας ότι η μετανάστευση θα διογκωθεί εξαιτίας των επιπτώσεων της υπερθέρμανσης του πλανήτη. “Σε 50 χρόνια η Ολλανδία θα βυθιστεί, η Ελλάδα θα γίνει Σαχάρα, εκατομμύρια ανθρώπων θα μετοικήσουν και οι κοινωνίες μας παίζουν το κρυφτούλι ως προς το θέμα της κλιματικής αλλαγής” σημείωσε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη επανακαθορισμού της έννοιας της δημοκρατίας αναδεικνύοντας τη σημασία της προσωπικής , ατομικής ευθύνης.

 © 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Κώστας Συκιώτης  –  Δρ. Θεσμικός Οικονομολόγος  –  Σύμβουλος Επιχειρήσεων

 Πέρυσι, γνωρίσαμε μία περίοδο κατά την οποία η οικολογία είχε γίνει της μόδας. Το κόμμα μας ήταν τρίτο στις δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ είχε κάνει σημαία την πράσινη ανάπτυξη, μέχρι και το ΛΑΟΣ αποπειράθηκε να καρπωθεί το συγκυριακό πολιτικό ρεύμα. Διανύαμε και τότε περίοδο κρίσης, αλλά η πολιτική ατζέντα δεν είχε ακόμα μονοπωληθεί από αυτή. Πριν καν συμπληρωθεί ένας χρόνος, η συγκυρία άλλαξε δραματικά. Η οικολογία όχι μόνο έπαψε να είναι της μόδας, αλλά στο πρόσφατο νομοσχέδιο λίγο έλλειψε να φορολογηθεί μαζί με τα είδη πολυτελείας. Γιατί, κακά τα ψέματα, στο μυαλό του περισσότερου κόσμου η οικολογία παραπέμπει σε ανεμογεννήτριες, ανακύκλωση, ποδήλατα, δάση, προστατευόμενα είδη, και άλλα συναφή ζητήματα της προ κρίσης εποχής. Εμείς θελήσαμε να μιλήσουμε για την πράσινη λύση στην κρίση, αλλά ο λόγος μας δε μάς διαφοροποίησε αρκετά, ούτε από τα άλλα πολιτικά κόμματα, ούτε από τη στερεότυπη εικόνα μας. Έστω και καθυστερημένα όμως, αυτό πρέπει να το πετύχουμε. Πρέπει να πείσουμε πως αντιπροσωπεύουμε κάτι το διαφορετικό από τα άλλα κόμματα, πως αντιπροσωπεύουμε μία επίκαιρη πολιτική αντίληψη που εξηγεί, προτείνει και εμπνέει.

Θα ξεκινήσω από το εξηγεί. Τι μας οδήγησε στην κρίση, την παγκόσμια και την ελληνική; Επειδή έχουμε γαλουχηθεί να αναζητούμε πάντα το καλό και το κακό, εδώ το ρόλο του Ιούδα υποδύθηκαν (με σειρά εμφάνισης) τα golden boys, οι κερδοσκόποι και πιο πρόσφατα η Μέρκελ. Κάποιοι δε, βιάστηκαν να τιτλοφορήσουν το έργο «Η Συντέλεια του Καπιταλισμού». Δυστυχώς, μπορεί η αίσθηση πως κανείς ζει κοσμοϊστορικά γεγονότα να είναι συναρπαστική, η πραγματικότητα ωστόσο τείνει να είναι πολύ πιο βαρετή. Είναι προφανές πως κάποιες πτυχές αυτής της οικονομικής κρίσης υπήρξαν μοναδικές· αν θέλαμε να απαριθμήσουμε μερικά «για πρώτη φορά στην παγκόσμια οικονομία…» δε θα δυσκολευόμασταν να βρούμε κάμποσα. Επί της ουσίας όμως, η εγχώρια και διεθνής κρίση δεν απέχει πολύ από το αρχέτυπο σπάσιμο μιας οικονομικής φούσκας. Το πάρτι δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί για πάντα. Η οικονομία έφτασε στα όριά της, και ήταν επόμενο κάποια στιγμή να ξεφουσκώσει. Μετά από την υπερμεγέθυνση έρχεται η απομεγέθυνση, δηλαδή η ύφεση.

Το πρώτο μήνυμα που έχουμε να εκπέμψουμε συνεπώς ως οικολόγοι είναι πως για την κρίση στην Ελλάδα και τον κόσμο ευθύνεται η υπερμεγέθυνση της οικονομίας. Έχουμε επίσης να πούμε πως οι φούσκες αλλά και οι βίαιες απομεγεθύνσεις που τις ακολουθούν έχουν ανυπολόγιστο κόστος, όχι μόνο για την ποιότητα ζωής, αλλά και για το περιβάλλον. Αναλογιστείτε για παράδειγμα την περιβαλλοντική επίπτωση που έχει το άνοιγμα και στη συνέχεια το κλείσιμο εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων ανά τον κόσμο. Σκεφτείτε πόση εξοικονόμηση ενέργειας θα χρειαστεί για να αντισταθμιστεί αυτή που χρειάστηκε για να εξοπλιστούν όλες αυτές οι επιχειρήσεις, και πού θα καταλήξει όλος αυτός ο εξοπλισμός. Το κύριο εντούτοις που οφείλουμε να εξηγήσουμε είναι πως η αλόγιστη υπερμεγέθυνση της οικονομίας ήταν αποτρέψιμη. Η τεράστια κρίση που βιώνουμε θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, ή τουλάχιστον να είχε εκδηλωθεί σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Κι επειδή συχνά ακούω για ένα πράσινο χαλινάρι που χρειάζεται προκειμένου να περιορίσει την οικονομία της αγοράς, ας μιλήσουμε λοιπόν για το πιο πράσινο χαλινάρι από όλα: το δημοσιονομικό.

Τι είναι το δημοσιονομικό χαλινάρι; Με πολύ απλά λόγια, όταν ο κρατικός προϋπολογισμός εμφανίζει σημαντικά ελλείμματα, η οικονομία σπρώχνεται να μεγεθυνθεί. Αντίστροφα, όταν ο κρατικός προϋπολογισμός εμφανίζει σημαντικά πλεονάσματα, η οικονομία σπρώχνεται προς την ύφεση. Σε περιόδους υπερμεγέθυνσης, ο περιορισμός των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και η δημιουργία πλεονασμάτων είναι μέτρα που ενεργοποιούν το δημοσιονομικό χαλινάρι. Στη χώρα μας, τα χρόνια που το ΑΕΠ κάλπαζε με ρυθμούς της τάξης του 4%, εμείς επιλέξαμε να κρατήσουμε το δημοσιονομικό χαλινάρι σε αχρηστία. Και είναι ειρωνικό και τραγικό που τώρα που η οικονομία ασφυκτιά, μάς υποχρεώνουν να προσθέσουμε στο κλίμα ασφυξίας και ένα σφιχτό χαλινάρι.

Το δημοσιονομικό χαλινάρι δε συνιστά φυσικά επινόηση κάποιου οικολόγου. Ούτε αποτελεί το μόνο μέσο για να φρεναριστεί η φρενήρης μεγέθυνση μιας οικονομίας. Ωστόσο, αν κάτι μάς δίδαξαν τα όσα συνέβησαν τα δύο τελευταία χρόνια είναι πως μία οικονομία χωρίς δημοσιονομικό χαλινάρι είναι μία οικονομία που αργά ή γρήγορα θα οδηγηθεί στην πολλαπλή κρίση (οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική) την οποία συζητάμε σήμερα. Αυτό ισχύει σίγουρα για χώρες όπως η Ελλάδα, που δεν έχουν δυνατότητα άσκησης αυτόνομης νομισματικής πολιτικής, ίσχυσε όμως εξίσου και για χώρες όπως η Ισλανδία που την είχαν. Στην Ισλανδία, όταν η οικονομία τους υπερθερμαινόταν, επέμειναν στην αύξηση των επιτοκίων, χωρίς αύξηση των φόρων ή περιορισμό των δημοσίων δαπανών. Τα υψηλά επιτόκια προσέλκυσαν έτσι βραχυπρόθεσμα κεφάλαια στις ισλανδικές τράπεζες από μέρη όπως η Αγγλία, τα οποία συνέβαλαν στην περεταίρω υπερθέρμανση της οικονομίας. Πάλι το δημοσιονομικό χαλινάρι παρέμεινε άπραγο, πάλι τα επιτόκια κλήθηκαν να σβήσουν τη φωτιά, πάλι το αποτέλεσμα ήταν η αναζωπύρωση· και στο τέλος το ολοκαύτωμα. Έμεινε το οικολογικό αποτύπωμα να θυμίζει το τι ξέφρενο προηγήθηκε…

Κλειδί για να μπορεί να λειτουργήσει το δημοσιονομικό χαλινάρι μιας χώρας είναι το φορολογικό της σύστημα. Με αυτή τη διαπίστωση περνάμε στο δεύτερο θέμα στο οποίο θα αναφερθώ σήμερα, τους οικολογικούς φόρους. Λέω «οικολογικούς» γιατί δεν μπορεί να μιλάμε μόνο για περιβαλλοντικούς ή πράσινους φόρους. Το δημοσιονομικό χαλινάρι και τα άλλα εργαλεία πράσινης πολιτικής προϋποθέτουν 3 κύριες κατηγορίες φόρων:

1. τους εισοδηματικούς, οι οποίοι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά κάθε φορολογικού συστήματος, και οι οποίοι για να είναι δίκαιοι και να εξυπηρετούν τις αρχές της οικολογίας πρέπει να συσσωματώνουν μία ικανή συνιστώσα περιουσιακής φορολόγησης·

2. τους εισπρακτικούς, οι οποίοι είναι πολύ αποτελεσματικοί στο να αποδίδουν φορολογικά έσοδα·

3. τους περιβαλλοντικούς, οι οποίοι βασίζονται στη βασική αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».

Θα σταθώ στους δύο τελευταίους, οι οποίοι για τους παραδοσιακούς αριστερούς αποτελούν λίγο-πολύ κόκκινο πανί. Είναι γεγονός πως οι εισπρακτικοί και οι περιβαλλοντικοί φόροι πλήττουν δυσανάλογα τους οικονομικά ασθενέστερους. Είναι όμως ταυτόχρονα γεγονός πως καμία ανεπτυγμένη οικονομία δεν είναι σε θέση να εξασφαλίζει επαρκή φορολογικά έσοδα μόνο μέσα από την άμεση φορολογία. Χωρίς εισπρακτικούς και περιβαλλοντικούς φόρους δεν μπορεί να έχεις ούτε δημοσιονομικό χαλινάρι, ούτε πράσινη παρέμβαση στην οικονομία, ούτε κοινωνικό κράτος. Και αν δεν έχεις αυτά τα τρία, οι πρώτοι που πλήττονται σε κάθε περίπτωση είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι, γιατί οι οικονομικά ισχυροί είναι πολύ πιο ανθεκτικοί στις κρίσεις, κατοικούν συνήθως σε φυλλοΐσκιωτα προάστια, ενώ δεν έχουν ανάγκη καμίας ιδιαίτερης κρατικής συνδρομής.

Δεν είναι τυχαίο που στις περιβαλλοντικά προηγμένες χώρες οι εισπρακτικοί και περιβαλλοντικοί φόροι που επιβάλλονται είναι υψηλοί. Ας πάρουμε το παράδειγμα της Δανίας. Στην οικονομικά εύρωστη Δανία ο κατεξοχήν εισπρακτικός φόρος, ο ΦΠΑ, εφαρμόζεται με ένα μοναδικό και ενιαίο συντελεστή 25%. Στην καταχρεωμένη Ελλάδα από την άλλη μεριά, έχουμε περισσότερους συντελεστές και μέχρι πρότινος περισσότερες εξαιρέσεις από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, με αποτέλεσμα ο μέσος πραγματικός συντελεστής να είναι κατά 25% χαμηλότερος αυτού της Δανίας. Η Δανία έχει την υψηλότερη περιβαλλοντική φορολογία στην Ευρώπη. Η Ελλάδα ακόμα και σήμερα εφαρμόζει μειωμένους συντελεστές στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, επιδοτώντας ουσιαστικά έτσι τη χρήση λιγνίτη. Η Δανία κατατάσσεται στις 5-6 χώρες με τις χαμηλότερες κοινωνικές ανισότητες στην Ευρώπη. Η Ελλάδα διεκδικεί με αξιώσεις τον τίτλο της πλέον άνισης. Εξαιρουμένων των συντάξεων, το κοινωνικό κράτος της Δανίας απαλλάσσει το 20% του πληθυσμού της χώρας από τον κίνδυνο της φτώχειας, το ελληνικό κοινωνικό κράτος απαλλάσσει μόλις το 3%.

Εμείς οι οικολόγοι οφείλουμε να υιοθετήσουμε ξεκάθαρα και δίχως περιστροφές τους οικολογικούς φόρους, αποτινάσσοντας κάθε αναχρονιστική αντίληψη που μας αποτρέπει από το να το κάνουμε. Οφείλουμε να κάνουμε σημαία μας τους φόρους Πιγκού, αντί να διστάζουμε κρυβόμενοι πίσω από αμφίσημα μηνύματα. Οι περιβαλλοντικοί φόροι, οι φόροι δηλαδή που υποχρεώνουν τον τελικό καταναλωτή να πληρώσει ένα φορολογικό αντιστάθμισμα έναντι του περιβαλλοντικού κόστους του προϊόντος που αγοράζει, είναι ένα μοναδικό εργαλείο για την αλλαγή των καταναλωτικών προτύπων, αλλά και των μεθόδων παραγωγής με αιχμή τις φιλοπεριβαλλοντικές τεχνολογίες. Σε πολλές περιπτώσεις, το ίδιο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται καλύτερα μέσω εισπρακτικών φόρων οι οποίοι εξασφαλίζουν τα χρήματα για επιδοτήσεις που κατευθύνουν την κατανάλωση προς εκεί που επιθυμούμε, λόγου χάρη προς τα βιολογικά προϊόντα. Και φυσικά, πέραν όλων των άλλων, οι οικολογικοί φόροι είναι αυτοί που θα καταστήσουν μεσοπρόθεσμα εφικτή την αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, έτσι ώστε να υλοποιηθεί στοιχειωδώς κάποτε στην Ελλάδα το πάγιο οικολογικό αίτημα μας για διαγενεακή δικαιοσύνη.

Ξεκίνησα την εισήγησή μου καλώντας μας να αντιπροσωπεύσουμε μία νέα πολιτική αντίληψη που εξηγεί, προτείνει και εμπνέει. Εξήγησα πως η κρίση στην Ελλάδα και τον κόσμο υπήρξε άμεση απόρροια της έλλειψης ενός δημοσιονομικού χαλιναριού. Πρότεινα να υιοθετήσουμε τρεις κατηγορίες οικολογικών φόρων ως δομικό κομμάτι της πολιτικής μας πρότασης, έτσι ώστε αυτή να καταστεί εφαρμόσιμη και πειστική. Ολοκληρώνω την εισήγησή μου περνώντας στο εμπνέει. Ο κόσμος μπορεί να βρίσκει ενδιαφέρουσες τις αναζητήσεις μας, μπορεί να χαίρεται όταν ανακυκλώνει, να θλίβεται όταν καίγεται το δάσος, να  συμφωνεί με την εξάπλωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας· αλλά στο τέλος‑τέλος αυτό που αποζητεί – και πιστεύω πως έχει κάθε δικαίωμα να αποζητεί – είναι μία καλύτερη ζωή για τον ίδιο και τα παιδιά του. Περιμένει από εμάς να του δείξουμε το δρόμο προς μια νέα κοινωνία, μια κοινωνία φιλική προς το περιβάλλον και ακόμα φιλικότερη προς τον άνθρωπο.

Η πορεία προς μια τέτοια κοινωνία περνάει μέσα από την πράσινη αναδιανομή. Τι εννοώ πράσινη αναδιανομή; Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, συντελέστηκε στην Ελλάδα μια αναδιανομή ιστορικών διαστάσεων η οποία μεταμόρφωσε τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Αυτή η αναδιανομή είχε δύο κύρια χαρακτηριστικά: Πρώτον, μείωσε τον αριθμό των (γηγενών) μη προνομιούχων, όχι όμως περιορίζοντας την έκταση των προνομίων που ευθύνονταν για τις ανισότητες, αλλά επεκτείνοντάς τα σε ευρύτερα πληθυσμιακά στρώματα. Το δεύτερο χαρακτηριστικό που είχε ήταν πως το κόστος της αναδιανομής αυτής καλύφθηκε σε μεγάλο βαθμό με δανεικά, εκτοξεύοντας το δημόσιο αλλά και το ιδιωτικό χρέος. Σήμερα χρειαζόμαστε μία αναδιανομή αντιδιαμετρικά αντίθετη ως προς αυτή της μεταπολιτευτικής περιόδου. Χρειάζεται να πάψουμε να ανεχόμαστε και να διεκδικούμε προνόμια, και να αρχίσουμε να οικοδομούμε ισχυρούς θεσμούς πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής δημοκρατίας. Πρέπει να αποκτήσουμε επιτέλους ένα κοινωνικό κράτος το οποίο θα εγείρει πραγματικό ανάχωμα στις οικονομικές ανισότητες και τις κυκλικές εξάρσεις της οικονομίας. Πρέπει να παράσχουμε σε όλους τους πολίτες αυτής της χώρας ένα οικουμενικό επίδομα, εν είδη αντισταθμίσματος των έμμεσων φόρων που προτείνουμε, στηρίζοντας έτσι τα χαμηλά εισοδήματα. Πρέπει να καταστήσουμε το κοινωνικό κράτος όχημα μεταστροφής της οικονομίας προς δραστηριότητες που θα προάγουν το ανθρώπινο περιβάλλον αντί να το υποβαθμίζουν. Ο κατάλληλος χρόνος για την πράσινη αναδιανομή είναι τώρα. Τώρα που η οικονομία του τόπου χρειάζεται στήριξη. Τώρα που η κρίση φοβίζει. Τώρα που η στερεότυπη εικόνα της οικολογίας δεν είναι και τόσο της μόδας.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται η διάλεξη του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 28 Απριλίου. Από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του Μάη του ’68 και επικεφαλής σήμερα των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο γαλλογερμανός ακτιβιστής και πολιτικός υπερασπίστηκε τη χώρα μας με δημόσιες παρεμβάσεις του, κατηγορώντας την Ε.Ε. για έλλειψη αλληλεγγύης: « ένα από τα προβλήματα της Ελλάδας είναι και οι αμυντικές δαπάνες της. Το 4,3% του ελληνικού ΑΕΠ πάει στην Άμυνα. Ποιο είναι το πρόβλημα; Η Κύπρος, η Τουρκία… Πού είναι οι πρωτοβουλίες της Κομισιόν για τη διευθέτηση του Κυπριακού προβλήματος;», είχε δηλώσει μεταξύ άλλων τον περασμένο Φεβρουάριο στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ υποστηρίζει ότι η σημερινή πολυεπίπεδη κρίση μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για τον μετασχηματισμό του μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης.

Στο βιβλίο του με τίτλο «Τι να κάνουμε» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος, σε μετάφραση της Μελίττας Γκουρτσογιάννη, προτείνει ένα «Green New Deal» (Ένα νέο Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο). Ουσιαστικά αναλύει την ανασυγκρότηση της οικονομίας σε πράσινη κατεύθυνση, αντλώντας επιχειρήματα και έμπνευση από τη φύση και τις …μέλισσες.

Μελετώντας τη δράση των μελισσών επισημαίνει ότι η αξία τους δεν έγκειται στην ικανότητά τους να παράγουν μέλι, αλλά στην επικονίαση, που επιτελείται χάρη στην ελεύθερη κυκλοφορία τους. O πυρήνας πλέον κάθε οικονομικής δραστηριότητας είναι οι διαδραστικές ενέργειες.

Για νέα προβλήματα χρειαζόμαστε καινοτόμα εργαλεία: μια οικολογική οικονομία πρέπει να επικεντρωθεί κυρίως στην οικονομικο-κοινωνική διαδικασία που προσομοιάζει με την επικονίαση. Στο βιβλίο του, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ σχολιάζει εκτός των άλλων και το γαλλογερμανικό δίδυμο Άνγκελα Μέρκελ, Νικολά Σαρκοζί.

Την παρουσίαση και τον συντονισμό της εκδήλωσης στο Megaron Plus έχει αναλάβει η μεταφράστρια του βιβλίου του και αρχιτέκτων Μελίττα Γκουρτσογιάννη.

Πληροφορίες: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 28 Απριλίου, ώρα έναρξης: 19.00, είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας.

διοργανώνουν  Συνάντηση στην Τρίπολη, στις 28 Απριλίου 2010, ημέρα Τετάρτη, το απόγευμα, 17.00 – 21.00 μ.μ.,
             στο Εργατικό Κέντρο Τρίπολης.

Προηγουμένως, στις 16.30 μ.μ. ,

θα δοθεί Συνέντευξη Τύπου.

 Η Ημερήσια Διάταξη της Συνάντησης:
 
1. Σύντομη ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις, σχετικά με τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.
 
2. Συζήτηση για την Αναθεώρηση του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων ( ΠΕΣΔΑ ) Περιφέρειας Πελοποννήσου, με στόχο τη διατύπωση κοινών θέσεων ( Στη βάση των μέχρι σήμερα από κοινού επεξεργασμένων θέσεων).

 3. Συζήτηση και αποφάσεις αναφορικά με τους Δεματοποιητές

4. Άμεσες Ενέργειες δημοσιοποίησης των κοινών θέσεων και Παρεμβάσεις προώθησής τους προς στις αρμόδιες αρχές ( ΥΠΕΚΑ, Γεν. Γραμ. Περιφέρειας Πελοποννήσου, ΦοΔΣΑ, ΟΤΑ κ.λπ.).

• Εκ μέρους των διοργανωτών
   
  Βασίλης Γιόκαρης , τηλ. 697 – 4392097 ( Δημοτική Κίνηση ΄΄Κοινωνική Πρωτοβουλία Τεγεατών΄΄ )
  Βαγγέλης Σπινθάκης , τηλ.  6978 – 022875 ( Δημοτική Κίνηση ΄΄Κίνηση Πολιτών Δήμου Κορινθίων΄΄ )
  Μπάμπης Αντωνιάδης , τηλ. 6979 – 586850 ( Δημοτική Κίνηση ΄΄Ναύπλιο – Η Άλλη Πρόταση΄΄ )

TOP CHANNEL

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 29 Απριλίου 2010 ώρα 17,30

 ª ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ  ΤΗΣ  ΣΧΟΛΗΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ  ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ      ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ      

(ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ)

 ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ  ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ  ΗΜΕΡΙΔΑΣ

 ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΒΑΝΩΝ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ  ΣΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ                                                                     ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ 

• Μαρινέλα  Ντούρη – Εκπαιδευτικός  στο  Αλβανικό  Σχολείο  Κορίνθου.   
• Αρτέμης  Ντούρη   –  Εκπαιδευτικός    στο  Αλβανικό  Σχολείο  Κορίνθου.     
• Σε  συνεργασία  με  το  Σύλλογο  Αλβανών  Μεταναστών  Κορίνθου.

 Κυριακή  25  Απρίλιου  2010  

  10-30 π.μ  έως  16- 30 μ.μ.

      (  :  6945586892                                                                                                           Λιμάνι         

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ   ΗΜΕΡΙΔΑΣ    

             10.30 – 11.00 :  Εγγραφές 

11.00 -  11.30 : Έναρξη – Χαιρετισμοί    

                   Εισηγήσεις

11.30 -  11.40:  Jovan  Mëhilli.  Πρόεδρος  του  Συλλόγου  Αλβανών  Εκπαιδευτικών  στην  Ελλάδα. ( Να  βελτιώσουμε  την  οργάνωση  των Αλβανών  εκπαιδευτικών  στην  Ελλάδα).

  11.40 -  12.20:   Αντωνόπουλος   Αγγελής, Εκπαιδευτικός  στο  ΚΕΔΔΥ N. Νομού  Κορινθίας (Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης  και  Υποστήριξης).  (Διαπολιτισμική  εκπαίδευση  και  προβλήματα  αλλοδαπών  μαθητών  στο  ελληνικό  σχολείο).

 12.20-12.40:   Μπάρτζης  Ιωάννης -  Σχολικός  Σύμβουλος  Πρωτοβάθμιας  Εκπαίδευσης,

( Αφομοίωση  και  Νόστος).

 12.40- 1.00:  Ξύδη  Μιχαλίτσα –Εκπαιδευτικός  σε  Ελληνικό  Σχολείο   στη  Γερμανία. ( Η αναγκαιότητα  της  μητρικής  γλώσσας).

 1.00 -  1.30:  Μαρινέλα  Ντούρη – Εκπαιδευτικός  Αλβανικής  Γλώσσας  στην  Κόρινθο, (Η εφαρμογή  των  επικοινωνιακών  μεθόδων  στην  εκμάθηση  της  μητρικής γλώσσας).

 1.30- 1.40:  Νοβρουζ  Αμπιλεκα – Εκπαιδευτικός  και  Δημιουργός  του  βιβλίου (Η Αλβανική  Γλώσσα  στην  Οικογένεια  -  Μια  εμπειρία  εκτός  Ελλάδος  για  την  λειτουργία  του  αναπληρωματικού  μαθήματος  της  Αλβανικής  Γλώσσας).

 1.40-2.30:  – Coffee - break -  Γεύμα  

       14.30-16.20- Στρογγυλό  Τραπέζι.

  (Οι Αλβανοί  εκπαιδευτικοί  συζητούν).   

          16.30 -  Λήξη   Ημερίδας.  

               Προαιρετικά… 16.30-17.30.

Υποδειγματική διδασκαλία    με   μαθητές  της  Κορίνθου από την Μαρινέλα  Ντούρη, εκπαιδευτικό.

Αναπόφευκτα μέτρα στα πλαίσια μιας αδιέξοδης πολιτικής

Η ελληνική οικονομία βιώνει σήμερα την οξύτερη κρίση της μεταπολιτευτικής περιόδου. Με δημόσιο χρέος της τάξης του 120% του ΑΕΠ, δημόσιο έλλειμμα που υπερβαίνει το 12% και ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά ιδιωτικής αποταμίευσης, η χώρα πλήττεται από μία ύφεση δίχως εμφανή ημερομηνία λήξης. Αν είχαμε χαμηλό δημόσιο χρέος, ή χαμηλό δημόσιο έλλειμμα, ή υψηλά ποσοστά ιδιωτικής αποταμίευσης, ή προσμέναμε άμεση ανάκαμψη του ΑΕΠ, τότε το πρόβλημα θα ήταν σχετικά περιορισμένο. Δυστυχώς όμως δεν είναι. Με υποτιμημένη διεθνή αξιοπιστία, ανταγωνιστικότητα κατώτερη της Μποτσουάνα, του Καζακστάν και της Κολομβίας, και αντίστοιχα τραγικά επίπεδα διαφθοράς, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αναγνωρίσουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης και να την αντιμετωπίσουμε επειγόντως.

Η Ελλάδα δεν είναι αυτή που ευθύνεται για τη διεθνή οικονομική κρίση. Ούτε όμως η διεθνής οικονομική κρίση είναι αυτή που ευθύνεται για τα σημερινή δυσχερή θέση της Ελλάδας. Γι’ αυτή, αποκλειστικοί υπεύθυνοι είμαστε εμείς. Κάθε απόπειρα μετατόπισης της ευθύνης προς εξωγενείς παράγοντες φανερώνει έλλειψη συναίσθησης. Όταν δε η αποποίηση ευθυνών συνοδεύεται από τις συνήθεις αναφορές σε κερδοσκόπους, σύμφωνα σταθερότητας και λοιπούς φανταστικούς εχθρούς, τότε η έλλειψη συναίσθησης μετατρέπεται σε ύβρη. Γιατί η Ελλάδα όχι μόνο δεν επέδειξε κανέναν ιδιαίτερο σεβασμό στους κανόνες του παιχνιδιού, όχι μόνο δεν τους αμφισβήτησε, αλλά επιπλέον ουδέποτε αντιστάθηκε στο δέλεαρ της φούσκας όσο αυτή φούσκωνε. Όταν θελήσαμε φτηνή εργασία και φθηνά κεφάλαια, οι αλλοδαποί μετανάστες και οι ξένοι επενδυτές μάς τα προσέφεραν απλόχερα. Αν εμείς τα κατασπαταλήσαμε, και πλέον οι πρώτοι περισσεύουν ενώ οι δεύτεροι δυσπιστούν, είναι δυνατόν να φταίνε αυτοί;

Οι αγορές και οι ευρωπαίοι εταίροι μας ανέμεναν ότι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας θα οδηγούσε σε εξορθολογισμό της οικονομικής μας πολιτικής. Αντ’ αυτού, γρήγορα διαπίστωσαν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είχε σχέδιο εξόδου από την κρίση. Η κυβέρνηση Παπανδρέου αποδείχτηκε εξαρχής κατώτερη των περιστάσεων. Από τη μία πλευρά διατυμπάνιζε την προηγηθείσα παραποίηση των οικονομικών στοιχείων, και από την άλλη εξήγγειλε μέτρα χαμηλού πολιτικού κόστους, τα οποία δεν είχαν την παραμικρή πιθανότητα να αποδώσουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Το έναυσμα για τους κερδοσκόπους είχε δοθεί. Αν η κυβέρνηση εθελοτυφλούσε, οι αγορές παρέμεναν άγρυπνες και έτοιμες να την επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Η ανικανότητα του οικονομικού επιτελείου κόστισε ακριβά στον ελληνικό λαό, σε χρήμα και συνάμα σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας. (Το τελευταίο ωστόσο μάλλον δε μας πολυπείραξε…)

Τα κυριότερα από τα μέτρα που έχουν δει τα

φώτα της δημοσιότητας μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

1. Περικοπές δαπανών, πάγωμα μισθών και κατάργηση μισθολογικών προνομίων στο δημόσιο.
2. Κατάργηση φορολογικών προνομίων (βλ. αυτοτελής φορολόγηση εισοδημάτων, φοροαπαλλαγές).
3. Αντιστροφή των φοροελαφρύνσεων Αλογοσκούφη για τα μεσαία εισοδήματα (φυσικά πρόσωπα).
4. Επαναφορά των τεκμηρίων διαβίωσης και σύνδεση του αφορολόγητου με την υποβολή αποδείξεων.
5. Αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης για τα διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων, με ένταξη στην ενιαία
    κλίμακα φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, και σταδιακή μείωση για τα μη διανεμόμενα κέρδη.
6. Επαναφορά του Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας αντί του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων.
7. Αύξηση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης και εφαρμογή Ε.Φ.Κ. στο φυσικό αέριο.
8. Αύξηση των συντελεστών Φ.Π.Α. και επέκτασή του σε αντικείμενα που σήμερα απαλλάσσονται.
9. Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και εξίσωση μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Η συνολική αποτίμηση των παραπάνω μέτρων αναλύεται σε 4 διαφορετικούς άξονες:

Άξονας 1ος – Δημοσιονομική Εξυγίανση: Τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν μπορούν, υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου, να οδηγήσουν σε εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Εμείς οι πράσινοι είμαστε ξεκάθαρα υπέρ της διαγενεακής δικαιοσύνης, η οποία μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με συγκράτηση των ελλειμμάτων και σταδιακή μείωση του δημόσιου χρέους. Τώρα που, για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια, φαίνεται να υπάρχει πολιτική βούληση για δημοσιονομική εξυγίανση, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να συνταχθούμε με αυτή.

Άξονας 2ος – Κοινωνική Συνοχή: Κάποια από τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν, όπως η κατάργηση των μισθολογικών και φορολογικών προνομίων, αυξάνουν την κοινωνική συνοχή. Στο σύνολό τους, ωστόσο, τα μέτρα είναι βέβαιο ότι θα επιδεινώσουν τη θέση των οικονομικά ασθενέστερων. Αυτό δε σημαίνει ότι τα μέτρα είναι αυτόματα απορριπτέα, σημαίνει όμως ότι θα είναι απορριπτέα όσο δε συνδυάζονται με αντισταθμιστικά αναδιανεμητικά μέτρα, τα οποία θα εξασφαλίζουν ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας σε όλους.

Άξονας 3ος – Απασχόληση: Παρότι οι περικοπές δαπανών και η αύξηση των φόρων παραπέμπουν σε λιτότητα, στην πραγματικότητα η διατήρηση του ελλείμματος στο 8% και πλέον του ΑΕΠ κατά το 2010 θα συμβάλει στην άμβλυνση της ύφεσης. Αυτό όμως δε θα είναι αρκετό για να αποτρέψει ένα μεγάλο κύμα ανεργίας, με το οποίο καμία οικολογική συνείδηση δε θα μπορούσε ποτέ να συμβιβαστεί. Τα μέτρα θα αποβούν καταστροφικά αν δεν αυξηθούν παράλληλα οι επενδύσεις και κυρίως η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Άξονας 4ος – Αλλαγή Οικονομικού Προτύπου: Είναι προφανές ότι τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν αποσκοπούν στο να εξομαλύνουν τη λειτουργία του υφιστάμενου οικονομικού προτύπου. Σε καμία περίπτωση δε δημιουργούν προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στα θεμελιώδη δεδομένα της ελληνικής οικονομίας. Παρότι χαρακτηρίζονται ως «σκληρά», εντάσσονται στη λογική του χαμηλότερου δυνατού πολιτικού κόστους και των ελάχιστων συστημικών συνεπειών. Μπορεί τα περισσότερα να είναι απαραίτητα, αλλά δεν οδηγούν σε προοδευτικό μετασχηματισμό της οικονομίας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η οικονομία μας τα επόμενα χρόνια δεν είναι άλλο από τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα δημοσιονομικά ελλείμματα που συντηρήσαμε καθ’ όλη την τελευταία δεκαετία (συγκεκριμένα από το κλείδωμα της ισοτιμίας δραχμής/ευρώ το 2000). Παλιότερα το πρόβλημα θα κουκουλώνονταν με μια υποτίμηση της δραχμής. Σήμερα έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και είμαστε αναγκασμένοι να το αντιμετωπίσουμε στη ρίζα του. Είμαστε πλέον αναγκασμένοι να συγκρουστούμε με όλες τις κατηγορίες προνομιούχων, όλων των κοινωνικών τάξεων και όλων των πολιτικών αποχρώσεων. Είμαστε πλέον αναγκασμένοι να περάσουμε από τη γκρίζα οικονομία του ανταγωνιστικού καταναλωτισμού, στην πράσινη οικονομία της εργασίας και της ποιότητας ζωής. Ακόμα κι αν οι ευρωπαίοι προσφερθούν τελικά να μας σώσουν, εμείς πρέπει να ξεμπερδεύουμε οριστικά και αμετάκλητα με το μεταπολιτευτικό οικονομικό μοντέλο.

Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να μην έχει σχέδιο εξόδου από την κρίση. Τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν, παρότι εν πολλοίς αναπόφευκτα, δεν επαρκούν για να την αντιμετωπίσουν συνολικά. Οι έχοντες και κατέχοντες, αυτοί που δε θα επηρεαστούν από τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, αυτοί που καταναλώνουν ανεύθυνα αδιαφορώντας για το περιβάλλον, όλοι αυτοί μπορούν να αισθάνονται ανακουφισμένοι πως γλύτωσαν τα χειρότερα. Για όσους αντίθετα ήλπιζαν σε θαρραλέες τομές που θα άφηναν περιθώρια για στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων, της εργασίας και της πράσινης στροφής της οικονομίας… μηδέν εις το πηλίκον!

του  Κώστα Συκιώτη

(στα πλαίσια του διαλόγου της Θεματικής Ομάδας Οικονομίας των Οικολόγων Πράσινων)

 Τη λένε Αντόνια Πονς Λασάντα. Είναι Ισπανίδα φιλόλογος, παθιασμένη φιλελληνίστρια. Ήρθε στη χώρα μας, για να επισκεφτεί τα μουσεία, να νιώσει με το άγγιγμα της ψυχής της, το μεγαλείο της αρχαιοελληνικής τέχνης. Η προσπάθεια της αυτή, είναι συγκινητική και διδαχτική. Γιατί η εν λόγω τουρίστρια, είναι δυστυχώς τυφλή! Ο πόθος της για την Ελλάδα, γεννήθηκε μέσα από τις ατέλειωτες αναγνώσεις της, με το σύστημα Braille, εκείνο με τις σημαδιακές κουκίδες.

Συνοδός σ’ αυτό το δύσκολο έργο της, στην ξενάγηση στα μουσεία ανά την Ελλάδα, είναι ο μονάκριβός της σκύλος, ειδικευμένος να οδηγεί τυφλούς. Πήγε σε αρκετές περιοχές στην χώρα μας. Από την Πέλλα και τη Βεργίνα, μέχρι τους Δελφούς και τις Μυκήνες.

Κι όμως το ταξίδι της, παρέα με το σκύλο, φύλακα άγγελό της, σταμάτησε  στις πόρτες του Μουσείου της Ακρόπολης! Δεν της επέτρεψαν να τις διαβεί, με τον ειδικό της σκύλο! Απαγορεύεται, της διαμήνυσαν. Μπορεί να προκαλέσει ο σκύλος αναταραχή στους επισκέπτες (;) και να προκαλέσει ζημιά!

Επακολούθησαν διαμεσολαβήσεις, για να μπει η τυφλή επισκέπτρια, ως κινητικά ανάπηρη με καροτσάκι (!) στο Μουσείο, με τη συνοδεία ξεναγού. Αυτή αρνήθηκε, ν’ αποχωριστεί το μονάκριβό της σύντροφο. Τελικά μπροστά στ’ αδιέξοδο κι έχοντας πιθανή την οριστική της απαγόρευση, δέσανε το σκύλο σ’ ένα παραπλήσιο χώρο και πέρασε μέσα.

Η Θεματική Ομάδα Πολιτισμού των Οικολόγων Πράσινων καταγγέλλει τον αναχρονιστικό κανονισμό του Μουσείου της Ακρόπολης, που απαγορεύει την είσοδο στον εν λόγω χώρο σκύλων, ειδικά εκπαιδευμένων για τη συνοδεία τυφλών. Ο απαράδεχτος κανονισμός του αντιβαίνει στις διεθνείς προδιαγραφές ανάλογων Μουσείων, που έχει θεσπιστεί με τον κώδικα του 2000 (www.euroblind.org/…/dogsaccess.htm).

Ενώ το εν λόγω Μουσείο θα έπρεπε να είναι στην πρωτοπορία, με ειδικά προγράμματα για ΑμεΑ, όπως γίνεται πλέον σ’ όλα τ’ αναπτυγμένα Μουσεία του κόσμου ( Βατικανό, Λούβρου, Βρετανικό, Περγάμου,κλπ.) δεν έχει προβλέψει τίποτε για τους τυφλούς – φυλλάδια, επιγραφές κλπ. Το περιστατικό που συνέβη στο Μουσείο της Ακρόπολης είναι ενδεικτικό. Όπως ενδεικτικό, ως προς την σχέση μας με τα ΑμεΑ, είναι ότι αυτή την εποχή κινδυνεύει με «λουκέτο» η Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης καθώς τα χρέη πλησιάζουν το ένα εκατομμύριο ευρώ, οι εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν τέσσερις μήνες, ενώ βρίσκονται κυριολεκτικά «στον αέρα» περισσότερα από 300 άτομα με προβλήματα όρασης

 Θεματική Ομάδα Πολιτισμού Οικολόγων Πράσινων

Ο Ευ. Σπινθάκης συζητά με τον σύμβουλο διαχείρισης απορριμμάτων κ. Π. Αλαβέρα για τις εξελίξεις στο ζήτημα των απορριμμάτων, δεματοποίηση, καύση, θέση Γκα …

TOP CHANNEL Δευτέρα 19 Απριλίου 2010 ώρα 23,00 και Πέμπτη 22 Απριλίου 2010 ώρα 17,30

 Aθήνα, 16 Απριλίου 2010

Παρά τα αρκετά θετικά σημεία που εισάγει το νομοσχέδιο για τη διαχείριση απορριμμάτων που κατατέθηκε στη Βουλή, υπολείπεται σημαντικά των προεκλογικών εξαγγελιών της κυβέρνησης^[1] και δεν εγγυάται την ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων. Σύμφωνα με τις 4 οργανώσεις^[2] απαιτούνται άμεσες βελτιώσεις για να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος στην ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων και να απομακρυνθεί ο εφιάλτης της επικίνδυνης (και πανάκριβης) καύσης, προς όφελος της κοινωνίας, της ανάπτυξης και του περιβάλλοντος. 

Στα θετικά σημεία του νομοσχεδίου συγκαταλέγεται η υποχρεωτική χρέωση ανά τόνο για τους ΟΤΑ για την τελική διαχείριση των υπολειμμάτων – απορριμμάτων, που παραδίδονται στους ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ ή σε χώρους ολοκληρωμένης διαχείρισης. Η εξέλιξη αυτή ικανοποιεί το πάγιο αίτημα των 4 περιβαλλοντικών οργανώσεων αλλά και άλλων φορέων, καθώς αποτελεί το πιο αποτελεσματικό οικονομικό κίνητρο για τους ΟΤΑ για την αποφασιστική και ουσιαστική προώθηση της ανακύκλωσης και της εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων τους.

 Στα θετικά επίσης συγκαταλέγεται η ρύθμιση πολλών ζητημάτων που θα καταστήσουν πιο αποτελεσματική τη λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων (ΕΟΕΔΣΑΠ), ενόψει του σημαντικού και δύσκολου έργου που καλείται να επιτελέσει στον διαρκώς μεταβαλλόμενο -σε διεθνές και εθνικό επίπεδο- χώρο της ανακύκλωσης και εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων.

 Το πιο αρνητικό ίσως σημείο του νομοσχεδίου είναι ότι εξακολουθεί να μην προκρίνει κάποιες λύσεις σε βάρος κάποιων άλλων παρά τα προφανή περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη τους. Το νομοσχέδιο δεν δίνει οριστική και ξεκάθαρη απάντηση στο πιο κρίσιμο δίλημμα: ορθολογική διαχείριση απορριμμάτων (Πρόληψη – Ανακύκλωση – Κομποστοποίηση) ή ακριβή, αναποτελεσματική και επικίνδυνη καύση απορριμμάτων; Η απουσία ξεκάθαρης πολιτικής προς την κατεύθυνση της περιβαλλοντικά βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων, τελικά ευνοεί την καύση.^[3] Όπως έχει δείξει και η διεθνής εμπειρία, στις περιπτώσεις που «η επιλογή αφήνεται στην αγορά» επικρατούν οι πιο ακριβές (στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι και επικίνδυνες) τεχνολογίες, αφού αυτές αποφέρουν το μεγαλύτερο κέρδος για τον επενδυτή εις βάρος της εθνικής οικονομίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.

 Σε αυτούς τους δύσκολους οικονομικά καιρούς για την Ελλάδα, οι 4 οργανώσεις καλούν την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ αλλά και τους βουλευτές των κομμάτων να τροποποιήσουν το νομοσχέδιο, ώστε αυτό να εγγυάται το τρίπτυχο Πρόληψη – Ανακύκλωση – Κομποστοποίηση. Συγκεκριμένα, οι 4 οργανώσεις προτείνουν:

• Υιοθέτηση της οικιακής κομποστοποίησης ως μέτρου πρόληψης-μείωσης του όγκου των απορριμμάτων αλλά και της κομποστοποίησης ως τεχνολογίας διαχείρισης των οργανικών υπολειμμάτων.
• Διαλογή των υλικών στην πηγή.
• Δημιουργία νέων Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης.
• Δημιουργία διαδημοτικών Κέντρων Ανακύκλωσης (ΚΑ) σε όλη την Ελλάδα.
• Δημιουργία κινήτρων για τους πολίτες (μέσα από τα δημοτικά τέλη).
• Επένδυση στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση

 Σημειώσεις προς συντάκτες:

1. [www.pasok.gr]

2. Η Οικολογική Εταιρία Ανακύκλωσης, η Greenpeace, το Δίκτυο Μεσόγειος SOS και το  WWF Ελλάς έχουν επεξεργαστεί και καταθέσει ολοκληρωμένες προτάσεις για τη διαχείριση των απορριμμάτων με στόχο τις πόλεις χωρίς σκουπίδια.

[www.greenpeace.org]

[www.greenpeace.org]

[www.greenpeace.org]

 Με αφορμή το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή προς ψήφιση, οι 4 ΜΚΟ πιστεύουν ότι πρέπει να αποφασιστούν πολλά ακόμη τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο πολιτικών επιλογών και δράσεων, ώστε να μπορεί η μείωση των παραγόμενων απορριμμάτων, η ανακύκλωση και η εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων να αναπτυχθούν και να αποτελέσουν τη βάση της λύσης του προβλήματος των σκουπιδιών. Τα πιο κρίσιμα σημεία στα οποία δε δίνει λύση το νομοσχέδιο στην παρούσα μορφή του είναι οι εξής:

1. Υιοθέτηση της οικιακής κομποστοποίησης ως μέτρου πρόληψης-μείωσης του όγκου των απορριμμάτων: Η οικιακή κομποστοποίηση είναι από τα πιο σημαντικά μέτρα πρόληψης που μπορεί να πάρει η πολιτεία. Τα οικιακά οργανικά αποτελούν το 35%-50% των απορριμμάτων μας και μπορούν σε σημαντικό ποσοστό εύκολα και οικονομικά να κονιορτοποιηθούν στις κατοικίες μας. Τα περισσότερα από τα  νοικοκυριά της χώρας μας  μπορούν χρησιμοποιώντας έναν ειδικό κάδο να παράγουν κομπόστ (λίπασμα) από τα οικιακά οργανικά τους, που μπορεί να αξιοποιούν στον κήπο ή σε φυτά του μπαλκονιού τους, μειώνοντας αντίστοιχα τα παραγόμενα απορρίμματα. Η πολιτεία μπορεί να θεσπίσει – όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες – την υποχρέωση τοποθέτησης κάδων οικιακής κομποστοποίησης στα κτίρια (τουλάχιστον σε αυτά που έχουν κάποιο κήπο η επαρκή ακάλυπτο χώρο) και να υποστηρίξει την υλοποίηση σε κάποιους ΟΤΑ μεγάλης κλίμακας προγραμμάτων οικιακής και δημοτικής κομποστοποίησης. Εκτιμάται ότι μόνο με την οικιακή κομποστοποίηση οι ΟΤΑ μπορούν να μειώσουν τα προς διαχείριση οικιακά οργανικά και κλαδέματα σε ποσοστό μέχρι και 35% του συνόλου των απορριμμάτων τους (στην ιδανική περίπτωση της πλήρους εφαρμογής της μεθόδου), με χαμηλό αρχικό κόστος και μεσοπρόθεσμο–μακροπρόθεσμο σημαντικό οικονομικό όφελος. Ήδη, εκατοντάδες ΟΤΑ στην Ε.Ε. εφαρμόζουν τη μέθοδο.
2. Διαλογή στην πηγή (ΔσΠ) – το κλειδί της επιτυχίας για την ανακύκλωση: Στους ΟΤΑ που σήμερα υπάρχουν 1-3 κάδοι συλλογής, προτείνουμε να υιοθετηθεί άμεσα από την πολιτεία και τους ΟΤΑ το μοντέλο με 4 κάδους για να μεγιστοποιηθεί η Διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ) από τους δημότες. Ο πρώτος κάδος μπορεί να αφορά μόνο το χαρτί, που θα οδηγείται χωρίς άλλη διαλογή για ανακύκλωση, ο δεύτερος κάδος θα δέχεται όλα τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά (πλαστικά, γυαλί, μέταλλα, ξύλο), τα οποία θα οδηγούνται για διαλογή στα ειδικά Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) και εν συνεχεία για ανακύκλωση, ο τρίτος κάδος θα δέχεται μόνο τα υπόλοιπα οργανικά και βιοαποδομήσιμα υλικά (όσα δηλαδή δεν αξιοποιούνται στην οικιακή κομποστοποίηση), τα οποία θα οδηγούνται για κομποστοποίηση σε μικρές ή μεγαλύτερες μονάδες κομποστοποίησης, και ο τέταρτος κάδος θα δέχεται τα υπολείμματα τα οποία θα οδηγούνται σε μονάδες επιπλέον διαχείρισης (π.χ. ΕΜΑΚ) και εν συνεχεία για τελική διάθεση σε ΧΥΤΥ. Το μοντέλο αυτό είναι βιώσιμο, συνδυαζόμενο με σταθμούς μεταφόρτωσης, ώστε να ελαχιστοποιηθεί το κόστος μεταφοράς όλων των υλικών.
3. Δημιουργία νέων Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης (ΣΕΔ): Υπάρχουν ακόμη και άλλες σημαντικές κατηγορίες υλικών (όπως το έντυπο χαρτί, τα μπάζα, τα επικίνδυνα οικιακά, τα αχρησιμοποίητα ή ληγμένα φάρμακα, ο ρουχισμός και τα υποδήματα, τα έπιπλα ή άλλα ογκώδη προϊόντα, τα ανταλλακτικά οχημάτων, τα ανταλλακτικά ηλεκτρικών συσκευών) για τις οποίες δεν υπάρχουν αντίστοιχα ΣΕΔ και θα πρέπει να δημιουργηθούν με ευθύνη της πολιτείας, ώστε να μπορούν να συνεργαστούν με αυτά οι ΟΤΑ και να πετύχουν περαιτέρω μείωση των προς διάθεση υλικών με παράλληλη περιβαλλοντική διαχείριση. Για τη δημιουργία τους απαιτούνται αντίστοιχες ΚΥΑ.
4. Δημιουργία διαδημοτικών Κέντρων Ανακύκλωσης (ΚΑ) σε όλη την Ελλάδα – Τα Κέντρα Ανακύκλωσης (ΚΑ) μπορούν να αποτελέσουν βασικό άξονα για την εναλλακτική διαχείριση των αστικών αποβλήτων. Αποτελούν ένα χώρο προσωρινής αποθήκευσης και ταξινόμησης όλων των υλικών μέχρι την μεταφορά τους για τελική διαχείριση ή ανακύκλωση. Κάθε Κέντρο Ανακύκλωσης θα πρέπει να βρίσκεται μέσα στον αστικό χώρο και να διαθέτει αποθηκευτικούς χώρους (κυρίως κοντέϊνερ) για όλα τα εν δυνάμει διαχειρίσιμα υλικά, όπως συσκευασίες, ΑΗΗΕ (ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά απόβλητα), ΑΕΚΚ (μπάζα), κλαδέματα, ρουχισμός – υποδήματα, ελαστικά, επικίνδυνα οικιακά απόβλητα, έπιπλα, ογκώδη κ.α. Τα ΚΑ έχουν συγκεκριμένο ωράριο (λειτουργούν και τις αργίες) για να μπορούν να μεταφέρουν οι δημότες μόνοι τους τα υλικά τους σε αυτά μετά από ενημέρωση και συνεχή παρότρυνση από τα διαρκή προγράμματα ενημέρωσης.
5. Επέκταση της δίκαιης χρέωσης και στα δημοτικά τέλη των δημοτών με Εφαρμογή συστημάτων “Πληρώνω Όσο Πετάω” (ΠΟΠ): Δημιουργία κινήτρων και υποστήριξη προς τους ΟΤΑ για αλλαγή του τρόπου χρέωσης των δημοτικών τελών με εφαρμογή συστημάτων ΠΟΠ, ώστε οι δημότες να έχουν επιπλέον κίνητρα να συμμετέχουν πιο ενεργά στην πρόληψη, κομποστοποίηση, ανακύκλωση και εναλλακτική διαχείριση. Είμαστε η μόνη χώρα από τις 15 παλαιές της Ε.Ε., που δεν εφαρμόζει συστήματα ΠΟΠ.
6. Υιοθέτηση της κομποστοποίησης σαν την τεχνολογία διαχείρισης των οργανικών: Η κομποστοποίηση μπορεί να αποτελέσει την κύρια επιλογή της πολιτείας για τη διαχείριση των υλικών του 3^ου κάδου (οικιακά οργανικά), των «πράσινων» υλικών των ΟΤΑ (κλαδέματα), και του ενδεχόμενου κλάσματος των οργανικών από τον 4^ο κάδο, αξιοποιώντας τους σταθμούς μεταφόρτωσης σε κάθε περιφέρεια για την μεταφορά των οργανικών. Έτσι, στους περιφερειακούς σχεδιασμούς θα πρέπει να διερευνηθεί και επιλεγεί η δυνατότητα της δημιουργίας μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους μονάδων κομποστοποίησης με ευθύνη των ΟΤΑ, των νομαρχιών και της περιφέρειας. Το παραγόμενο κομπόστ θα αποτελεί πολύτιμο εδαφοβελτιωτικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση διαβρωμένων δασικών εκτάσεων, τη συντήρηση πάρκων και αλσών στις πόλεις, την ανάπλαση εγκαταλειμμένων λατομείων και βέβαια τον εμπλουτισμό των αγροτικών καλλιεργειών. Ειδικά μάλιστα για τα ελληνικά εδάφη που είναι φτωχά σε οργανικά, το κομπόστ θα μπορούσε να τα ενισχύσει σημαντικά.
7. Επένδυση στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση: Ανακύκλωση χωρίς ενημέρωση δεν γίνεται. Γι’ αυτό απαιτείται από την κεντρική πολιτεία και τους ΟΤΑ συστηματική ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και ενεργοποίηση των πολιτών με πολυδιάστατες δράσεις (όπως προβολή με πολλούς τρόπους σε ΜΜΕ, εκδηλώσεις, διαφημιστικά σποτ, έντυπο υλικό), ενημέρωση στα σχολεία και, κυρίως, πόρτα–πόρτα ενημέρωση των δημοτών.

 3. Ήδη, βλέπουμε ότι σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αττική, Θεσσαλονίκη, Ημαθία, Ρόδος, Κρήτη, Πελοπόννησος) προωθούνται οι πιο επικίνδυνες και ακριβές τεχνολογικές επιλογές διαχείρισης απορριμμάτων (βιολογική ξήρανση σε συνδυασμό με θερμική επεξεργασία

 Παρακολουθήστε τη διαδρομή της επιστροφής τους στην ιστοσελίδα της Ορνιθολογικής: [www.ornithologiki.gr]

Ως «πράσινη οικονομία» ορίζεται η οικονομία στην οποία οι οικονομικές – επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν προκαλούν καμία βλάβη στο περιβάλλον και την υγεία του ανθρώπου, αντίθετα το προστατεύουν και το βελτιώνουν, εξοικονομώντας παράλληλα τους περιβαλλοντικούς πόρους, οι οποίοι μέχρι σήμερα ορίζονταν ως οικονομικοί πόροι.

 Τι είναι πράσινοι φόροι;

Όπως όλοι οι φόροι χρειάζεται να έχουν φιλοσοφία, όραμα και στόχους ώστε να επιτυγχάνουν το σκοπό για τον οποίο έχουν δημιουργηθεί, το ίδιο συμβαίνει και με τους «πράσινους φόρους».

Ως «πράσινος φόρος» ορίζεται εκείνος ο φόρος ο οποίος αποτρέπει την χρήση επιβαρυντικών ή καταστρεπτικών δραστηριοτήτων για το περιβάλλον και τον άνθρωπο.

Κατά μία ευρύτερη έννοια οι πράσινοι φόροι είναι το φορολογικό εργαλείο – μέσο το οποίο θα βοηθήσει την ανάπτυξη μίας «πράσινης οικονομίας».

Φιλοσοφία και όραμα των «πράσινων φόρων» είναι η δημιουργία και ανάπτυξη μίας πράσινης οικονομίας.

Στόχος των «πράσινων φόρων» είναι η αποτροπή επιβλαβών οικονομικών δραστηριοτήτων.

 Γίνεται κατανοητό πως «πράσινος φόρος» μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε «μη πράσινες» οικονομικές δραστηριότητες.

 Τι δεν είναι πράσινος φόρος

Δεν είναι «πράσινος φόρος» οποιουδήποτε είδους φορολόγηση η οποία διαφέρει από την προαναφερθέντα φιλοσοφία και στόχους.

 Φορολογική πολιτική και πράσινοι φόροι

Η πράσινη φορολογική πολιτική («πράσινοι φόροι») καθώς αποτελεί μέρος της γενικότερης φορολογικής πολιτικής σε μία οικονομία, χρειάζεται να είναι εναρμονισμένη και δημιουργημένη με βάση το γενικότερο φορολογικό πλαίσιο, φιλοσοφία και στόχους.

 Αναλυτικά, χρειάζεται να προσεχθούν

α) Το ύψος των «πράσινων φόρων» σε σχέση με τη συνολική φορολογική επιβάρυνση

Καθώς είναι γνωστό πως η φορολόγηση ενός συγκεκριμένου αγαθού έχει επιπτώσεις στην κατανάλωσή του αλλά και σε άλλες συνδεόμενες (λιγότερες ή περισσότερες) πτυχές της οικονομικής δραστηριότητας, είναι αναγκαίο και σημαντικό να ελεγχθεί πριν εφαρμοστεί ο συνολικός φόρος, δηλαδή, ο συμβατικός φόρος επιπλέον (+) του «πράσινου φόρου».

β) «Πράσινος φόρος» ως επιπρόσθετος φόρος και εναλλακτική λύση

Για να εφαρμοστεί ο «πράσινος φόρος» ως επιπρόσθετος φόρος θα πρέπει να υπάρχει και η εναλλακτική λύση στην χρησιμοποίηση του αναγκαίου αγαθού προς κατανάλωση. Για παράδειγμα, δεν μπορεί να υπάρξει «πράσινος φόρος» ως επιπλέον φόρος στη βενζίνη ως καύσιμο όταν δεν υπάρχει εναλλακτική «πράσινη λύση» ως προς την επιλογή καυσίμου.

 γ) «Πράσινος φόρος» ως μέρος του συνολικού φόρου

«Πράσινος φόρος» ως μέρος του συνολικού φόρου υπάρχει όταν θέλουμε να δημιουργήσουμε τις οικονομικές προϋποθέσεις, δηλαδή, τη συλλογή ενός ποσού το οποίο θα κατευθυνθεί ως επένδυση προς την δημιουργία – ανάπτυξη της «πράσινης οικονομίας».

 δ) Επενδύσεις και «πράσινοι φόροι»

Το χρηματικό ποσό που συλλέγεται ως «πράσινος φόρος», είτε ως μέρος του συνολικού φόρου είτε ως επιπρόσθετος φόρος χρειάζεται να κατευθυνθεί προς κάπου. Προς τα που; Προς εκεί που αναφέρει η φιλοσοφία των πράσινων φόρων, δηλαδή στη δημιουργία και ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας και πουθενά αλλού.

 Ο πράσινος φόρος χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για «πράσινες επενδύσεις».

 Πράσινοι φόροι ανά βαθμίδα οικονομίας

Διάκριση ως προς το ύψος των πράσινων φόρων μπορεί να γίνει ανάλογα με την αναγκαιότητα – σημαντικότητα της βαθμίδας οικονομίας που εμπίπτουν: πρωτογενής παραγωγή, μεταποίηση, εμπόριο – υπηρεσίες.

 Η κλίμακα έχει ως εξής:

• Μειωμένου ύψους «πράσινοι φόροι» στην πρωτογενή παραγωγή
• Μεσαίου ύψους «πράσινοι φόροι» στην μεταποίηση
• Αυξημένου ύψους «πράσινοι φόροι» στο εμπόριο (Για τις υπηρεσίες μπορεί να έχει μικρή εφαρμογή)

 Επίλογος

Είναι σημαντικότατο κατά την επιβολή των πράσινων φόρων να τηρούνται αυστηρά η φιλοσοφία, οι στόχοι και η σωστή επένδυση – χρησιμοποίησή τους, όπως επίσης και όλες οι προϋποθέσεις για τη σωστή εφαρμογή τους.

Όπως όμως μπορούν να επιβληθούν πράσινοι φόροι με την φιλοσοφία που αναφέραμε, τότε θα μπορούν να επιβληθούν και πολλοί άλλοι ειδικοί φόροι, όπως φόροι επικοινωνιών, μεταφορών, ραδιοσυχνοτήτων, εκπαίδευσης κ.λπ..

Προϋπόθεση της σωστής λήψης των ειδικών αυτών φόρων είναι ένα σωστά σχεδιασμένο, σαφές, ολοκληρωμένο και ξεκάθαρο γενικό φορολογικό σύστημα το οποία να τηρείται και να εφαρμόζεται όπως ακριβώς έχει σχεδιαστεί..

 Μήπως τελικά οι πράσινοι φόροι και γενικά οποιοιδήποτε επιπρόσθετοι ή χρωματισμένοι φόροι είναι αποτέλεσμα της κακής σχεδίασης και εκτέλεσης ενός γενικού φορολογικού νομοσχεδίου;

 Δημήτρης Κατσάνης, 12 – Απριλίου – 2009

(το κείμενο αυτό γράφτηκε στα πλαίσια του διαλόγου της Θεματικής Ομάδας Οικονομίας των Οικολόγων Πράσινων για τα νέα φορολογικά μέτρα).

Σε αίθουσα ξενοδοχείου με τη συμμετοχή πάνω από 250 μελών και φίλων της Ανανεωτικής Πτέρυγας και των Οικολόγων Πρασίνων και μέσα σε ένα κλίμα διαλόγου και ευρείας ανταλλαγής απόψεων πραγματοποιήθηκε η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ με θέμα: «Αριστερά και Οικολογία».

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Λεβέντης, Δ. Παπαδημούλης, Γρ. Ψαριανός, τα μέλη της Εκτελεστικής Γραμματείας του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων-Πρασίνων Γ. Κοντούλη, Γ. Παρασκευόπουλος, Κ. Δημαράς, Κ. Διάκος, Γ. Τσιρώνης, η ειδική Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ Μ. Καραβασίλη, ο δήμαρχος Ν. Φιλαδέλφειας, Στ. Κόντο.

Ο Νίκος Τσούκαλης στην εισήγησή του μεταξύ άλλων υπογράμμισε: « Η ανάγκη για απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ απαιτεί ένα νέο πολιτικό σχέδιο συνάντησης και συνεργασίας με τον χώρο των Οικολόγων –Πρασίνων στην κατεύθυνση μιας γενικότερης αναδιάταξης της Αριστεράς και της Οικολογίας.
Η Ανανεωτική Πτέρυγα θεωρεί ότι η ηγεσία του ΣΥΝ προχωρά με εξαιρετικά βραδείς ρυθμούς στην συμπόρευση με τους Οικολόγους –Πράσινους ενώ χρειάζονται πιο τολμηρά βήματα στη προοπτική των επερχόμενων αυτοδιοικητικών εκλογών».

Στην Εκδήλωση Διαλόγου συμμετείχαν και οι: Σάκης Κουρουζίδης, διευθυντής Ευώνυμης Βιβλιοθήκης, Λεωνίδας Λουλούδης, καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας, Μιχάλης Τρεμόπουλος, ευρωβουλευτής Οικολόγων Πρασίνων.
Συντονίστρια ήταν η Χαρά Παπαϊωάννου, μέλος ΚΠΕ του ΣΥΝ

  Τα πλήρη κείμενα των Νίκου Τσούκαλης, Μιχάλη

πηγή [www.ananeotiki.gr]

Παρατηρώντας χρόνια την άγρια ζωή πάντα εντυπωσιάζομαι από την ειρηνική συνύπαρξη διαφορετικών ζώων σε ένα περιορισμένο χώρο. Να κάτι το οποίο έχουμε να μάθουμε εμείς οι άνθρωποι από το ζωικό βασίλειο, όπου δεν υφίσταται ρατσισμός, ούτε διακρίσεις…

(φωτ. Λάμπρος Κατερινόπουλος caretaker της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας).

Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα θα αναζητήσουμε απαντήσεις με τον σύμβουλο διαχείρισης απορριμμάτων κ. Π. Αλαβέρα την Δευτέρα 11 Απριλίου 2010 ώρα 23,00 στο TOP CHANNEL.

Παραθέτω απόσπασμα δημοσιεύματος από “Το Βήμα”.

ΠΕΝΤΕ υποθέσεις που αφορούν παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας περιβάλλοντος εξελίσσονται σε νέους… Κουρουπητούς. Τα πρόστιμα από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) για τις υποθέσεις αυτές αναμένεται να είναι τσουχτερά. Και αυτό διότι υπάρχουν πρωτόδικες καταδικαστικές αποφάσεις με τις οποίες η Ελλάδα δεν έχει συμμορφωθεί.

Η μη συμμόρφωση και η εκ νέου διαδικασία παραπομπής «μεταφράζεται» σε οικονομικές ποινές, σε μια περίοδο που κάθε ευρώ το οποίο χάνεται «πονάει» τον κρατικό προϋπολογισμό. Αρκεί να θυμίσουμε ότι για την περίφημη χωματερή του Κουρουπητού η χώρα μας κατέβαλε συνολικά περί τα 5.800.000 ευρώ. «Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς αν τελικά θα αποφύγει η χώρα μας τα πρόστιμα έπειτα από δεκαετίες απραξίας» λέει η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του «Βήματος». «Το ΥΠΕΚΑ στο μικρό χρονικό διάστημα της ύπαρξής του έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα ενάντια στον χρόνο για την επίλυση αυτών των προβλημάτων που δεν είναι απλά ζητήματα συμμόρφωσης με το κοινοτικό δίκαιο αλλά σοβαρά ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας» επισημαίνει η υπουργός. Οι καταδικαστικές αποφάσεις του ΔΕΚ για τις συγκεκριμένες υποθέσεις ανακοινώθηκαν όλες πλην μιας το διάστημα Ιουνίου 2004- Ιανουαρίου 2009 (η απόφαση για τα επικίνδυνα απόβλητα ανακοινώθηκε τον Σεπτεμβρίου του 2009 εν μέσω προεκλογικής περιόδου). «Εκτοτε κανένα μέτρο δεν ελήφθη προς συμμόρφωση από την προηγούμενη κυβέρνηση, εκτός ίσως την παύση λειτουργίας σημαντικού αριθμού ΧΑΔΑ, χωρίς όμως ταυτόχρονα την προώθηση υποδομών διαχείρισης απορριμμάτων και άρα με αβέβαιο αποτέλεσμα» σημειώνει η κυρία Μπιρμπίλη. Παράνομες χωματερές Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα ένα βήμα πριν από την επιβολή προστίμου για το θέμα των αποβλήτων και των ανεξέλεγκτων χωματερών. Η υπόθεση ξεκίνησε το 2001 και η πρώτη καταδικαστική απόφαση για τη λειτουργία 1.125 χωματερών εκδόθηκε το 2005. Η Ελλάδα πήρε προθεσμία ως το τέλος του 2008 για να τις κλείσει, ωστόσο το πρόβλημα παραμένει καθώς περίπου 300 παραμένουν ως σήμερα ενεργές.

Ειδικοί εκτιμούν ότι η χώρα μας μπορεί να κληθεί να καταβάλει ως και 35.000 ευρώ ημερησίως για κάθε χωματερή που παραμένει ανοιχτή. Σύμφωνα με την κυρία Μπιρμπίλη, «η πλήρης παύση και αποκατάσταση όλων ανεξαιρέτως των ΧΑΔΑ προϋποθέτει τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών διαχείρισης απορριμμάτων των οποίων η κατασκευή προγραμματίστηκε,όπως τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων της Αττικής που θα δημοπρατηθούν μέχρι τον Ιούνιο 2010». Εντός του 2010 αναμένεται να αναθεωρηθεί και ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.

[www.tovima.gr]

Πολλά ακούμε για τον Καλλικράτη από  τους δημάρχους μας. Βρήκα αυτή την φωτογραφία που θα μπορούσε ίσως να περιγράψει την στάση των δημάρχων μας. Η λεζάντα δική σας.

Αίθουσα Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, Γενναδίου 8 & Ακαδημίας, Αθήνα

Σάββατο 17 Απριλίου 2010 (προσέλευση 10:00 πμ)

Η Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος των Οικολόγων Πράσινων, στο πλαίσιο της ενημέρωσης-επιμόρφωσης των στελεχών τους αλλά και ενδιαφερομένων ενεργών πολιτών και στελεχών αυτοδιοικητικών κινήσεων και το άνοιγμα της ατζέντας για την αντιμετώπιση της κρίσης, οργανώνουν σεμινάριο με θέμα «Οικονομία και περιβάλλον σε συνθήκες πολλαπλής κρίσης». Η σημερινή κρίση της Ελλάδας είναι συνέπεια των  λανθασμένων επιλογών διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και μέρος ενός οικονομικού διακυβεύματος που ξεπερνά τα όρια των εθνικών κρατών, της ευρωζώνης, ακόμα κι αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, όπως και το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα όπου ανήκουν, βλέπουν αυτή τη δομική κρίση όχι μόνο ως απειλή αλλά και ως ευκαιρία αναδιάταξης των οικονομικών προτεραιοτήτων της Ελλάδας σε μια «πράσινη προοπτική», αλλά και ως δυνητική αφετηρία ρύθμισης της ευρωζώνης και της διεθνούς οικονομίας σε πιο δίκαιη, διαφανή και βιώσιμη κατεύθυνση. 

Αναζητάμε τη συμβολή των οικονομικών του περιβάλλοντος για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης και την συμβολή τους στην έξοδο από την κρίση αλλά και τη μεταρρύθμιση της οικονομίας. Επιζητάμε, επίσης, πρακτικές εφαρμογές οικονομικών πολιτικών στη διαχείριση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα στην περιφερειακή και τοπική κλίμακα. 

Η έναρξη του σεμιναρίων είναι αυστηρά στις 10:00 πμ και διαρκεί μέχρι τις 15.00μμ με ενδιάμεσο διάλειμμα για καφέ. Εγγραφές 09.30-10.00.

           Πληροφορίες:   Μαρία Βιτωράκη, συντονίστρια Θ.Ο. Περιβάλλοντος  6977523766

                        Μπάκας Μιχάλης 6944654785, mibakas@gmail.com

           Ακολουθεί το πρόγραμμα του σεμιναρίου

 «Οικονομία και περιβάλλον σε συνθήκες πολλαπλής κρίσης»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ένα απλό κόλπο που καταγράφεται στο πόρισμα γινόταν με τις λεγόμενες εντολές μεταφοράς απορριμμάτων που δίνει ο ΕΣΔΚΝΑ προς τους συμβεβλημένους με αυτόν δήμους. Οι εντολές αυτές πρέπει να παρουσιάζονται από τους οδηγούς των οχημάτων κατά την είσοδο στον ΧΥΤΑ, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η προέλευση των σκουπιδιών και ο όγκος τους.

«Οι εντολές μεταφοράς απορριμμάτων δεν χορηγούνται στους δήμους βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, αλλά κατόπιν αιτημάτων των δήμων που στηρίζονται σε υποκειμενικές, δικές τους, εκτιμήσεις» σημειώνεται στο πόρισμα.

Συνεργοί οι υπάλληλοι

Το γεγονός αυτό σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν για λογαριασμό των δήμων τη μεταφορά απορριμμάτων. Συνεργούς βρίσκουν υπαλλήλους στον ΧΥΤΑ, οι οποίοι- όπως προκύπτει από τους επιθεωρητές- κάνουν συχνά τα… στραβά μάτια.

Έτσι, παρά τις σαφείς οδηγίες για τον τρόπο παραλαβής των εντολών μεταφοράς, από δειγματοληπτικό έλεγχο των επιθεωρητών προέκυψε σωρεία παρατυπιών στη συμπλήρωση των εντολών, οι οποίες παρ΄ όλα αυτά έγιναν δεκτές από τους εργαζομένους. Το αποτέλεσμα είναι ένα απορριμματοφόρο ιδιωτικής εταιρείας να διανύει την απόσταση Δροσιά- Σαλαμίνα σε μία μόλις ώρα! Διότι βάσει των εντολών μεταφοράς «φαίνεται να έχει φορτώσει απορρίμματα από τους δύο δήμους και να τα απορρίπτει την ίδια ημέρα στον ΧΥΤΑ, με διαφορά μίας ώρας, γεγονός που δεν δικαιολογείται από την απόσταση μεταξύ των δήμων» υποστηρίζει το Σώμα Ελεγκτών.

Η ιδέα για την επιχείρηση αυτή ήταν απλή: δίπλα στον ΧΥΤΑ οι ιδιωτικές εταιρείες λειτουργούσαν μάντρες όπου έριχναν αρχικά χύμα τα σκουπίδια ή τα τοποθετούσαν σε κοντέινερ. Οι ιδιώτες καλύπτονταν από την πρακτική των δήμων να χορηγούν αφειδώς εντολές μεταφοράς. «Οι δήμοι έδιναν στους οδηγούς των ιδιωτικών εταιρειών πλήθος εντολών μεταφοράς ανεξέλεγκτα και μάλιστα όλες μαζί στην αρχή της εβδομάδας, ασυμπλήρωτες και όχι ανά δρομολόγιο, όπως έπρεπε» τονίζεται.

Η πρακτική αυτή είχε ένα ακόμη όφελος για τους ιδιώτες. Για τη συλλογή των σκουπιδιών από τους δήμους χρησιμοποιούσαν μικρά φορτηγά. Στις μάντρες έριχναν τα σκουπίδια σε μεγάλα κοντέινερ τα οποία γέμιζαν με απορρίμματα και από άλλους πελάτες (π.χ. επιχειρήσεις) και στη συνέχεια με την αρχική εντολή μεταφοράς από τον δήμο τα οδηγούσαν στον ΧΥΤΑ.

Χάνουν τα τέλη
«Ο κίνδυνος από την ύπαρξη ιδιωτικών μαντρών μεταφόρτωσης είναι να εισέρχονται στον χώρο του ΧΥΤΑ με εντολές μεταφοράς ιδιωτικά απορρίμματα σύμμεικτα με δημοτικά, χωρίς να καταβάλλονται τα απαιτούμενα τέλη, αφού καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της προέλευσης των μεταφερόμενων απορριμμάτων» επιβεβαιώνουν οι επιθεωρητές.

Ακόμη και πλαστές εντολές μεταφοράς χρησιμοποιούσαν ιδιωτικές εταιρείες προκειμένου να μπαίνουν τα οχήματά τους στον ΧΥΤΑ. Συγκεκριμένα, είχαν φωτοτυπηθεί οι γνήσιες εντολές, αλλά οι υπάλληλοι του ΕΣΔΚΝΑ δεν ήλεγχαν εάν είχαν το απαιτούμενο υδατογράφημα επικαλούμενοι φόρτο εργασίας και έλλειψη ειδικού φακού ανίχνευσης. Και σε αυτή την περίπτωση το πόρισμα είναι σαφές: «Το υδατογράφημα είναι εμφανές και διά γυμνού οφθαλμού, ευρισκόμενο στο πίσω μέρος των εντολών μεταφοράς, ενώ από τις καταθέσεις προέκυψε ότι υπάλληλοι με τόσο μεγάλη εμπειρία θα έπρεπε να καταλάβουν την πλαστότητα των εντολών και μόνο από την υφή τους». Σε άλλη περίπτωση, στο πλαίσιο επέκτασης του ΧΥΤΑ, υπάλληλοι της κατασκευάστριας εταιρείας έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός επιτρέποντας κατά παράβαση την είσοδο απορριμματοφόρων από μια προσωρινή πύλη και εισπράττοντας αντίτιμο 15 ευρώ από κάθε όχημα.

ΧΡΥΣΟΦΟΡΟ ΚΟΛΠΟ

Ιδιωτικές εταιρείες παίρνουν τις άδειες μεταφοράς σκουπιδιών από τους δήμους, αλλά μεταφέρουν με το αζημίωτο μπάζα και απόβλητα

Απόβλητα επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία και τον υδροφόρο ορίζοντα

ΜΕΧΡΙ και επικίνδυνα νοσοκομειακά απόβλητα κατέληγαν στον ΧΥΤΑ, κατά παράβαση κάθε νομοθετικής διάταξης που προβλέπει ειδική επεξεργασία, αποστείρωση και συλλογή πριν από τη μεταφορά τους στον ειδικό αποτεφρωτήρα του ΕΣΔΚΝΑ.

«Απορριμματοφόρα του Δήμου Αθηναίων μετέφεραν και απέρριπταν στον ΧΥΤΑ επικίνδυνα ιατρικά απόβλητα (χρησιμοποιημένες σύριγγες, φιάλες με αίμα, ανθρώπινα μέλη κ.λπ.), αναμεμειγμένα με οικιακού τύπου απορρίμματα, γεγονός που εγκυμονούσε σοβαρότατους κινδύνους για τη δημόσια υγεία (τόσο πολιτών, όσο και εργαζομένων στον ΧΥΤΑ) και για το περιβάλλον», αναφέρουν οι ράμπο της δημόσιας διοίκησης.

Στο πόρισμά τους παραπέμπουν μάλιστα και σε σχετική έρευνα που είχε διενεργήσει ο ΕΣΔΚΝΑ, σύμφωνα με την οποία τα νοσοκομεία είτε δεν προχωρούν σε αποστείρωση και συλλογή σε ειδικές σακούλες, είτε απορρίπτουν τα απόβλητα σε κοινούς κάδους μαζί με τα οικιακά σκουπίδια και στη συνέχεια μεταφέρονται από ιδιωτικές εταιρείες, τα οχήματα των οποίων δεν πληρούν τις προδιαγραφές ούτε έχουν ειδική άδεια κυκλοφορίας.

Το γεγονός της ανεξέλεγκτης διαχείρισης των επικίνδυνων αυτών αποβλήτων προκύπτει και από τις ποσότητες που φτάνουν στον αποτεφρωτήρα του ΕΣΔΚΝΑ από τα συμβεβλημένα νοσοκομεία. «Καταστρέφουν στον αποτεφρωτήρα μικρό μόνο μέρος, ελάχιστο στην πλειονότητα των περιπτώσεων, των παραγόμενων επικίνδυνων ιατρικών αποβλήτων», σημειώνεται.

Υπάρχουν μάλιστα και συγκεκριμένα παραδείγματα μεγάλων νοσοκομειακών μονάδων όπως «Αγία Όλγα» και «Σωτηρία».

Έφερναν μπάζα αντί για χώμα και γλίτωναν 500 ευρώ ανά φορτηγό

ΚΟΛΠΟ ΓΙΝΟΤΑΝ και με τη μεταφορά χώματος, που απαιτείται για την κάλυψη των σκουπιδιών. Με εντολή του επόπτη υγειονομικής ταφής δινόταν το «πράσινο φως» για την ανεξέλεγκτη είσοδο οχημάτων ιδιωτικών εταιρειών, τα οποία υποτίθεται πως μετέφεραν χώμα.

Ωστόσο, όπως προέκυψε από τις καταθέσεις υπαλλήλων, στην πραγματικότητα με τον τρόπο αυτό περνούσαν μέσα στον ΧΥΤΑ απαγορευμένα υλικά, όπως μπάζα. «Δεν μετέφεραν χώμα, αλλά ξύλα, σακούλες πλαστικές με ελαφρά επικάλυψη χώματος για τα οποία θα έπρεπε να πληρώσουν περίπου 500 ευρώ ανά φορτηγό». «Εισήλθαν οκτώ φορτηγά ιδιωτικών εταιρειών, μεταφέροντας απαγορευμένο υλικό (μπετόβεργες, κατεδαφίσεις, μπάζα, σκουπίδια και λάσπη) κατόπιν εντολής του επόπτη», αναφέρεται σε άλλο σημείο. Με διάφορα τεχνάσματα ο συγκεκριμένος επόπτης επιχειρούσε να επιτραπεί και η απόρριψη λάσπης από εργασίες του Μετρό, παρά τις ενστάσεις υπαλλήλων.

«Ο φύλακας… κατέθεσε ότι η λάσπη είναι απαγορευμένο υλικό για τον ΧΥΤΑ, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ο επόπτης… του είχε πει ότι, όταν στέγνωνε, θα τη χρησιμοποιούσε σαν χώμα» υπογραμμίζεται στο πόρισμα, όπου επίσης αναφέρεται πως υπήρχε εντολή του ίδιου του προέδρου του ΕΣΔΚΝΑ «να μην εισέρχεται λάσπη από το Μετρό στον ΧΥΤΑ, διότι είναι ακατάλληλο υλικό για τη χωματοκάλυψη».

Σε… διευκολύνσεις προχωρούσαν υπάλληλοι του ΕΣΔΚΝΑ και προς τις εταιρείες οι οποίες είχαν αναλάβει τη μεταφορά των στραγγισμάτων από την επεξεργασία των σκουπιδιών στον ΧΥΤΑ, οι οποίες αμείβονταν βάσει ποσότητας.

Έτσι, βρέθηκε το ίδιο όχημα να έχει κάνει δύο δρομολόγια και να έχουν ζυγιστεί οι μεταφερόμενες ποσότητες με διαφορά ενός λεπτού!

«Μαϊμούδες» πάνε για καταστροφή και επιστρέφουν στην αγορά

ΠΡΟΙΟΝΤΑ-ΜΑΪΜΟΥ ή άλλα είδη κατασχεθέντα στα τελωνεία προβλέπεται να φτάνουν στον ΧΥΤΑ προκειμένου να καταστραφούν. Ωστόσο, αποδεικνύεται σύμφωνα με το πόρισμα των επιθεωρητών πως κάποιοι υπάλληλοι του χώρου έφευγαν με… τσάντες τύπου Louis Vuitton. «Η καταστροφή γίνεται με μπουλντόζα, η οποία καταστρέφει τα διάφορα είδη, τα οποία στη συνέχεια επιχωματώνονται. Οι υπεύθυνοι καταστροφών στη συνέχεια χορηγούν πιστοποιητικό καταστροφής στον συνοδό του Τελωνείου, της ΔΟΥ ή της εταιρείας κατά περίπτωση», προβλέπει η νομοθεσία.

Αλλά όπως διαπιστώθηκε, ομάδα εργαζομένων «είχαν προβεί κατ΄ επανάληψη σε ρακοσύλλεξη ακατάλληλων προϊόντων, προοριζομένων για καταστροφή και πιθανώς τα είχαν επαναδιαθέσει στην αγορά».

Ενδεικτικό είναι, σύμφωνα με το πόρισμα, πως συγκεκριμένοι υπάλληλοι τοποθετούνταν από τον επικεφαλής φύλαξης επί σειρά ημερών στην πρωινή βάρδια, οπότε και γίνονταν οι καταστροφές των προϊόντων. Τα τοποθετούσαν μάλιστα προσωρινά και σε μία αχρηστευμένη αποθήκη και στη συνέχεια «τα διοχέτευαν εκτός ΧΥΤΑ με πολιτικά αυτοκίνητα ή και με το υπηρεσιακό τζιπ».

1.   Που βρισκόμαστε σήμερα στο ζήτημα των απορριμμάτων στην Πελοπόννησο; Σε πλήρες αδιέξοδο. Οι χωματερές δεν έχουν αποκατασταθεί-απορρυπανθεί, αντιθέτως καίγονται και μολύνουν το περιβάλλον και την δημόσια υγεία. Η απόρριψη απορριμμάτων γίνεται εν κρυπτώ και ανεξέλεγκτα. Η ανακύκλωση δεν στηρίζεται με συνέπεια σε όσους δήμους έχει ξεκινήσει, αν και οι πολίτες ανταποκρίνονται. Οι δημοτικές αρχές δεν επιστρέφουν στους δημότες τα δημοτικά τέλη καθαριότητας που, ως γνωστό, είναι ανταποδοτικά.
2. Ποια σχέδια κάνουν οι δημοτικές αρχές; Ισχυρίζονται πως περιμένουν τον νέο περιφερειακό σχεδιασμό για να δοθεί «οριστική λύση» γιατί η ανακύκλωση «δεν λύνει το πρόβλημα». Με τον όρο «οριστική λύση» υπονοούν ένα εργοστάσιο που θα «εξαφανίζει» τα σκουπίδια. Προϋπόθεση βεβαίως είναι η δεματοποίηση σύμμεικτων απορριμμάτων, η αποθήκευσή και η καύση τους.
3. Mα δεν έχει απορριφθεί η καύση από τις τοπικές κοινωνίες; Ναι, όπως συνέβη στα Αθίκια Κορινθίας και άλλού στην Ελλάδα, αλλά όσο οι δημοτικές αρχές δεν εξηγούν τι ακριβώς θα κάνουν τα δέματα σύμμεικτων απορριμμάτων, μπορούμε βασίμως να υποθέσουμε πως ο προορισμός τους θα είναι η καύση.
4. Που οφείλεται η αναποτελεσματικότητα των δημοτικών αρχών; Σε δύο κυρίαρχες αντιλήψεις τους. Πρώτον, «τα σκουπίδια πρέπει να πάνε κάπου αλλού, μακριά, ει δυνατόν να εξαφανιστούν». Δεύτερο, κάποιοι δήμαρχοι έχουν πειστεί από μεγάλες εταιρείες πως αυτές μπορούν να εξαφανίσουν τα σκουπίδια μέσω της καύσης και να προσφέρουν ενέργεια, αλλά και πολλές θέσεις εργασίας. Η ασυνεννοησία και η προχειρότητα-ανευθυνότητα με την οποία αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στις συναντήσεις τους, αποδεικνύει ότι πολλές δημοτικές αρχές όχι μόνο δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτε, αλλά έχουν διοικητικές, αστικές, ποινικές ευθύνες και βρίσκονται σε αδιέξοδο. Οι περισσότερες δημοτικές αρχές δεν γνωρίζουν τις κατά νόμο υποχρεώσεις τους και το χειρότερο, δεν θέλουν ούτε και να … μάθουν,
5. Ποιοι αντιστέκονται σε όλη αυτή την κατάσταση; Κυρίως οι ομάδες πολιτών σε όλη την Πελοπόννησο που δραστηριοποιούνται εναντίον των  χωματερών στον Μαραθόλακκο Καλαμάτας, στην Αφυσσού Σπάρτης, στα Δίδυμα Αργολίδας, στα Αθίκια Κορινθίας, στην Βόχα, στην Τρίπολη και αλλού. Επίσης οι οικολογικές οργανώσεις που προβάλλουν την ανακύκλωση. όπως η Οικολογική Κίνηση Καλαμάτας, οι Φίλοι του Μεσσηνιακού Κόλπου, ο ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ και δημοτικές παρατάξεις όπως η Κίνηση Πολιτών από την Κόρινθο, η Άλλη Πρόταση από το Ναύπλιο, η Κοινωνική Πρωτοβουλία Τεγεατών, η Παρέμβαση Πολιτών Ερμιονίδας που κάνουν συγκεκριμένες προτάσεις κ.α.
6. Θα πάρει κάποια πρωτοβουλία ο Περιφερειάρχης; Ναι, ξεκινά την αναθεώρηση του περιφερειακού σχεδιασμού. Οι δημοτικές αρχές επιδιώκουν να συμπεριληφθεί στον νέο περιφερειακό σχεδιασμό, η δεματοποίηση και η καύση απορριμμάτων, ώστε να δοθεί η «οριστική λύση» που αναφέρθηκε παραπάνω. Εκτιμάται πως θα επιχειρηθεί να περάσουν «εν κρυπτώ» και χωρίς κοινωνική διαβούλευση την «οριστική λύση», για να «ξεμπερδεύουμε με τα σκουπίδια». Πρέπει να σημειώσουμε όμως, πως και η νέα προκήρυξη για την πρόσληψη συμβούλου γίνεται με την ίδια προχειρότητα. Το επείγον καταλήγει για μια ακόμη φορά εις βάρος του σημαντικού.
7. Ποια είναι η στάση της Υπουργού περιβάλλοντος; Aντιφατική. Από την μια δηλώνει εναντίον της καύσης και υπέρ της ανακύκλωσης, από την άλλη συζητά με μεγάλες εταιρείες που προωθούν την καύση. Το ερώτημα βεβαίως είναι εάν και τι μπορεί να κάνει η υπουργός, όταν οι δήμοι δεν ανακυκλώνουν και τα σκουπίδια συσσωρεύονται…Προσφάτως δήλωσε πως οι δήμοι (και άρα οι δημότες) θα πληρώνουν ανάλογα με τα σκουπίδια που παράγουν.
8. Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Η Ελλάδα απειλείται  με πρόστιμα για την μη αποκατάσταση των χωματερών. Οι δήμοι, θεωρητικά βεβαίως, τις έχουν κλείσει. Κάποτε θα σκάσει η βόμβα και για τα ψευδή στοιχεία που δίνουμε στην Επιτροπή, με αποτέλεσμα ένα νέο διασυρμό της πατρίδας μας και την τοποθέτηση στην Ελλάδα ευρωπαίου ελεγκτή και για το περιβάλλον αυτή τη φορά!
9. Πώς πρέπει να αντιδράσουν οι πολίτες; Εκτός από την συνέχιση του αγώνα υπέρ της ανακύκλωσης και εναντίον των χωματερών, της δεματοποίησης και της καύσης απορριμμάτων, δικαιούνται να συμμετάσχουν σήμερα στην διαβούλευση για την αναθεώρηση του περιφερειακού σχεδιασμού.
10. Μα υπάρχει λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα; Ασφαλώς και αυτή η λύση ήδη προβλέπεται στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο που δεν μπορεί να αναιρεθεί: «Πρόληψη, μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση συσκευασιών, κομποστοποίηση, ασφαλής διάθεση του υπολοίπου σε χώρο υγειονομικής ταφής». Αυτό βέβαια προϋποθέτει την χωροθέτηση σχετικού χώρου την οποία αποφεύγουν εδώ και χρόνια πολλές δημοτικές αρχές. Η ανακύκλωση επίσης παράγει τοπικό εισόδημα και ενισχύει την απασχόληση.
11. Τι μπορεί να κάνουν οι πολίτες απέναντι σε αυτή την απογοητευτική κατάσταση; Να αναζητούν τους κάδους ανακύκλωσης, να επιμένουν να ανακυκλώνουν και κυρίως να σκεφτούν πολύ σοβαρά τι θα ψηφίσουν στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές.
12. Ποιος είναι ο ρόλος των Οικολόγων Πράσινων στο ζήτημα αυτό; Το κόμμα των Οικολόγων Πράσινων επιλέγει να σταθεί δίπλα (και όχι μπροστά) στο οικολογικό κίνημα, στις κινήσεις πολιτών, για την λύση εκείνη που θα αντιμετωπίσει ορθά το πρόβλημα, με κοινωνική διαβούλευση και συναίνεση και προς όφελος της τοπικής οικονομίας και της απασχόλησης. Στόχοι είναι κατά προτεραιότητα οι εξής: «Πρόληψη, μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση συσκευασιών, κομποστοποίηση των οργανικών, ασφαλής διάθεση του υπολοίπου σε χώρο υγειονομικής ταφής». Προτάσσουμε την κοινωνία των μηδενικών αποβλήτων, την κοινωνία της ανακύκλωσης.

 Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου

Eυ. Σπινθάκης, Κορινθία

Π. Κακαλέτρης, Λακωνία

Μ. Μπερέτσος. Αρκαδία

Δ. Λυμπεροπούλου, Μεσσηνία

Γ. Ιορδάνογλου, Αργολίδα

Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μέσω της Ιταλικής Δικαιοσύνης που είχε επιβάλει σε πετροχημικές εταιρείες πρόστιμο και διαταγή καθαρισμού περιοχής στη Σικελία, όπου δραστηριοποιούνται. Επισημαίνεται ότι η απόφαση του ΔΕΕ τονίζει ότι για την καταδίκη εργοστασίου δε χρειάζεται να αποδειχθεί ότι έγινε λάθος κατά τη διαχείριση των αποβλήτων του.

Πηγή: [www.lawnet.gr]

Η βιομηχανική ρύπανση βλάπτει σοβαρά το δικαίωμα της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, αποφάνθηκε χθες το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε απόφασή του με την οποία καταδικάστηκε η Ρουμανία, με το σκεπτικό ότι «παρέλειψε να προστατεύσει τα θύματα της βιομηχανικής ρύπανσης» στην περίπτωση της, ρουμανικής ιθαγένειας, Μαρία Μπατσίλα.

Τόσο το σκεπτικό της απόφασης όσο και αυτή καθεαυτή η νομολογία που με την εν λόγω απόφαση δημιούργησε το ΕΔΑΔ ανοίγουν το δρόμο για την υποβολή ανάλογων προσφυγών από τα εκατοντάδες εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών που ζουν εντός ή κοντά σε βιομηχανικές περιοχές, αρκεί να μπορούν να θεμελιώσουν ότι η δραστηριότητα ρυπογόνων βιομηχανιών έχει προκαλέσει βλάβες στην υγεία τους και στο οικογενειακό περιβάλλον τους.

H περίπτωση της Μπατσίλα είναι χαρακτηριστική. Γεννήθηκε το 1946 και ζει στην πόλη Κόπσα της Ρουμανίας που γειτνιάζει με εργοστάσιο της εταιρείας Σομέτρα, έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μόλυβδου και ψευδάργυρου στην Ευρώπη και τον κύριο εργοδότη της περιοχής. Από τη «δραστηριότητα» όμως του βιομηχανικού αυτού κολοσσού και με βάση μετρήσεις ιδιωτικών και δημοσίων φορέων αποκαλύφθηκε ότι οι ποσότητες διοξειδίου του θείου και της σκόνης από μόλυβδο και κάδμιο είχαν επικαθήσει στις οδούς της πόλης, το έδαφος, τη λάσπη και ήταν 30 φορές πάνω από τα ανώτατα επιτρεπτά επίπεδα.

Η εταιρεία είχε λάβει την αρχική περιβαλλοντική άδεια από τον Περιφερειακό Περιβαλλοντικό Οργανισμό Προστασίας της Ρουμανίας το 1998 και ενώ αυτή έληξε το 2003, της δόθηκε νέα άδεια με ισχύ μέχρι το 2012 κι ένας κατάλογος με 51 (sic) μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, στα οποία έπρεπε να συμμορφωθεί. Τον Ιανουάριο του 2009 το εργοστάσιο αναγκάστηκε να κλείσει προσωρινά λόγω της κρίσης στις διεθνείς αγορές πρώτων υλών αλλά από το 2005 είχε διαγνωστεί ότι στο αίμα τής Μπατσίλα, η παρουσία μόλυβδου είχε υπερβεί κατά πολύ το επιτρεπτό όριο και εξαιτίας αυτού του γεγονότος είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο με ερεθιστικό βήχα, αλλοίωση της φωνής, κούραση και διαταραχές της πέψης.

Προσφεύγοντας στο ΕΔΑΔ η Μπατσίλα υποστήριξε ότι η ρύπανση του εργοστασίου είχε σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον, ενώ κατήγγειλε την αδράνεια των τοπικών αρχών, που δεν έλαβαν μέτρα για να προστατέψουν το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της περιοχής. Χθες το δικαστήριο τη δικαίωσε καταδικάζοντας τη Ρουμανία και σημειώνοντας ότι η λειτουργία τού εν λόγω εργοστασίου, παρ’ όλο που ήταν ο μεγαλύτερος εργοδότης μιας πόλης η οποία είχε ήδη πληγεί από το κλείσιμο και άλλων εργοστασίων, δεν μπορούσε να συνεχιστεί σε βάρος του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της περιοχής.

Πηγή:Εφημερίδα Ελευθεροτυπία-Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ

 Όπως είναι γνωστό, οι ηγέτες του κόσμου δεσμεύτηκαν το 2000 για τη μείωση της φτώχειας στο μισό μέχρι το έτος 2015.

 Τα Ηνωμένα  Έθνη  καλούν  τους Ευρωπαίους πολίτες -  επαγγελματίες της διαφήμισης, μαθητές, φοιτητές  ή  απλό κοινό – να  απελευθερώσουν τη φαντασία τους και να δημιουργήσουν μια διαφήμιση  κατά  της φτώχειας, μια διαφήμιση  που  θα υπενθυμίζει  στους ηγέτες την υπόσχεση που έδωσαν.

 Οι καλύτερες διαφημίσεις θα επιλεγούν από κριτική επιτροπή,  ενώ θα απονεμηθεί Βραβείο Ισπανικής Προεδρίας  της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους 5000 Ευρώ.

Προϋπόθεση συμμετοχής στον διαγωνισμό που θα  διαρκέσει από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2010 είναι η  χρήση του λογότυπου WeCanEndPoverty.
Οι ενδιαφερόμενοι  πρέπει  να στείλουν  τη συμμετοχή τους στην  ηλεκτρονική διεύθυνση: info@WeCanEndPoverty.eu

 Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον διαγωνισμό και τους όρους συμμετοχής υπάρχουν στον δικτυακό τόπο:    [www.unric.org]

 Για ερωτήσεις ή διευκρινίσεις οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με το Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης – Γραφείο για την Ελλάδα,  στο greece@unric.org  ή στο τηλέφωνο  00 32 2  788 84 68.

 Δημήτρης Φατούρος

Υπεύθυνος  Γραφείου για την Ελλάδα

Περιφερειακό Κέντρο Πληροφόρησης  του ΟΗΕ

Tηλ. 00 32 2  788 84 68

Fax. 00 32 2  788 84 85

greece@unric.org

Η ΝΔ τους έχει ήδη προσφέρει θέση αντιπεριφερειάρχη για το καυτό θέμα των σκουπιδιών, γεγονός που έχει προκαλέσει την μήνιν του δημάρχου Σαρωνικού. Το ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να δεχτεί να αποσύρει την στήριξή του από τον νυν δήμαρχο Κορινθίων για να τους προσελκύσει. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο δήμαρχος Κορινθίων προσπαθεί να ανοίξει κανάλι επικοινωνίας με τους Οικολόγους Πράσινους μέσω της κ. Μ. Φουριώτη, για να τους πείσει να μην επιμείνουν σε αυτή την παράλογη απαίτηση.

Το ΚΚΕ από την πλευρά του φαίνεται μάλλον να επαληθεύεται στις προβλέψεις του πως οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν είναι παρά ένα καπιταλιστικό κόλπο για να απομακρύνει τις πλατείες λαϊκές μάζες από τον ορθό δρόμο της λαϊκής πάλης, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνει χαρακίρι γιατί, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του, δεν μπόρεσε να προσανατολίσει αντισυστημικά τους Οικολόγους Πράσινους.

Τι  θα κάνουν άραγε αυτοί οι Οικολόγοι Πράσινοι, μόνο ο θεός της οικολογίας γνωρίζει!

Όλα αυτά στην μόνο στην ΟΙΚΟΚΟΡΙΝΘΙΑ! Η συνέχεια προβλέπεται συναρπαστική την Πρωταπριλιά του 2011!

Οικοπελοπόννησος για την αυτοδιοίκηση. Ο Ευάγγελος Σπινθάκης συζητά με τον αυτοδιοικητικό Μπάμπη Αντωνιάδη της “Αλλης Πρότασης” Ναυπλίου

 Παραβίαση του ευρωπαϊκού «Κώδικα Συμπεριφοράς για τις Εξαγωγές Όπλων» αποτελεί στις σημερινές συνθήκες η προώθηση, από χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία, πολυδάπανων εξαγωγών όπλων προς την Ελλάδα. Τη σοβαρότατη αυτή καταγγελία φέρνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι και στο ευρωκοινοβούλιο, με ερώτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου.

Ο Κώδικας Συμπεριφοράς της Ε.Ε. για τις Εξαγωγές Όπλων ξεκίνησε το 1998, αρχικά ως κείμενο με πολιτικές μόνο δεσμεύσεις, ενώ από το 2009 έχει και νομικά δεσμευτική ισχύ. Θεωρεί θεμιτές τις εξαγωγές όπλων, μόνο όταν ανταποκρίνονται σε 8 συγκεκριμένα κριτήρια, που καλύπτουν θέματα όπως ανθρώπινα δικαιώματα, διαφύλαξη της ειρήνης και διεθνή ασφάλεια. Το 8^ο από τα κριτήρια αυτά, απαιτεί «συμβατότητα με τις (…) οικονομικές δυνατότητες της λήπτριας χώρας», ώστε οι χώρες να καλύπτουν τις θεμιτές αμυντικές τους ανάγκες «με την ελάχιστη παροχέτευση ανθρώπινων και οικονομικών πόρων».

Στην ερώτησή του προς την Κομισιόν ο Μιχάλης Τρεμόπουλος επικαλείται τις σημερινές περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες της χώρας μας, μετά το καθεστώς επιτήρησης που της έχει επιβληθεί. Σημειώνει επίσης ότι οι διαπραγματεύσεις για γερμανικά και γαλλικά όπλα, που θα επιβαρύνουν το δημόσιο έλλειμμα με δισεκατομμύρια επιπλέον ευρώ, διεξάγονται στο περιθώριο των συνομιλιών για οικονομική στήριξη προς την Ελλάδα. Οι συνθήκες αυτές κάνουν τη χώρα μας ιδιαίτερα ευάλωτη σε πιέσεις από κυβερνήσεις που κατά τα άλλα πιέζουν για δραστική και άμεση μείωση των ελληνικών δημόσιων δαπανών. Πωλήσεις προς την Ελλάδα και την Τουρκία αντιπροσώπευαν τα τελευταία χρόνια το 30% του τζίρου της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.

«Οι πιέσεις να συνεχίσουμε την κούρσα των εξοπλισμών ακόμη και σε στιγμές χρεοκοπίας, δεν αποτελούν μόνο μνημείο υποκρισίας», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Παραβιάζουν ακόμη και δεσμευτικούς ευρωπαϊκούς κανόνες, αποτελώντας στίγμα για τις κυβερνήσεις που απαιτούν αυστηρή λιτότητα για την ελληνική κοινωνία. Επί πολλά χρόνια, ο οικολογικός χώρος αγωνιζόταν μόνος κατά του στρατιωτικού ανταγωνισμού και της διπλωματίας των εξοπλισμών. Σήμερα φαίνεται καθαρά ότι ο παραλογισμός αυτός δεν πρόσφερε ασφάλεια στη χώρα μας, αντίθετα καλλιέργησε τη διαφθορά και αποτέλεσε αιμορραγία που συνέβαλε στην οικονομική κατάρρευση. Με πρόσφατο κοινό ψήφισμα, τα πράσινα κόμματα έχουν ήδη ζητήσει από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να περιορίσουν δραστικά τις πωλήσεις όπλων προς την Ελλάδα και την Τουρκία».

Για περισσότερες πληροφορίες:

Μιχάλης Τρεμόπουλος 6982 689868

Γιάννης Παρασκευόπουλος 6979 952070

 (ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης)

 Γραφείο ευρωβουλευτή

Βρυξέλλες: European Parliament, Rue Wiertz, ASP 08H247, B-1047 Brussels, Belgium Tel: 0032 228 45402v

Στρασβούργο: Bât. Louise Weiss, T05059, 1, av. du Pr. Schuman, CS 91024, F-67070 Strasbourg, Tel: 0033 388 175402

Αθήνα: Μητροπόλεως 1 (πλ. Συντάγματος), 10557 Αθήνα / Τηλ.: 210.3709705 / Fax: 210.3709707

Θεσσαλονίκη: Πλάτωνος 1 (& Εγνατίας), 54631 Θεσσαλονίκη / Τηλ.: 2310.269780 και 2310.266705

www.oikologoiprasinoi.eu, e-mail: michail.tremopoulos@europarl.europa.eu

 Θέμα: Κώδικας Συμπεριφοράς της Ε.Ε. για τις εξαγωγές όπλων

 Ο Κώδικας Συμπεριφοράς της Ε.Ε. για τις Εξαγωγές Όπλων (1) υιοθετήθηκε το 1998, αρχικά ως κείμενο με πολιτικές μόνο δεσμεύσεις. Με ψήφισμα της 13.3.2008 (2), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ζητήσει την ταχεία προώθηση ενός νομικά δεσμευτικού Κώδικα, κάτι που τελικά υλοποιήθηκε με την Κοινή Θέση 2008/944/ΚΕΠΠΑ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 8.12.2008.

Μεταξύ των κριτηρίων στον ισχύοντα Κώδικα Συμπεριφοράς, προβλέπεται και «η συμβατότητα με τις … οικονομικές δυνατότητες της λήπτριας χώρας», ώστε οι χώρες να καλύπτουν τις θεμιτές αμυντικές τους ανάγκες «με την ελάχιστη εκτροπή ανθρώπινων και οικονομικών πόρων».

Δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου (3), (4) που δεν έχουν διαψευσθεί, αναφέρουν ότι χώρες μέλη της Ε.Ε. όπως η Γαλλία και η Γερμανία, στο περιθώριο των συνομιλιών τους με την ελληνική κυβέρνηση για στήριξη στα οικονομικά της προβλήματα, διαπραγματεύονται συμβόλαια δισεκατομμυρίων ευρώ για εξαγωγές οπλικών συστημάτων από επιχειρήσεις τους.

Τις τελευταίες δεκαετίες η Ελλάδα είναι σταθερά από τους πρώτους εισαγωγείς όπλων παγκοσμίως (5), όμως με πρόσφατη απόφαση του ECOFIN (6) έχει κληθεί να περικόψει με ταχύτατους ρυθμούς το δημοσιονομικό της έλλειμμα, γεγονός που περιορίζει πλέον δραστικά τις οικονομικές της δυνατότητες.

Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:

Θεωρεί συμβατή με το Κριτήριο 8 του Κώδικα Συμπεριφοράς την προώθηση εξαγωγών όπλων προς χώρα-μέλος με μειωμένες οικονομικές δυνατότητες, και μάλιστα σε συγκυρία κατά την οποία η τελευταία θα ήταν ευάλωτη σε ενδεχόμενες πιέσεις λόγω της ιδιαίτερης ανάγκης της για στήριξη από τις υπόλοιπες χώρες μέλη;

  [eur-lex.europa.eu]

1. [www.europarl.europa.eu]
2. [www.reuters.com]
3. [www.handelsblatt.com]
4. [books.sipri.org]
5. [www.consilium.europa.eu]

Οι μαθητές θα προσφέρουν φυτά και σπόρους ανοιξιάτικων λαχανικών και σιτηρών από παραδοσιακές ποικιλίες και θα γίνουν εργαστήρια παρασκευής σβώλων για την αναβλάστηση των καμένων περιοχών και τη δημιουργία λαχανόκηπων και αγροκτημάτων φυσικής καλλιέργειας.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ

ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ( 10.30 – 10.45 )

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ: (10.45 – 11.00 )

Το πρόγραμμα παρουσιάζουν:

Γιάννης Ζωϊδης, Διευθυντής Γυμνασίου & Λυκειακών τάξεων Λεχαίου

Βασίλης Σαμαράς, Διευθυντής Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Λεχαίου

« Παρουσίαση της Γιορτής των σπόρων », Αριστέα Καλογεροπούλου μέλος παιδαγωγικής ομάδος του ΚΠΕ Σικυωνίων

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΠΕ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ: (11.00 – 11.45)

« Παρουσίαση του ΚΠΕ Σικυωνίων και των δράσεών του», Γιώργος Φωτόπουλος Υπεύθυνος του ΚΠΕ Σικυωνίων

« Δάσος ο μεγάλος μυσταγωγός – Δάσος Βελίνας»,
Γιώργος Φωτόπουλος Υπεύθυνος του ΚΠΕ Σικυωνίων

« Εξερευνώντας το αρχαιότερο περιβαλλοντικό νησί – λίμνη Στυμφαλίας »,
Φωτεινή Σταμούλη, Αναπληρώτρια Υπεύθυνη του ΚΠΕ Σικυωνίων

«Βοτανικοί κήποι τα σχολεία της φύσης»,
 Αριστέα Καλογεροπούλου μέλος παιδαγωγικής ομάδος του ΚΠΕ Σικυωνίων

ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΧΟΡΟΙ(11.45 – 12.10 )

Από το σύνολο παραδοσιακού χορού του Μουσικού Γυμνασίου Κορίνθου
( 12 χορευτές , 3 φωνές )
Διδασκαλία: Ηλιάδης Στυλιανός καθηγητής ταμπουρά , Θεοδωρίδης Νικόλαος καθηγητής ταμπουρά και χορού, Ρουμπέκας Κωνσταντίνος καθηγητής παραδοσιακής μουσικής.Νταούλι: Θεοδωρίδης Νικόλαος Ποντιακή λίρα: Αγκιστριώτης Παντελής
Οι χοροί είναι: 1. Ομάλ εμπροπής, 2. Τριγώνα , 3. Διπάτ

ΟΜΙΛΙΑ: (12.10 – 12.35)

«Παγκόσμια οικονομική κρίση, η μεγάλη ευκαιρία – Μικροί αγρότες, ντόπιοι σπόροι & φυσική καλλιέργεια»Ομιλητής: Παναγιώτης Μανίκης

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ: (12.35.-13.00)
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ (12.35 – 13.00 )
1.Παραγωγή σβώλων: Γυμνάσιο Λεχαίου, στα πλαίσια του προγράμματος, Φυσική καλλιέργεια – η γεωργία της φύσης
2. « Ζωγραφίζω στη Γιορτή των Σπόρων»
( Μία εκδήλωση του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Άσσου – Λεχαίου στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος Grundtving “IDEAL” : Διαπολιτισμική Ζωγραφική για ενήλικες).
3. Μοίρασμα φυτών παραδοσιακών ποικιλιών ανοιξιάτικων λαχανικών
Οι μαθητές μοιράζουν φυτά από τις παραγωγές τους:
Ιδιωτικό εκπαιδευτήριο « Ο μικρός Ναυτίλος»
ΓΕΛ ΑΓ. Θεοδώρων: Σχολικός Λαχανόκηπος Φυσικής Καλλιέργειας
Πράσινος τόπος
Σχολική αυλή- Φυσικές και Παραδοσιακές καλλιέργειες
Γυμνάσιο Λεχαίου: Παραδοσιακές ποικιλίες λαχανικών και σιτηρών – οι σύντροφοι του ανθρώπου

4. Μοίρασμα σπόρων παραδοσιακών ποικιλιών σιτηρών: Γυμνάσιο Λεχαίου: Παραδοσιακές ποικιλίες λαχανικών και σιτηρών – οι σύντροφοι του ανθρώπου

5. Γεύμα με Παραδοσιακά φαγητά και εδέσματα

Οι μαθητές μαζί με τους εκπαιδευτικούς , τους γονείς και κηδεμόνες παρασκεύασαν παραδοσιακά εδέσματα και μας κάνουν το τραπέζι.
2ο Γυμνάσιο Κορίνθου: Πίττα ελληνική, γλυκιά ή αλμυρή!

Πειραματικό Γυμνάσιο Κορίνθου: Τοπικά εδέσματα και παραδοσιακή διατροφή

Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Άσσου – Λεχαίου: Τοπικά εδέσματα και παραδοσιακή διατροφή

Γυμνάσιο Περαχώρας: Τοπικά εδέσματα και παραδοσιακή διατροφή

ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Παζάρι με έργα των μαθητών του Ευθυμίου Κέντρου
Υπαίθρια Αγορά Βιολογικών προϊόντων: Ο Σύλλογος Βιοκαλλιεργητών Λαϊκών Αγορών Αττικής θα διαθέσει προϊόντα των μελών του και τα έσοδα θα τα διαθέσει για την ενίσχυση του « Χαμόγελου του παιδιού»

ΧΟΡΗΓΟΙ: Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ενισχύει τις παραγωγές των μαθητών με φυτά του φυτωρίου του, το ΚΤΗΜΑ ΒΙΩΜΑ Δημήτρης Π. Μαχαιρίδης ΑΡΙΔΑΙΑ Τ. Κ 58400 ΤΗΛ.: 23840.21193 Fax: 23840.21193
Τις ενδυμασίες του μουσικοχορευτικού συνόλου διαθέτει ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Η ΓΙΟΡΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΗ. ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ :
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Κορινθίας
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Κορινθίας

Τηλ. 2741077028, Fax: 2741077028 URL: [http]

E-MAIL: perival@dide.kor.sch.gr

ΚΠΕ Σικυωνίων:

Τηλ. 2741077036, 2742071400 mail@kpe-sikyon.kor.sch.gr

Γυμνάσιο-Λύκειο Λεχαίου:

Τηλ. 2741087500, 27410 82092 Fax: 2741082023 mail@gym-lechaiou.kor.sch.gr

Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Άσσου – Λεχαίου:

Τηλ. & Fax:2741086880 mail@sde-lechaiou.kor.sch.gr

Είναι σαφές ότι η χώρα μας, αν και διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα, τόσο από πλευράς ποσότητας όσο και από πλευράς ποιότητας υδατικών πόρων μακράν απέχει από του να τους διαχειρίζεται βιώσιμα, δηλαδή με βάση τις αρχές της διαφύλαξης της ποιότητάς τους και της βιοποικιλότητας  που στηρίζουν, της υγιεινής και της διαγενεακής δικαιοσύνης.

Τα κυριότερα προβλήματα είναι η υπερεκμετάλλευση επιφανειακών υδάτων, που φτάνει ως την εξαφάνιση λιμνών (χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κορώνεια), η υπεράντληση, ταπείνωση, νιτρορρύπανση και υφαλμύρωση υπόγειων υδροφορέων.  Συναφής με τα φαινόμενα αυτά είναι η αλόγιστη χρήση στον αστικό και ιδίως το γεωργικό τομέα. Η βαριά χημική ρύπανση είναι επίσης παρούσα με γνωστότερη την περίπτωση του Βοιωτικού Ασωπού.

Στο νομοθετικό και διοικητικό επίπεδο προβλήματα προκαλεί η πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων και φορέων όσον αφορά τη διαχείριση των υδατικών πόρων, η ανεπαρκής συγκρότηση, στελέχωση, και εξοπλισμός των Περιφερειακών Υπηρεσιών και επιτροπών παρακολούθησης Υδάτινων πόρων, η έλλειψη μακροχρονίου προγραμματισμού,  η ανεπαρκής εφαρμογή της οδηγίας για τα νερά (2000/60/ΕΚ), με χαρακτηριστικότερο μειονέκτημα την διαχείριση όχι κατά  λεκάνες απορροής αλλά κατά διοικητική περιφέρεια.

 Θεωρούμε απαραίτητη μια στροφή πολιτικής για τα νερά που να περιλαμβάνει:

• Αναθεώρηση του νόμου 3199/03, ώστε να εναρμονιστεί πλήρως με την ευρωπαϊκή οδηγία για τα νερά.
• Στο πλαίσιο αυτό παύση κάθε σχεδίου εκτροπής υδάτων ποταμών σε διαφορετική από τη δική τους υδατική λεκάνη
• Απόρριψη κάθε σχεδίου ιδιωτικοποίησης του πόσιμου νερού, με δεδομένη την  αρνητική σχετική διεθνή εμπειρία.
• Αντιμετώπιση της υποβάθμισης των επιφανειακών, υπόγειων και θαλάσσιων υδάτινων σωμάτων με προτεραιότητα στην απαλλαγή ποταμών και λιμνών από την επιβάρυνση με βαρέα μέταλλα, χημικά και νιτρικά. Υπογραμμίζουμε την άμεση ανάγκη  αποκατάστασης της ποιότητας των νερών του βοιωτικού Ασωπού και της ίδιας της ύπαρξης της λίμνης Κορώνειας.
• Στρατηγικό σχέδιο αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών της χώρας, αλλά και εκσυγχρονισμού των συστημάτων άρδευσης, με έμφαση στις περιοχές με ήδη ορατά προβλήματα υφαλμύρωσης υδάτων και ερημοποίησης εδαφών και με έμφαση στην εναρμόνιση γεωργίας – κτηνοτροφίας και περιβαλλοντικής προστασίας.
• Αναβάθμιση των υπηρεσιών ελέγχου και διαχείρισης των υδάτων (στελέχωση, εξοπλισμός)
• Ευαισθητοποίηση του κοινού σε πρακτικές εξοικονόμησης και υπεύθυνης χρήσης του νερού ώστε να οδηγηθούμε σε «μηδενικό υδατικό αποτύπωμα».

 Οι υδατικοί πόροι μας είναι το πολυτιμότερο θεμέλιο της ζωής, της υγείας, της οικονομίας μας, και της ιδιαίτερα σημαντικής βιοποικιλότητας της χώρας μας. Ο αγώνας για την βιώσιμη διαχείρισή τους είναι για μας απόλυτη προτεραιότητα.

 Οφείλουμε, πάση θυσία, να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές καθαρούς, δημόσιους, ακέραιους και υψηλής ποιότητας υδατικούς πόρους.

                                                 Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

 Για περισσότερες πληροφορίες, Γιώργος Κανέλλης, τηλ. 6972902750

Θα συζητήσει με τον Ευ. Σπινθάκη για το πώς ένα ανεξάρτητο αυτοδιοικητικό σχήμα αντέχει στο χρόνοκαι  πως θα πορευτεί στο νέο πολιτικό πεδίο. Θα μιλήσει για τις προοπτικές του Πρωτοβουλίας των Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων.

Την Δευτέρα 22 Μαρτίου ώρα 23,00 και την Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010 ώρα 17,30

TOP CHANNEL

Οι πολίτες είδαν και απόειδαν και αποφάσισαν να περιφρουρήσουν την χωματερή τους…. Δείτε την σχετική δημοσίευση.